Psyche
alle pijlers
Moeite met telefoneren..
zondag 30 mei 2010 om 19:27
Morgenochtend is het zo ver..
Na het 1,5 maand uitgesteld te hebben moet ik morgen voor mijn stagebedrijf, een telefoontje plegen waar ik moeite mee heb.
Sinds een paar jaar heb ik moeite om mensen te bellen die ik niet ken. Ik heb geen idee waar het vandaan komt, maar ik weet wel dat het hoogst vervelend is. Ik vind het fijner en makkelijk om naar iemand toe te stappen en daar een gesprek mee aan te knopen.
Ik moet een webdersigner bellen om te vragen wat de mogelijkheden zijn voor wat betreft het maken van en website voor mijn stageorganisatie. Ik heb al mailcontact met de desbetreffende persoon gehad en hij wil graag een telefonisch gesprek. Hier heb ik mee ingestemd, maar ik heb het telkens naar voren geschoven. Nu is mijn stage 1 juli afgelopen en de tijd begint dus te dringen. Ik heb mezelf het ultimatum gesteld; maandag 31 mei om 09.00 moet ik bellen naar deze webdesigner. Ik zit nu alleen al te bedenken wat ik moet gaan zegggen, hoe ik dit moet brengen en hoe mijn gesprekspartner gaat reageren. Eigenlijk te belachelijk voor woorden, want hij kent mij niet en ik hem niet! Toch krijg ik de kriebels en ik weet nu al dat ik morgen met klamme handen de telefoon pak en het nummer intoets..
Herkent iemand dit probleem en hoe ben je er mee omgegaan? Heeft iemand bepaalde tips om dit soort gesprekken aan te pakken?
Alvast bedankt!
Na het 1,5 maand uitgesteld te hebben moet ik morgen voor mijn stagebedrijf, een telefoontje plegen waar ik moeite mee heb.
Sinds een paar jaar heb ik moeite om mensen te bellen die ik niet ken. Ik heb geen idee waar het vandaan komt, maar ik weet wel dat het hoogst vervelend is. Ik vind het fijner en makkelijk om naar iemand toe te stappen en daar een gesprek mee aan te knopen.
Ik moet een webdersigner bellen om te vragen wat de mogelijkheden zijn voor wat betreft het maken van en website voor mijn stageorganisatie. Ik heb al mailcontact met de desbetreffende persoon gehad en hij wil graag een telefonisch gesprek. Hier heb ik mee ingestemd, maar ik heb het telkens naar voren geschoven. Nu is mijn stage 1 juli afgelopen en de tijd begint dus te dringen. Ik heb mezelf het ultimatum gesteld; maandag 31 mei om 09.00 moet ik bellen naar deze webdesigner. Ik zit nu alleen al te bedenken wat ik moet gaan zegggen, hoe ik dit moet brengen en hoe mijn gesprekspartner gaat reageren. Eigenlijk te belachelijk voor woorden, want hij kent mij niet en ik hem niet! Toch krijg ik de kriebels en ik weet nu al dat ik morgen met klamme handen de telefoon pak en het nummer intoets..
Herkent iemand dit probleem en hoe ben je er mee omgegaan? Heeft iemand bepaalde tips om dit soort gesprekken aan te pakken?
Alvast bedankt!
anoniem_100594 wijzigde dit bericht op 30-05-2010 19:39
Reden: Foutje, bedankt!
Reden: Foutje, bedankt!
% gewijzigd
zondag 30 mei 2010 om 19:31
zondag 30 mei 2010 om 19:34
zondag 30 mei 2010 om 19:35
Ik ben helemaal niet zo'n beller, behalve met manlief. Stiltes vind ik IRL niet zo'n probleem, maar aan de telefoon ronduit ongemakkelijk.
Bij bedrijven/instellingen schrijf ik van te voren op waar ik het over wil hebben/wat ik wil vragen, zodat ik niet ineens stil val.
En wat bij mij altijd goed helpt, is mezelf de volgende vraag stellen;
'Wat levert het mij op als ik bel, hoe voel ik me dan'.
Het gevoel van 'Dan heb ik het maar gehad', is bij mij dan een redelijk goede motivator
Bij bedrijven/instellingen schrijf ik van te voren op waar ik het over wil hebben/wat ik wil vragen, zodat ik niet ineens stil val.
