Relaties
alle pijlers
Ik hou van jou
woensdag 18 maart 2009 om 14:18
Deze woorden samen met het woord "sorry" zijn blijkbaar de moeilijkste woorden om uit te spreken. Dit is mijn ervaring.
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
donderdag 19 maart 2009 om 20:04
Ik vind het fijn dat ik op dit forum kan delen wanneer ik blij ben of verdrietig, wanneer ik even dip of juist piek, wanneer ik overspoeld wordt door mijn verliefdheidskriebels of heeeel erg van mensen hou Zo, dat wilde ik even kwijt.
En HPL, wat naar dat jullie de dood van je broer 'nodig' hadden om elkaar te vertellen dat jullie van elkaar houden. Maar beter laat dan nooit!
En HPL, wat naar dat jullie de dood van je broer 'nodig' hadden om elkaar te vertellen dat jullie van elkaar houden. Maar beter laat dan nooit!
vrijdag 20 maart 2009 om 09:33
Wat een leuke discussie. Zo blijkt maar weer eens dat we niet allemaal hetzelfde zijn en zeker niet allemaal dezelfde opvoeding gehad hebben.
Mijn vriend en ik zeggen elke dag hoeveel we van elkaar houden
Heel prettig, al zeg ik het zelf. Zeker hij heeft er even over gedaan om dat over z'n lippen te kunnen krijgen, maar nu 'ie zover is, mag ik het vaak horen. Ik heb ook wel 'es een scharrel gehad die na drie keer neuken al 'per ongeluk' zei dat 'ie van me hield. Dat was toen wel gedaan, kom op zeg, hoe oprecht is dat. Overigens zeg ik tegen mijn beste vriendinnetje ook vaak dat ik van d'r hou en dat is ook echt zo. Niets mis mee toch? Als je het met aandacht zegt, en het echt zo voelt, dan is het niet te vergelijken met het terloops gejubelde amerikaanse 'love you'.
Mijn vriend en ik zeggen elke dag hoeveel we van elkaar houden
Heel prettig, al zeg ik het zelf. Zeker hij heeft er even over gedaan om dat over z'n lippen te kunnen krijgen, maar nu 'ie zover is, mag ik het vaak horen. Ik heb ook wel 'es een scharrel gehad die na drie keer neuken al 'per ongeluk' zei dat 'ie van me hield. Dat was toen wel gedaan, kom op zeg, hoe oprecht is dat. Overigens zeg ik tegen mijn beste vriendinnetje ook vaak dat ik van d'r hou en dat is ook echt zo. Niets mis mee toch? Als je het met aandacht zegt, en het echt zo voelt, dan is het niet te vergelijken met het terloops gejubelde amerikaanse 'love you'.
zaterdag 21 maart 2009 om 18:46
Hij was een beetje ontroerd. Hij heeft het voor de webcam geopend (slimmerik wist wel dat het van mij kwam, hij had immers niks besteld) en kende het boekje niet. Hij heeft het voor het eerst gelezen terwijl ik hem kon zien en straalde van geluk. Toen het uit was deed hij het boekje dicht, gaf er een kus op en hield het tegen zich aangedrukt. Ik straalde ook.
En toen zei (typte) hij: 'Dat zijn wij... Zo zijn wij ook' 'Wij kunnen precies hetzelfde tegen elkaar zeggen' 'Jij bent mijn grote liefde'
En toen smolt ik een beetje weg.
Ik hou van hem en hij van mij, wat is dat toch heerlijk.
En toen zei (typte) hij: 'Dat zijn wij... Zo zijn wij ook' 'Wij kunnen precies hetzelfde tegen elkaar zeggen' 'Jij bent mijn grote liefde'
En toen smolt ik een beetje weg.
Ik hou van hem en hij van mij, wat is dat toch heerlijk.
dinsdag 23 maart 2010 om 19:32
Het zal wel toeval zijn of niet, maar bijna een jaar na dato zie ik deze oude topic van mij weer.
Wat is er allemaal veranderd ondertussen?
