Relaties
alle pijlers
En ineens is het stil
maandag 5 april 2010 om 16:37
Een tijdje zitten nadenken of ik al dan niet een topic zal openen maar merk dat ik toch sterk de behoefte heb om het van mij af te schrijven dus dan toch.
Er gaan al wel meer topics over dit onderwerp maar wil niet iemand zijn of haar topic vervuilen.
Een maand of twee geleden heb ik een leuke man leren kennen. Was toch wel liefde op het eerste gezicht. Afgelopen twee maanden elkaar met regelmaat gezien. Wel is het al die tijd zo geweest dat afspreken soms wat moeizaam gaat. Maar we hebben wel veel contact en we zijn ook alle twee op vakantie geweest (niet samen) en hebben toen ook gebeld (zijn initiatief).
Hij is attent, komt met bloemen, kleine grappige cadeautjes, originele ideeën en doet ook echt moeite voor die dingen zoals dat hij soms dingen voor mij doet die echt veel tijd kosten.
Heb al veel vrienden van hem ontmoet en daaruit blijkt uit veel dingen dat hij het met hun vaak over mij heeft en ze zeggen allemaal dat hij mij heel erg leuk vindt en dat ze hopen dat ik bij hem blijf.
Maar ja dat afspreken met elkaar blijft moeilijk. Vaak moet het vanuit mij komen, maar hij reageert wel altijd heel enthousiast, zegt ook regelmatig dat hij zin heeft mij te zien en als hij mij ziet is hij echt ontzettend lief voor me en laat echt blijken dat hij het zo leuk vindt om mij te zien.
Heb hem nu afgelopen vrijdag voor het laatst gezien, was wederom erg gezellig en we hebben het er zelfs over gehad om volgende maand samen naar Parijs te gaan. Allemaal koek en ei zou je dus zeggen.
Alleen sinds dat moment is het stil. Heb zaterdag hem gebeld en gesmst, hij neemt niet op en krijg slechts 1 sms terug. We hadden half afgesproken om gister samen ergens naar toe te gaan, dagje Maastricht of zo. Dacht in eerste instantie (bellen was zaterdagavond pas laat) ach die zal slapen dus sms hem nog even concreet daarna wat nu precies zijn plannen zijn voor eerste Paasdag.
Maar helemaal nul bericht of telefoontjes meer gehad, complete stilte.
Vraag mij echt af wat er ineens aan de hand is. Dit heeft hij nooit eerder gedaan, hij reageert altijd niet altijd binnen een uur maar wel altijd en ook neemt hij zelf vaak initiatief tot contact. Maar wat kan er nu toch ineens aan de hand zijn? Ik snap er echt helemaal niks meer van. Gister was ik vooral verdrietig, nu begin ik toch wel boos te worden.
Zie ik iets over het hoofd? Ben ik blind geweest? Ik weet het niet. Snap ook wel dat jullie niet in zijn hoofd kunnen kijken maar goed .
Bedankt alvast voor de reacties!
Er gaan al wel meer topics over dit onderwerp maar wil niet iemand zijn of haar topic vervuilen.
Een maand of twee geleden heb ik een leuke man leren kennen. Was toch wel liefde op het eerste gezicht. Afgelopen twee maanden elkaar met regelmaat gezien. Wel is het al die tijd zo geweest dat afspreken soms wat moeizaam gaat. Maar we hebben wel veel contact en we zijn ook alle twee op vakantie geweest (niet samen) en hebben toen ook gebeld (zijn initiatief).
Hij is attent, komt met bloemen, kleine grappige cadeautjes, originele ideeën en doet ook echt moeite voor die dingen zoals dat hij soms dingen voor mij doet die echt veel tijd kosten.
Heb al veel vrienden van hem ontmoet en daaruit blijkt uit veel dingen dat hij het met hun vaak over mij heeft en ze zeggen allemaal dat hij mij heel erg leuk vindt en dat ze hopen dat ik bij hem blijf.
