Kinderen
alle pijlers
Time-out; echt een goede methode?
woensdag 21 april 2010 om 14:41
Ik vroeg me af of de time-out methode die nu zo populair is wel echt zo goed is als wordt beweerd.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
woensdag 21 april 2010 om 15:50
Ik denk dat niet alleen wat je doet maar ook hoe je het doet heel belangrijk is. Sommige ouders straffen niet, maar doen hun kinderen wel heel veel pijn door bijvoorbeeld niet naar ze te luisteren.
Zelf vind ik het interessant om over verschillende opvoedmethodes te horen, maar ik merk dat het me soms ook onzeker maakt. Alsof het heel erg is als je het eens fout doet. Terwijl dat volgens mij niet zo is, iedereen maakt fouten, je kind en jij ook.
Zelf vind ik het interessant om over verschillende opvoedmethodes te horen, maar ik merk dat het me soms ook onzeker maakt. Alsof het heel erg is als je het eens fout doet. Terwijl dat volgens mij niet zo is, iedereen maakt fouten, je kind en jij ook.
Het is zoals het is
woensdag 21 april 2010 om 15:54
Arwen, ik word zo blij van dit soort discussies dat ik mijn werk ervoor laat liggen niet best. Maar het gebeurt niet zo vaak dat mensen interesse tonen in opvoeden zonder straffen (en belonen), dan mag ik graag even mijn ideeën opschrijven quote:keeprunning schreef op 21 april 2010 @ 15:40:
[...]
Ik vind het heel interessant wat je schrijft wen en ook eleonora over een opvoeding zonder straf, dit spreekt me zeer aan. Zwanger van de eerste heb ik nog weinig ervaring met opvoeden (behalve met oppassen), maar wat ik me afvraag: hebben jullie bepaalde boeken waar jullie jullie ideeen uit hebben gehaald, of was het meer een kwestie van logisch nadenken, of juist je gevoel volgen, of een combi? Ik wil me al graag wat meer verdiepen in het opvoeden (ja je kan niet vroeg genoeg beginnen)
Bij mij was het niet zo dat ik mijn ideeën uit een boek heb gehaald, ik was al niet van plan te straffen en te belonen, maar soms lees je dan een boek waarin je ideeën en gevoelens door iemand anders verwoord worden, met onderbouwing. Dat was voor mij Unconditional Parenting van Alfie Kohn. Godzijdank geen 'methode' want daar heb ik de griebels van. Gewoon een boek dat met wetenschappelijke onderbouwing en vanuit een positieve kijk op kinderen laat zien hoe je ook naar opvoeden kunt kijken.
Andere boeken in die richting zijn Opgroeien in vertrouwen, en How2Talk2Kids.
[...]
Ik vind het heel interessant wat je schrijft wen en ook eleonora over een opvoeding zonder straf, dit spreekt me zeer aan. Zwanger van de eerste heb ik nog weinig ervaring met opvoeden (behalve met oppassen), maar wat ik me afvraag: hebben jullie bepaalde boeken waar jullie jullie ideeen uit hebben gehaald, of was het meer een kwestie van logisch nadenken, of juist je gevoel volgen, of een combi? Ik wil me al graag wat meer verdiepen in het opvoeden (ja je kan niet vroeg genoeg beginnen)
Bij mij was het niet zo dat ik mijn ideeën uit een boek heb gehaald, ik was al niet van plan te straffen en te belonen, maar soms lees je dan een boek waarin je ideeën en gevoelens door iemand anders verwoord worden, met onderbouwing. Dat was voor mij Unconditional Parenting van Alfie Kohn. Godzijdank geen 'methode' want daar heb ik de griebels van. Gewoon een boek dat met wetenschappelijke onderbouwing en vanuit een positieve kijk op kinderen laat zien hoe je ook naar opvoeden kunt kijken.
Andere boeken in die richting zijn Opgroeien in vertrouwen, en How2Talk2Kids.
woensdag 21 april 2010 om 15:55
woensdag 21 april 2010 om 15:55
wen, mijn kinderen zijn 16 en 19.
Het is vooral een kwestie van consequent zijn, je niet laten uitspelen , want dat proberen ze natuurlijk ook.
Ooit heeft de oudste een keer een balletjes-pistool gekocht op vakantie in het buitenland, terwijl hij wist dat wij dit absoluut niet wilden hebben. Hij heeft -um zelf in de container mogen gooien. Uitgelegd dat dit pistool in NL wapenbezit is, gevaarlijk als je niet oplet wat je doet, kwartje valt dan heus wel hoor.