Ik ben relatie af, maar ik hou nog steeds van hem
Ondertussen is "ik hou van jou" wel stukken belangrijker voor me geworden. Omdat ik het steeds meer voel voor mijn vriendinnen en ondertussen hebben we het zelfs al meerdere malen tegen elkaar gezegd. Als ik erover praat nu, word ik zo gelukkig!!!
Het komt ook omdat we aan alle kanten leuke en minder leuke dingen heb meegemaakt en alles met elkaar gedeeld hebben wat dat betreft.
Ik zeg het niet per definitie vaker of minder, maar ik voel het wel meer
Wat is er allemaal veranderd ondertussen?
Ik ben relatie af, maar ik hou nog steeds van hem
Ondertussen is "ik hou van jou" wel stukken belangrijker voor me geworden. Omdat ik het steeds meer voel voor mijn vriendinnen en ondertussen hebben we het zelfs al meerdere malen tegen elkaar gezegd. Als ik erover praat nu, word ik zo gelukkig!!!
Het komt ook omdat we aan alle kanten leuke en minder leuke dingen heb meegemaakt en alles met elkaar gedeeld hebben wat dat betreft.
Ik zeg het niet per definitie vaker of minder, maar ik voel het wel meer
woensdag 24 maart 2010 om 03:59
Ik heb van mijn ouders nooit gehoord dat ze van me houden. Toch heb ik dit gevoel wel durven uitspreken in mijn relaties. Gewoon omdat ik het wilde zeggen en zo voelde. Tegen vriendinnen zeg ik het ook niet zo snel. Mijn kinderen vertellen me elke dag dat ze van me houden en ik vertel hen dat ik van hen hou (niet in die volgorde hoor, want we hebben een regel dat je het spontaan moet zeggen en niet als antwoord op ikhouvanjou. ) En we gebruiken het ook als leuk en niet als iets tijdens een ruzie: 'maar/want ik hou van jou trut/sukkel!'
woensdag 24 maart 2010 om 11:03
Wat heerlijk om dit topic weer tegen te komen. Nu snap ik je sms ook goed Lovestar
Ik hou nog steeds van dezelfde man als een jaar geleden. Inmiddels woon ik ook in NL, zelfs in hetzelfde huis. Het 'Raad eens hoeveel ik van je hou' boekje staat hier in de kast. Het heeft zelfs een eigen 'vakje'. Nog steeds vertel ik hem iedere dag dat ik van hem hou, want dat is nog steeds zo vreselijk waar! En het is ook nog steeds wederzijds. Dat zegt hij vaak tegen me, maar ik merk het ook aan de kusjes die hij op mijn voorhoofd geeft als ik nog even iets langer mag blijven liggen, de manier waarop hij me vasthoudt, de stralende blik in zijn ogen als we samen door de kamer dansen of zijn trots als ik door ben naar de volgende ronde in een sollicitatiegesprek.
Ook andere mensen waar ik van hou, weten dat.
Ik las tussen de reacties dat mensen die vaak 'ik hou van jou-en' op zoek zijn naar bevestiging en liefde tekort gehad hebben? Dat ervaar ik niet zo. Ik heb een ontzettend liefdevolle jeugd gehad. En zeker nu ik mijn ouders niet meer iedere dag zie, vind ik belangrijk om ze met enige regelmaat te laten weten dat ze me zo dierbaar zijn.
Maar ik zal nooit tegen iemand zeggen dat ik van diegene hou, als ik dat niet zo voel.
Ik hou nog steeds van dezelfde man als een jaar geleden. Inmiddels woon ik ook in NL, zelfs in hetzelfde huis. Het 'Raad eens hoeveel ik van je hou' boekje staat hier in de kast. Het heeft zelfs een eigen 'vakje'. Nog steeds vertel ik hem iedere dag dat ik van hem hou, want dat is nog steeds zo vreselijk waar! En het is ook nog steeds wederzijds. Dat zegt hij vaak tegen me, maar ik merk het ook aan de kusjes die hij op mijn voorhoofd geeft als ik nog even iets langer mag blijven liggen, de manier waarop hij me vasthoudt, de stralende blik in zijn ogen als we samen door de kamer dansen of zijn trots als ik door ben naar de volgende ronde in een sollicitatiegesprek.
