Relaties
alle pijlers
Plotseling en best wel eng eigenlijk
maandag 31 mei 2010 om 17:30
Hallo 
Wat een leuk forum, Compies!
Even voorstellen:
Man, midlife, workaholic, no kids no woman totdat.........
Ze daar in een keer was. Vrouw, gescheiden met twee kinderen en wij beiden helemaal, totaly van de kaart, heerlijk voor ons allebei.
En nu ga ik de kids ontmoeten en haar ex en de vriendin van haar ex, met haar kinderen. En plotseling realiseer ik me dat ik helemaal niets van kinderen weet en nog minder van mannen die hun vader zijn en ik ben bloednerveus om hem te ontmoeten. Dit is nieuw voor me en het gevoel er bij dus ook.
Ik verdwaal een beetje in het proberen te begrijpen van het gevoel en ik heb totaal geen referentie kader of ervaring die ik kan gebruiken om dit gevoel wat minder groot te maken.
Herkent iemand dit ?
xx
Lotter
Wat een leuk forum, Compies!
Even voorstellen:
Man, midlife, workaholic, no kids no woman totdat.........
Ze daar in een keer was. Vrouw, gescheiden met twee kinderen en wij beiden helemaal, totaly van de kaart, heerlijk voor ons allebei.
En nu ga ik de kids ontmoeten en haar ex en de vriendin van haar ex, met haar kinderen. En plotseling realiseer ik me dat ik helemaal niets van kinderen weet en nog minder van mannen die hun vader zijn en ik ben bloednerveus om hem te ontmoeten. Dit is nieuw voor me en het gevoel er bij dus ook.
Ik verdwaal een beetje in het proberen te begrijpen van het gevoel en ik heb totaal geen referentie kader of ervaring die ik kan gebruiken om dit gevoel wat minder groot te maken.
Herkent iemand dit ?
xx
Lotter
maandag 31 mei 2010 om 22:14
Hey Lotter,
Leuk te lezen dat je zo verliefd bent én er zo voor wilt gaan!
Ik snap nog steeds niet goed waarom je nou ook direct al de ex moet ontmoeten, terwijl je de kinderen nog niet eens kent. Ben heel benieuwd wat er uit komt als je samen met je vriendin erover gepraat hebt. Succes en geniet ervan!
Leuk te lezen dat je zo verliefd bent én er zo voor wilt gaan!
Ik snap nog steeds niet goed waarom je nou ook direct al de ex moet ontmoeten, terwijl je de kinderen nog niet eens kent. Ben heel benieuwd wat er uit komt als je samen met je vriendin erover gepraat hebt. Succes en geniet ervan!
maandag 31 mei 2010 om 22:30
Ha! Da's een valkuil.. Jezelf coachen, dat werkt dus niet he.. haha.
Nee, echt leuk dat je zo verliefd bent, maar net als Kastanjez snap ik nog steeds niet helemaal waarom het allemaal gelijk moet, de hele bups ontmoeten.
Oke, zij willen dit, maar wat wil jij?
Persoonlijk zou ik echt eerst maar eens kennis willen maken met de kinderen, voordat daar de ex en nieuwe partner bij zijn.
Maar goed, dat mag je zelf weten natuurlijk.
Kan me wel voorstellen dat dat heel spannend voor je is.
En ik hoop dat het allemaal goed uitpakt voor jou/jullie.
Nee, echt leuk dat je zo verliefd bent, maar net als Kastanjez snap ik nog steeds niet helemaal waarom het allemaal gelijk moet, de hele bups ontmoeten.
Oke, zij willen dit, maar wat wil jij?
Persoonlijk zou ik echt eerst maar eens kennis willen maken met de kinderen, voordat daar de ex en nieuwe partner bij zijn.
Maar goed, dat mag je zelf weten natuurlijk.
Kan me wel voorstellen dat dat heel spannend voor je is.
En ik hoop dat het allemaal goed uitpakt voor jou/jullie.
maandag 31 mei 2010 om 23:53
Hartelijk dank allen.
