Relaties
alle pijlers
Wat moet ik nu?
zondag 18 april 2010 om 01:35
Mijn vriend en ik zijn tijdje uit elkaar geweest. Hadden wat issues uit te vechten en gister gepraat en gezegd ervoor te gaan. Helemaal goed. Eindelijk duidelijkheid. Issues zijn o.a. dat hij het liefst alles samen doet maar ik heb behoorlijk sociaal leven en vind dat fijn om apart met vriendinnen af te spreken, sporten, cursus volgen. Hij heeft het daar best moeilijk mee dat ik die ruimte nodig heb. Natuurlijk komt hij op nr 1 dat wil ik er wel bij zeggen. Een andere issue is drugs. Uit gesprek bleek van ok dan geven we elkaar die ruimte (ik mijn sociale leven en hij af en toe drugs) Gingen naar verjaardag van zijn broertje en daar werden we geconfronteerd met deze issue. Ik heb helemaal niets met drugs en daardoor kregen we ook ruzies. In mijn bijzijn heeft hij het ook wel eens gebruikt en dag erna liep het vaak mis. Hij kon dan enorm boos worden, soort van woedeaanvallen en hij is al niet heel goed van vertrouwen en op zo´n moment komt dat heel erg naar boven. Ik heb gister in ons gesprek gezegd dat als hij daar behoefte aan heeft dat zelf moet weten. Hij weet hoe ik erover denk (vind het jammer dat hij dat doet en dat is best zacht uitgedrukt) en heb duidelijk gezegd prima maar niet als ik er bij ben. En ook van als je dat zo belangrijk vindt denk ik er dan nog eens goed over na, over ons. Dat vond hij onzin, zo belangrijk is het ook weer niet. Hij vindt het jammer dat ik er zo zwaar aan til en hij ´deelt´ dat liever met mij. Ik heb daar een andere mening over. Ik vind dat hij veranderd en voel me er niet fijn bij. Dacht dat we er duidelijk over hadden gesproken. Ik merkte gister dat hij op die verjaardag had gebruikt. Toen ik het vroeg was ik behoorlijk pissig, vond dat ie had gelogen en waar hij mee bezig was. Op die verjaardag gebruikten veel mensen het en ja misschien kom ik van een andere wereld maar was versteld hoe makkelijk dat gaat. Voelde me erg ongemakkelijk. Hij zei van ik heb geen zin in dit gezeik en dat hij het dan verkeerd had begrepen. Ik heb mijn glimlach maar opgezet en nog het beste van de avond proberen te maken. Toen we naar huis gingen natuurlijk halve nacht alleen gelegen in bed omdat hij nog te wakker was. En misschien heel ego, maar ging gister zo verliefd naar hem toe, van we gaan ervoor en het liep dus totaal anders dan dat ik verwachtte. Ik weet dat ik me daar overheen moet zetten, het loopt niet altijd zoals ik ´wil´. Logisch. Vandaag deed hij erg afstandelijk en weer van loop niet zo te zeuren heb ik geen zin meer in etc. Hij was duidelijk geweest al wat hij gister had gezegd etc. En verder 0 affectie of iets. Op een gegeven moment ben ik maar naar huis gegaan (we wonen niet samen). Het was al een lastige tijd de laatste maanden en merk ook dat ik wat gevoeliger ben maar ik kan hier niet mee omgaan.
Hij vindt het gezeur, ik drink ook een wijntje en dat is hetzelfde etc.etc.
Til ik hier echt te zwaar aan, ben ik een zeur? Ik heb nu zo´n twijfel. Moet ik hiermee verder gaan of is dit niet ok?
Hij vindt het gezeur, ik drink ook een wijntje en dat is hetzelfde etc.etc.