Ook andere mensen waar ik van hou, weten dat.
Ik las tussen de reacties dat mensen die vaak 'ik hou van jou-en' op zoek zijn naar bevestiging en liefde tekort gehad hebben? Dat ervaar ik niet zo. Ik heb een ontzettend liefdevolle jeugd gehad. En zeker nu ik mijn ouders niet meer iedere dag zie, vind ik belangrijk om ze met enige regelmaat te laten weten dat ze me zo dierbaar zijn.
Maar ik zal nooit tegen iemand zeggen dat ik van diegene hou, als ik dat niet zo voel.
woensdag 24 maart 2010 om 15:10
quote:Mamasaar schreef op 18 maart 2009 @ 14:28:
Of wij gemakkelijk kunnen zeggen dat we van onze patners/kinderen/belangrijke mensen in ons leven kunnen zeggen dat we van ze houden?
Ik wel iig. Mijn man en ik vertellen elkaar dagelijks meerdere keren dat wij van elkaar houden. Ook na 10 jaar
Mijn dochter van 20 maanden kan het ook al zeggen: kauwfanjouw
Kindjes praten na wat ze horen dus die hoort het ook vaak genoeg
Tegen mijn moeder zeg ik het vaak na een telefoongesprek en andere belangrijke mensen in mijn leven krijgen het ook af toe te horen.
Geen moeite ermee dus.
Hier ook, mijn man, ouders, familie en vrienden zijn erg belangrijk voor mij, en ik wardeer hun en ik hou van hun dus ik zeg dat ook tegen ze.
Tegen mijn man iedere dag, meerdere keren, tegen mijn familie en vriendinnen niet altijd natuurlijk, maar wel op speciale momenten ed.
Of wij gemakkelijk kunnen zeggen dat we van onze patners/kinderen/belangrijke mensen in ons leven kunnen zeggen dat we van ze houden?
Ik wel iig. Mijn man en ik vertellen elkaar dagelijks meerdere keren dat wij van elkaar houden. Ook na 10 jaar
Mijn dochter van 20 maanden kan het ook al zeggen: kauwfanjouw
Kindjes praten na wat ze horen dus die hoort het ook vaak genoeg
Tegen mijn moeder zeg ik het vaak na een telefoongesprek en andere belangrijke mensen in mijn leven krijgen het ook af toe te horen.
Geen moeite ermee dus.
Hier ook, mijn man, ouders, familie en vrienden zijn erg belangrijk voor mij, en ik wardeer hun en ik hou van hun dus ik zeg dat ook tegen ze.
Tegen mijn man iedere dag, meerdere keren, tegen mijn familie en vriendinnen niet altijd natuurlijk, maar wel op speciale momenten ed.
woensdag 24 maart 2010 om 16:01
Wow Lovestar, wat klink je positief.
Knap hoor, dat je nog steeds kan zeggen dat je van hem houdt terwijl jullie relatie niet standgehouden heeft.
Hebben jullie nog contact of is het meer een mooie herinnering?
Mooi dat je nu weet wat liefde is en dat je het ook voor vriendinnen voelt. En toepasselijke nick heb je eigenlijk
Knap hoor, dat je nog steeds kan zeggen dat je van hem houdt terwijl jullie relatie niet standgehouden heeft.
Hebben jullie nog contact of is het meer een mooie herinnering?
Mooi dat je nu weet wat liefde is en dat je het ook voor vriendinnen voelt. En toepasselijke nick heb je eigenlijk
donderdag 8 april 2010 om 01:59
@ Faye_C
Wat spijtig dat je nooit die woorden van je ouders gehoord heb. Weet je wel of ze van je houden?
KK!