Heb net een heel goed en leuk gesprek gehad en er blijkt dat we allebei liever rustig aan en zonder ex doen. Het idee was dus ook van hem. Ik vermoed uit een soort misplaatste laatste poging tot "control". Mannen ....Lol!. Ik denk dit vanwege de blijkbare weerstand van mijn vriendin.Ze is tegen haar gevoel in, hierin met hem meegegaan. Nou ja, ik kan en mag niet voor hem invullen, maar het is ook heel moeilijk om mijn antennes uit te schakelen.
Ik maak nu voor het eerst een moeder mee in een moeilijke situatie waar ik zelf een onderdeel van ben (dus niet als coach) en ik ben nogal onder de indruk van haar en heel blij dat we gepraat hebben. Heeft ons gelijk een stuk dichter bij elkaar gebracht
Ga een stuk beter naar bed dan ik opgestaan ben....
THANKS!
xx
Lotter
Heb net een heel goed en leuk gesprek gehad en er blijkt dat we allebei liever rustig aan en zonder ex doen. Het idee was dus ook van hem. Ik vermoed uit een soort misplaatste laatste poging tot "control". Mannen ....Lol!. Ik denk dit vanwege de blijkbare weerstand van mijn vriendin.Ze is tegen haar gevoel in, hierin met hem meegegaan. Nou ja, ik kan en mag niet voor hem invullen, maar het is ook heel moeilijk om mijn antennes uit te schakelen.
Ik maak nu voor het eerst een moeder mee in een moeilijke situatie waar ik zelf een onderdeel van ben (dus niet als coach) en ik ben nogal onder de indruk van haar en heel blij dat we gepraat hebben. Heeft ons gelijk een stuk dichter bij elkaar gebracht
Ga een stuk beter naar bed dan ik opgestaan ben....
THANKS!
xx
Lotter
dinsdag 1 juni 2010 om 00:15
Lotter, fijn dat je weer gereageerd hebt!
Wat heerlijk voor je dat je zo intens verliefd bent op elkaar!
En tja, je hebt beiden je bagage en zij heeft dus 2 fantastische kinderen! Heel erg spannend allemaal, die ontwikkelingen!
En je zei het zelf al, je hebt hier niet of nauwelijks invloed op dan wel controle over de dingen die staan te gebeuren!.
Maar jullie gaan het wel redden samen, te meer je ook eerlijk naar elkaar bent. Ik hoop dat jullie een fijn gesprek hebben gehad en begrip voor elkaar hebben. Dan sta je samen al heel erg sterk!
Probeer alles een beetje te relativeren wat je meemaakt en geef het de tijd. Time will tell.....
Wat heerlijk voor je dat je zo intens verliefd bent op elkaar!
En tja, je hebt beiden je bagage en zij heeft dus 2 fantastische kinderen! Heel erg spannend allemaal, die ontwikkelingen!
En je zei het zelf al, je hebt hier niet of nauwelijks invloed op dan wel controle over de dingen die staan te gebeuren!.
Maar jullie gaan het wel redden samen, te meer je ook eerlijk naar elkaar bent. Ik hoop dat jullie een fijn gesprek hebben gehad en begrip voor elkaar hebben. Dan sta je samen al heel erg sterk!
Probeer alles een beetje te relativeren wat je meemaakt en geef het de tijd. Time will tell.....
dinsdag 1 juni 2010 om 00:22
Geniet er van Lotter. En stap voor stap. Het hele circus hoeft niet meteen uit te rukken toch? Ik zou eerst de kinderen eens leren kennen en dan haar ex (en diens partner) en als jullie het tempo zo er in houden. Zit je met Kerst leuk met twee samengestelde gezinnetjes om de kalkoen. Daar valt niet tegen op te coachen
dinsdag 1 juni 2010 om 07:55
Hahaha, over "hoe ga ik om met mijn stiefkinderen" valt genoeg te leren, maar daarvoor hoef ik geen nieuw topic op te starten heb ik al gezien Wat wel gebeurd is dat er ongevraagd heel veel naar boven komt van vroeger, mijn eigen ervaring als stief- en pleegkind. Met 40 jaar verschil er tussen is er duidelijk heel veel veranderd. Met name de positie van mijn vriendin als zelfstandige vrouw die ruimte en recht heeft op eigen beslissingen tov mijn moeder die toendertijd weinig keuzes had. Hebben we met z'n allen best wel goed gedaan.
