Relaties
alle pijlers
Ik hou van jou
woensdag 18 maart 2009 om 14:18
Deze woorden samen met het woord "sorry" zijn blijkbaar de moeilijkste woorden om uit te spreken. Dit is mijn ervaring.
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
woensdag 18 maart 2009 om 15:24
Ik zei toen we ongeveer een maand verkering hadden tegen mijn nu man dat ik van hem hield. Wij stonden toen bovenop een tafel nogal dirty te dancen.
Hij zei pas een jaar later 'ik hou van je' en 'ik ook van jou'.
Wij zeggen het niet iedere dag tegen elkaar maar toch wel 5 keer in de week denk ik.
Tegen mijn vriendinnen zeg ik eigenlijk nooit dat ik van ze hou, en zij ook niet tegen mij en dat vind ik helemaal prima.
Mijn zus is eigenlijk het enige familielid waartegen ik wel eens zeg dat ik van haar hou. Meestal hebben we dan wel zeker een fles Chouffe of witte wijn op.
De katten horen toch ook wel wekelijks dat ik van ze hou. Ik kan me niet voorstellen dat mijn man dat wel eens tegen ze zegt eigenlijk, ondanks dat hij ook wel eens achterlijke koetie-koetie dingen tegen ze zegt net als ik.
Ik heb wel sterk dat ik koosnaampjes of afkortingen van de naam gebruik als ik van iemand hou, bij andere mensen doe ik dat niet, ook al noemen alle andere mensen ze anders dan ze heten.
Hij zei pas een jaar later 'ik hou van je' en 'ik ook van jou'.
Wij zeggen het niet iedere dag tegen elkaar maar toch wel 5 keer in de week denk ik.
Tegen mijn vriendinnen zeg ik eigenlijk nooit dat ik van ze hou, en zij ook niet tegen mij en dat vind ik helemaal prima.
Mijn zus is eigenlijk het enige familielid waartegen ik wel eens zeg dat ik van haar hou. Meestal hebben we dan wel zeker een fles Chouffe of witte wijn op.
De katten horen toch ook wel wekelijks dat ik van ze hou. Ik kan me niet voorstellen dat mijn man dat wel eens tegen ze zegt eigenlijk, ondanks dat hij ook wel eens achterlijke koetie-koetie dingen tegen ze zegt net als ik.
Ik heb wel sterk dat ik koosnaampjes of afkortingen van de naam gebruik als ik van iemand hou, bij andere mensen doe ik dat niet, ook al noemen alle andere mensen ze anders dan ze heten.
woensdag 18 maart 2009 om 15:28
quote:misschicken schreef op 18 maart 2009 @ 15:22:
Nee ik heb het dus ook niet tegen mijn kinderen gezegd. Wel dat ik ze enorm lief vind, maar niet dat ik van ze hou.
Niet? Echt niet?
Wat erg...
Ik ben er heel makkelijk in. Ik spreek uit dat ik van iemand hou, waarom ik mensen bijzonder vind, wat zij voor mij betekenen.
Verder knuffel en kus ik wat af. Niet voorbehouden aan partner of naaste familie.
Nee ik heb het dus ook niet tegen mijn kinderen gezegd. Wel dat ik ze enorm lief vind, maar niet dat ik van ze hou.
Niet? Echt niet?
Wat erg...
Ik ben er heel makkelijk in. Ik spreek uit dat ik van iemand hou, waarom ik mensen bijzonder vind, wat zij voor mij betekenen.
Verder knuffel en kus ik wat af. Niet voorbehouden aan partner of naaste familie.
woensdag 18 maart 2009 om 15:28
Heerlijk!
'Ik hou van jou' zeggen vind ik prachtig en ik zeg het dan ook vaak tegen mijn geliefden. Voor mij betekent het heel veel. Voor mijn geliefden ook, dat weet ik, voel ik, ervaar ik.
De lading van die woorden geef je aan met de toon van je stem, het moment waarop je het zegt, de manier waarop je dat doet. Ik vind het een prima zin om uit te drukken hoezeer je iemand liefhebt. Ik ken veel van dat soort zinnen, ik gebruik ze door elkaar heen en 'ik hou van jou' staat zeer zeker in mijn top drie van lieve zinnen.
