Kinderen
alle pijlers
Time-out; echt een goede methode?
woensdag 21 april 2010 om 14:41
Ik vroeg me af of de time-out methode die nu zo populair is wel echt zo goed is als wordt beweerd.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
De methode is heel populair geworden door psychologen en programma's zoals 'Supernanny' enzo.
Maar er wordt ook kritiek op geuit, het blijkt niet altijd even goed als wordt beweerd.
Vooral omdat je kinderen dan afzonderd, en buiten het gezin worden geplaatst.
Ik vond er een artikel over en ik zag er wel wat in.
Wat vinden jullie en wat gebruiken jullie?
Ik zal het artikel eens zoeken.
woensdag 21 april 2010 om 16:38
En zeggen jullie ook wel eens sorry tegen je kind?
Als je iets fout heb gezien?
als in "sorry pietje dat ik dat fout had gezien, dat was niet goed, wil je me vergeven?"
Zoiets.
Want als je sorry wil eisen van je kind moet je kind het ook zien naar hem/haar toe en ook ouders onder elkaar.
Ouders maken ook fouten, ook zij moeten zich verontschuldigen vind ik, niet alleen de kinderen.
Als je wilt dat je kind het doet, doe het dan voor.
Als je iets fout heb gezien?
als in "sorry pietje dat ik dat fout had gezien, dat was niet goed, wil je me vergeven?"
Zoiets.
Want als je sorry wil eisen van je kind moet je kind het ook zien naar hem/haar toe en ook ouders onder elkaar.
Ouders maken ook fouten, ook zij moeten zich verontschuldigen vind ik, niet alleen de kinderen.
Als je wilt dat je kind het doet, doe het dan voor.
woensdag 21 april 2010 om 16:38
Zoon is inmiddels 8 en meer onder de indruk van niet mogen WII-en (momenteel week 2 van de 3 die hij als straf had gekregen) maar in het verleden ook vaak de time-out gebruikt. Maar stuurde hem dan niet de gang op, maar hij moest dan op de bank blijven zitten met de tv uit. Ik ging dan wat in de keuken rommelen (open keuken) en was in het zicht en er kon en mocht gepraat worden. Als de time-out dan voorbij was, vroeg ik altijd of hij nog wist waarvoor de time-out was. Later, vanaf 'n jaar of 5, vroeg ik dan ook nog aan hem wat hij er nou van vond.
Sowieso hebben wij zoon altijd aangemoedigd over dingen te praten. Zeg het ook nu nog regelmatig tegen hem: je mag over alles met ons praten, je mag alles zeggen, je mag het met ons oneens zijn, maar wel op een nette manier. Dus niet schreeuwen, niet schelden en niet brutaal.
En uitleggen. Dat zie ik heel veel ouders niet doen en dat snap ik niet zo goed eigenlijk. "Je krijgt nu een time-out want je hebt Pietje geslagen". Daar komt hier altijd een riedeltje achteraan dat slaan niet mag, omdat het Pietje waarschijnlijk pijn heeft gedaan, hij het waarschijnlijk ook niet leuk zou vinden als hij zelf een mep van Pietje zou krijgen en dat hij waar ze het oneens over waren ook met praten op had kunnen lossen. Door bijvoorbeeld te zeggen:"Pietje ik vind het niet leuk dat ik van jou niet met dat autootje mag spelen!".
Natuurlijk voel je je compleet zot als je zo'n uitleg aan een 2-jarige zit te geven. Maar een kind wordt niet met dergelijk besef gebóren, dat moet groeien. En dat kan door het kind dat zelf uit te laten vogelen, waarom er niet gemept mag worden, maar je kunt 't ook uitleggen. En vroeg of laat valt 't kwartje. M.i. valt het kwartje vroeger bij zo'n uitleg.
Time-out werd hier trouwens ook onderweg wel uitgedeeld. 3 minuten op het krattenklepje van het supermarktkarretje blijven staan, of 3 minuten mama's hand vast blijven houden. Ik hoorde wel eens dat men dat zo'n bezwaar vond van een time-out, dat je dat alleen thuis kon gebruiken, of ergens waar ook zo'n stoeltje of een gang was. Dat snap ik niet, met een beetje creativiteit kun je een time-out overal uitdelen, als het maar niet staat of valt met het isoleren van het kind want dan gaat het inderdaad níet.
