Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
donderdag 22 april 2010 om 14:46
donderdag 22 april 2010 om 16:53
donderdag 22 april 2010 om 17:28
Wat fijn Angelinaa, dat je waardes goed zijn! Gefeliciteerd.
Wel schrok ik van wat ik las over dat Syndroom van Cushing
Ik voldoe aan alle eisen behalve de "mentale veranderingen, zoals stemmingswisselingen, depressie, paranoia of euforie"!
Ik ga maar eens even bellen met mijn huisarts binnenkort. Van mijn internist krijg ik toch nul op het rekest.
Ik heb nog goed nieuws: mijn internist gaat eind dit jaar met pensioen
Of had ik dat al verteld?
Wel schrok ik van wat ik las over dat Syndroom van Cushing
Ik voldoe aan alle eisen behalve de "mentale veranderingen, zoals stemmingswisselingen, depressie, paranoia of euforie"!
Ik ga maar eens even bellen met mijn huisarts binnenkort. Van mijn internist krijg ik toch nul op het rekest.
Ik heb nog goed nieuws: mijn internist gaat eind dit jaar met pensioen
Of had ik dat al verteld?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 22 april 2010 om 18:10
Setter, de waardes van m'n suiker waren alleen nog niet goed natuurlijk, maar was toen ook nog niet met de insuline begonnen, dus kon ook niet anders natuurlijk.
Ik ben vorig jaar depressief geweest en heb nu nog makkelijk zware stemmingswisselingen, dus dat klopt helaas voor mij ook. We zullen zien!
Ik ben vorig jaar depressief geweest en heb nu nog makkelijk zware stemmingswisselingen, dus dat klopt helaas voor mij ook. We zullen zien!
vrijdag 23 april 2010 om 10:18
@Angelinaa, gelukkig dat urine nu in orde is, bloed komt dan ook vanzelf wel omdat je nu inmiddels toch aan het spuiten bent. Ik heb nog niet gegoogled op het Syndroom van Cushing, maar is daar wel wat aan te doen??
@Setter, wat een goed nieuws dat je internist met pensioen gaat. Ik hoop van harte dat je met zijn opvolger wél wat kunt. En hoe gaat het met je moeder?
@Nelladella, wat knap dat zoon zelf insuline geeft Zou dit dan toch een beetje gaan lijken op acceptatie of is hij daar gewoon nog te jong voor (tja, ik heb zelf geen kinderen hè dus ben daar niet zo in thuis)?
Nou, mijn Hba1c was 41 (ja, ja, nieuwe normen per april, volgens de norm die wij allemaal kennen was het 5,9 -> weer goed dus!)
Diëtiste was wat minder tevreden en wil mij eigenlijk doorverwijzen naar een psycholoog ivm mijn "eetprobleem". Maar aangezien ik in mijn leven al zoveel psychologen en aanverwanten gezien heb, heb ik dat (nog even) afgewezen. Ik heb nu afgesproken dat ik in ieder geval zal proberen niet zwaarder te gaan wegen dan ik nu weeg . Binnenkort nog oogonderzoek en podo en dan heb ik de APK weer even gehad.
@Setter, wat een goed nieuws dat je internist met pensioen gaat. Ik hoop van harte dat je met zijn opvolger wél wat kunt. En hoe gaat het met je moeder?
@Nelladella, wat knap dat zoon zelf insuline geeft Zou dit dan toch een beetje gaan lijken op acceptatie of is hij daar gewoon nog te jong voor (tja, ik heb zelf geen kinderen hè dus ben daar niet zo in thuis)?
Nou, mijn Hba1c was 41 (ja, ja, nieuwe normen per april, volgens de norm die wij allemaal kennen was het 5,9 -> weer goed dus!)
Diëtiste was wat minder tevreden en wil mij eigenlijk doorverwijzen naar een psycholoog ivm mijn "eetprobleem". Maar aangezien ik in mijn leven al zoveel psychologen en aanverwanten gezien heb, heb ik dat (nog even) afgewezen. Ik heb nu afgesproken dat ik in ieder geval zal proberen niet zwaarder te gaan wegen dan ik nu weeg . Binnenkort nog oogonderzoek en podo en dan heb ik de APK weer even gehad.
vrijdag 23 april 2010 om 11:37
Teddeke, wat een nette hba1c!! Lekker hoor! Wel balen dat je dieetiste je naar een psycholoog wilt doorverwijzen! Sta je daar zelf achter?