Til ik hier echt te zwaar aan, ben ik een zeur? Ik heb nu zo´n twijfel. Moet ik hiermee verder gaan of is dit niet ok?
zondag 18 april 2010 om 12:28
En dat is gewoon moeilijk. Of hij is zo dat hij het niet trekt dat ik met vrienden afspreek of zijn wantrouwen dat daarbij komt is door het drugsgebruik. Niet dat hij zoveel gebruikt maar het is heel moeilijk als je er zelf niets mee hebt en iemand ziet veranderen. Ook je levenspatroon alles verandert erdoor. Ik dacht dat het voor hem niet zo belangrijk was, maar blijkbaar wel:-( Hij heeft nl tijd terug gezegd dat hij niet meer zou gebruiken als ik daar teveel moeite mee heb, hij wil er zelf ook vanaf. Niet dus. Vond het heel rot dat we een open gesprek hadden en nog geen uur later heeft ie het in zijn neus zitten. Sorry klink nogal geirriteerd maar zo voel ik me ook op dit moment.
zondag 18 april 2010 om 14:53
""""Hij vindt het gezeur, ik drink ook een wijntje en dat is hetzelfde etc.etc.
Til ik hier echt te zwaar aan, ben ik een zeur? Ik heb nu zo´n twijfel. Moet ik hiermee verder gaan of is dit niet ok?""""
Dit is niet oké en wegwezen Mari. Hij kiest duidelijk voor de drugs en is ws al meer verslaafd dan jij denkt. Een blowtje is nog wel te vergelijken met een wijntje, de rest niet.
Til ik hier echt te zwaar aan, ben ik een zeur? Ik heb nu zo´n twijfel. Moet ik hiermee verder gaan of is dit niet ok?""""
Dit is niet oké en wegwezen Mari. Hij kiest duidelijk voor de drugs en is ws al meer verslaafd dan jij denkt. Een blowtje is nog wel te vergelijken met een wijntje, de rest niet.
zondag 18 april 2010 om 16:12
Je hebt dus een relatie met een junk en je bent verbaasd dat hij zich niet aan zijn belofte houdt om geen drugs meer te gebruiken. Inderdaad verbijsterend, aangezien junks nu juist bekend staan om hun betrouwbare uitspraken en doorzettingsvermogen...
Wat je nu moet doen?
Heel simpel: kappen met hem, je laten testen op allerlei mogelijke ziektes die je hebt kunnen oplopen. Alleen ben je in ieder geval beter af dan met hem. En als je toch nog niet direct met hem kapt: zorg dat hij niet bij jouw geld kan.
Wat je nu moet doen?
Heel simpel: kappen met hem, je laten testen op allerlei mogelijke ziektes die je hebt kunnen oplopen. Alleen ben je in ieder geval beter af dan met hem. En als je toch nog niet direct met hem kapt: zorg dat hij niet bij jouw geld kan.
zondag 18 april 2010 om 19:28
quote:Stoeptegel schreef op 18 april 2010 @ 12:14:
Elizy ik snap niet goed waarom jij een drugsverslaving en een sociaal leven met elkaar gelijk trekt.
Het lijkt mij dan voor TO ook bepaald niet gezond om na te gaan denken over meer thuis zijn bij vriend wat hij graag wil om zo de hele avond mee te genieten van zijn drugsgebruik ( wat hij nl ook het liefste met/bij haar doet).
Drugs zijn met niks te vergelijken.
Wat ik bedoel is dat je van niemand kan "eisen" om te veranderen.
Hij wil zijn leven op een manier inrichten dat het TO niet aanstaat.
Heel kort door de bocht. Het is dan haar probleem en niet van hem.
Als zij het niet leuk vind heeft zij geen "recht" om van hem te verwachten dat hij verandert allen omdat hij een relatie heeft en zij zijn gewoontes niet leuk vind.
Zolang TO een positie neemt waarin zij "dicteert" wat de "voorwaarden" zijn om met haar een relatie te hebben zouden ze ruzies blijven houden.
Want dat is wat TO wil dat hij "verandert" (hoe slecht zijn gewoontes ook mogen zijn) en doet hij dat niet dan is relatie met haar niet mogelijk of in ieder geval moeilijk. En verandert hij niet dan blijft ze hem er aan herinneren dat hij niet goed bezig is.