Tegenwoordig stuur ik zoon wel eens naar z'n kamer. Maar dat is dan niet als straf, maar om uit te razen en z'n emoties weer zover onder controle te krijgen dat er gepraat kan worden in plaats van gegild en gekrijst. Met die mededeling stuur ik hem dan ook naar boven:"En je mag weer naar beneden komen als je fatsoenlijk met me kunt praten, zonder te gillen en brutaal te zijn"
Die tijd neemt hij ook, de ene keer staat hij na 1 minuut al weer beneden, nog nahikkend. De andere keer duurt 't 'n half uur en heeft hij 'n hele speech klaar waarom hij gelijk heeft en ik niet.
Sowieso hebben wij zoon altijd aangemoedigd over dingen te praten. Zeg het ook nu nog regelmatig tegen hem: je mag over alles met ons praten, je mag alles zeggen, je mag het met ons oneens zijn, maar wel op een nette manier. Dus niet schreeuwen, niet schelden en niet brutaal.
En uitleggen. Dat zie ik heel veel ouders niet doen en dat snap ik niet zo goed eigenlijk. "Je krijgt nu een time-out want je hebt Pietje geslagen". Daar komt hier altijd een riedeltje achteraan dat slaan niet mag, omdat het Pietje waarschijnlijk pijn heeft gedaan, hij het waarschijnlijk ook niet leuk zou vinden als hij zelf een mep van Pietje zou krijgen en dat hij waar ze het oneens over waren ook met praten op had kunnen lossen. Door bijvoorbeeld te zeggen:"Pietje ik vind het niet leuk dat ik van jou niet met dat autootje mag spelen!".
Natuurlijk voel je je compleet zot als je zo'n uitleg aan een 2-jarige zit te geven. Maar een kind wordt niet met dergelijk besef gebóren, dat moet groeien. En dat kan door het kind dat zelf uit te laten vogelen, waarom er niet gemept mag worden, maar je kunt 't ook uitleggen. En vroeg of laat valt 't kwartje. M.i. valt het kwartje vroeger bij zo'n uitleg.
Time-out werd hier trouwens ook onderweg wel uitgedeeld. 3 minuten op het krattenklepje van het supermarktkarretje blijven staan, of 3 minuten mama's hand vast blijven houden. Ik hoorde wel eens dat men dat zo'n bezwaar vond van een time-out, dat je dat alleen thuis kon gebruiken, of ergens waar ook zo'n stoeltje of een gang was. Dat snap ik niet, met een beetje creativiteit kun je een time-out overal uitdelen, als het maar niet staat of valt met het isoleren van het kind want dan gaat het inderdaad níet.
Tegenwoordig stuur ik zoon wel eens naar z'n kamer. Maar dat is dan niet als straf, maar om uit te razen en z'n emoties weer zover onder controle te krijgen dat er gepraat kan worden in plaats van gegild en gekrijst. Met die mededeling stuur ik hem dan ook naar boven:"En je mag weer naar beneden komen als je fatsoenlijk met me kunt praten, zonder te gillen en brutaal te zijn"
Die tijd neemt hij ook, de ene keer staat hij na 1 minuut al weer beneden, nog nahikkend. De andere keer duurt 't 'n half uur en heeft hij 'n hele speech klaar waarom hij gelijk heeft en ik niet.
Iets anders
woensdag 21 april 2010 om 16:41
quote:Babsjuh schreef op 21 april 2010 @ 16:38:
Sowieso hebben wij zoon altijd aangemoedigd over dingen te praten. Zeg het ook nu nog regelmatig tegen hem: je mag over alles met ons praten, je mag alles zeggen, je mag het met ons oneens zijn, maar wel op een nette manier. Dus niet schreeuwen, niet schelden en niet brutaal.
Ja inderdaad, mee eens.
Sowieso hebben wij zoon altijd aangemoedigd over dingen te praten. Zeg het ook nu nog regelmatig tegen hem: je mag over alles met ons praten, je mag alles zeggen, je mag het met ons oneens zijn, maar wel op een nette manier. Dus niet schreeuwen, niet schelden en niet brutaal.
Ja inderdaad, mee eens.
woensdag 21 april 2010 om 16:42
Oehh.... sorry... Krijg een hekel aan dat woord. Maar dat komt omdat zoon het inmiddels bij ieder gesprek gebruikt om het gesprek af te kappen. We hebben 'm nooit om sorry gevraagd, maar kennelijk werkte 't èrgens (op school, bij 'n vriendje, weet ik waar) wel en gebruikt hij 't nu thuis ook.
Omgekeerd heb ik er geen enkel probleem mee om m'n excuus aan te bieden aan zoon als ik iets verkeerd heb gezien of gedaan of iets vergeten ben.
Excuses aanbieden ontslaat je niet van de verantwoordelijkheid om te zorgen dat hetgeen je je voor excuseert niet alsnog in orde komt of de volgende keer wel goed gaat.
