Kinderen
alle pijlers
Eiceldonatie?
donderdag 8 april 2010 om 21:35
Hallo, ik ben Leora, (net) 40 jaar, heb een partner en een lieve zoon van 3 jaar. We zouden ons mannetje heel graag een broertje of zusje willen geven, maar helaas, na 3 ivf-pogingen is gebleken dat mijn eicellen van een zodanig slechte kwaliteit zijn dat een zwangerschap er niet meer inzit. Onze zoon blijkt een wondertje te zijn geweest, waar we zielsgelukkig mee zijn.
Omdat onze wens voor nog een kindje heel groot is (misschien wel juist omdat we al een kindje hebben), zijn we gaan bekijken wat onze mogelijkheden zijn. Onze enige kans blijkt eiceldonatie te zijn, maar in onze directe omgeving kunnen we geen (geschikte) donor vinden. Na er veel samen over nagedacht en gepraat te hebben, heb ik op een paar sites oproepjes geplaatst voor een eiceldonor. Best eng, want je weet nooit wie er reageert! Tot op heden heb ik echter nog geen reacties ontvangen. Het is natuurlijk ook niet niks om donor te zijn! En ik begrijp ook dat veel mensen misschien liever donor willen zijn voor een stel dat nog helemaal geen kinderen heeft.
Ik vraag me af of er andere meiden zijn die ervaring hebben met eiceldonatie. Hoe gingen jullie er mee om? Hebben jullie een donor gevonden? Of hebben jullie er uiteindelijk helemaal vanaf gezien?
Omdat onze wens voor nog een kindje heel groot is (misschien wel juist omdat we al een kindje hebben), zijn we gaan bekijken wat onze mogelijkheden zijn. Onze enige kans blijkt eiceldonatie te zijn, maar in onze directe omgeving kunnen we geen (geschikte) donor vinden. Na er veel samen over nagedacht en gepraat te hebben, heb ik op een paar sites oproepjes geplaatst voor een eiceldonor. Best eng, want je weet nooit wie er reageert! Tot op heden heb ik echter nog geen reacties ontvangen. Het is natuurlijk ook niet niks om donor te zijn! En ik begrijp ook dat veel mensen misschien liever donor willen zijn voor een stel dat nog helemaal geen kinderen heeft.
Ik vraag me af of er andere meiden zijn die ervaring hebben met eiceldonatie. Hoe gingen jullie er mee om? Hebben jullie een donor gevonden? Of hebben jullie er uiteindelijk helemaal vanaf gezien?
donderdag 8 april 2010 om 23:08
Zal het alleen voor mijn zussen doen, het is nl. heel ingrijpend, met hormoonbehandelingen, en het weghalen is ook niet pijnloos, ook moet de kinderwens van de donorvrouw al vervuld zijn ivm risico's. Daarom zul je waarschijnlijk geen reactie's hebben gehad op je oproepjes, Zaaddonor zijn is makkelijker en pijnloos.
donderdag 8 april 2010 om 23:19
quote:[message=5686105,noline]Christiana schreef op 08 april , Het is nl. heel ingrijpend, met hormoonbehandelingen, en het weghalen is ook niet pijnloos, ook moet de kinderwens van de donorvrouw al vervuld zijn ivm risico's. Daarom zul je waarschijnlijk geen reactie's hebben gehad op je oproepjes, .
Helemaal mee eens.
Kan mij ook voorstellen dat iemand die daar anders over denkt graag iemand wil helpen die nog geen kinderen heeft. Ook kan ik mij voorstellen dat een mogelijke eiceldonor liever iemand helpt die al vanaf jonge leeftijd probeert zwanger te worden en niet een spijtoptant die eigenlijk te laat begonnen. is.
Ik weet natuurlijk niet of dit bij jou het geval is. Ik weet niet of je voordat je je zoon kreeg ook al probeerde om zwanger te worden? Als je ouder wordt neemt je vruchtbaarheid sterk af dus als je wacht met proberen zwanger te worden tot na je 35e dan kun je weten dat je het risico loopt dat het niet meer gaat lukken.
Helemaal mee eens.
