November 2007

Prettige moederdag allemaal dames.



Had nogal een dagje gister zeg eerst naar de eerste hulp, doorgestuurd naar de HAP (daar konden we nl pas einde van de middag terecht en toen de verpleegkundige van de eerste hulp belde ineens binnen een half uur), weer antibiotica en weer een dubbele middenooronsteking. Ze had nl 39,8 koorts gistervanochtend en de nacht was weer drama dus meteen actie ondernomen. Ik was nl vrijdag nog bij de HA en toen werd verteld dat de oren alleen maar een beetje rood waren. Ja hoor, tuurlijk. Maar ik heb wel een verwijzing op zak en dat was in eerste instantie mijn doel. Deden ze ook moeilijk over maar omdat ze zagen dat ik al 6x was geweest en ik er geen genoegen mee nam kreeg ik hem toch.



Nu toch weer AB van de HAP gehad. Ma. ga ik meteen mijn verzekering bellen want ik wil naar een KNO (ben blij dat ik in ieder geval die verwijzing in mijn zak heb) die voor de buisjes operatie niet zulke lange wachtlijsten heeft als hier in Utrecht (min 6 weken) en ik wil het eigenlijk voor de vakantie gedaan hebben. De verzekering kan nl hopelijk weer bemiddelen, dan hebben ze maar niet dezelfde KNO hoor, kan ik meteen de verhalen die zon arts verteld vergelijken haha. Uitgaande van het feit dat de KNO zegt dat ze buisjes moet. Het kan trouwens wel op deze leeftijd dus hopelijk gaat dat ook gebeuren.



Vanochtend weer 39,4 koorts voor Saar maar ook lieve en leuke zelfgemaakte kadootjes van beide. Hopelijk werkt de AB snel vandaag.

Chica toch! Hopelijk kunnen de buisjes en brengen ze verlichting.



Ja, lala, kunstgras. Ideaal: net zo zacht als echt gras en geen onderhoud. En het klimrek kan er op blijven staan. Maar alleen een onderbroekje durf ik nog niet hoor. Ik heb ze ook nog niet dus het kan niet



suzaa, ik heb ooit bij een oppasgezin met de kidscar gefietst. Gaat heel fijn, waarschijnlijk beter dan een bakfiets.



Verder jullie ook een fijne Moederdag. Hier ook met leuke knutsels. Leuk hoor.

Allemaal kleine rode vlekjes op haar romp en gezichtje. Ineens. Hmmm even opzoeken en het ziet er dus uit als de zesde ziekte voor Saar. En die kan een middenoorontsteking triggeren en die hoge koorts verklaren. Nou dat is dan ook weer opgelost Hopelijk is dat morgen dus weer beter. Dan die oorontsteking weg krijgen en we blijven uiteraard met de AB doorgaan.

Nou mijn nacht was nog erger dan alle eerdere keren. Anniek wakker om half 2 (ze ziet tegenwoordig spoken en is er bang voor) toen om 3 uur Sara (toen Anniek eindelijk sliep met mij ernaast op een luchtbed) en die sliep pas weer om half 5 en iedereen weer wakker om 7 uur. Ben echt kapot en vraag me af hoe ik deze dag moet doorkomen. Saar kan niet naar KDV (want heeft nog vlekken en dus nog besmettelijk), Anniek wel, ik denk dat ik maar met Saar ga meeslapen want ik kan zo amper functioneren. Op dit soort dagen ben ik blij dat ik niet werk.



Nee Anniek heeft nog geen symptomen maar de zesde ziekte is iets wat voornamelijk kindjes tussen de 6 mnd en 2 jaar krijgen. Zij heeft hem echter nooit gehad dus ik hoop niet dat ze ineens een uitzondering is (je weet het nl nooit met Anniek) en het toch met 2,5 nog krijgt.

Chica wat balen. Wel goed dat er iets is zeg maar. Die nachten zijn slopend, wij hebben ze met regelmaat zo gehad het afgelopen jaar.



