Relaties
alle pijlers
Ik hou van jou
woensdag 18 maart 2009 om 14:18
Deze woorden samen met het woord "sorry" zijn blijkbaar de moeilijkste woorden om uit te spreken. Dit is mijn ervaring.
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
donderdag 8 april 2010 om 15:01
quote:mamalief schreef op 08 april 2010 @ 09:54:
[...]
Zeker wel, gelukkig wel en ik weet dat ze om me geven (oké dan, van me houden) maar ik heb het puur over het zeggen of het aanhoren van de woorden.
Dat is erg ongemakkelijk, zachtjes uitgedrukt.
Dat heb ik ook hoor. Tot een aantal maanden geleden had ik het ook simpelweg gewoon nog nooit gezegd. Nu is dat nog steeds exclusief voor vriend en zeker niet voor allerlei mensen daaromheen. En dan nog alleen maar af en toe. Zeker niet dagelijks (zelfs niet wekelijks). Dat ongemakkelijke blijft.
Mensen waar ik van hou weten dat écht. Dat weten zo doordat ik ze vertel dat ik blij met ze ben, door kleine andere dingen. De woorden zijn een aanvulling maar wat mij betreft niet noodzakelijk. Ik heb niet het idee dat, stel dat ik morgen onder de tram kom, er mensen zijn die belangrijk voor mij zijn die niet weten dat ik van ze hou.
[...]
Zeker wel, gelukkig wel en ik weet dat ze om me geven (oké dan, van me houden) maar ik heb het puur over het zeggen of het aanhoren van de woorden.
Dat is erg ongemakkelijk, zachtjes uitgedrukt.
Dat heb ik ook hoor. Tot een aantal maanden geleden had ik het ook simpelweg gewoon nog nooit gezegd. Nu is dat nog steeds exclusief voor vriend en zeker niet voor allerlei mensen daaromheen. En dan nog alleen maar af en toe. Zeker niet dagelijks (zelfs niet wekelijks). Dat ongemakkelijke blijft.
Mensen waar ik van hou weten dat écht. Dat weten zo doordat ik ze vertel dat ik blij met ze ben, door kleine andere dingen. De woorden zijn een aanvulling maar wat mij betreft niet noodzakelijk. Ik heb niet het idee dat, stel dat ik morgen onder de tram kom, er mensen zijn die belangrijk voor mij zijn die niet weten dat ik van ze hou.
donderdag 8 april 2010 om 15:02
waarom het mij niet lukt bij mijn vriendje?
Bang voor afwijzing denk ik, het niet terug te horen, afwachten totdat hij het zegt..
Mijn ouders hebben het ook niet tegen mij verteld vroeger of nu, zelfs niet als ze trots op me waren, kreeg ik van mijn broer te horen "pa en ma zijn trots op je!' nou fijn, dacht ik dan..
Ik sprak een vriendin toevallig hierover vd week, zij heeft in een dronken bui de woorden uitgesproken tegen haar nieuwe lief, ze zijn een stuk korter bij elkaar dan ik en mijn vriendje ...
Zet je aan het denken dan..
Bang voor afwijzing denk ik, het niet terug te horen, afwachten totdat hij het zegt..
Mijn ouders hebben het ook niet tegen mij verteld vroeger of nu, zelfs niet als ze trots op me waren, kreeg ik van mijn broer te horen "pa en ma zijn trots op je!' nou fijn, dacht ik dan..
Ik sprak een vriendin toevallig hierover vd week, zij heeft in een dronken bui de woorden uitgesproken tegen haar nieuwe lief, ze zijn een stuk korter bij elkaar dan ik en mijn vriendje ...
Zet je aan het denken dan..
donderdag 8 april 2010 om 15:17
Als ik je zo lees denk ik dat het veel te maken heeft met de angst voor afwijzing. Maar wellicht is dat helemaal niet nodig. Als hij ook niet van nature gewend is aan het 'ik hou van jou' zeggen kan het natuurlijk gewoon zomaar zo zijn dat hij het ook gewoon voelt en laat blijken door allerlei andere dingen.
