Relaties
alle pijlers
**LDR deel 14**
dinsdag 11 mei 2010 om 20:27
dinsdag 11 mei 2010 om 21:03
dinsdag 11 mei 2010 om 22:17
Spijker, jij moet ook eens ophouden met zeggen dat je bijna 30 bent. Je bent twee jaar jonger dan ik. Ik ben bijna 30. Als jij al bijna 30 bent, wat ben ik dan? Bejaard? Je hebt echt nog tijd genoeg om kindjes te krijgen. Ik wil liever vandaag dan morgen kinderen, maar ik voel mij er nog niet te oud voor. Eerder te jong en onrijp.
scriptie 2 update kan ik ook een keer geven, maar ik sta in negeermodus. Vooral omdat ik mijzelf beloofd had dat deze voor de leuk is. Alleen is het dan alsnog niet leuk als je kritiek krijg van mijn begeleidster en ik nog steeds grotendeels met dezelfde concentratieproblemen kamp als bij de eerste. Ik ben er gewoon niet goed in en vraag mij soms af wat ik mijzelf nu eigenlijk wil bewijzen. En toch wil ik het mijzelf bewijzen. Het kan gewoon niet dat ik heel goede cijfers heb bij tentamens en dan struikel over het laatste stukje.
scriptie 2 update kan ik ook een keer geven, maar ik sta in negeermodus. Vooral omdat ik mijzelf beloofd had dat deze voor de leuk is. Alleen is het dan alsnog niet leuk als je kritiek krijg van mijn begeleidster en ik nog steeds grotendeels met dezelfde concentratieproblemen kamp als bij de eerste. Ik ben er gewoon niet goed in en vraag mij soms af wat ik mijzelf nu eigenlijk wil bewijzen. En toch wil ik het mijzelf bewijzen. Het kan gewoon niet dat ik heel goede cijfers heb bij tentamens en dan struikel over het laatste stukje.
dinsdag 11 mei 2010 om 22:29
Even snel, net terug van mijn stage en talking about rammelende eierstokken OMG! Is het strafbaar om gewoon zo'n schattig baby'tje mee te pakken uit het ziekenhuis! Im in love. Op allemaal!!!
Mn mama is gisteren op de fiets (!!!) (de bikkel) mn papa op gaan zoeken, maar vandaag compleet afgedraaid. Het was echt wat teveel voor haar heb haar net gemaild (want ze ligt al sinds 19u op bed) dat ze alleen moet doen wat noodzakelijk is en dat wij wel komen helpen van het weekend met boodschappen enzo. De koorts bij mn papa was wat gezakt (gelukkig!). We hopen dat hij eind van de week naar huis mag maar dat is nog niet zeker. Hij mag 3 (!) maanden niet autorijden (we dachten 6 weken) en daar zitten ze nogal mee in hun maag, maar soit, als dat alles is vinden we daar vast ook weer een oplossing voor!! Hopen dat mijn mama terug mag gaan rijden en dat ze MRI's goed blijven dan komen we er wel uit....
