3000 plus deel 51
donderdag 13 mei 2010 om 20:08
Ik heb helemaal niets opgelegd gekregen.
Wel veel ellende en verdriet en vechtlust gezien als jong kind
Wat ik daarna op jonge leeftijd jarenlang door misbruik zelf mee heb mogen maken.
Dat heb ik alleen gedragen, met name mijn mams had haar portie verdriet en leed al meer dan genoeg gehad vond ik, en voor mijn vader stond ik niet in die zou blind van woede de bak in gedraait zijn denk ik zo.
Dus beter hield ik mijn mond, het was goed zo...raar kind was ik dat ik dat al bedacht.
Al volg ik het besluit van dat kind nog steeds.
Wel veel ellende en verdriet en vechtlust gezien als jong kind
Wat ik daarna op jonge leeftijd jarenlang door misbruik zelf mee heb mogen maken.
Dat heb ik alleen gedragen, met name mijn mams had haar portie verdriet en leed al meer dan genoeg gehad vond ik, en voor mijn vader stond ik niet in die zou blind van woede de bak in gedraait zijn denk ik zo.
Dus beter hield ik mijn mond, het was goed zo...raar kind was ik dat ik dat al bedacht.
Al volg ik het besluit van dat kind nog steeds.
donderdag 13 mei 2010 om 20:09
quote:Sophiepapa schreef op 13 mei 2010 @ 20:08:
Minny,
Ik heb ook faalangst. Bij mij uit zich dat in extreem uitstelgedrag of inderdaad niets doen of pas op het laatste moment in actie komen.
Hier heb ik echt heel veel last van.Dat uitstelgedrag heb ik ook, maar bij mij is het luiheid van de bovenste plank
Minny,
Ik heb ook faalangst. Bij mij uit zich dat in extreem uitstelgedrag of inderdaad niets doen of pas op het laatste moment in actie komen.
Hier heb ik echt heel veel last van.Dat uitstelgedrag heb ik ook, maar bij mij is het luiheid van de bovenste plank
donderdag 13 mei 2010 om 20:10
donderdag 13 mei 2010 om 20:12
quote:Bianca40 schreef op 13 mei 2010 @ 20:07:
Wordt er echt zo over je gedacht Freak of denk je dat? Heb je daar weleens over gesproken met je moeder/ouders?
Want als er iemand het prototype is van zelfstandig en sterk dan ben jij het wel. Kan me niet voorstellen dat je ouders niet apetrots op je zijn! Klopt Bi ze zijn trots... en ze vinden me sterk... maar ik zou wel eens kind willen zijn bij mijn ouders.. en dat kan dus niet.. moet dat beeld ophouden.. en he dit freakje is sterk en zelfstandig en en en .. maar ook wel eens klein en zielig en gekwetst enzo.. en juist dat kan ik daar niet kwijt.. en kon ik ( weet ik nu weer na lezen dagboeken ) nooit kwijt.. en dat niet echt zien wie je bent.. tja das mijn trigger mijn "pijnpunt"zeg maar... die eye opener kwam van de week dus heel erg binnen zeg maar
Wordt er echt zo over je gedacht Freak of denk je dat? Heb je daar weleens over gesproken met je moeder/ouders?
Want als er iemand het prototype is van zelfstandig en sterk dan ben jij het wel. Kan me niet voorstellen dat je ouders niet apetrots op je zijn! Klopt Bi ze zijn trots... en ze vinden me sterk... maar ik zou wel eens kind willen zijn bij mijn ouders.. en dat kan dus niet.. moet dat beeld ophouden.. en he dit freakje is sterk en zelfstandig en en en .. maar ook wel eens klein en zielig en gekwetst enzo.. en juist dat kan ik daar niet kwijt.. en kon ik ( weet ik nu weer na lezen dagboeken ) nooit kwijt.. en dat niet echt zien wie je bent.. tja das mijn trigger mijn "pijnpunt"zeg maar... die eye opener kwam van de week dus heel erg binnen zeg maar
een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
donderdag 13 mei 2010 om 20:13
van alle "groepjes" hier op het forum heb ik jullie uitgekozen, als ik al jullie verhalen zo lees snap ik waarom.
Jullie zijn allemaal wijzer geworden door vervelende en soms verschikkelijke evaringen uit het verleden, dat merk je aan alles: de discussies, de gevoelige snaren, de adviezen, maar ook de vaak gortdroge en af en toe zelfspottende humer.
Ik leef mee
ik herken
ik voel me (heel vreemd) verbonden
Maar ik durf zelf nog niet zo, tis nog te vroeg.
Jullie zijn allemaal bijzonder en enorm sterk!
Jullie zijn allemaal wijzer geworden door vervelende en soms verschikkelijke evaringen uit het verleden, dat merk je aan alles: de discussies, de gevoelige snaren, de adviezen, maar ook de vaak gortdroge en af en toe zelfspottende humer.
Ik leef mee
ik herken
ik voel me (heel vreemd) verbonden
Maar ik durf zelf nog niet zo, tis nog te vroeg.
Jullie zijn allemaal bijzonder en enorm sterk!
donderdag 13 mei 2010 om 20:13
Oh ik geef wel het slechte voorbeeld want ben totaal niet zelfstandig.