Kan je hem bijvoorbeeld niet een mooi 'ik hou van jou' kaartje sturen? Dat is wellicht iets laagdrempeliger? Dan is er een startpuntje
Kan je hem bijvoorbeeld niet een mooi 'ik hou van jou' kaartje sturen? Dat is wellicht iets laagdrempeliger? Dan is er een startpuntje
donderdag 8 april 2010 om 15:22
quote:Lunax schreef op 08 april 2010 @ 15:17:
Als ik je zo lees denk ik dat het veel te maken heeft met de angst voor afwijzing. Maar wellicht is dat helemaal niet nodig. Als hij ook niet van nature gewend is aan het 'ik hou van jou' zeggen kan het natuurlijk gewoon zomaar zo zijn dat hij het ook gewoon voelt en laat blijken door allerlei andere dingen.
Kan je hem bijvoorbeeld niet een mooi 'ik hou van jou' kaartje sturen? Dat is wellicht iets laagdrempeliger? Dan is er een startpuntje
leuk idee!
we laten het wel merken aan elkaar, dat is ook wel zo, maar dan lig ik tegen hem aan en dan denk ik "ik hou van je"en zeg ik "ik vind je lief" ..
Als ik je zo lees denk ik dat het veel te maken heeft met de angst voor afwijzing. Maar wellicht is dat helemaal niet nodig. Als hij ook niet van nature gewend is aan het 'ik hou van jou' zeggen kan het natuurlijk gewoon zomaar zo zijn dat hij het ook gewoon voelt en laat blijken door allerlei andere dingen.
Kan je hem bijvoorbeeld niet een mooi 'ik hou van jou' kaartje sturen? Dat is wellicht iets laagdrempeliger? Dan is er een startpuntje
leuk idee!
we laten het wel merken aan elkaar, dat is ook wel zo, maar dan lig ik tegen hem aan en dan denk ik "ik hou van je"en zeg ik "ik vind je lief" ..
donderdag 8 april 2010 om 15:34
donderdag 8 april 2010 om 16:05
Ik bewaar mijn 'ik hou van jou'-opmerkingen ook voor een select gezelschap.
Van mijn vader hou ik wel, maar we hebben geen vreselijk hecht contact. Daar zeg ik het niet tegen.
Met mijn zus ben ik behoorlijk close en ze voelt zich soms heel alleen. Daar zeg ik het dus wel tegen... en heel duidelijk ook.
Tegen mijn beste vriendin zeg ik het ook en natuurlijk tegen mijn man. Maar schoonzus, neefjes, nichtjes etc die ik 3 keer per jaar zie horen dat van mij niet. Die doen bijvoorbeeld lieve dingen en dat zeg ik dan tegen ze.
Het blijft dus wel bijzonder, maar als ik het zeg, dan meen ik het ook echt heel erg. En dan heb ik er ook geen moeite mee om het te zeggen.
En afwijzen... ja, de angst is begrijpelijk. Maar aan de andere kant kun je ook zoveel winnen door het WEL te zeggen.
Als je ander je schaapachtig aankijkt kun je altijd nog zeggen: 'Je hoeft het niet verplicht terug te zeggen hoor. Tis gewoon hoe IK me voel...'
Van mijn vader hou ik wel, maar we hebben geen vreselijk hecht contact. Daar zeg ik het niet tegen.
Met mijn zus ben ik behoorlijk close en ze voelt zich soms heel alleen. Daar zeg ik het dus wel tegen... en heel duidelijk ook.
Tegen mijn beste vriendin zeg ik het ook en natuurlijk tegen mijn man. Maar schoonzus, neefjes, nichtjes etc die ik 3 keer per jaar zie horen dat van mij niet. Die doen bijvoorbeeld lieve dingen en dat zeg ik dan tegen ze.
Het blijft dus wel bijzonder, maar als ik het zeg, dan meen ik het ook echt heel erg. En dan heb ik er ook geen moeite mee om het te zeggen.
En afwijzen... ja, de angst is begrijpelijk. Maar aan de andere kant kun je ook zoveel winnen door het WEL te zeggen.
Als je ander je schaapachtig aankijkt kun je altijd nog zeggen: 'Je hoeft het niet verplicht terug te zeggen hoor. Tis gewoon hoe IK me voel...'
donderdag 8 april 2010 om 18:04
donderdag 8 april 2010 om 18:41
Ik hou van je , vergezeld met een zoen, aai of een knuffel zeg ik vaak tegen mijn partner of mijn kinderen. Het gaat gewoon vanzelf als ik ze zie en het komt op zo'n moment ook uit het diepste van van hart.
