Ik weet het wel, maar ik durf niet.
maandag 12 april 2010 om 12:18
Ik zou echt gewoon op vakantie gaan. Jammer voor je vriend, maar dan moet hij zich er maar overheen zetten. Je geeft al aan dat het heel erg belangrijk is voor je stiefvader en je familie gaat echt voor op een drammerig vriendje hoor.
Als hij het vertrouwen niet in je heeft om je op vakantie te laten gaan dan is aan hem de keuze. En eerlijk gezegd klink je zelf ook een beetje alsof je hem zat bent.
Wat zegt je gevoel dan? Uit je verhaal maak ik op dat jij gewoon op vakantie wil gaan....
Als hij het vertrouwen niet in je heeft om je op vakantie te laten gaan dan is aan hem de keuze. En eerlijk gezegd klink je zelf ook een beetje alsof je hem zat bent.
Wat zegt je gevoel dan? Uit je verhaal maak ik op dat jij gewoon op vakantie wil gaan....
maandag 12 april 2010 om 12:24
dan zou hij psychisch niet goed worden.
Wat is dit voor rare, emotionele chantage? Zal hij gek worden of dood neervallen als jij gaat? En daar moet jij je dan schuldig over voelen zeker?
Ik vind dat je vriend nogal zeurt. Het is 2,5 jaar geleden, kom op zeg. Hij heeft voor jou gekozen en weet het al heel lang. Dan moet hij óf voor 100% voor jou kiezen óf hij kan er niet mee leven en maakt de relatie uit. Je bent bovendien duidelijk geweest over hoe je erin stond destijds.
Als dit voor jou belangrijk is; laat je niet manipuleren en ga gewoon. Het valt nog te bezien of hij het dan daadwerkelijk uit gaat maken, als hij ziet dat er met jou niet te sollen valt. Doet hij dat wel, dan weet je ook wat je aan hem hebt. Iemand die jou geen vrijheid gunt. Zie je het voor je, je hele leven je vrijheid kwijt zijn omdat meneer psychisch niet goed wordt als jij een stap zonder hem zet?
Wat is dit voor rare, emotionele chantage? Zal hij gek worden of dood neervallen als jij gaat? En daar moet jij je dan schuldig over voelen zeker?
Ik vind dat je vriend nogal zeurt. Het is 2,5 jaar geleden, kom op zeg. Hij heeft voor jou gekozen en weet het al heel lang. Dan moet hij óf voor 100% voor jou kiezen óf hij kan er niet mee leven en maakt de relatie uit. Je bent bovendien duidelijk geweest over hoe je erin stond destijds.
Als dit voor jou belangrijk is; laat je niet manipuleren en ga gewoon. Het valt nog te bezien of hij het dan daadwerkelijk uit gaat maken, als hij ziet dat er met jou niet te sollen valt. Doet hij dat wel, dan weet je ook wat je aan hem hebt. Iemand die jou geen vrijheid gunt. Zie je het voor je, je hele leven je vrijheid kwijt zijn omdat meneer psychisch niet goed wordt als jij een stap zonder hem zet?
maandag 12 april 2010 om 12:25
Aan de ene kant ben ik hem ook helemaal zat.
Maar aan de andere kant doet hij ook elke keer heel lief en zielig en voel ik me rot als ik eraan denk.
Ik weet ook niet hoe ik het moet brengen, wanneer en onder welke motivatie. Hij weet er namelijk toch altijd wel iets tegen in te brengen of mij een slecht gevoel te bezorgen!
Hij zegt namelijk dat hij het dan uitmaakt, en dan is het dus mijn schuld!
Hij belde me net nog op om boeken te laten halen voor onze zomervakantie naar Turkije. Wat ik ook heel graag samen met hem wil doen.
Het is allemaal zo dubbel!
Maar aan de andere kant doet hij ook elke keer heel lief en zielig en voel ik me rot als ik eraan denk.