Gelukkig vind ik het niet moeilijk om mijn liefde in woorden uit te drukken en mijn gedrag onderstreept die woorden alleen nog maar meer.
Pover en armoedig vind ik woorden en zinnen als 'ik hou van jou' allerminst. Het zijn juist dure woorden die gekoesterd horen te worden. Ze zijn pas goedkoop als ze valselijk gebruikt worden, als je het zegt om je zin te krijgen, om ergens onderuit te komen, als excuus. Als ze oprecht gemeend zijn behoren ze tot de allerkostbaarste woorden die er zijn.
'Ik hou van jou' zeggen vind ik prachtig en ik zeg het dan ook vaak tegen mijn geliefden. Voor mij betekent het heel veel. Voor mijn geliefden ook, dat weet ik, voel ik, ervaar ik.
De lading van die woorden geef je aan met de toon van je stem, het moment waarop je het zegt, de manier waarop je dat doet. Ik vind het een prima zin om uit te drukken hoezeer je iemand liefhebt. Ik ken veel van dat soort zinnen, ik gebruik ze door elkaar heen en 'ik hou van jou' staat zeer zeker in mijn top drie van lieve zinnen.
Gelukkig vind ik het niet moeilijk om mijn liefde in woorden uit te drukken en mijn gedrag onderstreept die woorden alleen nog maar meer.
Pover en armoedig vind ik woorden en zinnen als 'ik hou van jou' allerminst. Het zijn juist dure woorden die gekoesterd horen te worden. Ze zijn pas goedkoop als ze valselijk gebruikt worden, als je het zegt om je zin te krijgen, om ergens onderuit te komen, als excuus. Als ze oprecht gemeend zijn behoren ze tot de allerkostbaarste woorden die er zijn.
woensdag 18 maart 2009 om 15:34
Misschien is dat wat me zo dwarszit, Eleonora. 'Ik hou van jou' wordt veel te vaak gebruikt op een manier die niet gemeend is (zoals die I love you's achter e-mails of in Amerikaanse gezinnen na afloop van elk telefoongesprek). Die woorden hebben hun waarde voor mij verloren, zijn besmet. Ik vind het onprettig om 'Ik hou van jou' te zeggen, omdat ik me dan gelijk hoofdrolspeelster in een foute B-film voel. Net zoals ik allergisch ben voor clichéromantiek in de vorm van kaarsjes rond het bad, gesprekken bij een goed glas wijn zittend voor een knapperend haardvuur, of een strandwandeling bij zonsondergang.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 15:37
Hee.....leuk topic.
Ik heb op zich geen moeite met de woorden 'ik hou van jou'. Ik zeg ze iedere dag tegen mijn man en hij tegen mij. (behalve vandaag, vandaag vind ik hem een lul , dus lieverd als je hier meeleest, dan weet je het weer ).
En er is 1 vriendin waar ik het wel eens tegen zeg.
Ik heb het niet van huis uit mee gekregen. Wij zeiden vroeger nooit tegen elkaar dat we van elkaar hielden. En dat vind ik heel erg jammer.
Wat ik nog het allerergste vind is dat ik het nooit tegen mijn vader heb gezegd. Hij is nu bijna 2,5 jaar geleden overleden en daar heb ik heel erg veel last van gehad, dat ik dat nooit tegen hem gezegd heb. Ik had altijd het gevoel dat hij zich dan heel erg ongemakkelijk zou voelen. Het was een hele lieve man, maar zijn emoties kon hij niet onder woorden brengen.
Ik had het gewoon tegen hem moeten zeggen, gewoon lak moeten hebben aan hoe hij zou reageren. Maar ja, het kan niet meer........
Ik raad dan ook iedereen aan om het zo vaak mogelijk te zeggen tegen iedereen waar je van houdt. Kan mij het schelen, ik ben toch al een emotionele doos...........
Ik heb op zich geen moeite met de woorden 'ik hou van jou'. Ik zeg ze iedere dag tegen mijn man en hij tegen mij. (behalve vandaag, vandaag vind ik hem een lul , dus lieverd als je hier meeleest, dan weet je het weer ).