Fille: om jouw eerste berichtje dat begon met OMG, stop er dan mee (of iets in die trant) moet ik al "lachen". Dat ik bijmezelf dacht: ja stomme trut, waarom stop je er niet mee?! En idd met mannen ben ik (keer op keer) spastisch. Ik weet niet waar het aan ligt. Heb een boek gelezen: "als hij maar gelukkig is" waar ik wel heel erg van geschrokken ben. Alles was van mij op toepassing, Het komt er op neer dat als je kind bent van een alcoholische ouder (dat ben ik) en dat er veel ruzie thuis is geweest (dat was er) dat je die situatie (onbewust) met liefde associeert en dat je altijd in relaties de rol neemt die je thuis als kind had. In mijn geval was dat van: de beschermer, de verzorger en altijd groot houden. Vaak "zoek" je daarom mannen (je kiest ze uit) die niet makkelijk te krijgen zijn en waar wat aan veranderd moet worden. En jij bent dan de redder in nood. En hoe moeilijker het is, hoe interessanter je het vindt,... Het boek was echt een eye opener en ik heb er heel erg op gelet bij Persad om niet in die zelfde valkuilen te lopen. Maar dan toch vanaf dat gesprek gaat het toch weer fout. Ik wil er relaxed over doen en kijken waar het schip strand, maar ondertussen ben ik er dus blijkbaar weer vreselijk opgefokt over en ipv dan te kiezen om te stoppen wil ik dat weer niet om dat ik .... tsja, ik heb daar eigenlijk geen antwoord op. Omdat ik niet wil opgeven wilde ik schrijven, maar wat geef je op als je nog niks hebt opgebouwd? Ik weet niet. Nu ik hem gesproken heb en ik weet dat hij toch wss niks laat horen ben ik weer helemaal rustig, dan denk ik er geen seconde aan. Ook door wat MZ schreef; "je hebt al genoeg om je druk over te maken". Toen dacht ik: ja, zeg, inderdaad! Waarom óók nog eens daarover als het niet nodig is....
(als jullie dit lange rare verhaal niet gelezen hebben dan snap ik dat volkomen! )
Marg: geweldig je recepten! Heb ze net naar Word gekopieerd en ik ga er zeker wat van maken. Die vis sowieso. Daar ben ik gestopt met lezen en toen heb ik meteen maar alles gekopieerd. Ik moet er eens op mn gemak naar kijken, maar niet nu want de wekker gaat om 5u aangezien ik ochtenddienst heb morgen. Hopelijk mag ik dan babybadjes doen!! Joepie!
Mn mama is gisteren op de fiets (!!!) (de bikkel) mn papa op gaan zoeken, maar vandaag compleet afgedraaid. Het was echt wat teveel voor haar heb haar net gemaild (want ze ligt al sinds 19u op bed) dat ze alleen moet doen wat noodzakelijk is en dat wij wel komen helpen van het weekend met boodschappen enzo. De koorts bij mn papa was wat gezakt (gelukkig!). We hopen dat hij eind van de week naar huis mag maar dat is nog niet zeker. Hij mag 3 (!) maanden niet autorijden (we dachten 6 weken) en daar zitten ze nogal mee in hun maag, maar soit, als dat alles is vinden we daar vast ook weer een oplossing voor!! Hopen dat mijn mama terug mag gaan rijden en dat ze MRI's goed blijven dan komen we er wel uit....
Fille: om jouw eerste berichtje dat begon met OMG, stop er dan mee (of iets in die trant) moet ik al "lachen". Dat ik bijmezelf dacht: ja stomme trut, waarom stop je er niet mee?! En idd met mannen ben ik (keer op keer) spastisch. Ik weet niet waar het aan ligt. Heb een boek gelezen: "als hij maar gelukkig is" waar ik wel heel erg van geschrokken ben. Alles was van mij op toepassing, Het komt er op neer dat als je kind bent van een alcoholische ouder (dat ben ik) en dat er veel ruzie thuis is geweest (dat was er) dat je die situatie (onbewust) met liefde associeert en dat je altijd in relaties de rol neemt die je thuis als kind had. In mijn geval was dat van: de beschermer, de verzorger en altijd groot houden. Vaak "zoek" je daarom mannen (je kiest ze uit) die niet makkelijk te krijgen zijn en waar wat aan veranderd moet worden. En jij bent dan de redder in nood. En hoe moeilijker het is, hoe interessanter je het vindt,... Het boek was echt een eye opener en ik heb er heel erg op gelet bij Persad om niet in die zelfde valkuilen te lopen. Maar dan toch vanaf dat gesprek gaat het toch weer fout. Ik wil er relaxed over doen en kijken waar het schip strand, maar ondertussen ben ik er dus blijkbaar weer vreselijk opgefokt over en ipv dan te kiezen om te stoppen wil ik dat weer niet om dat ik .... tsja, ik heb daar eigenlijk geen antwoord op. Omdat ik niet wil opgeven wilde ik schrijven, maar wat geef je op als je nog niks hebt opgebouwd? Ik weet niet. Nu ik hem gesproken heb en ik weet dat hij toch wss niks laat horen ben ik weer helemaal rustig, dan denk ik er geen seconde aan. Ook door wat MZ schreef; "je hebt al genoeg om je druk over te maken". Toen dacht ik: ja, zeg, inderdaad! Waarom óók nog eens daarover als het niet nodig is....