Ik zeg niet dat drugs gebruiken goed te praten is. Maar een persoon kan je niet dwingen om te veranderen hij moet het zelf willen.
En door ruzies zou hij alleen maar "opstandiger" worden en niet mee zou werken.
Drugs en sociaal leven kan je niet vergelijken.
Maar had TO wat aanpassingen in haar leven gedaan om te laten zien dat zij berijd is voor de relatie wat op te geven, is hij misschien ook wat meer gemotiveerd om zelf ook aanpassingen te makken en misschien zelfs wat aan zijn drugs hobby wat te doen.
Voor dat je zelf een "voorbeeld" heb laten zien kan je moeilijk van een andere verwachten dat hij wel wat doet.
En ten tweede va iemand verwachten dat hij/zij verandert krijg je alleen ruzie van en het lijkt dat TO het niet echt ziet en denkt door lang genoeg te zeuren toch haar ""zin" te kunnen krijgen.
Maar helaas gaat het nooit gebeuren, door zeuren gaan ze uit elkaar gaan,omdat zij in de eerste instantie hem niet kan accepteren.
Ik zeg niet dat je bij iemand moet blijven als hij drugs gebruikt maar door karakter van dat persoon niet accepteren mak je probleem alleen nog groter.
Er is hier weinig keuze of accepteren hem helemaal of niet accepteren en weg gaan. Maar door "eisen" maak je het nog erger dan het al is.
Elizy ik snap niet goed waarom jij een drugsverslaving en een sociaal leven met elkaar gelijk trekt.
Het lijkt mij dan voor TO ook bepaald niet gezond om na te gaan denken over meer thuis zijn bij vriend wat hij graag wil om zo de hele avond mee te genieten van zijn drugsgebruik ( wat hij nl ook het liefste met/bij haar doet).
Drugs zijn met niks te vergelijken.
Wat ik bedoel is dat je van niemand kan "eisen" om te veranderen.
Hij wil zijn leven op een manier inrichten dat het TO niet aanstaat.
Heel kort door de bocht. Het is dan haar probleem en niet van hem.
Als zij het niet leuk vind heeft zij geen "recht" om van hem te verwachten dat hij verandert allen omdat hij een relatie heeft en zij zijn gewoontes niet leuk vind.
Zolang TO een positie neemt waarin zij "dicteert" wat de "voorwaarden" zijn om met haar een relatie te hebben zouden ze ruzies blijven houden.
Want dat is wat TO wil dat hij "verandert" (hoe slecht zijn gewoontes ook mogen zijn) en doet hij dat niet dan is relatie met haar niet mogelijk of in ieder geval moeilijk. En verandert hij niet dan blijft ze hem er aan herinneren dat hij niet goed bezig is.
Ik zeg niet dat drugs gebruiken goed te praten is. Maar een persoon kan je niet dwingen om te veranderen hij moet het zelf willen.
En door ruzies zou hij alleen maar "opstandiger" worden en niet mee zou werken.
Drugs en sociaal leven kan je niet vergelijken.
Maar had TO wat aanpassingen in haar leven gedaan om te laten zien dat zij berijd is voor de relatie wat op te geven, is hij misschien ook wat meer gemotiveerd om zelf ook aanpassingen te makken en misschien zelfs wat aan zijn drugs hobby wat te doen.
Voor dat je zelf een "voorbeeld" heb laten zien kan je moeilijk van een andere verwachten dat hij wel wat doet.
En ten tweede va iemand verwachten dat hij/zij verandert krijg je alleen ruzie van en het lijkt dat TO het niet echt ziet en denkt door lang genoeg te zeuren toch haar ""zin" te kunnen krijgen.
Maar helaas gaat het nooit gebeuren, door zeuren gaan ze uit elkaar gaan,omdat zij in de eerste instantie hem niet kan accepteren.
Ik zeg niet dat je bij iemand moet blijven als hij drugs gebruikt maar door karakter van dat persoon niet accepteren mak je probleem alleen nog groter.