Hihi, dat was inderdaad naar aanleiding van dit topic. Ik las jouw reacties en toen postte ik nog niet op "ons" topic. Nu las ik het weer en wilde gewoon wat liefs tegen je zeggen
En zo te horen gaat het hartstikke goed tussen jou en je lief
Heey Moon! Leuk om je hier te zien op dit topic
Hmm, de relatie kon niet meer in stand gehouden worden. Maar erom heen, onze gevoelens. Die bestaan (helaas) nog. We missen elkaar ook, maar het is beter zo. Klinkt makkelijker dan ik het nu zo tik (met een brok in mijn keel)
We hebben nog steeds contact. Heel fijn zelfs. Gelukkig maar, anders deed het denk ik nog meer pijn.
Over die nick, dat hoor ik vaker
Wat spijtig dat je nooit die woorden van je ouders gehoord heb. Weet je wel of ze van je houden?
KK!
Hihi, dat was inderdaad naar aanleiding van dit topic. Ik las jouw reacties en toen postte ik nog niet op "ons" topic. Nu las ik het weer en wilde gewoon wat liefs tegen je zeggen
En zo te horen gaat het hartstikke goed tussen jou en je lief
Heey Moon! Leuk om je hier te zien op dit topic
Hmm, de relatie kon niet meer in stand gehouden worden. Maar erom heen, onze gevoelens. Die bestaan (helaas) nog. We missen elkaar ook, maar het is beter zo. Klinkt makkelijker dan ik het nu zo tik (met een brok in mijn keel)
We hebben nog steeds contact. Heel fijn zelfs. Gelukkig maar, anders deed het denk ik nog meer pijn.
Over die nick, dat hoor ik vaker
donderdag 8 april 2010 om 02:16
Wat een mooi topic!
Ik heb tot een half jaar geleden (ben nu bijna veertig) nog nooit gehoord dat iemand van mij hield. En het zelf ook niet gezegd. Mijn ouders houden van mij. Dat blijkt uit alles. De band is warm en goed, maar de woorden 'ik hou van jou' werden bij ons thuis nooit uitgesproken. De daden zeggen het blijkbaar.
Ik denk wel dat doordat ik het niet heb meegekregen dat ik het ook lastiger vind om tegen anderen te zeggen. Ik las hier eerder iemand die zei 'ik zeg wel heel vaak dat ik héél blij ben met vriendinnen/familie etc'. Dat doe ik ook. En dat betekent in mijn beleving eigenlijk hetzelfde.
En nu is er ineens een partner in mijn leven die zomaar ineens 'ik hou van jou' zei. Ik sloeg dicht. Aan alle kanten. Heb hem gevraagd om geduld. Nou, dat had ie Inmiddels weer een paar maanden verder zeg ik het hem ook regelmatig. Maar merk dat ik het nog steeds beladen vind. Ik SMS het hem bijvoorbeeld makkelijker dan ik het zeg. Maar oefening baart kunst en het gaat me steeds beter af
Het boekje had ik nog nooit van gehoord maar ga ik zeker voor hem bestellen. Hij mag echt nog wel vaker horen/merken dat ik van hem hou.
Ik heb tot een half jaar geleden (ben nu bijna veertig) nog nooit gehoord dat iemand van mij hield. En het zelf ook niet gezegd. Mijn ouders houden van mij. Dat blijkt uit alles. De band is warm en goed, maar de woorden 'ik hou van jou' werden bij ons thuis nooit uitgesproken. De daden zeggen het blijkbaar.
Ik denk wel dat doordat ik het niet heb meegekregen dat ik het ook lastiger vind om tegen anderen te zeggen. Ik las hier eerder iemand die zei 'ik zeg wel heel vaak dat ik héél blij ben met vriendinnen/familie etc'. Dat doe ik ook. En dat betekent in mijn beleving eigenlijk hetzelfde.
En nu is er ineens een partner in mijn leven die zomaar ineens 'ik hou van jou' zei. Ik sloeg dicht. Aan alle kanten. Heb hem gevraagd om geduld. Nou, dat had ie Inmiddels weer een paar maanden verder zeg ik het hem ook regelmatig. Maar merk dat ik het nog steeds beladen vind. Ik SMS het hem bijvoorbeeld makkelijker dan ik het zeg. Maar oefening baart kunst en het gaat me steeds beter af
Het boekje had ik nog nooit van gehoord maar ga ik zeker voor hem bestellen. Hij mag echt nog wel vaker horen/merken dat ik van hem hou.
donderdag 8 april 2010 om 08:07
donderdag 8 april 2010 om 09:36
Goedemorgen!