(als jullie dit lange rare verhaal niet gelezen hebben dan snap ik dat volkomen! )
Marg: geweldig je recepten! Heb ze net naar Word gekopieerd en ik ga er zeker wat van maken. Die vis sowieso. Daar ben ik gestopt met lezen en toen heb ik meteen maar alles gekopieerd. Ik moet er eens op mn gemak naar kijken, maar niet nu want de wekker gaat om 5u aangezien ik ochtenddienst heb morgen. Hopelijk mag ik dan babybadjes doen!! Joepie!
dinsdag 11 mei 2010 om 23:19
Dat filmpje!! Gaat dit stemmen trekken? Mijn hemel....maar wel lachen ja!
Nemo, je mag hier straks ook babybadjes komen doen hoor...vorige keer op de 'educacion maternal' demonstratie gehad incl. pop over het in bad doen en ben nu alles al weer vergeten geloof ik.
Fijn dat het al iets beter gaat met je vader en je moeder is inderdaad een bikkel!
Marg, hier ook meteen je receptjes gekopieerd en dan nog een vraagje. Waar koop jij ketjap manis? Kan het hier nergens vinden en mis het heel erg. Kan alleen maar veel te zoute sojasaus vinden.
En ja, ga alweer zo'n beetje mn laatste maand in. Vandaag 35 weken, dus nog zo'n 5 te gaan (of meer of minder natuurlijk). Ben dus ook al een beetje aan het aftellen.
Verder voel ik me wel goed, op enkele vervelende zwangerschapskwaaltjes na, waar ik jullie niet mee zal vermoeien.
Nemo, je mag hier straks ook babybadjes komen doen hoor...vorige keer op de 'educacion maternal' demonstratie gehad incl. pop over het in bad doen en ben nu alles al weer vergeten geloof ik.
Fijn dat het al iets beter gaat met je vader en je moeder is inderdaad een bikkel!
Marg, hier ook meteen je receptjes gekopieerd en dan nog een vraagje. Waar koop jij ketjap manis? Kan het hier nergens vinden en mis het heel erg. Kan alleen maar veel te zoute sojasaus vinden.
En ja, ga alweer zo'n beetje mn laatste maand in. Vandaag 35 weken, dus nog zo'n 5 te gaan (of meer of minder natuurlijk). Ben dus ook al een beetje aan het aftellen.
Verder voel ik me wel goed, op enkele vervelende zwangerschapskwaaltjes na, waar ik jullie niet mee zal vermoeien.
woensdag 12 mei 2010 om 02:14
OK, speciaal voor Spijker eh fille, omdat ik even niet kan slapen....
Ja, het was geweldig om elkaar weer te zien. Zo normaal en fijn om verder te gaan waar we gebleven zijn. Raar dat het zo normaal voelt, terwijl de taxichaufeur die me een paar dagen geleden vroeg wat ik in deze stad kwam doen uitriep: "Kan het nog ingewikkelder" toen ik vertelde dat ik Nederlands ben, in de UK heb gewoond, nu in de VS werk, maar op bezoek ben bij mijn vriend die ook uit het buitenland komt en over een paar dagen naar het noorden in de Uk vertrek voor mijn promotie om vervolgens voor een paar maand op veldwerk te gaan.
Ja, ons leven is gek, hij is de afgelopen maanden dat we elkaar niet hebben gezien ook in drie verschillende landen voor werk geweest. We reizen wat af en zijn niet eens piloot of steward(es). Hoe dat allemaal in de toekomst moet, met twee redelijk ambitieuze mensen met carrieres en families in verschillende landen weet ik nog niet, maar voorlopig heb ik lliever dit, dan niks.