Ik ben net terug van de eerste keer fitnessen...ging wel lekker eigenlijk! Ik mag alleen niet op de trilplaat ivm de diabetes ..dat vind ik wel balen! Maar goed, lekker cardio blijven doen dus!
Ik ben net terug van de eerste keer fitnessen...ging wel lekker eigenlijk! Ik mag alleen niet op de trilplaat ivm de diabetes ..dat vind ik wel balen! Maar goed, lekker cardio blijven doen dus!
vrijdag 23 april 2010 om 14:42
@Angelinaa, nou voorlopig voor mij geen psychologen of iets dergelijks meer hoor. En ik hoef gelukkig pas over een jaar terug naar de diëtiste, dus nu ga ik eerst maar eens proberen om niet aan te komen (afvallen komt dan wel weer een keer).
@Setter, bedankt voor je link, ik heb het gelezen. Ga jij er ook actie op ondernemen, omdat je een flink gedeelte van de syptomen herkent?
@Setter, bedankt voor je link, ik heb het gelezen. Ga jij er ook actie op ondernemen, omdat je een flink gedeelte van de syptomen herkent?
zaterdag 24 april 2010 om 01:01
Waarom mag je niet op de trilplaat angelinaaa? Dat heb ik nog nooit gehoord.
Setter, hoe is het met jou en je familie? Heb je het een beetje in de hand?
Teddeke, wat een walgelijk mooie HbA1c, ik ben jaloers! Knap hoor
Nelladella, ik kan mij herinneren dat ik zo vreselijk trots was toen ik kon spuiten ineens. Ik had om half drie 's middags tijdens een kamp bedacht dat ik het maar eens ging proberen. Meteen maar voor het echie, dus mijn avondmaaltijddosering in mijn been gespoten. Dáár was de leiding niet zo gelukkig mee, maar joh, wat was ik trots.....
Setter, hoe is het met jou en je familie? Heb je het een beetje in de hand?
Teddeke, wat een walgelijk mooie HbA1c, ik ben jaloers! Knap hoor
Nelladella, ik kan mij herinneren dat ik zo vreselijk trots was toen ik kon spuiten ineens. Ik had om half drie 's middags tijdens een kamp bedacht dat ik het maar eens ging proberen. Meteen maar voor het echie, dus mijn avondmaaltijddosering in mijn been gespoten. Dáár was de leiding niet zo gelukkig mee, maar joh, wat was ik trots.....
zaterdag 24 april 2010 om 02:07
Lief, door de intensieve trillingen van de trilplaat schijnt je suiker heel erg snel te zakken. Ik probeerde nog te regelen of ik dan maar een 10 minuten erop mocht, maar nee hoor.. Het mocht echt niet helaas..
Teddeke, ik snap heel goed dat je geen psycholoog wilt! Gelukkig hoef je pas over een jaar weer terug!!
Teddeke, ik snap heel goed dat je geen psycholoog wilt! Gelukkig hoef je pas over een jaar weer terug!!
zondag 25 april 2010 om 01:35
quote:lief_29 schreef op 24 april 2010 @ 01:01:
Nelladella, ik kan mij herinneren dat ik zo vreselijk trots was toen ik kon spuiten ineens. Ik had om half drie 's middags tijdens een kamp bedacht dat ik het maar eens ging proberen. Meteen maar voor het echie, dus mijn avondmaaltijddosering in mijn been gespoten. Dáár was de leiding niet zo gelukkig mee, maar joh, wat was ik trots.....
Haha, herkenbaar... zoon kwam vanmiddag quasi-nonchalant uit de keuken: "Mama, ik heb een pruim genomen en daar 0,5 voor gegeven!" Terwijl hij hiervoor normaal 0,2 krijgt. Dát was ook nog niet de bedoeling, vooralsnog zeggen wij hoeveel hij moet geven.
Teddeke, mooi HbA1c weer.