En er is 1 vriendin waar ik het wel eens tegen zeg.
Ik heb het niet van huis uit mee gekregen. Wij zeiden vroeger nooit tegen elkaar dat we van elkaar hielden. En dat vind ik heel erg jammer.
Wat ik nog het allerergste vind is dat ik het nooit tegen mijn vader heb gezegd. Hij is nu bijna 2,5 jaar geleden overleden en daar heb ik heel erg veel last van gehad, dat ik dat nooit tegen hem gezegd heb. Ik had altijd het gevoel dat hij zich dan heel erg ongemakkelijk zou voelen. Het was een hele lieve man, maar zijn emoties kon hij niet onder woorden brengen.
Ik had het gewoon tegen hem moeten zeggen, gewoon lak moeten hebben aan hoe hij zou reageren. Maar ja, het kan niet meer........
Ik raad dan ook iedereen aan om het zo vaak mogelijk te zeggen tegen iedereen waar je van houdt. Kan mij het schelen, ik ben toch al een emotionele doos...........
woensdag 18 maart 2009 om 15:39
quote:misschicken schreef op 18 maart 2009 @ 15:25:
Ik ben ook nooit geknuffeld, kan het me niet herinneren. Dat heb ik dus wel heel bewust gedaan bij mijn kinderen!
Ik heb weliswaar geen kinderen maar met het kindje van mijn ex was ik heel knuffelig. Ze knuffelt niet snel met anderen (buiten dan haar vader en haar moeder) en het deed me dus erg veel dat ze zo graag knuffelde en kroelde met mij. Voor haar was dat een manier om aan te geven hoe dol ze op haar was en aangezien dat wederzijds was ging dat knuffelen me goed af .
En ookal ben ik dan 34 en hebben mijn ouders en ik elkaar al die jaren nooit geknuffeld, ik verlang er nog steeds naar. Soms pak ik m'n vader even beet of ga tegen m'n moeder aanhangen maar het is net alsof ze er ongemakkelijk van worden. Raar eigenlijk want ze zijn enorm lief en begaan en laten op veel andere manieren merken dat ze zielsveel van me houden. Ik heb dus ook niks te klagen maar toch mis ik het.
Ik ben ook nooit geknuffeld, kan het me niet herinneren. Dat heb ik dus wel heel bewust gedaan bij mijn kinderen!
Ik heb weliswaar geen kinderen maar met het kindje van mijn ex was ik heel knuffelig. Ze knuffelt niet snel met anderen (buiten dan haar vader en haar moeder) en het deed me dus erg veel dat ze zo graag knuffelde en kroelde met mij. Voor haar was dat een manier om aan te geven hoe dol ze op haar was en aangezien dat wederzijds was ging dat knuffelen me goed af .
En ookal ben ik dan 34 en hebben mijn ouders en ik elkaar al die jaren nooit geknuffeld, ik verlang er nog steeds naar. Soms pak ik m'n vader even beet of ga tegen m'n moeder aanhangen maar het is net alsof ze er ongemakkelijk van worden. Raar eigenlijk want ze zijn enorm lief en begaan en laten op veel andere manieren merken dat ze zielsveel van me houden. Ik heb dus ook niks te klagen maar toch mis ik het.
woensdag 18 maart 2009 om 15:39
woensdag 18 maart 2009 om 15:42
Wat een reacties! Thanks voor de compliment Runner!
Maar ik verwacht/verlang niet dat mijn vriendinnen ik hou van jou zeggen, want dat weet ik al. Het is alleen heel erg fijn om te horen
Ik vind het een beetje jammer dat sommige mensen er een beetje lacherig over doen en een melo-dramatische scene voor zich zien. Want dat is niet wat ik voor ogen heb. Het is heel casual.
Als je de hele dag weg bent geweest met elkaar, 's avonds zit je knus samen op de bank of lig je samen in bed. Je praat met elkaar, haalt herinneringen op en je lacht samen je helemaal de pleuris!!! Als je dan bijgekomen bent, denk ik in ieder geval van: wauw!! Ik vind jou lief en ben blij dat jij in mijn leven bent en vriendin van mij bent. Ik hou van jou "
Als ik er alleen aan denk wordt ik blij!!!!!!!