Omgekeerd heb ik er geen enkel probleem mee om m'n excuus aan te bieden aan zoon als ik iets verkeerd heb gezien of gedaan of iets vergeten ben.
Excuses aanbieden ontslaat je niet van de verantwoordelijkheid om te zorgen dat hetgeen je je voor excuseert niet alsnog in orde komt of de volgende keer wel goed gaat.
Iets anders
woensdag 21 april 2010 om 16:44
quote:wen schreef op 21 april 2010 @ 15:09:
Teigetje, da's geen onderhandelen, dat is omkopen. Het leuke/lekkere krijgt hij alleen als zijn gedrag zo is als jij wilt zien. Prima als je daar achter staat, maar onderhandelen is dit niet, of in ieder geval geen gelijkwaardige onderhandeling.
Om meteen even een misverstand uit de wereld te helpen: als je geen straf geeft, wil dat niet zeggen dat je kind alles mag. Dat is absoluut niet hetzelfde.Waarom is belonen eigenlijk niet goed? Ik geloof niet dat het verschrikkelijk effectief is op de midden lange tot lange termijn. Maar om ad hoc een resultaat te bereiken, waarom niet?
Teigetje, da's geen onderhandelen, dat is omkopen. Het leuke/lekkere krijgt hij alleen als zijn gedrag zo is als jij wilt zien. Prima als je daar achter staat, maar onderhandelen is dit niet, of in ieder geval geen gelijkwaardige onderhandeling.
Om meteen even een misverstand uit de wereld te helpen: als je geen straf geeft, wil dat niet zeggen dat je kind alles mag. Dat is absoluut niet hetzelfde.Waarom is belonen eigenlijk niet goed? Ik geloof niet dat het verschrikkelijk effectief is op de midden lange tot lange termijn. Maar om ad hoc een resultaat te bereiken, waarom niet?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 21 april 2010 om 16:47
Ik laat mijn zoon wel verplicht sorry zeggen als hij iets doet waar iemand last van heeft (dus niet voor gewoon stout zijn): ik ga ervanuit dat hij geen dingen uit kwaadaardigheid doet, maar wel regelmatig verkeerd inschat wat het effect is van wat hij doet. Ik wil graag dat hij het dan achteraf ook weer "goedmaakt" met het slachtoffer. Dat hoeft niet per se met het woord sorry, maar in de praktijk gebeurt het wel vaak op die manier.
Het typische is wel dat hij heel makkelijk sorry zegt als ik heel duidelijk uitleg waarom iets niet mag, en het vertikte toen ik laatst de uitleg grotendeels achterwege liet omdat ik ervanuit
ging dat hij al wel wist wat er aan de hand was. Zo betekenisloos is zijn sorry kennelijk niet: hij zegt het alleen als hem zelf duidelijk is waarom.
Het typische is wel dat hij heel makkelijk sorry zegt als ik heel duidelijk uitleg waarom iets niet mag, en het vertikte toen ik laatst de uitleg grotendeels achterwege liet omdat ik ervanuit
ging dat hij al wel wist wat er aan de hand was. Zo betekenisloos is zijn sorry kennelijk niet: hij zegt het alleen als hem zelf duidelijk is waarom.
woensdag 21 april 2010 om 16:47
En belonen kan toch ook met woorden?
Nu mijn dochtertje deed net iets vor mij, ik vond dat lief dus ik zeg "nou meisje wat vind ik dat lief dat je dat voor mama deed, je bent een grote meid, dank je wel"
Dat is in feite toch ook belonen?
Hoe doe je dat dan als je opvoed zonder straffen en belonen?
Wat zeg je dan?
Hoe doe jij dat bv Wen?
Nu mijn dochtertje deed net iets vor mij, ik vond dat lief dus ik zeg "nou meisje wat vind ik dat lief dat je dat voor mama deed, je bent een grote meid, dank je wel"
Dat is in feite toch ook belonen?
Hoe doe je dat dan als je opvoed zonder straffen en belonen?
Wat zeg je dan?
Hoe doe jij dat bv Wen?
woensdag 21 april 2010 om 16:52
Natuurlijk kun je ook belonen met woorden. Maar ik denk dat Wen bedoeld dat haar kinderen geen stickers krijgen als ze hun kamer hebben opgeruimd oid. Zou ik zelf in elk geval niet snel aan beginnen. Bepaalde dingen moeten ze ook gewoon doen en dan hoef je daar geen beloning tegenover te stellen. Al snap ik heus wel dat sommige kinderen die 'trigger' wel nodig hebben. Maar 'normaal' gedrag hoeft niet beloond te worden in mijn ogen.
woensdag 21 april 2010 om 16:52
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 16:47:
En belonen kan toch ook met woorden?