Enig idee waarom jullie het niet kunnen zeggen (lees: uit je strot krijgen ) ? Van Lunax begrijp ik. Als je het nooit te horen krijgt, wordt het steeds een "issue" en een beladen iets.
Ik heb het ook nooit te horen gekregen vroeger, maar ik heb mijzelf gedwongen om het te zeggen. Omdat ik weet dat het veel betekend voor mijzelf en voor de mensen om me heen als ik dat zou kunnen (heb daardoor ook een aantal zaken persoonlijke zaken overwonnen). Natuurlijk weten de mensen dat uit mijn doen en laten dat ik van ze hou, maar als ik ze aankijk en hun hand vasthouden en dan die woorden: WAUW!!!!
Enig idee waarom jullie het niet kunnen zeggen (lees: uit je strot krijgen ) ? Van Lunax begrijp ik. Als je het nooit te horen krijgt, wordt het steeds een "issue" en een beladen iets.
Ik heb het ook nooit te horen gekregen vroeger, maar ik heb mijzelf gedwongen om het te zeggen. Omdat ik weet dat het veel betekend voor mijzelf en voor de mensen om me heen als ik dat zou kunnen (heb daardoor ook een aantal zaken persoonlijke zaken overwonnen). Natuurlijk weten de mensen dat uit mijn doen en laten dat ik van ze hou, maar als ik ze aankijk en hun hand vasthouden en dan die woorden: WAUW!!!!
donderdag 8 april 2010 om 09:39
Ik vind het loze woorden Lovestar, het klinkt zo nep en verplicht en daarom zeg ik het ook niet.
Weet ook niet hoe te reageren als iemand het tegen me zegt.
Kan er niks mee met die woorden, ik merk het wel of het zo is of niet en dat besef kan zelfs ontkracht worden als iemand het (te) vaak tegen me zegt.
Ben ik nou heel raar?
Weet ook niet hoe te reageren als iemand het tegen me zegt.
Kan er niks mee met die woorden, ik merk het wel of het zo is of niet en dat besef kan zelfs ontkracht worden als iemand het (te) vaak tegen me zegt.
Ben ik nou heel raar?
donderdag 8 april 2010 om 09:45
He mamalief,
ik word een beetje verdrietig van je post. Nog nooit iemand die tegen je gezegd heeft dat hij/zij van je hield? Misschien heb je daarom wel zo'n moeite het te zeggen?
Eerder zei iemand al eens dat we geen VS zijn waar iedereen te pas en te onpas de 'I love you's laat vallen... Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar dan denk ik... als je het nou wel echt voelt... waarom zou je het dan niet zeggen? In mijn ogen is het het grootste compliment dat iemand je kan geven.
Als iemand van je houdt... wow, dan beteken je echt veel voor diegene. En dan heb je ook best wel wat krediet opgebouwd. Als je dan even een foutje maakt word je daar niet direct op afgerekend, je mag jezelf zijn... allemaal heerlijke dingen in mijn ogen.
Mamalief... zulke mensen heb je toch wel om je heen, ook al zeggen jullie dat niet tegen elkaar?
ik word een beetje verdrietig van je post. Nog nooit iemand die tegen je gezegd heeft dat hij/zij van je hield? Misschien heb je daarom wel zo'n moeite het te zeggen?
Eerder zei iemand al eens dat we geen VS zijn waar iedereen te pas en te onpas de 'I love you's laat vallen... Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar dan denk ik... als je het nou wel echt voelt... waarom zou je het dan niet zeggen? In mijn ogen is het het grootste compliment dat iemand je kan geven.
Als iemand van je houdt... wow, dan beteken je echt veel voor diegene. En dan heb je ook best wel wat krediet opgebouwd. Als je dan even een foutje maakt word je daar niet direct op afgerekend, je mag jezelf zijn... allemaal heerlijke dingen in mijn ogen.
