Relaties
alle pijlers
Terug in vriendengroep? - advies aub
zondag 23 mei 2010 om 22:55
Hallo allemaal,
Ik zit met een dilemma. Sinds een jaar maak ik deel uit van een vriendengroep. We zijn niet alleen vrienden, maar vormen ook een (hechte) groep van vrijwilligers die regelmatig leuke activiteiten organiseert.
Een halfjaar geleden sloeg de vonk over tussen mij en een vriend uit deze groep. De liefde was helaas van korte duur en ik werd op een niet al te nette wijze afgewezen. Au. Toch hebben we het netjes uitgepraat, omdat we geen ruzie wilden en we allebei in deze groep actief wilden blijven.
Ik had het er eerlijk gezegd erg moeilijk mee. Zeker toen die vriend een paar weken later met een ander meisje uit mijn groep flirtte. Hoewel ik begreep dat het voor hem tussen ons klaar was, nam ik het hem wel erg kwalijk en stuurde boze mailtjes en sms-jes. Stom natuurlijk, ik had beter de eer aan mijzelf kunnen houden. Maar ik voelde me té verraden en vond zijn gedrag niet erg respectvol. Zeker omdat dat meisje (nota bene een vriendin) niks wist wat er tussen ons gebeurd was. We hadden namelijk afgesproken om niets tegen de groep te vertellen, om spanningen te voorkomen.
Er is uiteindelijk niks gebeurd tussen hem en die vriendin.
Omdat het me even teveel werd, heb ik even een 'adempauze' genomen. Ik ben een aantal maanden geleden gestopt met deze groep, om zo mijn gevoel tot rust te laten komen.
Door een onhandigheid van een vriendin uit die groep (ik heb er twee in vertrouwen genomen) is de groep er toch achtergekomen. Niet fijn, en voor mij extra reden om even te stoppen.
Omdat ik geen rancuneus persoon ben, heb ik die vriend op een gegeven moment aangegeven dat ik weer normaal met hem om wilde gaan. Ook omdat ik graag weer terug wilde bij de groep.
Heel naar: ik kreeg alleen maar nare opmerkingen van hem terug. Terwijl hij tegen de groep zegt dat hij er zo'n spijt van heeft wat er tussen ons is gebeurd. En dat -ie het zo vervelend voor mij vindt.
Ik vindt het een misselijke houding van hem en voel dat hij me uitspeelt tegen de rest van de groep. Het erge is ook dat een deel van groep erg met hem te doen heeft en mij maar een bozig iemand vindt. Anderen zijn me blijven steunen.
Ik heb aangegeven dat ze geen scheidsrechter hoeven spelen, maar wel uitgelegd hoe van mijn kant de vork in de steel zit. En dat ik het gevoel heb dat ik me niet kan verdedigen. Want tja, dan heb ik het weer gedaan...
Het nare is dat die vriend dit weekend met de groep op vakantie is. Ik niet, want ik ben dus tijdelijk gestopt.
En ondanks dat ik dit weekend leuke dingen heb gepland, zit dit me toch niet lekker. Ik had er namelijk graag bij willen zijn. Het is immers ook mijn groep.
Ik heb de groep een aantal weken geleden aangegeven terug te willen. Helaas zag één vriendin dit niet zitten. Zij vond het beter als ik 'geleidelijk' terugkwam in de groep, in plaats van 'meteen' weer terug te keren in de groep.
Eerlijk gezegd vind ik dit erg oneerlijk. Ik voel me slachtoffer van de situatie, heb me omwille van de groep tijdelijk teruggetrokken en nou mag ik dus niet (gelijk) weer terug.
Gezien de aard van het vrijwilligerswerk kan ik me niet zo snel ergens anders bij aansluiten. En de rest van de groep is nog steeds erg leuk.
Mijn vraag: is het verstandig om terug te keren in deze groep na alles wat er is gebeurd of kan ik er beter mee stoppen?
Alvast bedankt voor jullie advies!
Ik zit met een dilemma. Sinds een jaar maak ik deel uit van een vriendengroep. We zijn niet alleen vrienden, maar vormen ook een (hechte) groep van vrijwilligers die regelmatig leuke activiteiten organiseert.
