Time-out; echt een goede methode?

21-04-2010 14:41 655 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vroeg me af of de time-out methode die nu zo populair is wel echt zo goed is als wordt beweerd.

De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.



Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.

Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.



Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.

Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?



Ik zal het artikel eens zoeken.
Alle reacties Link kopieren
quote:Teigetje29 schreef op 21 april 2010 @ 15:02:

@Youk79, mee eens! ik heb een zoon van inmiddels 6 jaar en dat werkt nog steeds, afleiden is het beste en vooral onderhandelen. Nu weet ik dat onderhandelen niet pedagogisch niet verantwoordt is, het werkt bij mijn kind wel. En nee, ik denk niet dat ik hem verwen. Ik ben namelijk van mening dat elk kind een aparte gebruiksaanwijzing heeft. Dus geen enkele ouder doet het het best.Wat bedoel je met onderhandelen precies?
Alle reacties Link kopieren
Weet je wat het is, hoe moet je je kinderen anders nog leren dat iets niet mag? Op elke strafwijze is wel kritiek, maar als je kinderen niet straft is het ook niet goed. Ik wordt altijd een beetje moe van dit soort artikelen.
Alle reacties Link kopieren
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 14:42:



Hoe dan ook, van elke methode die gebaseerd is op macht en autoritair optreden moet uiteindelijk worden afgestapt, eenvoudigweg omdat ouders hun macht verliezen4. Ouders van tieners komen volledig nieuwe problemen tegen wanneer hun goedwerkende controlemethoden uiteindelijk ineffectief blijken te zijn.Wat vind jij van dit stukje, TO?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
Als ik weet hoe boos ik als kind kon worden, dan weet ik wel zeker dat even afkoelen voor mij de beste manier was. (Is het soms nog steeds , maar dat las ik wel zelf in )



Echt, door het slaan ben ik echt alleen maar slechter geworden, zeker omdat mijn vader zelf ook geen time-out nam...
Alle reacties Link kopieren
Wat wil je bereiken Spijker?
Alle reacties Link kopieren
Eens met zizia. Van de ene kant hoor je van alle kanten kritiek dat ´de kinderen van tegenwoordig alles maar mogen´ en van de andere kant mag ze niet ook niet straffen. Pfff, je doet het ook nooit goed als ouder.
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren
MrsC,



Voor jou gaat het nu niet om punten die hier door anderen (weer) aangehaald worden, maar in de praktijk vat dat gewoon niet los van elkaar te zien. Je plaatst een artikel wat deels haaks staat op je eigen opvatting, zegt je er gedeeltelijk wel in te kunnen vinden, en dan mag daar geen verwondering/kritiek over uitgesproken worden?
Alle reacties Link kopieren
@mrs, ik versta onder onderhandelen, zeggen tegen hem dat hij, als hij luistert, een broodje met kaas EN mayonaise krijgt (zijn favoriet en hij is niet te dik, eerder te dun dus van mij mag het) en anders alleen een broodje kaas. Of dat hij buiten mag spelen met zijn bal en anders alleen buitenspelen.
Alle reacties Link kopieren
Grotendeels zoals in het artikel beschreven staat. Dus als er iets gebeurt wat niet de bedoeling is, dat benoemen, wijzen op de gevolgen van het gedrag voor anderen, alternatieven aandragen en het kind niet afzonderen.



Een time-out leert een kind om aan de gevolgen voor zichzelf te denken (ik sla Jantje, en moet naar de gang. De volgende keer zorg ik wel dat ze niet zien dat ik Jantje sla), terwijl je met het wijzen op de gevolgen voor anderen, het kind traint in empathisch vermogen.
Alle reacties Link kopieren
De kunst is denk ik ook om als ouder zelf nooit je kalmte en zelfbeheersing te verliezen, maar altijd rustig en beheerst te blijven.



Moeilijk met 3 kinderen van 4, 3 en 1,8 jaar oud....
Alle reacties Link kopieren
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 15:06:

Grotendeels zoals in het artikel beschreven staat. Dus als er iets gebeurt wat niet de bedoeling is, dat benoemen, wijzen op de gevolgen van het gedrag voor anderen, alternatieven aandragen en het kind niet afzonderen.