Dronken worden....., mag je 1x, maar als je kotst, ruim je het zelf op en ik hoop vooral dat je de andere ochtend een ontzettende kater hebt
Als je alles verbiedt, gaan ze het stiekem doen, dan ben je nog verder van huis lijkt me.
Ach..... voor alles is een studie, maar opvoeden..... door schade en schande moet je wijs worden en dat verschilt nog eens per gezin.
Het is vooral een kwestie van consequent zijn, je niet laten uitspelen , want dat proberen ze natuurlijk ook.
Ooit heeft de oudste een keer een balletjes-pistool gekocht op vakantie in het buitenland, terwijl hij wist dat wij dit absoluut niet wilden hebben. Hij heeft -um zelf in de container mogen gooien. Uitgelegd dat dit pistool in NL wapenbezit is, gevaarlijk als je niet oplet wat je doet, kwartje valt dan heus wel hoor.
Dronken worden....., mag je 1x, maar als je kotst, ruim je het zelf op en ik hoop vooral dat je de andere ochtend een ontzettende kater hebt
Als je alles verbiedt, gaan ze het stiekem doen, dan ben je nog verder van huis lijkt me.
Ach..... voor alles is een studie, maar opvoeden..... door schade en schande moet je wijs worden en dat verschilt nog eens per gezin.
woensdag 21 april 2010 om 16:00
Sproet, dat was ik niet hoor. Ik denk dat wat je van mij gelezen hebt, is dat kinderen die straf krijgen, geneigd kunnen zijn de volgende keer datgene waar ze straf voor kregen dan maar niet meer zichtbaar voor vader of moeder te doen.
Miffy, ik bedoelde waarschuwing als in 'bij drie krijg je straf' of dat nu uitgesproken wordt of niet. Wat jij doet met je zoon is een keuze voorleggen waar hij in beide gevallen niet minder van zal worden.
Miffy, ik bedoelde waarschuwing als in 'bij drie krijg je straf' of dat nu uitgesproken wordt of niet. Wat jij doet met je zoon is een keuze voorleggen waar hij in beide gevallen niet minder van zal worden.
woensdag 21 april 2010 om 16:00
Ik denk dat een kind dat zijn broertje heeft geslagen en daarom op de gang moet staan heus wel door heeft dat hij gestraft wordt omdat 'slaan' in het algemeen fout is, en dus niet dat enkel het slaan van het broertje fout is (in de zin van: pietje mag ik wel slaan). Helemaal als je er duidelijk bij zegt dat iemand slaan nooit mag. Ook denk ik dat kleine kinderen over het algemeen nog niet in staat zijn in manipulatief denken als in: 'dan sla ik broertje toch alleen nog maar als mama het niet ziet.' Ik denk dat wanneer je een kind op de gang zet omdat hij zijn broertje heeft geslagen, en erbij zegt dat je nooit iemand mag slaan, omdat dit pijn doet, de booschap wel degelijk overkomt.
woensdag 21 april 2010 om 16:03
quote:sproet1978 schreef op 21 april 2010 @ 15:49:
Mijn moeder heeft me wel eens verteld dat zij nooit één van ons naar de eigen kamer heeft gestuurd, omdat ze wil dat de kinderkamer een prettige, veilige plek is voor het kind. Dat klinkt misschien soft, maar ik vind er wel iets in zitten.
.Ik zie daar ook zeker wel iets in.
Mijn moeder heeft me wel eens verteld dat zij nooit één van ons naar de eigen kamer heeft gestuurd, omdat ze wil dat de kinderkamer een prettige, veilige plek is voor het kind. Dat klinkt misschien soft, maar ik vind er wel iets in zitten.
.Ik zie daar ook zeker wel iets in.
woensdag 21 april 2010 om 16:06
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 15:31:
[...]
Een volwassene kan zich vernederd voelen als hij wordt terechtgewezen in het openbaar of niet? vind je dat prettig?
Een kind van 5 voelt zich dan ook niet prettig.
Denk je niet dat dat voor een kind (vooral als het wat ouder is) ook niet zo voelt?Ik denk zomaar dat een kind zich nog veel meer vernederd voelt als het wordt geslagen.
[...]