Ik heb het mijn vriendin niet verteld dat ik jullie om advies gevraagd heb. Ga ik vast nog wel eens doen, op een goed moment, met een glas wijn er bij of zo.
Nu was het voor mij even prettig om gedachten en gevoelens anoniem te ordenen, zonder gelijk van wat ik denk en voel een interactie start te maken.
Lotter
Ik heb het mijn vriendin niet verteld dat ik jullie om advies gevraagd heb. Ga ik vast nog wel eens doen, op een goed moment, met een glas wijn er bij of zo.
Nu was het voor mij even prettig om gedachten en gevoelens anoniem te ordenen, zonder gelijk van wat ik denk en voel een interactie start te maken.
Lotter
dinsdag 1 juni 2010 om 09:50
Lol, is wel een heeeeeeel open vraag.
"Kijk je nu ook anders tegen de mensen aan die je coacht? Meer vanuit je eigen ervaring, bedoel ik"
Het woordje "nu" impliceert dat er iets gebeurd is, veranderd is, dat invloed zou hebben op de manier waarop ik coach/tegen mensen aan kijk.
Denk het wel, kan er moeilijk bij, dus laat ik even sudderen, kijken of ik op een rijtje krijg wat er "nu" eigenlijk gebeurt. Bedankt voor de trigger.
Vanwaar de vraag ?
xx
Lotter
"Kijk je nu ook anders tegen de mensen aan die je coacht? Meer vanuit je eigen ervaring, bedoel ik"
Het woordje "nu" impliceert dat er iets gebeurd is, veranderd is, dat invloed zou hebben op de manier waarop ik coach/tegen mensen aan kijk.
Denk het wel, kan er moeilijk bij, dus laat ik even sudderen, kijken of ik op een rijtje krijg wat er "nu" eigenlijk gebeurt. Bedankt voor de trigger.
Vanwaar de vraag ?
xx
Lotter
dinsdag 1 juni 2010 om 10:03
Nou Lotter, hartstikke goed dat jullie er samen uit zijn gekomen.
Het verbaast me echt helemaal niet dat dat idee van haar ex afkomt.
Hij zal vast een hele toffe gast zijn maar ze zijn niet voor niks uit elkaar en het leek alsof hij wel een paar vingers in de pap wou houden bij haar.
Gewoon lekker jullie eigen tempo aanhouden.
Veel geluk gewenst.
ps, inderdaad een interessante vraag van Setter.
Het verbaast me echt helemaal niet dat dat idee van haar ex afkomt.
Hij zal vast een hele toffe gast zijn maar ze zijn niet voor niks uit elkaar en het leek alsof hij wel een paar vingers in de pap wou houden bij haar.
Gewoon lekker jullie eigen tempo aanhouden.
Veel geluk gewenst.
ps, inderdaad een interessante vraag van Setter.
dinsdag 1 juni 2010 om 11:31
Lotter, ik kan niet anders dan me bij de rest aansluiten.
Toen jij zei dat de boel voor een ontmoeting op 1 hoop gegooid zou worden bekroop mij een beetje een verstikkend gevoel, ja.
De boel niet onder controle hebben, geen invloed kunnen uitoefenen, dat kan ook anders uitpakken, en dat kan heel vervelend uitpakken voor iedereen. Ex van jouw vriendin wil tuulk weten wat voor vlees hij in de kuip heeft, heel logisch, maar idd. een pas op de plaats maken is niet verkeerd.
En ja, in 40 jaar is er heel wat veranderd en dat er bij jou dingen naar boven komen is ook heel logisch. Het zijn allemaal heel erg ingrijpende dingen die gebeurd zijn of staan te gebeuren.
Misschien dat je je daarom zo "radeloos" voelde?
Ben iig wel blij voor jullie dat jullie daarover kunnen praten en er uitkomen.
Vraagje: Hoe ben je eigenlijk hier terecht gekomen?
Toen jij zei dat de boel voor een ontmoeting op 1 hoop gegooid zou worden bekroop mij een beetje een verstikkend gevoel, ja.