Nu mijn dochtertje deed net iets vor mij, ik vond dat lief dus ik zeg "nou meisje wat vind ik dat lief dat je dat voor mama deed, je bent een grote meid, dank je wel"
Dat is in feite toch ook belonen?
Hoe doe je dat dan als je opvoed zonder straffen en belonen?
Wat zeg je dan?
Hoe doe jij dat bv Wen?
Mijn kind ziet een complimentje inderdaad ook als een beloning.
Maar volges mij ging het wen vooral om het "omkopen" model.
Bijvoorbeeld: "Als jij mama even helpt met de tassen dragen dan mag jij straks een ijsje ".
Ik snap dat ik daarmee geen hulpvaardig kind creeer, maar het is op de korte termijn effectief. Soms vraagt de situatie nu eenmaal om een praktische benadering.
En belonen kan toch ook met woorden?
Nu mijn dochtertje deed net iets vor mij, ik vond dat lief dus ik zeg "nou meisje wat vind ik dat lief dat je dat voor mama deed, je bent een grote meid, dank je wel"
Dat is in feite toch ook belonen?
Hoe doe je dat dan als je opvoed zonder straffen en belonen?
Wat zeg je dan?
Hoe doe jij dat bv Wen?
Mijn kind ziet een complimentje inderdaad ook als een beloning.
Maar volges mij ging het wen vooral om het "omkopen" model.
Bijvoorbeeld: "Als jij mama even helpt met de tassen dragen dan mag jij straks een ijsje ".
Ik snap dat ik daarmee geen hulpvaardig kind creeer, maar het is op de korte termijn effectief. Soms vraagt de situatie nu eenmaal om een praktische benadering.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 21 april 2010 om 16:58
woensdag 21 april 2010 om 17:25
Leuk, weer een straffen en belonen (of niet) discussie!
Ik geef mijn kinderen (net 2 en bijna 4) geen time out maar probeer uit te leggen waarom iets niet mag. Ik heb de oudste in het verleden nog wel eens op de gang gezet maar daar werd ze alleen maar heel overstuur van.
Mijn man doet het overigens nog wel eens als hij niet weet hoe hij het op een andere manier kan oplossen.
Ik geef mijn kinderen (net 2 en bijna 4) geen time out maar probeer uit te leggen waarom iets niet mag. Ik heb de oudste in het verleden nog wel eens op de gang gezet maar daar werd ze alleen maar heel overstuur van.
Mijn man doet het overigens nog wel eens als hij niet weet hoe hij het op een andere manier kan oplossen.
woensdag 21 april 2010 om 17:44
Tja, het klinkt allemaal heel zen enzo, maar als mij oudste met zijn laarzen aan zijn baby-zusje tegen het hoofd staat te schoppen, gaat hij toch echt naar de gang hoor. Daar ga ik geen pedagogisch verantwoord gesprek over aan. Wat trouwens ook niet veel zin zou hebben, aangezien hij nog niet meer zegt als 'die', 'dag' en 'nee'.
The time is now
woensdag 21 april 2010 om 18:30
quote:mrscaricos schreef op 21 april 2010 @ 18:13:
Nee maar jij kan wel met hem praten.
Ja tuurlijk, het is ook niet dat ik niet met/tegen hem praat. Maar hij weet dondersgoed dat dat niet mag en dat het pijn doet, dus dat hoef ik hem niet uit te leggen.
Als hij doelbewust schopt of slaat ga ik er niet bij staan met 'luister liefje, je zus vind het niet leuk dat je haar schopt, geef maar een kusje'.
Nee maar jij kan wel met hem praten.
Ja tuurlijk, het is ook niet dat ik niet met/tegen hem praat. Maar hij weet dondersgoed dat dat niet mag en dat het pijn doet, dus dat hoef ik hem niet uit te leggen.
Als hij doelbewust schopt of slaat ga ik er niet bij staan met 'luister liefje, je zus vind het niet leuk dat je haar schopt, geef maar een kusje'.
The time is now
woensdag 21 april 2010 om 18:58
Zonder de rest gelezen te hebben:
Het hele leven zit vol van het principe: straf en beloning. Doe je je werk goed, krijg je opslag, doe je het niet, wordt je eruit gezet. Luister je naar de juf, dan krijg je een sticker, doe je het niet dan wordt je gestraft. Etc etc. Dat goed gedrag gestimuleerd moet worden en maatschappelijk niet geaccepteerd gedrag afgeleerd lijkt me een voorwaarde om normaal te kunnen functioneren in onze maatschappij. Dit moet je kind leren op een manier die ook werkt met een straf/beloning-systeem zodat het kind hieraan kan wennen.