Een volwassene kan zich vernederd voelen als hij wordt terechtgewezen in het openbaar of niet? vind je dat prettig?
Een kind van 5 voelt zich dan ook niet prettig.
Denk je niet dat dat voor een kind (vooral als het wat ouder is) ook niet zo voelt?Ik denk zomaar dat een kind zich nog veel meer vernederd voelt als het wordt geslagen.
Whatever, I do what I want
woensdag 21 april 2010 om 16:07
@wen: Ik ben het helemaal met je eens over de link die niet gelegd wordt door alleen een time-out, maar dat is toch ook niet de hele 'formule'?? Het begint met op ooghoogte van het kind gaan zitten, zeggen wat hij/zij niet mag doen en eventueel waarom. Als het slechte gedrag zich blijft herhalen dan kan daarna een straf volgen 'Ik heb net tegen je gezegd dat je je broertje niet mag slaan omdat we zo niet met elkaar omgaan en hij daar verdrietig van wordt, daarom ga je nu op de gang staan totdat je weer normaal met hem kunt spelen'. Na de straf praat je dan met het kind om uit te leggen waarom hij/zij straf had en om hem/haar sorry te laten zeggen bij zijn broertje. Daarna kunnen ze weer gaan spelen.
Dat lijkt mij een behoorlijk goede methode! Door telkens eerst te waarschuwen en uit te leggen waarom je bepaald gedrag wel of niet tolereert leert het kind dit, er moet echter wel een consequentie zijn als het kind blijft slaan, anders word je totaal niet serieus genomen.
Dat lijkt mij een behoorlijk goede methode! Door telkens eerst te waarschuwen en uit te leggen waarom je bepaald gedrag wel of niet tolereert leert het kind dit, er moet echter wel een consequentie zijn als het kind blijft slaan, anders word je totaal niet serieus genomen.
woensdag 21 april 2010 om 16:08
Sproet, ik ken het van horen zeggen. En ik vermoed dat me dat wel aanspreekt (of eigenlijk precies in mijn straatje past), maar sinds ik van iemand las wiens moeder daar ooit een cursus in had gevolgd, en die toen 'gezinsgesprekken' had waarbij ze even niets mocht zeggen omdat moeder op dat moment 'de sinaasappel' had, durf ik het boek niet meer te lezen ivm geitenwollensok-associaties Heel erg jaren zeventig klonk dat.
Terwijl het volgens mij een prima boek is, met goede gesprekstechnieken die niet alleen met kinderen van pas komen. Dus ik ga hem vast nog wel eens lezen!
Miffy, op zich klinkt dat heel logisch, wat je zegt over je man en het schepje zand. En natuurlijk is de benadering anders. Maar je kunt je man aanspreken op iets wat hij al weet, je zoon weet het nog niet (of niet meer) dus kun je het hem opnieuw vertellen. Of je kunt met je man meelachen, en je zoon uit de zandbak sleuren en hem een pak voor de broek geven (gechargeerd he) Of als je man chagrijnig thuiskomt omdat hij een rotdag had, laat je hem even met rust en denk je 'ach hij had een rotdag', is je kind vervelend omdat hij een rotdag had verdwijnt hij al snel op de gang ('je' is hier niet naar jou bedoeld uiteraard maar in het algemeen). Dat bedoel ik meer, van onze kinderen lijken we vaak veel minder te pikken dan van volwassenen. En ik vraag me wel eens af waarom dat is.
Terwijl het volgens mij een prima boek is, met goede gesprekstechnieken die niet alleen met kinderen van pas komen. Dus ik ga hem vast nog wel eens lezen!
Miffy, op zich klinkt dat heel logisch, wat je zegt over je man en het schepje zand. En natuurlijk is de benadering anders. Maar je kunt je man aanspreken op iets wat hij al weet, je zoon weet het nog niet (of niet meer) dus kun je het hem opnieuw vertellen. Of je kunt met je man meelachen, en je zoon uit de zandbak sleuren en hem een pak voor de broek geven (gechargeerd he) Of als je man chagrijnig thuiskomt omdat hij een rotdag had, laat je hem even met rust en denk je 'ach hij had een rotdag', is je kind vervelend omdat hij een rotdag had verdwijnt hij al snel op de gang ('je' is hier niet naar jou bedoeld uiteraard maar in het algemeen). Dat bedoel ik meer, van onze kinderen lijken we vaak veel minder te pikken dan van volwassenen. En ik vraag me wel eens af waarom dat is.
woensdag 21 april 2010 om 16:15
Ik ben ook geen moeder die straft.