Er is hier weinig keuze of accepteren hem helemaal of niet accepteren en weg gaan. Maar door "eisen" maak je het nog erger dan het al is.
zondag 18 april 2010 om 19:40
Ik wil wel zeggen dat hij geen junk is en voor mij niet hoeft te veranderen. Ik heb hem al hele tijd terug gezegd dat ik dat niet wil en dat het dan tussen ons ophoudt of we zoeken naar een oplossing. Ik meer tijd voor hem en hij sporadisch gebruik. Hij was degene die mij niet los kon laten en omdat ik veel van hem hou het steeds weer probeerde. Maar het gekke is dat drugsgebruik laatste maanden helemaal niet meer aan de orde was. Hij maakte er nog wel eens een opmerking over maar hij wist ook hoe ik erover dacht en zo belangrijk vond hij het ook weer niet. Hij vindt het zelf ook niet ok en was ook beter om te stoppen. Omdat het een knipperlichtrelatie werd heb ik vrijdag de knoop doorgehakt en dus gezegd dat ik ervoor wil gaan en dat wij samen er wel uit komen. Ik snap niet dat hij inene vrijdag weer ging gebruiken. Zijn woedeaanvallen en depri buien daarna trek ik niet. Daar geeft hij mij de schuld van. Als ik er relaxt in zou staan zou dat niet gebeuren. Ik heb het geprobeerd! Ik wil mezelf niet goed praten, maar heb zoveel over voor hem en heb dat laten zien. Alleen hij wil het niet zien lijkt het. Ik weet niet meer wat ik moet doen? Hij blijft achterdocht houden. En ja misschien niet goed dat ik hem niet helemaal accepteer maar dacht dat drugsgebruik niet zo belangrijk was voor hem. Opeens komt het weer op de proppen.
Ik wilde vanavond naar hem toe, omdat ik hem niet kwijt wil en om eruit te komen. Wil erover kunnen praten, er moet toch een oplossing zijn? Hier stond hij niet voor open, hij weet niet of hij nog genoeg voor mij voelt. Voel me verschrikkelijk. Steeds weer wilde hij mij niet loslaten, wilde het met mij proberen. Ik moet hem nu dus loslaten. Lijkt wel of alles onder mij wegvaagt...waarom deed hij zoveel moeite om mij los te laten en nu is het klaar? Voel me heel stom, verdrietig en ook dom nu. Dacht echt dat hij van mij hield en verder wilde. Vraag me echt af in welke slechte film ik nu beland ben.
Ik wilde vanavond naar hem toe, omdat ik hem niet kwijt wil en om eruit te komen. Wil erover kunnen praten, er moet toch een oplossing zijn? Hier stond hij niet voor open, hij weet niet of hij nog genoeg voor mij voelt. Voel me verschrikkelijk. Steeds weer wilde hij mij niet loslaten, wilde het met mij proberen. Ik moet hem nu dus loslaten. Lijkt wel of alles onder mij wegvaagt...waarom deed hij zoveel moeite om mij los te laten en nu is het klaar? Voel me heel stom, verdrietig en ook dom nu. Dacht echt dat hij van mij hield en verder wilde. Vraag me echt af in welke slechte film ik nu beland ben.
zondag 18 april 2010 om 20:19
Van jou hoeft hij misschien niet te veranderen, maar de drugs veranderen hem wel. De drugs veranderen (verslechteren) zijn humeur, persoonlijkheid, zijn gezondheid, financiële situatie en toekomstperspectief. Kap met hem en laat je niet meetrekken in zijn ellende. Hij is het niet waard. Nu besef je dat misschien nog niet, maar over een tijdje wel.
zondag 18 april 2010 om 21:23
quote:mari123 schreef op 18 april 2010 @ 19:40:
Ik wil wel zeggen dat hij geen junk is en voor mij niet hoeft te veranderen.
En dus vind je het prima en moet je niet zeuren.
Of je meent het niet, wil dat stuk veranderd zien en gaat lekker single zijn. Dan heb je ook geen gedoe meer.
Hij doet dit. Aan jou om te kiezen of je dit goed genoeg vindt.
Ik wil wel zeggen dat hij geen junk is en voor mij niet hoeft te veranderen.