Ik weet ook niet hoe ik het moet brengen, wanneer en onder welke motivatie. Hij weet er namelijk toch altijd wel iets tegen in te brengen of mij een slecht gevoel te bezorgen!
Hij zegt namelijk dat hij het dan uitmaakt, en dan is het dus mijn schuld!
Hij belde me net nog op om boeken te laten halen voor onze zomervakantie naar Turkije. Wat ik ook heel graag samen met hem wil doen.
Het is allemaal zo dubbel!
maandag 12 april 2010 om 12:26
In het begin was ik heel erg gek op hem en hij op mij. Ik ben volgensmij nog steeds heel erg gek met hem, anders zou ik niet bij hem blijven.
Hier wil ik ook nog graag op reageren. 'Volgens mij' zeg je, hoezo, je voelt toch of dit zo is of dat het niet zo is? Dit geeft denk ik aan dat je toch wel twijfelt.
En er zijn heel veel redenen om bij iemand te blijven, behalve gek zijn op die persoon. Bang om alleen te zijn, uit gewoonte, uit schuldgevoel, de stap niet durven nemen... noem maar op.
Hier wil ik ook nog graag op reageren. 'Volgens mij' zeg je, hoezo, je voelt toch of dit zo is of dat het niet zo is? Dit geeft denk ik aan dat je toch wel twijfelt.
En er zijn heel veel redenen om bij iemand te blijven, behalve gek zijn op die persoon. Bang om alleen te zijn, uit gewoonte, uit schuldgevoel, de stap niet durven nemen... noem maar op.
maandag 12 april 2010 om 12:31
Ik weet ook niet hoe ik het moet brengen, wanneer en onder welke motivatie. Hij weet er namelijk toch altijd wel iets tegen in te brengen of mij een slecht gevoel te bezorgen!
Snap wat je bedoelt! Ik herken dit uit een ver verleden. Ook zo'n figuur die mij altijd een slecht gevoel wist te geven. En dreigde met uitmaken en dan zou het mijn schuld zijn (wat hij uiteindelijk nooit deed).
Maar...! Het is toch te gek voor woorden dat jij hem moet overtuigen van jouw gevoelens en wensen. Die zijn er gewoon en die mogen er ook zijn. Wat hij er ook voor logische argumenten tegenin zal brengen, dat doet NIETS af aan die gevoelens en wensen!
Het lijkt erop dat hij jouw continue manipuleert. Maar jij moet je eigen keuzes kunnen maken. Als hij het dan uitmaakt, is dat ZIJN keuze. En niet jouw schuld. Het gaat bovendien helemaal niet om schuld. Het gaat erom of je beiden gemotiveerd bent om de relatie door te zetten. Niet vanwege argumenten, maar vanuit liefde.
Blijf bij jezelf, en bij wat voor jou belangrijk is!
Snap wat je bedoelt! Ik herken dit uit een ver verleden. Ook zo'n figuur die mij altijd een slecht gevoel wist te geven. En dreigde met uitmaken en dan zou het mijn schuld zijn (wat hij uiteindelijk nooit deed).
Maar...! Het is toch te gek voor woorden dat jij hem moet overtuigen van jouw gevoelens en wensen. Die zijn er gewoon en die mogen er ook zijn. Wat hij er ook voor logische argumenten tegenin zal brengen, dat doet NIETS af aan die gevoelens en wensen!
Het lijkt erop dat hij jouw continue manipuleert. Maar jij moet je eigen keuzes kunnen maken. Als hij het dan uitmaakt, is dat ZIJN keuze. En niet jouw schuld. Het gaat bovendien helemaal niet om schuld. Het gaat erom of je beiden gemotiveerd bent om de relatie door te zetten. Niet vanwege argumenten, maar vanuit liefde.
Blijf bij jezelf, en bij wat voor jou belangrijk is!
maandag 12 april 2010 om 12:36
Als je hem aan de ene kant al zat bent, wat is er dan zo leuk aan de andere kant dat je toch maar bij hem blijft?