Straffen kunnen ze hier op 1 hand tellen (oudste iets meer, was een proefkonijn )
Maar bij mijn kinderen werkt het gewoon niet.
Zijn allemaal namelijk vreselijk eigenwijs en standvastig.
Ze worden er vreselijk opstandig van wat dan escaleert tot scene's .
Of ze hebben zo'n lange adem, als die van mij langer moet zijn moet ik ze echt gaan "breken".
Nee dank je, doe ik niet aan mee.
Ik noem het altijd gekscherend , ik voed niet op, ik verzorg alleen maar
In mijn geval werkt het gewoon het beste om een beetje "go with the flow" te gaan met de kinderen.
Wat ik daarbij inzet is afleiding, humor en hun gezond verstand want daar valt best op te vertrouwen.
Verder ben ik gewoon ook vrij makkelijk.
Er zijn een paar pijlers die ik hoog heb staan, de rest ach, niet al te boeiend.
Komt vanzelf goed, bovendien als je als voorbeeldfunctie goed functioneert heb je ook al een winst.
Kinderen kopieren namelijk.
En niet straffen en makkelijk zijn betekent niet dat het een dolle boel is.
Eigenlijk zijn mijn kinderen helemaal geen ongeleide projectielen en ben ik trots op hoe ze het allemaal doen.
Maar dat zal wel geluk zijn, vast niet door mijn opvoeding
Straffen kunnen ze hier op 1 hand tellen (oudste iets meer, was een proefkonijn )
Maar bij mijn kinderen werkt het gewoon niet.
Zijn allemaal namelijk vreselijk eigenwijs en standvastig.
Ze worden er vreselijk opstandig van wat dan escaleert tot scene's .
Of ze hebben zo'n lange adem, als die van mij langer moet zijn moet ik ze echt gaan "breken".
Nee dank je, doe ik niet aan mee.
Ik noem het altijd gekscherend , ik voed niet op, ik verzorg alleen maar
In mijn geval werkt het gewoon het beste om een beetje "go with the flow" te gaan met de kinderen.
Wat ik daarbij inzet is afleiding, humor en hun gezond verstand want daar valt best op te vertrouwen.
Verder ben ik gewoon ook vrij makkelijk.
Er zijn een paar pijlers die ik hoog heb staan, de rest ach, niet al te boeiend.
Komt vanzelf goed, bovendien als je als voorbeeldfunctie goed functioneert heb je ook al een winst.
Kinderen kopieren namelijk.
En niet straffen en makkelijk zijn betekent niet dat het een dolle boel is.
Eigenlijk zijn mijn kinderen helemaal geen ongeleide projectielen en ben ik trots op hoe ze het allemaal doen.
Maar dat zal wel geluk zijn, vast niet door mijn opvoeding
woensdag 21 april 2010 om 16:16
quote:floortje8 schreef op 21 april 2010 @ 16:00:
Ik denk dat een kind dat zijn broertje heeft geslagen en daarom op de gang moet staan heus wel door heeft dat hij gestraft wordt omdat 'slaan' in het algemeen fout is, en dus niet dat enkel het slaan van het broertje fout is (in de zin van: pietje mag ik wel slaan). Helemaal als je er duidelijk bij zegt dat iemand slaan nooit mag. Ook denk ik dat kleine kinderen over het algemeen nog niet in staat zijn in manipulatief denken als in: 'dan sla ik broertje toch alleen nog maar als mama het niet ziet.' Ik denk dat wanneer je een kind op de gang zet omdat hij zijn broertje heeft geslagen, en erbij zegt dat je nooit iemand mag slaan, omdat dit pijn doet, de booschap wel degelijk overkomt.
Dit heeft niets met manipulatief denken te maken, maar meer met de ontwikkeling van je kind op dat moment (op die leeftijd)
"nooit" is een begrip dat nog niet echt aanslaat bij kleine kinderen, en denken ze over het algemeen gewoon heel letterlijk. Als mama zegt "flipje niet slaan", betekend dat voor dat kind niet automatisch 'niemand' slaan.
Geen pop mee naar de winkel? Oke dan wel een knuffelbeer...zo simpel denken ze tot een bepaalde leeftijd. Gewone kinderlogica.