En dus vind je het prima en moet je niet zeuren.
Of je meent het niet, wil dat stuk veranderd zien en gaat lekker single zijn. Dan heb je ook geen gedoe meer.
Hij doet dit. Aan jou om te kiezen of je dit goed genoeg vindt.
maandag 19 april 2010 om 11:53
Mari het is heel simpel, voor een man het alle belangrijkste is is dat hij bij jouw mag zijn wat hij is.
Dus met alle zijn woedeaanvallen, depri gedraag, drugs gebruik en alle andere "negatieve" karakter eigenschappen wil jij hem accepteren.
Hoe "slecht" sommige delen van zijn karakter ook mogen zijn (wat hij zelf ook al overigens weet), eerdere keer dat jij hem daar aan herinnert wordt hij opnieuw er mee geconfronteerd dat hij niet "perfect" is.
En niemand is perfect, maar als wij daar worden er aan herinnert is het nog erger.
Als jij hem wil accepteren dan kan je dat heel simpel doen door - OPHOUDEN MET OPLOSSING ZOEKEN.
Als hij al goed is dan is er niks om op te lossen toch.
En zolang jij aan hem vraagt of hij dit of dat voor jullie aan kan passen dan laat je aan hem weten dat hij niet goed genoeg voor je is. En dat is een van de grootste afknappers voor mannen. En dat is waarschijnlijke een van de redenen waarom hij niet meer weet of hij genoeg voor je voelt.
Laat alle verbale ongenoegen over hem in een prullen bak. En laat hem zien wat je wel leuk aan hem vind.
En als hij iets doet wat jij niet leuk vind hoef jij het niet te zeggen om aan hem toch te latten weten dat jij er niet mee eens bent.
Een verandering in jullie relatie te kunnen brengen is dat dan de enige manier om positief resultaat te kunnen boeken. Dat doe je niet met praten over wat hij fout heeft gedaan, echt niet. Maar door met jouw gedrag te laten zien dat jij sommige dingen niet pikt van een man.
En als hij jouw "boodschap" opmerkt en besluit daar wat aan te doen dan komt het allemaal goed, besluit hij niks er mee te doen dan heeft hij besloten om niks er mee te doen. En alles wat jij kan doen is zijn besluit te accepteren en bij hem blijven of zijn besluit te accepteren en weg gaan. Meer kan je niet doen.
Alle ruzies die jij begint, alle overtuigingen die jij aan hem geef zijn alleen een vorm van manipulatie. Om hem te kunnen overtuigen te denken zoals jij denkt. En dat staat heel ver van - ik accepteer jouw.
Toen hij op een feestje wat had gebruikt wat je beter had kunnen doen ipv hem "een les te leren" over wat hij fout doet, had jij beter gewoon weg kunnen gaan.
Jij zegt niet met worden wat jij niet leuk vind maar met daden.
Hij mag "alles" doen waar hij zin in heeft maar jij daar tegenover hoeft niet bij hem te blijven als hij iets doet wat jouw niet aanstaat.
En dat is het beste manier om zijn aandacht aan te trekken en bovendien veranderingen te boeken. En niet met ruzies of preken.
Jij hoeft niet te pikken als hij iets doet wat jij niet leuk vind, ga gewoon weg. En als hij jouw achter aan gaat en vraagt wat er aan de hand is. Zeg jij tegen hem hoe jij je voelt. Dus niet wat hij fout doet maar hoe jij je voelt. Dus niet - ik voel mij kut omdat jij drugs hebt gebruikt- (want dan zeg jij weer wat hij fout doet), maar - ik voel mij op dit feestje niet op mijn gemak. En kan niet ontspannen als drugs worden gebruikt.
En jij merkt vanzelf dat als jij te veel weg zou moeten gaan en hij niks met jouw "boodschappen" doet dat het dan misschien tijd voor het einde van jullie relatie is.
Dus met alle zijn woedeaanvallen, depri gedraag, drugs gebruik en alle andere "negatieve" karakter eigenschappen wil jij hem accepteren.
