Relaties
alle pijlers
Wat is "houden van"?
zondag 24 februari 2008 om 21:28
Houden van is wat Blijfgewoonbianca omschreef.
Mag ik vragen of nr1 weet van nr2? Ik veroordeel niets overigens, ik heb zelf ooit mijn fouten gemaakt dus ik weet wat het is en hoe het voelt.
Bij is het wel overgegaan in houden van (voor zover onvoorwaardelijke liefde mogelijk is tussen mensen, het komt er verrekte dichtbij) voor nr2, maar daar is een hoop aan vooraf gegaan. Dat was nooit gelukt door te blijven liegen tegen nr1 en dus eigenlijk ook tegen mezelf. Dat is alleen gelukt door mezelf in de spiegel te kijken, mijzelf en mijn ex te vergeven (gebeurt niet in 1 dag) en mezelf te gaan waarderen. Dat het toevallig gelukt is met 'de ander' heeft niets met de verboden liefde zelf te maken die zogenaamd voorbestemd was, maar alles met mezelf.
Wetende, dat als ik het eerder had toegepast mijn relatie met mijn ex of beter was verlopen, of veel eerder was beeindigd en had ik mezelf niet zoveel ellende op de hals gehaald met vreemdgaan. En, niet geheel onbelangrijk, had ik mijn ex dan nooit zo op zijn ziel getrapt.
Wat is houden van dus in essentie? Allereerst houden van jezelf. Er zijn maar weinigen die dat echt heel goed kunnen... ik ben slechts pas op weg, maar daarmee merk is dat mijn liefde los staat van het wel of geen relatie met hem hebben.
Mag ik vragen of nr1 weet van nr2? Ik veroordeel niets overigens, ik heb zelf ooit mijn fouten gemaakt dus ik weet wat het is en hoe het voelt.
Bij is het wel overgegaan in houden van (voor zover onvoorwaardelijke liefde mogelijk is tussen mensen, het komt er verrekte dichtbij) voor nr2, maar daar is een hoop aan vooraf gegaan. Dat was nooit gelukt door te blijven liegen tegen nr1 en dus eigenlijk ook tegen mezelf. Dat is alleen gelukt door mezelf in de spiegel te kijken, mijzelf en mijn ex te vergeven (gebeurt niet in 1 dag) en mezelf te gaan waarderen. Dat het toevallig gelukt is met 'de ander' heeft niets met de verboden liefde zelf te maken die zogenaamd voorbestemd was, maar alles met mezelf.
Wetende, dat als ik het eerder had toegepast mijn relatie met mijn ex of beter was verlopen, of veel eerder was beeindigd en had ik mezelf niet zoveel ellende op de hals gehaald met vreemdgaan. En, niet geheel onbelangrijk, had ik mijn ex dan nooit zo op zijn ziel getrapt.
Wat is houden van dus in essentie? Allereerst houden van jezelf. Er zijn maar weinigen die dat echt heel goed kunnen... ik ben slechts pas op weg, maar daarmee merk is dat mijn liefde los staat van het wel of geen relatie met hem hebben.
zondag 24 februari 2008 om 21:37
quote:Reiger100 schreef op 23 februari 2008 @ 17:25:
[...]
Ik heb het grote 'geluk' gehad (dat meen ik!) dat ik een lang slecht eerste huwelijk gehad heb, want daardoor zal ik mijn huidige gelukkige relatie nooit 'gewoon' vinden. Ik zal er altijd ontzettend dankbaar voor blijven.Beetje mosterd na maar dit is heel herkenbaar Reiger. Ik heb ook drieëneenhalfjaar een kloterelatie gehad (hij was niet klote (nou ja , ik ook niet, maar wij samen wel) en als ik aan mijn huidige vriendje denk herinner ik me telkens weer alle honderdduizend pluspunten die hij heeft en waardoor ik op het gevallen ben. Liefde is mooi, en ik ben er ook dankbaar voor.
[...]