Ik denk dat een kind dat zijn broertje heeft geslagen en daarom op de gang moet staan heus wel door heeft dat hij gestraft wordt omdat 'slaan' in het algemeen fout is, en dus niet dat enkel het slaan van het broertje fout is (in de zin van: pietje mag ik wel slaan). Helemaal als je er duidelijk bij zegt dat iemand slaan nooit mag. Ook denk ik dat kleine kinderen over het algemeen nog niet in staat zijn in manipulatief denken als in: 'dan sla ik broertje toch alleen nog maar als mama het niet ziet.' Ik denk dat wanneer je een kind op de gang zet omdat hij zijn broertje heeft geslagen, en erbij zegt dat je nooit iemand mag slaan, omdat dit pijn doet, de booschap wel degelijk overkomt.
Dit heeft niets met manipulatief denken te maken, maar meer met de ontwikkeling van je kind op dat moment (op die leeftijd)
"nooit" is een begrip dat nog niet echt aanslaat bij kleine kinderen, en denken ze over het algemeen gewoon heel letterlijk. Als mama zegt "flipje niet slaan", betekend dat voor dat kind niet automatisch 'niemand' slaan.
Geen pop mee naar de winkel? Oke dan wel een knuffelbeer...zo simpel denken ze tot een bepaalde leeftijd. Gewone kinderlogica.
woensdag 21 april 2010 om 16:18
Dochter is hier 21 maanden oud en ik probeer haar 'goed' op te voeden. Ik bedank haar als ze iets doet wat prettig is: dankjwel schatje, dat je mijn glas naar de keuken hebt gebracht, of dankjewel dat je zo goed helpt met opruimen.
Als ze ergens haar best voor heeft gedaan, dan probeer ik de 'goedzo!' dooddoener te vermijden, maar hij ligt wel vaak op het puntje van mijn tong hoor. Ik merk aan mezelf dat ik 'goedzo' heel gedachteloos kan zeggen, meer om er vanaf te zijn dan om echt met haar te communiceren. Daarom probeer ik echt bewust, hoe moeilijk dat ook gaat met zo'n jong kind, een gesprek met haar te voeren.
Tja, en straffen...De time-out gebruik ik niet, omdat ik mijn kind negeren echt zo'n onzin vind. Ik heb niet het idee dat een 2-jarige daar veel beter van wordt.
Als ze iets doet wat niet mag, benoem ik het gedrag en vertel waarom het niet mag. Een kind moet toch ook experimenteren om te weten waar de grenzen liggen? En als ze iets vorige week heeft gedaan wat niet mocht waag ik te betwijfelen of ze nu nog weet dat dat niet de bedoeling was. Dus dan leg ik maar gewoon weer uit dat dat niet mag en waarom dat niet mag.
Maar de time-out gebruik ik niet.
Als ze ergens haar best voor heeft gedaan, dan probeer ik de 'goedzo!' dooddoener te vermijden, maar hij ligt wel vaak op het puntje van mijn tong hoor. Ik merk aan mezelf dat ik 'goedzo' heel gedachteloos kan zeggen, meer om er vanaf te zijn dan om echt met haar te communiceren. Daarom probeer ik echt bewust, hoe moeilijk dat ook gaat met zo'n jong kind, een gesprek met haar te voeren.
Tja, en straffen...De time-out gebruik ik niet, omdat ik mijn kind negeren echt zo'n onzin vind. Ik heb niet het idee dat een 2-jarige daar veel beter van wordt.
Als ze iets doet wat niet mag, benoem ik het gedrag en vertel waarom het niet mag. Een kind moet toch ook experimenteren om te weten waar de grenzen liggen? En als ze iets vorige week heeft gedaan wat niet mocht waag ik te betwijfelen of ze nu nog weet dat dat niet de bedoeling was. Dus dan leg ik maar gewoon weer uit dat dat niet mag en waarom dat niet mag.
Maar de time-out gebruik ik niet.
woensdag 21 april 2010 om 16:19
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 16:08:
Sproet, ik ken het van horen zeggen. En ik vermoed dat me dat wel aanspreekt (of eigenlijk precies in mijn straatje past), maar sinds ik van iemand las wiens moeder daar ooit een cursus in had gevolgd, en die toen 'gezinsgesprekken' had waarbij ze even niets mocht zeggen omdat moeder op dat moment 'de sinaasappel' had, durf ik het boek niet meer te lezen ivm geitenwollensok-associaties Heel erg jaren zeventig klonk dat.