Een halfjaar geleden sloeg de vonk over tussen mij en een vriend uit deze groep. De liefde was helaas van korte duur en ik werd op een niet al te nette wijze afgewezen. Au. Toch hebben we het netjes uitgepraat, omdat we geen ruzie wilden en we allebei in deze groep actief wilden blijven.
Ik had het er eerlijk gezegd erg moeilijk mee. Zeker toen die vriend een paar weken later met een ander meisje uit mijn groep flirtte. Hoewel ik begreep dat het voor hem tussen ons klaar was, nam ik het hem wel erg kwalijk en stuurde boze mailtjes en sms-jes. Stom natuurlijk, ik had beter de eer aan mijzelf kunnen houden. Maar ik voelde me té verraden en vond zijn gedrag niet erg respectvol. Zeker omdat dat meisje (nota bene een vriendin) niks wist wat er tussen ons gebeurd was. We hadden namelijk afgesproken om niets tegen de groep te vertellen, om spanningen te voorkomen.
Er is uiteindelijk niks gebeurd tussen hem en die vriendin.
Omdat het me even teveel werd, heb ik even een 'adempauze' genomen. Ik ben een aantal maanden geleden gestopt met deze groep, om zo mijn gevoel tot rust te laten komen.
Door een onhandigheid van een vriendin uit die groep (ik heb er twee in vertrouwen genomen) is de groep er toch achtergekomen. Niet fijn, en voor mij extra reden om even te stoppen.
Omdat ik geen rancuneus persoon ben, heb ik die vriend op een gegeven moment aangegeven dat ik weer normaal met hem om wilde gaan. Ook omdat ik graag weer terug wilde bij de groep.
Heel naar: ik kreeg alleen maar nare opmerkingen van hem terug. Terwijl hij tegen de groep zegt dat hij er zo'n spijt van heeft wat er tussen ons is gebeurd. En dat -ie het zo vervelend voor mij vindt.
Ik vindt het een misselijke houding van hem en voel dat hij me uitspeelt tegen de rest van de groep. Het erge is ook dat een deel van groep erg met hem te doen heeft en mij maar een bozig iemand vindt. Anderen zijn me blijven steunen.
Ik heb aangegeven dat ze geen scheidsrechter hoeven spelen, maar wel uitgelegd hoe van mijn kant de vork in de steel zit. En dat ik het gevoel heb dat ik me niet kan verdedigen. Want tja, dan heb ik het weer gedaan...
Het nare is dat die vriend dit weekend met de groep op vakantie is. Ik niet, want ik ben dus tijdelijk gestopt.
En ondanks dat ik dit weekend leuke dingen heb gepland, zit dit me toch niet lekker. Ik had er namelijk graag bij willen zijn. Het is immers ook mijn groep.
Ik heb de groep een aantal weken geleden aangegeven terug te willen. Helaas zag één vriendin dit niet zitten. Zij vond het beter als ik 'geleidelijk' terugkwam in de groep, in plaats van 'meteen' weer terug te keren in de groep.
Eerlijk gezegd vind ik dit erg oneerlijk. Ik voel me slachtoffer van de situatie, heb me omwille van de groep tijdelijk teruggetrokken en nou mag ik dus niet (gelijk) weer terug.
Gezien de aard van het vrijwilligerswerk kan ik me niet zo snel ergens anders bij aansluiten. En de rest van de groep is nog steeds erg leuk.
Mijn vraag: is het verstandig om terug te keren in deze groep na alles wat er is gebeurd of kan ik er beter mee stoppen?
Alvast bedankt voor jullie advies!
zondag 23 mei 2010 om 22:59
Ik heb de groep een aantal weken geleden aangegeven terug te willen. Helaas zag één vriendin dit niet zitten. Zij vond het beter als ik 'geleidelijk' terugkwam in de groep, in plaats van 'meteen' weer terug te keren in de groep.
Dit vind ik raar.
Maar goed, wat wil jij? Heb je nog andere vrienden buiten die groep om? Zie je een vriendschap met hen uberhaupt nog zitten? Zo ja, dan zul je moeten accepteren dat die ex ook deel uitmaakt van de groep. Misschien is het tijd om eens een serieus gesprek met die ex aan te gaan.