Na 3 maanden ik hou van jou zeggen?? Ik vond het ook moeilijk hoor!!! Hij zei het al veel eerder. Ik voelde me opgelaten, want er wordt toch iets van je verwacht dat je het terug zegt. Ik dus niet.
Ik vroeg waarom hij dat (al zo vroeg) zei. "Omdat het gewoon zo is. Dat voel ik en ik wist al snel dat ik van je hield en nog meer van je kon gaan houden". De lieverd.
Daarna lagen we een keer 's ochtends in bed. Lepeltje-lepeltje, zon in je gezicht, warmte van zijn lichaam die je voelt en zijn arm om je heen, zodat je in zijn "holletje" zit. Jaaaaaa, toen moest ik zuchten en bedacht ik me dat ik dit voor geen goud wil missen. Ja, die 4 woorden kwamen toen opeens er zo uitrollen...uit mijn hart...Ik dacht er niet eens over na. Het was gewoon zo.
Maar ik verwacht/verlang niet dat mijn vriendinnen ik hou van jou zeggen, want dat weet ik al. Het is alleen heel erg fijn om te horen
Ik vind het een beetje jammer dat sommige mensen er een beetje lacherig over doen en een melo-dramatische scene voor zich zien. Want dat is niet wat ik voor ogen heb. Het is heel casual.
Als je de hele dag weg bent geweest met elkaar, 's avonds zit je knus samen op de bank of lig je samen in bed. Je praat met elkaar, haalt herinneringen op en je lacht samen je helemaal de pleuris!!! Als je dan bijgekomen bent, denk ik in ieder geval van: wauw!! Ik vind jou lief en ben blij dat jij in mijn leven bent en vriendin van mij bent. Ik hou van jou "
Als ik er alleen aan denk wordt ik blij!!!!!!!
Na 3 maanden ik hou van jou zeggen?? Ik vond het ook moeilijk hoor!!! Hij zei het al veel eerder. Ik voelde me opgelaten, want er wordt toch iets van je verwacht dat je het terug zegt. Ik dus niet.
Ik vroeg waarom hij dat (al zo vroeg) zei. "Omdat het gewoon zo is. Dat voel ik en ik wist al snel dat ik van je hield en nog meer van je kon gaan houden". De lieverd.
Daarna lagen we een keer 's ochtends in bed. Lepeltje-lepeltje, zon in je gezicht, warmte van zijn lichaam die je voelt en zijn arm om je heen, zodat je in zijn "holletje" zit. Jaaaaaa, toen moest ik zuchten en bedacht ik me dat ik dit voor geen goud wil missen. Ja, die 4 woorden kwamen toen opeens er zo uitrollen...uit mijn hart...Ik dacht er niet eens over na. Het was gewoon zo.
woensdag 18 maart 2009 om 15:46
quote:Lovestar schreef op 18 maart 2009 @ 15:42:
denk ik in ieder geval van: wauw!! Ik vind jou lief en ben blij dat jij in mijn leven bent en vriendin van mij bent. Ik hou van jou "
Als ik er alleen aan denk wordt ik blij!!!!!!!
Heerlijk
Ik begrijp het dan ook niet dat er mensen zijn die dit wel voelen, maar niet uitspreken.
Liefde is zoveel mooier wanneer je het deelt!
denk ik in ieder geval van: wauw!! Ik vind jou lief en ben blij dat jij in mijn leven bent en vriendin van mij bent. Ik hou van jou "
Als ik er alleen aan denk wordt ik blij!!!!!!!
Heerlijk
Ik begrijp het dan ook niet dat er mensen zijn die dit wel voelen, maar niet uitspreken.
Liefde is zoveel mooier wanneer je het deelt!
woensdag 18 maart 2009 om 15:47
Nooit zo lang bij stil gestaan eigenlijk.
Mijn lief en ik zeggen vrijwel dagelijks dat we van elkaar houden (vaak ook aangevuld met superlatieven) of dat we elkaar niet kunnen vertellen hoeveel we van elkaar houden.
