Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
vrijdag 7 mei 2010 om 23:43
Lunisy; toen ik hoorde dat ik diabetes heb, was ik totaal over de zeik. Het was op een vrijdag dat ik (weer) naar de h.a. ging omdat ik me al weken niet goed voelde. Zij prikte mijn suiker en die was veel te hoog. Ik werd doogestuurd naar het zkh.. maar ja op vrijdagmiddag in de zomervakantie; er liep geen internist meer rond. Dus ik werd (na een halve dag!) naar huis gestuurd met een receptje voor pillen. Nadat de bloeduitslagen binnen waren, zat ik zo bij de internist en dvk.
Ik heb er zeker een jaar over gedaan om het gegeven dat ik ziek ben en nooit beter zal worden, een plekje te geven. Op sommige momenten (zoals nu) heb ik het echt nog niet geaccepteerd. Dan meet ik en tel ik mijn koolhydraten omdat het moet, omdat ik toch ook wel wil dat mijn waardes omlaag gaan. Maar het onzekere van waarom zijn mijn waardes zo hoog, is echt killing. Ik kan daar in elk geval helemaal niet tegen.
Lief; weersverandering.. daar had ik nog niet aan gedacht! Ik ben daar wel gevoelig voor (weet nog onze honeymoon in Barcelona; eerste vakantie met db; dvk had gezegd dat ik ws veel minder insuline nodig zou hebben. Nou echt neit dus! Veel meer dan normaal; ondanks lange stukken lopen door Barca).
Ik ben zolang bezig geweest met mijn waardes onder de 7 houden (zwanger willen worden, zwanger zijn, bevallen, weer zwanger) dat ik niet hoger wil zitten dan 7 (met mijn hba1c dan) en dat is nu hetgeen wat me nu nekt. Er is niet veel mis met een hba1c van 7,4 maar niet voor mij!
Sinds woensdag zijn mijn waardes weer normaler (tussen 7 en 12 ).
Pasta, pannenkoeken en rijst kan ik wel goed eten. Pannenkoeken zijn wel wat lastiger. Ik geef dan een verlengde bolus ná het eten. Dat helpt bij mij. Rijst en pasta zijn geen probleem verder.
Pizza en chinees zijn wel veel erger (vetter denk ik?). Ach ja... het is een constante reis op zoek naar het beste!
Ik heb er zeker een jaar over gedaan om het gegeven dat ik ziek ben en nooit beter zal worden, een plekje te geven. Op sommige momenten (zoals nu) heb ik het echt nog niet geaccepteerd. Dan meet ik en tel ik mijn koolhydraten omdat het moet, omdat ik toch ook wel wil dat mijn waardes omlaag gaan. Maar het onzekere van waarom zijn mijn waardes zo hoog, is echt killing. Ik kan daar in elk geval helemaal niet tegen.
Lief; weersverandering.. daar had ik nog niet aan gedacht! Ik ben daar wel gevoelig voor (weet nog onze honeymoon in Barcelona; eerste vakantie met db; dvk had gezegd dat ik ws veel minder insuline nodig zou hebben. Nou echt neit dus! Veel meer dan normaal; ondanks lange stukken lopen door Barca).
Ik ben zolang bezig geweest met mijn waardes onder de 7 houden (zwanger willen worden, zwanger zijn, bevallen, weer zwanger) dat ik niet hoger wil zitten dan 7 (met mijn hba1c dan) en dat is nu hetgeen wat me nu nekt. Er is niet veel mis met een hba1c van 7,4 maar niet voor mij!
Sinds woensdag zijn mijn waardes weer normaler (tussen 7 en 12 ).
Pasta, pannenkoeken en rijst kan ik wel goed eten. Pannenkoeken zijn wel wat lastiger. Ik geef dan een verlengde bolus ná het eten. Dat helpt bij mij. Rijst en pasta zijn geen probleem verder.
Pizza en chinees zijn wel veel erger (vetter denk ik?). Ach ja... het is een constante reis op zoek naar het beste!
zaterdag 8 mei 2010 om 16:17
quote:Lunisy schreef op 06 mei 2010 @ 22:15:
Hoe voelden jullie je toen jullie hoorden diabetes te hebben, heeft het voor veel veranderingen gezorgt?
Ik voelde me heel verdrietig, ondanks dat ik wist dat ik diabetes zou gaan krijgen. Ik was als kind al meerdere keren getest en ik zat telkens tegen de grens aan, dus het was bij mij geen kwestie van óf ik diabetes zou krijgen, maar een kwestie van wannéér.