En wat bij mij altijd goed helpt, is mezelf de volgende vraag stellen;
'Wat levert het mij op als ik bel, hoe voel ik me dan'.
Het gevoel van 'Dan heb ik het maar gehad', is bij mij dan een redelijk goede motivator
zondag 30 mei 2010 om 19:38
Ja, ik heb nu ook echt het moment bereikt dat ik het gevoel wil hebben 'dan zit het er eindelijk op'. En inderdaad, wat stelt zo'n gesprekje nou voor? Maar toch begint morgen die twijfel weer rond half 9. Ik schrijf de belangrijkste punten gewoon op en hopelijk verloopt het gesprek dan prima.
Ik ben wel blij dat ik niet de enige ben die telefoneren niet zo prettig vind. Bij het bedrijf waar ik stage loop heeft niemand er last van lijkt het.
Bedankt voor de tips!
Ik ben wel blij dat ik niet de enige ben die telefoneren niet zo prettig vind. Bij het bedrijf waar ik stage loop heeft niemand er last van lijkt het.
Bedankt voor de tips!
zondag 30 mei 2010 om 19:44
Wat kan er nu eigenlijk mis gaan? Je weet waar je over praat, wat je wilt, hoeveel het mag kosten, wanneer het af moet zijn enzovoort. Dus, je hebt echt verstand van zaken. Herhaal de zin gewoon een paar keer: Wat kan er nu eigenlijk nog mis gaan? Niets!
Ik herken het hoor, maar heb er nu geen last meer van. Succes!
Ik herken het hoor, maar heb er nu geen last meer van. Succes!
zondag 30 mei 2010 om 19:53
Het heet Telefoonangst en is normaler dan je denkt.
Misschien heb je hier wat aan.
http://www.sochicken.nl/j ... t_zo_kom_je_er_vanaf.html
Ik had vroeger voicemail angst en deed hetzelfde als mocy voorstelt. Opschrijven wat ik wil zeggen en nog een keer bellen. Uiteindelijk is het overgegaan.
Misschien heb je hier wat aan.
http://www.sochicken.nl/j ... t_zo_kom_je_er_vanaf.html
Ik had vroeger voicemail angst en deed hetzelfde als mocy voorstelt. Opschrijven wat ik wil zeggen en nog een keer bellen. Uiteindelijk is het overgegaan.
zondag 30 mei 2010 om 19:56
Heb ik vroeger ook weleens last van gehad, totdat ik een bijbaantje kreeg als telemarketeer, daarna nooit meer last van gehad!
Tip: Blijf bedenken dat je maar de helft van het gesprek hoeft te voeren, de ander doet de andere helft -dat scheelt al de helft!
Nog een tip: pen en papier bij de hand, maak notities en herhaal een gemaakte afspraak.
En misschien ook wel handig: oefen eerst eventjes. Bel bijv je moeder of een vriendin en spreek af dat je met hun dit gesprek gaat spelen.
Veel succes morgen.
Tip: Blijf bedenken dat je maar de helft van het gesprek hoeft te voeren, de ander doet de andere helft -dat scheelt al de helft!
Nog een tip: pen en papier bij de hand, maak notities en herhaal een gemaakte afspraak.
En misschien ook wel handig: oefen eerst eventjes. Bel bijv je moeder of een vriendin en spreek af dat je met hun dit gesprek gaat spelen.
Veel succes morgen.
zondag 30 mei 2010 om 20:02
Zelfde als Guinevieve. Had het ook best wel erg tot mijn stage op de communicatie-afdeling bij Artsen zonder Grenzen. Moest de hele dag bellen. Okee, ben nu nog geen beller, maar schuif het niet meer voor me uit. Misschien kun je een weekje bij een telemarketingbedrijf gaan werken, ben je genezen en je verdiend nog wat. Daar kun je dan een mooie blingbling telefoon van kopen, haha!
zondag 30 mei 2010 om 20:04
Ik had vroeger ook telefoonangst! Ik vond het verschrikkelijk om te moeten bellen met mensen die ik niet kende. Ik ging van tevoren altijd heel goed nadenken over waar ik het over wilde hebben en schreef de speerpunten op een blaadje.
