Kinderen
alle pijlers
Ervaringen Stuitbevalling
dinsdag 4 mei 2010 om 11:16
Mijn kindje ligt in een stuit (met 37 weken) en het is niet meer waarschijnlijk dat het nog uit zich zelf gaat draaien. Deze week heb ik 2 keer een draaipoging gehad, maar behalve dat dit zeer onprettig was, had het geen resultaat. Mijn kindje blijft eigenwijs met het hoofdje omhoog liggen. Bij de keus tussen een geplande keizersnee en een stuitbevalling, kies ik in eerste instantie voor een stuitbevalling, hoewel er deze week nog gekeken moet worden o.a. door een MRI scan of dit medisch verantwoord is. Nu mijn vraag aan jullie: wie heeft er ervaring met een stuitbevalling? Hoe is die bij jou verlopen? En waarom heb je voor een stuitbevalling gekozen i.p.v. een geplande KS?
Alvast mijn hartelijke dank!
Alvast mijn hartelijke dank!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:02
En weer een stuiterbal, haha wat hoor je dat toch veel.
Ik ben in 2006 van een stuitertje bevallen, op de natuurlijke manier. Mocht allemaal na overleg, wel in het ziekenhuis natuurlijk en ik mocht in ieder geval niet langer dan tot 40.5 weken doorlopen.
Bevalling duurde vanaf de eerste wee, 5 uur. 4 en half uur weeën en 3 keer persen, mannetje schoot eruit . Ik heb de weeen in bad opgevangen, was erg fijn. Het is wel waar dat je veel eerder persdrang hebt.
Bij mij waren ook de voorbereidingen al getroffen als het een KS zou worden maar dus niet nodig. En ons mannetje had als resultaat van zijn eigenwijze houding een blauwe bil.
Ik was ook heel blij dat we gewoon de volgende morgen lekker weer samen naar huis konden en ik alles lekker zelf kon doen.
Vorig jaar ben ik bevallen van de tweede die wel goed lag, maar als ik weer zou mogen kiezen had ik weer voor de stuit gekozen, die bevalling was veeeeeel fijner.
Succes in ieder geval en veel plezier straks met jullie kleine!
Ik ben in 2006 van een stuitertje bevallen, op de natuurlijke manier. Mocht allemaal na overleg, wel in het ziekenhuis natuurlijk en ik mocht in ieder geval niet langer dan tot 40.5 weken doorlopen.
Bevalling duurde vanaf de eerste wee, 5 uur. 4 en half uur weeën en 3 keer persen, mannetje schoot eruit . Ik heb de weeen in bad opgevangen, was erg fijn. Het is wel waar dat je veel eerder persdrang hebt.
Bij mij waren ook de voorbereidingen al getroffen als het een KS zou worden maar dus niet nodig. En ons mannetje had als resultaat van zijn eigenwijze houding een blauwe bil.
Ik was ook heel blij dat we gewoon de volgende morgen lekker weer samen naar huis konden en ik alles lekker zelf kon doen.
Vorig jaar ben ik bevallen van de tweede die wel goed lag, maar als ik weer zou mogen kiezen had ik weer voor de stuit gekozen, die bevalling was veeeeeel fijner.
Succes in ieder geval en veel plezier straks met jullie kleine!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:59
Ik heb vanwege de risico's voor het kind gekozen voor een keizersnee. Ik heb een nichtje met een verstandelijke beperking, "dankzij" zuurstofgebrek bij een stuitbevalling, en zou het mezelf nooit vergeven.
Het was mijn eerste en een versiepoging was mislukt. Die versiepoging vond ik pijnlijker dan de keizersnee!
De geplande keizersnee werd alsnog spoed, omdat zoonlief het al tijd vond, en achteraf vond ik dit een prima manier: de bevalling afwachten zodat de natuur toch "zijn gang kan gaan", en dan ingrijpen met keizersnee. Ik had het op zich best aangedurfd trouwens, ging binnen 2 uur naar 7 cm ontsluiting (met persdrang), maar het was echt een rationele beslissing om de keizersnee door te zetten.
Het was mijn eerste en een versiepoging was mislukt. Die versiepoging vond ik pijnlijker dan de keizersnee!