Huh, ik wist niet dat het over sinaasappels ging?
Ik ken het omdat mijn ouders het in de kast hadden staan en heb het nu geleend. Zou ook niet snel een cursus er in volgen, maar de gespreksmethode spreekt me wel aan. Niet alleen maar gewoon "Niet doen" en "hou daar mee op" zeggen, maar uitleggen waarom iets wel of niet mag. En dingen vanuit het perspectief proberen te begrijpen.
Sproet, ik ken het van horen zeggen. En ik vermoed dat me dat wel aanspreekt (of eigenlijk precies in mijn straatje past), maar sinds ik van iemand las wiens moeder daar ooit een cursus in had gevolgd, en die toen 'gezinsgesprekken' had waarbij ze even niets mocht zeggen omdat moeder op dat moment 'de sinaasappel' had, durf ik het boek niet meer te lezen ivm geitenwollensok-associaties Heel erg jaren zeventig klonk dat.
Huh, ik wist niet dat het over sinaasappels ging?
Ik ken het omdat mijn ouders het in de kast hadden staan en heb het nu geleend. Zou ook niet snel een cursus er in volgen, maar de gespreksmethode spreekt me wel aan. Niet alleen maar gewoon "Niet doen" en "hou daar mee op" zeggen, maar uitleggen waarom iets wel of niet mag. En dingen vanuit het perspectief proberen te begrijpen.
woensdag 21 april 2010 om 16:22
quote:lonki schreef op 21 april 2010 @ 16:16:
[...]
Dit heeft niets met manipulatief denken te maken, maar meer met de ontwikkeling van je kind op dat moment (op die leeftijd)
"nooit" is een begrip dat nog niet echt aanslaat bij kleine kinderen, en denken ze over het algemeen gewoon heel letterlijk. Als mama zegt "flipje niet slaan", betekend dat voor dat kind niet automatisch 'niemand' slaan.
Geen pop mee naar de winkel? Oke dan wel een knuffelbeer...zo simpel denken ze tot een bepaalde leeftijd. Gewone kinderlogica.
Ook ja, en daarbij koppeld een kind een regel aan een persoon.
En niet de regel opzich.
Ik mag dat niet zegt mama, maar als mama er niet is mag het wel.
Dat is tot een bepaalde leeftijd geloof ik (ik weet niet welke)
[...]
Dit heeft niets met manipulatief denken te maken, maar meer met de ontwikkeling van je kind op dat moment (op die leeftijd)
"nooit" is een begrip dat nog niet echt aanslaat bij kleine kinderen, en denken ze over het algemeen gewoon heel letterlijk. Als mama zegt "flipje niet slaan", betekend dat voor dat kind niet automatisch 'niemand' slaan.
Geen pop mee naar de winkel? Oke dan wel een knuffelbeer...zo simpel denken ze tot een bepaalde leeftijd. Gewone kinderlogica.
Ook ja, en daarbij koppeld een kind een regel aan een persoon.
En niet de regel opzich.
Ik mag dat niet zegt mama, maar als mama er niet is mag het wel.
Dat is tot een bepaalde leeftijd geloof ik (ik weet niet welke)
woensdag 21 april 2010 om 16:23
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 16:00:
Miffy, ik bedoelde waarschuwing als in 'bij drie krijg je straf' of dat nu uitgesproken wordt of niet. Wat jij doet met je zoon is een keuze voorleggen waar hij in beide gevallen niet minder van zal worden.
Ik weet niet of het effect echt zo heel anders is: ik tel er namelijk wel degelijk tot drie bij (zodat mijn zoon weet op welk moment ik hem ga oppakken om hem in bed te tillen), en hoewel hij er niet minder van wordt als ik hem til, vindt hij dat zeker wel minder leuk.
In die zin is het effect dus hetzelfde als bij straffen: als hij niet doet wat ik wil (in bed klimmen: zelf vindt hij dat helemaal niet nodig) gebeurt er iets wat hij niet wil (hij wordt erin gelegd, terwijl hij áls hij dan toch in zijn bed moet, liever zelf klimt).
Voor mij is er wel een groot verschil met straffen hoor (al was het maar omdat ik er verder niet boos bij ben), maar of dat voor mijn zoon ook zo duidelijk is? In beide gevallen treedt er een soort conditionering op: zoon weet ondertussen best, dat als ik aan hem vraag of hij zelf iets wil doen, of dat ik het voor hem zal doen, het in elk geval geen optie meer is dat het helemaal niet gebeurt.