Kan mij ook voorstellen dat iemand die daar anders over denkt graag iemand wil helpen die nog geen kinderen heeft. Ook kan ik mij voorstellen dat een mogelijke eiceldonor liever iemand helpt die al vanaf jonge leeftijd probeert zwanger te worden en niet een spijtoptant die eigenlijk te laat begonnen. is.
Ik weet natuurlijk niet of dit bij jou het geval is. Ik weet niet of je voordat je je zoon kreeg ook al probeerde om zwanger te worden? Als je ouder wordt neemt je vruchtbaarheid sterk af dus als je wacht met proberen zwanger te worden tot na je 35e dan kun je weten dat je het risico loopt dat het niet meer gaat lukken.
vrijdag 9 april 2010 om 07:12
quote:nazife schreef op 08 april 2010 @ 22:37:
priority, daar heb je een goed punt. Persoonlijk zou ik het echter overwegen(maar als ik vind dat je een goed punt hebt heb ik misschien geen recht van spreken want heb zelf nog geen kind) als het niet op een natuurlijke manier zou lukken (of misschien zelf wel als het wel zou lukken, voor een derde kindje ofzo) en ik zou er de middelen voor hebben zou ik misschien nog wel een kindje willen adopteren. Vind het iets heel moois namelijk dat je een anders "kansloos" kind een goed thuis kunt bieden in een liefdevol gezin en een opleiding kunt geven etc.Adoptie is voor TO geen optie (meer): ook daarvoor is het zo ongeveer te laat. Ze is 40 en het leeftijdsverschil tussen adoptie-ouder en -kind op het moment van het voorstel (dus als er een kind is voor de a.s. adoptie-ouder) mag maximaal 40 jaar zijn. Aangezien adoptie een lange weg is die jaren duurt voordat er een voorstel komt kan TO pas over een aantal jaar 'aan de beurt' zijn. Dan is zij (bijvoorbeeld) 45, dan kan ze alleen nog maar een kind van 5 jaar adopteren. Als haar partner ouder is dan zijzelf wordt het nog lastiger. Kinderen vanaf 6 jaar mogen sowieso niet geadopteerd worden, dus daarna kan het al helemaal niet meer.
priority, daar heb je een goed punt. Persoonlijk zou ik het echter overwegen(maar als ik vind dat je een goed punt hebt heb ik misschien geen recht van spreken want heb zelf nog geen kind) als het niet op een natuurlijke manier zou lukken (of misschien zelf wel als het wel zou lukken, voor een derde kindje ofzo) en ik zou er de middelen voor hebben zou ik misschien nog wel een kindje willen adopteren. Vind het iets heel moois namelijk dat je een anders "kansloos" kind een goed thuis kunt bieden in een liefdevol gezin en een opleiding kunt geven etc.Adoptie is voor TO geen optie (meer): ook daarvoor is het zo ongeveer te laat. Ze is 40 en het leeftijdsverschil tussen adoptie-ouder en -kind op het moment van het voorstel (dus als er een kind is voor de a.s. adoptie-ouder) mag maximaal 40 jaar zijn. Aangezien adoptie een lange weg is die jaren duurt voordat er een voorstel komt kan TO pas over een aantal jaar 'aan de beurt' zijn. Dan is zij (bijvoorbeeld) 45, dan kan ze alleen nog maar een kind van 5 jaar adopteren. Als haar partner ouder is dan zijzelf wordt het nog lastiger. Kinderen vanaf 6 jaar mogen sowieso niet geadopteerd worden, dus daarna kan het al helemaal niet meer.
vrijdag 9 april 2010 om 10:35
Ik zou zelf geen eiceldonor willen zijn, of een donor willen gebruiken. Je kan een eicel of zaadcel wel zien als een zakje vocht, maar dat bevat dan wel de erfelijke eigenschappen die een mens uniek maken. Als ik een eicel zou doneren, zou dat betekenen dat er een kind van mij rondliep met deels mijn eigenschappen en uiterlijke kenmerken. En misschien zou die wel in een gezin terecht komen waar die eigenschappen niet goed pasten. Denk aan een rustig timide kind in een gezin met veel extraverte drukke mensen, of een niet zo intelligent kind in een gezin dat erg op leren is gericht.
Omgekeerd zou ik ook niet van een donor gebruik willen maken, aangezien je de achtergrond van een donor ook maar in zeer beperkte mate kent.