Ook een enkele vriendin zeg ik soms dat ik van haar hou, en dat wordt ook beantwoord. Maar dat zijn wel mijn echt 'bijzondere' vriendinnetjes. Vaak zeg ik ook 'Ik ben zoo blij dat jij mijn vriendinnetje (of vriendje) bent' of iets van die strekking.
Voorheen zei ik het niet zo gauw, ook niet tegen mijn familie. Maar door een paar sterfgevallen realiseerde ik me dat het soms heel onverwacht te laat kan zijn om je gevoelens te uiten. En bij sommige mensen vind ik het toch belangrijk dat ze echt expliciet weten dat ik van ze hou. Dus ik zeg het ook tegen mijn ouders. Mijn moeder reageert dan ook met 'ik ook heel erg veel van jou, Kathymeisje', maar mn vader weet niet goed wat hij ermee moet geloof ik. Toch vind ik het fijn om te zeggen zo heel af en toe.
Ik hou van best een hoop mensen denk ik en van een aantal mensen hou ik ontzettend ongelofelijk heel erg veel, dat mogen ze best weten.
En het woord 'sorry' dat wordt zo ontzettend vaak en onnodig gebruikt om me heen, dat heeft weinig waarde meer. Je moet het echt overtuigend brengen wil ik daar intuinen. Iedereen roept maar de pas en te onpas 'sorry' in mijn beleving.
Mijn lief en ik zeggen vrijwel dagelijks dat we van elkaar houden (vaak ook aangevuld met superlatieven) of dat we elkaar niet kunnen vertellen hoeveel we van elkaar houden.
Ook een enkele vriendin zeg ik soms dat ik van haar hou, en dat wordt ook beantwoord. Maar dat zijn wel mijn echt 'bijzondere' vriendinnetjes. Vaak zeg ik ook 'Ik ben zoo blij dat jij mijn vriendinnetje (of vriendje) bent' of iets van die strekking.
Voorheen zei ik het niet zo gauw, ook niet tegen mijn familie. Maar door een paar sterfgevallen realiseerde ik me dat het soms heel onverwacht te laat kan zijn om je gevoelens te uiten. En bij sommige mensen vind ik het toch belangrijk dat ze echt expliciet weten dat ik van ze hou. Dus ik zeg het ook tegen mijn ouders. Mijn moeder reageert dan ook met 'ik ook heel erg veel van jou, Kathymeisje', maar mn vader weet niet goed wat hij ermee moet geloof ik. Toch vind ik het fijn om te zeggen zo heel af en toe.
Ik hou van best een hoop mensen denk ik en van een aantal mensen hou ik ontzettend ongelofelijk heel erg veel, dat mogen ze best weten.
En het woord 'sorry' dat wordt zo ontzettend vaak en onnodig gebruikt om me heen, dat heeft weinig waarde meer. Je moet het echt overtuigend brengen wil ik daar intuinen. Iedereen roept maar de pas en te onpas 'sorry' in mijn beleving.
woensdag 18 maart 2009 om 15:50
woensdag 18 maart 2009 om 16:05
Misschicken
Wat naar zeg dat je ermee zit. Het is is niet zo dat je kinderen niet weten dat jij van ze houdt. Maar het gaat er mee om dat je je gevoelens OOK in woorden kan uitdrukken. Als je dat meekrijgt vanuit huis, is dat namelijk erg fijn. Net als Pippie heb ik als kind echt ontzettend gehunkerd naar die woorden. Want dat betekende dat ik bestond en dat ik het waard was.....Aangezien mijn zusje uit dezelfde nest komt, vind ik het des te belangerijker dat zij het weet en dat ik het zeg, want mijn moeder zegt het niet.....
Maar het is nog niet te laat voor jou..... Nogmaals
Ik ben iemand die afsluit met groetjes (kennissen, studiegenoten) of (veel) liefs soms icm xx of kusjes (xxxx of meer voor vriendlief ) Maar ik ben heel scheutig met: ik hou van jou......Juist omdat die woorden zooooveel voor mij betekenen. Als Lovestar zegt dat ze van je houdt.....