Alleen omdat iemand zo goed zielig kan doen, bij iemand blijven is ook geen goede basis.
Weegt het tegen elkaar op? De keren dat hij lief is tegen de keren dat hij zielig doet, hij dreigt en jij hem zat bent?
Alleen omdat iemand zo goed zielig kan doen, bij iemand blijven is ook geen goede basis.
Weegt het tegen elkaar op? De keren dat hij lief is tegen de keren dat hij zielig doet, hij dreigt en jij hem zat bent?
maandag 12 april 2010 om 12:37
quote:emmenn schreef op 12 april 2010 @ 12:24:
Tips?
Doen wat jij wilt en je niet laten tegenhouden door je vriend.
Je bent 19, vind jij jezelf niet veel te jong voor zoveel relatieproblemen?
Dit vind ik dus ook hé!!!! Hij kan je blijkbaar heel goed chanteren én hij komt mij heel bezitterig over. Potverdorie je bent nog maar 19 hé. Ik denk dat er nog genoeg leuke, lieve jongens voor je zijn, niet?
Ohja, je schrijft ook nog : In het begin was ik heel erg gek op hem en hij op mij. Ik ben volgensmij nog steeds heel erg gek met hem, anders zou ik niet bij hem blijven.
Volgens mij twijfel je daar toch wel zelf ook nog aan hoor......het is vertrouwd, enz. maar een vriendje wat zo tegen én met je doet
Tips?
Doen wat jij wilt en je niet laten tegenhouden door je vriend.
Je bent 19, vind jij jezelf niet veel te jong voor zoveel relatieproblemen?
Dit vind ik dus ook hé!!!! Hij kan je blijkbaar heel goed chanteren én hij komt mij heel bezitterig over. Potverdorie je bent nog maar 19 hé. Ik denk dat er nog genoeg leuke, lieve jongens voor je zijn, niet?
Ohja, je schrijft ook nog : In het begin was ik heel erg gek op hem en hij op mij. Ik ben volgensmij nog steeds heel erg gek met hem, anders zou ik niet bij hem blijven.
Volgens mij twijfel je daar toch wel zelf ook nog aan hoor......het is vertrouwd, enz. maar een vriendje wat zo tegen én met je doet
maandag 12 april 2010 om 12:38
Ik ga vanavond aan mijn moeder vragen of ik nog mee kan.
Zo ja, dan moet ik een manier vinden om aan hem te vertellen dat ik mee ga.
Ik durf het namelijk haast niet te doen als hij bij me is, maar via sms of telefoon vind ik het ook zo lullig. Terwijl ik dat wel het liefste zou doen.
Heeft iemand daar nog adviezen over, wat zouden julie doen? Zoals de titel, ik weet het heel goed dat het niet goed gaat. En dat het niet voor altijd voorbestemd was/is. Maar ik heb altijd voor hem gekozen en mezelf altijd op een 2e plek gezet, wat tot op heden niet zulke lastige dingen met zich mee bracht! =)
Zo ja, dan moet ik een manier vinden om aan hem te vertellen dat ik mee ga.
Ik durf het namelijk haast niet te doen als hij bij me is, maar via sms of telefoon vind ik het ook zo lullig. Terwijl ik dat wel het liefste zou doen.
Heeft iemand daar nog adviezen over, wat zouden julie doen? Zoals de titel, ik weet het heel goed dat het niet goed gaat. En dat het niet voor altijd voorbestemd was/is. Maar ik heb altijd voor hem gekozen en mezelf altijd op een 2e plek gezet, wat tot op heden niet zulke lastige dingen met zich mee bracht! =)
maandag 12 april 2010 om 12:39
Hij zal wat er toen gebeurd is op vakantie altijd blijven gebruiken als een stok om je mee te slaan, hij zal waarschijnlijk ook altijd blijven dreigen met uitmaken als jij iets wil doen wat hij niet wil omdat hij nu wel weet dat jij daar gevoelig voor bent. Ik zou gewoon op vakantie gaan en afwachten wat er gebeurt. Ik vraag me trouwens af of hij het dan inderdaad meteen uit zal maken, de kans is groot dat hij gewoon verwacht dat jij hem gaat gehoorzamen en helemaal niet verder denkt dan dat.