De boel niet onder controle hebben, geen invloed kunnen uitoefenen, dat kan ook anders uitpakken, en dat kan heel vervelend uitpakken voor iedereen. Ex van jouw vriendin wil tuulk weten wat voor vlees hij in de kuip heeft, heel logisch, maar idd. een pas op de plaats maken is niet verkeerd.
En ja, in 40 jaar is er heel wat veranderd en dat er bij jou dingen naar boven komen is ook heel logisch. Het zijn allemaal heel erg ingrijpende dingen die gebeurd zijn of staan te gebeuren.
Misschien dat je je daarom zo "radeloos" voelde?
Ben iig wel blij voor jullie dat jullie daarover kunnen praten en er uitkomen.
Vraagje: Hoe ben je eigenlijk hier terecht gekomen?
dinsdag 1 juni 2010 om 20:33
quote:lotter schreef op 01 juni 2010 @ 09:50:
Lol, is wel een heeeeeeel open vraag.
"Kijk je nu ook anders tegen de mensen aan die je coacht? Meer vanuit je eigen ervaring, bedoel ik"
Het woordje "nu" impliceert dat er iets gebeurd is, veranderd is, dat invloed zou hebben op de manier waarop ik coach/tegen mensen aan kijk.
Denk het wel, kan er moeilijk bij, dus laat ik even sudderen, kijken of ik op een rijtje krijg wat er "nu" eigenlijk gebeurt. Bedankt voor de trigger.
Vanwaar de vraag ?
xx
Lotter
Deze vraag kwam bij mij op omdat ik zelf ook heel lang vrijgezel ben geweest na een traumatische jeugd en een aanranding door een goede vriend. Ik heb jarenlang de wereld door een gekleurde bril gezien, onbewust, om mezelf te beschermen tegen negatieve invloeden van buitenaf.
Ik kwam uit een omgeving waar zoveel negativiteit, boosheid, woede, dominantie en tirannie was dat ik dat 'even' niet meer kon hebben.
Totdat ik mijn man ontmoette. Hij is een realist, hij ziet de dingen zoals ze zijn en niet zoals hij ze wil zien. Door naar hem te kijken en te luisteren ontdekte ik de wereld zoals hij werkelijk is. Was wel even wennen, maar met zijn steun kroop ik toch uit mijn schulp. Best eng, soms heel ontluisterend, maar ik ben er wel een stuk weerbaarder van geworden. En dat werd hoog tijd. Mijn visie op de mensen om me heen veranderde, ik leerde om door ze heen te prikken, tussen de regels door te lezen.
Nou ben ik geen hulpverlener zoals jij dus ik breng deze kennis niet bij patiënten of klanten in de praktijk.
Uit jouw verhaal komt naar voren dat jij ook best nare dingen hebt meegemaakt in je jeugd. Pleegzorg, stiefkind, tot voor kort altijd vrijgezel geweest (corrigeer me als ik het mis heb), en dan ineens stapelverliefd op een vrouw met kinderen en een ex-man. Ineens is jouw rol die van 'stiefvader' in plaats van 'hulpverlener'. Ik kan me zo voorstellen dat als je nu een klant krijgt die hulp zoekt en die in vele opzichten lijkt op je geliefde, dat je daar door een andere bril naar kijkt dan voorheen. En ik bedoel dat geenszins negatief hoor, alleen maar opbouwend, omdat ik dat bij mezelf in de afgelopen jaren (10 jaar, sinds ik mijn man ken) ook gemerkt heb.
Ik ervaar dat als heel positief, en ik vroeg me af of jij dat ook zo zag. Ik denk dat dat, zoals je zelf ook al aangeeft, in de toekomst moet blijken, omdat het nu nog te vers is, te pril. Ik wil je alleen maar heel erg veel plezier wensen met je vriendin, en maak je maar niet teveel zorgen over de ontmoeting met haar kinderen. Dat loopt vast wel los. Blijf dicht bij jezelf, dat is de enige mens die jij kunt zijn tenslotte.
Lol, is wel een heeeeeeel open vraag.
"Kijk je nu ook anders tegen de mensen aan die je coacht? Meer vanuit je eigen ervaring, bedoel ik"
Het woordje "nu" impliceert dat er iets gebeurd is, veranderd is, dat invloed zou hebben op de manier waarop ik coach/tegen mensen aan kijk.