Want wat we hebben is zo fijn. Het is zo normaal en leuk om samen te zijn, elkaar vast te houden, grapjes te maken, te koken, naar de film te gaan, samen te dansen, te vrijen (en ook gewoon hele platte geile seks te hebben. Ik krijg het mijn toetsenbord bijna niet uit, maar het is echt zo en kan het niet beter zeggen) of boodschappen te doen. Het is comfortabel, zonder sleur of saaiheid (hoe zou je ook sleur kunnen hebben als je elkaar zo weinig ziet?)
Ik vind het leuk als hij me introduceert als zijn vriendin. Ik vind het nog leuker als hij me de mooiste ter wereld noemt, of zegt hoe fijn hij het vind dat hij 'my man' is. En al mijn feministische gevoelens verdwijnen als sneeuw voor de zon als hij erop staat dingen te betalen voor me. In plaats van me eraan te ergeren, vind ik het alleen maar leuk dat hij de gentleman wil zijn. Of eigenlijk is.
Soms begrijpen we elkaar wat minder. Terwijl ik mijn zorgen uit over alles wat ik nog moet doen de komende week, begint hij de dingen te relativeren. Wat ik weer slecht kan hebben. Ik vertel hem dat ik het niet zo leuk vind als hij zo 'paternal' doet en dat ik de boel zelf ook wel kan rationaliseren en relativeren 'thank you very much'. En dat het enige wat ik van hem vraag is 'to provide a listening ear and to love me'. Hij vraagt of hij dat nog meer kan doen, want de volumeknop van zijn gevoel voor mij staat al op stand 10. Van deze gekke beeldspraak moet ik dan weer lachen en ik weet ook wel dat hij het allemaal goed bedoeld. En dat het ook mijn zwaktepunt is, dat ik er heel slecht tegen kan als ik de indruk heb dat ik niet serieus genomen wordt. Terwijl hij me alleen maar helpen wil. Dus dan is het weer goed.
We houden allebei niet van conflicten, maar ik ben blij dat hij verbaal ook snel en sterk is. Ik ken mezelf, als een man het toelaat, kan ik hem er zo onder schoffelen. Niet iets waar ik trots op ben en ik zoek het ook niet op. Maar ik ben blij dat hij in die zin niet 'bang' voor me is. Hij is dan wel een gentleman (hij vindt het leuk om het me naar de zin te maken), hij is geen pleaser die een conflict uit de weg gaat en daarbij zichzelf te kort doet. Dat vind ik erg fijn, ook al clashen we zelden.
Ik merk ook hoe onnozel sommige zorgen zijn. Wanneer ik er net ben verteld hij me dat hij een open ticket naar de grote stad dichtbij mij in de VS heeft. En me zodra ik terug ben van veldwerk wil zien. En hij heeft zoveel aandacht voor me en behandelt onze 'kan het nog ingewikkelder' relatie met zoveel vanzelfsprekendheid, dat ik gekke gedachtes van de afgelopen weken ('straks vind ie me niet meer leuk' of 'hij mailt me alleen maar korte dingetjes omdat hij interese heeft verloren') me bijna niet meer voor kan stellen. Wij zijn gewoon bij elkaar. Niks geen gekke gedachtes voor nodig.
Wat is het toch fijn samen en wat vind ik hem leuk. In bed 's avonds zeg ik dat ik wel 1000 dingen leuk vind aan hem (weet niet meer hoe we er op kwamen). Ik begin ze op te noemen en terwijl ik dat doe ontdek nog meer nieuwe kleine dingetjes die ik zo leuk vind. Hoe hij (en ik) moeten lachen als we bij de verkeerde filmvoorstelling staan en blijkt dat de film al 3 uur eerder was. De manier waarop hij 'pyjama' en 'maybe' uitspreekt. Dat hij altijd zo positief is over dingen en het ook laat merken als hij iets leuk vind. Hoe hij naar me kijkt als we 's ochtends wakker worden. Dat hij zo'n goede haarlijn heeft. Hoe mooi ik hem vind (la vind ik beautiful dan niet zo'n geschikt woord voor een man). En zo kan ik nog heel lang doorgaan. Ach, ik ben nu nog zo verliefd dat ik zelfs zijn snurken schattig vind. Maar dat laatste zal nog wel overgaan hoor (dat schattig vinden).