Ik heb er ook een hekel aan dat " I love you" gedoe uit Amerika ed. Maar ik weet dat de mensen om mij heen, als ze dat zeggen, dat ze dat oprecht menen en uit hun hart komt. Dat is geen cliche B-film....Dat is een blockbuster!!
En Dejavu, eigenlijk vind ik het rot voor je dat die woorden voor jou zijn betekenis hebben verloren.....
Wat naar zeg dat je ermee zit. Het is is niet zo dat je kinderen niet weten dat jij van ze houdt. Maar het gaat er mee om dat je je gevoelens OOK in woorden kan uitdrukken. Als je dat meekrijgt vanuit huis, is dat namelijk erg fijn. Net als Pippie heb ik als kind echt ontzettend gehunkerd naar die woorden. Want dat betekende dat ik bestond en dat ik het waard was.....Aangezien mijn zusje uit dezelfde nest komt, vind ik het des te belangerijker dat zij het weet en dat ik het zeg, want mijn moeder zegt het niet.....
Maar het is nog niet te laat voor jou..... Nogmaals
Ik ben iemand die afsluit met groetjes (kennissen, studiegenoten) of (veel) liefs soms icm xx of kusjes (xxxx of meer voor vriendlief ) Maar ik ben heel scheutig met: ik hou van jou......Juist omdat die woorden zooooveel voor mij betekenen. Als Lovestar zegt dat ze van je houdt.....
Ik heb er ook een hekel aan dat " I love you" gedoe uit Amerika ed. Maar ik weet dat de mensen om mij heen, als ze dat zeggen, dat ze dat oprecht menen en uit hun hart komt. Dat is geen cliche B-film....Dat is een blockbuster!!
En Dejavu, eigenlijk vind ik het rot voor je dat die woorden voor jou zijn betekenis hebben verloren.....
woensdag 18 maart 2009 om 16:10
Ik heb 3 jaar geleden gebroken met mijn ouders. Tijdens de ruzie die daaraan vooraf ging kwam dit ook ter sprake. "Het was nou eenmaal gewoon niet zo in ons gezin"
Na de breuk kreeg ik nog een paar mailtjes van mijn moeder...met ik hou van je, en ik ben trots op je. Toen hoefde het dus echt niet meer van me, ik geloof het ook niet.
Mijn kinderen heb ik altijd veel geknuffeld. Of in ieder geval de jongste. De oudste heeft een vorm van autisme en wilde niet geknuffeld worden. Ik verdenk mijn vader ook van autisme.
Na de breuk kreeg ik nog een paar mailtjes van mijn moeder...met ik hou van je, en ik ben trots op je. Toen hoefde het dus echt niet meer van me, ik geloof het ook niet.
Mijn kinderen heb ik altijd veel geknuffeld. Of in ieder geval de jongste. De oudste heeft een vorm van autisme en wilde niet geknuffeld worden. Ik verdenk mijn vader ook van autisme.
woensdag 18 maart 2009 om 16:11
Het is niet erg hoor, Lovestar. Ik heb ook nooit veel behoefte gevoeld om die woorden te horen. Heb vanuit huis veel liefde gekregen, en heb een zeer liefdevolle man. En wat ik zeg: ik heb een paar hele goede vriendinnen, wiens vriendschap ik koester. Van hen hoef ik dus niet te horen dat ze van me houden, dat weet ik.
Ik heb wel moeite met het leggen van nieuwe contacten, nieuwe vriendschappen. Het duurt lang voor ik mensen vertrouw, ze tot mijn vrienden durf te rekenen. Misschien zou het in die situaties wel handig zijn om af en toe eens 'Ik hou van jou' te zeggen. Ik zal het eens proberen, alhoewel sommigen dan waarschijnlijk gillend wegrennen, gezien de zeer diverse reacties op dit topic
Ik heb wel moeite met het leggen van nieuwe contacten, nieuwe vriendschappen. Het duurt lang voor ik mensen vertrouw, ze tot mijn vrienden durf te rekenen. Misschien zou het in die situaties wel handig zijn om af en toe eens 'Ik hou van jou' te zeggen. Ik zal het eens proberen, alhoewel sommigen dan waarschijnlijk gillend wegrennen, gezien de zeer diverse reacties op dit topic
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 16:21
quote:yoyo2 schreef op 18 maart 2009 @ 14:49:
Ik vind het allemaal een beetje "koetsie-koetsie" gedoe...
ik heb dus een surinaamse vriendin die dat altijd tegen me roept, hahaha, moest lachen toen ik je las.