Hetzelfde geld voor een kus 's-morgens bij het weggaan en 's-avonds bij het thuiskomen en slapen gaan. Het klinkt misschien klef maar ik heb het er toevallig met mijn partner recent over gehad en hij vertelde dat hij dit in zijn vorige relaties miste, en zelf ook niet zo was maar dat hij de afgelopen jaren deze fysieke en verbale communicatie zeer waardeert.
Hetzelfde geld voor een kus 's-morgens bij het weggaan en 's-avonds bij het thuiskomen en slapen gaan. Het klinkt misschien klef maar ik heb het er toevallig met mijn partner recent over gehad en hij vertelde dat hij dit in zijn vorige relaties miste, en zelf ook niet zo was maar dat hij de afgelopen jaren deze fysieke en verbale communicatie zeer waardeert.
zaterdag 10 april 2010 om 19:34
quote:Lovestar schreef op 08 april 2010 @ 23:58:
Ik ben ook iemand die heel duidelijk tegen iemand zeg dat ik van die persoon hou. En ik kies mijn momenten ook zorgvuldig. Ik word al warm als ik eraan denk.
Enne, Funny. Een jaar verkering met champagne lijkt me een heeeeeel mooi moment.Dan gaan we dat maar eens voorbereiden
Ik ben ook iemand die heel duidelijk tegen iemand zeg dat ik van die persoon hou. En ik kies mijn momenten ook zorgvuldig. Ik word al warm als ik eraan denk.
Enne, Funny. Een jaar verkering met champagne lijkt me een heeeeeel mooi moment.Dan gaan we dat maar eens voorbereiden
zondag 11 april 2010 om 22:29
Oei, emo-topic
Ik heb het nooit van mijn ouders gehoord, ik heb het ze ook nooit naar elkaar horen zeggen.
Ik heb het wel tegen mijn liefdes gezegd maar vanuit echt diep het hart? Mwah dat betwijfel ik eigenlijk. Voelt raar nu maar is misschien ook een groei-iets?
Ik zeg het altijd tegen mijn kinderen met naar bed gaan, kort de dag doornemen en slaap-lekker-droom-zacht-houd-van- je. En ook tussen door. Ben er niet scheutig mee, net als met knuffelen, heb dat echt gemist inb mijn jeugd
Ik heb 2 goede vriendinnen en vriend met wie ik dit ook zeg. Niet elke keer maar beslist geregeld. Voelt warm
Als lief en ik het tegen elkaar zeggen voelt dat zoooooo goed! Zo even met een knuffel in de keuken, in bed voor het slapen gaan, bij afscheid, bij een moeilijk moment, tijdens of na de sex. Hmmmmmmmm
en met sorry heb ik al helemaal geen moeite. OOk niet naar mijn kids toe als ik iets verkeerds heb gedaan/gezegd, iets ben vergeten etc.
Ik heb het nooit van mijn ouders gehoord, ik heb het ze ook nooit naar elkaar horen zeggen.
Ik heb het wel tegen mijn liefdes gezegd maar vanuit echt diep het hart? Mwah dat betwijfel ik eigenlijk. Voelt raar nu maar is misschien ook een groei-iets?
Ik zeg het altijd tegen mijn kinderen met naar bed gaan, kort de dag doornemen en slaap-lekker-droom-zacht-houd-van- je. En ook tussen door. Ben er niet scheutig mee, net als met knuffelen, heb dat echt gemist inb mijn jeugd
Ik heb 2 goede vriendinnen en vriend met wie ik dit ook zeg. Niet elke keer maar beslist geregeld. Voelt warm
Als lief en ik het tegen elkaar zeggen voelt dat zoooooo goed! Zo even met een knuffel in de keuken, in bed voor het slapen gaan, bij afscheid, bij een moeilijk moment, tijdens of na de sex. Hmmmmmmmm
en met sorry heb ik al helemaal geen moeite. OOk niet naar mijn kids toe als ik iets verkeerds heb gedaan/gezegd, iets ben vergeten etc.
Je bent zelf een theepot
zondag 11 april 2010 om 23:39
Dit onderwerp raakt me zeer.
