Relaties
alle pijlers
Hoe door te dringen tot mensen?
vrijdag 30 april 2010 om 23:20
Ik heb even een ander adres aangemaakt, omdat ik me hiervoor gewoonweg schaam..
Ik voel me zo verdomd alleen, ik heb eigenlijk niemand meer.. Klinkt erg hopeloos, maar
Zo voel ik me ook echt.
Ik heb geen enkele vrienden of vriendinnen. Ik heb wel eens vaker vriendinnen van vroeger gesms’t of gemaild, etc. Telkens vinden ze het leuk als ik contact met ze opneem en zeggen ze dat ze zodra ze tijd hebben me smsen of mailen om iets af te spreken, maar dit gebeurd vervolgens nooit!
Heel veel mensen zeggen ook tegen me, ik bel je nog! Maar vervolgens bellen ze me nooit. Vervolgens bel ik dan en meestal kunnen ze dan niet en zeggen ze weer dat ze terug gaan bellen, maar dat gebeurd dan nooit.
Ik probeer echt van alles, ik heb bijvoorbeeld pas geleden met mijn neef en zijn vriendin afgesproken en dat is dan heel erg leuk, maar er komt dan nooit meer een vervolgafspraak, omdat het dan een soort van nieuw huisbezoek was. Hun hadden pas een nieuw huis en ik ook.
Laatst was ik bij een tante op bezoek en ik was er pas een half uurtje en had een kopje koffie gehad en toen zei ze: ‘zo en nu schop ik je weer naar buiten (niet stom bedoelt) want ik ga nog even een middagdutje doen’. Maar dit voelde zo onwijs afwijzend!
Laatst was ik bij een oude buurvrouw en liet ze me haar nieuwe sauna zien en vroeg ze of ik wat drinken wilde, ik had het drinken nog niet op en zat er pak weg 5 minuten, toen ze zei: ik doe het hekje van het slot af, kun je zo meteen naar buiten lopen.
Nu komt het echt zo over of ik een of ander monster ben! Maar niets is minder waar.. Ik kleed me altijd erg goed, ik verzorg me altijd tip top, ik krijg genoeg aandacht van mannen (niet dat dit nu van belang is om te vermelden, maar dan weten jullie tenminste dat ik er niet uit zie als een monster ofzo), mensen kijken wel naar me, maar ik kom nooit tot de kern bij ze. Het blijft altijd bij een oppervlakkig praatje, ik word op de een of andere manier nooit toegelaten.
Ik voel me nu zo alleen, dat het gewoon pijn doet, alsof ik midden in een rouwproces zit…
Ik zit ook op een sportclub, maar daar is het precies hetzelfde. Ik ben altijd spontaan tegen iedereen etc, maar nooit komt het tot de kern. Ook hebben verschillende mensen me mijn mail, msn en hyves etc gevraagd, maar na een paar berichtjes wordt het aan de andere kant al afgekapt, dus krijg ik nooit meer iets te horen..
Ohh wat wil ik weer graag een vriendin, waarmee ik kan winkelen, stappen, lachen, terrassen, oh wat mis ik haar!
Ik voel me zo verdomd alleen, ik heb eigenlijk niemand meer.. Klinkt erg hopeloos, maar
Zo voel ik me ook echt.
Ik heb geen enkele vrienden of vriendinnen. Ik heb wel eens vaker vriendinnen van vroeger gesms’t of gemaild, etc. Telkens vinden ze het leuk als ik contact met ze opneem en zeggen ze dat ze zodra ze tijd hebben me smsen of mailen om iets af te spreken, maar dit gebeurd vervolgens nooit!
Heel veel mensen zeggen ook tegen me, ik bel je nog! Maar vervolgens bellen ze me nooit. Vervolgens bel ik dan en meestal kunnen ze dan niet en zeggen ze weer dat ze terug gaan bellen, maar dat gebeurd dan nooit.
Ik probeer echt van alles, ik heb bijvoorbeeld pas geleden met mijn neef en zijn vriendin afgesproken en dat is dan heel erg leuk, maar er komt dan nooit meer een vervolgafspraak, omdat het dan een soort van nieuw huisbezoek was. Hun hadden pas een nieuw huis en ik ook.
Laatst was ik bij een tante op bezoek en ik was er pas een half uurtje en had een kopje koffie gehad en toen zei ze: ‘zo en nu schop ik je weer naar buiten (niet stom bedoelt) want ik ga nog even een middagdutje doen’. Maar dit voelde zo onwijs afwijzend!
