Kinderen
alle pijlers
man moe
maandag 3 mei 2010 om 19:51
Hallo,
Mijn man en ik hebben een zoontje van bijna een jaar, mijn man is veertig, ik 34. Man twijfelt hevig over een tweede, we hebben geen moeilijk kind, maar hij vindt de verantwoordelijkheid heel zwaar. Hij had niet gedacht dat hij daar zo tegen aan zou lopen. Ik begrijp hem, zelf heb ik het ook in mindere mate. Maar ik vind het jammer dat we er niet meer van genieten, vooral samen. Onze zoon is een prachtvent.
Herkent iemand dit?
Mijn man en ik hebben een zoontje van bijna een jaar, mijn man is veertig, ik 34. Man twijfelt hevig over een tweede, we hebben geen moeilijk kind, maar hij vindt de verantwoordelijkheid heel zwaar. Hij had niet gedacht dat hij daar zo tegen aan zou lopen. Ik begrijp hem, zelf heb ik het ook in mindere mate. Maar ik vind het jammer dat we er niet meer van genieten, vooral samen. Onze zoon is een prachtvent.
Herkent iemand dit?
maandag 3 mei 2010 om 19:54
Mijn man kan dan een hand geven aan jou man.
Hier wel 3,5 jaar leeftijdsverschil en zelfs toen vond ik en hij ook de overgang van 1 naar 2 kinderen heel erg zwaar, zwaarder dan het krijgen van een eerste.
Kinderen zijn nu 6 en 10 en nu gaat het goed hoor, maar hij blijft zich altijd ernstige zorgen om de kinderen maken.
Hier wel 3,5 jaar leeftijdsverschil en zelfs toen vond ik en hij ook de overgang van 1 naar 2 kinderen heel erg zwaar, zwaarder dan het krijgen van een eerste.
Kinderen zijn nu 6 en 10 en nu gaat het goed hoor, maar hij blijft zich altijd ernstige zorgen om de kinderen maken.
maandag 3 mei 2010 om 19:57
Dus het vaderschap valt je man tegen? Dat kan, dat gebeurt meer mensen. Daar valt ook wel wat mee te doen maar alleen als hij dat zelf wil.
Een tweede lijkt me niet verstandig. Of je moet met hem samen besloten hebben dat jij het grootste deel van de zorg op je neemt of iets dergelijks. Al loop je toch het risico dat je relatie daar onder gaat lijden.
Een tweede lijkt me niet verstandig. Of je moet met hem samen besloten hebben dat jij het grootste deel van de zorg op je neemt of iets dergelijks. Al loop je toch het risico dat je relatie daar onder gaat lijden.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 3 mei 2010 om 19:57
Da's idd niet erg duidelijk: ik ben mijn man niet moe, mijn man is moe, zo ken ik hem niet. Hij staat voortdurend op scherp en alle antennes zijn uit, ook al ligt zoon lekker te slapen. Toch doe ik meer met zoon dan hij. Volgens mij heeft hij grote moeite met het verliezen van zijn vrijheid, niet meer spontaan iets doen, dat soort dingen.
Is het zo duidelijker?
Is het zo duidelijker?
maandag 3 mei 2010 om 20:07
Nou het blijft zwaar alleen wel anders. Als ze nog zo heel klein en ook fysiek nog zo heel kwetsbaar zijn is dat wel een extra zorg.
Mijn man was dolblij toen de kinderen ouder werden en niet meer huilden zonder dat je wist wat er was, omvielen bij iedere 2e stap, gewoon begrepen dat zomaar oversteken gevaarlijk is etc.
Als ze zo klein zijn zijn kinderen gewoon zo heel, heel, kleín.
Hij dacht ook vaak dingen als "wat als ik nou in slaap val en ik hoor ze niet, of van de trap val of weet ik wat."
Nu staan ze gewoon op en kunnen desnoods 112 bellen. Dat voelt heel anders.
Mijn man was dolblij toen de kinderen ouder werden en niet meer huilden zonder dat je wist wat er was, omvielen bij iedere 2e stap, gewoon begrepen dat zomaar oversteken gevaarlijk is etc.
Als ze zo klein zijn zijn kinderen gewoon zo heel, heel, kleín.
Hij dacht ook vaak dingen als "wat als ik nou in slaap val en ik hoor ze niet, of van de trap val of weet ik wat."
Nu staan ze gewoon op en kunnen desnoods 112 bellen. Dat voelt heel anders.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 3 mei 2010 om 20:09
Ik vind het leeftijdsverschil nu trouwens helemaal niet hinderlijk.
De oudste is wat kinderlijk voor zijn leeftijd en de jongste is alles behalve kinderlijk voor zijn 6 jarige leeftijd, dat kan er mee te maken hebben, maar ik vind het perfect zo.
Maar de eerste paar jaar met twee kinderen waren echt tropenjaren.
De oudste is wat kinderlijk voor zijn leeftijd en de jongste is alles behalve kinderlijk voor zijn 6 jarige leeftijd, dat kan er mee te maken hebben, maar ik vind het perfect zo.
Maar de eerste paar jaar met twee kinderen waren echt tropenjaren.
maandag 3 mei 2010 om 20:11
Maar Lisajan, ik heb je even geloept en je topic van een paar maanden terug gelezen, toen vond je het zelf ook best zwaar de verantwoordelijkheid.
Ik weet niet hoe de taken bij jullie in huis qua werk en huishouden geregeld zijn, maar misschien ziet je man jullie kind minder en duurt het allemaal wat langer voor hem om aan de situatie te wennen?
Ik weet niet hoe de taken bij jullie in huis qua werk en huishouden geregeld zijn, maar misschien ziet je man jullie kind minder en duurt het allemaal wat langer voor hem om aan de situatie te wennen?
maandag 3 mei 2010 om 20:14