Bij mij thuis, vroeger, werden deze 4 woorden nooit gezegd. Ik voelde wel dat mijn ouders van me hielden, veel warmte. Maar dit werd getoond in actie's, daden ..niet met knuffelen, en zeker niet met het uitspreken van "ik hou van je". Wel altijd even een kus en onderstoppen bij het naar bed brengen, uitzwaaien tot ze me niet meer zagen...dat soort dingen. Zelf zou ik ze nu ook niet zomaar zeggen. Het voelt ongemakkelijk. Temeer omdat ik merk dat wanneer ik om me heen hoor dat de woorden veel gebruikt worden het de lading van mijn gevoel niet meer dekt. Klinkt mischien wat vaag, hoop dat het enigzinds te volgen is. Het uiten van dat diepe gevoel van houden van doe ik eerder door (hoe kan het anders met zo'n opvoeding) kleine dingen die ik voor een ander doe, keuze's die ik maak, etc. Heel soms zeg ik het wel..ik hou van je. Maar pas als als dat gevoel ook echt aanwezig is..en niet 'te pas en te onpas'.
Waarom dit me zo raakt? Mijn vriend zei regelmatig "ik hou van je". Dat hij dat zo makkelijk 'kon' vond ik bijzonder, ik kon het immers niet zo.. Ik ervaarde ook wat het met mij deed en wat ik er bij voelde. "Jee, zoiets zeg je niet zomaar...en voel je ook niet zomaar voor iemand...wat bijzonder dat hij dit voor mij voelt, en ook zegt!". Het ontroerde me regelmatig. In een relatief korte tijd deeldden we steeds meer samen, steeds intenser ook. en dan bedoel ik niet alleen sex. Het is nog niet zo heel lang geleden dat ik de bewuste woorden voor het eerst letterlijk tegen hem uitsprak.
Wat ik mij de afgelopen weken heb gerealiseerd is...zo betekenisvol deze woorden voor mij zijn, terwijl ik ze eigenlijk niet zomaar zeg, zo oppervlakkig worden ze door anderen gebruikt..waardoor de betekenis ervan totaal verloren gaat.
Terwijl mijn vriend mij graag vaak letterlijk vermeldde van mij te houden...schreef hij zich daarnaast vrolijk in op een datingsite, ondertussen zoekend naar...vul maar in.
Hoe serieus moet je het dus nemen als iemand deze woorden tegen je uitspreekt? Mij werd hiermee bevestigd: "action speaks louder than words"... Terwijl het me heel veel deed toen hij het tegen me zei. Heel verwarrend allemaal...en pijnlijk. En moeilijk voor de toekomst.
Bij mij thuis, vroeger, werden deze 4 woorden nooit gezegd. Ik voelde wel dat mijn ouders van me hielden, veel warmte. Maar dit werd getoond in actie's, daden ..niet met knuffelen, en zeker niet met het uitspreken van "ik hou van je". Wel altijd even een kus en onderstoppen bij het naar bed brengen, uitzwaaien tot ze me niet meer zagen...dat soort dingen. Zelf zou ik ze nu ook niet zomaar zeggen. Het voelt ongemakkelijk. Temeer omdat ik merk dat wanneer ik om me heen hoor dat de woorden veel gebruikt worden het de lading van mijn gevoel niet meer dekt. Klinkt mischien wat vaag, hoop dat het enigzinds te volgen is. Het uiten van dat diepe gevoel van houden van doe ik eerder door (hoe kan het anders met zo'n opvoeding) kleine dingen die ik voor een ander doe, keuze's die ik maak, etc. Heel soms zeg ik het wel..ik hou van je. Maar pas als als dat gevoel ook echt aanwezig is..en niet 'te pas en te onpas'.
Waarom dit me zo raakt? Mijn vriend zei regelmatig "ik hou van je". Dat hij dat zo makkelijk 'kon' vond ik bijzonder, ik kon het immers niet zo.. Ik ervaarde ook wat het met mij deed en wat ik er bij voelde. "Jee, zoiets zeg je niet zomaar...en voel je ook niet zomaar voor iemand...wat bijzonder dat hij dit voor mij voelt, en ook zegt!". Het ontroerde me regelmatig. In een relatief korte tijd deeldden we steeds meer samen, steeds intenser ook. en dan bedoel ik niet alleen sex. Het is nog niet zo heel lang geleden dat ik de bewuste woorden voor het eerst letterlijk tegen hem uitsprak.
Wat ik mij de afgelopen weken heb gerealiseerd is...zo betekenisvol deze woorden voor mij zijn, terwijl ik ze eigenlijk niet zomaar zeg, zo oppervlakkig worden ze door anderen gebruikt..waardoor de betekenis ervan totaal verloren gaat.