Laatst was ik bij een oude buurvrouw en liet ze me haar nieuwe sauna zien en vroeg ze of ik wat drinken wilde, ik had het drinken nog niet op en zat er pak weg 5 minuten, toen ze zei: ik doe het hekje van het slot af, kun je zo meteen naar buiten lopen.
Nu komt het echt zo over of ik een of ander monster ben! Maar niets is minder waar.. Ik kleed me altijd erg goed, ik verzorg me altijd tip top, ik krijg genoeg aandacht van mannen (niet dat dit nu van belang is om te vermelden, maar dan weten jullie tenminste dat ik er niet uit zie als een monster ofzo), mensen kijken wel naar me, maar ik kom nooit tot de kern bij ze. Het blijft altijd bij een oppervlakkig praatje, ik word op de een of andere manier nooit toegelaten.
Ik voel me nu zo alleen, dat het gewoon pijn doet, alsof ik midden in een rouwproces zit…
Ik zit ook op een sportclub, maar daar is het precies hetzelfde. Ik ben altijd spontaan tegen iedereen etc, maar nooit komt het tot de kern. Ook hebben verschillende mensen me mijn mail, msn en hyves etc gevraagd, maar na een paar berichtjes wordt het aan de andere kant al afgekapt, dus krijg ik nooit meer iets te horen..
Ohh wat wil ik weer graag een vriendin, waarmee ik kan winkelen, stappen, lachen, terrassen, oh wat mis ik haar!
zaterdag 1 mei 2010 om 00:33
quote:Miek_ schreef op 01 mei 2010 @ 00:31:
Waar ben je dan zo bang voor bij autoritaire mensen? Dat iemand je niet aardig vindt? Dat iemand je afbekt? Wat is nu het ergste wat er kan gebeuren?
Ik denk idd dat iemand me afbekt..
Ik ben opgegroeid met een moeder met een zware borderline persoonlijkheidsstoornis.. Ik heb me altijd aan haar buien en stemmingen moeten aanpassen.
Ik ben al heel ver met het verwerken hiervan, maar toch blijft dit dan een knelpunt!
Waar ben je dan zo bang voor bij autoritaire mensen? Dat iemand je niet aardig vindt? Dat iemand je afbekt? Wat is nu het ergste wat er kan gebeuren?
Ik denk idd dat iemand me afbekt..
Ik ben opgegroeid met een moeder met een zware borderline persoonlijkheidsstoornis.. Ik heb me altijd aan haar buien en stemmingen moeten aanpassen.
Ik ben al heel ver met het verwerken hiervan, maar toch blijft dit dan een knelpunt!
zaterdag 1 mei 2010 om 00:36
quote:WitLelietje schreef op 01 mei 2010 @ 00:33:
[...]
Ik denk idd dat iemand me afbekt..
Ik ben opgegroeid met een moeder met een zware borderline persoonlijkheidsstoornis.. Ik heb me altijd aan haar buien en stemmingen moeten aanpassen.
Ik ben al heel ver met het verwerken hiervan, maar toch blijft dit dan een knelpunt!
Borderline is inderdaad heftig en zo iemand in je omgeving kan inderdaad veel kapot maken.
Maar als je zelf even goed nadenkt, is dat afbekken echt zo erg?
Iemand bekt je af, je kunt dan:
1) je schouders ophalen en weglopen
2) iets terug zeggen, bijvoorbeeld dat je er niet van gediend bent
3) het over je heen laten komen, je ff kut voelen en dan....is het over.
[...]
Ik denk idd dat iemand me afbekt..
Ik ben opgegroeid met een moeder met een zware borderline persoonlijkheidsstoornis.. Ik heb me altijd aan haar buien en stemmingen moeten aanpassen.
Ik ben al heel ver met het verwerken hiervan, maar toch blijft dit dan een knelpunt!
Borderline is inderdaad heftig en zo iemand in je omgeving kan inderdaad veel kapot maken.
Maar als je zelf even goed nadenkt, is dat afbekken echt zo erg?
Iemand bekt je af, je kunt dan:
1) je schouders ophalen en weglopen
2) iets terug zeggen, bijvoorbeeld dat je er niet van gediend bent
3) het over je heen laten komen, je ff kut voelen en dan....is het over.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:37
WitLelie ik weet niet of het al gezegd is, maar ik zou je in plaats van een assertiviteitscursus in de eerste plaats een persoonlijkheidstest adviseren om er achter te komen welk gedrag bij jou past en welk gedrag wenselijk gedrag is dat je voor je omgeving laat zien. Je gaat anders alle kanten op. Beter om eerst te beseffen wie jij bent, wat bij jou past en van daaruit te bepalen wat je eventueel anders zou willen doen. En of dat haalbaar is.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:39
quote:Miek_ schreef op 01 mei 2010 @ 00:33:
Waar komt die onzekerheid vandaan? Ik heb het gevoel dat je door iedereen aardig gevonden wilt worden. Klopt dat?Ik denk dat die onzekerheid komt doordat ik mijn hele leven alleen maar door mijn moeder ben afgebekt, als het ware, ik mocht nooit zijn van haar en nog steeds niet. Maar gelukkig ben ik al een tijd weg bij haar, maar dat is natuurlijk niet van de een op de andere dag uit mijn hoofd verbannen.