Omgekeerd zou ik ook niet van een donor gebruik willen maken, aangezien je de achtergrond van een donor ook maar in zeer beperkte mate kent.
vrijdag 9 april 2010 om 10:38
quote:Marahbloem schreef op 08 april 2010 @ 22:12:
l voorstellen dat er dan hoge kosten aan verbonden zijn.
Of misschien kan vruchtbaarheidskliniek Geertgen je helpen, die werken ook met eiceldonatie. Alhoewel ik je kansen niet hoog inschat vanwege je leeftijd en omdat je al een kind hebt.
De laatste 2 zijn geen reden om dat niet te doen voor een kliniek.
Ze maken daarin geen selectie als iemand onvruchtbaar lijkt te zijn.
En volgens mij gaan zij door tot 42 met plaatsen.
l voorstellen dat er dan hoge kosten aan verbonden zijn.
Of misschien kan vruchtbaarheidskliniek Geertgen je helpen, die werken ook met eiceldonatie. Alhoewel ik je kansen niet hoog inschat vanwege je leeftijd en omdat je al een kind hebt.
De laatste 2 zijn geen reden om dat niet te doen voor een kliniek.
Ze maken daarin geen selectie als iemand onvruchtbaar lijkt te zijn.
En volgens mij gaan zij door tot 42 met plaatsen.
Stressed is just desserts spelled backwards
vrijdag 9 april 2010 om 13:53
Jeetje, wat veel reacties in zo'n korte tijd! Ik zal eerst eens wat meer duidelijkheid scheppen. Ja, 40 is relatief 'oud' om (weer) moeder te worden. Door omstandigheden (die niets met carrière maken te maken hebben) konden we pas op wat latere leeftijd onze kinderwens gaan vervullen. Vervolgens duurde het nog 1,5 jaar voor ik zwanger werd. Op mijn 37e werd onze zoon geboren. We zijn toen al na een half jaar weer gaan 'proberen', maar helaas lukt het dus niet meer, ook niet met ivf. Als je mij op mijn 25e had gezegd dat ik op mijn 40e nog een kind zou willen krijgen, had ik dat waarschijnlijk niet geloofd, had ik dat ook te oud gevonden. Maar nu ik 40 ben, voelt dat toch heel anders en weet ik gewoon dat ik een heel goede moeder zal kunnen zijn, waarschijnlijk een betere dan op mijn 25e.
Verder ben ik me er heel goed van bewust dat eiceldonatie en alles wat daar bij komt kijken niet zomaar iets is. Zelf heb ik het proces ook meegemaakt, hormonen spuiten, echo's, punctie, en dat was dan nog voor mezelf. Ik had weinig last van de hormonen, maar als je er gevoelig voor bent kan dat vrij pittig zijn. Maar toch bestaan er mensen die dat uit naastenliefde willen doen. Als ik naar mezelf kijk, zou ik eicellen af kunnen staan (als die van goede kwaliteit waren), omdat dat voor mij puur voelt als een cel. Ik zou geen draagmoeder kunnen zijn, omdat ik me dan zou hechten aan het kindje in mijn buik. Er zijn mensen (bijv. een vriendin van mij) die dat precies andersom ervaren.
En we zijn naar St. Geertgen geweest, die aan ruildonatie doen. Daar kwamen wij niet voor in aanmerking, omdat er bij ons geen afwijkingen zijn. We hebben immers een gezond kind gekregen. Ook hebben we ons verdiept in commerciële eiceldonatie in het buitenland. Buiten de kosten staat mij daarbij tegen dat het volledig anoniem is. Daardoor ontneem je een eventueel kindje al bij voorbaat dat het, als het daar behoefte aan zou krijgen, zijn of haar genen na kan trekken.
Ik zou er zelf geen moeite mee hebben om een eicelletje van een ander in mijn buik te hebben, als het in mijn buik groeit zou het voor mij als mijn kindje voelen. En ik heb er ook geen moeite mee als mijn partner genetisch een kind met een andere vrouw zou hebben. We kiezen er samen voor en voeden het samen op. Het zou gewoon 'ons' kindje zijn. Wat ik wel fijn zou vinden, is als de donor iets op mij zou lijken (blond, blauw-grijs-groene ogen) en niet bijvoorbeeld donker getint zou zijn. Dat lijkt me voor het kindje nl. niet prettig, dan zou het constant vragen krijgen, ook wanneer het mensen niets aangaat.