Terwijl mijn vriend mij graag vaak letterlijk vermeldde van mij te houden...schreef hij zich daarnaast vrolijk in op een datingsite, ondertussen zoekend naar...vul maar in.
Hoe serieus moet je het dus nemen als iemand deze woorden tegen je uitspreekt? Mij werd hiermee bevestigd: "action speaks louder than words"... Terwijl het me heel veel deed toen hij het tegen me zei. Heel verwarrend allemaal...en pijnlijk. En moeilijk voor de toekomst.
maandag 12 april 2010 om 23:56
@Kitty
Wat een mooie post!
Ik voel me geraakt door wat je zegt. Ondanks dat je weet dat anderen van je houden en zij dat ook echt laten zien, heb je toch moeite om je liefde in die 4 woorden te gieten. Juist omdat het zo beladen wordt.
Persoonlijk vind ik juist een soort van kracht als je die woorden kan uitspreken, uit de bodem van je hart. Dat kan lang niet altijd met de dingen die je doet. Ik bedoel maar, als jij iets voor mij doet, kan dat niet altijd het gevoel uitdrukken. Maar als je mijn handen vasthoudt, me aankijkt en dan "ik hou van jou" zegt....WAUW!!! *krijgt gelijk rillingen*
Maar dat van je vriend....Onbegrijpelijk.
Wat een mooie post!
Ik voel me geraakt door wat je zegt. Ondanks dat je weet dat anderen van je houden en zij dat ook echt laten zien, heb je toch moeite om je liefde in die 4 woorden te gieten. Juist omdat het zo beladen wordt.
Persoonlijk vind ik juist een soort van kracht als je die woorden kan uitspreken, uit de bodem van je hart. Dat kan lang niet altijd met de dingen die je doet. Ik bedoel maar, als jij iets voor mij doet, kan dat niet altijd het gevoel uitdrukken. Maar als je mijn handen vasthoudt, me aankijkt en dan "ik hou van jou" zegt....WAUW!!! *krijgt gelijk rillingen*
Maar dat van je vriend....Onbegrijpelijk.
dinsdag 13 april 2010 om 01:18
De dag dat mijn echtgenoot zegt dat hij van me houdt is de dag dat ik me zorgen moet gaan maken.
En van mijn vriendinnen hou ik niet. Die mag ik heel erg graag, ze zijn me dierbaar, maar houden van gaat veel dieper. Dat gevoel beperkt zich tot mijn man, mijn kinderen en mijn ouders. 'Houden van' heeft namelijk iets onvoorwaardelijks. En onvoorwaardelijk, dat ligt bij mij nu eenmaal niet in de uitverkoop.
En van mijn vriendinnen hou ik niet. Die mag ik heel erg graag, ze zijn me dierbaar, maar houden van gaat veel dieper. Dat gevoel beperkt zich tot mijn man, mijn kinderen en mijn ouders. 'Houden van' heeft namelijk iets onvoorwaardelijks. En onvoorwaardelijk, dat ligt bij mij nu eenmaal niet in de uitverkoop.
dinsdag 13 april 2010 om 01:28
quote:Kittykletstmee schreef op 11 april 2010 @ 23:39:
Zelf zou ik ze nu ook niet zomaar zeggen. Het voelt ongemakkelijk. Temeer omdat ik merk dat wanneer ik om me heen hoor dat de woorden veel gebruikt worden het de lading van mijn gevoel niet meer dekt.Dát is nou juist wat mij tegenhoudt om het te zeggen, het lijken zulke standaard woorden.
Zelf zou ik ze nu ook niet zomaar zeggen. Het voelt ongemakkelijk. Temeer omdat ik merk dat wanneer ik om me heen hoor dat de woorden veel gebruikt worden het de lading van mijn gevoel niet meer dekt.Dát is nou juist wat mij tegenhoudt om het te zeggen, het lijken zulke standaard woorden.
dinsdag 13 april 2010 om 09:21
Mij zegt het ook niets meer.
(ex) man heeft tot een week voordat hij vertelde dat hij wilde scheiden " Ik hou van je" tegen me gezegd.
Om vervolgens te vertellen dat hij een jaar geleden al wilde scheiden en dat hij al een paar jaar ongelukkig bij me was.