Denk het wel, kan er moeilijk bij, dus laat ik even sudderen, kijken of ik op een rijtje krijg wat er "nu" eigenlijk gebeurt. Bedankt voor de trigger.
Vanwaar de vraag ?
xx
Lotter
Deze vraag kwam bij mij op omdat ik zelf ook heel lang vrijgezel ben geweest na een traumatische jeugd en een aanranding door een goede vriend. Ik heb jarenlang de wereld door een gekleurde bril gezien, onbewust, om mezelf te beschermen tegen negatieve invloeden van buitenaf.
Ik kwam uit een omgeving waar zoveel negativiteit, boosheid, woede, dominantie en tirannie was dat ik dat 'even' niet meer kon hebben.
Totdat ik mijn man ontmoette. Hij is een realist, hij ziet de dingen zoals ze zijn en niet zoals hij ze wil zien. Door naar hem te kijken en te luisteren ontdekte ik de wereld zoals hij werkelijk is. Was wel even wennen, maar met zijn steun kroop ik toch uit mijn schulp. Best eng, soms heel ontluisterend, maar ik ben er wel een stuk weerbaarder van geworden. En dat werd hoog tijd. Mijn visie op de mensen om me heen veranderde, ik leerde om door ze heen te prikken, tussen de regels door te lezen.
Nou ben ik geen hulpverlener zoals jij dus ik breng deze kennis niet bij patiënten of klanten in de praktijk.
Uit jouw verhaal komt naar voren dat jij ook best nare dingen hebt meegemaakt in je jeugd. Pleegzorg, stiefkind, tot voor kort altijd vrijgezel geweest (corrigeer me als ik het mis heb), en dan ineens stapelverliefd op een vrouw met kinderen en een ex-man. Ineens is jouw rol die van 'stiefvader' in plaats van 'hulpverlener'. Ik kan me zo voorstellen dat als je nu een klant krijgt die hulp zoekt en die in vele opzichten lijkt op je geliefde, dat je daar door een andere bril naar kijkt dan voorheen. En ik bedoel dat geenszins negatief hoor, alleen maar opbouwend, omdat ik dat bij mezelf in de afgelopen jaren (10 jaar, sinds ik mijn man ken) ook gemerkt heb.
Ik ervaar dat als heel positief, en ik vroeg me af of jij dat ook zo zag. Ik denk dat dat, zoals je zelf ook al aangeeft, in de toekomst moet blijken, omdat het nu nog te vers is, te pril. Ik wil je alleen maar heel erg veel plezier wensen met je vriendin, en maak je maar niet teveel zorgen over de ontmoeting met haar kinderen. Dat loopt vast wel los. Blijf dicht bij jezelf, dat is de enige mens die jij kunt zijn tenslotte.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 2 juni 2010 om 09:10
Interessant topic. Ik vind het nu al fijn voor die kinderen dat ze een inlevende, lieve, partner van hun moeder gaan ontmoeten. Iemand die zich kan inleven en gepaste afstand kan bewaren. Alleen maar goed. Ook voor de ex trouwens...
Ben zelf ook een ex van een man die nu een vriendin heeft en die de kinderen nu een half jaartje kennen. Ik had zelf graag kennis met haar gemaakt, maar tot meer dan een korte ontmoeting is het niet gekomen. Ex houdt dit zelf af, vindt het niet nodig, niet gewenst, maar dat komt meer vanuit hemzelf. Ik vind het jammer, had graag een normale band met vriendin van ex opgebouwd, maar dat zit er niet in. In eerste instantie ook vanuit controle, dat zie ik nu ook wel in, maar nu zou ik toch wel willen weten wie ze is. De kinderen zijn positief over haar, ze komt aardig over, dus daar ben ik al blij mee. Zou haar nu wel willen leren kennen - niet om te checken of ze goed genoeg is voor mijn kinderen - maar om het plaatje compleet te maken.
Het is goed voor jou om alleen met je vriendin kennis te maken. Voor de kinderen kan het vervelend en verwarrend zijn om in 1 setting met alle belangrijke mensen om hen hen kennis te maken met jou. Moeten ze onbewust toch rekening houden met gevoelens van vader, moeder en zichzelf. Wordt teveel, denk ik.