Dit vind ik raar.
Maar goed, wat wil jij? Heb je nog andere vrienden buiten die groep om? Zie je een vriendschap met hen uberhaupt nog zitten? Zo ja, dan zul je moeten accepteren dat die ex ook deel uitmaakt van de groep. Misschien is het tijd om eens een serieus gesprek met die ex aan te gaan.
zondag 23 mei 2010 om 23:01
Ik denk dat het wellicht het beste is om sowieso je vriendschap niet afhankelijk van een groep te laten zijn. Misschien even wat afstand nemen zonder dat je je afsluit. Geef aan dat je met deze situatie zit en niet goed weet hoe je weer terug kan komen in de groep. En ga andere vormen van afleiding zoeken. Je maakt dit soort dingen mee om van te leren.
zondag 23 mei 2010 om 23:09
Ik vind het niet heel leuk en gezellig klinken allemaal. Naar mijn idee wordt een klein incident enorm opgeblazen en wordt iets wat er in feite tussen jou en die jongen gebeurd is heel zwaar opgenomen door allerlei mensen die er eigenlijk niets mee te maken hebben. Ik vind het ook raar dat je van die vriendin geleidelijk terug moet keren. Eerlijk gezegd vraag ik me af of zoiets ooit weer echt gezellig wordt en of je er ook ooit weer helemaal bij gaat horen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 23 mei 2010 om 23:20
Ik snap niet goed waarom die vriendin wilt dat je geleidelijk terug komt? Hoe zie jij dit: persoonlijk naar jou toe of misschien omdat ze bang is dat ex en jij (weer) gaan botsen?
Ik zou verder de eer aan mezelf laten als er zo moeilijk over gedaan wordt eigenlijk. Niet leuk voor je, omdat je uit zelfbescherming afstand genomen hebt en daar nu precies op afgerekend wordt, maar dit nu geeft je toch ook geen leuk gevoel en het is nog maar de vraag of zij zo volwassen zijn om dat in de toekomst te veranderen. Zit die ex daar achter denk je (de boel wat opgejut)?
Ik zou verder de eer aan mezelf laten als er zo moeilijk over gedaan wordt eigenlijk. Niet leuk voor je, omdat je uit zelfbescherming afstand genomen hebt en daar nu precies op afgerekend wordt, maar dit nu geeft je toch ook geen leuk gevoel en het is nog maar de vraag of zij zo volwassen zijn om dat in de toekomst te veranderen. Zit die ex daar achter denk je (de boel wat opgejut)?
zondag 23 mei 2010 om 23:25
oooh, wat klinkt dit pijnlijk herkenbaar...
ik heb jarenlang ook bij een vereniging gezeten waarbij de grens tussen vriendschap en vrijwilligers erg dun is en je met een groep mensen optrekt.
daar heb ik met name uit geleerd dat zo'n groep grotendeels uit kennissen bestaat. Echte vrienden zijn daartussen hooguit op 1 hand te tellen. Dit merk je pas op het moment dat er conflicten zijn. Je vrienden van de betrokken personen "mengen" zich erin of staan je bij als het minder gaat.
En de rest - hoe zeg ik dit goed - boeit het simpelweg niets. Dit wil trouwens niks zeggen over de gezellige tijd die je met elkaar als vriendengroep doorbrengt.
Tenminste, dat was mijn ervaring.
Wat betreft stoppen of doorgaan:
zet voor jezelf op een rij wat de redenen zijn om door te gaan.
Als je doorgaat, doe het dan om die redenen en probeer je slachtofferrol in ieder geval niet te verdedigen.
ik heb jarenlang ook bij een vereniging gezeten waarbij de grens tussen vriendschap en vrijwilligers erg dun is en je met een groep mensen optrekt.
daar heb ik met name uit geleerd dat zo'n groep grotendeels uit kennissen bestaat. Echte vrienden zijn daartussen hooguit op 1 hand te tellen. Dit merk je pas op het moment dat er conflicten zijn. Je vrienden van de betrokken personen "mengen" zich erin of staan je bij als het minder gaat.