Ik weet niet of ik de woorden ooit nog uit mijn strot krijg naar iemand anders toe. Wel naar mijn kinderen natuurlijk.
(ex) man heeft tot een week voordat hij vertelde dat hij wilde scheiden " Ik hou van je" tegen me gezegd.
Om vervolgens te vertellen dat hij een jaar geleden al wilde scheiden en dat hij al een paar jaar ongelukkig bij me was.
Ik weet niet of ik de woorden ooit nog uit mijn strot krijg naar iemand anders toe. Wel naar mijn kinderen natuurlijk.
dinsdag 13 april 2010 om 12:00
quote:Miriam_Nobel schreef op 13 april 2010 @ 01:18:
De dag dat mijn echtgenoot zegt dat hij van me houdt is de dag dat ik me zorgen moet gaan maken.
En van mijn vriendinnen hou ik niet. Die mag ik heel erg graag, ze zijn me dierbaar, maar houden van gaat veel dieper. Dat gevoel beperkt zich tot mijn man, mijn kinderen en mijn ouders. 'Houden van' heeft namelijk iets onvoorwaardelijks. En onvoorwaardelijk, dat ligt bij mij nu eenmaal niet in de uitverkoop.
Dat over je man begrijp ik niet...
En eigenlijk jammer dat je niet van je vriendinnen houdt... Zijn het niet je allerbelangrijkste vriendinnen?? A la sex in the city? Want als het "gewone" vriendinnen zijn, dan snap ik het wel.
Ikzelf had een flink goed gesprek hierover met een vriendin (waarvan ik hou ) dat een vriendschap ook een hele belangrijke relatie is. Je deelt dan wel niet sex. Maar voor de rest is het bijna hetzelfde. Ik had hele andere ideeen over de waarde van relaties en schrok van mijn eigen starheid
Ik zag namelijk relatie met je partner als DE belangrijkste relatie, maar ben nu terug gekomen dat vriendschappen net zo belangrijk zijn.
In mijn leven zullen vriendinnen, mijn (toekomstige) partner en bepaalde familieleden altijd een belangrijke rol spelen, zij zullen dikwijls horen dat ik van ze hou.
Het grappige is, bepaalde familieleden zijn mij dierbaar, maar ik hou niet van ze. Zo kan het ook.
De dag dat mijn echtgenoot zegt dat hij van me houdt is de dag dat ik me zorgen moet gaan maken.
En van mijn vriendinnen hou ik niet. Die mag ik heel erg graag, ze zijn me dierbaar, maar houden van gaat veel dieper. Dat gevoel beperkt zich tot mijn man, mijn kinderen en mijn ouders. 'Houden van' heeft namelijk iets onvoorwaardelijks. En onvoorwaardelijk, dat ligt bij mij nu eenmaal niet in de uitverkoop.
Dat over je man begrijp ik niet...
En eigenlijk jammer dat je niet van je vriendinnen houdt... Zijn het niet je allerbelangrijkste vriendinnen?? A la sex in the city? Want als het "gewone" vriendinnen zijn, dan snap ik het wel.
Ikzelf had een flink goed gesprek hierover met een vriendin (waarvan ik hou ) dat een vriendschap ook een hele belangrijke relatie is. Je deelt dan wel niet sex. Maar voor de rest is het bijna hetzelfde. Ik had hele andere ideeen over de waarde van relaties en schrok van mijn eigen starheid
Ik zag namelijk relatie met je partner als DE belangrijkste relatie, maar ben nu terug gekomen dat vriendschappen net zo belangrijk zijn.
In mijn leven zullen vriendinnen, mijn (toekomstige) partner en bepaalde familieleden altijd een belangrijke rol spelen, zij zullen dikwijls horen dat ik van ze hou.
Het grappige is, bepaalde familieleden zijn mij dierbaar, maar ik hou niet van ze. Zo kan het ook.
dinsdag 13 april 2010 om 17:36
quote:Dat over je man begrijp ik niet...
Als mijn man de behoefte zou krijgen in woorden te gaan uiten dat hij van me houdt, dan vrees ik dat daar dezelfde dubbele bodem onder zit als mannen die ineens met een bosje bloemen thuiskomen. Oftwel: hij heeft nog nooit gezegd dat hij van me houdt, voor ons het teken dat alles ontspannen en okay is, als hij die behoefte ineens voelt, dan is iets dus niet meer okay.