Kortom, ik ben (of beter we zijn) nog helemaal verliefd En voor nu zijn we allebei blij met de ingewikkelde (kwa logistiek dan) relatie die zo vanzellfsprekend voelt.
Ja, het was geweldig om elkaar weer te zien. Zo normaal en fijn om verder te gaan waar we gebleven zijn. Raar dat het zo normaal voelt, terwijl de taxichaufeur die me een paar dagen geleden vroeg wat ik in deze stad kwam doen uitriep: "Kan het nog ingewikkelder" toen ik vertelde dat ik Nederlands ben, in de UK heb gewoond, nu in de VS werk, maar op bezoek ben bij mijn vriend die ook uit het buitenland komt en over een paar dagen naar het noorden in de Uk vertrek voor mijn promotie om vervolgens voor een paar maand op veldwerk te gaan.
Ja, ons leven is gek, hij is de afgelopen maanden dat we elkaar niet hebben gezien ook in drie verschillende landen voor werk geweest. We reizen wat af en zijn niet eens piloot of steward(es). Hoe dat allemaal in de toekomst moet, met twee redelijk ambitieuze mensen met carrieres en families in verschillende landen weet ik nog niet, maar voorlopig heb ik lliever dit, dan niks.
Want wat we hebben is zo fijn. Het is zo normaal en leuk om samen te zijn, elkaar vast te houden, grapjes te maken, te koken, naar de film te gaan, samen te dansen, te vrijen (en ook gewoon hele platte geile seks te hebben. Ik krijg het mijn toetsenbord bijna niet uit, maar het is echt zo en kan het niet beter zeggen) of boodschappen te doen. Het is comfortabel, zonder sleur of saaiheid (hoe zou je ook sleur kunnen hebben als je elkaar zo weinig ziet?)
Ik vind het leuk als hij me introduceert als zijn vriendin. Ik vind het nog leuker als hij me de mooiste ter wereld noemt, of zegt hoe fijn hij het vind dat hij 'my man' is. En al mijn feministische gevoelens verdwijnen als sneeuw voor de zon als hij erop staat dingen te betalen voor me. In plaats van me eraan te ergeren, vind ik het alleen maar leuk dat hij de gentleman wil zijn. Of eigenlijk is.
Soms begrijpen we elkaar wat minder. Terwijl ik mijn zorgen uit over alles wat ik nog moet doen de komende week, begint hij de dingen te relativeren. Wat ik weer slecht kan hebben. Ik vertel hem dat ik het niet zo leuk vind als hij zo 'paternal' doet en dat ik de boel zelf ook wel kan rationaliseren en relativeren 'thank you very much'. En dat het enige wat ik van hem vraag is 'to provide a listening ear and to love me'. Hij vraagt of hij dat nog meer kan doen, want de volumeknop van zijn gevoel voor mij staat al op stand 10. Van deze gekke beeldspraak moet ik dan weer lachen en ik weet ook wel dat hij het allemaal goed bedoeld. En dat het ook mijn zwaktepunt is, dat ik er heel slecht tegen kan als ik de indruk heb dat ik niet serieus genomen wordt. Terwijl hij me alleen maar helpen wil. Dus dan is het weer goed.
We houden allebei niet van conflicten, maar ik ben blij dat hij verbaal ook snel en sterk is. Ik ken mezelf, als een man het toelaat, kan ik hem er zo onder schoffelen. Niet iets waar ik trots op ben en ik zoek het ook niet op. Maar ik ben blij dat hij in die zin niet 'bang' voor me is. Hij is dan wel een gentleman (hij vindt het leuk om het me naar de zin te maken), hij is geen pleaser die een conflict uit de weg gaat en daarbij zichzelf te kort doet. Dat vind ik erg fijn, ook al clashen we zelden.
