Hoe lang duurt dit?
woensdag 26 mei 2010 om 19:53
Hoi iedereen,
Ik ben een beetje op zoek naar het antwoord op de vraag hoelang dit rotgevoel van alleen zijn, denken dat ik voor altijd alleen zal blijven en het vreselijke gemis gaat duren.
Even kort de situatie..ook mijn relatie is gestrand (net als meerdere op dit deel van het forum), inmiddels al wel 4 maandjes geleden. Voor mijn gevoel moet ik er nu wel klaar mee zijn, maar helaas. Nog steeds heb ik moeite met avondjes alleen thuis (ookal probeer ik ervoor te zorgen dat die er weinig zijn), alleen mijn naam op een verjaardagskaart zetten en die ellendige zondagen (dat zijn echt stelletjes en familiedagen) enz. We woonden 4 jaar samen en nu is alles opeens anders. Ik heb het gevoel terug bij af te zijn en ben soms best bang om over te blijven. Zeker nu m'n omgeving aan de kinderen gaat. Gelukkig zijn de echte scherpe randjes er wel vanaf, maar dat lege gevoel blijft en daar baal ik van. Ik weet dat het niet meer goed kan komen, daarvoor is het vertrouwen echt helemaal stuk, maar het doet pijn dat hij gezellig met een ander is en ik nu alleen....
Wie heeft een paar goede tips voor me???
Groetjes
Ik ben een beetje op zoek naar het antwoord op de vraag hoelang dit rotgevoel van alleen zijn, denken dat ik voor altijd alleen zal blijven en het vreselijke gemis gaat duren.
Even kort de situatie..ook mijn relatie is gestrand (net als meerdere op dit deel van het forum), inmiddels al wel 4 maandjes geleden. Voor mijn gevoel moet ik er nu wel klaar mee zijn, maar helaas. Nog steeds heb ik moeite met avondjes alleen thuis (ookal probeer ik ervoor te zorgen dat die er weinig zijn), alleen mijn naam op een verjaardagskaart zetten en die ellendige zondagen (dat zijn echt stelletjes en familiedagen) enz. We woonden 4 jaar samen en nu is alles opeens anders. Ik heb het gevoel terug bij af te zijn en ben soms best bang om over te blijven. Zeker nu m'n omgeving aan de kinderen gaat. Gelukkig zijn de echte scherpe randjes er wel vanaf, maar dat lege gevoel blijft en daar baal ik van. Ik weet dat het niet meer goed kan komen, daarvoor is het vertrouwen echt helemaal stuk, maar het doet pijn dat hij gezellig met een ander is en ik nu alleen....
Wie heeft een paar goede tips voor me???
Groetjes
woensdag 26 mei 2010 om 20:08
woensdag 26 mei 2010 om 20:18
Eens met Zamirah, 10% rouwen van de lengte van je relatie. Of voor elk jaar een maand, zoiets. Dan zou het wel bijna over moeten zijn....
Tja, meer dan een kan ik je ook niet geven. Het moet slijten. Hoe moeilijk; probeer dingen te ondernemen, zo min mogelijk alleen op de bank te zitten, laat de tranen toe maar geef ook zelf aan dat het op een gegeven moment genoeg is, zorg dat je al het contact met hem verbreekt zodat je niet weet wat hij doet (dan lijkt het net alsof hij het altijd leuk heeft en jij zielig alleen zit).
Sterkte
Tja, meer dan een kan ik je ook niet geven. Het moet slijten. Hoe moeilijk; probeer dingen te ondernemen, zo min mogelijk alleen op de bank te zitten, laat de tranen toe maar geef ook zelf aan dat het op een gegeven moment genoeg is, zorg dat je al het contact met hem verbreekt zodat je niet weet wat hij doet (dan lijkt het net alsof hij het altijd leuk heeft en jij zielig alleen zit).