Maar toch wil ik van andere mensen dan waardering, voor wie en wat ik ben, daarom denk ik dat ik graag door andere extra aardig gevonden wil worden. Om zo toch te weten dat ik iets waard ben, omdat ik dit van mijn moeder nooit heb gehoord!
Waar komt die onzekerheid vandaan? Ik heb het gevoel dat je door iedereen aardig gevonden wilt worden. Klopt dat?Ik denk dat die onzekerheid komt doordat ik mijn hele leven alleen maar door mijn moeder ben afgebekt, als het ware, ik mocht nooit zijn van haar en nog steeds niet. Maar gelukkig ben ik al een tijd weg bij haar, maar dat is natuurlijk niet van de een op de andere dag uit mijn hoofd verbannen.
Maar toch wil ik van andere mensen dan waardering, voor wie en wat ik ben, daarom denk ik dat ik graag door andere extra aardig gevonden wil worden. Om zo toch te weten dat ik iets waard ben, omdat ik dit van mijn moeder nooit heb gehoord!
zaterdag 1 mei 2010 om 00:46
Heb je weleens met een psycholoog hierover gesproken? Zo'n verleden verwerk je niet zomaar. Wel goed dat je er afstand van genomen hebt. Heb je nog contact met je moeder?
Niet iedereen zal jou aardig vinden en niet iedereen zal jou waarderen. Maar andersom zal jij ook niet iedereen aardig vinden en ook niet iedereen waarderen. Dat hoeft ook niet.
Maar...hoe kunnen anderen jou waarderen als jij jezelf niet waardeert? Hoe kunnen anderen jou leuk vinden als jij niet jezelf kunt zijn bij anderen door onzekerheid?
Juist door jouw eigen onzekerheid en aanpassingen leren mensen je niet echt kennen, omdat jij niet je echte ik laat zien. Zo kun je geen vriendschap opbouwen.
Niet iedereen zal jou aardig vinden en niet iedereen zal jou waarderen. Maar andersom zal jij ook niet iedereen aardig vinden en ook niet iedereen waarderen. Dat hoeft ook niet.
Maar...hoe kunnen anderen jou waarderen als jij jezelf niet waardeert? Hoe kunnen anderen jou leuk vinden als jij niet jezelf kunt zijn bij anderen door onzekerheid?
Juist door jouw eigen onzekerheid en aanpassingen leren mensen je niet echt kennen, omdat jij niet je echte ik laat zien. Zo kun je geen vriendschap opbouwen.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:53
quote:Miek_ schreef op 01 mei 2010 @ 00:46:
Heb je weleens met een psycholoog hierover gesproken? Zo'n verleden verwerk je niet zomaar. Wel goed dat je er afstand van genomen hebt. Heb je nog contact met je moeder?
Niet iedereen zal jou aardig vinden en niet iedereen zal jou waarderen. Maar andersom zal jij ook niet iedereen aardig vinden en ook niet iedereen waarderen. Dat hoeft ook niet.
Maar...hoe kunnen anderen jou waarderen als jij jezelf niet waardeert? Hoe kunnen anderen jou leuk vinden als jij niet jezelf kunt zijn bij anderen door onzekerheid?
Juist door jouw eigen onzekerheid en aanpassingen leren mensen je niet echt kennen, omdat jij niet je echte ik laat zien. Zo kun je geen vriendschap opbouwen.
Ik ben lang naar een psycholoog geweest hiervoor, voor het verwerken van mijn jeugd etc, heeft heel goed geholpen. Dat mijn moeder zo is, heb ik volledig geaccepteerd en heb er mee leren omgaan, voor zo ver dat natuurlijk kan. Waarvan ik eerst dacht dat het mijn schuld is, heeft de psycholoog me vanalles over borderline laten inzien.
Dat ik niet door iedereen aardig gevonden kan worden, dat begrijp ik, dat bestaat niet, ook ik vind uiteraard niet iedereen aardig. Maar toch vind ik het enorm moeilijk om met iemand te praten (niet met iedereen overigens) en dan zeker over te komen.