De meerwaarde van het omzetten van bepaalde emoties in woorden geldt voor mij niet. Zoals uit andere reacties blijkt zijn die woorden nogal eens leeg en loos ook. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat de woorden altijd leeg en loos zullen zijn. Ik denk alleen dat dat voor iedereen anders is.
quote:En eigenlijk jammer dat je niet van je vriendinnen houdt... Zijn het niet je allerbelangrijkste vriendinnen?? A la sex in the city? Want als het "gewone" vriendinnen zijn, dan snap ik het wel.
Ik heb drie 'allerbeste vriendinnen'. Ze zijn me alledrie op een andere manier even dierbaar (ze zijn namelijk alledrie nogal verschillend) en ze betekenen heel veel voor me. Maar houden van...? Nee, dat gaat voor mij echt een laagje dieper. Of dat jammer is vraag ik me af. Ik vind het namelijk prima zo, ga toevallig met een van hen vijf dagen naar Barcelona morgen. Het zit dus echt wel snor tussen ons
quote: Ikzelf had een flink goed gesprek hierover met een vriendin (waarvan ik hou ) dat een vriendschap ook een hele belangrijke relatie is. Je deelt dan wel niet sex. Maar voor de rest is het bijna hetzelfde. Ik had hele andere ideeen over de waarde van relaties en schrok van mijn eigen starheid
Ik zag namelijk relatie met je partner als DE belangrijkste relatie, maar ben nu terug gekomen dat vriendschappen net zo belangrijk zijn.
In mijn leven zullen vriendinnen, mijn (toekomstige) partner en bepaalde familieleden altijd een belangrijke rol spelen, zij zullen dikwijls horen dat ik van ze hou.
Het grappige is, bepaalde familieleden zijn mij dierbaar, maar ik hou niet van ze. Zo kan het ook.
Ja, kijk, dat onderschrijf ik dus volledig! Ik vind het juist zo leuk dat mijn vriendinnen zo van elkaar verschillen, omdat ze alledrie op een andere manier dus heel belangrijk zijn voor me. Met één vriendin kan ik lezen en schrijven: samen op vakantie gaan is bijvoorbeeld heerlijk ontspannen en we hebben de grootste lol (slappe lach buien die ik met mijn man niet heb bijvoorbeeld). Maar met een andere vriendin ging het tijdens een reis helemaal niet prettig. Waar dat aan lag weet ik eigenlijk niet, want ik mag haar ook graag en blijf ook wel eens weekenden bij haar logeren omdat ze ver weg woont. Dat is altijd heel gezellig. Maar een paar dagen, dan komen er irritaties. Is ze me daarom minder dierbaar? Nee.
Met manlief zal ik trouwens nimmer gaan shoppen. Soms moet het een keer (omdat hij nou eenmaal een keer in de zes jaar nieuwe kleren nodig heeft), en dan zou ik hem op een bepaald mooment het liefst tegen zijn enkels gaan schoppen
Maar met houden van heeft het voor mij dus niet te maken. Heel graag mogen, dat wel. Maar houden van impliceert voor mij ook een beetje dat ik graag met iemand wil kroelen. Mijn kinderen: ja! Mijn man: ja! Mijn ouders: ja (hoewel dat op je 45e minder wordt, hahaha). Maar mijn vriendinnen..., neu.
Als mijn man de behoefte zou krijgen in woorden te gaan uiten dat hij van me houdt, dan vrees ik dat daar dezelfde dubbele bodem onder zit als mannen die ineens met een bosje bloemen thuiskomen. Oftwel: hij heeft nog nooit gezegd dat hij van me houdt, voor ons het teken dat alles ontspannen en okay is, als hij die behoefte ineens voelt, dan is iets dus niet meer okay.
De meerwaarde van het omzetten van bepaalde emoties in woorden geldt voor mij niet. Zoals uit andere reacties blijkt zijn die woorden nogal eens leeg en loos ook. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat de woorden altijd leeg en loos zullen zijn. Ik denk alleen dat dat voor iedereen anders is.
quote:En eigenlijk jammer dat je niet van je vriendinnen houdt... Zijn het niet je allerbelangrijkste vriendinnen?? A la sex in the city? Want als het "gewone" vriendinnen zijn, dan snap ik het wel.