De geplande keizersnee werd alsnog spoed, omdat zoonlief het al tijd vond, en achteraf vond ik dit een prima manier: de bevalling afwachten zodat de natuur toch "zijn gang kan gaan", en dan ingrijpen met keizersnee. Ik had het op zich best aangedurfd trouwens, ging binnen 2 uur naar 7 cm ontsluiting (met persdrang), maar het was echt een rationele beslissing om de keizersnee door te zetten.
dinsdag 4 mei 2010 om 16:03
Het grootste nadeel van de keizersnee: dat je een paar dagen moet blijven in het ziekenhuis, met katheter enzo, echt hulpbehoevend in het begin, en een volgende keer niet meer thuis mag bevallen. (Herstel daarentegen vond ik meevallen, na 12 uur alweer uit bed, na 24 uur in de douche, na 1 week buiten wandelen)
Het grootste nadeel van de vaginale stuitbevalling, naast het extra risico: de relatief grote kans dat het alsnóg een keizersnee wordt en dat je de nadelen onder punt 1 krijgt zonder dat je hierop mentaal bent voorbereid.
Het grootste nadeel van de vaginale stuitbevalling, naast het extra risico: de relatief grote kans dat het alsnóg een keizersnee wordt en dat je de nadelen onder punt 1 krijgt zonder dat je hierop mentaal bent voorbereid.
dinsdag 4 mei 2010 om 16:14
Fijn om de reacties te lezen en de overwegingen die ieder zo gemaakt heeft, en gelukkig ook positieve stuit bevallingservaringen!
@ mango, voor moxa schijnt het nu al te laat te zijn, heb wel homeopathische korrels geprobeerd, daar werd het kindje wel bewegelijker van maar draaide niet.
@ Vivafeelfree, dat is ook van mij wel een angst, een kindje met een verst. beperking door zuurstof gebrek.
Ik ben ook zeker van plan alleen een stuit bevalling te doen als het echt verantwoord kan en ik denk dat ik me van te voren ook goed ga voorbereiden op de mogelijkheid dat het toch een kans vrij keizersnee wordt, omdat de kans vrij hoog is daarop als het niet goed gaat.
Weten jullie trouwens of je bij een spoedkeizersnee altijd onder volledige narcose gebracht wordt?
Dat is namelijk een punt wat ik wel heel jammer zou vinden, de geboorte van mijn kind niet bewust mee te kunnen maken
@ mango, voor moxa schijnt het nu al te laat te zijn, heb wel homeopathische korrels geprobeerd, daar werd het kindje wel bewegelijker van maar draaide niet.
@ Vivafeelfree, dat is ook van mij wel een angst, een kindje met een verst. beperking door zuurstof gebrek.
Ik ben ook zeker van plan alleen een stuit bevalling te doen als het echt verantwoord kan en ik denk dat ik me van te voren ook goed ga voorbereiden op de mogelijkheid dat het toch een kans vrij keizersnee wordt, omdat de kans vrij hoog is daarop als het niet goed gaat.
Weten jullie trouwens of je bij een spoedkeizersnee altijd onder volledige narcose gebracht wordt?
Dat is namelijk een punt wat ik wel heel jammer zou vinden, de geboorte van mijn kind niet bewust mee te kunnen maken
dinsdag 4 mei 2010 om 16:24
Hoi, hier nog een oudste kindje dat in stuit lag. Bij mij kwamen ze er ook achter toen mijn vliezen braken, wat het begin van de bevalling was.
Veel tijd om er over na te denken had ik dus niet. Maar dochter was ingedaald, niet te groot, haar hoofd was niet zo groot en de gyn. zag het wel zitten.
We werden goed in de gaten gehouden. De bevalling verliep super snel. Na 3 en half uur was onze dochter geboren. En de volgende ochtend toen de kinderarts haar had nagekeken konden we naar huis. Heerlijk.
Als ik het vergelijk met de bevalling van haar zusje, die thuis geboren is, want die lag wel goed. Vond ik het niet pijnlijker. Het persen zelfs minder pijnlijk.
Als je het ziet zitten, en de gyn. ook, dan zou ik het gewoon proberen. En onthouden dat als er iets niet vlot je alsnog een keizersnee krijgt.