Sterkte
woensdag 26 mei 2010 om 20:22
Ik heb juist gehoord voor elk jaar een maand... Nou dan moet je er wel overheen zijn hoor. En voor die 10 procent toch zeker een heel eind. Onzin natuurlijk.
Daar klopte bij mij ook niets van.
Ben nu 4 maanden verder en dat alleen gevoel is nu wel weg.
Maar ik had 'maar' een relatie van 2 jaar en niet samenwonen en ex heeft het heel makkelijk gemaakt om er klaar mee te zijn.
Het duurt zo lang het duurt. Maar het gaat echt over!!
Daar klopte bij mij ook niets van.
Ben nu 4 maanden verder en dat alleen gevoel is nu wel weg.
Maar ik had 'maar' een relatie van 2 jaar en niet samenwonen en ex heeft het heel makkelijk gemaakt om er klaar mee te zijn.
Het duurt zo lang het duurt. Maar het gaat echt over!!
woensdag 26 mei 2010 om 20:23
Ik heb wel eens gehoord dat het echt over iemand heen zijn 1/3e van je relatie duurt... En bij mij klopte dat ook wel zo'n beetje. De relatie heeft 6,5 jaar geduurd. Voordat ik echt weer serieus na ging denken om met een ander te zijn is er zeker 2 jaar overheen gegaan. Voordat ik me echt weer kon binden 3 jaar.
Ik was degene die de relatie verbrak en meneer had na 6 weken alweer een ander. Alsof wij nooit wat hadden voorgesteld! Ik weet dus precies hoe je je voelt!
Natuurlijk wil je dit niet horen. Je wilt horen dat het morgen allemaal anders is. En dat is het ook. Elke dag is 1 dag meer naar de toekomst. Je komt echt over hem heen! Je kunt maar beter het gevoel accepteren, dan zit je jezelf niet zo in de weg. Heel veel sterkte... het komt echt goed! ECHT!
Ik was degene die de relatie verbrak en meneer had na 6 weken alweer een ander. Alsof wij nooit wat hadden voorgesteld! Ik weet dus precies hoe je je voelt!
Natuurlijk wil je dit niet horen. Je wilt horen dat het morgen allemaal anders is. En dat is het ook. Elke dag is 1 dag meer naar de toekomst. Je komt echt over hem heen! Je kunt maar beter het gevoel accepteren, dan zit je jezelf niet zo in de weg. Heel veel sterkte... het komt echt goed! ECHT!
woensdag 26 mei 2010 om 20:25
Gelukkig is dat het eerste wat ik heb gedaan, al het contact verbroken. Direct de spullen verdeeld en hem gevraagd geen contact meer op te nemen. En daar houdt hij zich goed aan. Ik hoor alleen via via heel soms nog wat, zoals dat hij gespot is met z'n nieuwe vriendin.
Verder ben ik inderdaad veel weg, maar het alleen thuiskomen blijft en ik kan niet elke dag maar bij iedereen aanschuiven.
De berekening van 10% van je relatie klinkt al beter dan de helft van je relatie (die hoorde ik van de week). Dat duurt dan wel erg lang....
Ik ben soms wel blij dat er zoiets als cliches zijn, ik wordt ermee doodgegooid, weet dat ze waar zijn, maar nu het gevoel nog.
Bedankt voor de reacties so far!
Verder ben ik inderdaad veel weg, maar het alleen thuiskomen blijft en ik kan niet elke dag maar bij iedereen aanschuiven.
De berekening van 10% van je relatie klinkt al beter dan de helft van je relatie (die hoorde ik van de week). Dat duurt dan wel erg lang....
Ik ben soms wel blij dat er zoiets als cliches zijn, ik wordt ermee doodgegooid, weet dat ze waar zijn, maar nu het gevoel nog.
Bedankt voor de reacties so far!
woensdag 26 mei 2010 om 20:29
8 maanden geleden ging het uit. 4 maanden geleden was het echt definitief.. En ik zat toevallig vanmiddag te tellen hoeveel maanden ik me nu al diep van binnen eenzaam en rot voel.