Nelladella, ik kan mij herinneren dat ik zo vreselijk trots was toen ik kon spuiten ineens. Ik had om half drie 's middags tijdens een kamp bedacht dat ik het maar eens ging proberen. Meteen maar voor het echie, dus mijn avondmaaltijddosering in mijn been gespoten. Dáár was de leiding niet zo gelukkig mee, maar joh, wat was ik trots.....
Haha, herkenbaar... zoon kwam vanmiddag quasi-nonchalant uit de keuken: "Mama, ik heb een pruim genomen en daar 0,5 voor gegeven!" Terwijl hij hiervoor normaal 0,2 krijgt. Dát was ook nog niet de bedoeling, vooralsnog zeggen wij hoeveel hij moet geven.
Teddeke, mooi HbA1c weer.
zondag 25 april 2010 om 17:19
Jaatje angelina, wat streng, met die trilplaat.... Maar ook wel weer goed hoor, het is niet de bedoeling dat je na tien minuten van dat ding dondert met een dijk van een hypo.
Nelladella, hij leert hiervan denk ik en dat is goed. Bij mij lag het anders, ik had een vaste dosering (toen was het nog streng, neit zo flexibel maar een vast ritme en een vast dieet en geen afwijkingen daarvan). Toen ik dus eenmaal kon spuiten nam ik het ook vrij snel over. Mijn moeder zei het als we over een half uur gingen ten en dan ging ik trots zitten spuiten. En ik spoot alleen voor het ontbijt en avondeten en verder was er geen spuit in de buurt dus dat leverde niet zoveel misdoseringen op.
Nelladella, hij leert hiervan denk ik en dat is goed. Bij mij lag het anders, ik had een vaste dosering (toen was het nog streng, neit zo flexibel maar een vast ritme en een vast dieet en geen afwijkingen daarvan). Toen ik dus eenmaal kon spuiten nam ik het ook vrij snel over. Mijn moeder zei het als we over een half uur gingen ten en dan ging ik trots zitten spuiten. En ik spoot alleen voor het ontbijt en avondeten en verder was er geen spuit in de buurt dus dat leverde niet zoveel misdoseringen op.
dinsdag 27 april 2010 om 11:58
quote:lief_29 schreef op 25 april 2010 @ 17:19:
Jaatje angelina, wat streng, met die trilplaat.... Maar ook wel weer goed hoor, het is niet de bedoeling dat je na tien minuten van dat ding dondert met een dijk van een hypo.
Nelladella, hij leert hiervan denk ik en dat is goed. Bij mij lag het anders, ik had een vaste dosering (toen was het nog streng, neit zo flexibel maar een vast ritme en een vast dieet en geen afwijkingen daarvan). Toen ik dus eenmaal kon spuiten nam ik het ook vrij snel over. Mijn moeder zei het als we over een half uur gingen ten en dan ging ik trots zitten spuiten. En ik spoot alleen voor het ontbijt en avondeten en verder was er geen spuit in de buurt dus dat leverde niet zoveel misdoseringen op.
Qua leefbaarheid is er waarschijnlijk veel verbeterd, maar qua waardes was zo'n streng dieet zo gek nog niet merken wij. Hoe regelmatiger wij eten, hoe beter zoons waardes zijn. We eten nu ook bewust wat minder langwerkende dingen zoals pasta, gebakken aardappelen enz, dan is de kans veel groter op een rustige nacht zonder alarmen...
Zoon heeft 't inderdaad snel door, en uiteraard begint het misbruik ook meteen... "Papa, ik heb een paaseitje genomen en daar heb ik 0,5 voor gegeven." Papa: "Dat is te vee!l" Drie keer raden hoe zoon dit oplost...
(Nog een eitje nemen natuurlijk!)
Jaatje angelina, wat streng, met die trilplaat.... Maar ook wel weer goed hoor, het is niet de bedoeling dat je na tien minuten van dat ding dondert met een dijk van een hypo.
Nelladella, hij leert hiervan denk ik en dat is goed. Bij mij lag het anders, ik had een vaste dosering (toen was het nog streng, neit zo flexibel maar een vast ritme en een vast dieet en geen afwijkingen daarvan). Toen ik dus eenmaal kon spuiten nam ik het ook vrij snel over. Mijn moeder zei het als we over een half uur gingen ten en dan ging ik trots zitten spuiten. En ik spoot alleen voor het ontbijt en avondeten en verder was er geen spuit in de buurt dus dat leverde niet zoveel misdoseringen op.