Maar daar heb je zeker een punt; hoe kunnen mensen mij leuk vinden als ik mezelf niet kan waarderen! Een goede..Die ga ik onthouden.. en er zeker iets mee doen..
Het geeft me inzichten in waar ik nu vaker de mist in ga bij contacten. Maar als je er zelf in zit, is het moeilijk om van een afstandje naar jezelf te kijken en dan net die dingen te zien, die je overigens eigenlijk ook niet wil zien.
Heb je weleens met een psycholoog hierover gesproken? Zo'n verleden verwerk je niet zomaar. Wel goed dat je er afstand van genomen hebt. Heb je nog contact met je moeder?
Niet iedereen zal jou aardig vinden en niet iedereen zal jou waarderen. Maar andersom zal jij ook niet iedereen aardig vinden en ook niet iedereen waarderen. Dat hoeft ook niet.
Maar...hoe kunnen anderen jou waarderen als jij jezelf niet waardeert? Hoe kunnen anderen jou leuk vinden als jij niet jezelf kunt zijn bij anderen door onzekerheid?
Juist door jouw eigen onzekerheid en aanpassingen leren mensen je niet echt kennen, omdat jij niet je echte ik laat zien. Zo kun je geen vriendschap opbouwen.
Ik ben lang naar een psycholoog geweest hiervoor, voor het verwerken van mijn jeugd etc, heeft heel goed geholpen. Dat mijn moeder zo is, heb ik volledig geaccepteerd en heb er mee leren omgaan, voor zo ver dat natuurlijk kan. Waarvan ik eerst dacht dat het mijn schuld is, heeft de psycholoog me vanalles over borderline laten inzien.
Dat ik niet door iedereen aardig gevonden kan worden, dat begrijp ik, dat bestaat niet, ook ik vind uiteraard niet iedereen aardig. Maar toch vind ik het enorm moeilijk om met iemand te praten (niet met iedereen overigens) en dan zeker over te komen.
Maar daar heb je zeker een punt; hoe kunnen mensen mij leuk vinden als ik mezelf niet kan waarderen! Een goede..Die ga ik onthouden.. en er zeker iets mee doen..
Het geeft me inzichten in waar ik nu vaker de mist in ga bij contacten. Maar als je er zelf in zit, is het moeilijk om van een afstandje naar jezelf te kijken en dan net die dingen te zien, die je overigens eigenlijk ook niet wil zien.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:56
quote:Iwannalive schreef op 01 mei 2010 @ 00:53:
WitLelie Ik herken dat wel met je moeder. Helaas door zo een opvoeding zit je de hele tijd in je eigen hoofd met een vergrootglas jezelf te bekritiseren. En denk je dat anderen dat ook zo doen.
Vervelend dat je dit ook herkent/meegemaakt hebt
Ja eigenlijk heb ik de taak van mijn moeder overgenomen, wat zij vroeger bij mij deed, doe ik nu bij mezelf.
WitLelie Ik herken dat wel met je moeder. Helaas door zo een opvoeding zit je de hele tijd in je eigen hoofd met een vergrootglas jezelf te bekritiseren. En denk je dat anderen dat ook zo doen.
Vervelend dat je dit ook herkent/meegemaakt hebt
Ja eigenlijk heb ik de taak van mijn moeder overgenomen, wat zij vroeger bij mij deed, doe ik nu bij mezelf.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:59
quote:WitLelietje schreef op 01 mei 2010 @ 00:53:
[...]
Maar daar heb je zeker een punt; hoe kunnen mensen mij leuk vinden als ik mezelf niet kan waarderen! Een goede..Die ga ik onthouden.. en er zeker iets mee doen..
Het geeft me inzichten in waar ik nu vaker de mist in ga bij contacten. Maar als je er zelf in zit, is het moeilijk om van een afstandje naar jezelf te kijken en dan net die dingen te zien, die je overigens eigenlijk ook niet wil zien.
Tuurlijk verandert dit niet binnen een week. Het kost tijd en je zult ongetwijfeld wel een paar keer op je bek gaan. Maar het is al een hele stap vooruit als je weet waar het misgaat. Zodat je er aan kan werken.
Welterusten
[...]
Maar daar heb je zeker een punt; hoe kunnen mensen mij leuk vinden als ik mezelf niet kan waarderen! Een goede..Die ga ik onthouden.. en er zeker iets mee doen..
Het geeft me inzichten in waar ik nu vaker de mist in ga bij contacten. Maar als je er zelf in zit, is het moeilijk om van een afstandje naar jezelf te kijken en dan net die dingen te zien, die je overigens eigenlijk ook niet wil zien.