Mocht hij het wel uitmaken, dan is dat misschien ook maar beter. Hoe gelukkig word je in een relatie als je continu naar zijn pijpen moet dansen?
Mocht hij het wel uitmaken, dan is dat misschien ook maar beter. Hoe gelukkig word je in een relatie als je continu naar zijn pijpen moet dansen?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 12 april 2010 om 12:43
Eens met Schmoepie: hij manipuleert je. En jij laat je manipuleren.
Toen jullie verkering startte, was je dus 16 of 17. Juist tussen je 15 en 25e leer je jezelf kennen, leer je ontdekken wat bij jou past, hoe je tegen de dingen aankijkt en wat je waardevol vindt en wat niet.
Waarom zou je het jezelf aandoen om nu al zo onder druk gezet te worden door iemand anders? Omwille van wat? Waarom is die verkering zo belangrijk voor je, dat je daardoor jezelf onder druk zet om dingen te doen of juist niet te doen?
Je zegt dat deze jongen in staat is om je vervelend te voelen over jezelf. Hoe goed is deze verkering dan, als dat is wat hij met je doet? Waarom kies je voor iemand die ervoor zorgt dat je je rot voelt over jezelf?
Toen jullie verkering startte, was je dus 16 of 17. Juist tussen je 15 en 25e leer je jezelf kennen, leer je ontdekken wat bij jou past, hoe je tegen de dingen aankijkt en wat je waardevol vindt en wat niet.
Waarom zou je het jezelf aandoen om nu al zo onder druk gezet te worden door iemand anders? Omwille van wat? Waarom is die verkering zo belangrijk voor je, dat je daardoor jezelf onder druk zet om dingen te doen of juist niet te doen?
Je zegt dat deze jongen in staat is om je vervelend te voelen over jezelf. Hoe goed is deze verkering dan, als dat is wat hij met je doet? Waarom kies je voor iemand die ervoor zorgt dat je je rot voelt over jezelf?
maandag 12 april 2010 om 12:45
quote:Aureel schreef op 12 april 2010 @ 12:38:
Ik denk ook dat hij er helemaal niet zo mee zit dat jij zogenaamd bent 'vreemdgegaan'. Heeft hij mooi een reden om jou de hele tijd emotioneel te chanteren; het komt hem juist prima uit zo.Eens, elke keer als jij weer wat "fout" doet in zijn ogen, zal hij het weer aanhalen, om jou een rotgevoel te geven. Meid, kies voor jezelf, je bent zijn vriendin, niet zijn bezit. M.a.w. je bent veel meer waard.
Ik denk ook dat hij er helemaal niet zo mee zit dat jij zogenaamd bent 'vreemdgegaan'. Heeft hij mooi een reden om jou de hele tijd emotioneel te chanteren; het komt hem juist prima uit zo.Eens, elke keer als jij weer wat "fout" doet in zijn ogen, zal hij het weer aanhalen, om jou een rotgevoel te geven. Meid, kies voor jezelf, je bent zijn vriendin, niet zijn bezit. M.a.w. je bent veel meer waard.
maandag 12 april 2010 om 12:46
quote:Omen schreef op 12 april 2010 @ 12:43:
Eens met Schmoepie: hij manipuleert je. En jij laat je manipuleren.
Toen jullie verkering startte, was je dus 16 of 17. Juist tussen je 15 en 25e leer je jezelf kennen, leer je ontdekken wat bij jou past, hoe je tegen de dingen aankijkt en wat je waardevol vindt en wat niet.