Bedankt voor de tips. De site van Freya ken ik, bij de ivf-moeders zal ik eens gaan kijken.
Verder ben ik me er heel goed van bewust dat eiceldonatie en alles wat daar bij komt kijken niet zomaar iets is. Zelf heb ik het proces ook meegemaakt, hormonen spuiten, echo's, punctie, en dat was dan nog voor mezelf. Ik had weinig last van de hormonen, maar als je er gevoelig voor bent kan dat vrij pittig zijn. Maar toch bestaan er mensen die dat uit naastenliefde willen doen. Als ik naar mezelf kijk, zou ik eicellen af kunnen staan (als die van goede kwaliteit waren), omdat dat voor mij puur voelt als een cel. Ik zou geen draagmoeder kunnen zijn, omdat ik me dan zou hechten aan het kindje in mijn buik. Er zijn mensen (bijv. een vriendin van mij) die dat precies andersom ervaren.
En we zijn naar St. Geertgen geweest, die aan ruildonatie doen. Daar kwamen wij niet voor in aanmerking, omdat er bij ons geen afwijkingen zijn. We hebben immers een gezond kind gekregen. Ook hebben we ons verdiept in commerciële eiceldonatie in het buitenland. Buiten de kosten staat mij daarbij tegen dat het volledig anoniem is. Daardoor ontneem je een eventueel kindje al bij voorbaat dat het, als het daar behoefte aan zou krijgen, zijn of haar genen na kan trekken.
Ik zou er zelf geen moeite mee hebben om een eicelletje van een ander in mijn buik te hebben, als het in mijn buik groeit zou het voor mij als mijn kindje voelen. En ik heb er ook geen moeite mee als mijn partner genetisch een kind met een andere vrouw zou hebben. We kiezen er samen voor en voeden het samen op. Het zou gewoon 'ons' kindje zijn. Wat ik wel fijn zou vinden, is als de donor iets op mij zou lijken (blond, blauw-grijs-groene ogen) en niet bijvoorbeeld donker getint zou zijn. Dat lijkt me voor het kindje nl. niet prettig, dan zou het constant vragen krijgen, ook wanneer het mensen niets aangaat.
Bedankt voor de tips. De site van Freya ken ik, bij de ivf-moeders zal ik eens gaan kijken.
vrijdag 9 april 2010 om 14:19
Het wordt misschien lastig om daar een blonde donor te vinden.
Persoonlijk zou ik ook niet zo snel met zo'n kliniek in zee gaan. Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen een eicel donoren aan vrienden of familie. Maar ik vraag me af wat voor soort vrouwen eicellen donoren aan volstrekt onbekenden, en hoeveel commerciele motieven daarbij zijn.
Persoonlijk zou ik ook niet zo snel met zo'n kliniek in zee gaan. Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen een eicel donoren aan vrienden of familie. Maar ik vraag me af wat voor soort vrouwen eicellen donoren aan volstrekt onbekenden, en hoeveel commerciele motieven daarbij zijn.
vrijdag 9 april 2010 om 14:43
Oei, moeilijk Leora. Zijn er echt geen geschikte vrouwen in je omgeving, bv een heel goede vriendin? Ik heb het zelf ook voor een goeie vriendin gedaan, met succes, en daar zijn we allemaal heel blij mee. Ook omdat de band tussen mij en m'n vriendin daar heel bijzonder door is geworden. Maar anoniem voor een vreemde zou ik nooit doen.
vrijdag 9 april 2010 om 19:30
Blumpke, weet je wat meer over die kliniek in Spanje? Als het niet anoniem hoeft, zou dat voor mij al een grote drempel wegnemen...
En Sardegna, twee vriendinnen van mij hebben aangeboden om eicellen af te staan. Helaas zijn zij beiden, om verschillende redenen, niet geschikt. We hebben aan niemand specifiek gevraagd om eiceldonor te willen worden, want het laatste wat ik wil is mensen onder druk zetten. En het is niet niks wat je vraagt. Wel praat ik open over ons verhaal, dus als mensen het zouden willen, dan melden ze zich vanzelf wel, is mijn idee. Jammer genoeg is het bij die twee vriendinnen gebleven. Al prijs ik me wel gelukkig dat twee vriendinnen het voor ons over zouden hebben!