En de rest - hoe zeg ik dit goed - boeit het simpelweg niets. Dit wil trouwens niks zeggen over de gezellige tijd die je met elkaar als vriendengroep doorbrengt.
Tenminste, dat was mijn ervaring.
Wat betreft stoppen of doorgaan:
zet voor jezelf op een rij wat de redenen zijn om door te gaan.
Als je doorgaat, doe het dan om die redenen en probeer je slachtofferrol in ieder geval niet te verdedigen.
zondag 23 mei 2010 om 23:28
zondag 23 mei 2010 om 23:29
quote:Omdat het me even teveel werd, heb ik even een 'adempauze' genomen. Ik ben een aantal maanden geleden gestopt met deze groep, om zo mijn gevoel tot rust te laten komen.quote:Ik voel me slachtoffer van de situatie, heb me omwille van de groep tijdelijk teruggetrokken en nou mag ik dus niet (gelijk) weer terug.Uh? Je bent zelf weggegaan, JIJ had er last van. Hij kon in die periode zijn verhaal vertellen en jij was er niet om de andere kant uit te leggen. Jij hebt rare boze smsjes en mails gestuurd. Je hebt het voor jezelf verpest denk ik.
zondag 23 mei 2010 om 23:50
@kate1980: die vriendin is inderdaad bang voor spanningen in de groep, o.a. door die e-mails. Ik wil daar best rekening mee houden, maar wat is 'geleidelijk terugkeren'? Een maand, een paar maanden? Daar was ze niet erg duidelijk over.
@paloma: goed punt. Een aantal van hen zie ik nog. Die zie ik dan ook als vrienden. De rest ben ik meer als kennissen gaan zien. En ik heb me idd even op andere dingen gericht.
@nummerzoveel: mijn verhaal is een ingekorte versie. Geforceerd vind ik het ook, maar begrijp ook de angst van die vriendin voor spanningen in de groep. Ik heb daar eerlijk gezegd niet goed op doorgevraagd.
@Sarah Scott: dáar zit 'm juist de kneep: ik kan vanwege de aard van het vrijwilligerswerk niet gelijk ergens anders naar toe. Waarom, dat kan ik vanwege de herkenbaarheid niet uitleggen. En moet ik me door 1 persoon uit de groep laten jagen? Tja...
@Mirremara: buiten deze groep heb ik (gelukkig) ook andere vrienden, hoor. Maar op de één of andere manier doet dit toch best pijn. Ik kan heel slecht tegen spanningen/ruzies.
@Susan: ik wil dit ook graag met deze vriendin bespreken (zij heeft een soort overkoepelende organiserende rol). Wat wel belangrijk is om aan te geven: zij heeft me nadrukkelijk aangegeven dat ik bij de activiteiten welkom ben.
@roodmetwittestippen: bij een deel van de groep heb ik dit idd gemerkt ja. Niet leuk. Helaas werkt dat zo.
@shoppen: ja, twee van hen hebben mij regelmatig gebeld, opgezocht. Van hen hoorde ik dan dat wel degelijk bij de groep hoorde en niemand boos op me was.
@wuiles: ik ben wel welkom, maar die vriendin wil het rustig aan doen. Ze is bang voor spanningen en wil eerst bekijken hoe het gaat tijdens activiteiten enzo...
@Hertje: ja, dat had ik ook toen ik het opschreef. Dat maakt ook dat ik zo twijfel. Vínd ik het nog wel een leuke groep of maak ik er te zeer een principekwestie van?
@paloma: goed punt. Een aantal van hen zie ik nog. Die zie ik dan ook als vrienden. De rest ben ik meer als kennissen gaan zien. En ik heb me idd even op andere dingen gericht.
@nummerzoveel: mijn verhaal is een ingekorte versie. Geforceerd vind ik het ook, maar begrijp ook de angst van die vriendin voor spanningen in de groep. Ik heb daar eerlijk gezegd niet goed op doorgevraagd.