Een time-out leert een kind om aan de gevolgen voor zichzelf te denken (ik sla Jantje, en moet naar de gang. De volgende keer zorg ik wel dat ze niet zien dat ik Jantje sla), terwijl je met het wijzen op de gevolgen voor anderen, het kind traint in empathisch vermogen.Ja daar zit ook wat in ja.
Alle reacties Link kopieren
ja maar dat is jouw situatie...
Alle reacties Link kopieren
Teigetje, da's geen onderhandelen, dat is omkopen. Het leuke/lekkere krijgt hij alleen als zijn gedrag zo is als jij wilt zien. Prima als je daar achter staat, maar onderhandelen is dit niet, of in ieder geval geen gelijkwaardige onderhandeling.



Om meteen even een misverstand uit de wereld te helpen: als je geen straf geeft, wil dat niet zeggen dat je kind alles mag. Dat is absoluut niet hetzelfde.
Alle reacties Link kopieren
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 15:05:

Wat wil je bereiken Spijker?

Ben erg benieuwd wat jij vindt van de opvatting van de auteur dat het zeer schadelijk is een opvoedingsmethode toe te passen die gebaseerd is op macht en autoriteit.



Zij ziet de time-out namelijk als een symptoom van een dergelijke instelling van ouders, en daar richt ze haar kritiek op. Ik verbaas me dat jij je hierin kan vinden, aangezien ik jou de op macht en autoriteit gebaseerde opvoedingsmethode heb zien verdedigen.



Ik vraag me af of je zelf wel snapt wat er staat of dat je alleen leest 'time out werkt niet'.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
Alle reacties Link kopieren
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 15:09:

Teigetje, da's geen onderhandelen, dat is omkopen. Het leuke/lekkere krijgt hij alleen als zijn gedrag zo is als jij wilt zien. Prima als je daar achter staat, maar onderhandelen is dit niet, of in ieder geval geen gelijkwaardige onderhandeling.







Ja zo koop je het kind in feite om zodat het kind het gewenste gedrag vertoont.

Je krijgt dit als je dit doet, dat is niet echt onderhandelen.
Alle reacties Link kopieren
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 15:06:

Grotendeels zoals in het artikel beschreven staat. Dus als er iets gebeurt wat niet de bedoeling is, dat benoemen, wijzen op de gevolgen van het gedrag voor anderen, alternatieven aandragen en het kind niet afzonderen.



Een time-out leert een kind om aan de gevolgen voor zichzelf te denken (ik sla Jantje, en moet naar de gang. De volgende keer zorg ik wel dat ze niet zien dat ik Jantje sla), terwijl je met het wijzen op de gevolgen voor anderen, het kind traint in empathisch vermogen.



Ik ben het hier opzich mee eens. Ik wil ook graag dat mijn kind geen andere kinderen slaat omdat hij weet dat het pijn doet en niet omdat hij bang is voor straf.

Toch denk ik dat er ook (soms vaak) situaties zijn waar praten niet meer helpt, en dat moet je iets anders kunnen doen.
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 15:07:

De kunst is denk ik ook om als ouder zelf nooit je kalmte en zelfbeheersing te verliezen, maar altijd rustig en beheerst te blijven.



Moeilijk met 3 kinderen van 4, 3 en 1,8 jaar oud....



Onmogelijk zelfs en ook helemaal niet nodig.

Moeders zijn ook mensen en dat mogen kinderen best zien hoor.



Ik heb zelf ooit de time-out es geprobeerd met als gevolg dat de hele kinderkudde heel gezellig op de trap zat, werkt ook niet echt he
Alle reacties Link kopieren
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 15:09:

als je geen straf geeft, wil dat niet zeggen dat je kind alles mag. Dat is absoluut niet hetzelfde.



Eens.



Straffen werkt hier niet, ze zijn er immuun voor op een of andere manier.

Ik heb het opgegeven, ze weten door mijn reactie heel goed wat wel en niet mag.
Alle reacties Link kopieren
@ Wen, ik snap je redenatie, maar mijn zoon krijgt ook straf hoor, hij is een paar keer weggelopen van mij en dat merkt hij dan ook, in de vorm van geen zakgeld. Ook moet hij van mij zijn kamer bijhouden en borden/bekers ed in de vaatwasser stoppen en als hij dat niet doet dan staat daar een straf op, in de zin van een speelgoedje afpakken. Ik wilde alleen duidelijk maken dat een time-out bij sommige kinderen misschien wel werkt maar niet bij die van mij en bij die van mij moet ik andere maatregelen nemen.
Alle reacties Link kopieren
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 14:58:

Hier heb ik laatst met een paar andere forummers een interessante discussie over gevoerd, in het topic 'de 6-maanden mythe'.