Tuurlijk verandert dit niet binnen een week. Het kost tijd en je zult ongetwijfeld wel een paar keer op je bek gaan. Maar het is al een hele stap vooruit als je weet waar het misgaat. Zodat je er aan kan werken.
Welterusten
zaterdag 1 mei 2010 om 01:06
Oei...hier nog één met zo'n moeder, confronterend..! Witlelietje, wat je schrijft dat je nooit hebt mogen "zijn", dat raakt de kern volgens mij. Je hebt nooit geleerd om authentiek te zijn, dus hebben andere mensen ook niet de kans gehad om de echte Witlelietje te leren kennen. Je bent a.h.w. in je hoofd je eigen moeder geworden en wellicht ben je ook erg goed geworden in jezelf onzichtbaar maken?
Liefs en maf ze.
Liefs en maf ze.
anoniem_104572 wijzigde dit bericht op 01-05-2010 01:08
Reden: moet 't nog ff leren
Reden: moet 't nog ff leren
% gewijzigd
zaterdag 1 mei 2010 om 01:26
Met mijn ouders heb ik geen problemen gehad maar verder.....Ik heb precies hetzelfde....en jaaaa ik wil vooral ook altijd maar aardig gevonden worden. DAT moeten we van ons afzetten. Niet iedereen kan je aardig vinden en dus niet teveel meer aanpassen juist, maar onszelf zijn en blijven!
voer eendjes geen oorlog!
zaterdag 1 mei 2010 om 02:57
Heel herkenbaar is dit voor mij, zowel de moeder als het kameleongedrag. Het een zal ongetwijfeld met het ander te maken hebben.
Je kunt jezelf niet van de ene op de andere dag transformeren in een niet-kameleon maar er zijn wel dingen die kunnen helpen. Als ik iemand spreek die veel van zichzelf laat zien ga ik dat zelf ook ietsje makkelijker doen, bijvoorbeeld. Het kan helpen om extraverte mensen op te zoeken, liever dan mensen die zich net als jij erg op de vlakte houden. Van mensen die wat meer van zichzelf blootgeven kun je wat leren, je kunt ze tot op zekere hoogte als voorbeeld zien.
Nog een andere tip: soms neem ik me bewust voor om een bepaald persoonlijk iets tegen een vriendin te gaan zeggen op onze volgende afspraak. En omdat ik het me zo bewust heb voorgenomen doe ik het dan ook. Omdat ik het niet gewend ben dat te doen krijg ik dan een beetje een bibberige stem, wat ik zelf stom vind maar het blijkt dat mensen het waarderen als je zo nu en dan ook een 'zwakkere' kant van jezelf laat zien.
En nog iets, maar hierbij moet ik eerst waarschuwen dat ik je niet aan de drank wil helpen ofzo . Ik laat makkelijker meer van mezelf zien als ik een paar wijntjes op heb en ik merk dat dat voor anderen ook zo werkt.
Dit zijn kleine dingen die je misschien al wat op weg kunnen helpen. Verder heeft mijn zus veel baat gehad bij een assertiviteitscursus en heb ik zelf ook een cursus gedaan die met "grenzen aangeven en jezelf zijn" te maken had. Kan het zeker aanraden.
En iemand hierboven schreef over een toneelcursus, dat vind ik ook een heel goeie. Door te oefenen bepaalde emoties en bepaalde types -die vaak ver van je afstaan- te spelen krijg je een breder 'repertoire' waar je ook in het gewone leven gebruik van kunt maken.
Ik wens je veel succes, vind het heel vervelend voor je en hoop dat het een beetje helpt om te weten dat je niet de enige bent!
Je kunt jezelf niet van de ene op de andere dag transformeren in een niet-kameleon maar er zijn wel dingen die kunnen helpen. Als ik iemand spreek die veel van zichzelf laat zien ga ik dat zelf ook ietsje makkelijker doen, bijvoorbeeld. Het kan helpen om extraverte mensen op te zoeken, liever dan mensen die zich net als jij erg op de vlakte houden. Van mensen die wat meer van zichzelf blootgeven kun je wat leren, je kunt ze tot op zekere hoogte als voorbeeld zien.
Nog een andere tip: soms neem ik me bewust voor om een bepaald persoonlijk iets tegen een vriendin te gaan zeggen op onze volgende afspraak. En omdat ik het me zo bewust heb voorgenomen doe ik het dan ook. Omdat ik het niet gewend ben dat te doen krijg ik dan een beetje een bibberige stem, wat ik zelf stom vind maar het blijkt dat mensen het waarderen als je zo nu en dan ook een 'zwakkere' kant van jezelf laat zien.