Qua leefbaarheid is er waarschijnlijk veel verbeterd, maar qua waardes was zo'n streng dieet zo gek nog niet merken wij. Hoe regelmatiger wij eten, hoe beter zoons waardes zijn. We eten nu ook bewust wat minder langwerkende dingen zoals pasta, gebakken aardappelen enz, dan is de kans veel groter op een rustige nacht zonder alarmen...
Zoon heeft 't inderdaad snel door, en uiteraard begint het misbruik ook meteen... "Papa, ik heb een paaseitje genomen en daar heb ik 0,5 voor gegeven." Papa: "Dat is te vee!l" Drie keer raden hoe zoon dit oplost...
(Nog een eitje nemen natuurlijk!)
dinsdag 27 april 2010 om 12:01
Overigens zijn de waardes hier de laatste dagen om te huilen. Hoog hoog hoog, paar keer canule vervangen omdat we dachten dat 't daar misschien aan lag, maar dat bleek 't niet te zijn. We weten niet waar het aan ligt, hij stijgt af en toe zelfs met vier punten per vijf minuten! En dan ineens heel erg laag, een paar keer per dag 'onder de 2,2'. We zijn er flink zoet mee.
Een paar dagen geleden had hij een vermoeden van verkoudheid, dat is het enige wat we kunnen bedenken.
Een paar dagen geleden had hij een vermoeden van verkoudheid, dat is het enige wat we kunnen bedenken.
dinsdag 27 april 2010 om 15:34
Sorrie, moet er even uit:
De Diabetes verpleegkundige van de huisartsenpraktijk vind ik een enorme muts, net een overbezorgde moeder. Ben alweer verwisseld van tabletten maar eigenlijk wil ze liever dat ik insuline ga spuiten. Maar dat zie ik niet zitten, gedoe met naalden en alles. Nu slik ik tweemaal daags een tablet tolbutamide.
Ze wil graag dat ik zo spoedig mogelijk voor oogfoto ga, dus voor morgen afspraak en vrij kunnen regelen. Maar nu belde de assistent van de internist, dat ik op hetzelfde tijdstip bij de internist terecht kan. Maarja had al een afspraak voor die oogfoto's. Kreeg nog wat andere data door voor deze week, maar dan moet ik werken. Dan moest ik maar even vrij vragen, want het ging om mijn gezondheid.. alsof ik gezonder wordt als ik straks werkloos thuis zit. Men denkt maar dat als ze met hun vingers knippen, ik wel aan kom rennen, dat kan simpelweg niet altijd. Ook doen ze alsof ik ieder moment dood kan neervallen, zo paniekerig allemaal en veel je moet dit, je moet dat etc. Ik weet nog maar anderhalve week dat ik diabetes heb en heb nog geeneens de kans gekregen om ook maar iets van dat nieuws allemaal te verwerken.
En het opdringen van het spuiten, de ene keer zegt ze dat de tabletten wellicht zullen werken en de andere keer dat ik direct moet gaan spuiten. Maar het spuiten wil ik zo lang als mogelijk is uitstellen. Ik hoorde dat je van spuiten ook behoorlijk aan zult komen en dat terwijl ik net goed bezig ben mijn overgewicht kwijt te raken. En ik zie op tegen het pijn gedeelte van het spuiten.
Belt nu die verpleegkundige weer, jaaaa je MOET DIRECT naar internist dat kan eeeecht niet wachten en foto dan maar uitstellen. Baal ik van, kan ik straks weer alles omgooien voor een half uurtje foto maken en regelen dat er iemand mee gaat etc. En waarom is ze gewoon niet duidelijk en benoemt ze mij wat prioriteit heeft ipv alles steeds om te gooien. Ja daar heb ik moeite mee, met steeds alles weer veranderen *zucht*.
Dus om het kort te maken, joepieeee de poepieee ik mag morgen naar de beroemde dokter Bilo, de meest geweldige arts op diabetes gebied.. aldus de DV. En ik baal, voor het eerst baal ik ontzettend van al het geharrewar rondom diabetes en denk ik.. pff waarom.