Ik heb het grote 'geluk' gehad (dat meen ik!) dat ik een lang slecht eerste huwelijk gehad heb, want daardoor zal ik mijn huidige gelukkige relatie nooit 'gewoon' vinden. Ik zal er altijd ontzettend dankbaar voor blijven.Beetje mosterd na maar dit is heel herkenbaar Reiger. Ik heb ook drieëneenhalfjaar een kloterelatie gehad (hij was niet klote (nou ja , ik ook niet, maar wij samen wel) en als ik aan mijn huidige vriendje denk herinner ik me telkens weer alle honderdduizend pluspunten die hij heeft en waardoor ik op het gevallen ben. Liefde is mooi, en ik ben er ook dankbaar voor.
zondag 24 februari 2008 om 21:52
Kaboutertje, mijn nr1 weet van mijn nr2. Ik heb hem ook min of meer uit gelegd hoe het zover is gekomen. Mijn nr1 hoef ik niks te vergeven want hij is altijd meer dan goed voor me geweest. Hij is er niet schuldig aan dat ik bepaalde dingen bij hem mis. Ik ben er schuldig aan dat ik hierdoor zelf die dingen ook weg ben gaan stoppen. Als ik dat niet had gedaan was, zoals jij schrijft, mijn relatie met nr1 of beter geweest of allang beeindigd.
Ik dacht altijd dat ik van mezelf hield. Nr2 heeft mij, onbewust van zijn kant, laten inzien wat ik belangrijk vind en hoe ik in het leven wil staan.
Het klinkt misschien allemaal nogal wazig maar het heeft veel te maken met het land waar ik nu woon, mijn Nederlandse achtergrond, geloof, waarden en normen.
Kaboutertje, bedankt voor je reactie en je vragen die me toch weer aan het denken hebben gezet.
Dondersteentje, ik reageerde op een vraag waar ik eigenlijk geen duidelijk antwoord op heb. Sterkte met je zoektocht.
Ik dacht altijd dat ik van mezelf hield. Nr2 heeft mij, onbewust van zijn kant, laten inzien wat ik belangrijk vind en hoe ik in het leven wil staan.
Het klinkt misschien allemaal nogal wazig maar het heeft veel te maken met het land waar ik nu woon, mijn Nederlandse achtergrond, geloof, waarden en normen.
Kaboutertje, bedankt voor je reactie en je vragen die me toch weer aan het denken hebben gezet.
Dondersteentje, ik reageerde op een vraag waar ik eigenlijk geen duidelijk antwoord op heb. Sterkte met je zoektocht.
zondag 24 februari 2008 om 21:53
Dat kan je soms merken als hij/zij niet in de buurt is en dat je die persoon dan mist, ook al besef je dat niet direct. (dat heb ik namelijk)quote:Is dit genoeg om in eenrelatie te blijven?
Als je een relatie hebt waarbij je je twijfels hebt maak dan een lijst met plus- en minpunten.
Als je de lijst klaar hebt streep dan een positief punt(en) weg tegen een negatieve en kijk wat je dan wat je overhoud, daarnaast overleg met je partner de minpunten in jouw ogen mocht dat mogelijk zijn. (werkt wel twee kanten op, hij/zij kan ook de plus- en minpunten aangeven.)
Als je echt van iemand houdt, dan voel je dat, en het liefst met 'vlindertjes'.(maar verliefheid is wat anders dan 'houden van'/liefde)
En verder vrijwel iedere relatie is (naar mijn idee) dynamisch en die dient te worden onderhouden, als dat niet gebeurd dan kan de sleur erin komen en/of kan de zaak doodbloeden en/of komt weer een extra post bij 'minnaar/minnaressen deel x' of zo.
Als je een relatie hebt waarbij je je twijfels hebt maak dan een lijst met plus- en minpunten.
Als je de lijst klaar hebt streep dan een positief punt(en) weg tegen een negatieve en kijk wat je dan wat je overhoud, daarnaast overleg met je partner de minpunten in jouw ogen mocht dat mogelijk zijn. (werkt wel twee kanten op, hij/zij kan ook de plus- en minpunten aangeven.)
Als je echt van iemand houdt, dan voel je dat, en het liefst met 'vlindertjes'.(maar verliefheid is wat anders dan 'houden van'/liefde)
En verder vrijwel iedere relatie is (naar mijn idee) dynamisch en die dient te worden onderhouden, als dat niet gebeurd dan kan de sleur erin komen en/of kan de zaak doodbloeden en/of komt weer een extra post bij 'minnaar/minnaressen deel x' of zo.
maandag 25 februari 2008 om 10:48
Ik heb deze vraag ook wel eens hier op het forum gesteld. Zelf ben ik meer gaan realiseren dat iedereen een andere definitie heeft voor zichzelf en dat het ook erg lastig is een gevoel te omschrijven. Wie zegt dat als jij het over een bepaald gevoel hebt, ik kan snappen wat dat gevoel is en dat hetzelfde beleef?
Die rijtjes waaraan echte liefde zou moeten voldoen vind ik zelf ook bijna wat te simplistisch. Alsof je er universele dingen aan kunt hangen.