Mijn kinderen roepen altijd nog ff door de brievenbus bij het weggaan , kou van jou!!!!!
Ik zeg het niet elke dag tegen Saarman, maar wij knuffelen wel heul veel, alsof we net bijelkaar zijn.
ik hoef het ook niet elke dag te horen, ik weet dat het zo is.
Ik vind het allemaal een beetje "koetsie-koetsie" gedoe...
ik heb dus een surinaamse vriendin die dat altijd tegen me roept, hahaha, moest lachen toen ik je las.
Mijn kinderen roepen altijd nog ff door de brievenbus bij het weggaan , kou van jou!!!!!
Ik zeg het niet elke dag tegen Saarman, maar wij knuffelen wel heul veel, alsof we net bijelkaar zijn.
ik hoef het ook niet elke dag te horen, ik weet dat het zo is.
woensdag 18 maart 2009 om 16:24
quote:sarah2ndlife schreef op 18 maart 2009 @ 16:21:
[...]
ik heb dus een surinaamse vriendin die dat altijd tegen me roept, hahaha, moest lachen toen ik je las.
Hier ook een Surinaamse vriendin, zij zegt trouwens wel vaak 'ik hou van jou' achtige dingen. Voel me er helemaal niet opgelaten door, past bij haar. En dan zeg ik het ook wel terug, maar vooral in de manier waarop ik haar naam zeg.
[...]
ik heb dus een surinaamse vriendin die dat altijd tegen me roept, hahaha, moest lachen toen ik je las.
Hier ook een Surinaamse vriendin, zij zegt trouwens wel vaak 'ik hou van jou' achtige dingen. Voel me er helemaal niet opgelaten door, past bij haar. En dan zeg ik het ook wel terug, maar vooral in de manier waarop ik haar naam zeg.
woensdag 18 maart 2009 om 16:30
quote:misschicken schreef op 18 maart 2009 @ 16:10:
Ik heb 3 jaar geleden gebroken met mijn ouders. Tijdens de ruzie die daaraan vooraf ging kwam dit ook ter sprake. "Het was nou eenmaal gewoon niet zo in ons gezin"
Na de breuk kreeg ik nog een paar mailtjes van mijn moeder...met ik hou van je, en ik ben trots op je. Toen hoefde het dus echt niet meer van me, ik geloof het ook niet.
Mijn kinderen heb ik altijd veel geknuffeld. Of in ieder geval de jongste. De oudste heeft een vorm van autisme en wilde niet geknuffeld worden. Ik verdenk mijn vader ook van autisme.
Bah, wat erg.
Maar je weet nu wat het met iemand doet. Probeer het dan zelf anders te doen.... De eerste paar keer klinken voor jou misschien onnatuurlijk, maar aldoende leert men!
Ik weet zeker dat het voor je kinderen niet uitmaakt hoe het er uitkomt, juist omdat het niet eerder gezegd is....
Ik heb 3 jaar geleden gebroken met mijn ouders. Tijdens de ruzie die daaraan vooraf ging kwam dit ook ter sprake. "Het was nou eenmaal gewoon niet zo in ons gezin"
Na de breuk kreeg ik nog een paar mailtjes van mijn moeder...met ik hou van je, en ik ben trots op je. Toen hoefde het dus echt niet meer van me, ik geloof het ook niet.
Mijn kinderen heb ik altijd veel geknuffeld. Of in ieder geval de jongste. De oudste heeft een vorm van autisme en wilde niet geknuffeld worden. Ik verdenk mijn vader ook van autisme.
Bah, wat erg.
Maar je weet nu wat het met iemand doet. Probeer het dan zelf anders te doen.... De eerste paar keer klinken voor jou misschien onnatuurlijk, maar aldoende leert men!