Bij mijn moeder was, exact 1 jaar voor mij aan, diabetes geconstateerd, haar moeder had diabetes, haar moeders moeder had diabetes, mijn moeders zus heeft diabetes, en ik was mijn hele leven dus al pre-diabeet. Anderhalf jaar na mij bleek mijn vader diabetes te hebben, ergens in de jaren daarna mijn oudste broer ook, en sinds 1,5 jaar heeft mijn jongste broer ook diabetes. Hoezo 'erfelijk overdraagbaar'?
Het heeft bij mij niet voor veel veranderingen gezorgd. Ik at al weinig vet vanwege mijn overgewicht en vanwege het feit dat ik het al nooit goed verdroeg. Suikers nam ik ook al jaren zo min mogelijk, weer vanwege dat overgewicht, alcohol was en ben ik allergisch voor, dus ik had al jarenlang een soort van zelfopgelegd dieet. Het enige wat ik, nadat ik aan de insuline moest (na 5,5 jaar pillen geslikt te hebben), zelf heb veranderd is dat ik gestopt ben met roken. Maar dat was alleen maar een héle positieve verandering!
O ja, patat had ik tot dan toe met veel moeite verdragen. Ik at het alleen als ik er echt ontzettend veel zin in had, zeg maar zo'n 1 x per maand, maar toen ik eenmaal aan de pillen zat verdroeg ik dat ook niet meer. Ik ben toen overgegaan op ovenfriet, dat verdroeg ik wel. Waar ik vóór mijn diabetes ook al niet tegenkon en nu nog niet is Saccharine. Daar krijg ik hele erge maagpijn van, en koorts, en verschrikkelijke buikloop. De enige suikervervanger die ik wel verdraag is Fenylalanine, dat zit in bijna alle Colalights. Maar ook daar ben ik mee gestopt, ik merk dat ik me sindsdien stukken beter voel. Ik hou het maar bij gewone suikers, en dan met mate.
Hoe voelden jullie je toen jullie hoorden diabetes te hebben, heeft het voor veel veranderingen gezorgt?
Ik voelde me heel verdrietig, ondanks dat ik wist dat ik diabetes zou gaan krijgen. Ik was als kind al meerdere keren getest en ik zat telkens tegen de grens aan, dus het was bij mij geen kwestie van óf ik diabetes zou krijgen, maar een kwestie van wannéér.
Bij mijn moeder was, exact 1 jaar voor mij aan, diabetes geconstateerd, haar moeder had diabetes, haar moeders moeder had diabetes, mijn moeders zus heeft diabetes, en ik was mijn hele leven dus al pre-diabeet. Anderhalf jaar na mij bleek mijn vader diabetes te hebben, ergens in de jaren daarna mijn oudste broer ook, en sinds 1,5 jaar heeft mijn jongste broer ook diabetes. Hoezo 'erfelijk overdraagbaar'?
Het heeft bij mij niet voor veel veranderingen gezorgd. Ik at al weinig vet vanwege mijn overgewicht en vanwege het feit dat ik het al nooit goed verdroeg. Suikers nam ik ook al jaren zo min mogelijk, weer vanwege dat overgewicht, alcohol was en ben ik allergisch voor, dus ik had al jarenlang een soort van zelfopgelegd dieet. Het enige wat ik, nadat ik aan de insuline moest (na 5,5 jaar pillen geslikt te hebben), zelf heb veranderd is dat ik gestopt ben met roken. Maar dat was alleen maar een héle positieve verandering!
O ja, patat had ik tot dan toe met veel moeite verdragen. Ik at het alleen als ik er echt ontzettend veel zin in had, zeg maar zo'n 1 x per maand, maar toen ik eenmaal aan de pillen zat verdroeg ik dat ook niet meer. Ik ben toen overgegaan op ovenfriet, dat verdroeg ik wel. Waar ik vóór mijn diabetes ook al niet tegenkon en nu nog niet is Saccharine. Daar krijg ik hele erge maagpijn van, en koorts, en verschrikkelijke buikloop. De enige suikervervanger die ik wel verdraag is Fenylalanine, dat zit in bijna alle Colalights. Maar ook daar ben ik mee gestopt, ik merk dat ik me sindsdien stukken beter voel. Ik hou het maar bij gewone suikers, en dan met mate.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zaterdag 8 mei 2010 om 16:20
Wat ik nog vergat te zeggen is dat ik het, qua confrontatie, met Teddeke eens ben. Sinds ik insuline gebruik ben ik me veel bewuster van het feit dat ik nooit meer beter zal worden.