Mamalief... zulke mensen heb je toch wel om je heen, ook al zeggen jullie dat niet tegen elkaar?
donderdag 8 april 2010 om 09:54
quote:Amygdala schreef op 08 april 2010 @ 09:45:
Mamalief... zulke mensen heb je toch wel om je heen, ook al zeggen jullie dat niet tegen elkaar?
Zeker wel, gelukkig wel en ik weet dat ze om me geven (oké dan, van me houden) maar ik heb het puur over het zeggen of het aanhoren van de woorden.
Dat is erg ongemakkelijk, zachtjes uitgedrukt.
Ik weet ook niet hoe ik het precies moet uitleggen en weet ook niet waarom ik op een donderdagochtend om tien voor tien met tranen aan de keukentafel zit op dit topic beland ben eigenlijk.
*gaat wat nuttigs doen*
Mamalief... zulke mensen heb je toch wel om je heen, ook al zeggen jullie dat niet tegen elkaar?
Zeker wel, gelukkig wel en ik weet dat ze om me geven (oké dan, van me houden) maar ik heb het puur over het zeggen of het aanhoren van de woorden.
Dat is erg ongemakkelijk, zachtjes uitgedrukt.
Ik weet ook niet hoe ik het precies moet uitleggen en weet ook niet waarom ik op een donderdagochtend om tien voor tien met tranen aan de keukentafel zit op dit topic beland ben eigenlijk.
*gaat wat nuttigs doen*
donderdag 8 april 2010 om 10:15
quote:mamalief schreef op 08 april 2010 @ 09:54:
[...]
Zeker wel, gelukkig wel en ik weet dat ze om me geven (oké dan, van me houden) maar ik heb het puur over het zeggen of het aanhoren van de woorden.
Dat is erg ongemakkelijk, zachtjes uitgedrukt.
Ik weet ook niet hoe ik het precies moet uitleggen en weet ook niet waarom ik op een donderdagochtend om tien voor tien met tranen aan de keukentafel zit op dit topic beland ben eigenlijk.
*gaat wat nuttigs doen*
Mamalief! Sorry dat je met tranen in je ogen zit... Maar ik vind het wel heel fijn om te horen dat je wel mensen in je omgeving hebt van wie je houdt en vice versa. Dat is natuurlijk wel het allerbelangrijkste.
Ik hoop dat jullie andere manieren hebben om dat te uiten... genegenheid, een knuffel of zoiets. Want volgens mij maakt een beetje liefde van iemand die belangrijk voor je is zoveel goed!
[...]
Zeker wel, gelukkig wel en ik weet dat ze om me geven (oké dan, van me houden) maar ik heb het puur over het zeggen of het aanhoren van de woorden.
Dat is erg ongemakkelijk, zachtjes uitgedrukt.
Ik weet ook niet hoe ik het precies moet uitleggen en weet ook niet waarom ik op een donderdagochtend om tien voor tien met tranen aan de keukentafel zit op dit topic beland ben eigenlijk.
*gaat wat nuttigs doen*
Mamalief! Sorry dat je met tranen in je ogen zit... Maar ik vind het wel heel fijn om te horen dat je wel mensen in je omgeving hebt van wie je houdt en vice versa. Dat is natuurlijk wel het allerbelangrijkste.
Ik hoop dat jullie andere manieren hebben om dat te uiten... genegenheid, een knuffel of zoiets. Want volgens mij maakt een beetje liefde van iemand die belangrijk voor je is zoveel goed!
donderdag 8 april 2010 om 10:18
Het deed me eigenlijk al au toen ik de 3 laatste posts las... Nu helemaal
Ik denk dat je een verkeerd beeld/gevoel heb bij die woorden. Het gaat er toch om wie het het zegt?? Je kids bv? Zou je willen dat ze opgroeien zonder dat nooit gehoord te hebben en dat zij ook het niet gaat zeggen omdat mama het niet kan?