Ik heb de opleiding doktersassistente gedaan, waarvoor ik heeeeeeeeel wat heb moeten bellen. En toen is mijn angst steeds minder geworden. Omdat ik veel werd gebeld (inkomende gesprekken) en goed moest luisteren naar wat er gezegd werd, is het vanzelf minder geworden. Tegenwoordig bereid ik me nog steeds voor op belangrijke telefoongesprekken, vooral als ze belangrijk zijn. Maar angst heb ik niet meer.
Ik denk dat een voorbereiding belangrijk is, maar niet dat je gaat bedenken hoe de andere persoon zal gaan reageren. Dit kún je niet of nauwelijks voorbereiden.
Verder moet je je telefoontjes gewoon doen, niet uitstellen.
Je zult in je leven nog heeeeeel wat lastige telefoontjes moeten plegen, en naar mijn idee zal dit vanzelf wennen.
Ik wens je succes, gaat je zeker lukken hoor!
Ik heb de opleiding doktersassistente gedaan, waarvoor ik heeeeeeeeel wat heb moeten bellen. En toen is mijn angst steeds minder geworden. Omdat ik veel werd gebeld (inkomende gesprekken) en goed moest luisteren naar wat er gezegd werd, is het vanzelf minder geworden. Tegenwoordig bereid ik me nog steeds voor op belangrijke telefoongesprekken, vooral als ze belangrijk zijn. Maar angst heb ik niet meer.
Ik denk dat een voorbereiding belangrijk is, maar niet dat je gaat bedenken hoe de andere persoon zal gaan reageren. Dit kún je niet of nauwelijks voorbereiden.
Verder moet je je telefoontjes gewoon doen, niet uitstellen.
Je zult in je leven nog heeeeeel wat lastige telefoontjes moeten plegen, en naar mijn idee zal dit vanzelf wennen.
Ik wens je succes, gaat je zeker lukken hoor!
zondag 30 mei 2010 om 21:21
Wat een herkenning! Ik vond het altijd zo raar dat ik dit ook had omdat ik bijna niemand ken die er ook last van heeft. Hoe vaak mensen wel niet zeggen van" ze bijten niet en die persoon kent je niet dus waar doe je moeilijk over? " enzo. Ik stel het het liefst ook zo lang mogelijk uit tenzij ik echt moet bellen zeg maar. Dan oefen ik altijd even en dan gaat het wel iets beter. Ik mail liever of schrijf een brief. Maarja bellen is veel sneller natuurlijk.
maandag 31 mei 2010 om 09:44
Nou, het gesprek zit erop en het viel me 100% mee. Gelukkig duurde het verder niet lang en was ik voornamelijk degene die aan het woord was. Een aantal vragen gesteld en daar kort en bondig antwoord op gekregen. Nu kan ik verder alles via de mail regelen, dus hier voel ik me toch wat meer in thuis!
Iedereen bedankt voor de tips en het voelde toch wel goed dat meer mensen er last van hebben/hadden. Kon ik mezelf voorhouden dat meer mensen me voor zijn gegaan en dat hun het ook is gelukt!
Iedereen bedankt voor de tips en het voelde toch wel goed dat meer mensen er last van hebben/hadden. Kon ik mezelf voorhouden dat meer mensen me voor zijn gegaan en dat hun het ook is gelukt!
maandag 31 mei 2010 om 11:22
quote:Bibi73 schreef op 30 mei 2010 @ 19:53:
Het heet Telefoonangst en is normaler dan je denkt.
Misschien heb je hier wat aan.
http://www.sochicken.nl/j ... t_zo_kom_je_er_vanaf.html
Ik had vroeger voicemail angst en deed hetzelfde als mocy voorstelt. Opschrijven wat ik wil zeggen en nog een keer bellen. Uiteindelijk is het overgegaan.Ik heb dat boek besteld: "niet durven, toch doen!" Niet speciaal voor telefoonangst maar meer voor in het algemeen. Bedankt voor de link.
Het heet Telefoonangst en is normaler dan je denkt.
Misschien heb je hier wat aan.
http://www.sochicken.nl/j ... t_zo_kom_je_er_vanaf.html
Ik had vroeger voicemail angst en deed hetzelfde als mocy voorstelt. Opschrijven wat ik wil zeggen en nog een keer bellen. Uiteindelijk is het overgegaan.Ik heb dat boek besteld: "niet durven, toch doen!" Niet speciaal voor telefoonangst maar meer voor in het algemeen. Bedankt voor de link.