Nou helpen de zenuwpijnen ook wel om me daarvan bewust te blijven, maar dat is dan weer een ander onderwerp.
Nou helpen de zenuwpijnen ook wel om me daarvan bewust te blijven, maar dat is dan weer een ander onderwerp.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 9 mei 2010 om 19:03
zondag 9 mei 2010 om 20:12
FF een dikke GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR....
Hoe goed bedoeld ook van "buitenstaanders"... ik baal van de adviezen of meningen die ze hebben en geven. Manlief had pas geopperd dat het mss een idee was als ik weer terug zou gaan naar spuiten. Ik heb daar nog geen zin in en wil er ook helemaal niet aan denken. Prima.
Maar ik heb dat bij een stel internetvriendinnen (zonder db) laten vallen en nu is er één die vindt dat ik dat mss maar moet doen. Omdat ik nu zo aan het soebatten ben enzo. Ze dacht ook dat ik dan minder (niet) hoefde te meten en dat het alleen maar 4x spuiten was. Dus ik uitgelegd dat ik met een pomp meer vrijjheid heb (mn als het gaat om eten wat ik wil) en haar reactie was dat het 'm dat mss wel was. Dat het mss wel beter was als ik niet meer zou eten wat ik wil omdat mijn lichaam door al die onverwachte bolussen (van lekkere dingen eten) wellicht in de war raakt. En tja... dat betekent dan misschien wel de rest van mijn leven niet meer eten wat ik wil, maar ja....
DUH!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik ben pas 36 en hoop er nog 50 bij te doen, maar niet in een strak eetregime omdat ik toevallig db heb. Potverdikke, ben er echt kwaad om.... alsof het even te doen is zeg....
Lunisy; ik herken het niet....
Hoe goed bedoeld ook van "buitenstaanders"... ik baal van de adviezen of meningen die ze hebben en geven. Manlief had pas geopperd dat het mss een idee was als ik weer terug zou gaan naar spuiten. Ik heb daar nog geen zin in en wil er ook helemaal niet aan denken. Prima.
Maar ik heb dat bij een stel internetvriendinnen (zonder db) laten vallen en nu is er één die vindt dat ik dat mss maar moet doen. Omdat ik nu zo aan het soebatten ben enzo. Ze dacht ook dat ik dan minder (niet) hoefde te meten en dat het alleen maar 4x spuiten was. Dus ik uitgelegd dat ik met een pomp meer vrijjheid heb (mn als het gaat om eten wat ik wil) en haar reactie was dat het 'm dat mss wel was. Dat het mss wel beter was als ik niet meer zou eten wat ik wil omdat mijn lichaam door al die onverwachte bolussen (van lekkere dingen eten) wellicht in de war raakt. En tja... dat betekent dan misschien wel de rest van mijn leven niet meer eten wat ik wil, maar ja....
DUH!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik ben pas 36 en hoop er nog 50 bij te doen, maar niet in een strak eetregime omdat ik toevallig db heb. Potverdikke, ben er echt kwaad om.... alsof het even te doen is zeg....
Lunisy; ik herken het niet....
zondag 9 mei 2010 om 20:34
zondag 9 mei 2010 om 22:25
Ris, de mensen zonder diabetes zijn domweg niet gehinderd door enige kennis van zaken. Trek je er maar niks van aan, hoe goedbedoeld die adviezen ook zijn, de enige die weet hoe het is ben jij. Jij alleen!
Sterkte meissie, je krijgt het wel voor je kiezen de laatste tijd....
Sterkte meissie, je krijgt het wel voor je kiezen de laatste tijd....
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 9 mei 2010 om 23:46
Nou laten we met zijn allen even vooropstellen dat een leven zónder chronische ziekte een stuk minder gecompliceerd is en dat iemand die lachend een kroket wegwerkt bij de snackbar en nog een taartje eet bij de koffie van drie uur omdat er iemand jarig is en daar helemaal niet over hoeft na te denken, gewoon GEEN BENUL heeft waar hij het over heeft en dus zijn bek moet houden.