Ik vind de time-out eigenlijk een beetje gelijk aan het oude "in de hoek gezet worden". Nou stond ik als 6-jarige op school altijd in de hoek en ook nog eens voor dingen die ik niet gedaan had. Maar ik vond het wel prima eigenlijk. Lekker even rust, aan leuke dingen denken en de juf flink allerlei horrorscenario's toewensen voor haar oneerlijkheid. Ik vond het absoluut geen straf. Ik denk dan ook dat de methode an sich zeker niet bij ieder kind zal werken. Of de methode kwaad kan betwijfel ik zeer. Immers, je past hem toch niet elke dag en altijd en overal toe? Vaak is het een fase in het leven van je kind waarin regels aangeleerd moeten worden en als dat eenmaal is gebeurd, gebruik je de time-out zelden tot nooit. Hier is de straf het afgelopen jaar maar 1 keer gebruikt. Ik kan niet geloven dat dat traumatisch is. Het accent ligt hier trouwens veel meer op belonen.
Het hele leven zit vol van het principe: straf en beloning. Doe je je werk goed, krijg je opslag, doe je het niet, wordt je eruit gezet. Luister je naar de juf, dan krijg je een sticker, doe je het niet dan wordt je gestraft. Etc etc. Dat goed gedrag gestimuleerd moet worden en maatschappelijk niet geaccepteerd gedrag afgeleerd lijkt me een voorwaarde om normaal te kunnen functioneren in onze maatschappij. Dit moet je kind leren op een manier die ook werkt met een straf/beloning-systeem zodat het kind hieraan kan wennen.
Ik vind de time-out eigenlijk een beetje gelijk aan het oude "in de hoek gezet worden". Nou stond ik als 6-jarige op school altijd in de hoek en ook nog eens voor dingen die ik niet gedaan had. Maar ik vond het wel prima eigenlijk. Lekker even rust, aan leuke dingen denken en de juf flink allerlei horrorscenario's toewensen voor haar oneerlijkheid. Ik vond het absoluut geen straf. Ik denk dan ook dat de methode an sich zeker niet bij ieder kind zal werken. Of de methode kwaad kan betwijfel ik zeer. Immers, je past hem toch niet elke dag en altijd en overal toe? Vaak is het een fase in het leven van je kind waarin regels aangeleerd moeten worden en als dat eenmaal is gebeurd, gebruik je de time-out zelden tot nooit. Hier is de straf het afgelopen jaar maar 1 keer gebruikt. Ik kan niet geloven dat dat traumatisch is. Het accent ligt hier trouwens veel meer op belonen.
woensdag 21 april 2010 om 19:59
interessante discussie weer hier. Helaas kan ik niet zo vaak lezen en zowel hier als bij de 6 maanden mythe werd zoveel geschreven dat ik steeds te laat ben.
Ik ben tot nu toe ook een voorstander van niet straffen maar uitleggen en door discussies over belonen (en artikelen) probeer ik inderdaad ook op overmatig prijzen te letten. (dat hij alleen iets doet om te zien dat wij klappen of goed zo zeggen).Ik probeer vrij veel te benoemen.
Mijn zoontje, die ook niet veel meer zeg dan die, dat en nee (16 maanden) leg ik wel uit dat hij de hond van opa en oma niet mag schoppen en laat zien dat hij de hond wel kan aaien. Of loop met hem naar de bal waar hij wel tegen aan kan schoppen. Ik kan me voorstellen dat hij nog niet altijd weet waarom je tegen een bal wel mag schoppen en tegen iets anders (in dit geval de hond, maar dat kan ook een vaas zijn oid) niet, ook dat moet hij leren. En dat zal nu vooral zijn door veel te herhalen.
Ik ben tot nu toe ook een voorstander van niet straffen maar uitleggen en door discussies over belonen (en artikelen) probeer ik inderdaad ook op overmatig prijzen te letten. (dat hij alleen iets doet om te zien dat wij klappen of goed zo zeggen).Ik probeer vrij veel te benoemen.