De Diabetes verpleegkundige van de huisartsenpraktijk vind ik een enorme muts, net een overbezorgde moeder. Ben alweer verwisseld van tabletten maar eigenlijk wil ze liever dat ik insuline ga spuiten. Maar dat zie ik niet zitten, gedoe met naalden en alles. Nu slik ik tweemaal daags een tablet tolbutamide.
Ze wil graag dat ik zo spoedig mogelijk voor oogfoto ga, dus voor morgen afspraak en vrij kunnen regelen. Maar nu belde de assistent van de internist, dat ik op hetzelfde tijdstip bij de internist terecht kan. Maarja had al een afspraak voor die oogfoto's. Kreeg nog wat andere data door voor deze week, maar dan moet ik werken. Dan moest ik maar even vrij vragen, want het ging om mijn gezondheid.. alsof ik gezonder wordt als ik straks werkloos thuis zit. Men denkt maar dat als ze met hun vingers knippen, ik wel aan kom rennen, dat kan simpelweg niet altijd. Ook doen ze alsof ik ieder moment dood kan neervallen, zo paniekerig allemaal en veel je moet dit, je moet dat etc. Ik weet nog maar anderhalve week dat ik diabetes heb en heb nog geeneens de kans gekregen om ook maar iets van dat nieuws allemaal te verwerken.
En het opdringen van het spuiten, de ene keer zegt ze dat de tabletten wellicht zullen werken en de andere keer dat ik direct moet gaan spuiten. Maar het spuiten wil ik zo lang als mogelijk is uitstellen. Ik hoorde dat je van spuiten ook behoorlijk aan zult komen en dat terwijl ik net goed bezig ben mijn overgewicht kwijt te raken. En ik zie op tegen het pijn gedeelte van het spuiten.
Belt nu die verpleegkundige weer, jaaaa je MOET DIRECT naar internist dat kan eeeecht niet wachten en foto dan maar uitstellen. Baal ik van, kan ik straks weer alles omgooien voor een half uurtje foto maken en regelen dat er iemand mee gaat etc. En waarom is ze gewoon niet duidelijk en benoemt ze mij wat prioriteit heeft ipv alles steeds om te gooien. Ja daar heb ik moeite mee, met steeds alles weer veranderen *zucht*.
Dus om het kort te maken, joepieeee de poepieee ik mag morgen naar de beroemde dokter Bilo, de meest geweldige arts op diabetes gebied.. aldus de DV. En ik baal, voor het eerst baal ik ontzettend van al het geharrewar rondom diabetes en denk ik.. pff waarom.
dinsdag 27 april 2010 om 20:41
Ach Lunisy.... wat herkenbaar!!!! Vooral het geharrewar met db... en het feit dat je volgens artsen en hulpverleners maar moet komen als zij kunnen. Nou lijkt internist me belangrijker dan oogfoto's. Ik had pas na 1 jaar db, oogarts bezoek.
Ik hoop in elk geval dat je wat wijzer wordt morgen!
Hier gaat het echt KUTKUTKUTKUTKUTKUT. Zo, dat moest er ook ff uit. Van de laatste 7 nuchtere waardes, waren er 5 tussen de 15 en 22. Lekkere start van de dag (NOT). De andere 2 waren hypo's, goed contrast.
Ik probeer al meer dan een week de internist te bereiken voor een verwijzing naar een academisch ziekenhuis. Vandaag is het mijn man gelukt (niet te geloven, ik sta steeds in de wacht en hij is er meteen doorheen....). Ik ben het echt zat dat mijn suikers zo'n rommel zijn. Of ik nou wel of niet eet, wel of niet bolus, 's nachts prik of doorslaap, mijn suikers zijn RUK.
Nu ff afwachten, ze zou me morgen bellen en dan hoop ik dat ik snel in een ander hospitaal terecht kan.
Ik hoop in elk geval dat je wat wijzer wordt morgen!
Hier gaat het echt KUTKUTKUTKUTKUTKUT. Zo, dat moest er ook ff uit. Van de laatste 7 nuchtere waardes, waren er 5 tussen de 15 en 22. Lekkere start van de dag (NOT). De andere 2 waren hypo's, goed contrast.