Succes en veel plezier, hè!
Pluk
Ben zelf ook een ex van een man die nu een vriendin heeft en die de kinderen nu een half jaartje kennen. Ik had zelf graag kennis met haar gemaakt, maar tot meer dan een korte ontmoeting is het niet gekomen. Ex houdt dit zelf af, vindt het niet nodig, niet gewenst, maar dat komt meer vanuit hemzelf. Ik vind het jammer, had graag een normale band met vriendin van ex opgebouwd, maar dat zit er niet in. In eerste instantie ook vanuit controle, dat zie ik nu ook wel in, maar nu zou ik toch wel willen weten wie ze is. De kinderen zijn positief over haar, ze komt aardig over, dus daar ben ik al blij mee. Zou haar nu wel willen leren kennen - niet om te checken of ze goed genoeg is voor mijn kinderen - maar om het plaatje compleet te maken.
Het is goed voor jou om alleen met je vriendin kennis te maken. Voor de kinderen kan het vervelend en verwarrend zijn om in 1 setting met alle belangrijke mensen om hen hen kennis te maken met jou. Moeten ze onbewust toch rekening houden met gevoelens van vader, moeder en zichzelf. Wordt teveel, denk ik.
Succes en veel plezier, hè!
Pluk
woensdag 2 juni 2010 om 10:47
quote:lotter schreef op 31 mei 2010 @ 17:30:
Hallo
Wat een leuk forum, Compies!
Even voorstellen:
Man, midlife, workaholic, no kids no woman totdat.........
Ze daar in een keer was. Vrouw, gescheiden met twee kinderen en wij beiden helemaal, totaly van de kaart, heerlijk voor ons allebei.
En nu ga ik de kids ontmoeten en haar ex en de vriendin van haar ex, met haar kinderen. En plotseling realiseer ik me dat ik helemaal niets van kinderen weet en nog minder van mannen die hun vader zijn en ik ben bloednerveus om hem te ontmoeten. Dit is nieuw voor me en het gevoel er bij dus ook.
Ik verdwaal een beetje in het proberen te begrijpen van het gevoel en ik heb totaal geen referentie kader of ervaring die ik kan gebruiken om dit gevoel wat minder groot te maken.
Herkent iemand dit ?
xx
Lotter
Relax kerel. Geen stress, jij bent ook ooit een kind geweest. Je hoeft er niets over te leren, je bent namelijk geen pedagogisch medewerker.
Een kind is gewoon een mens dat nog niet zoveel heeft geleerd en kan als een volwassene.
Soms kunnen ze erg grappig zijn omdat ze dingen anders bekijken dan een volwassene. Sommige kinderen zijn strontvervelend maar meestal hoef je enkel naar de ouders te kijken om dat te kunnen verklaren.
Je hoeft niets te doen met die kinderen. Behandel ze normaal, toon wat interesse in hun school en hobby's. Geef ze de tijd om aan je te wennen dan komen ze vanzelf wel naar jou toe, of niet. Misschien zijn zij ook wel nerveus om "de nieuwe vriend van hun moeder" te ontmoeten.
Hallo
Wat een leuk forum, Compies!
Even voorstellen:
Man, midlife, workaholic, no kids no woman totdat.........
Ze daar in een keer was. Vrouw, gescheiden met twee kinderen en wij beiden helemaal, totaly van de kaart, heerlijk voor ons allebei.
En nu ga ik de kids ontmoeten en haar ex en de vriendin van haar ex, met haar kinderen. En plotseling realiseer ik me dat ik helemaal niets van kinderen weet en nog minder van mannen die hun vader zijn en ik ben bloednerveus om hem te ontmoeten. Dit is nieuw voor me en het gevoel er bij dus ook.
Ik verdwaal een beetje in het proberen te begrijpen van het gevoel en ik heb totaal geen referentie kader of ervaring die ik kan gebruiken om dit gevoel wat minder groot te maken.
Herkent iemand dit ?
xx
Lotter
Relax kerel. Geen stress, jij bent ook ooit een kind geweest. Je hoeft er niets over te leren, je bent namelijk geen pedagogisch medewerker.
Een kind is gewoon een mens dat nog niet zoveel heeft geleerd en kan als een volwassene.