Ik merk ook hoe onnozel sommige zorgen zijn. Wanneer ik er net ben verteld hij me dat hij een open ticket naar de grote stad dichtbij mij in de VS heeft. En me zodra ik terug ben van veldwerk wil zien. En hij heeft zoveel aandacht voor me en behandelt onze 'kan het nog ingewikkelder' relatie met zoveel vanzelfsprekendheid, dat ik gekke gedachtes van de afgelopen weken ('straks vind ie me niet meer leuk' of 'hij mailt me alleen maar korte dingetjes omdat hij interese heeft verloren') me bijna niet meer voor kan stellen. Wij zijn gewoon bij elkaar. Niks geen gekke gedachtes voor nodig.
Wat is het toch fijn samen en wat vind ik hem leuk. In bed 's avonds zeg ik dat ik wel 1000 dingen leuk vind aan hem (weet niet meer hoe we er op kwamen). Ik begin ze op te noemen en terwijl ik dat doe ontdek nog meer nieuwe kleine dingetjes die ik zo leuk vind. Hoe hij (en ik) moeten lachen als we bij de verkeerde filmvoorstelling staan en blijkt dat de film al 3 uur eerder was. De manier waarop hij 'pyjama' en 'maybe' uitspreekt. Dat hij altijd zo positief is over dingen en het ook laat merken als hij iets leuk vind. Hoe hij naar me kijkt als we 's ochtends wakker worden. Dat hij zo'n goede haarlijn heeft. Hoe mooi ik hem vind (la vind ik beautiful dan niet zo'n geschikt woord voor een man). En zo kan ik nog heel lang doorgaan. Ach, ik ben nu nog zo verliefd dat ik zelfs zijn snurken schattig vind. Maar dat laatste zal nog wel overgaan hoor (dat schattig vinden).
Kortom, ik ben (of beter we zijn) nog helemaal verliefd En voor nu zijn we allebei blij met de ingewikkelde (kwa logistiek dan) relatie die zo vanzellfsprekend voelt.
woensdag 12 mei 2010 om 07:22
woensdag 12 mei 2010 om 08:46
Nou, we hebben expres nog geen plannen gemaakt, want hij vliegt 's nachts en ik weet niet hoe moe hij zal zijn, dus daarom doen we t effe rustig aan Hij zei dat ie voor me ging koken dus das mooi
Dit weekend gaan we naar een concert
Ik denk dat we samen naar mijn ouders gaan, en dat ik het dan vertel dat lijkt me t meest logisch. Ach ja, ze houden er toch natuurlijk ergens al rekening mee.
Iedereen die mij kent gokt toch al dat ik de gene ben die zal verhuizen, omdat dat avontuurlijke bij me past
Dit weekend gaan we naar een concert
Ik denk dat we samen naar mijn ouders gaan, en dat ik het dan vertel dat lijkt me t meest logisch. Ach ja, ze houden er toch natuurlijk ergens al rekening mee.
Iedereen die mij kent gokt toch al dat ik de gene ben die zal verhuizen, omdat dat avontuurlijke bij me past
woensdag 12 mei 2010 om 08:59
Even heel snel: Moon, die is te verkrijgen bij de Corte Inglés. Een tijd terug ben ik ook naar een internationale supermarkt geweest in een provincie iets noordelijker en daar hadden ze het ook. Die supermarkt was vooral gericht op Engelsen, ik heb die later aan de kust ook gezien maar nooit naar binnen gegaan.
Het is niet hetzelfde, maar je kan een beetje suiker bij de Japanse sojasaus doen en dan wordt hij ook wat minder zout (duh), zo maak ik zelf terriyaki (saus een beetje warm laten worden, suiker erbij en een beetje gember en teentje knoflook).