En nog iets, maar hierbij moet ik eerst waarschuwen dat ik je niet aan de drank wil helpen ofzo . Ik laat makkelijker meer van mezelf zien als ik een paar wijntjes op heb en ik merk dat dat voor anderen ook zo werkt.
Dit zijn kleine dingen die je misschien al wat op weg kunnen helpen. Verder heeft mijn zus veel baat gehad bij een assertiviteitscursus en heb ik zelf ook een cursus gedaan die met "grenzen aangeven en jezelf zijn" te maken had. Kan het zeker aanraden.
En iemand hierboven schreef over een toneelcursus, dat vind ik ook een heel goeie. Door te oefenen bepaalde emoties en bepaalde types -die vaak ver van je afstaan- te spelen krijg je een breder 'repertoire' waar je ook in het gewone leven gebruik van kunt maken.
Ik wens je veel succes, vind het heel vervelend voor je en hoop dat het een beetje helpt om te weten dat je niet de enige bent!
zaterdag 1 mei 2010 om 09:25
Hallo Meis,
Soms zijn mensen gewoon te zacht van karakter en moeten ze meer van zichzelf af leren bijten en op hun punten leren staan anders vinden potentiele vrienden het niet de moeite waard omdat er geen uitdaging in zit.
Dat is heel jammer, want dat betekent dat je jezelf voor anderen moet gaan veranderen, maar helaas zit er vaak niets anders op.
Een assertiviteitstraining zou inderdaad een goede optie zijn.
Enne, als iemand je zo vriendelijk de deur wijst, zeg er dan iets van, in de trant van, wil je me weg hebben?dat is ook niet sympathiek! dan komen mensen weer met hun voetjes op de vloer en beseffen ze hun eigen hardheid en verzachten dan zelf een enigszins.
Laat je niet ringeloren meis, laat zien wat je waard bent.
Soms zijn mensen gewoon te zacht van karakter en moeten ze meer van zichzelf af leren bijten en op hun punten leren staan anders vinden potentiele vrienden het niet de moeite waard omdat er geen uitdaging in zit.
Dat is heel jammer, want dat betekent dat je jezelf voor anderen moet gaan veranderen, maar helaas zit er vaak niets anders op.
Een assertiviteitstraining zou inderdaad een goede optie zijn.
Enne, als iemand je zo vriendelijk de deur wijst, zeg er dan iets van, in de trant van, wil je me weg hebben?dat is ook niet sympathiek! dan komen mensen weer met hun voetjes op de vloer en beseffen ze hun eigen hardheid en verzachten dan zelf een enigszins.
Laat je niet ringeloren meis, laat zien wat je waard bent.
zaterdag 1 mei 2010 om 10:05
Ik ben net lid geworden om hierop te reageren, wat je schrijft is exact wat ik voel, de wereld om je heen kan zo hard overkomen de reacties die je krijgt zullen allemaal goed bedoelt zijn, maar van sommige krijg ik toch een akelig gevoel, het ligt toch allemaal aan jou, de buurvrouw die je uitnodigt om haar sauna te bekijken en je na 5 minuten naar buiten bonjourt, wil alleen laten zien wat ze heeft en zoekt mensen om haar sauna te bewonderen en verder is er geen behoefte aan contact.
Dat ze jou daarmee met een akelig gevoel opzadelt is ze zich totaal niet van bewust en als je dit aangeeft krijg je een reactie van joh meid je moet niet zo onzeker van jezelf zijn, het ligt dus altijd bij jou.
Sorry hoor maar moet ik me schamen omdat ik mezelf afvraag of ik iets fout doe?
Dat ze jou daarmee met een akelig gevoel opzadelt is ze zich totaal niet van bewust en als je dit aangeeft krijg je een reactie van joh meid je moet niet zo onzeker van jezelf zijn, het ligt dus altijd bij jou.
Sorry hoor maar moet ik me schamen omdat ik mezelf afvraag of ik iets fout doe?
zaterdag 1 mei 2010 om 10:11
zaterdag 1 mei 2010 om 10:16
quote:Dieuwertje25 schreef op 01 mei 2010 @ 10:05:
Dat ze jou daarmee met een akelig gevoel opzadelt is ze zich totaal niet van bewust en als je dit aangeeft krijg je een reactie van joh meid je moet niet zo onzeker van jezelf zijn, het ligt dus altijd bij jou.
Sorry hoor maar moet ik me schamen omdat ik mezelf afvraag of ik iets fout doe?
Nee hoor, daar hoef je je niet voor te schamen.
Maar je kan een ander niet veranderen, jezelf wel, dus is het nou eenmaal het handigst om tenminste bij jezelf na te gaan of er - ook - dingen aan jou liggen.