Onze kindjes zijn tegenwoordig voorbeeldig. Al 2 weken kunnen wij gewoon tot 6 uur slapen! Vannacht moest ik er voor het eerst om 4 uur even uit voor een knuffel die was gevallen. Chica, dat komt bij jou ook, ik duim ervoor.



Hoe komt anniek aan die spoken? Hoort ze dat op het kdv?

O: geen idee hoe ze aan die spoken komt. Pippi heeft er een paar inzitten (die mag ze niet meer kijken) en Barbapappa ook dus het kan goed dat ze het daar opgepikt heeft. Vanaf nu dus alleen nog maar Baby-TV, Teletubbies en Hopla tot ze 16 is



Lastig is het wel want ze kan nog steeds niet goed uitleggen wat ze ziet en ze is er echt bang van. De deur moet opeens dicht (raar) en het licht uit (ook raar).



Ik geloof wel dat kinderen heel erg open staan en wellicht dingen "zien" die wij niet zien. Ik neem het dus maar serieus en probeer te luisteren naar wat ze zegt. We gaan dan samen kijken en de spoken weg jagen. (mama wordt anders boos en zet ze nl in de hoek als ze niet luisteren en niet weg gaan ) Maar ik moet je zeggen dat ik er zelf ook wel eens een beetje angstig voor ben hoor. Die enge dingen die ze zegt Ik kijk het even aan wat er gebeurd en veranderd er niks dan ga ik wel stappen ondernemen.



Heb trouwens wel het bedje verplaatst laats. Vanwege dat altijd huilend wakker worden. (ja, ja, ik ben zon zwevende muts die gelooft in aardstralen ed. en heb ook een kristal voor Anniek haar raam gehangen) Geen idee of het helpt, we zien wel en we doen weer wat we kunnen.

Chica, weet wel dat als jij spoken wegjaagt, ze dus bestaan. Je bevestigt haar bange vermoeden en kan het dus erger maken. Ik ben ook wel zweverd hoor, ik ga een heel eind met je mee over openstaande kinderen. Maar hou dit wel in gedachten.

Ja ik weet het O, je hoort eigenlijk te laten zien dat ze er gewoon niet zijn ofzo, maar ik wil het toch serieus nemen en weet eigenlijk niet zo goed hoe ik het anders moet doen. Ik wil ook niet meteen zeggen dat spoken niet bestaan. Ik ben dus voorzichtig in mijn uitspraken en vertel ook dat het niet raar is om bang te zijn, dat iedereen wel eens bang is, maar dat ze nu niet bang hoeft te zijn of anders mama moet roepen.



En om het zekere voor het onzekere te nemen ben ik vandaag maar even met witte salie rond gegaan. Baat het niet.......en je gelooft het nooit maar het eerste wat Anniek net zei bij het naar boven gaan, he, spook is weg, toen zijn we overal gaan kijken en Anniek zei hee hij is weg in alle kamers dus tja, wat ik daar dan van moet maken? Ik hoop maar dat het geholpen heeft in ieder geval.



Er was laatst ook een topic hier over kindjes die geesten zien, dat heb ik ook even gelezen en daar gaven ze een tip over het boek: de magische wereld van het kind. Die heb ik dus maar even besteld vandaag.

Dit is echt een onderwerp waar je niets definitiefs kan zeggen. Je vindt net zoveel boeken die zeggen dat je mee moet gaan als dat je op zulke jonge leeftijd beter even kan ontkennen. Magisch denken (het creëren van een eigen werkelijkheid) is natuurlijk typisch iets voor kinderen. Ik ga heel ver mee in alsof, maar als ze bang wordt, weet ik het wel. En ja, dat is mijn heel persoonlijke mening

O ja, chica, als jij je geruster voelt door de salie voelt anniek dat ook aan. Dat helpt dus ook!

Ik heb even een update van tips van de kinderpsycholoog op de AK gezet over de angst voor spoken en het huilend wakker worden van Anniek. Zeker weer goede tips.