En Sardegna, twee vriendinnen van mij hebben aangeboden om eicellen af te staan. Helaas zijn zij beiden, om verschillende redenen, niet geschikt. We hebben aan niemand specifiek gevraagd om eiceldonor te willen worden, want het laatste wat ik wil is mensen onder druk zetten. En het is niet niks wat je vraagt. Wel praat ik open over ons verhaal, dus als mensen het zouden willen, dan melden ze zich vanzelf wel, is mijn idee. Jammer genoeg is het bij die twee vriendinnen gebleven. Al prijs ik me wel gelukkig dat twee vriendinnen het voor ons over zouden hebben!
vrijdag 9 april 2010 om 19:59
Tja eiceldonatie. Standpunt van Priority begrijp. In mijn geval (en ik heb wel een kinderwens) zou ik het voor intimi wel overwegen, maar wel pas nadat ik mijn eerste kind heb gehad. Op 1 of andere manier voelt het voor mij heel onnatuurlijk aan als er al iemand rondloopt met mijn genen en die persoon is niet mijn oudste.
Maar @TO hoe selecteer je een goede eiceldonor? Wordt er vooraf onderzoek gedaan naar erfelijke ziektes (lijkt mij wel), speelt huidskleur en/of andere specifieke lichamelijke kenmerken een rol? Wat zijn de afspraken die je wilt maken als het lukt en een kindje wordt geboren?
Op zich vind ik het wel mooi. Bij babyboom was toch dat stel dat helemaal gek is van Ajax die met behulp van eiceldonatie van een hele goede vriendin ouders zijn geworden van een meisje. Was een mooie aflevering.
Maar @TO hoe selecteer je een goede eiceldonor? Wordt er vooraf onderzoek gedaan naar erfelijke ziektes (lijkt mij wel), speelt huidskleur en/of andere specifieke lichamelijke kenmerken een rol? Wat zijn de afspraken die je wilt maken als het lukt en een kindje wordt geboren?
Op zich vind ik het wel mooi. Bij babyboom was toch dat stel dat helemaal gek is van Ajax die met behulp van eiceldonatie van een hele goede vriendin ouders zijn geworden van een meisje. Was een mooie aflevering.
vrijdag 9 april 2010 om 20:42
Pompidoe, in Nederland is er geen echte selectie. Je moet gewoon zelf een eiceldonor meebrengen. Die selectie doe je dus zelf. De eiceldonor wordt vervolgens in het ziekenhuis wel gescreend (o.a. door een psycholoog) en ik neem aan dat er ook lichamelijk onderzoek wordt gedaan, vooral voor wat betreft vruchtbaarheid. Ik vraag me af of er ook op erfelijke ziektes wordt onderzocht, misschien alleen als je er zelf naar vraagt en waarschijnlijk moeten wij er dan ook zelf voor betalen. Maar zover zijn we nog niet, eerst maar eens een donor vinden.
In het buitenland wordt er veel meer onderzocht en gescreend. Daar gaat het om commerciële klinieken die ook graag een goede naam willen houden. En daar kun je ook aangeven welke uiterlijke kenmerken belangrijk voor je zijn, zodat ze daar gericht een donor voor je kunnen zoeken.
Omdat wij geen anonieme donor willen, is het voor mij van belang dat de donor ervoor openstaat dat het kind haar in de toekomst zou kunnen benaderen met vragen. Verder ben ik de moeder en voed ik het kind op.
In het buitenland wordt er veel meer onderzocht en gescreend. Daar gaat het om commerciële klinieken die ook graag een goede naam willen houden. En daar kun je ook aangeven welke uiterlijke kenmerken belangrijk voor je zijn, zodat ze daar gericht een donor voor je kunnen zoeken.
Omdat wij geen anonieme donor willen, is het voor mij van belang dat de donor ervoor openstaat dat het kind haar in de toekomst zou kunnen benaderen met vragen. Verder ben ik de moeder en voed ik het kind op.
zondag 11 april 2010 om 01:49
@Leora, dank voor je uitleg. Wat ik mij wel afvraag stel er biedt een persoon haar eicellen aan, maar zij verschilt enorm qua uiterlijke kenmerken met jullie (bijv. jullie zijn een blank stel en de dame in kwestie is donker), zou dat een reden zijn om de donatie niet aan te nemen? Of is de wens om een kindje/weer zwanger te zijn dusdanig dat wat jullie betreft dat niet uit hoeft te maken?
*Geen kritische of cynische reden achter deze vraag, enkel nieuwsgierigheid. Ik heb zelf geen kinderen en vraag mij af hoe sterk een kinderwens/het wensgevoel kan zijn*
*Geen kritische of cynische reden achter deze vraag, enkel nieuwsgierigheid. Ik heb zelf geen kinderen en vraag mij af hoe sterk een kinderwens/het wensgevoel kan zijn*
zondag 11 april 2010 om 13:10
Pompidoe, ik denk dat ik het dan niet zou doen. Alleen al niet voor het eventuele kindje dat dan geboren zou worden. Dat zou zijn/haar hele leven vragen krijgen, ook van mensen die het niets aangaat. Bij adoptie ligt het een stuk duidelijker. Je vraag zet me trouwens wel aan het denken... In hoeverre zou de donor op mij moeten lijken? Mijn zoontje lijkt namelijk heel erg op mij. Maar gezien het tekort aan donoren kunnen we niet al te kritisch zijn. Op het moment denk ik dat ik er helemaal vanaf zou zien als de donor 'niets' van mij heeft. Maar of daardoor de wens minder groot is?
Ik heb trouwens nog even nagezocht in hoeverre er onderzoek is naar erfelijke ziektes bij eiceldonatie. Dit onderzoek wordt wel gedaan, maar ik weet niet hoe uitgebreid.
En Bokito, je vraag klinkt heel nuchter, maar emoties werken vaak anders. Misschien moeten we inderdaad uiteindelijk wel naar acceptatie, maar dat is een heel proces. Ik wil eerst uitzoeken of eiceldonatie mogelijk is.
Ik heb trouwens nog even nagezocht in hoeverre er onderzoek is naar erfelijke ziektes bij eiceldonatie. Dit onderzoek wordt wel gedaan, maar ik weet niet hoe uitgebreid.
En Bokito, je vraag klinkt heel nuchter, maar emoties werken vaak anders. Misschien moeten we inderdaad uiteindelijk wel naar acceptatie, maar dat is een heel proces. Ik wil eerst uitzoeken of eiceldonatie mogelijk is.
zondag 11 april 2010 om 19:02
Aah dank. Nou doet jouw antwoord mij weer denken. Het niet willen plaatsen van je kind in een bepaalde situatie zou een reden kunnen zijn om, ondanks de sterke kinderwens, eiceldonatie af te wijzen.
Aan de andere kant de adoptievraag kreeg ik ook toe ik opgroeide en dat alleen maar om het feit dat ik niet met een accent spreek (Ik ben zelf Surinaamse en kreeg regelmatig het volgende te horen: Je spreekt zo "Nederlands", jij bent vast geadopteerd ). Mensen proberen je toch altijd in een hokje te plaatsen om het voor zichzelf makkelijker te maken/accepteren, daar rekening mee te houden is toch niet te doen.
Aan de andere kant de adoptievraag kreeg ik ook toe ik opgroeide en dat alleen maar om het feit dat ik niet met een accent spreek (Ik ben zelf Surinaamse en kreeg regelmatig het volgende te horen: Je spreekt zo "Nederlands", jij bent vast geadopteerd ). Mensen proberen je toch altijd in een hokje te plaatsen om het voor zichzelf makkelijker te maken/accepteren, daar rekening mee te houden is toch niet te doen.
zondag 11 april 2010 om 22:40
Pompidoe, daar heb je wel een punt. Ik vind het erg lastig... Het is ook allemaal hypothetisch. Momenteel hebben we nog helemaal geen eiceldonor, geen blanke en geen getinte. En misschien voelt het allemaal wel weer anders op het moment dat het 'echt' zou zijn. Vooralsnog geef ik de voorkeur aan iemand die een (klein) beetje op mij lijkt, maakt het allemaal denk ik net ietsje gemakkelijker.
maandag 12 april 2010 om 09:32
Ik heb een vriendin gehad die 3x eicellen heeft gedoneerd via het ziekenhuis, dus voor een onbekende vrouw. Die vrouw is bij de derde poging zwanger geworden. Je wordt er financieel niet beter van, maar ze heeft een grote ruiker bloemen gekregen van de gyneacoloog en dat maakte haar blij, ook dat er een vrouw is mogen zwanger worden met haar eicel.