@Sarah Scott: dáar zit 'm juist de kneep: ik kan vanwege de aard van het vrijwilligerswerk niet gelijk ergens anders naar toe. Waarom, dat kan ik vanwege de herkenbaarheid niet uitleggen. En moet ik me door 1 persoon uit de groep laten jagen? Tja...
@Mirremara: buiten deze groep heb ik (gelukkig) ook andere vrienden, hoor. Maar op de één of andere manier doet dit toch best pijn. Ik kan heel slecht tegen spanningen/ruzies.
@Susan: ik wil dit ook graag met deze vriendin bespreken (zij heeft een soort overkoepelende organiserende rol). Wat wel belangrijk is om aan te geven: zij heeft me nadrukkelijk aangegeven dat ik bij de activiteiten welkom ben.
@roodmetwittestippen: bij een deel van de groep heb ik dit idd gemerkt ja. Niet leuk. Helaas werkt dat zo.
@shoppen: ja, twee van hen hebben mij regelmatig gebeld, opgezocht. Van hen hoorde ik dan dat wel degelijk bij de groep hoorde en niemand boos op me was.
@wuiles: ik ben wel welkom, maar die vriendin wil het rustig aan doen. Ze is bang voor spanningen en wil eerst bekijken hoe het gaat tijdens activiteiten enzo...
@Hertje: ja, dat had ik ook toen ik het opschreef. Dat maakt ook dat ik zo twijfel. Vínd ik het nog wel een leuke groep of maak ik er te zeer een principekwestie van?
zondag 23 mei 2010 om 23:59
quote:misspoez schreef op 23 mei 2010 @ 23:29:
[...]
[...]
Uh? Je bent zelf weggegaan, JIJ had er last van. Hij kon in die periode zijn verhaal vertellen en jij was er niet om de andere kant uit te leggen. Jij hebt rare boze smsjes en mails gestuurd. Je hebt het voor jezelf verpest denk ik.Dat van die e-mails en sms-jes was inderdaad niet netjes van me. Ik denk aan de andere kant dat het voor mij ook bepaald geen prettige situatie was. Blijkbaar kon ik dat niet 'handelen'. Maar dat ik het voor mezelf verpest heb, lijkt me wat kort door de bocht. Waar twee vechten, hebben twee schuld. Die vriend heeft het mij ook niet bepaald makkelijk gemaakt. En die andere kant heb ik wel degelijk uitgelegd.
[...]
[...]
Uh? Je bent zelf weggegaan, JIJ had er last van. Hij kon in die periode zijn verhaal vertellen en jij was er niet om de andere kant uit te leggen. Jij hebt rare boze smsjes en mails gestuurd. Je hebt het voor jezelf verpest denk ik.Dat van die e-mails en sms-jes was inderdaad niet netjes van me. Ik denk aan de andere kant dat het voor mij ook bepaald geen prettige situatie was. Blijkbaar kon ik dat niet 'handelen'. Maar dat ik het voor mezelf verpest heb, lijkt me wat kort door de bocht. Waar twee vechten, hebben twee schuld. Die vriend heeft het mij ook niet bepaald makkelijk gemaakt. En die andere kant heb ik wel degelijk uitgelegd.
maandag 24 mei 2010 om 00:11
maandag 24 mei 2010 om 00:18
quote:borderwalk schreef op 24 mei 2010 @ 00:11:
Ik mis een beetje het aspect van het vrijwilligerswerk in het verhaal. Het gaat steeds maar over 'de groep' en 'de groep' is leuk en terugkeren in 'de groep'
Begrijp ik goed dat het al dan niet bijzondere en voldoening gevende vrijwilligerswerk niet de hoofdreden is om terug te keren?Dat klopt. Het vrijwilligerswerk gaf me veel energie en voldoening, maar vooral door het contact met de groep. Met hen heb ik namelijk ook veel te maken bij het organiseren van een activiteit, vergadering e.d.. Aan de andere kant voel ik me persoonlijk geraakt door de situatie en wil ik deze oplossen. Weglopen zou ik onvolwassen vinden.