Mooie tips! Het is wat ik bedoelde maar niet zo goed kon verwoorden op een iPod Ik hoop dat het helpt, Chica. Fijn dat ze zo snel kon reageren.

En nog een mijlpaal: ik ga morgen toch maar voor het eerst naar de kapper met Neeltje. Het vlassige haar is eigenlijk nog helemaal niets, maar misschien kan er toch een soort van modelletje in geknipt worden. Ben benieuwd of ik korting krijg bij zo weinig haartjes

Heb even een topic op de AK geopend over onze meeting? Kunnen jullie even kijken en reageren? Thanks.

He had ik al gemeld dat Saar officieel ook een billenschuiver is geworden? Omdat zij het ook doet, ben ik toch weer gaan twijfelen of het niet aan ons als ouders ligt. Als je sommige artikelen leest zouden wij haar uren in de MC laten zitten, alleen in stoeltjes zetten enz enz. Ik kan daar wel een beetje boos om worden. Dat doen we dus zeer zeker NIET. Ook Saar is er eentje die niet graag op haar buik ligt, alleen wel minder dan Anniek. Omdat ik er wel attent op was heb ik Saar juist heel veel op haar buik gelegd, continue weer, ondanks alle energie (want huilen en krijsen) maar het heeft blijkbaar niet mogen baten.



Nu is Saar wel vele malen sterker in haar benen dan Anniek (die had heel lang spaghetti benen) Ook gaat Saar als ik haar op haar buik leg, haar knietjes optrekken en dan naar zit stand. Dat heeft Anniek ook nooit gedaan. Maar ja, nu ze dat kunstje kan moet ik haar dus 30x weer terug op haar buik leggen. En toch doe ik dat. En na al die moeite wordt ik wel een beetje verdrietig van het feit als ik dan lees dat het toch voor een deel aan de ouders zou liggen.



Saar trekt zich wel al op en als ik haar neerzet op haar beentjes vind ze dat super leuk. Ze slaap trouwens wel op haar buik, maar rollen heeft ze heel even gedaan, maar doet ze nu niet meer. En ondanks dat ik weet dat het wel goed komt (kijk maar naar Anniek die heeft geen grove motoriek achterstand meer) ben ik er toch weer veel mee bezig.



Ik kijk er ook niet echt naar uit dat Saar ook zo laat gaat lopen. Ik denk dat ik met haar ook maar eens naar een Osteopaat ga. Misschien kan zij er wat van zeggen en wat aan doen. Pfffff maak ik me toch weer bezorgder dan ik ws zou moeten doen. Wordt gek van mezelf.



Nou morgen eerst maar met haar naar de KNO. Hopelijk kan die snel wat doen aan die dubbele middenooronsteking. Zullen wel weer buisjes worden. Saar lijkt toch meer op Anniek dan je in eerste instantie zou denken

Chica; ik betwijfel of je zelf zoveel invloed hebt op dit soort dingen hoor. Als ik het verschil zie met Suzy; die zat met 7 maanden al heelstevig, stond met 8 maanden in de box en kroop vrij snel daarna de hele kamer rond, klom uit haar kinderstoel etc. Terwijl Suzoon nog niets van dat alles doet met zijn 10 maanden, hij kan net goed zelfstandig zitten en vindt dat wel prima geloof ik, maakt geen aanstalten om zich voort te gaan bewegen. En volgens mij doen we toch echt niet veel anders dan bij Suzy. Volgens mij zit het gewoon in het aard van het beestje. Stimuleren kan natuurlijk wel, maar heeft volgens mee geen enorme invloed.



O, ik hoor een ventje piepen in zijn bedje, even kijken!

Zo, daar ben ik weer. Beetje snotterig enzo, maar weer helemaal terug! Korte vakantie was leuk, gezellig en fijn. Leuke vrienden, twee dagen echt supermooi weer gehad, daarna helaas minder. Mooi eiland, vol met zeehonden. Erg leuk, je kon er echt 10 meter vanaf gaan zitten, en dan lagen er echt een stuk of 60 op het strand! Bintje vond het matig interessant, die zat zeer geconcentreerd zandkastelen te bouwen en vond die stomme beesten totaal niet bijzonder. Ze heeft vreselijk veel plezier gehad met haar vriendinnetjes van 3 en 5, echt zo leuk om die samen te zien.



