Help!mijn eierstokken rammelen niet..
maandag 3 mei 2010 om 20:22
Inmiddels ben ik 30, ik wilde eerst klaar zijn met mijn studies en dan maar eens bedenken of ik kinderen wilde. Voor mij is het nooit duidelijk geweest dat ik kinderen wilde, ik ben ook altijd jaloers op vrouwen die precies weten dat ze kinderen willen of dat ze juist precies weten dat ze geen kinderen willen. En ik...ik weet het niet. En tja..de tijd begint te dringen natuurlijk...
Als ik zo denk aan baby's wordt ik er niet warm of koud van, ik bedenk me vooral hoe ontzettend mijn leven zal veranderen en wat ik dan niet meer zal kunnen doen.
Zie ik een baby dan smelt ik en denk ik 'ik wil er nu 1!'.
Maar ik vind het zo ontzettend moeilijk omdat ik gewoon echt niet de drang heb om snel aan kinderen te beginnen.
Het is meer verstandelijk dan ik denk 'goh make up your mind want je wordt er niet jonger op!'
Aan mijn man ligt het trouwens niet, die is net zo wispelturig als ik met een kinderwens.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd of er vrouwen en moeders zijn die zich herkennen in dit verhaal en dit willen delen.
Liefs Janneke
Als ik zo denk aan baby's wordt ik er niet warm of koud van, ik bedenk me vooral hoe ontzettend mijn leven zal veranderen en wat ik dan niet meer zal kunnen doen.
Zie ik een baby dan smelt ik en denk ik 'ik wil er nu 1!'.
Maar ik vind het zo ontzettend moeilijk omdat ik gewoon echt niet de drang heb om snel aan kinderen te beginnen.
Het is meer verstandelijk dan ik denk 'goh make up your mind want je wordt er niet jonger op!'
Aan mijn man ligt het trouwens niet, die is net zo wispelturig als ik met een kinderwens.
Eigenlijk ben ik heel benieuwd of er vrouwen en moeders zijn die zich herkennen in dit verhaal en dit willen delen.
Liefs Janneke
maandag 3 mei 2010 om 21:56
Nou je reactie is zeker herkenbaar hoor. Ik ben dan wel iets jonger dan jij (26) en krijg dan ook vaak genoeg te horen: ach jouw tijd komt nog wel.. Alsof mensen (en meestal zijn dat mensen met kinderen) niet helemaal kunnen wennen aan het idee dat er ook personen zijn op deze aarbol die geen kinderen willen..
Ik heb het nooit gewild.. maar dan ook echt nooit. Kan kinderen overigens prima verdragen maar ik denk dat mijn eierstokken voor eeuwig zullen slapen Ik ben een jaar terug bij een paragnost geweest (uit nieuwschierigheid) en die vertelde mij dat ik 2 kinderen zou baren. Ik vond dit nieuws toen zo erg dat ik heel hard heb zitten huilen. De mevrouw in kwestie was helemaal verbouwereerd dat iemand dat zo erg kan vinden. Nou ik kan dat..
Gelukkig vindt mijn vriend het hebben van geen kinderen geen probleem en we stappen dan ook over maanden in het huwelijksbootje maar ik heb hem er wel bijverteld dat we met z'n 3tjes blijven (ik hij en de hond ) ik vind wel dat je partner er hetzelfde erover moet denken. De een wel willen en de ander niet is wat mij betreft geen goed idee..
Doe wat je hart je ingeeft.. als je op een ochtend wakker wordt en je wil opeens een kind ga er dan gewoon voor! Maar ik zou er geen twijfelgevalletje van maken.Dat lijkt me zo een eng gevoel.
Ik heb het nooit gewild.. maar dan ook echt nooit. Kan kinderen overigens prima verdragen maar ik denk dat mijn eierstokken voor eeuwig zullen slapen Ik ben een jaar terug bij een paragnost geweest (uit nieuwschierigheid) en die vertelde mij dat ik 2 kinderen zou baren. Ik vond dit nieuws toen zo erg dat ik heel hard heb zitten huilen. De mevrouw in kwestie was helemaal verbouwereerd dat iemand dat zo erg kan vinden. Nou ik kan dat..
Gelukkig vindt mijn vriend het hebben van geen kinderen geen probleem en we stappen dan ook over maanden in het huwelijksbootje maar ik heb hem er wel bijverteld dat we met z'n 3tjes blijven (ik hij en de hond ) ik vind wel dat je partner er hetzelfde erover moet denken. De een wel willen en de ander niet is wat mij betreft geen goed idee..
Doe wat je hart je ingeeft.. als je op een ochtend wakker wordt en je wil opeens een kind ga er dan gewoon voor! Maar ik zou er geen twijfelgevalletje van maken.Dat lijkt me zo een eng gevoel.
maandag 3 mei 2010 om 22:11
Bedankt voor alle reacties!Ik heb er erg veel aan vooral omdat ik nu ondertussen me af begon te vragen of ik wel normaal was. Ik bedoel het wordt er met de paplepel ingegoten, jke bent vrouw en je vind een man en automatisch horen daar wel kinderen bij. Nu heb ik het 'geluk' dat ik het beredruk heb met mijn huishouden, werk en hobby's nu al. En als ik verstandelijk nadenkzou ik het heus wel kunnen. Maar daarvoor moet ik wel dingen laten. Ik heb een paard, 2 honden en 3 katten. Mijn paard is op te lossen, ik heb inmiddels een bijrijder. Maar mijn honden is een ander verhaal, ik heb een duitser met een behoorlijke gebruiksaanwijzing. Echt now way dat ik die te kort wil doen of weg wil doen omdat ik zo graag toch maar een kind wil.