In het geval van de sauna; het zou kunnen dat de buuf niets meer en niets minder wil dan even pochen over de sauna, maar het zou ook kunnen dat je gewoon erg ongelegen kwam, iets verkeerds hebt gezegd,oid.
Dat ze jou daarmee met een akelig gevoel opzadelt is ze zich totaal niet van bewust en als je dit aangeeft krijg je een reactie van joh meid je moet niet zo onzeker van jezelf zijn, het ligt dus altijd bij jou.
Sorry hoor maar moet ik me schamen omdat ik mezelf afvraag of ik iets fout doe?
Nee hoor, daar hoef je je niet voor te schamen.
Maar je kan een ander niet veranderen, jezelf wel, dus is het nou eenmaal het handigst om tenminste bij jezelf na te gaan of er - ook - dingen aan jou liggen.
In het geval van de sauna; het zou kunnen dat de buuf niets meer en niets minder wil dan even pochen over de sauna, maar het zou ook kunnen dat je gewoon erg ongelegen kwam, iets verkeerds hebt gezegd,oid.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 1 mei 2010 om 10:24
Naast al het constructieve dat al is gezegd (complimenten voor de posts) vind ik ook het laatste wat Bianca zegt wel van belang. Niet ieder contact hoeft heel diepgaand te zijn, je kunt ook genieten van gewoon wat oppervlakkig geklets. Als iemand inderdaad alleen lekker wil opscheppen over haar sauna, en jij wil meer, dan gaan jullie met een verschillend beeld het gesprek in en dan voel je je al gauw rot, terwijl het helemaal niet aan jou hoeft te liggen.
Verder goeie tips gelezen hier.
Sterkte meis
Verder goeie tips gelezen hier.
Sterkte meis
zaterdag 1 mei 2010 om 11:56
@Ditto: Jeej ook hetzelfde meegemaakt met zo'n moeder! Hoe gaat het nu dan met je? Heb je het los kunnen laten en jezelf steeds meer en meer kunnen leren waarderen? En heb jij nog wel eens contact met je moeder, zo ja hoe ga je daar mee om? Jaa zeker, mezelf onzichtbaar maken, daar ben ik ook erg goed in geworden, is eigenlijk altijd mijn overlevingsstrategie geweest..
@petit1986: Idd.. dat moeten we leren, maar moeilijk is dat zeker! Minder aan proberen te trekken van wat anderen denken. Ik ben daar wel mee bezig. Bijvoorbeeld als iemand iets tegen me zegt van: ohh dat staat je echt niet, dan denk ik: och en ik vind het mooi en jij hoeft er niet mee te lopen. Het is echt een proces van vallen en opstaan, maar ooit leren we het!
@Lllilaa:Bedankt voor de tips Toneel lijkt me op zich heel leuk, dat heb ik altijd al wel gevonden! Nu nog de moed verzamelen om eens een proefles te nemen en er misschien lid van te worden! Een assertiviteitscursus ga ik zeker doen.. Ga ik me volgende week wat meer in verdiepen en eventueel naar de dokter, zodat hij me kan doorverwijzen naar het een of het ander.
@Cateautje:Ja ik ben op zich wel heel zacht van karakter en ik wil er dan eigenlijk niks van zeggen, tegen die mensen, ik denk dan bij mezelf: ach het lost toch niks op, ze zijn gewoon zo en dan denk ik er ook nog even achter aan: TRUT
@petit1986: Idd.. dat moeten we leren, maar moeilijk is dat zeker! Minder aan proberen te trekken van wat anderen denken. Ik ben daar wel mee bezig. Bijvoorbeeld als iemand iets tegen me zegt van: ohh dat staat je echt niet, dan denk ik: och en ik vind het mooi en jij hoeft er niet mee te lopen. Het is echt een proces van vallen en opstaan, maar ooit leren we het!
@Lllilaa:Bedankt voor de tips Toneel lijkt me op zich heel leuk, dat heb ik altijd al wel gevonden! Nu nog de moed verzamelen om eens een proefles te nemen en er misschien lid van te worden! Een assertiviteitscursus ga ik zeker doen.. Ga ik me volgende week wat meer in verdiepen en eventueel naar de dokter, zodat hij me kan doorverwijzen naar het een of het ander.
@Cateautje:Ja ik ben op zich wel heel zacht van karakter en ik wil er dan eigenlijk niks van zeggen, tegen die mensen, ik denk dan bij mezelf: ach het lost toch niks op, ze zijn gewoon zo en dan denk ik er ook nog even achter aan: TRUT
zaterdag 1 mei 2010 om 11:59
quote:blijfgewoonbianca schreef op 01 mei 2010 @ 10:16:
[...]