Nou, dat vind ik dus....... Zeker nu ik ook nog dat kutterige coeliakie erbij heb. De confrontatie daarmee is wat mij betreft hetzelfde als die van jullie met diabetes. Je bent ziek en je wordt nooit meer beter en je blijft voor altijd gezeur hebben met het lekkerste wat er bestaat, namelijk eten. En dan komen er nog allerlei kwaaltjes bij waar nooit iemand over nadenkt. Vermoeidheid bijvoorbeeld. Of storingen in je thermostaatje, wat ik dus wel herken, Lunisy. Of onverklaarbaar gewicht aankomen. Of stemmingswisselingen, waar je toch echt zelf ook wel last van hebt. Of het besef dat je het allemaal doet omdat je niet later als je groot bent een voet kwijt wil raken.
Maar joh, even spuiten en dan is er príma mee te leven......
Nou, dat vind ik dus....... Zeker nu ik ook nog dat kutterige coeliakie erbij heb. De confrontatie daarmee is wat mij betreft hetzelfde als die van jullie met diabetes. Je bent ziek en je wordt nooit meer beter en je blijft voor altijd gezeur hebben met het lekkerste wat er bestaat, namelijk eten. En dan komen er nog allerlei kwaaltjes bij waar nooit iemand over nadenkt. Vermoeidheid bijvoorbeeld. Of storingen in je thermostaatje, wat ik dus wel herken, Lunisy. Of onverklaarbaar gewicht aankomen. Of stemmingswisselingen, waar je toch echt zelf ook wel last van hebt. Of het besef dat je het allemaal doet omdat je niet later als je groot bent een voet kwijt wil raken.
Maar joh, even spuiten en dan is er príma mee te leven......
maandag 10 mei 2010 om 10:45
Ik heb het eigenlijk ook altijd koud, maar ik weet eigenlijk niet of ik dat heb sinds de diabetes werd geconstateerd of dat ik het daarvoor ook al had. Heb bijna altijd koude handen en voeten, draag vaak een trui, een shirt eronder en nog een hemd daaronderd en het moet echt hééél heet zijn, wil ik in de zomer zonder hemd onder mijn kleding gaan lopen. Kortom, het kan me niet warm genoeg zijn....
maandag 10 mei 2010 om 14:16
Daarom ben ik zo blij met jullie! Omdat jullie wél snappen hoe het is. Precies wat jij zegt Lief... eerst een kroketje bij de lunch en dan nog taart als tussendoortje. Als ik dat al doe is dat waarschijnlijk op mijn eigen verjaardag (en ik verjaar gelukkig maar 1 keer per jaar, anders zou ik toch wel heel snel heel oud worden).
Soms zou ik zo graag één dag niet hoeven nadenken over eten... gewoon zonder benul wat in mijn mond stoppen.... helaas. Misschien als ik 102 ben geworden dat er iets gevonden is?
Ik moet me er ook niet te veel van aantrekken, maar ik word er wel moe van. En het was niet in een rechtstreeks gesprek, dus dan is het toch al lastiger uit te leggen.
Ik heb het juist altijd heet. Ik zweet me te pletter! En ik kwam deze winter tot de conclusie dat ik niet eens een dikke wollen trui in de kast heb hangen! Ik ben wel een laagjes mens, dus vest, truitje met lange/korte mouwen en een hemd in de winter, maar dat gaat rap uit (het vest dus he!)
Dat heb ik dus echt wel gekregen sinds de db. Zeker in de zomer vind ik het vreselijk. Ik kan van niksdoen al enorm gaan zweten, kun je nagaan hoe het is als je dan moet werken, fietsen, boodschappen doen.....
Ach ja... het leven van een chronisch zieke is nu eenmaal wat zwaarder he...
Soms zou ik zo graag één dag niet hoeven nadenken over eten... gewoon zonder benul wat in mijn mond stoppen.... helaas. Misschien als ik 102 ben geworden dat er iets gevonden is?
Ik moet me er ook niet te veel van aantrekken, maar ik word er wel moe van. En het was niet in een rechtstreeks gesprek, dus dan is het toch al lastiger uit te leggen.
Ik heb het juist altijd heet. Ik zweet me te pletter! En ik kwam deze winter tot de conclusie dat ik niet eens een dikke wollen trui in de kast heb hangen! Ik ben wel een laagjes mens, dus vest, truitje met lange/korte mouwen en een hemd in de winter, maar dat gaat rap uit (het vest dus he!)
Dat heb ik dus echt wel gekregen sinds de db. Zeker in de zomer vind ik het vreselijk. Ik kan van niksdoen al enorm gaan zweten, kun je nagaan hoe het is als je dan moet werken, fietsen, boodschappen doen.....