Heb zelf 2 IVF-pogingen dus ik weet hoe het voelt om eicellen te laten rijpen en picken. We zijn nu gelukkig op natuurlijke manier zwanger geworden, maar ik had de vraag aan mijn twee zussen ook gesteld. Mijn eicellen waren de 2de keer namelijk van zo'n slechte kwaliteit, we hadden voordien ook al meerdere vroegere miskramen gehad, de oorzaak is moeilijk te achterhalen wanneer het om heel vroege miskramen. Maar dit geheel terzijde.
Mijn zussen wilden voor me doneren mocht het nodig zijn geweest, vond ik een heel mooi gebaar. Mijn man zou er niet achter staan denk ik. Hij zei me steeds, ofwel een kindje van ons beiden, ofwel niets van ons beiden (adoptie). Ik respecteer zijn mening maar ik zie geen graten in een eicel van iemand anders. Tenslotte groeit het kindje op in je eigen buik. En als op die manier een baby mensen gelukkig kan maken, waarom niet.
TO, ben zelf te oud voor eiceldonatie (37) maar voor iemand dicht in mijn buurt zou ik het heel wellicht doen. Ik weet zelf ook nog niet of we voor een tweede zouden gaan (eerst deze zwangerschap tot een gelukkig eind brengen), maar in geval we zelf voor een tweede zouden gaan, dan zou ik mijn kostbare eicellen heel waarschijnlijk voor mezelf houden. In het andere geval zou ik wel eens willen doneren (maar partner zou ook moeten meewillen natuurlijk) Ik wens je veel succes bij je zoektocht en dat jullie droom voor een tweede kindje mag uitkomen.
Heb zelf 2 IVF-pogingen dus ik weet hoe het voelt om eicellen te laten rijpen en picken. We zijn nu gelukkig op natuurlijke manier zwanger geworden, maar ik had de vraag aan mijn twee zussen ook gesteld. Mijn eicellen waren de 2de keer namelijk van zo'n slechte kwaliteit, we hadden voordien ook al meerdere vroegere miskramen gehad, de oorzaak is moeilijk te achterhalen wanneer het om heel vroege miskramen. Maar dit geheel terzijde.
Mijn zussen wilden voor me doneren mocht het nodig zijn geweest, vond ik een heel mooi gebaar. Mijn man zou er niet achter staan denk ik. Hij zei me steeds, ofwel een kindje van ons beiden, ofwel niets van ons beiden (adoptie). Ik respecteer zijn mening maar ik zie geen graten in een eicel van iemand anders. Tenslotte groeit het kindje op in je eigen buik. En als op die manier een baby mensen gelukkig kan maken, waarom niet.
TO, ben zelf te oud voor eiceldonatie (37) maar voor iemand dicht in mijn buurt zou ik het heel wellicht doen. Ik weet zelf ook nog niet of we voor een tweede zouden gaan (eerst deze zwangerschap tot een gelukkig eind brengen), maar in geval we zelf voor een tweede zouden gaan, dan zou ik mijn kostbare eicellen heel waarschijnlijk voor mezelf houden. In het andere geval zou ik wel eens willen doneren (maar partner zou ook moeten meewillen natuurlijk) Ik wens je veel succes bij je zoektocht en dat jullie droom voor een tweede kindje mag uitkomen.
maandag 12 april 2010 om 23:28
Drew, gefeliciteerd met je zwangerschap en wat geweldig dat je na twee niet-gelukte ivf-pogingen toch nog spontaan zwanger bent geraakt! Ik hoop voor je dat alles goed blijft gaan en dat jullie een gezond kindje op de wereld gaan zetten.
Ik begrijp heel goed dat je geen eicellen doneert als je zelf een tweede zou willen. Dat zijn ook de richtlijnen in Nederland; de donor heeft bij voorkeur een voltooid gezin en dat vind ik heel terecht.