Ik probeer al meer dan een week de internist te bereiken voor een verwijzing naar een academisch ziekenhuis. Vandaag is het mijn man gelukt (niet te geloven, ik sta steeds in de wacht en hij is er meteen doorheen....). Ik ben het echt zat dat mijn suikers zo'n rommel zijn. Of ik nou wel of niet eet, wel of niet bolus, 's nachts prik of doorslaap, mijn suikers zijn RUK.
Nu ff afwachten, ze zou me morgen bellen en dan hoop ik dat ik snel in een ander hospitaal terecht kan.
dinsdag 27 april 2010 om 21:13
Ja ben erg benieuwd wat morgen me brengt, vandaag was gewoon ruk. Had ook de hele dag knallende koppijn en voelde me daardoor ook niet echt lekker, het geharrewar tussendoor was gewoon teveel.
Ik heb morgen dus een afspraak bij de internist, om 9 uur. Weet iemand of ik daar nuchter moet verschijnen (dus ook geen medicatie innemen) of niet?
Ik heb morgen dus een afspraak bij de internist, om 9 uur. Weet iemand of ik daar nuchter moet verschijnen (dus ook geen medicatie innemen) of niet?
woensdag 28 april 2010 om 14:04
Weer een ochtend ziekenhuis gehad, internist bezocht. Op het eerste gezicht een vriendelijke man. Moet van de week 24 uurs urine inleveren, vanmorgen weer 7 buisjes bloed afgegeven en dan hoor ik hoe verder. Eigenlijk klopt er niks van bij mij, ik heb van alle soorten diabetes wel een kenmerk en niks wijst naar een bepaalde richting. Geen standaard type 1 of type 2, echt van alles wat en dat maakt dat de huisartsenpraktijk waarschijnlijk verder niks voor mij kan betekenen en dat ik dus verder moet met bezoekjes internist. Prikles gehad van een veel leukere diabetes verpleegkundige, zij toonde in ieder geval oprechte belangstelling en begrip. Moet mezelf nu aantal keer per dag glucose meten en noteren, ze houden me strak in de gaten.
Vind het allemaal wel spannend want komend weekend heb ik een concert, twee dagen lang, die ik ga bezoeken en dan is mijn ritme ook anders. Benieuwd hoe dit gaat en wat het met mijn suiker doet.
Vind het allemaal wel spannend want komend weekend heb ik een concert, twee dagen lang, die ik ga bezoeken en dan is mijn ritme ook anders. Benieuwd hoe dit gaat en wat het met mijn suiker doet.
woensdag 28 april 2010 om 19:46
Welke tabletten gebruik je nu Lunisy? De hoofdpijn is waarschijnlijk door je dalende suikers, daar heb ik ook heel veel last van en van bijvoorbeeld metformine kun je veel maagklachten krijgen in het begin.
Het is misschien wel wat veel op het moment, maar je moet zo denken: er wordt in ieder geval iets aan gedaan nu!! Ik had gewild dat ze bij mij zo snel gehandeld hadden, haha!
Het is misschien wel wat veel op het moment, maar je moet zo denken: er wordt in ieder geval iets aan gedaan nu!! Ik had gewild dat ze bij mij zo snel gehandeld hadden, haha!
woensdag 28 april 2010 om 21:52
Hey!
Vandaag ben ik teruggebeld door de internist (assistente). De internist was al bezig met het in orde maken voor de verwijzing. Zodra het andere zkh die heeft, maken zij met mij een afspraak en dat kon wel een paar weken to een maand duren! Nou ja... er is in elk geval actie.
Lunisy; bij mij hebben ze ook een tijdje getwijfeld of ik type 2, type 1, of MODY had. Uiteindelijk was het type 1 (tenminste... haha)
Het is een heleboel wat er op je af komt, maar het gaat wennen, uiteindelijk.... Heel veel sterkte en succes ook!
Ik ga er lekker met mijn gezin een weekje tussenuit. Hopen dat de rust me goed doet!