Ik weet zeker dat het voor je kinderen niet uitmaakt hoe het er uitkomt, juist omdat het niet eerder gezegd is....
woensdag 18 maart 2009 om 16:31
woensdag 18 maart 2009 om 16:37
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 16:31:
Het lijkt erop dat degenen die graag 'Ik hou van jou' roepen of te horen krijgen, die bevestiging nodig lijken te hebben.
Liefde niet als vanzelfsprekend zien, omdat ze vroeger niet veel liefde hebben ervaren thuis of binnen relaties.Liefde is ook helemaal niet vanzelfsprekend. Maar dat vind ik niet doordat ik weinig liefde heb gekend. Want dat heb ik juist wel!
Het lijkt erop dat degenen die graag 'Ik hou van jou' roepen of te horen krijgen, die bevestiging nodig lijken te hebben.
Liefde niet als vanzelfsprekend zien, omdat ze vroeger niet veel liefde hebben ervaren thuis of binnen relaties.Liefde is ook helemaal niet vanzelfsprekend. Maar dat vind ik niet doordat ik weinig liefde heb gekend. Want dat heb ik juist wel!
woensdag 18 maart 2009 om 16:48
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 15:34:
Misschien is dat wat me zo dwarszit, Eleonora. 'Ik hou van jou' wordt veel te vaak gebruikt op een manier die niet gemeend is (zoals die I love you's achter e-mails of in Amerikaanse gezinnen na afloop van elk telefoongesprek). Die woorden hebben hun waarde voor mij verloren, zijn besmet. Ik vind het onprettig om 'Ik hou van jou' te zeggen, omdat ik me dan gelijk hoofdrolspeelster in een foute B-film voel. Net zoals ik allergisch ben voor clichéromantiek in de vorm van kaarsjes rond het bad, gesprekken bij een goed glas wijn zittend voor een knapperend haardvuur, of een strandwandeling bij zonsondergang.
Balen voor je dat je de lading niet meer voelt bij romantiek en lieve woorden. Dat zit ook in je natuur denk ik. Ook ik word dag in dag uit geconfronteerd met onoprecht gebruik van mooie woorden (zoals jij beschrijft op TV e.d.) maar ik vind het anders als ik ze zelf gebruik dan wanneer ik ze door anderen gebruikt zie worden.
Weet je wat mij weer de totale, ongerepte schoonheid deed inzien van de woorden 'ik hou van jou'?
Het boekje 'Raad eens hoeveel ik van je hou' van Sam MacBratney en Anita Jeram. Een kinderboek nota bene...
Daarin staat 'houden van' zó puur beschreven, ik heb nooit meer aan de lading, die deze woorden kunnen hebben, getwijfeld na het lezen hiervan.
Ken je het?
Misschien is dat wat me zo dwarszit, Eleonora. 'Ik hou van jou' wordt veel te vaak gebruikt op een manier die niet gemeend is (zoals die I love you's achter e-mails of in Amerikaanse gezinnen na afloop van elk telefoongesprek). Die woorden hebben hun waarde voor mij verloren, zijn besmet. Ik vind het onprettig om 'Ik hou van jou' te zeggen, omdat ik me dan gelijk hoofdrolspeelster in een foute B-film voel. Net zoals ik allergisch ben voor clichéromantiek in de vorm van kaarsjes rond het bad, gesprekken bij een goed glas wijn zittend voor een knapperend haardvuur, of een strandwandeling bij zonsondergang.
Balen voor je dat je de lading niet meer voelt bij romantiek en lieve woorden. Dat zit ook in je natuur denk ik. Ook ik word dag in dag uit geconfronteerd met onoprecht gebruik van mooie woorden (zoals jij beschrijft op TV e.d.) maar ik vind het anders als ik ze zelf gebruik dan wanneer ik ze door anderen gebruikt zie worden.
Weet je wat mij weer de totale, ongerepte schoonheid deed inzien van de woorden 'ik hou van jou'?
Het boekje 'Raad eens hoeveel ik van je hou' van Sam MacBratney en Anita Jeram. Een kinderboek nota bene...
Daarin staat 'houden van' zó puur beschreven, ik heb nooit meer aan de lading, die deze woorden kunnen hebben, getwijfeld na het lezen hiervan.
Ken je het?