Maar ik blijf net zo lang leuke dingen plannen tot ik weer makkelijker terug kan kijken.
1 dag tegelijk en sommige dagen zijn al zoveel beter!
Deze week voelde ik voor het eerst dat ik verder ben gekomen in het loslaten.
Dikke knuf voor jou en alle anderen..
Maar ik blijf net zo lang leuke dingen plannen tot ik weer makkelijker terug kan kijken.
1 dag tegelijk en sommige dagen zijn al zoveel beter!
Deze week voelde ik voor het eerst dat ik verder ben gekomen in het loslaten.
Dikke knuf voor jou en alle anderen..
..popcorn?
woensdag 26 mei 2010 om 20:30
Netscape, ook ik kan je eigenlijk alleen maar een knuffel geven. Het duurt zo lang het duurt en het zal steeds beter gaan, echt waar. Alle clichés zijn inderdaad van toepassing, maar dat zie je pas achteraf... Je bent goed bezig denk ik, vooral doorgaan en hier blijven schrijven!
Praktische tip: dingen oppakken die je met hem hebt laten liggen (oude hobbies) of nieuwe dingen gaan doen. Klinkt ook heel cliché, maar tis zo lekker om andere dingen te doen waar geen herinneringen met hem aan kleven.
Praktische tip: dingen oppakken die je met hem hebt laten liggen (oude hobbies) of nieuwe dingen gaan doen. Klinkt ook heel cliché, maar tis zo lekker om andere dingen te doen waar geen herinneringen met hem aan kleven.
woensdag 26 mei 2010 om 20:41
Dat is een goede Kastanjez...nieuwe dingen zonder herinneringen. Een schone lei.
Soms heb ik wel het gevoel dat ik alles doe om maar niet geconfronteerd te worden met dat gevoel. Zoals stappen, afspreken met vrienden, veel werken en sporten om eigenlijk de waarheid te ontvluchten. Maar goed, gelukkig heb ik lieve vrienden en heb ik af en toe ook nog wel geloof in de liefde, ooit...
Soms heb ik wel het gevoel dat ik alles doe om maar niet geconfronteerd te worden met dat gevoel. Zoals stappen, afspreken met vrienden, veel werken en sporten om eigenlijk de waarheid te ontvluchten. Maar goed, gelukkig heb ik lieve vrienden en heb ik af en toe ook nog wel geloof in de liefde, ooit...
woensdag 26 mei 2010 om 20:45
Kastanjez haalt het al aan, wat voor mij ook wel helpt is vreemd genoeg nieuwe herrinneringen maken juist op plekken waar ik met hem ook ben geweest.
Dat is dan even moeilijk maar ik maak me er zo gezellig mogelijk en als ik dan terug kijk zie ik iets leuks op die plek en niet alleen maar meer hem en mij.
Mij relatie duurde 4,5 jaar.
Mijn liefde voor hem zal er nog wat langer zijn.
Maar ik blijf optimistisch en wil geloven dat het elke dag een beetje meer aan het slijten is.
Dat is dan even moeilijk maar ik maak me er zo gezellig mogelijk en als ik dan terug kijk zie ik iets leuks op die plek en niet alleen maar meer hem en mij.
Mij relatie duurde 4,5 jaar.
Mijn liefde voor hem zal er nog wat langer zijn.
Maar ik blijf optimistisch en wil geloven dat het elke dag een beetje meer aan het slijten is.
..popcorn?
woensdag 26 mei 2010 om 20:52
Nola, wat je zegt...nieuwe herinneringen maken op plekken waar ik met hem was..erg goed. Ik wil nl ook echt niet naar bepaalde plaatsen toe omdat ik ons dan weer zie en dat wil ik nou juist niet., dan is dit wel een methode.
En ja...ermee opstaan en naar bed gaan, pfff praat me er niet van. Gelukkig is dat al verminderd van elke dag naar 3x per week, dus er is vooruitgang.