Mijn zoontje, die ook niet veel meer zeg dan die, dat en nee (16 maanden) leg ik wel uit dat hij de hond van opa en oma niet mag schoppen en laat zien dat hij de hond wel kan aaien. Of loop met hem naar de bal waar hij wel tegen aan kan schoppen. Ik kan me voorstellen dat hij nog niet altijd weet waarom je tegen een bal wel mag schoppen en tegen iets anders (in dit geval de hond, maar dat kan ook een vaas zijn oid) niet, ook dat moet hij leren. En dat zal nu vooral zijn door veel te herhalen.
woensdag 21 april 2010 om 20:42
quote:Zwieber schreef op 21 april 2010 @ 18:58:
Het hele leven zit vol van het principe: straf en beloning. Doe je je werk goed, krijg je opslag, doe je het niet, wordt je eruit gezet. Luister je naar de juf, dan krijg je een sticker, doe je het niet dan wordt je gestraft. Etc etc. Dat goed gedrag gestimuleerd moet worden en maatschappelijk niet geaccepteerd gedrag afgeleerd lijkt me een voorwaarde om normaal te kunnen functioneren in onze maatschappij. Dit moet je kind leren op een manier die ook werkt met een straf/beloning-systeem zodat het kind hieraan kan wennen.
Niet mee eens. Straf is een zo makkelijk te leren principe dat ik het niet zo nodig vind mijn kind er om jouw reden aan te laten wennen. Ik hoop dat mijn kind straks op zijn 13e niet zijn eerste woninginbraak pleegt, en dat hij dat dan achterwege laat omdat hij tegen die tijd gewoon goed begrijpt dat je met je tengels van andermans spullen af te blijven hebt, niet omdat hij wordt afgeschrikt door mogelijke straf. Ik zie daarom meer in uitleggen dan in straffen. Ik hoop ook dat hij over een tijdje gewoon niet slaat, en niet dat hij alleen maar slaat als hij zeker weet dat niemand het ziet en er dus ook geen straf zal volgen. Dat vind ik ook een belangrijk verschil tussen belonen en straffen: straf krijg je alleen als je betrapt wordt, maar complimentjes kun je ook nog prima krijgen als je achteraf apetrots aan je ouders vertelt of laat zien wat je hebt gedaan. Complimentjes geef ik juist om te laten blijken dat ik opmerk wat mijn kind doe.
Het hele leven zit vol van het principe: straf en beloning. Doe je je werk goed, krijg je opslag, doe je het niet, wordt je eruit gezet. Luister je naar de juf, dan krijg je een sticker, doe je het niet dan wordt je gestraft. Etc etc. Dat goed gedrag gestimuleerd moet worden en maatschappelijk niet geaccepteerd gedrag afgeleerd lijkt me een voorwaarde om normaal te kunnen functioneren in onze maatschappij. Dit moet je kind leren op een manier die ook werkt met een straf/beloning-systeem zodat het kind hieraan kan wennen.
Niet mee eens. Straf is een zo makkelijk te leren principe dat ik het niet zo nodig vind mijn kind er om jouw reden aan te laten wennen. Ik hoop dat mijn kind straks op zijn 13e niet zijn eerste woninginbraak pleegt, en dat hij dat dan achterwege laat omdat hij tegen die tijd gewoon goed begrijpt dat je met je tengels van andermans spullen af te blijven hebt, niet omdat hij wordt afgeschrikt door mogelijke straf. Ik zie daarom meer in uitleggen dan in straffen. Ik hoop ook dat hij over een tijdje gewoon niet slaat, en niet dat hij alleen maar slaat als hij zeker weet dat niemand het ziet en er dus ook geen straf zal volgen. Dat vind ik ook een belangrijk verschil tussen belonen en straffen: straf krijg je alleen als je betrapt wordt, maar complimentjes kun je ook nog prima krijgen als je achteraf apetrots aan je ouders vertelt of laat zien wat je hebt gedaan. Complimentjes geef ik juist om te laten blijken dat ik opmerk wat mijn kind doe.
woensdag 21 april 2010 om 21:27
Mag ik voor het belonen-verhaal verwijzen naar het topic 'de 6-maanden-mythe'? Daar heb ik er al hele verhalen over getypt
Het komt er wel op neer dat ik niet beloon met stickers, maar ook niet met woorden. Lang verhaal... wat ik met mijn muisarm liever niet nog een keer helemaal typ, als jullie me deze luiheid willen vergeven.
Ik keek het net nog even na, en schrok weer van de uitkomsten van wat er aan onderzoek gedaan is naar de effecten van time-outs. Er wordt vaak gezegd (ook hier) dat kinderen er niets van krijgen, van een time-out. Het blijkt uit het weinige onderzoek dat er naar gedaan is - maar de uitkomsten zijn wel eenduidig - dat kinderen die time-outs krijgen (en dan niet een keertje als je het anders ook niet meer weet, natuurlijk) een structureel lager zelfvertrouwen hebben, een minder goede geestelijke gezondheid hebben, een minder goede relatie met hun ouders hebben, een hogere kans op depressies en een mogelijk hogere kans op crimineel gedrag. Ook blijken kinderen die regelmatig straf krijgen voor bepaald gedrag (ook time-outs), datzelfde gedrag buitenshuis juist meer te vertonen. En kinderen die regelmatig time-outs krijgen, blijken een lager niveau van morele ontwikkeling te hebben: door de angst om de liefde van de ouder kwijt te raken, gaan ze regels strikter interpreteren, en zijn ze minder goed in staat om flexibel om te gaan met gedrag van anderen.