Hoe "slecht" sommige delen van zijn karakter ook mogen zijn (wat hij zelf ook al overigens weet), eerdere keer dat jij hem daar aan herinnert wordt hij opnieuw er mee geconfronteerd dat hij niet "perfect" is.
En niemand is perfect, maar als wij daar worden er aan herinnert is het nog erger.
Als jij hem wil accepteren dan kan je dat heel simpel doen door - OPHOUDEN MET OPLOSSING ZOEKEN.
Als hij al goed is dan is er niks om op te lossen toch.
En zolang jij aan hem vraagt of hij dit of dat voor jullie aan kan passen dan laat je aan hem weten dat hij niet goed genoeg voor je is. En dat is een van de grootste afknappers voor mannen. En dat is waarschijnlijke een van de redenen waarom hij niet meer weet of hij genoeg voor je voelt.
Laat alle verbale ongenoegen over hem in een prullen bak. En laat hem zien wat je wel leuk aan hem vind.
En als hij iets doet wat jij niet leuk vind hoef jij het niet te zeggen om aan hem toch te latten weten dat jij er niet mee eens bent.
Een verandering in jullie relatie te kunnen brengen is dat dan de enige manier om positief resultaat te kunnen boeken. Dat doe je niet met praten over wat hij fout heeft gedaan, echt niet. Maar door met jouw gedrag te laten zien dat jij sommige dingen niet pikt van een man.
En als hij jouw "boodschap" opmerkt en besluit daar wat aan te doen dan komt het allemaal goed, besluit hij niks er mee te doen dan heeft hij besloten om niks er mee te doen. En alles wat jij kan doen is zijn besluit te accepteren en bij hem blijven of zijn besluit te accepteren en weg gaan. Meer kan je niet doen.
Alle ruzies die jij begint, alle overtuigingen die jij aan hem geef zijn alleen een vorm van manipulatie. Om hem te kunnen overtuigen te denken zoals jij denkt. En dat staat heel ver van - ik accepteer jouw.
Toen hij op een feestje wat had gebruikt wat je beter had kunnen doen ipv hem "een les te leren" over wat hij fout doet, had jij beter gewoon weg kunnen gaan.
Jij zegt niet met worden wat jij niet leuk vind maar met daden.
Hij mag "alles" doen waar hij zin in heeft maar jij daar tegenover hoeft niet bij hem te blijven als hij iets doet wat jouw niet aanstaat.
En dat is het beste manier om zijn aandacht aan te trekken en bovendien veranderingen te boeken. En niet met ruzies of preken.
Jij hoeft niet te pikken als hij iets doet wat jij niet leuk vind, ga gewoon weg. En als hij jouw achter aan gaat en vraagt wat er aan de hand is. Zeg jij tegen hem hoe jij je voelt. Dus niet wat hij fout doet maar hoe jij je voelt. Dus niet - ik voel mij kut omdat jij drugs hebt gebruikt- (want dan zeg jij weer wat hij fout doet), maar - ik voel mij op dit feestje niet op mijn gemak. En kan niet ontspannen als drugs worden gebruikt.
En jij merkt vanzelf dat als jij te veel weg zou moeten gaan en hij niks met jouw "boodschappen" doet dat het dan misschien tijd voor het einde van jullie relatie is.
dinsdag 20 april 2010 om 13:28
quote:Very Cherry schreef op 18 april 2010 @ 03:43:
Ha schatje. Ben met Frits van Egters op stap geweest en net pas thuis en jij dan??Zo'n bericht en dan niemand die er op reageert. Tssssss, 't Is gewoon de kift.
Ha schatje. Ben met Frits van Egters op stap geweest en net pas thuis en jij dan??Zo'n bericht en dan niemand die er op reageert. Tssssss, 't Is gewoon de kift.
anoniem_63accf22d5cf0 wijzigde dit bericht op 20-04-2010 13:38
Reden: ken ik niks aan doen, gaat gewoon vanzellef
Reden: ken ik niks aan doen, gaat gewoon vanzellef
% gewijzigd