Een leven zonder kinderen zien we echt wel zitten, beetje reizen, leuke dingen doen en luxe leven.
Maar aan de andere kant denk ik tja...en wat nou als ik of mijn man iets overkomt..dan blijft hij/zij alleen achter. Echt super egoistisch hoor ik weet het.
En soms heb ik periodes dan zit ik namen te bedenken en zie ik het voor me hoe ik naar de babyfoon zit te luisteren om een geluid te spotten van boven.
Stardust, grappig genoeg heeft een paragnost mij ook verteld dat ik een kind zou krijgen, een jongen. Vlak nadat ik mijn diploma zou krijgen zou ik zwanger raken. Tja..mijn diploma krijg ik 22 Juni
Bedankt in elk geval voor al jullie reacties!!
Een leven zonder kinderen zien we echt wel zitten, beetje reizen, leuke dingen doen en luxe leven.
Maar aan de andere kant denk ik tja...en wat nou als ik of mijn man iets overkomt..dan blijft hij/zij alleen achter. Echt super egoistisch hoor ik weet het.
En soms heb ik periodes dan zit ik namen te bedenken en zie ik het voor me hoe ik naar de babyfoon zit te luisteren om een geluid te spotten van boven.
Stardust, grappig genoeg heeft een paragnost mij ook verteld dat ik een kind zou krijgen, een jongen. Vlak nadat ik mijn diploma zou krijgen zou ik zwanger raken. Tja..mijn diploma krijg ik 22 Juni
Bedankt in elk geval voor al jullie reacties!!
maandag 3 mei 2010 om 22:25
Wij hebben ook heel lang getwijfeld. Met alle argumenten die daarbij hoorden. Wel hebben we het er met enige regelmaat over gehad. Heel bewust. Ik had het gevoel dat ik voor mijn 35 wilde beslissen. Als we het dan nog niet zouden willen of weten, was dat voor ons een "nee". Maar ik wilde voorkomen dat ik op mijn 37e opeens erachter zou komen dat we waren vergeten om erover na te denken omdat we te druk waren met carriere, sociaal leven en andere leuke dingen.
Inmiddels ben ik zwanger. Maar dat zegt helemaal niets over welke kant jouw twijfel op moet gaan. Het is iets waar je het samen over hebt, en je moet het samen wel of niet willen.
Inmiddels ben ik zwanger. Maar dat zegt helemaal niets over welke kant jouw twijfel op moet gaan. Het is iets waar je het samen over hebt, en je moet het samen wel of niet willen.
maandag 3 mei 2010 om 22:26
SheMellon, zoals ik al zei wel of geen kinderen is altijd een egoïstisch besluit. Dus eerst maar eens ophouden met dat te denken.
Overigens vind ik huisdieren ook geen reden voor een 'nee'. Je hebt namelijk in mijn opinie geen reden nodig om wel of geen kinderen te willen krijgen. Helaas word je vaak wel om een reden gevraagd als je aangeeft het niet te willen, maar hebben mensen die wel willen vaak ook geen sluitende argumentatie. En dat is óók niet nodig, maar wel iets dat mij tegen de borst stuit als ik voor de zoveelste keer wordt gevraagd naar het waarom achter mijn gebrek aan rammelende eierstokken...
Overigens vind ik huisdieren ook geen reden voor een 'nee'. Je hebt namelijk in mijn opinie geen reden nodig om wel of geen kinderen te willen krijgen. Helaas word je vaak wel om een reden gevraagd als je aangeeft het niet te willen, maar hebben mensen die wel willen vaak ook geen sluitende argumentatie. En dat is óók niet nodig, maar wel iets dat mij tegen de borst stuit als ik voor de zoveelste keer wordt gevraagd naar het waarom achter mijn gebrek aan rammelende eierstokken...
maandag 3 mei 2010 om 22:34
dinsdag 4 mei 2010 om 11:16
quote:Ikbenelfje schreef op 03 mei 2010 @ 22:34:
Helemaal eens met Fozziebear. Mensen hebben een bepaald verwachtingspatroon (huisje, boompje, beestje) en als je daar niet aan voldoet moet je dat kunnen uitleggen...
Maar je hoeft nooit uit te leggen waarom je juist wel voor kinderen kiest. Dan is "je gevoel" opeens wel goed genoeg.die laatste zin, geweldig! Ga ik onthouden!
Helemaal eens met Fozziebear. Mensen hebben een bepaald verwachtingspatroon (huisje, boompje, beestje) en als je daar niet aan voldoet moet je dat kunnen uitleggen...
Maar je hoeft nooit uit te leggen waarom je juist wel voor kinderen kiest. Dan is "je gevoel" opeens wel goed genoeg.die laatste zin, geweldig! Ga ik onthouden!
dinsdag 4 mei 2010 om 14:50
Ach ja..... Ik ben 39 jaar. Tot mijn 37ste had ik nooit echt een kinderwens. En toch zag ik mijn toekomst wel met een kindje. Mijn man, waar ik inmiddels bijna 19 jaar mee ben getrouwd, had hetzelfde. Totdat ik 37 werd. En een vriendin van mij vertelde dat ze zwanger was. Ik wilde gelijk naar huis om met mijn man het bed in te duiken. 1 Maand later was ik zwanger en inmiddels is onze zoon 13 maanden. Het blijft bij 1 kind, vanwege gezondheid risico's, maar ik had er best nog eentje gewild. Gek he? Jaren niet echt aan gedacht. En dan toch ineens.... Nu ben ik moeder en heb ik een gezin. Het kan gek lopen in het leven.
M
M