Miffy, ik bedoelde waarschuwing als in 'bij drie krijg je straf' of dat nu uitgesproken wordt of niet. Wat jij doet met je zoon is een keuze voorleggen waar hij in beide gevallen niet minder van zal worden.
Ik weet niet of het effect echt zo heel anders is: ik tel er namelijk wel degelijk tot drie bij (zodat mijn zoon weet op welk moment ik hem ga oppakken om hem in bed te tillen), en hoewel hij er niet minder van wordt als ik hem til, vindt hij dat zeker wel minder leuk.
In die zin is het effect dus hetzelfde als bij straffen: als hij niet doet wat ik wil (in bed klimmen: zelf vindt hij dat helemaal niet nodig) gebeurt er iets wat hij niet wil (hij wordt erin gelegd, terwijl hij áls hij dan toch in zijn bed moet, liever zelf klimt).
Voor mij is er wel een groot verschil met straffen hoor (al was het maar omdat ik er verder niet boos bij ben), maar of dat voor mijn zoon ook zo duidelijk is? In beide gevallen treedt er een soort conditionering op: zoon weet ondertussen best, dat als ik aan hem vraag of hij zelf iets wil doen, of dat ik het voor hem zal doen, het in elk geval geen optie meer is dat het helemaal niet gebeurt.
woensdag 21 april 2010 om 16:24
PTA, ik zie de time-out heel herhaaldelijk bij mijn nichtje. Die wordt dan de gang opgestuurd omdat ze iets deed wat niet mag. Als ze dan terugkomt moet ze sorry zeggen en dan zou het weer over moeten zijn. Maar dat is het natuurlijk nooit!
Het kind is heus niet minder dwars geworden van dat minuutje op de trap, en van een vijf-jarige verwacht ik nog niet de zelfreflectie die nodig is om in te zien dat ze zich niet aardig heeft gedragen.
Daarom is die sorry van haar naderhand nooit gemeend. En is de sfeer er ook niet beter op geworden. Het kind heeft in haar ogen toch een soort gezichtsverlies geleden en daar moet ze weer een evenwicht in zien te vinden.
Het kind is heus niet minder dwars geworden van dat minuutje op de trap, en van een vijf-jarige verwacht ik nog niet de zelfreflectie die nodig is om in te zien dat ze zich niet aardig heeft gedragen.
Daarom is die sorry van haar naderhand nooit gemeend. En is de sfeer er ook niet beter op geworden. Het kind heeft in haar ogen toch een soort gezichtsverlies geleden en daar moet ze weer een evenwicht in zien te vinden.
woensdag 21 april 2010 om 16:26
quote:sproet1978 schreef op 21 april 2010 @ 16:19:
[...]
Niet alleen maar gewoon "Niet doen" en "hou daar mee op" zeggen, maar uitleggen waarom iets wel of niet mag. En dingen vanuit het perspectief proberen te begrijpen.
Dat doe ik ook, het uitleggen.
En ik zeg nooit "omdat ik het zeg" of "daarom" want dat geeft geen uitleg.
En als het kind de regel overtreed ga ik ook eerst na of het kind het wel snapt (de regel)
Daarbij moet je een kind corrigeren voor ongewenst gedrag, niet omdat het zich gedraagt als een kind (zoals rennen ed)
[...]
Niet alleen maar gewoon "Niet doen" en "hou daar mee op" zeggen, maar uitleggen waarom iets wel of niet mag. En dingen vanuit het perspectief proberen te begrijpen.
Dat doe ik ook, het uitleggen.
En ik zeg nooit "omdat ik het zeg" of "daarom" want dat geeft geen uitleg.
En als het kind de regel overtreed ga ik ook eerst na of het kind het wel snapt (de regel)
Daarbij moet je een kind corrigeren voor ongewenst gedrag, niet omdat het zich gedraagt als een kind (zoals rennen ed)
woensdag 21 april 2010 om 16:31
En zelfs rennen kan nog ongewenst gedrag zijn (in een zwembad of museum bijvoorbeeld), maar als je dan uitlegt waarom dat niet mag, zal een kind dat heus wel leren begrijpen, al moet je het eerst 10 keer doen.