Zoals amygdala het zegt: we (ik in ieder geval niet) zijn geen Amerika. Daar sluiten ze geloof ik elk smsje af met " luv u" Ja, geen wonder dat het zijn kracht verliest!
Dus als ik het zeg, dan betekend dat heel wat en is verre van nep en verplicht.
Maar te vaak zeggen is ook weer zoiets. Ook niet goed. Maar ik zeg wel eerlijk; liever te vaak dan niet/te weinig.
*staat ook al te snikken boven het toetsenbord*
Ik denk dat je een verkeerd beeld/gevoel heb bij die woorden. Het gaat er toch om wie het het zegt?? Je kids bv? Zou je willen dat ze opgroeien zonder dat nooit gehoord te hebben en dat zij ook het niet gaat zeggen omdat mama het niet kan?
Zoals amygdala het zegt: we (ik in ieder geval niet) zijn geen Amerika. Daar sluiten ze geloof ik elk smsje af met " luv u" Ja, geen wonder dat het zijn kracht verliest!
Dus als ik het zeg, dan betekend dat heel wat en is verre van nep en verplicht.
Maar te vaak zeggen is ook weer zoiets. Ook niet goed. Maar ik zeg wel eerlijk; liever te vaak dan niet/te weinig.
*staat ook al te snikken boven het toetsenbord*
donderdag 8 april 2010 om 10:40
Mensen zijn rare wezens...
Waar een huisdier zijn/haar liefde toont door als een hondje achter je aan te lopen, je helemaal af te lebberen of de hele avond niet van je schoot af te krijgen is, maken mensen zichzelf het leven zo moeilijk...
Vaak bang om gekwetst te worden, bang om iemand kwijt te raken van wie ze houden... Misschien heeft iemand je wel pijn gedaan onder het mom van 'houden van'.
Maar houden van zou het mooiste moeten zijn wat er is. Volledige acceptatie van wie je bent, een plek om je veilig te voelen.
Ik ben bang dat verkeerd gebruik van deze mooie woorden voor sommigen veel stuk gemaakt heeft. Maar ik weet uit eigen ervaring dat je hier afstand van kan nemen door het op de juiste manier te gebruiken. Het zijn 'maar woorden', maar de kracht die er vanuit kan gaan is overweldigend. Probeer ze maar eens tegen iemand te zeggen, terwijl je diegene een dikke knuffel geeft: 'Ik hou van je, lieverd!'.
Waar een huisdier zijn/haar liefde toont door als een hondje achter je aan te lopen, je helemaal af te lebberen of de hele avond niet van je schoot af te krijgen is, maken mensen zichzelf het leven zo moeilijk...
Vaak bang om gekwetst te worden, bang om iemand kwijt te raken van wie ze houden... Misschien heeft iemand je wel pijn gedaan onder het mom van 'houden van'.
Maar houden van zou het mooiste moeten zijn wat er is. Volledige acceptatie van wie je bent, een plek om je veilig te voelen.
Ik ben bang dat verkeerd gebruik van deze mooie woorden voor sommigen veel stuk gemaakt heeft. Maar ik weet uit eigen ervaring dat je hier afstand van kan nemen door het op de juiste manier te gebruiken. Het zijn 'maar woorden', maar de kracht die er vanuit kan gaan is overweldigend. Probeer ze maar eens tegen iemand te zeggen, terwijl je diegene een dikke knuffel geeft: 'Ik hou van je, lieverd!'.
donderdag 8 april 2010 om 10:57
quote:Amygdala schreef op 08 april 2010 @ 10:40:
Mensen zijn rare wezens...
Waar een huisdier zijn/haar liefde toont door als een hondje achter je aan te lopen, je helemaal af te lebberen of de hele avond niet van je schoot af te krijgen is, maken mensen zichzelf het leven zo moeilijk...
.Kijk, dát doe ik dan weer wel
Mensen zijn rare wezens...
Waar een huisdier zijn/haar liefde toont door als een hondje achter je aan te lopen, je helemaal af te lebberen of de hele avond niet van je schoot af te krijgen is, maken mensen zichzelf het leven zo moeilijk...
.Kijk, dát doe ik dan weer wel