Geen opleiding af kunnen maken, wel gewerkt maar uiteidelijk arbeidsongeschikt verklaard en teer voor een groot deel op de zak van vriend want armzalig wao-tje.
Maar ik stimuleer de kids wel heel erg om voor zelfstanigheid te gaan en het grote geluk en ik heb ze vreselijk lief zoals ze zijn.
Geldt dat ook?
Geen opleiding af kunnen maken, wel gewerkt maar uiteidelijk arbeidsongeschikt verklaard en teer voor een groot deel op de zak van vriend want armzalig wao-tje.
Maar ik stimuleer de kids wel heel erg om voor zelfstanigheid te gaan en het grote geluk en ik heb ze vreselijk lief zoals ze zijn.
Geldt dat ook?
donderdag 13 mei 2010 om 20:15
quote:vivafreak1 schreef op 13 mei 2010 @ 20:07:
Ja Sgaap.. volgens mij geeft Minny aan haar kinders een mooi voorbeeld af... niet altijd perfect.. maar he dat net niet altijd perfect zijn vind ik het mooiste voorbeeld... dat is het leven namelijk!Precies
Mijn moeder werd wel altijd als perfect gezien door de buitenwereld. Ik steek daar maar magertjes bij af. Men zegt het niet, maar ik voel het wel. Ik zie vrijwel geen enkele vroegere vriendin van haar meer, want ik ben mijn moeder onwaardig. Net als mijn vader. En nee, dat is niet iets dat ik denk, ik wéét dat sommigen zo denken. Mijn moeder, mijn mooie perfecte intelligente moeder...die nooit moeder had moeten worden. Dat ik een direct product was van haar verwaarlozing, dat werd voor het gemak maar opzij geschoven. Voor anderen was ze er wel. Vrijwilligerswerk, collectes, noem maar op... Alles om goedkeuring te krijgen. En men trapte er in. Dat er thuis ook een kind was dat avondenlang, soms nachtenlang of zelfs een heel weekend, alleen in huis zat te wachten tot haar moeder klaar was met de wereld te redden...dat zag men weer niet.
Het is lastig uit te leggen, maar zo is het wel gegaan.
Ja Sgaap.. volgens mij geeft Minny aan haar kinders een mooi voorbeeld af... niet altijd perfect.. maar he dat net niet altijd perfect zijn vind ik het mooiste voorbeeld... dat is het leven namelijk!Precies
Mijn moeder werd wel altijd als perfect gezien door de buitenwereld. Ik steek daar maar magertjes bij af. Men zegt het niet, maar ik voel het wel. Ik zie vrijwel geen enkele vroegere vriendin van haar meer, want ik ben mijn moeder onwaardig. Net als mijn vader. En nee, dat is niet iets dat ik denk, ik wéét dat sommigen zo denken. Mijn moeder, mijn mooie perfecte intelligente moeder...die nooit moeder had moeten worden. Dat ik een direct product was van haar verwaarlozing, dat werd voor het gemak maar opzij geschoven. Voor anderen was ze er wel. Vrijwilligerswerk, collectes, noem maar op... Alles om goedkeuring te krijgen. En men trapte er in. Dat er thuis ook een kind was dat avondenlang, soms nachtenlang of zelfs een heel weekend, alleen in huis zat te wachten tot haar moeder klaar was met de wereld te redden...dat zag men weer niet.
Het is lastig uit te leggen, maar zo is het wel gegaan.
donderdag 13 mei 2010 om 20:16
Freak... moeilijk he.. Maar ook moeilijk voor ouders. Ze zijn trots op je en weten niet beter dan dat je sterk bent. Je zou het misschien eens kunnen proberen om te zeggen, gewoon tussen een gesprek door, dat je het moeilijk vindt om altijd maar sterk te zijn. Ik denk zelf dat ze geen idee hebben dat jij dit zo voelt.
donderdag 13 mei 2010 om 20:17
donderdag 13 mei 2010 om 20:19
quote:rosanna08 schreef op 13 mei 2010 @ 20:15:
Iertje, jij bent een voorbeeld voor je kinderen om niet op te geven, om door te gaan met strijden dat het op een dag beter zal zijn
Ik ben niet in veel dingen goed Roos, maar wel in het onvoorwaardelijk houden van mijn kinderen en als een leeuwin er altijd voor ze te zijn.
Ik hoop dat dat goed genoeg is , maar ik denk het wel gezien hoe mijn kids om mij heen hangen.
Iertje, jij bent een voorbeeld voor je kinderen om niet op te geven, om door te gaan met strijden dat het op een dag beter zal zijn
Ik ben niet in veel dingen goed Roos, maar wel in het onvoorwaardelijk houden van mijn kinderen en als een leeuwin er altijd voor ze te zijn.
Ik hoop dat dat goed genoeg is , maar ik denk het wel gezien hoe mijn kids om mij heen hangen.
donderdag 13 mei 2010 om 20:20
donderdag 13 mei 2010 om 20:21
Toen mijn stiefvader in mijn leven kwam, toen ging het ineens anders. Toen mocht ik wel mee op vakantie en met dagjes uit. Hij betrok me er wel bij en deed er alles aan om het mij naar de zin te maken bij hem thuis. Alleen mocht ik hem niet aardig vinden, want dan kreeg ik van mijn vader op de donder.