Ik denk dat er ook nog een verschil bestaat tussen partnerliefde en liefde voor een kind bv. In dat rijtje van Shalom staat dat echte liefde onbaatzuchtig is en niet uitgaat van behoeftebevrediging. In een partnerrelatie zou het ook best wel eens ongezond kunnen zijn als je zoveel van de ander houdt dat je dat blijft voelen, ondanks dat die ander niet tot nauwelijks in jouw behoeften (bv intimiteit, vertrouwen, etc) voorziet. Klinkt voor mij als een utopie. Kan me voorstellen dat dat bij de liefde voor je kind anders is, dat die liefde minder voorwaardelijk is.
Verder denk ik idd dat hoe je van de ander houdt en kunt houden heel veel te maken heeft met je eigen persoonlijke ontwikkeling. Zit je met jezelf in de knoop, dan kan het zijn dat er minder ruimte is voor de ander en dat je maximale vermogen tot houden van anders is dan dat vermogen wanneer je voor jezelf ook meer liefde en acceptatie kan voelen. Ik zie daarom het nut niet meer in van vergelijken en rijtjes waaraan liefde volgens anderen moet voldoen. Kijk naar je eigen vermogen tot houden van.
Die rijtjes waaraan echte liefde zou moeten voldoen vind ik zelf ook bijna wat te simplistisch. Alsof je er universele dingen aan kunt hangen.
Ik denk dat er ook nog een verschil bestaat tussen partnerliefde en liefde voor een kind bv. In dat rijtje van Shalom staat dat echte liefde onbaatzuchtig is en niet uitgaat van behoeftebevrediging. In een partnerrelatie zou het ook best wel eens ongezond kunnen zijn als je zoveel van de ander houdt dat je dat blijft voelen, ondanks dat die ander niet tot nauwelijks in jouw behoeften (bv intimiteit, vertrouwen, etc) voorziet. Klinkt voor mij als een utopie. Kan me voorstellen dat dat bij de liefde voor je kind anders is, dat die liefde minder voorwaardelijk is.
Verder denk ik idd dat hoe je van de ander houdt en kunt houden heel veel te maken heeft met je eigen persoonlijke ontwikkeling. Zit je met jezelf in de knoop, dan kan het zijn dat er minder ruimte is voor de ander en dat je maximale vermogen tot houden van anders is dan dat vermogen wanneer je voor jezelf ook meer liefde en acceptatie kan voelen. Ik zie daarom het nut niet meer in van vergelijken en rijtjes waaraan liefde volgens anderen moet voldoen. Kijk naar je eigen vermogen tot houden van.
zondag 9 mei 2010 om 12:32
Hallo,
Ik heb nu 2 jaar een relatie, hiervoor nog nooit een echte relatie gehad.
De verliefdheid is veel minder, af en toe voel je nog kriebels.
Sinds 2007 slik ik medicijnen door een depressie. Vorig jaar februari slikte ik 150 mg, dat is voor zo'n medicijn erg hoog. Sindsdien ben ik mijzelf niet meer.
Ik weet dat ik van mijn vrien houd. Ik voel soms nog kriebels, ik geniet van hem als hij bijvoorbeeld in de tuin aan het klussen is, of dat we heerlijk met elkaar op de bank zitten. Heel vaak moet ik hem even aanraken of hem een dikke kus geven.
Maar door die medicatie zit alles zo vast in m'n hoofd, dat ik al een jaar lang aan het denken denken, piekeren, piekeren ben. Ik maak mezelf knettergek.
Moet je nog meer voelen om van iemand tehouden?
Ik heb nu 2 jaar een relatie, hiervoor nog nooit een echte relatie gehad.
De verliefdheid is veel minder, af en toe voel je nog kriebels.
Sinds 2007 slik ik medicijnen door een depressie. Vorig jaar februari slikte ik 150 mg, dat is voor zo'n medicijn erg hoog. Sindsdien ben ik mijzelf niet meer.
Ik weet dat ik van mijn vrien houd. Ik voel soms nog kriebels, ik geniet van hem als hij bijvoorbeeld in de tuin aan het klussen is, of dat we heerlijk met elkaar op de bank zitten. Heel vaak moet ik hem even aanraken of hem een dikke kus geven.
Maar door die medicatie zit alles zo vast in m'n hoofd, dat ik al een jaar lang aan het denken denken, piekeren, piekeren ben. Ik maak mezelf knettergek.
Moet je nog meer voelen om van iemand tehouden?