Vandaag ben ik teruggebeld door de internist (assistente). De internist was al bezig met het in orde maken voor de verwijzing. Zodra het andere zkh die heeft, maken zij met mij een afspraak en dat kon wel een paar weken to een maand duren! Nou ja... er is in elk geval actie.
Lunisy; bij mij hebben ze ook een tijdje getwijfeld of ik type 2, type 1, of MODY had. Uiteindelijk was het type 1 (tenminste... haha)
Het is een heleboel wat er op je af komt, maar het gaat wennen, uiteindelijk.... Heel veel sterkte en succes ook!
Ik ga er lekker met mijn gezin een weekje tussenuit. Hopen dat de rust me goed doet!
vrijdag 30 april 2010 om 13:00
Hallo allemaal,
Ik wilde jullie nog even laten weten dat mijn lief en ik heerlijk hebben gegeten vorige week en er geen probleem was. Hij heeft wel iets meer insuline gespoten dan gebruikelijk en heeft voor de zekerheid nog wat dextro gehaald. Verder weer wat dingen gevraagd over diabetes en ben weer wat wijzer geworden
Ik wilde jullie nog even laten weten dat mijn lief en ik heerlijk hebben gegeten vorige week en er geen probleem was. Hij heeft wel iets meer insuline gespoten dan gebruikelijk en heeft voor de zekerheid nog wat dextro gehaald. Verder weer wat dingen gevraagd over diabetes en ben weer wat wijzer geworden
vrijdag 30 april 2010 om 19:59
Goedzo magnolia! Een toprelatie in de maak dus, hihi!
Lunisy, ik begrijp dat je GEK wordt van het gezeik van die artsen, maar het idee erachter is dat een te hoge bls zo snel mogelijk de kop moet worden ingedrukt omdat je anders allerlei rottige complicaties gaat krijgen in de toekomst. En dat zijn serieuze, zoals schade aan je ogen. Hoe hoog zijn je bloedsuikers? Hoe erg is het, bedoel ik dan? Is het 15, 25, of 35? Dat is nogal een verschil.
Volgens mij is er trouwens niet zoveel keuze tussen pillen of spuiten hoor. Als je type 1 hebt, of vergevorderd type 2, moet je gewoon aan de spuiten, of je nou wilt of niet.....
Oh, enne..... Probeer geduld te hebben met jezelf. Het is niet niks om zomaar ineens te horen dat je een chronische ziekte hebt. Ik heb er anderhalf jaar geleden een bijgekregen (naast diabetes) en het duurde een jaar voordat ik het accepteerde..... Ik herken je boosheid op die "kutdoktoren"met hun "kutmededelingen" die je toch niet kunnen genezen volkomen. Maar helaas....
Ris, kan het met het weer te maken hebben, je slecht bls? Ik heb er nu ook een beetje last van, schommel alle kanten op. Meestal in het voorjaar. Je gaat ook anders eten dan he, zomerser zeg maar. Volgens mij is dat onbewust best een verandering.
Nelladella, pre-puberen met bls....... Weet je nog, dat verhaal van mij: volspuiten die handel en vreten maar...... Misschien de boel opengooien en rechtsstreeks vragen waarom hij meteen zoveel bolust terwijl hij weet dat dat dom is? Waarom eten jullie minder langzame khd, dat is volgens mij juist goed als je diabetes hebt?
Setter, hoe is het met je moeder?
Lunisy, ik begrijp dat je GEK wordt van het gezeik van die artsen, maar het idee erachter is dat een te hoge bls zo snel mogelijk de kop moet worden ingedrukt omdat je anders allerlei rottige complicaties gaat krijgen in de toekomst. En dat zijn serieuze, zoals schade aan je ogen. Hoe hoog zijn je bloedsuikers? Hoe erg is het, bedoel ik dan? Is het 15, 25, of 35? Dat is nogal een verschil.
Volgens mij is er trouwens niet zoveel keuze tussen pillen of spuiten hoor. Als je type 1 hebt, of vergevorderd type 2, moet je gewoon aan de spuiten, of je nou wilt of niet.....
Oh, enne..... Probeer geduld te hebben met jezelf. Het is niet niks om zomaar ineens te horen dat je een chronische ziekte hebt. Ik heb er anderhalf jaar geleden een bijgekregen (naast diabetes) en het duurde een jaar voordat ik het accepteerde..... Ik herken je boosheid op die "kutdoktoren"met hun "kutmededelingen" die je toch niet kunnen genezen volkomen. Maar helaas....