Ik zie mezelf ook echt niet met een ander zoenen of meer, ik vergelijk ook elke man met hem, dat terwijl het eigenlijk echt een eikels is voor wat hij heeft gedaan....
En ja...ermee opstaan en naar bed gaan, pfff praat me er niet van. Gelukkig is dat al verminderd van elke dag naar 3x per week, dus er is vooruitgang.
Ik zie mezelf ook echt niet met een ander zoenen of meer, ik vergelijk ook elke man met hem, dat terwijl het eigenlijk echt een eikels is voor wat hij heeft gedaan....
woensdag 26 mei 2010 om 21:01
Mijn ex en ik hebben elkaar veel verdriet gedaan, helaas valt dat nooit meer terug te draaien. Daar heb ik soms extra last van. Misschien heeft jouw ex dan ondanks alles ook.
Maar het gaat vooral om hoe jij je voelt.
Ik heb een reis gepland, en ben ernaartoe aanhet sparen. Dat houdt me op de been.
Ik had iets nodig om aan vast te houden en doe dat met die reis.
Kan jij ook zoiets doen?
Maar het gaat vooral om hoe jij je voelt.
Ik heb een reis gepland, en ben ernaartoe aanhet sparen. Dat houdt me op de been.
Ik had iets nodig om aan vast te houden en doe dat met die reis.
Kan jij ook zoiets doen?
..popcorn?
woensdag 26 mei 2010 om 21:05
Weet je Netscape, er waren dagen dat ik liever onder mijn bed bleef liggen en er waren dagen dat ik dacht "Yes, ik kan het!". Die laatsten werden er steeds meer, tot ik me ineens realiseerde dat ik al weeeeken niet onder mijn bed had gelegen (figuurlijk dan he! ).
Verder wist ik écht heeeeel zeker dat ik nooit meer aan een nieuwe relatie zou beginnen. Scharrels waren prima, maar nee, echt een relatie dat zou ik NOOOOIT meer doen... Inmiddels ben ik twee maanden getrouwd... (over cliche's gesproken dus!)
Verder wist ik écht heeeeel zeker dat ik nooit meer aan een nieuwe relatie zou beginnen. Scharrels waren prima, maar nee, echt een relatie dat zou ik NOOOOIT meer doen... Inmiddels ben ik twee maanden getrouwd... (over cliche's gesproken dus!)
woensdag 26 mei 2010 om 21:37
Ik ben het helemaal eens wat de andere zeggen, Mijn relatie is 4 maanden geleden ook gestrand, en zat helemaal in een dip, gelukkig ben ik door veel te praten en leuke dingen doen met vrienden er boven op gekomen, je moet alleen een ding goed voor ogen houden dat je jezelf niet moet laten hangen, ga leuke dingen doen (kan ook heus alleen) ga lekker na de stad, ga fitnissen pak je eigen leven lekker op, (Het klinkt heel makkelijk, maar ik weet dat het erg moeilijk is.)
En een ding moet je voor ogen houden, een vriend moet jouw tijd niet invullen dit moet je zelf doen. Jij moet je eerst zelf happy voelen voordat je dit over kan brengen naar een jongen, en geloof me, wanneer je gelukkig bent ga je stralen,
En..... Na regen komt altijd zonnenschijn
En een ding moet je voor ogen houden, een vriend moet jouw tijd niet invullen dit moet je zelf doen. Jij moet je eerst zelf happy voelen voordat je dit over kan brengen naar een jongen, en geloof me, wanneer je gelukkig bent ga je stralen,
En..... Na regen komt altijd zonnenschijn
woensdag 26 mei 2010 om 22:22
Focus je op de goede dingen, hoewel je hem zult missen op bepaalde momenten - maak een lijstje met dingen die je weer bent gaan doen sinds het uit is, of dingen die je weer kan doen nu hij uit beeld is.