Het is niet hetzelfde, maar je kan een beetje suiker bij de Japanse sojasaus doen en dan wordt hij ook wat minder zout (duh), zo maak ik zelf terriyaki (saus een beetje warm laten worden, suiker erbij en een beetje gember en teentje knoflook).
woensdag 12 mei 2010 om 14:10
woensdag 12 mei 2010 om 15:03
Ook hier een trage dag, maar een fijne relaxte vrije trage dag.
Vanochtend sleutels van oude huis ingeleverd, daarna de stad in gegaan en heel fijn vest en leuk shirtje gekocht en nog wat nuttige dingen voor in huis. Net is mijn koelkast + wasmachine bezorgd. Ga zo maar eens sporten denk ik.
Punica: wat fijn voor je dat ie morgen al hier is! Ik ben het even kwijt, sorry, maar bleef ie nu heel lang hier, of niet?
HeejHallo: heeeerlijk verhaal! Leuk om te lezen dat jullie allebei zo verliefd zijn en het leuk hebben. Ook fijn dat met zo'n paar dagen samen een hoop twijfels weer als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ga je nu gelijk vanuit hem naar het noodren van de UK (is dat eigenlijk erg noord-noord, als in Schotland? Of moet ik meer richting Manchester/Liverpool denken?) of waar verblijf je de komende dagen?
Nemo: en? mocht je babybadjes doen? Het klinkt als een superleuke stage, zou ook helemaal verliefd worden op al die babytjes!
Misschien hier toch ook een klein beetje rammelende eierstokken, maar probeer mezelf nog even voor te houden dat dat niet handig (en ook even onmogelijk) is nu, qua studie en net begonnen met werken enzo.. Maar toch, nu met de kleine babyboom bij ons op kantoor (zit al mijn 2e 'hoera een zoon' kaartje te schrijven in 2 weken tijd!) begint er wel het eea te rammelen..
Goed, ik ging sporten.. Tot later!
Vanochtend sleutels van oude huis ingeleverd, daarna de stad in gegaan en heel fijn vest en leuk shirtje gekocht en nog wat nuttige dingen voor in huis. Net is mijn koelkast + wasmachine bezorgd. Ga zo maar eens sporten denk ik.
Punica: wat fijn voor je dat ie morgen al hier is! Ik ben het even kwijt, sorry, maar bleef ie nu heel lang hier, of niet?
HeejHallo: heeeerlijk verhaal! Leuk om te lezen dat jullie allebei zo verliefd zijn en het leuk hebben. Ook fijn dat met zo'n paar dagen samen een hoop twijfels weer als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ga je nu gelijk vanuit hem naar het noodren van de UK (is dat eigenlijk erg noord-noord, als in Schotland? Of moet ik meer richting Manchester/Liverpool denken?) of waar verblijf je de komende dagen?
Nemo: en? mocht je babybadjes doen? Het klinkt als een superleuke stage, zou ook helemaal verliefd worden op al die babytjes!
Misschien hier toch ook een klein beetje rammelende eierstokken, maar probeer mezelf nog even voor te houden dat dat niet handig (en ook even onmogelijk) is nu, qua studie en net begonnen met werken enzo.. Maar toch, nu met de kleine babyboom bij ons op kantoor (zit al mijn 2e 'hoera een zoon' kaartje te schrijven in 2 weken tijd!) begint er wel het eea te rammelen..
Goed, ik ging sporten.. Tot later!
woensdag 12 mei 2010 om 15:26
quote:Miss Speeseend schreef op 12 mei 2010 @ 15:03:
Punica: wat fijn voor je dat ie morgen al hier is! Ik ben het even kwijt, sorry, maar bleef ie nu heel lang hier, of niet?
Veel plezier met sporten Miss Speeseend! Fijn zo'n relax dagje tijdens zo'n hectische verhuisperiode
Mijn vriend blijft idd erg lang tot augustus
Punica: wat fijn voor je dat ie morgen al hier is! Ik ben het even kwijt, sorry, maar bleef ie nu heel lang hier, of niet?
Veel plezier met sporten Miss Speeseend! Fijn zo'n relax dagje tijdens zo'n hectische verhuisperiode
Mijn vriend blijft idd erg lang tot augustus