Ik ben benieuwd waar je dit artikel gevonden hebt en wie de auteur is. Het komt op veel punten overeen met het principe van onvoorwaardelijk ouderschap (Unconditional Parenting - Alfie Kohn). Alleen het vasthouden van je kind, daar kan ik me niet zo in vinden omdat ik vind dat een kind ook de vrijheid moet hebben om niet vastgehouden te willen worden.





ja heel jammer eigenlijk dat dat topic doodgebloed is, heb elke dag wel momenten dat ik denk, hmmm, hoe zou wen dit doen



on topic: ik gebruik dus wel de time out, op de gang staan of naar je kamer, al vind ik dat eigenlijk verkeerd, om naar je kamer gestuurd te worden, maar ik heb dan geen alternatief. Soms echt als straf, soms ook omdat ik zo boos ben, dat ik het kind echt even weg wil hebben uit mijn gezichtsveld. Ik kan dan natuurlijk ook zelf weg gaan, maar dat werkt dan weer niet met de andere kinderen. (ik ben bijv zo boos als ze opzettelijk iets stuk maken)
Alle reacties Link kopieren
quote:Spijker schreef op 21 april 2010 @ 15:11:

[...]



Ben erg benieuwd wat jij vindt van de opvatting van de auteur dat het zeer schadelijk is een opvoedingsmethode toe te passen die gebaseerd is op macht en autoriteit.



Zij ziet de time-out namelijk als een symptoom van een dergelijke instelling van ouders, en daar richt ze haar kritiek op. Ik verbaas me dat jij je hierin kan vinden, aangezien ik jou de op macht en autoriteit gebaseerde opvoedingsmethode heb zien verdedigen.



Ik vraag me af of je zelf wel snapt wat er staat of dat je alleen leest 'time out werkt niet'.Het "tuchtigen" van kinderen hoeft niet gebaseerd te zijn op macht en autoriteit.
Alle reacties Link kopieren
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 15:06:

Grotendeels zoals in het artikel beschreven staat. Dus als er iets gebeurt wat niet de bedoeling is, dat benoemen, wijzen op de gevolgen van het gedrag voor anderen, alternatieven aandragen en het kind niet afzonderen.



Een time-out leert een kind om aan de gevolgen voor zichzelf te denken (ik sla Jantje, en moet naar de gang. De volgende keer zorg ik wel dat ze niet zien dat ik Jantje sla), terwijl je met het wijzen op de gevolgen voor anderen, het kind traint in empathisch vermogen.Nou straf ik niet zo heel veel als stiefmoeder zijnde, maar is het hier thuis wel zo dat ik drie keer waarschuw. De eerste keer leg ik rustig uit wat er fout aan is en geef ik ze de kans om aan mij uit te leggen waarom ze het doen, de tweede keer is het vaak iets in de trant van "wat heb ik nou net tegen je gezegd?" en de derde keer is time-out. Simpel. Na de time-out vraag ik altijd of we het nu weer gezellig kunnen maken, dus geen smeken om vergeving etc. Als ik nou compleet onpedagogisch en verkeerd bezig ben, than so be it.
Alle reacties Link kopieren
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 15:07:

De kunst is denk ik ook om als ouder zelf nooit je kalmte en zelfbeheersing te verliezen, maar altijd rustig en beheerst te blijven.



Moeilijk met 3 kinderen van 4, 3 en 1,8 jaar oud....nou dat lukt me dus echt niet, dat is echt mijn grootste uitdaging in opvoedingsland
Alle reacties Link kopieren
Haha Mamalief, dat zal inderdaad gezellig zijn geweest

Je hebt gelijk, het is heel belangrijk dat kinderen zien dat hun ouders ook maar mensen zijn. Andersom is het fijn als ouders hun kinderen ook als volwaardige mensen zien, die gewoon nog veel moeten leren. Ik verbaasde me er vanochtend (onder de douche denk ik graag na) nog over dat veel mensen zoveel van hun kind houden en ze toch zo anders behandelen dan alle anderen waarvan ze houden.



Youk, er zijn soms inderdaad situaties dat je niet kunt praten, afleiden, benoemen. Maar dan kun je kiezen voor je kind afzonderen, of je samen met je kind afzonderen. Ik zou eerder het laatste kiezen.
Alle reacties Link kopieren
Gebruik je als ouder vaak een time-out of een "ga naar je kamer!" om er zelf vanaf te zijn? dat we even rust willen? even niet weten hoe we de situatie moeten behandelen/zien en het zelf gewoon even moe zijn? dat in feite wij als ouder een time-out willen en het daardoor aan onze kinderen geven?

Even 4 minuten apart.....

ipv de situatie aan te pakken op het moment zelf.

Niet?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven