Kinderen
alle pijlers
Ruggenprik tijdens bevalling
donderdag 22 april 2010 om 16:40
Mijn verloskundige wees mij op de mogelijkheid om met bijv. een ruggenprik te bevallen. Ook wees ze mij op nog wat andere pijnstillende middeltjes.
Mijn vraag is eigenlijk; wie heeft er ervaring met een ruggenprik tijdens de bevalling? Wat ik mij eigenlijk het meeste afvraag is wanneer ze 'm uitzetten (bij volledige ontsluiting) krijg je dan meteen 'de volle lading' qua pijn of gaat dat geleidelijk?
Ik heb nog helemaal niet besloten of ik pijnstilling wil en zo ja, wat, maar ik ben gewoon benieuwd.
Mijn vraag is eigenlijk; wie heeft er ervaring met een ruggenprik tijdens de bevalling? Wat ik mij eigenlijk het meeste afvraag is wanneer ze 'm uitzetten (bij volledige ontsluiting) krijg je dan meteen 'de volle lading' qua pijn of gaat dat geleidelijk?
Ik heb nog helemaal niet besloten of ik pijnstilling wil en zo ja, wat, maar ik ben gewoon benieuwd.
donderdag 22 april 2010 om 17:26
quote:elodita schreef op 22 april 2010 @ 17:21:
Je bevalling kan door een ruggeprik zekere langer duren en vaak is er een infuus met bijstimulatie nodig.
Overigens ben ik geen voorstander van "altijd een ruggeprik" het moet nodig zijn. En of het nodig is kan alleen de vrouw zelf aangeven. Er zijn ook andere vormen van pijnstilling en de beste pijnstilling is nog altijd begeleiden door partner/verloskundige/verpleegkundige of arts (die laatste heeft daar nooit tijd voor...)
Het verbaast me altijd dat er gezegd wordt dat een ruggeprik een bevalling langer kan maken, terwijl ik uit alle verhalen die ik gehoord heb verneem dat de ontsluiting juist heel vlot ging. Misschien gebruiken verloskundigen dit om de ruggeprik te ontmoedigen?
Begeleiding en pijnstilling kan toch allebei. Ook zonder pijnstilling is een bevalling al spannend genoeg en een vertrouwd iemand erbij is dan alleen maar goed.
Je bevalling kan door een ruggeprik zekere langer duren en vaak is er een infuus met bijstimulatie nodig.
Overigens ben ik geen voorstander van "altijd een ruggeprik" het moet nodig zijn. En of het nodig is kan alleen de vrouw zelf aangeven. Er zijn ook andere vormen van pijnstilling en de beste pijnstilling is nog altijd begeleiden door partner/verloskundige/verpleegkundige of arts (die laatste heeft daar nooit tijd voor...)
Het verbaast me altijd dat er gezegd wordt dat een ruggeprik een bevalling langer kan maken, terwijl ik uit alle verhalen die ik gehoord heb verneem dat de ontsluiting juist heel vlot ging. Misschien gebruiken verloskundigen dit om de ruggeprik te ontmoedigen?
Begeleiding en pijnstilling kan toch allebei. Ook zonder pijnstilling is een bevalling al spannend genoeg en een vertrouwd iemand erbij is dan alleen maar goed.
donderdag 22 april 2010 om 17:28
@Elodita:
Vooraf: ik ben bij beide bevallingen ingeleid met oxitocine ivm dreigende serotiniteit (42 weken). Er was ontsluiting dus na breken vliezen infuus erin en gaan.
Bij de 1e had ik een infuuspomp bij ruggenprik. Ik voelde toen ook echt geen weeen meer, had een blaascatheter en kon ook benen amper meer voelen. Lopen was geen optie
Bij 2e had ik een pompje. Ik voelde de weeen heel erg goed maar ze waren niet pijnlijk. Ik kreeg direct enorme druk onder in mijn rug. Ik ben geloof ik 1x gecatheteriseerd ( ik weet het niet precies meer, ik had iig geen verblijfscath).
Ik ben eigenlijk heel erg benieuwd wat nou het verschil was? Is het gewoon een totaal andere methode? Of was het zo anders omdat het een andere bevalling was?
Vooraf: ik ben bij beide bevallingen ingeleid met oxitocine ivm dreigende serotiniteit (42 weken). Er was ontsluiting dus na breken vliezen infuus erin en gaan.
Bij de 1e had ik een infuuspomp bij ruggenprik. Ik voelde toen ook echt geen weeen meer, had een blaascatheter en kon ook benen amper meer voelen. Lopen was geen optie
Bij 2e had ik een pompje. Ik voelde de weeen heel erg goed maar ze waren niet pijnlijk. Ik kreeg direct enorme druk onder in mijn rug. Ik ben geloof ik 1x gecatheteriseerd ( ik weet het niet precies meer, ik had iig geen verblijfscath).
Ik ben eigenlijk heel erg benieuwd wat nou het verschil was? Is het gewoon een totaal andere methode? Of was het zo anders omdat het een andere bevalling was?
donderdag 22 april 2010 om 17:32
quote:Angie21xx schreef op 22 april 2010 @ 17:28:
@ Elodita
Welke andere vormen van pijnstilling zou jij aanraden dan?
Ik vind het zo vreemd dat het in andere landen zo 'normaal' is en dat het hier in NL als 'apart' word ervaren...
Precies, als het echt zo gevaarlijk zou zijn, zou het in andere landen niet gebruikt worden. Zeker niet in 'claim'landen als Amerika.
Een bevalling op zich heeft al risico's. Een langdurige bevalling zonder ruggeprik met een gestresste, uitgeputte moeder lijkt me nog slechter voor een kind. Het verbaast me dat verloskundigen er zo'n moeite mee hebben. Het is toch een fantastische uitvinding.
@ Elodita
Welke andere vormen van pijnstilling zou jij aanraden dan?
Ik vind het zo vreemd dat het in andere landen zo 'normaal' is en dat het hier in NL als 'apart' word ervaren...
Precies, als het echt zo gevaarlijk zou zijn, zou het in andere landen niet gebruikt worden. Zeker niet in 'claim'landen als Amerika.
Een bevalling op zich heeft al risico's. Een langdurige bevalling zonder ruggeprik met een gestresste, uitgeputte moeder lijkt me nog slechter voor een kind. Het verbaast me dat verloskundigen er zo'n moeite mee hebben. Het is toch een fantastische uitvinding.
donderdag 22 april 2010 om 17:34
ik heb zonder medische indicatie een ruggenprik gekregen en ik was er bijzonder gelukkig mee. De prik zetten stelde niets voor en de pomp is pas uitgezet nadat de placenta was geboren, maar een veelgehoorde klacht over de ruggenprik is wle dat je de persweeen niet voelt en dat daarom in de laatste fase de pomp wordt uitgezet. Wat dat betreft heb ik dus veel geluk gehad en ik kijk met warme gevoelens terug op de bevalling.
Veel succes met je beslissing!
Veel succes met je beslissing!
donderdag 22 april 2010 om 17:38
Dank je wel voor al jullie ervaringsverhalen ! Dus als je een ruggeprik met pompje hebt, voel je de persweeën nog wel ? Tenminste, dat zou ik wel graag willen. Wil m'n kind er zelf uitpersen en liever niet met behulp van een tang of vacuumpomp...
Dus ik moet gewoon rustig doen met het toedienen van de vloeistof ? (er zit so wie so al een maximum op die pomp, dus kan mezelf geen overdosis toedienen iig)
Dus ik moet gewoon rustig doen met het toedienen van de vloeistof ? (er zit so wie so al een maximum op die pomp, dus kan mezelf geen overdosis toedienen iig)
donderdag 22 april 2010 om 17:47
7 weken geleden ben ik ingeleid, kreeg meteen een heftige weeenstorm van de oxticotine en kreeg dus gelukkig na een tijdje ook een ruggenprik. Heb de bevalling daaran als erg positief en ontspannen ervaren. Hij werd niet uitgezet bij het persen: heb zoontje er op eigen kracht uitgeperst en dat ging prima. Ik moest gewoon op de monitor letten als er een wee kwam, en dan kracht zetten. Ik voelde niets maar deed het volgens de verloskundige geweldig. Heb dus ook niets gevoeld bij de hechtingen enzo (5 stuks).
Was helemaal euforisch hoe sereen en bijzonder de bevalling was. Heb nu helaas wel klachten aan mijn blaas plus een verzakte vaginawand etc. Dat laatste is gewoon pech, mijn blaas kan nog ontregeld zijn van de ruggenprik: het vermoeden is dat hij niet goed meer leeg wordt. Ik ga er binnenkort voor naar een gynacoloog en een bekkenbodem fysio. Valt me erg tegen hoe beroerd het herstel gaat, maar ik zie wel om me heen dat ik een uitzondering ben.
Was helemaal euforisch hoe sereen en bijzonder de bevalling was. Heb nu helaas wel klachten aan mijn blaas plus een verzakte vaginawand etc. Dat laatste is gewoon pech, mijn blaas kan nog ontregeld zijn van de ruggenprik: het vermoeden is dat hij niet goed meer leeg wordt. Ik ga er binnenkort voor naar een gynacoloog en een bekkenbodem fysio. Valt me erg tegen hoe beroerd het herstel gaat, maar ik zie wel om me heen dat ik een uitzondering ben.
donderdag 22 april 2010 om 18:58
Ik ben vorige keer met een ruggeprik bevallen en ik vermoed niet dat ik er deze keer een wil. De nadelen waren voor mij groter dan de voordelen.
Ik voelde de persweeen niet goed, heb ook lang moeten wachten voor ik mocht persen. Daarna een blaasontsteking door het katheter en door de antibiotica hiervoor spruw bij mini en mij.
Ik voelde de persweeen niet goed, heb ook lang moeten wachten voor ik mocht persen. Daarna een blaasontsteking door het katheter en door de antibiotica hiervoor spruw bij mini en mij.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
donderdag 22 april 2010 om 20:44
Zeven maanden en een beetje geleden ben ook ik bevallen met een ruggeprik. Na 13 uur weeën en het sneue resultaat van 4cm in combinatie met helse pijn leek mij een prima moment. Ruggeprik zetten was goed te doen en inderdaad daarna rust in de tent. Toen ik volledige ontsluiting had werd de ruggeprik uitgezet en was ik er weer helemaal klaar voor Helaas heb ik vier uur moeten wachten tot de persweeën begonnen, maar geloof niet dat dat iets met de ruggeprik te maken had. Heb er wel een overloopblaas aan overgehouden (binnen 3 maanden helemaal opgelost en een extra vaardigheid erbij, zelf katheteriseren , maar als je gewoon goed uitplast en je op tijd laat katheteriseren, door de verloskundige als je het gevoel hebt dat uitplassen niet lukt dan zal dat best te voorkomen zijn. En mijn verloskundige zei dat ze er niet zo happig op zijn omdat ze anders kunnen opdoeken... Het wordt een medische happening waar de verloskundigen niet voor opgeleid zijn en die worden dus d.m.v de toneelhaak van het verlospodium getrokken..
vrijdag 23 april 2010 om 11:11
quote:jackie23 schreef op 22 april 2010 @ 21:33:
Tja...ik vroeg zelf om ervaringsverhalen, maar ik had eigenlijk gehoopt op enkel positieve ervaringen zonder bijwerkingen
Nee hoor, bedankt allemaal voor jullie reacties! Ik ben er nog steeds niet uit....ik hoor graag nog meer verhalen!Je hoeft toch ook nu nog niet te beslissen? Ik wil in principe thuis bevallen, en dus zonder ruggenprik, maar mocht deze bevalling nou veel minder soepel verlopen dan de vorige dan weet ik dat er een ziekenhuis vlakbij is waar 24 uur per dag een ruggenprik beschikbaar is. De beslissing om daar gebruik van te maken, kan ik ook dan nog nemen.
Tja...ik vroeg zelf om ervaringsverhalen, maar ik had eigenlijk gehoopt op enkel positieve ervaringen zonder bijwerkingen
Nee hoor, bedankt allemaal voor jullie reacties! Ik ben er nog steeds niet uit....ik hoor graag nog meer verhalen!Je hoeft toch ook nu nog niet te beslissen? Ik wil in principe thuis bevallen, en dus zonder ruggenprik, maar mocht deze bevalling nou veel minder soepel verlopen dan de vorige dan weet ik dat er een ziekenhuis vlakbij is waar 24 uur per dag een ruggenprik beschikbaar is. De beslissing om daar gebruik van te maken, kan ik ook dan nog nemen.
vrijdag 23 april 2010 om 12:34
Ik ben vijf weken geleden bevallen met een ruggenprik. De nacht voor de bevalling begon waren mijn vliezen al gebroken en lag ik al in het ziekenhuis. Ik belandde met 2-3 cm ontsluiting in een weeenstorm. Op de monitor was heel mooi te zien dat de ene wee nog niet weg was en de volgende kwam al weer. De lieve arts-assistent die op dat moment bij me was zei dat dit niet te doen was en dat ze een ruggenprik ging regelen als ik dat wilde. Op dat moment zeg je geen geen nee . Eenmaal op de verloskamer waar ook de anesthesist was had ik al 5 cm ontsluiting. Het zetten was echt niet leuk, het lukte niet om zittend te prikken omdat de hartslag van de baby dan wegviel. Dus moest het liggend waarbij ik me zo krom mogelijk moest maken midden in een weeenstorm. Bij de laatste poging lukte het alsnog waarna ik helemaal niks meer voelde. Wat een heerlijkheid! Tijdens het zetten van de ruggenprik ben ik naar 7 cm ontsluiting gegaan. Helaas vielen daarna de weeen weg. Op dat moment vond ik dat helemaal niet erg, ik voelde helemaal niks meer (kon zelfs mijn benen niet meer bewegen) en heb heerlijk liggen slapen. Uiteindelijk hebben ze me aangesloten op een wee-opwekkend infuus. Tegen de tijd dat ik 10 cm ontsluiting had kreeg zoontje het ook moeilijker. De arts zei dat hij wel snel geboren moest worden. De ruggenprik werd uitgezet, maar ik voelde nog steeds niets. Toch heb ik zoonlief er in 5 minuten uitgeperst (wel met flinke knip). Misschien ging het wel zo snel omdat ik niks voelde en dus ook niet door de pijn heen hoefde te persen?
Achteraf vraag ik me toch af wat er zou zijn gebeurd als ik die ruggenprik niet had gehad. Dan had het wel eens heel snel kunnen gaan en was die ruggenprik wellicht niet nodig geweest? Maar dat is achteraf, op het moment dat ik de ruggenprik aangeboden kreeg dacht ik dat het nog een halve dag ging duren en dat ging ik op die manier niet volhouden. Na de geboorte kon ik niet binnen zes uur plassen en heb ik nog vijf dagen een katheter gehad. Ik weet niet of dat ook samenhangt met die ruggenprik.
Achteraf vraag ik me toch af wat er zou zijn gebeurd als ik die ruggenprik niet had gehad. Dan had het wel eens heel snel kunnen gaan en was die ruggenprik wellicht niet nodig geweest? Maar dat is achteraf, op het moment dat ik de ruggenprik aangeboden kreeg dacht ik dat het nog een halve dag ging duren en dat ging ik op die manier niet volhouden. Na de geboorte kon ik niet binnen zes uur plassen en heb ik nog vijf dagen een katheter gehad. Ik weet niet of dat ook samenhangt met die ruggenprik.
zaterdag 26 juni 2010 om 21:10
Ik up mijn topic nog even...de paniek begint een beetje toe te slaan
Ik ben over 3 dagen uitgerekend...en ik heb al die tijd heel stoer geroepen dat ik wel zie hoe het loopt, enz. Maar nu het zó dichtbij komt, vind ik het toch wel eng worden. Wat moet ik nu doen? Ruggenprik (wat ik enerzijds wel een heeeeeel fijn idee vind) of het op mij af laten komen (wat ik al die tijd geroepen heb, maar nu toch een beetje terug moet gaan krabbelen)?
HELP!
Ik ben over 3 dagen uitgerekend...en ik heb al die tijd heel stoer geroepen dat ik wel zie hoe het loopt, enz. Maar nu het zó dichtbij komt, vind ik het toch wel eng worden. Wat moet ik nu doen? Ruggenprik (wat ik enerzijds wel een heeeeeel fijn idee vind) of het op mij af laten komen (wat ik al die tijd geroepen heb, maar nu toch een beetje terug moet gaan krabbelen)?
HELP!
zaterdag 26 juni 2010 om 21:39
quote:Suze2 schreef op 26 juni 2010 @ 21:28:
Je gaat het gewoon doen. Ik zal wel moeten En als je denkt "dit trek ik niet meer" dan vraag je om pijnstilling.
Echt, het komt goed! En nog fijner: het is het achteraf helemaal waard. Dat klopt, maar ik word nu een beetje nerveus van het wachten...had ik bij zoon helemaal niet, maar nu weet je wat je te wachten staat he....kreeg gister nog spontaan een leuk bevallingsverhaal te horen waarbij vrouw bijna doodging...
Je gaat het gewoon doen. Ik zal wel moeten En als je denkt "dit trek ik niet meer" dan vraag je om pijnstilling.
Echt, het komt goed! En nog fijner: het is het achteraf helemaal waard. Dat klopt, maar ik word nu een beetje nerveus van het wachten...had ik bij zoon helemaal niet, maar nu weet je wat je te wachten staat he....kreeg gister nog spontaan een leuk bevallingsverhaal te horen waarbij vrouw bijna doodging...
zaterdag 26 juni 2010 om 21:45
zaterdag 26 juni 2010 om 22:11
Maar (sorry voor het lastige doorvragen ) hoe heb jij de pijn bij het persen ervaren? Ik weet dat ik het als een soort opluchting ervaarde toen ik na die weeën eindelijk iets kon doen en het eind in zicht was, maar ik kan mij zo voorstellen dat wanneer je een ruggenprik hebt tijdens de weeën, dat de pijn van het persen enorm is....?
zaterdag 26 juni 2010 om 22:15
Als ik van te voren had geweten dat mijn bevalling zo snel zou gaan had ik nooit een ruggeprik laten zetten.
Het zetten was een ramp. Ik had aan een stuk door weeën. Hij kon dus niet tussen de weeën door gezet worden. Tijdens mijn weeën moest ik daarom heel stil zitten. Wat vond ik dat vreselijk.
Uiteindelijk heeft hij ook helemaal niet gewerkt. In plaats van minder werden mijn weeën erger. Bleek dat ik ook meteen al persweeën had.
Toen ik daarna een ruggeprik kreeg omdat ik een keizersnee zou krijgen wist ik niet wat me overkwam. Toen voelde ik helemaal niks van het zetten van de ruggeprik. Door mijn eerdere ervaring had ik er heel erg tegenop gezien.
Het zetten was een ramp. Ik had aan een stuk door weeën. Hij kon dus niet tussen de weeën door gezet worden. Tijdens mijn weeën moest ik daarom heel stil zitten. Wat vond ik dat vreselijk.
Uiteindelijk heeft hij ook helemaal niet gewerkt. In plaats van minder werden mijn weeën erger. Bleek dat ik ook meteen al persweeën had.
Toen ik daarna een ruggeprik kreeg omdat ik een keizersnee zou krijgen wist ik niet wat me overkwam. Toen voelde ik helemaal niks van het zetten van de ruggeprik. Door mijn eerdere ervaring had ik er heel erg tegenop gezien.
zaterdag 26 juni 2010 om 22:16
Jackie, je gelooft het niet (deed ik ook niet na de eerste) maar echt, een 2e bevalling is zo anders dan de eerste.
Dat persen alleen al is een eitje als er eenmaal al een koter doorheen gegaan is.
En het is een totaal andere pijn. Meer hele erge druk dan pijn vond ik (bij de 2e dan he, bij de eerste vond ik het een hel).
Dat persen alleen al is een eitje als er eenmaal al een koter doorheen gegaan is.
En het is een totaal andere pijn. Meer hele erge druk dan pijn vond ik (bij de 2e dan he, bij de eerste vond ik het een hel).
zaterdag 26 juni 2010 om 22:19
quote:Suze2 schreef op 26 juni 2010 @ 22:16:
Jackie, je gelooft het niet (deed ik ook niet na de eerste) maar echt, een 2e bevalling is zo anders dan de eerste.
Dat persen alleen al is een eitje als er eenmaal al een koter doorheen gegaan is.
En het is een totaal andere pijn. Meer hele erge druk dan pijn vond ik (bij de 2e dan he, bij de eerste vond ik het een hel).
Hm....dank voor deze positieve post! Best stom dat ik er zo tegenop zie, omdat mijn eerste bevalling helemaal geen hel is geweest. Ja, het is best pittig geweest, maar dat zijn alle bevallingen toch? Het heeft totaal 18 uur geduurd, vanaf het hele begin (hé, ik heb wat kramp) tot zoon geboren is...dat is dus niet extreem lang. Alleen persen heeft ruim 5 kwartier geduurd en dat vond ik best lang.
Ik ga mij zeker aan jouw positieve verhaal vasthouden! Thanks!
Jackie, je gelooft het niet (deed ik ook niet na de eerste) maar echt, een 2e bevalling is zo anders dan de eerste.
Dat persen alleen al is een eitje als er eenmaal al een koter doorheen gegaan is.
En het is een totaal andere pijn. Meer hele erge druk dan pijn vond ik (bij de 2e dan he, bij de eerste vond ik het een hel).
Hm....dank voor deze positieve post! Best stom dat ik er zo tegenop zie, omdat mijn eerste bevalling helemaal geen hel is geweest. Ja, het is best pittig geweest, maar dat zijn alle bevallingen toch? Het heeft totaal 18 uur geduurd, vanaf het hele begin (hé, ik heb wat kramp) tot zoon geboren is...dat is dus niet extreem lang. Alleen persen heeft ruim 5 kwartier geduurd en dat vond ik best lang.
Ik ga mij zeker aan jouw positieve verhaal vasthouden! Thanks!