Ik sta op het punt om mijn 10-jarige relatie te verbreken, en weet dat ik er een hoop vrijheid voor terugkrijg, maar dat ik daarvoor wel saaie weekenden tegemoet zal gaan (in die weekenden dat ik niks te doen heb) - ook al doen we beiden ons eigen ding 's weekends (lezen, computeren, film kijken - apart maar toch samen op de een of andere manier).
Weet niet of je veel hebt aan mijn post, maar ik heb in elk geval weer een stapje in de juiste richting gezet
Ik sta op het punt om mijn 10-jarige relatie te verbreken, en weet dat ik er een hoop vrijheid voor terugkrijg, maar dat ik daarvoor wel saaie weekenden tegemoet zal gaan (in die weekenden dat ik niks te doen heb) - ook al doen we beiden ons eigen ding 's weekends (lezen, computeren, film kijken - apart maar toch samen op de een of andere manier).
Weet niet of je veel hebt aan mijn post, maar ik heb in elk geval weer een stapje in de juiste richting gezet
woensdag 26 mei 2010 om 23:14
Een vuistregel is ongeveer de helft dat je laatste relatie heeft mogen duren. Dit is natuurlijk per situatie en persoon anders maar dat is een beetje het gemiddelde.
Het gevoel is enorm klote maar tussen je regels door lees ik dat je zelf ook weet dat het geen blijvend gevoel is. Probeer dingen te ondernemen, zelfs al zijn het geen leuke dingen en kader de tijd per dag in waarin je jezelf toestaat om verdrietig te zijn. Dat klinkt een beetje houterig maar op die manier kun je gestructureerd omgaan met je verdriet.
Het gevoel is enorm klote maar tussen je regels door lees ik dat je zelf ook weet dat het geen blijvend gevoel is. Probeer dingen te ondernemen, zelfs al zijn het geen leuke dingen en kader de tijd per dag in waarin je jezelf toestaat om verdrietig te zijn. Dat klinkt een beetje houterig maar op die manier kun je gestructureerd omgaan met je verdriet.
donderdag 27 mei 2010 om 00:08
Volgens mij is er niet echt een tijd op te plakken hoe lang het zou moeten duren. Dat verschilt per persoon, de relatie die je had, hoe vaak je het al hebt meegemaakt etc. Kan alleen voor mezelf spreken. Bij mij een relatie van 2 jaar inmiddels 8 maanden over. Sinds 2 maanden heb ik weer een nieuwe vriend.
- Eerste maand drama en hel, wist niet hoe ik mijn dag moest doorkomen. Elke minuut leek een uur te duren.
- Tweede maand heel veel verdriet, heel veel gemis, tijd ging weer iets sneller. Scherpe randjes waren er wel vanaf.
- Derde maand: Boosheid gecombineerd met verdriet, maar ook deels weer leuke dingen oppakken.
- Vierde maand: Meest heftige emoties waren er wel vanaf. Was er wel weer aan toe om voorzichtig te gaan daten. Zonder de intentie om een relatie te vinden. Maar meer om ook te genieten van de voordelen van het vrijgezel zijn. Afgewisseld met nachtelijke huilbuien, dat nog wel.
- Vijfde maand: Begon ik te wennen aan het alleen zijn en ook de voordelen daarvan te zien. Afgewisseld met een gevoel van gemis van wat er daarvoor was. Maar het genieten van mijn nieuwe status nam wel de overhand.
- Zesde maand: Volop genieten van de nieuwe mogelijkheden die het vrijgezelzijn met zich meebrengt. Dingen doen die ik niet kon doen met partner. Genieten van het idee dat ik kon doen en laten wat ik wilde zonder verantwoording af te leggen. Flink veel daten inmiddels.
- Zevende maand: Gedachten aan ex zijn echt tot een minimum gereduceerd (kan er niet helemaal omheen want we moeten nog een huis verkopen). Een van mijn dates begin ik stiekem toch wel meer dan leuk te vinden en er ontwikkeld zich een verliefdheid.