Waarom zou je het jezelf aandoen om nu al zo onder druk gezet te worden door iemand anders? Omwille van wat? Waarom is die verkering zo belangrijk voor je, dat je daardoor jezelf onder druk zet om dingen te doen of juist niet te doen?
Je zegt dat deze jongen in staat is om je vervelend te voelen over jezelf. Hoe goed is deze verkering dan, als dat is wat hij met je doet? Waarom kies je voor iemand die ervoor zorgt dat je je rot voelt over jezelf?
Ik weet het wel..
Maar wat ik eerder ook zei; hij kan ook zo zielig doen en dan heb ik al gauw medelijden met hem. Want ik hou toch wel van hem, misschien op een vreemde manier. Klinkt misschien vreemd, maar heb vaak het gevoel dat we meer mama-baby verhouding hebben. Hij laat zich namelijk door mij in alles verzorgen, misschien dat ik hem daarom ook moeilijk loslaat.
Maar als ik inderdaad voor mezelf kies, wat ik ook moet leren te doen, waar iedereen volkomen gelijk in heeft, dan zou ik gewoon met vakantie gaan en de verkering desnoods zelf uitmaken. Maar op die stap zit het hem juist vast, want ik weet eigenlijk best goed wat juist is
Eens met Schmoepie: hij manipuleert je. En jij laat je manipuleren.
Toen jullie verkering startte, was je dus 16 of 17. Juist tussen je 15 en 25e leer je jezelf kennen, leer je ontdekken wat bij jou past, hoe je tegen de dingen aankijkt en wat je waardevol vindt en wat niet.
Waarom zou je het jezelf aandoen om nu al zo onder druk gezet te worden door iemand anders? Omwille van wat? Waarom is die verkering zo belangrijk voor je, dat je daardoor jezelf onder druk zet om dingen te doen of juist niet te doen?
Je zegt dat deze jongen in staat is om je vervelend te voelen over jezelf. Hoe goed is deze verkering dan, als dat is wat hij met je doet? Waarom kies je voor iemand die ervoor zorgt dat je je rot voelt over jezelf?
Ik weet het wel..
Maar wat ik eerder ook zei; hij kan ook zo zielig doen en dan heb ik al gauw medelijden met hem. Want ik hou toch wel van hem, misschien op een vreemde manier. Klinkt misschien vreemd, maar heb vaak het gevoel dat we meer mama-baby verhouding hebben. Hij laat zich namelijk door mij in alles verzorgen, misschien dat ik hem daarom ook moeilijk loslaat.
Maar als ik inderdaad voor mezelf kies, wat ik ook moet leren te doen, waar iedereen volkomen gelijk in heeft, dan zou ik gewoon met vakantie gaan en de verkering desnoods zelf uitmaken. Maar op die stap zit het hem juist vast, want ik weet eigenlijk best goed wat juist is
maandag 12 april 2010 om 12:48
Ik zou de boodschap kort en krachtig houden. Geen groot verhaal van maken, dat is het namelijk niet. Je gaat gewoon met je familie een reisje maken. Dat is toch heel gewoon?
Geef hem i.i.g. niet de ruimte om er een hele discussie over te voeren. Het is jouw mededeling en het staat vast! Er valt niet over de discussiëren. Als hij met zijn 'logische' argumenten komt, blijf je herhalen dat het voor jou belangrijk is en dat het niet meer te veranderen is. Als hij jou niet vertrouwt, kan er geen sprake van een relatie zijn.
Het blijft spannend, ik begrijp het. Ik wens je heel veel succes. Maar natuurlijk kun je dit! En eenmaal hier doorheen, zal het de volgende keer veel makkelijker gaan. Je bent nog zo jong, en het leven heeft zoveel meer te bieden dan zo'n manipulator die jou in zijn greep houdt! Release yourself en geniet van het leven!