Ik mis een beetje het aspect van het vrijwilligerswerk in het verhaal. Het gaat steeds maar over 'de groep' en 'de groep' is leuk en terugkeren in 'de groep'
Begrijp ik goed dat het al dan niet bijzondere en voldoening gevende vrijwilligerswerk niet de hoofdreden is om terug te keren?Dat klopt. Het vrijwilligerswerk gaf me veel energie en voldoening, maar vooral door het contact met de groep. Met hen heb ik namelijk ook veel te maken bij het organiseren van een activiteit, vergadering e.d.. Aan de andere kant voel ik me persoonlijk geraakt door de situatie en wil ik deze oplossen. Weglopen zou ik onvolwassen vinden.
maandag 24 mei 2010 om 02:13
Eerlijk gezegd vind ik je wel wat slachtofferig. Je hebt de groep zelf je rug toegekeerd. Ik vind het dan ook niet heel erg raar dat niet iedereen staat te juichen.
En als je er weer bij wil, dan ga je toch gewoon? Dan kan die "vriendin" meteen zien dat het goed gaat en kan jij kijken of het goed voelt. En waarom zou je je tegen laten houden als de rest je wel graag wil zien?
En als je er weer bij wil, dan ga je toch gewoon? Dan kan die "vriendin" meteen zien dat het goed gaat en kan jij kijken of het goed voelt. En waarom zou je je tegen laten houden als de rest je wel graag wil zien?
maandag 24 mei 2010 om 02:20
Je bent er naar mijn mening niet voor de groep uitgestapt maar voor jezelf.
En je hebt ze helemaal niks verteld over het waarom. Denk je niet dat dat nogal onaardig overkomt?
Natuurlijk hebben ze het uiteindelijk gehoord, maar als iemand anders het niet gedaan had, had je het blijkbaar niet zelf gedaan.
En tja..dat alleen hij vervolgens zijn verhaal kan doen is logisch, jij bent er immers niet.
Kortom, denk niet dat je het erg verstandig hebt gehandeld.
Maar als jij je goed voelt in de groep zou ik er zeker werk van maken.
En je hebt ze helemaal niks verteld over het waarom. Denk je niet dat dat nogal onaardig overkomt?
Natuurlijk hebben ze het uiteindelijk gehoord, maar als iemand anders het niet gedaan had, had je het blijkbaar niet zelf gedaan.
En tja..dat alleen hij vervolgens zijn verhaal kan doen is logisch, jij bent er immers niet.
Kortom, denk niet dat je het erg verstandig hebt gehandeld.
Maar als jij je goed voelt in de groep zou ik er zeker werk van maken.
maandag 24 mei 2010 om 02:22
Hebben ze contact met je opgenomen toen jij je terug trok? Die "vriendin" waarover je spreekt, was zij er voor je toen jij het moeilijk had?
Echte vrienden laten iemand niet zomaar terug trekken, die blijven minimaal op de achtergrond aanwezig om te kijken of het goed met je gaat.
Persoonlijk zou ik ook even vreemd opkijken als een vriendin plotseling al het contact verbreekt en maanden later ineens weer komt aanzetten. Ik zou dat niet accepteren.
Echte vrienden laten iemand niet zomaar terug trekken, die blijven minimaal op de achtergrond aanwezig om te kijken of het goed met je gaat.
Persoonlijk zou ik ook even vreemd opkijken als een vriendin plotseling al het contact verbreekt en maanden later ineens weer komt aanzetten. Ik zou dat niet accepteren.
maandag 24 mei 2010 om 07:06
quote:Ik heb de groep een aantal weken geleden aangegeven terug te willen. Helaas zag één vriendin dit niet zitten. Zij vond het beter als ik 'geleidelijk' terugkwam in de groep, in plaats van 'meteen' weer terug te keren in de groep.
om dit soort dingen ben ik toch zo blij niet tot een vriendengroep te behoren. Lekkere vrienden als ze onderling gaan stemmen of zo of je terug 'mag'.
Zeg eens eerlijk, zou je je nog echt welkom en op je gemak voelen?
om dit soort dingen ben ik toch zo blij niet tot een vriendengroep te behoren. Lekkere vrienden als ze onderling gaan stemmen of zo of je terug 'mag'.
Zeg eens eerlijk, zou je je nog echt welkom en op je gemak voelen?