- Achtste maand: Helemaal happy en in love met mijn nieuwe vriend. Ik kan er onwijs van genieten. Neemt niet weg dat een vervelend gevoel over hoe het afgelopen is met ex af en toe nog de kop opsteekt en zeer sporadisch nog tot een huilbui leidt.
Kortom: Komop meid! Het is even bikkelen aan het begin en door de zure appel heen bijten. Maar snel genoeg ga je ook wel weer de voordelen zien van het alleen zijn. En voordat je het weet ben je weer helemaal verliefd om een nieuwe man. Dipjes zullen er wel blijven in de eerste paar maanden (in mijn geval zelfs incl. nieuwe vriend), maar dat hoort erbij en maakt allemaal deel uit van een verwerkingsproces. Niet voor weglopen, gewoon even doorheen en dat is het het snelst weer voorbij.
Succes!
- Eerste maand drama en hel, wist niet hoe ik mijn dag moest doorkomen. Elke minuut leek een uur te duren.
- Tweede maand heel veel verdriet, heel veel gemis, tijd ging weer iets sneller. Scherpe randjes waren er wel vanaf.
- Derde maand: Boosheid gecombineerd met verdriet, maar ook deels weer leuke dingen oppakken.
- Vierde maand: Meest heftige emoties waren er wel vanaf. Was er wel weer aan toe om voorzichtig te gaan daten. Zonder de intentie om een relatie te vinden. Maar meer om ook te genieten van de voordelen van het vrijgezel zijn. Afgewisseld met nachtelijke huilbuien, dat nog wel.
- Vijfde maand: Begon ik te wennen aan het alleen zijn en ook de voordelen daarvan te zien. Afgewisseld met een gevoel van gemis van wat er daarvoor was. Maar het genieten van mijn nieuwe status nam wel de overhand.
- Zesde maand: Volop genieten van de nieuwe mogelijkheden die het vrijgezelzijn met zich meebrengt. Dingen doen die ik niet kon doen met partner. Genieten van het idee dat ik kon doen en laten wat ik wilde zonder verantwoording af te leggen. Flink veel daten inmiddels.
- Zevende maand: Gedachten aan ex zijn echt tot een minimum gereduceerd (kan er niet helemaal omheen want we moeten nog een huis verkopen). Een van mijn dates begin ik stiekem toch wel meer dan leuk te vinden en er ontwikkeld zich een verliefdheid.
- Achtste maand: Helemaal happy en in love met mijn nieuwe vriend. Ik kan er onwijs van genieten. Neemt niet weg dat een vervelend gevoel over hoe het afgelopen is met ex af en toe nog de kop opsteekt en zeer sporadisch nog tot een huilbui leidt.
Kortom: Komop meid! Het is even bikkelen aan het begin en door de zure appel heen bijten. Maar snel genoeg ga je ook wel weer de voordelen zien van het alleen zijn. En voordat je het weet ben je weer helemaal verliefd om een nieuwe man. Dipjes zullen er wel blijven in de eerste paar maanden (in mijn geval zelfs incl. nieuwe vriend), maar dat hoort erbij en maakt allemaal deel uit van een verwerkingsproces. Niet voor weglopen, gewoon even doorheen en dat is het het snelst weer voorbij.
Succes!
donderdag 27 mei 2010 om 09:29
Heh? Zijn hier echt mensen die denken dat het rouwen om een verbroken relatie afhangt van de duur van de relatie? En dan echt gaan denken in maanden/procenten? Ik hoop echt dat jullie sarcastisch zijn.. Komop zeg, met een beetje logisch nadenken moet je toch ook wel snappen dat het per persoon verschilt, hoe je erin staat, met dingen omgaat, welke betekenis je geeft aan gebeurtenissen. Het lijkt me geen statisch begrip dat voor iedereen hetzelfde is..
donderdag 27 mei 2010 om 09:52
quote:Tamsje schreef op 26 mei 2010 @ 23:14:
Een vuistregel is ongeveer de helft dat je laatste relatie heeft mogen duren. Dit is natuurlijk per situatie en persoon anders maar dat is een beetje het gemiddelde.