Geef hem i.i.g. niet de ruimte om er een hele discussie over te voeren. Het is jouw mededeling en het staat vast! Er valt niet over de discussiëren. Als hij met zijn 'logische' argumenten komt, blijf je herhalen dat het voor jou belangrijk is en dat het niet meer te veranderen is. Als hij jou niet vertrouwt, kan er geen sprake van een relatie zijn.
Het blijft spannend, ik begrijp het. Ik wens je heel veel succes. Maar natuurlijk kun je dit! En eenmaal hier doorheen, zal het de volgende keer veel makkelijker gaan. Je bent nog zo jong, en het leven heeft zoveel meer te bieden dan zo'n manipulator die jou in zijn greep houdt! Release yourself en geniet van het leven!
maandag 12 april 2010 om 12:48
Toen ik zo oud was als jij, heb ik zelf in een vergelijkbare relatie gezeten. Als ik ergens spijt van heb in mijn leven, dan is het van die verkering.
Wacht niet af of hij het uit maakt. Maak het zelf uit.
En dat het niet klikt met je stiefvader, komt dat heel toevallig niet omdat je stiefvader doorheeft hoe je vriendje met je omspringt?
Wacht niet af of hij het uit maakt. Maak het zelf uit.
En dat het niet klikt met je stiefvader, komt dat heel toevallig niet omdat je stiefvader doorheeft hoe je vriendje met je omspringt?
maandag 12 april 2010 om 12:52
quote:Meintje schreef op 12 april 2010 @ 12:38:
Heeft iemand daar nog adviezen over, wat zouden julie doen? Zoals de titel, ik weet het heel goed dat het niet goed gaat. En dat het niet voor altijd voorbestemd was/is. Maar ik heb altijd voor hem gekozen en mezelf altijd op een 2e plek gezet, wat tot op heden niet zulke lastige dingen met zich mee bracht! =)
Een advies? Zet jezelf altijd op de eerste plaats.
Ik zou het hem vertellen als jouw ouders er ook bij zijn (of in de buurt zijn), dan zal hij het wel uit zijn hoofd laten om een rotopmerking richting jou te maken.
Heeft iemand daar nog adviezen over, wat zouden julie doen? Zoals de titel, ik weet het heel goed dat het niet goed gaat. En dat het niet voor altijd voorbestemd was/is. Maar ik heb altijd voor hem gekozen en mezelf altijd op een 2e plek gezet, wat tot op heden niet zulke lastige dingen met zich mee bracht! =)
Een advies? Zet jezelf altijd op de eerste plaats.
Ik zou het hem vertellen als jouw ouders er ook bij zijn (of in de buurt zijn), dan zal hij het wel uit zijn hoofd laten om een rotopmerking richting jou te maken.
maandag 12 april 2010 om 12:53
Weet je, op deze leeftijd is het moeilijk denk ik, als anderen zeggen dit of dat........dan wil je het niet aannemen (denk trouwens dat je moeder je dat al wel verteld heeft, niet?) Bij mij was het dat ik veel te jong (volgens mijn ouders) mij gebonden heb. Ik wou dat toen ook niet horen, maaaaaar, waarom? Ik voelde dat die relatie echt goed zat! Ik hield echt veel van hem en hij van mij, we voelden ons echt goed bij elkaar.......nu, meer dan 20 jaar later ben ik nog altijd gelukkig, hou ik nog veel van hem, hebben we veel plezier samen, kortom, ik voelde toen al dat dat ok was!
Nu bij jou heb je, zeg je toch zelf, twijfels hé? En gebeuren er genoeg dingen waar je je niet gelukkig over, bij voelt. Dus......
Weet je eigenlijk wél wat je moet doen......
Nu bij jou heb je, zeg je toch zelf, twijfels hé? En gebeuren er genoeg dingen waar je je niet gelukkig over, bij voelt. Dus......
Weet je eigenlijk wél wat je moet doen......