Ris, kan het met het weer te maken hebben, je slecht bls? Ik heb er nu ook een beetje last van, schommel alle kanten op. Meestal in het voorjaar. Je gaat ook anders eten dan he, zomerser zeg maar. Volgens mij is dat onbewust best een verandering.
Nelladella, pre-puberen met bls....... Weet je nog, dat verhaal van mij: volspuiten die handel en vreten maar...... Misschien de boel opengooien en rechtsstreeks vragen waarom hij meteen zoveel bolust terwijl hij weet dat dat dom is? Waarom eten jullie minder langzame khd, dat is volgens mij juist goed als je diabetes hebt?
Setter, hoe is het met je moeder?
zondag 2 mei 2010 om 12:03
Zo, eindelijk weer eens tijd om hier te reageren. Wat lief dat jullie blijven vragen hoe het met mij en mijn ouders is, dank jullie wel!
Het gaat wat beter met haar. Ze zit sinds 20 april in het verpleeghuis, maar daar doen ze nog niet veel met haar. Ze zetten haar wel elke dag in de rolstoel, en ze hebben een logopediste langsgestuurd, maar met het lichamelijke revalideren zijn ze nog (steeds) niet begonnen. We wachten af....
Mijn vader, mijn jongste broer en ik waren er gister op bezoek. Ze zat in de huiskamer in de rolstoel, samen met nog wat mensen, en ze was voor het eerst sinds lange tijd hartstikke helder en aanspreekbaar (dat was ze eerder af en toe ook wel, maar de meeste keren lag ze op bed met haar ogen dicht en was ze verward). En waar ik al die tijd al voor op mijn hoede was gebeurde gisteren dan toch.
Mijn moeder is altijd een akelig mens geweest, altijd maar katten op mijn vader, oordelen over iedereen in haar omgeving en ze afbranden, soms zelfs waar ze bij staan, in het wilde weg rotopmerkingen maken. Vooral in gezelschap, zodat ze iedereen even kan laten weten dat zij de baas is.
Tot nog toe was ze steeds heel lief en gedwee, maar gister trok ze toch weer van leer tegen mijn vader. Hij lacht erom, maakt er maar grapjes van om haar nare toon wat te verdoezelen, maar ondertussen erger ik me alweer kapot. Dat was nou precies een van de redenen waarom ik geen contact meer wilde. Ik merk dat ik alweer afstand aan het nemen ben. Het blijft allemaal best dubbel.....
Het gaat wat beter met haar. Ze zit sinds 20 april in het verpleeghuis, maar daar doen ze nog niet veel met haar. Ze zetten haar wel elke dag in de rolstoel, en ze hebben een logopediste langsgestuurd, maar met het lichamelijke revalideren zijn ze nog (steeds) niet begonnen. We wachten af....
Mijn vader, mijn jongste broer en ik waren er gister op bezoek. Ze zat in de huiskamer in de rolstoel, samen met nog wat mensen, en ze was voor het eerst sinds lange tijd hartstikke helder en aanspreekbaar (dat was ze eerder af en toe ook wel, maar de meeste keren lag ze op bed met haar ogen dicht en was ze verward). En waar ik al die tijd al voor op mijn hoede was gebeurde gisteren dan toch.
Mijn moeder is altijd een akelig mens geweest, altijd maar katten op mijn vader, oordelen over iedereen in haar omgeving en ze afbranden, soms zelfs waar ze bij staan, in het wilde weg rotopmerkingen maken. Vooral in gezelschap, zodat ze iedereen even kan laten weten dat zij de baas is.
Tot nog toe was ze steeds heel lief en gedwee, maar gister trok ze toch weer van leer tegen mijn vader. Hij lacht erom, maakt er maar grapjes van om haar nare toon wat te verdoezelen, maar ondertussen erger ik me alweer kapot. Dat was nou precies een van de redenen waarom ik geen contact meer wilde. Ik merk dat ik alweer afstand aan het nemen ben. Het blijft allemaal best dubbel.....
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....