Maar ja dat afspreken met elkaar blijft moeilijk. Vaak moet het vanuit mij komen, maar hij reageert wel altijd heel enthousiast, zegt ook regelmatig dat hij zin heeft mij te zien en als hij mij ziet is hij echt ontzettend lief voor me en laat echt blijken dat hij het zo leuk vindt om mij te zien.
Heb hem nu afgelopen vrijdag voor het laatst gezien, was wederom erg gezellig en we hebben het er zelfs over gehad om volgende maand samen naar Parijs te gaan. Allemaal koek en ei zou je dus zeggen.
Alleen sinds dat moment is het stil. Heb zaterdag hem gebeld en gesmst, hij neemt niet op en krijg slechts 1 sms terug. We hadden half afgesproken om gister samen ergens naar toe te gaan, dagje Maastricht of zo. Dacht in eerste instantie (bellen was zaterdagavond pas laat) ach die zal slapen dus sms hem nog even concreet daarna wat nu precies zijn plannen zijn voor eerste Paasdag.
Maar helemaal nul bericht of telefoontjes meer gehad, complete stilte.
Vraag mij echt af wat er ineens aan de hand is. Dit heeft hij nooit eerder gedaan, hij reageert altijd niet altijd binnen een uur maar wel altijd en ook neemt hij zelf vaak initiatief tot contact. Maar wat kan er nu toch ineens aan de hand zijn? Ik snap er echt helemaal niks meer van. Gister was ik vooral verdrietig, nu begin ik toch wel boos te worden.
Zie ik iets over het hoofd? Ben ik blind geweest? Ik weet het niet. Snap ook wel dat jullie niet in zijn hoofd kunnen kijken maar goed .
Bedankt alvast voor de reacties!
maandag 5 april 2010 om 17:55
@ Spijker, jouw verhaal is idd wel een beetje een hart onder de riem ja. Ik hoop dat hij ook gewoon ziek is en zich zo slecht voelt dat hij niet wil en kan bellen. Daarom ook neem ik zelf geen contact op want als hij dan dus beter is belt hij zelf wel weer.
Mijn gevoel vrijdag was gewoon wel helemaal oké echt, helemaal omdat we het dus ook hadden over samen weggaan etc. Er is wel een heel klein iets gebeurt en ik ga nu de hele tijd denken dat dat het is maar dat kan ik ivm herkenbaarheid niet zeggen.
Mijn gevoel vrijdag was gewoon wel helemaal oké echt, helemaal omdat we het dus ook hadden over samen weggaan etc. Er is wel een heel klein iets gebeurt en ik ga nu de hele tijd denken dat dat het is maar dat kan ik ivm herkenbaarheid niet zeggen.
maandag 5 april 2010 om 17:57
Tja, als je niet kan zeggen wat voor'n klein iets het is kunnen wij daar ook niet zinnig over meedenken he
Als het kleine iets is dat hij de hele tijd smsjes kreeg en stuurde, zou ik twijfelen ja. Als het kleine iets is dat hij net iets te lang naar een leuke serveerster keek, zou ik niet twijfelen. Als hij 4x per ongeluk je bij een andere naam noemde, twijfelen. Als het is dat hij nog niet heeft gezegd dat hij van je houdt en je aan zijn moeder voor wil stellen, niet twijfelen.
Zat ie erbij?
Als het kleine iets is dat hij de hele tijd smsjes kreeg en stuurde, zou ik twijfelen ja. Als het kleine iets is dat hij net iets te lang naar een leuke serveerster keek, zou ik niet twijfelen. Als hij 4x per ongeluk je bij een andere naam noemde, twijfelen. Als het is dat hij nog niet heeft gezegd dat hij van je houdt en je aan zijn moeder voor wil stellen, niet twijfelen.