Ik verzin het helaas niet, het zijn uitkomsten van gedegen onderzoeken.
Een time-out is in feite een eufemisme voor onvrijwillige isolatie van het kind. Voor een kind komt het erop neer dat de ouderlijke liefde afhankelijk is gemaakt van gedrag: bij ongewenst gedrag wordt de liefde even niet gegeven (love withdrawal). Een kind kan niet inschatten hoe lang dat gaat duren, of de liefde van de ouder überhaupt weer terugkomt. Het is een techniek gebaseerd op angst. Daardoor is het geven van time-outs een techniek die zoveel impact op een kind kan hebben: het is het ontzeggen van liefde door de enige van wie het kind zo graag liefde wil ontvangen. En daarmee kan het op korte termijn ook effectief zijn, als kind wil je alles wel doen om de liefde van je ouders te verdienen.
(Het gaat dus niet om de intentie waarmee je als ouder een time-out geeft, maar om hoe het kind het ervaart. Daar zit een groot verschil tussen, want dat het meestal met de beste bedoelingen gedaan wordt lijkt me duidelijk)
Misschien nog interessant: de 'time-out-techniek' is voor het eerst gebruikt bij proefdieren, zo'n vijftig jaar geleden. Toen heette het nog voluit 'time out from positive reinforcement'. De beestjes kregen wat lekkers (de positive reinforcement), en als ze ander gedrag dan gewenst vertoonden, werd hen dat lekkers ontzegd (de time out). Daarna werd het op chimpansees geprobeerd, toen op kinderen in 'instituten', en pas daarna werd het een algemene opvoedpraktijk.
Het komt er wel op neer dat ik niet beloon met stickers, maar ook niet met woorden. Lang verhaal... wat ik met mijn muisarm liever niet nog een keer helemaal typ, als jullie me deze luiheid willen vergeven.
Ik keek het net nog even na, en schrok weer van de uitkomsten van wat er aan onderzoek gedaan is naar de effecten van time-outs. Er wordt vaak gezegd (ook hier) dat kinderen er niets van krijgen, van een time-out. Het blijkt uit het weinige onderzoek dat er naar gedaan is - maar de uitkomsten zijn wel eenduidig - dat kinderen die time-outs krijgen (en dan niet een keertje als je het anders ook niet meer weet, natuurlijk) een structureel lager zelfvertrouwen hebben, een minder goede geestelijke gezondheid hebben, een minder goede relatie met hun ouders hebben, een hogere kans op depressies en een mogelijk hogere kans op crimineel gedrag. Ook blijken kinderen die regelmatig straf krijgen voor bepaald gedrag (ook time-outs), datzelfde gedrag buitenshuis juist meer te vertonen. En kinderen die regelmatig time-outs krijgen, blijken een lager niveau van morele ontwikkeling te hebben: door de angst om de liefde van de ouder kwijt te raken, gaan ze regels strikter interpreteren, en zijn ze minder goed in staat om flexibel om te gaan met gedrag van anderen.
Ik verzin het helaas niet, het zijn uitkomsten van gedegen onderzoeken.
Een time-out is in feite een eufemisme voor onvrijwillige isolatie van het kind. Voor een kind komt het erop neer dat de ouderlijke liefde afhankelijk is gemaakt van gedrag: bij ongewenst gedrag wordt de liefde even niet gegeven (love withdrawal). Een kind kan niet inschatten hoe lang dat gaat duren, of de liefde van de ouder überhaupt weer terugkomt. Het is een techniek gebaseerd op angst. Daardoor is het geven van time-outs een techniek die zoveel impact op een kind kan hebben: het is het ontzeggen van liefde door de enige van wie het kind zo graag liefde wil ontvangen. En daarmee kan het op korte termijn ook effectief zijn, als kind wil je alles wel doen om de liefde van je ouders te verdienen.
(Het gaat dus niet om de intentie waarmee je als ouder een time-out geeft, maar om hoe het kind het ervaart. Daar zit een groot verschil tussen, want dat het meestal met de beste bedoelingen gedaan wordt lijkt me duidelijk)
Misschien nog interessant: de 'time-out-techniek' is voor het eerst gebruikt bij proefdieren, zo'n vijftig jaar geleden. Toen heette het nog voluit 'time out from positive reinforcement'. De beestjes kregen wat lekkers (de positive reinforcement), en als ze ander gedrag dan gewenst vertoonden, werd hen dat lekkers ontzegd (de time out). Daarna werd het op chimpansees geprobeerd, toen op kinderen in 'instituten', en pas daarna werd het een algemene opvoedpraktijk.
woensdag 21 april 2010 om 21:36
linkje naar de 6-maandenmythe (waar de discussie een hele andere kant opging dan de OP doet vermoeden ) en waar meer staat over het niet belonen-gedeelte
link
Overigens is het niet alleen maar niet straffen en belonen in deze manier van opvoeden. Het is breder dan dat, wat hem zit in de manier waarop je naar kinderen kijkt en hoe je met ze omgaat in het dagelijks leven. Ik vind het wel een hele relaxte manier van opvoeden, het is in het begin misschien even wennen, maar als je er aan gewend bent is het zoveel prettiger (dat weet ik niet uit eigen ervaring want ik heb het niet anders dan zo gedaan, maar dat hoor ik van anderen die eerder wel straften en beloonden, ook met oudere kinderen, en het nu op deze manier doen)
link
Overigens is het niet alleen maar niet straffen en belonen in deze manier van opvoeden. Het is breder dan dat, wat hem zit in de manier waarop je naar kinderen kijkt en hoe je met ze omgaat in het dagelijks leven. Ik vind het wel een hele relaxte manier van opvoeden, het is in het begin misschien even wennen, maar als je er aan gewend bent is het zoveel prettiger (dat weet ik niet uit eigen ervaring want ik heb het niet anders dan zo gedaan, maar dat hoor ik van anderen die eerder wel straften en beloonden, ook met oudere kinderen, en het nu op deze manier doen)
woensdag 21 april 2010 om 22:29
woensdag 21 april 2010 om 22:38
Mrscaricos, ik heb niet alles gelezen maar jullie tuchtigen je kinderen met een houten latje. Dat vind ik veel erger dan het even afzonderen van een kind zodat die weer bij zinnen kan komen en uit het negatieve gedrag wordt gehaald. Ik stuur mijn dochtertje ook wel eens even naar de gang (en ik leg altijd uit waarom ik dat dan doe) maar ze mag altijd direct terugkomen als ze dat zelf wil (en soms wil ze gewoon even lekker boos zijn en blijft ze uit eigen beweging nog wat langer, om daarna als het zonnetje in huis (en berouwvol) terug te keren. Ik heb dus geen tijdslimiet; ze mag terugkomen als ze er aan toe is om weer gezellig te doen.
woensdag 21 april 2010 om 22:51
quote:Mirjam762 schreef op 21 april 2010 @ 22:38:
Mrscaricos, ik heb niet alles gelezen maar jullie tuchtigen je kinderen met een houten latje.
Die kan ik op geen enkele manier verenigen met opvoeden zonder straffen en belonen.
Dat je kind prijzen goed zou zijn voor het zelfvertrouwen is een wijdverbreid idee, maar het wordt niet ondersteund door onderzoek. Dat wijst juist op het tegendeel. Verwijs ik graag weer even voor naar dat andere topic, daar staat er al heel veel over in.
Mrscaricos, ik heb niet alles gelezen maar jullie tuchtigen je kinderen met een houten latje.
Die kan ik op geen enkele manier verenigen met opvoeden zonder straffen en belonen.
Dat je kind prijzen goed zou zijn voor het zelfvertrouwen is een wijdverbreid idee, maar het wordt niet ondersteund door onderzoek. Dat wijst juist op het tegendeel. Verwijs ik graag weer even voor naar dat andere topic, daar staat er al heel veel over in.
woensdag 21 april 2010 om 22:57
Prima hoor Wen, ik ben van mening dat je je kind af en toe wel moet straffen of tuchtigen.
Als je de wet overtreed wordt je door de overheid ook gestraft.
En als een kind de "huiswetten" duidelijk en moetwillig overtreed en het wil niet luisteren ook.
Ik heb hier niet beweerd voor een opvoeding te gaan die tegen straffen is als je kind niet gehoorzaamt.
Maar goed laten we daar nu niet alweer over beginnen!!
Als je de wet overtreed wordt je door de overheid ook gestraft.
En als een kind de "huiswetten" duidelijk en moetwillig overtreed en het wil niet luisteren ook.
Ik heb hier niet beweerd voor een opvoeding te gaan die tegen straffen is als je kind niet gehoorzaamt.
Maar goed laten we daar nu niet alweer over beginnen!!