Ik heb drie 'allerbeste vriendinnen'. Ze zijn me alledrie op een andere manier even dierbaar (ze zijn namelijk alledrie nogal verschillend) en ze betekenen heel veel voor me. Maar houden van...? Nee, dat gaat voor mij echt een laagje dieper. Of dat jammer is vraag ik me af. Ik vind het namelijk prima zo, ga toevallig met een van hen vijf dagen naar Barcelona morgen. Het zit dus echt wel snor tussen ons
quote: Ikzelf had een flink goed gesprek hierover met een vriendin (waarvan ik hou ) dat een vriendschap ook een hele belangrijke relatie is. Je deelt dan wel niet sex. Maar voor de rest is het bijna hetzelfde. Ik had hele andere ideeen over de waarde van relaties en schrok van mijn eigen starheid
Ik zag namelijk relatie met je partner als DE belangrijkste relatie, maar ben nu terug gekomen dat vriendschappen net zo belangrijk zijn.
In mijn leven zullen vriendinnen, mijn (toekomstige) partner en bepaalde familieleden altijd een belangrijke rol spelen, zij zullen dikwijls horen dat ik van ze hou.
Het grappige is, bepaalde familieleden zijn mij dierbaar, maar ik hou niet van ze. Zo kan het ook.
Ja, kijk, dat onderschrijf ik dus volledig! Ik vind het juist zo leuk dat mijn vriendinnen zo van elkaar verschillen, omdat ze alledrie op een andere manier dus heel belangrijk zijn voor me. Met één vriendin kan ik lezen en schrijven: samen op vakantie gaan is bijvoorbeeld heerlijk ontspannen en we hebben de grootste lol (slappe lach buien die ik met mijn man niet heb bijvoorbeeld). Maar met een andere vriendin ging het tijdens een reis helemaal niet prettig. Waar dat aan lag weet ik eigenlijk niet, want ik mag haar ook graag en blijf ook wel eens weekenden bij haar logeren omdat ze ver weg woont. Dat is altijd heel gezellig. Maar een paar dagen, dan komen er irritaties. Is ze me daarom minder dierbaar? Nee.
Met manlief zal ik trouwens nimmer gaan shoppen. Soms moet het een keer (omdat hij nou eenmaal een keer in de zes jaar nieuwe kleren nodig heeft), en dan zou ik hem op een bepaald mooment het liefst tegen zijn enkels gaan schoppen
Maar met houden van heeft het voor mij dus niet te maken. Heel graag mogen, dat wel. Maar houden van impliceert voor mij ook een beetje dat ik graag met iemand wil kroelen. Mijn kinderen: ja! Mijn man: ja! Mijn ouders: ja (hoewel dat op je 45e minder wordt, hahaha). Maar mijn vriendinnen..., neu.
dinsdag 13 april 2010 om 19:26
Heeft je man nog nooit tegen je gezegd dat hij van je houdt??!!!
Mijn eerste gedachte is dat ik nooit met zo'n man zou willen/kunnen trouwen.
Weet je, daar heb ik over nagedacht. Woorden die waarde verliezen. Met name woorden als ' ik hou van je'. Ga ik ze daarom niet meer zeggen, dan verliezen die woorden definitief hun waarde, want dan worden ze niet meer uitgesproken. Beetje het idee van wat niet gezegd wordt, is er niet. Het uitspreken van die woorden is een essentieel onderdeel van de liefde.
Maar goed, iedereen voor zichzelf natuurlijk.
Hmm, je houdt dus niet van je vriendinnen. Dat kan.
Ik denk dat we gewoon anders denken over houden van. Het is en blijft een gevoelskwestie he?
Mijn eerste gedachte is dat ik nooit met zo'n man zou willen/kunnen trouwen.
Weet je, daar heb ik over nagedacht. Woorden die waarde verliezen. Met name woorden als ' ik hou van je'. Ga ik ze daarom niet meer zeggen, dan verliezen die woorden definitief hun waarde, want dan worden ze niet meer uitgesproken. Beetje het idee van wat niet gezegd wordt, is er niet. Het uitspreken van die woorden is een essentieel onderdeel van de liefde.
Maar goed, iedereen voor zichzelf natuurlijk.
Hmm, je houdt dus niet van je vriendinnen. Dat kan.
Ik denk dat we gewoon anders denken over houden van. Het is en blijft een gevoelskwestie he?
zondag 2 mei 2010 om 23:09