Zat ie erbij?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 5 april 2010 om 17:58
Is het niet zo dat tegenwoordig iedereen (generaliserend gezegd) met z'n mobiele telefoon onder hun kussen slaapt? Dus ziek zijn is een goed excuus maar iemand moet wel heel erg ver van de wereld zijn om 2 tot 3 dagen lang niet te reageren of door telefoontjes heen te slapen. Griep hebben is vervelend maar je zit niet op het randje van de dood.
maandag 5 april 2010 om 17:59
maandag 5 april 2010 om 18:01
maandag 5 april 2010 om 18:01
quote:roover schreef op 05 april 2010 @ 17:31:
Ik kan alleen maar zeggen dat ik een half jaar geleden ongeveer hetzelfde heb meegemaakt. Iets andere en wat langere aanloop dan wel, maar ook plannen gemaakt voor tripjes in het weekend, ouders ontmoeten, etc. Waarna ook doodse stilte, smsje gestuurd, 1x gebeld en maar afgewacht. Dacht gezien de situatie (voelde ook voor mij echt heel goed aan terwijl ik echt een stresskip kan zijn in dit soort dingen) dat er écht iets was gebeurd, en na 5 dagen een smsje gestuurd:
lieve x, er spoken 2 dingen door mijn hoofd: je wil me op deze manier duidelijk maken dat het over is, óf er is iets ergs met je gebeurd en daarom hoor ik niets. Sms me even als je nog leeft, no hard feelings, maar dan hoef ik me geen zorgen meer te maken! x
En het antwoord was.... 'ik leef nog'En na dit antwoord heb je nooit meer iets van hem vernomen?! Ik sta niet gauw met mijn mond open, maar nu even wel.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik een half jaar geleden ongeveer hetzelfde heb meegemaakt. Iets andere en wat langere aanloop dan wel, maar ook plannen gemaakt voor tripjes in het weekend, ouders ontmoeten, etc. Waarna ook doodse stilte, smsje gestuurd, 1x gebeld en maar afgewacht. Dacht gezien de situatie (voelde ook voor mij echt heel goed aan terwijl ik echt een stresskip kan zijn in dit soort dingen) dat er écht iets was gebeurd, en na 5 dagen een smsje gestuurd:
lieve x, er spoken 2 dingen door mijn hoofd: je wil me op deze manier duidelijk maken dat het over is, óf er is iets ergs met je gebeurd en daarom hoor ik niets. Sms me even als je nog leeft, no hard feelings, maar dan hoef ik me geen zorgen meer te maken! x
En het antwoord was.... 'ik leef nog'En na dit antwoord heb je nooit meer iets van hem vernomen?! Ik sta niet gauw met mijn mond open, maar nu even wel.
maandag 5 april 2010 om 18:09
Haha Spijker dat kleine iets is niet iets wat jij zegt. Het is meer in de trant van dat iemand mij buitengewoon veel aandacht gaf waar ik uiteraard niks mee heb gedaan en waar hij op dat moment ook niks over heeft gezegd. Maar ja bij stiltes ga je je ineens allemaal dingen afvragen ja.
Eigenlijk vind ik ook hoor dat ziek zijn geen excuus is om niet te bellen. Maar ik geloof dat hij in dat soort dingen sowieso wat apart is. Toen hij bijvoorbeeld op vakantie was laatst (naar land waar hij heeft gewoond, Spanje) heeft hij al die tijd zijn nl nummer uit gezet en alleen Spaans nummer gebruikt. Hij kontakte mij meteen met dat nummer dus heb nl nummer zelf niet gebruikt toen maar hoorde dat toen hij terug was. Dus ongeveer niemand kon hem normaal bereiken en toen hij terug was heeft hij niet eens die voicemails afgeluistert. Dus ik geloof dat hij daarin een beetje, tsja apart is...
En waarom ik niet zou bellen? Omdat ik nog steeds er van overtuigd ben dat als hij wil zelf belt. als hij niet belt is er dus wat of geen behoefte aan contact en dan zal mijn telefoontje het verschil niet maken, ja dus alleen dat hij dan denkt stalker
Eigenlijk vind ik ook hoor dat ziek zijn geen excuus is om niet te bellen. Maar ik geloof dat hij in dat soort dingen sowieso wat apart is. Toen hij bijvoorbeeld op vakantie was laatst (naar land waar hij heeft gewoond, Spanje) heeft hij al die tijd zijn nl nummer uit gezet en alleen Spaans nummer gebruikt. Hij kontakte mij meteen met dat nummer dus heb nl nummer zelf niet gebruikt toen maar hoorde dat toen hij terug was. Dus ongeveer niemand kon hem normaal bereiken en toen hij terug was heeft hij niet eens die voicemails afgeluistert. Dus ik geloof dat hij daarin een beetje, tsja apart is...
En waarom ik niet zou bellen? Omdat ik nog steeds er van overtuigd ben dat als hij wil zelf belt. als hij niet belt is er dus wat of geen behoefte aan contact en dan zal mijn telefoontje het verschil niet maken, ja dus alleen dat hij dan denkt stalker
maandag 5 april 2010 om 18:16
Dus iemand gaf jou veel aandacht, en nu denk jij dat hij misschien denkt dat jij ook iets met die ander hebt? Zoiets?
Kijk, dáárom zou ik dus bellen, om dat soort ingewikkelde misverstanden uit de lucht te halen.
Dat telefoonsverhaal snap ik niet helemaal. Hij gaf je toch zijn spaanse nummer, je kon hem dus toch bereiken? Het is daar natuurlijk veel goedkoper om met een lokaal nummer te bellen. Misschien hebben alleen vage kennissen dat spaanse nummer niet, dus die vindt hij dan ook de moeite van het terugbellen niet waard?
Kijk, dáárom zou ik dus bellen, om dat soort ingewikkelde misverstanden uit de lucht te halen.
Dat telefoonsverhaal snap ik niet helemaal. Hij gaf je toch zijn spaanse nummer, je kon hem dus toch bereiken? Het is daar natuurlijk veel goedkoper om met een lokaal nummer te bellen. Misschien hebben alleen vage kennissen dat spaanse nummer niet, dus die vindt hij dan ook de moeite van het terugbellen niet waard?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 5 april 2010 om 18:27
Waarom doen mensen tegenwoordig zo moeilijk? Het is echt opvallend hoe vaak er wel niet een topic geopend wordt met 'ik heb hem geSMSt maar hij reageert al dagen niet, wat nu?' Of 'hij SMSte zus en zo, wat bedoelt hij daar mee?' Dan bel je toch? Of dan ga je toch langs? Niet lullig bedoeld, maar dat lijkt me toch simpel? SMS is sowieso in heel veel gevallen een slecht communicatiemiddel.
maandag 5 april 2010 om 18:36
maandag 5 april 2010 om 18:44
-brawen_ ik heb dus gebeld maar als er niet wordt opgenomen...Het gaat mij dus vooral om dat we min of meer (ja idd niet echt vast en zeker niet voor 100%) hadden afgesproken en dan is iets laten horen wel zo beleefd. Normaal gesproken zou ik echt nog wel bellen als iemand niet op een sms reageert maar omdat ik en gebeld heb en gesmst en over afspraak ben begonnen ga ik niet weer bellen, althans nog niet...
@ Spijker, nee zelfs zijn beste vrienden hadden dat nummer niet van hem in Spanje. Maar het gaat er dus om dat hij toen hij daar zat dus niet eens tussendoor gaat kijken wie hem heeft gebeld etc. Ja ik kon hem wel bereiken maar gaat er meer om dat hij dan dus voor andere ineens helemaal uit de lucht is. En het was nou ook niet zo dat iedereen wist dat hij daar zat (pas een dag of tien van tevoren geboekt). En ja ik ben idd bang dat hij denkt dat ik dus iets met een ander heb, maar hij heeft er toen niks over gezegd, we hebben elkaar na het incident dus gesproken het gebeurde zeg maar niet in de laatste minuten dat we elkaar gezien hebben. Toen vroeg hij er niet naar. En het was zeer duidelijk dat ik voor hem ging en niet voor die ander.
@ Spijker, nee zelfs zijn beste vrienden hadden dat nummer niet van hem in Spanje. Maar het gaat er dus om dat hij toen hij daar zat dus niet eens tussendoor gaat kijken wie hem heeft gebeld etc. Ja ik kon hem wel bereiken maar gaat er meer om dat hij dan dus voor andere ineens helemaal uit de lucht is. En het was nou ook niet zo dat iedereen wist dat hij daar zat (pas een dag of tien van tevoren geboekt). En ja ik ben idd bang dat hij denkt dat ik dus iets met een ander heb, maar hij heeft er toen niks over gezegd, we hebben elkaar na het incident dus gesproken het gebeurde zeg maar niet in de laatste minuten dat we elkaar gezien hebben. Toen vroeg hij er niet naar. En het was zeer duidelijk dat ik voor hem ging en niet voor die ander.
maandag 5 april 2010 om 18:46
quote:_Branwen_ schreef op 05 april 2010 @ 18:41:
Ze hadden half afgesproken om gisteren een dagje ergens naar toe te gaan, dus als je dan wilt weten of het wel of niet doorgaat lijkt het me logisch dat je even contact opneemt.Dat heeft ze gedaan - gebeld en SMS gestuurd en hij heeft 1 SMS teruggestuurd. En toen werd het stil. Ik ben het met je eens dat SMS een slecht communicatiemiddel is. Ik blijf het een vage manier van interactie vinden. Er zijn ook teveel onduidelijkheden (bericht niet ontvangen, laat ontvangen, kon niets verzenden vanwege slecht bereik blah blah blah).
Ze hadden half afgesproken om gisteren een dagje ergens naar toe te gaan, dus als je dan wilt weten of het wel of niet doorgaat lijkt het me logisch dat je even contact opneemt.Dat heeft ze gedaan - gebeld en SMS gestuurd en hij heeft 1 SMS teruggestuurd. En toen werd het stil. Ik ben het met je eens dat SMS een slecht communicatiemiddel is. Ik blijf het een vage manier van interactie vinden. Er zijn ook teveel onduidelijkheden (bericht niet ontvangen, laat ontvangen, kon niets verzenden vanwege slecht bereik blah blah blah).
maandag 5 april 2010 om 18:53
En ook echt al zou ik kotsend in bed liggen, helemaal niks kunnen en ik heb echt soms die momenten (zware migraine aanvallen) dan nog zou ik idd niet bellen want dat is dan in mijn toestand echt onmogelijk maar zeker weten wel een sms sturen dat ik heel ziek ben en hem bel zodra ik weer beter ben. Dus ja spijker ik vind het van jou vriend ook niet netjes dat hij dan niet even smst dat hij zich niet lekker voelt.
maandag 5 april 2010 om 18:55
quote:Barcelona30 schreef op 05 april 2010 @ 18:44:
-brawen_ ik heb dus gebeld maar als er niet wordt opgenomen...Het gaat mij dus vooral om dat we min of meer (ja idd niet echt vast en zeker niet voor 100%) hadden afgesproken en dan is iets laten horen wel zo beleefd. Normaal gesproken zou ik echt nog wel bellen als iemand niet op een sms reageert maar omdat ik en gebeld heb en gesmst en over afspraak ben begonnen ga ik niet weer bellen, althans nog niet...Dat je ook gebeld hebt (maar hij niet opnam) heb ik even gemist, sorry. Ik ben het met je eens dat het zeker wel zo beleefd van hem was geweest om even iets van zich te laten horen. Ik zou hem toch nog een keer bellen en - als hij niet opneemt - een bericht achterlaten of hij jou vandaag of morgen even kan terugbellen (gewoon een luchtig berichtje) en als hij dat dan ook nog niet doet het er iig voor nu erbij laten.
-brawen_ ik heb dus gebeld maar als er niet wordt opgenomen...Het gaat mij dus vooral om dat we min of meer (ja idd niet echt vast en zeker niet voor 100%) hadden afgesproken en dan is iets laten horen wel zo beleefd. Normaal gesproken zou ik echt nog wel bellen als iemand niet op een sms reageert maar omdat ik en gebeld heb en gesmst en over afspraak ben begonnen ga ik niet weer bellen, althans nog niet...Dat je ook gebeld hebt (maar hij niet opnam) heb ik even gemist, sorry. Ik ben het met je eens dat het zeker wel zo beleefd van hem was geweest om even iets van zich te laten horen. Ik zou hem toch nog een keer bellen en - als hij niet opneemt - een bericht achterlaten of hij jou vandaag of morgen even kan terugbellen (gewoon een luchtig berichtje) en als hij dat dan ook nog niet doet het er iig voor nu erbij laten.
maandag 5 april 2010 om 18:55
Calvijn, later bleek dat hij me gesmst had, maar ik had net een nieuw telefoonnummer (omdat ik goedkoper daarmee naar het buitenland kan bellen) en wat ik toen nog niet wist is dat ik op mn nieuwe nummer geen smsjes van hem kan ontvangen.
Ingewikkeld verhaal dus, maar achteraf logisch. Toen dacht ik juist ook: kom op dit stinkt en klopt van geen kant. En overal bleek dus een verklaring voor... Dat kán dus wel.
Helemaal als TO denkt dat vriend misschien denkt dat zij misschien met een ander flirt zou ik bellen.
En hij geeft je een telefoonnummer dat zelfs zijn beste vrienden niet hebben? Dan blijkt toch ook wel dat hij graag contact met je heeft? Straks zitten jullie je allebei op te vreten waarom die afspraak niet is doorgegaan... Lijkt mij stom. Daarom zou ik bellen.
Ingewikkeld verhaal dus, maar achteraf logisch. Toen dacht ik juist ook: kom op dit stinkt en klopt van geen kant. En overal bleek dus een verklaring voor... Dat kán dus wel.
Helemaal als TO denkt dat vriend misschien denkt dat zij misschien met een ander flirt zou ik bellen.
En hij geeft je een telefoonnummer dat zelfs zijn beste vrienden niet hebben? Dan blijkt toch ook wel dat hij graag contact met je heeft? Straks zitten jullie je allebei op te vreten waarom die afspraak niet is doorgegaan... Lijkt mij stom. Daarom zou ik bellen.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 5 april 2010 om 18:55
quote:Zamirah schreef op 05 april 2010 @ 18:48:
Veel vrouwen denken in zo'n geval dat er iets erg gebeurd is, maar meestal is dat niet zo, hoor....Precies. En sowieso zijn de meeste mannen niet zo van de sms en vaak bellen etc.(meeste hè)
Veel vrouwen denken in zo'n geval dat er iets erg gebeurd is, maar meestal is dat niet zo, hoor....Precies. En sowieso zijn de meeste mannen niet zo van de sms en vaak bellen etc.(meeste hè)
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 5 april 2010 om 19:01
quote:Spijker schreef op 05 april 2010 @ 18:56:
Maar Barcelona, hij had toch geantwoord op je sms die je zaterdag had gestuurd?
Dus jij belt, hij neemt niet op, jij smst, hij smst. En dan.... gaan jullie allebei wachten?Precies, jij verwoordt het duidelijker. Ik zou dan toch uiteindelijk zondagochtend gebeld hebben om te vragen of de afspraak door ging of niet.
Maar Barcelona, hij had toch geantwoord op je sms die je zaterdag had gestuurd?
Dus jij belt, hij neemt niet op, jij smst, hij smst. En dan.... gaan jullie allebei wachten?Precies, jij verwoordt het duidelijker. Ik zou dan toch uiteindelijk zondagochtend gebeld hebben om te vragen of de afspraak door ging of niet.