Veel tijd om er over na te denken had ik dus niet. Maar dochter was ingedaald, niet te groot, haar hoofd was niet zo groot en de gyn. zag het wel zitten.
We werden goed in de gaten gehouden. De bevalling verliep super snel. Na 3 en half uur was onze dochter geboren. En de volgende ochtend toen de kinderarts haar had nagekeken konden we naar huis. Heerlijk.
Als ik het vergelijk met de bevalling van haar zusje, die thuis geboren is, want die lag wel goed. Vond ik het niet pijnlijker. Het persen zelfs minder pijnlijk.
Als je het ziet zitten, en de gyn. ook, dan zou ik het gewoon proberen. En onthouden dat als er iets niet vlot je alsnog een keizersnee krijgt.
dinsdag 4 mei 2010 om 16:31
dinsdag 4 mei 2010 om 19:38
Ik kopieer even een reactie die ik eerder heb gegeven in een topic over stuitbevallingen.
Ik ben vorig jaar bevallen van mijn derde kind. Ze lag eerst aldoor dwars, en is door Moxa (denk ik, ze lag 12 weken dwars,en is daarna opeens gedraaid) gedraaid, helaas in stuit.
Na uitgebreid onderzoek (uitgebreide echo, kind voelen, eerdere bevallingen doorgenomen) schatte de gyn een vaginale bevalling in op 80% kans van slagen. (versie was trouwens mislukt)
Ik ben ervoor gegaan. Ik vond het wel eng, en zag er tegen op. Achteraf is het mij echt 150% meegevallen. Ik heb geen verschil gemerkt met een "gewone" bevalling. Na 3 kwartier voorweeen en 20 minuten "echte" weeen was onze dochter er al. meisje mankeerde niets, en ik had 2 hechtingen.
Mij is het dus prima bevallen, zo'n stuitbevalling.
Ik ben vorig jaar bevallen van mijn derde kind. Ze lag eerst aldoor dwars, en is door Moxa (denk ik, ze lag 12 weken dwars,en is daarna opeens gedraaid) gedraaid, helaas in stuit.
Na uitgebreid onderzoek (uitgebreide echo, kind voelen, eerdere bevallingen doorgenomen) schatte de gyn een vaginale bevalling in op 80% kans van slagen. (versie was trouwens mislukt)
Ik ben ervoor gegaan. Ik vond het wel eng, en zag er tegen op. Achteraf is het mij echt 150% meegevallen. Ik heb geen verschil gemerkt met een "gewone" bevalling. Na 3 kwartier voorweeen en 20 minuten "echte" weeen was onze dochter er al. meisje mankeerde niets, en ik had 2 hechtingen.
Mij is het dus prima bevallen, zo'n stuitbevalling.
dinsdag 4 mei 2010 om 21:38
Bij de oudste kwamen we er tijdens de bevalling (thuis) achter dat hij in stuit lag. Omdat het razendsnel ging (2 uur van begin tot eind) was er geen tijd meer om naar het ziekenhuis te gaan. Na twee keer persen was mijn zoon geboren!
Mijn tweede kindje bleek op exact dezelfde manier in mijn baarmoeder te liggen, maar gelukkig wisten we dit al ruim van te voren. Omdat de eerste bevalling goed was verlopen durfde ik nog wel een stuitbevalling aan. Nu uiteraard wel in het ziekenhuis. Mijn grootste angst was om niet op tijd te zijn, maar alles ging perfect. Van begin tot eind 2,5 uur... Wel flink geknipt, maar 3 uur na de geboorte waren we alweer thuis!
Ik zou het zo weer doen!
Mijn tweede kindje bleek op exact dezelfde manier in mijn baarmoeder te liggen, maar gelukkig wisten we dit al ruim van te voren. Omdat de eerste bevalling goed was verlopen durfde ik nog wel een stuitbevalling aan. Nu uiteraard wel in het ziekenhuis. Mijn grootste angst was om niet op tijd te zijn, maar alles ging perfect. Van begin tot eind 2,5 uur... Wel flink geknipt, maar 3 uur na de geboorte waren we alweer thuis!
Ik zou het zo weer doen!