En begrijp ik het goed dat je vriendin de vrouw voor wie ze eicellen doneerde niet kende? Ook niet toen ze eenmaal in het proces zat? Ik vind het heel bijzonder, al helemaal omdat ze drie keer heeft gedoneerd, dat is nogal wat. Petje af!
Bedankt voor je succeswensen. Ik hoop dat onze zoektocht ergens toe mag leiden.
Ik begrijp heel goed dat je geen eicellen doneert als je zelf een tweede zou willen. Dat zijn ook de richtlijnen in Nederland; de donor heeft bij voorkeur een voltooid gezin en dat vind ik heel terecht.
En begrijp ik het goed dat je vriendin de vrouw voor wie ze eicellen doneerde niet kende? Ook niet toen ze eenmaal in het proces zat? Ik vind het heel bijzonder, al helemaal omdat ze drie keer heeft gedoneerd, dat is nogal wat. Petje af!
Bedankt voor je succeswensen. Ik hoop dat onze zoektocht ergens toe mag leiden.
woensdag 14 april 2010 om 19:46
donderdag 22 april 2010 om 09:36
Ik word eiceldonor voor een stel die ik "ontmoet" heb via een oproepje. Binnenkort gaan we elkaar in het echt ontmoeten.
Ik heb er geen moeite mee mijn eicellen af te staan. Al zie ik het zeker niet als een hoopje vocht.
Misschien kan je ook een oproepje zetten op de verdwaalde ooievaar. Draagmoeder zou ik niet kunnen. En ik vind het heel belangrijk dat een kind, als hij of zij dat wil, kan achterhalen waar een gedeelte van de genen vandaan komt.
Ik vind het mooi dat ik op zo'n manier mee kan werken aan het vervullen van een kinderwens. Ik hoop dat er een mooi kindje uit voort komt.
Je kan je ook aanmelden voor de mailinglist van Freya. Daar kan je veel info opdoen. De wensouders doen dat ook en krijgen zoms wel 15 mailtjes per dag. Zij zijn naar Spanje gegaan wat helaas mislukt is. Maar waar zij zijn geweest is het anoniem. Dit vonden zij ook een minpunt.
Ik hoop dat jullie snel een donor zullen vinden.
Ik heb er geen moeite mee mijn eicellen af te staan. Al zie ik het zeker niet als een hoopje vocht.
Misschien kan je ook een oproepje zetten op de verdwaalde ooievaar. Draagmoeder zou ik niet kunnen. En ik vind het heel belangrijk dat een kind, als hij of zij dat wil, kan achterhalen waar een gedeelte van de genen vandaan komt.
Ik vind het mooi dat ik op zo'n manier mee kan werken aan het vervullen van een kinderwens. Ik hoop dat er een mooi kindje uit voort komt.
Je kan je ook aanmelden voor de mailinglist van Freya. Daar kan je veel info opdoen. De wensouders doen dat ook en krijgen zoms wel 15 mailtjes per dag. Zij zijn naar Spanje gegaan wat helaas mislukt is. Maar waar zij zijn geweest is het anoniem. Dit vonden zij ook een minpunt.
Ik hoop dat jullie snel een donor zullen vinden.
donderdag 22 april 2010 om 22:05
Maxem, wat stoer dat je eiceldonor wilt zijn! Ik weet zeker dat, als het lukt, er een heel mooi kindje uit komt. Dat moet haast wel, als het zo gewenst is. Ik vind het echt fantastisch dat je dat 'zomaar' voor anderen doet!
En bedankt voor je tips. De site van de verdwaalde ooievaar ken ik nog niet. Ga ik zeker op kijken. De Freya mailinglist ken ik wel, ik denk er ook over om me aan te melden bij het besloten forum.
Bedankt voor je reactie, te weten dat er mensen zijn zoals jij geeft weer even moed!
En bedankt voor je tips. De site van de verdwaalde ooievaar ken ik nog niet. Ga ik zeker op kijken. De Freya mailinglist ken ik wel, ik denk er ook over om me aan te melden bij het besloten forum.
Bedankt voor je reactie, te weten dat er mensen zijn zoals jij geeft weer even moed!