Nee hoor, daar hoef je je niet voor te schamen.
Maar je kan een ander niet veranderen, jezelf wel, dus is het nou eenmaal het handigst om tenminste bij jezelf na te gaan of er - ook - dingen aan jou liggen.
In het geval van de sauna; het zou kunnen dat de buuf niets meer en niets minder wil dan even pochen over de sauna, maar het zou ook kunnen dat je gewoon erg ongelegen kwam, iets verkeerds hebt gezegd,oid.Dat kan ook nog eens!! Maar toch vind ik het dan bot..Omdat ik mensen nooit zo zou behandelen.
[...]
Nee hoor, daar hoef je je niet voor te schamen.
Maar je kan een ander niet veranderen, jezelf wel, dus is het nou eenmaal het handigst om tenminste bij jezelf na te gaan of er - ook - dingen aan jou liggen.
In het geval van de sauna; het zou kunnen dat de buuf niets meer en niets minder wil dan even pochen over de sauna, maar het zou ook kunnen dat je gewoon erg ongelegen kwam, iets verkeerds hebt gezegd,oid.Dat kan ook nog eens!! Maar toch vind ik het dan bot..Omdat ik mensen nooit zo zou behandelen.
zaterdag 1 mei 2010 om 12:09
quote:WitLelietje schreef op 01 mei 2010 @ 11:59:
[...]
Dat kan ook nog eens!! Maar toch vind ik het dan bot..Omdat ik mensen nooit zo zou behandelen.
Was je uitgenodigd? En zo ja; hoe? " kom nu snel even kijken/ kom een keertje kijken " ?
Op zich is het wél heel assertief van de buurvrouw; heeft ze misschien op een cursus of in therapie geleerd
[...]
Dat kan ook nog eens!! Maar toch vind ik het dan bot..Omdat ik mensen nooit zo zou behandelen.
Was je uitgenodigd? En zo ja; hoe? " kom nu snel even kijken/ kom een keertje kijken " ?
Op zich is het wél heel assertief van de buurvrouw; heeft ze misschien op een cursus of in therapie geleerd
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 1 mei 2010 om 12:58
quote:blijfgewoonbianca schreef op 01 mei 2010 @ 12:09:
[...]
Was je uitgenodigd? En zo ja; hoe? " kom nu snel even kijken/ kom een keertje kijken " ?
Op zich is het wél heel assertief van de buurvrouw; heeft ze misschien op een cursus of in therapie geleerd
Ja ik begrijp dat als iemand me binnen vraagt om haar nieuwe aanwinsten te bewonderen, dat ik niet ben uitgenodigd voor een logeerpartij, het probleem is dat anderen de uitnodiging zouden afslaan, omdat ze al weten waar het voor is, ik volg al een aantal jaren therapie en leer nu dat je soms nee moet zeggen tegen sommige mensen, bij dit voorbeeld heeft het niets te maken met de assertiviteit van de buurvrouw, er zijn gewoon mensen die materiele dingen ontzettend belangrijk vinden en het even nodig hebben om zich beter te voelen om anderen te laten zien wat ze hebben, is ook zielig voor die mevrouw, maar ze gebruikt een ander gewoon om zichzelf beter te voelen en zet je dan ontdaan buiten de deur. WitLelietje zal moeten leren dat je sommige mensen beter op afstand kan houden en je energie bij jezelf houden.
Maar heb jij toevallig net een nieuwe sauna
[...]
Was je uitgenodigd? En zo ja; hoe? " kom nu snel even kijken/ kom een keertje kijken " ?
Op zich is het wél heel assertief van de buurvrouw; heeft ze misschien op een cursus of in therapie geleerd
Ja ik begrijp dat als iemand me binnen vraagt om haar nieuwe aanwinsten te bewonderen, dat ik niet ben uitgenodigd voor een logeerpartij, het probleem is dat anderen de uitnodiging zouden afslaan, omdat ze al weten waar het voor is, ik volg al een aantal jaren therapie en leer nu dat je soms nee moet zeggen tegen sommige mensen, bij dit voorbeeld heeft het niets te maken met de assertiviteit van de buurvrouw, er zijn gewoon mensen die materiele dingen ontzettend belangrijk vinden en het even nodig hebben om zich beter te voelen om anderen te laten zien wat ze hebben, is ook zielig voor die mevrouw, maar ze gebruikt een ander gewoon om zichzelf beter te voelen en zet je dan ontdaan buiten de deur. WitLelietje zal moeten leren dat je sommige mensen beter op afstand kan houden en je energie bij jezelf houden.
Maar heb jij toevallig net een nieuwe sauna