.
Hmm... In dat geval zou ik na mijn scheiding ongeveer 14,5 jaar hebben moeten rouwen.
In werkelijkheid was ik tijdens dat huwelijk zelf al jaren aan het rouwen om het gebrek aan liefde en toen ik eindelijk de stap nam en alleen was, heb ik die eerste dag toen hij het huis uit was, van pure opluchting een rondje in het huis gedanst.
Twee maanden later begon ik te mailen met een leuke man, nog eens twee maanden later ontmoette ik hem en sprong de vonk gelijk over. Dat is intussen 11 jaar geleden en ik ben nog altijd helemaal gelukkig met hem.
Ik heb na mijn scheiding geen seconde gerouwd, geen moment verdriet gehad over het feit dat het allemaal zo gelopen was, ik was alleen maar opgelucht.
Maar dat komt vast omdat ik al mijn tranen al tijdens het huwelijk zelf vergoten had. Sloten tranen had ik vergoten, wat zeg ik, zeeën tranen.
Ik vind al die regeltjes over hoe lang rouwen na een verbroken relatie duurt, dus maar onzin.
Een vuistregel is ongeveer de helft dat je laatste relatie heeft mogen duren. Dit is natuurlijk per situatie en persoon anders maar dat is een beetje het gemiddelde.
.
Hmm... In dat geval zou ik na mijn scheiding ongeveer 14,5 jaar hebben moeten rouwen.
In werkelijkheid was ik tijdens dat huwelijk zelf al jaren aan het rouwen om het gebrek aan liefde en toen ik eindelijk de stap nam en alleen was, heb ik die eerste dag toen hij het huis uit was, van pure opluchting een rondje in het huis gedanst.
Twee maanden later begon ik te mailen met een leuke man, nog eens twee maanden later ontmoette ik hem en sprong de vonk gelijk over. Dat is intussen 11 jaar geleden en ik ben nog altijd helemaal gelukkig met hem.
Ik heb na mijn scheiding geen seconde gerouwd, geen moment verdriet gehad over het feit dat het allemaal zo gelopen was, ik was alleen maar opgelucht.
Maar dat komt vast omdat ik al mijn tranen al tijdens het huwelijk zelf vergoten had. Sloten tranen had ik vergoten, wat zeg ik, zeeën tranen.
Ik vind al die regeltjes over hoe lang rouwen na een verbroken relatie duurt, dus maar onzin.
donderdag 27 mei 2010 om 10:38
Twee jaar geleden eindigde mijn relatie na bijna 5 jaar. volgens al die regeltjes zou ik dus na ongeveer 5 maanden klaar moeten zijn met rouwen. Maar dat was niet zo. Ik was na 5 maanden wel klaar met hem. Ik was niet meer boos maar de pijn bleef nog heel lang. Bij mij hielp het om het van mij af te schrijven en verder mijn eigen gevoel te volgen. Als vrienden mij vroegen hoe het nu ging zei ik rustig dat het slecht ging. Nu na bijna twee jaar heb ik het gevoel dat ik klaar ben voor een nieuwe relatie mocht dat op mijn pad komen, maar ben nog niet zover dat ik ook echt serieus bezig ga met daten.
Verder zou ik je aanraden om gewoon zelf leuke dingen te doen. Bel vrienden op om iets leuks te doen of zoek een leuke hobby. Ik keek in het begin ook op tegen avonden alleen maar daar wen je weer aan.
Verder zou ik je aanraden om gewoon zelf leuke dingen te doen. Bel vrienden op om iets leuks te doen of zoek een leuke hobby. Ik keek in het begin ook op tegen avonden alleen maar daar wen je weer aan.
Erger u niet, verwonder u slechts!