Soms kunnen ze erg grappig zijn omdat ze dingen anders bekijken dan een volwassene. Sommige kinderen zijn strontvervelend maar meestal hoef je enkel naar de ouders te kijken om dat te kunnen verklaren.
Je hoeft niets te doen met die kinderen. Behandel ze normaal, toon wat interesse in hun school en hobby's. Geef ze de tijd om aan je te wennen dan komen ze vanzelf wel naar jou toe, of niet. Misschien zijn zij ook wel nerveus om "de nieuwe vriend van hun moeder" te ontmoeten.
woensdag 2 juni 2010 om 18:34
Lieve Setter, bedankt voor je heldere en openhartige antwoord.
Er zitten inderdaad parallellen in ons beider verhaal en ook in de impact die een partner op dat verhaal kan hebben, mooi hé ?
Ik heb inderdaad het een en ander meegemaakt en heb het gevoel dat wat er nu gebeurt me zachter maakt, minder cynisch. Ik heb het gevoel nu zelf belangrijk te zijn en niet mijn ervaring en tools. (glimlach hier) en dat ik nog steeds geen een helder antwoord op je vraag kan geven : het is mooi, voelt goed, maar het is ook zo nieuw dat ik het nog niet zo goed kan plaatsen.
En misschien is dat wel wat er gebeurd: Even uit het cognitieve en gewoon zijn, ervaren wie ik ben door de ogen van twee kleine mensjes en een lieve en moedige moeder. Als ik het vergelijk met wat ik al jaren voel, voelt dit gewoon echter, alsof ik dichter bij dingen kom die echt belangrijk zijn en wat verder weg van geld, werk en presteren.
Ik heb nu echt het gevoel dat ik een heel wollig antwoord aan het geven ben, maar kan er echt even niks anders van maken. Lol!
Morgenavond komen ze langs (vriendin en kinderen), dit naar aanleiding van het gesprek van gister en vanavond en ik heb er zin in. Ik zal dicht bij me zelf blijven.....
xx
Lotterp054
Er zitten inderdaad parallellen in ons beider verhaal en ook in de impact die een partner op dat verhaal kan hebben, mooi hé ?
Ik heb inderdaad het een en ander meegemaakt en heb het gevoel dat wat er nu gebeurt me zachter maakt, minder cynisch. Ik heb het gevoel nu zelf belangrijk te zijn en niet mijn ervaring en tools. (glimlach hier) en dat ik nog steeds geen een helder antwoord op je vraag kan geven : het is mooi, voelt goed, maar het is ook zo nieuw dat ik het nog niet zo goed kan plaatsen.
En misschien is dat wel wat er gebeurd: Even uit het cognitieve en gewoon zijn, ervaren wie ik ben door de ogen van twee kleine mensjes en een lieve en moedige moeder. Als ik het vergelijk met wat ik al jaren voel, voelt dit gewoon echter, alsof ik dichter bij dingen kom die echt belangrijk zijn en wat verder weg van geld, werk en presteren.
Ik heb nu echt het gevoel dat ik een heel wollig antwoord aan het geven ben, maar kan er echt even niks anders van maken. Lol!
Morgenavond komen ze langs (vriendin en kinderen), dit naar aanleiding van het gesprek van gister en vanavond en ik heb er zin in. Ik zal dicht bij me zelf blijven.....
xx
Lotterp054
woensdag 2 juni 2010 om 18:37
Vorige berichtje heb ik wel getypt, maar niet gepost.....achum, dus met vertraging
Ondertussen de kinderen ontmoet, zijn leuk! en helder, maar wat vooral mooi was ....mijn vriendin die aan alle kanten straalde.
Heel fijn om leuke reacties te krijgen hier en ...nou ja, gewoon een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele grote grijns hier.
Ze komt z ,
Laterrrrrrrrrrrrrr
Ondertussen de kinderen ontmoet, zijn leuk! en helder, maar wat vooral mooi was ....mijn vriendin die aan alle kanten straalde.
Heel fijn om leuke reacties te krijgen hier en ...nou ja, gewoon een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele grote grijns hier.
Ze komt z ,
Laterrrrrrrrrrrrrr
woensdag 2 juni 2010 om 19:11