Ach ja... het leven van een chronisch zieke is nu eenmaal wat zwaarder he...
maandag 10 mei 2010 om 15:50
dinsdag 11 mei 2010 om 15:07
Een vroegere vriendin van mij die Borderlinetrekjes heeft en altijd en eeuwig met zichzelf in de knoop ligt wist mij fijntjes te vertellen dat ik me niet moest aanstellen. Ik had 'alleen maar' suikerziekte, en met een paar prikjes was ik overal vanaf. Zij had haar Borderline tenslotte voor het leven en daar was heel moeilijk mee om te gaan hoor.
Tja.....
Ik heb me wijselijk stil gehouden. Zij valt tenslotte al flauw of krijgt een enorme paniekaanval als ze moet bloedprikken.
Tja.....
Ik heb me wijselijk stil gehouden. Zij valt tenslotte al flauw of krijgt een enorme paniekaanval als ze moet bloedprikken.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 11 mei 2010 om 18:39
quote:lief_29 schreef op 10 mei 2010 @ 21:50:
Nou dat vind ik best wel snel al best wel goed, Lunisy! Je doet het goed blijkbaar, dat mag ook gezegd worden!
Vandaag mijn laagste score behaald, een 5,7. Jep, ik zie het als een soort wedstrijd in mijn lichaam en ik wil winnen haha! Diabetes verpleegkundige gesproken en ook zij vond dat ik heel netjes zat, helemaal gezien het feit dat ik nog geen dietist heb gezien en momenteel alleen let op suikers en aantallen koolhydraten. Bovendien ben ik ook weer ietsje afgevallen. Verpleegkundige zei te denken dat de tabletten goed aanslaan, helemaal in combinatie met sporten. Kortom, blije dag vandaag.
Lastig trouwens dat je innerlijke thermometer niet goed werkt sinds je coeliakie, heb je daar trouwens ook een dieet voor behalve dan geen gluten? Lijkt me een lastige combinatie, geen gluten en geen suikers.
Nou dat vind ik best wel snel al best wel goed, Lunisy! Je doet het goed blijkbaar, dat mag ook gezegd worden!
Vandaag mijn laagste score behaald, een 5,7. Jep, ik zie het als een soort wedstrijd in mijn lichaam en ik wil winnen haha! Diabetes verpleegkundige gesproken en ook zij vond dat ik heel netjes zat, helemaal gezien het feit dat ik nog geen dietist heb gezien en momenteel alleen let op suikers en aantallen koolhydraten. Bovendien ben ik ook weer ietsje afgevallen. Verpleegkundige zei te denken dat de tabletten goed aanslaan, helemaal in combinatie met sporten. Kortom, blije dag vandaag.
Lastig trouwens dat je innerlijke thermometer niet goed werkt sinds je coeliakie, heb je daar trouwens ook een dieet voor behalve dan geen gluten? Lijkt me een lastige combinatie, geen gluten en geen suikers.
dinsdag 11 mei 2010 om 19:49
Dat is een hele lastige combi ja. Maar ik red me wel hoor. Af en toe een vermoeidheidsaanval......
Nee, eerlijk, het is gewoon k*t want met diabetes wil je juist langzame khd eten (ik wel tenminste) en met coeliakie mis je juist de vezels en is alles met.... suiker aan elkaar geplakt, bij gebrek aan plakkerige gluten. Goed voor een stabiele bls dus, not.
Ik had me laatst voorgenomen om wat minder te snaaien en in ieder geval niet meer aan te komen, maar ik weet gewoon niet waar ik het nog vandaan moet halen. En ik vind dat ik in het weekend best een stukje kaas mag. Als ik nou al die vieze glutenvrije suikers niet hoefde te eten, dan zou het wel gaan, maar deze combi..... ik weet echt niet hoe ik nog gezonder dan dit kan leven. En toch kom ik aan. En niet zo'n beetje ook.
Nee, eerlijk, het is gewoon k*t want met diabetes wil je juist langzame khd eten (ik wel tenminste) en met coeliakie mis je juist de vezels en is alles met.... suiker aan elkaar geplakt, bij gebrek aan plakkerige gluten. Goed voor een stabiele bls dus, not.