Ik heb nog niet echt teruggelezen, maar Chica: wat een rotnacht zo! Hopelijk trekt het gauw bij. Geen tips over spoken hier, Bintje vindt tegenwoordig sommige dingen "spannend" maar blijkt wel onderscheid te maken tussen "leuk spannend" (pippi langkous die de boeven op de kast gooit, waarna die gaan huilen) en "eng spannend" (stomme batman tekenfilm die opstond in ons vakantiehuisje). Bij de eerste categorie wil ze gewoon bij je zitten en verder kijken, bij de tweede zetten we het uit, of zorgen we voor afleiding. Echt bang is ze niet. Ik las net de tips van je vriendin, dat klinkt me wel allemaal heel goed en logisch in de oren.

En dat billenschuiven: ik ga mee met Suzaa dat je daar volgens mij weinig invloed op hebt. Elk kind is anders en toevallig hebben jullie er twee die op dit punt hetzelfde zijn. Maar wie weet, misschien gaat Saar ineens volgende week wél kruipen.



Verder nog niet goed teruggelezen. Na de vakantie gelijk erg druk met mijn werk en aankomende festivals en we hebben ook wat spannende dingen op komst (of niet : binnenkort komt er een huis op de markt dat wij heeeeeel graag willen kopen. Hemelsbreed nog geen kilometer van ons huidige huis, maar dan vrijstaand aan de rand van het bos, op een landgoed, met ruime tuin. Er moet vreselijk veel aan gebeuren, de grond is in erfpacht en (het allerergste) de verkoop gaat via inschrijving, oftewel je biedt een bedrag en degene die het hoogst biedt heeft het huis. Maar goed, we willen er wel voor gaan!



Daarnaast zijn we dit keer heel serieus aan het nadenken over (jaja, daar zijn we weer) toch een tweede kind. Dit keer zwengelde Vriend het onderwerp weer aan, door aan te geven dat hij het eigenlijk toch wel heel leuk zou vinden, maar dat ik het voor het zeggen heb. Ik weer in de war natuurlijk, want ik kwam wel tot de conclusie dat ik het vooral zo van me af heb gezet omdat Vriend aangaf echt niet te willen. En als hij nu omslaat: wat wil ik dan eigenlijk écht zelf?? Geen flauw idee dus, het ene moment denk ik dat we ervoor moeten gaan, het volgende (zoals wanneer ik lees over Chica's nacht ) wil ik alles lekker laten zoals het nu is, veilig en bekend.

Nouja, we hebben nu afgesproken er allebei los van elkaar een aantal weken over na te denken, en dan samen eens een goed gesprek te hebben. Voor mijzelf weet ik wel dat dit dan de laatste keer is dat we het er zo over hebben. Of we doen het echt dit keer, of het gebeurt niet meer. Ik ben bijna 37, als ik het nog zou doen dan zou ik het nu willen doen. Of niet. Dus. Zucht. Moeilijk hoor.



Oja, en ik weet nog steeds niet of ik bij de meet kan zijn, zodra ik meer weet horen jullie het!!!

Binti, wat een spannende tijd!



Chica, nelis zat heel vroeg (5 maanden), maar was een halve billenschuiver. Met 13 maanden ging hij opeens kruipen en nu is hij 15 maanden en loopt als een (dronken ) kievit. Het zegt allemaal niets. Neeltje kroop vanaf een jaar (deed daarvoor niets) en liep met 20 maanden of zo. Die heeft 8 maanden volgens de regelen der kunst gekropen! Maak je met 18 maanden maar zorgen, extra stimulatie schijnt echt geen zin te hebben, ze hebben hun eigen tempo.



Succes bij de KNO!

Oeh, Spannend Binti, ik ben benieuwd waar jullie op uit komen.