Dat verplichte sorry zeggen zie ik ook veel om me heen en ik moet zeggen dat ik het eigenlijk alleen maar heel irritant vind als een kind sorry zegt tegen mij omdat het moet. Natuurlijk moet een kind het leren, maar ik denk dat je ook hierin vooral het goede voorbeeld moet geven (net als "dank je wel" tegen de slager) en natuurlijk moet je een kind wel aansporen om het te doen, maar hij moet wel inzien, waaróm hij dan sorry moet zeggen. En dan kom je toch weer bij het uitleggen uit.
Dat verplichte sorry zeggen zie ik ook veel om me heen en ik moet zeggen dat ik het eigenlijk alleen maar heel irritant vind als een kind sorry zegt tegen mij omdat het moet. Natuurlijk moet een kind het leren, maar ik denk dat je ook hierin vooral het goede voorbeeld moet geven (net als "dank je wel" tegen de slager) en natuurlijk moet je een kind wel aansporen om het te doen, maar hij moet wel inzien, waaróm hij dan sorry moet zeggen. En dan kom je toch weer bij het uitleggen uit.
woensdag 21 april 2010 om 16:32
quote:lonki schreef op 21 april 2010 @ 16:16:
[...]
Dit heeft niets met manipulatief denken te maken, maar meer met de ontwikkeling van je kind op dat moment (op die leeftijd)
"nooit" is een begrip dat nog niet echt aanslaat bij kleine kinderen, en denken ze over het algemeen gewoon heel letterlijk. Als mama zegt "flipje niet slaan", betekend dat voor dat kind niet automatisch 'niemand' slaan.
Geen pop mee naar de winkel? Oke dan wel een knuffelbeer...zo simpel denken ze tot een bepaalde leeftijd. Gewone kinderlogica.Het is misschien inderdaad zo dat kleine kinderen nog niet de stap kunnen maken van 'ik mag mijn broertje niet slaan' naar: ik mag niemand slaan.' (ik heb geen kinderen, dus geen ervaring mee). Maar ik denk wel dat als je kinderen straft voor het feit dat ze iemand hebben geslagen, ze er wel van leren,en ook doorhebben, dat 'slaan' een afkeurenswaardige activiteit is.
[...]
Dit heeft niets met manipulatief denken te maken, maar meer met de ontwikkeling van je kind op dat moment (op die leeftijd)
"nooit" is een begrip dat nog niet echt aanslaat bij kleine kinderen, en denken ze over het algemeen gewoon heel letterlijk. Als mama zegt "flipje niet slaan", betekend dat voor dat kind niet automatisch 'niemand' slaan.
Geen pop mee naar de winkel? Oke dan wel een knuffelbeer...zo simpel denken ze tot een bepaalde leeftijd. Gewone kinderlogica.Het is misschien inderdaad zo dat kleine kinderen nog niet de stap kunnen maken van 'ik mag mijn broertje niet slaan' naar: ik mag niemand slaan.' (ik heb geen kinderen, dus geen ervaring mee). Maar ik denk wel dat als je kinderen straft voor het feit dat ze iemand hebben geslagen, ze er wel van leren,en ook doorhebben, dat 'slaan' een afkeurenswaardige activiteit is.
woensdag 21 april 2010 om 16:35
quote:floortje8 schreef op 21 april 2010 @ 16:32:
[...]
Het is misschien inderdaad zo dat kleine kinderen nog niet de stap kunnen maken van 'ik mag mijn broertje niet slaan' naar: ik mag niemand slaan.' (ik heb geen kinderen, dus geen ervaring mee). Maar ik denk wel dat als je kinderen straft voor het feit dat ze iemand hebben geslagen, ze er wel van leren,en ook doorhebben, dat 'slaan' een afkeurenswaardige activiteit is.Ze leren vooral dat ze straf niet leuk vinden. En of ze dan nog blijven slaan ligt aan de aard van het kind.
[...]
Het is misschien inderdaad zo dat kleine kinderen nog niet de stap kunnen maken van 'ik mag mijn broertje niet slaan' naar: ik mag niemand slaan.' (ik heb geen kinderen, dus geen ervaring mee). Maar ik denk wel dat als je kinderen straft voor het feit dat ze iemand hebben geslagen, ze er wel van leren,en ook doorhebben, dat 'slaan' een afkeurenswaardige activiteit is.Ze leren vooral dat ze straf niet leuk vinden. En of ze dan nog blijven slaan ligt aan de aard van het kind.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