Ik had me laatst voorgenomen om wat minder te snaaien en in ieder geval niet meer aan te komen, maar ik weet gewoon niet waar ik het nog vandaan moet halen. En ik vind dat ik in het weekend best een stukje kaas mag. Als ik nou al die vieze glutenvrije suikers niet hoefde te eten, dan zou het wel gaan, maar deze combi..... ik weet echt niet hoe ik nog gezonder dan dit kan leven. En toch kom ik aan. En niet zo'n beetje ook.
dinsdag 11 mei 2010 om 23:15
er zijn geen dietisten die van beiden verstand hebben dus ik moet het zelf doen.
Glutenvervangers zijn redelijk maar niet zaligmakend. Brood is en blijft goor. Pasta is meestal van mais en soms van rijst. En taart bestaat niet, behalve schuimgebak, weet je wel, van 130% suiker en een beetje eiwit
Maar goed, ik kwam hier niet om (alweer) te zeuren, ik kwam hier om te zien of ik jou nog ergens mee kon adviseren
Glutenvervangers zijn redelijk maar niet zaligmakend. Brood is en blijft goor. Pasta is meestal van mais en soms van rijst. En taart bestaat niet, behalve schuimgebak, weet je wel, van 130% suiker en een beetje eiwit
Maar goed, ik kwam hier niet om (alweer) te zeuren, ik kwam hier om te zien of ik jou nog ergens mee kon adviseren
woensdag 12 mei 2010 om 06:45
Ach, ik vind niet dat je zeurt hoor, het is immers een heel gedoe voor jou waar je ook altijd rekening mee moet houden. En ja ik let er wel op geen hypo te krijgen, heb ook dextrose, pakje sinaasappelsap en sultana overal liggen. Brood kan ik altijd zo bij op zowel werk als thuis.
Heb gemerkt dat ik s'morgens uit bed steeds rond de 10 zit, na ontbijt rond de 9 en voor de lunch vaak nog wat lager rond tussen 6 en 7, voor avond eten ook lager tussen 5 en 7 en na avond eten rond de 8 en voor slapen rond de 8 en 9. Begint nu wel wat ritme in te komen, maar heb het idee dat ik te weinig eet. Volgende week naar dietist, eens kijken wat die er van zegt.
Heb gemerkt dat ik s'morgens uit bed steeds rond de 10 zit, na ontbijt rond de 9 en voor de lunch vaak nog wat lager rond tussen 6 en 7, voor avond eten ook lager tussen 5 en 7 en na avond eten rond de 8 en voor slapen rond de 8 en 9. Begint nu wel wat ritme in te komen, maar heb het idee dat ik te weinig eet. Volgende week naar dietist, eens kijken wat die er van zegt.
woensdag 12 mei 2010 om 16:58
Bwuhh, werd ik vandaag ineens gebeld door andere diabetes verpleegkundige over mijn "resultaten". Zij vond met name die 10 in de ochtend toch nog echt te hoog en zorgwekkend en dacht dat ik op andere medicatie moest. Ging met internist overleggen en als ik niks hoorde kon het wachten tot woensdag en anders belde ze me direct terug. Binnen 5 minuten weer telefoon, schrok me kapot! Ik dacht uh oh, het is vast mis en niet goed. Was het de verpleegkundige weer, die zei dat internist tevreden was en vond dat het de goede kant op ging. Tjongejonge, schrikken zeg.. aan de ene kant fijn dat ze me direct belt om gerust te stellen, aan de andere kant.. ben toch nog erg onzeker of het wel of niet goed gaat die tabletten. Mijn gevoel zegt dat het goed gaat, de rest is bij minste geringste uit balans. Irritant zeg, maar vast herkenbaar voor veel hier. Woensdag dus dag des oordeels.. hihi, spannend hoor!
woensdag 12 mei 2010 om 17:21
Inderdaad erg herkenbaar hier hoor. Eén keer schrikken en ik zit op 20. Half uur later zit ik weer op 10 ofzo, maar dat halve uur voel ik me wel verrot. Suikers hebben, ook bij gezonde mensen, de nare gewoonte om continu te schommelen. Ook al heb je, zoals ik, een pomp, dan nog schommelen ze continu. Stress: omhoog; te weinig eten: omlaag; schrik: omhoog, en ga zo maar door.
Wel fijn dat je eerst even op deze manier door kunt gaan. Heb vertrouwen in de medicijnen, dat hebben ze inmiddels wel bewezen toch?
Wel fijn dat je eerst even op deze manier door kunt gaan. Heb vertrouwen in de medicijnen, dat hebben ze inmiddels wel bewezen toch?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....