Chica, tuurlijk doe je niks verkeerd. Ieder kind ontwikkelt zich op zijn eigen manier. Jouw kinderen zijn op andere gebieden sneller in hun ontwikkeling. Ieder zijn ding.



Mila loopt bijvoorbeeld sinds donderdag, maar ze heeft nog steeds geen haar

Hahahaha Ibbel, nog steeds geen haar? Nou ik zou me toch zorgen gaan maken Nee ik weet dat jullie gelijk hebben maar ik vind het zo typisch dat ik dan 2 billenschuivers heb en als je dan het één en ander leest hierover, krijg ik altijd het idee dat ze toch de ouders de schuld hiervan geven. En dat vind ik irritant en maakt me dus onzeker. Ik zou echt niet weten wát ik dan fout zou doen maar het is wel apart dat ik dan twee kids heb die billenschuiven. Nou ja, niet teveel bij stil staan dus en goed om te horen hoe die van jullie het doen.



Ibbel: Gefeliciteerd met de mijlpaal van het lopen van Mila, leuk hoor. Hoe is het verder met je?



Binti: Ik zou zeggen, doen die tweede. Ja zelfs ik, zelfs nu met al die ontzettend zware nachten en al de problemen die we weer hebben. Ik geniet echt zoveel van Saar. Wordt elke dag nog steeds een beetje verliefder op haar. Verder vind ik het heerlijk om die twee meiden samen te zien. Hoe ze samen spelen (en ruzie maken) en hoe ze op elkaar reageren en elkaar knuffels en kusjes geven. Heerlijk, dan kan ik echt genieten. Verder vind ik het heel leuk om te zien hoe anders ze zijn. Twee echte eigen persoonlijkheidjes en dat vind ik echt heel leuk om te zien. De eerste paar maanden vond ik best weer zwaar maar dat komt ook door het kleine leeftijdsverschil tussen de meiden. Dat heb je dan straks niet. Over 1,5 jaar gaat Bintje alweer naar school dan is het allemaal weer helemaal anders. Ik zei toevallig een paar dagen geleden tegen Vriend dat het steeds relaxter en makkelijker wordt. Steeds meer genieten. Natuurlijk heb je nog even de tijd en neem die ook, maar ik zeg nu volmondig: Doen!!!!



Ben net terug van het ziekenhuis bij de KNO met Saar. Pffff duurde lang hij liep 3/4 kwartier uit. Maar ze moet inderdaad buisjes. Het goede nieuws is dat dit al 27mei kan. Mooi op tijd voor onze vakantie dus. Daar ben ik echt blij mee. Ook meteen een recept voor drie potjes oordruppels (om mee te nemen dus). Ze werkten dus goed mee in het ziekenhuis vandaag. Was zowaar verbaasd.

inderdaad Binti spannend hoor bij jullie! Ik hoop dat jullie gewoon in een keer het huis krijgen toegewezen! En dat andere, moest er een beetje om grinniken. Die mannen zijn echt wispelturig op dit vlak volgens mij. Ik hoor zo vaak dat juist zij degene zijn die het roer compleet omgooien. Ik hoop dat jullie tot een weloverwogen besluit komen!



Chica joh, hoe kun je een artikel dat zulke suggesties doet nou serieus nemen. Je weet toch zelf heel goed dat je het gewoon goed gedaan hebt. Heb je al eens aan je ouders gevraagd wat jij deed als klein meisje? Hetzelfde voor J? Vaak zijn zulke dingen genetisch bepaald en heeft de omgeving waarin een kindje opgroeit maar zo weinig invloed. Mijn Tijn liep dan wel vlot maar die heeft nooit gekropen, gerold (of billengeschoven wat dat aangaat) of wat dan ook. Hij stond gewoon op ineens en liep weg. Raf is de eerste bij mij die het volgens het boekje gedaan heeft en ik heb werkelijk niks anders gedaan dan bij de andere twee.



Trek het je niet aan allemaal, jouw meisjes komen er echt wel en jij hebt het gewoon goed gedaan!!

AK werkt even niet. 23e kan hier ook.