**LDR deel 14**

14-03-2010 21:26 2991 berichten
Alle reacties Link kopieren
Long Distance Relationships deel 14







Voor deel 13 kan je hier terecht.
Alle reacties Link kopieren
Nemo, ik denk dat dat ook gewoon niet te bevatten is. Of er zit een soort beschermingsmechanisme in het menselijk brein dat voorkomt dat je je zoiets kunt voorstellen. Ik denk niet dat andere mensen daar wel makkelijk mee om kunnen gaan.
Alle reacties Link kopieren
Nemo

Niets is te zware kost voor hier. Wanneer krijgen jullie dan de uitslag van de MRI, is dat direct erna? Die onzekerheid lijkt me verschrikkelijk, elke keer als je hoofdpijn hebt dat je dan bang bent dat de tumor er weer is. Ik duim met jullie mee.
Alle reacties Link kopieren
dubbel
Alle reacties Link kopieren
Ik denk hetzelfde als snorhaar, en ik denk daarom dat een ziekte die dodelijk kan zijn zo heftig is. We weten allemaal dat onze moeders doodgaan en dat we dat hoogstwaarschijnlijk mee gaan maken, maar er actief mee bezig zijn over hoe lang dat nog zal duren, dat lijkt me gewoon te moeilijk.
Alle reacties Link kopieren
Eigenlijk in eerste instantie zou de MRI 1 juli zijn. We hebben er namelijk 6 weken geleden nog 1 gehad en toen was alles goed. Maar omdat mn mama zich opeens zo slecht voelde heeft ze een vervroegde MRI aangevraagd (we hopen nog steeds dat ze zich teveel op haar hals heeft gehaald door het ongeluk van mn vader en dat ze door de stress hoofdpijn heeft...) Die heeft ze dan morgen en eigenlijk moeten we dan een week (een hele f*cking week) wachten op de uitslag. Omdat ze dat zelf ook totaal niet ziet zitten gaat ze de neuroloog bellen zodra ze terug is uit het ziekenhuis dat ze echt geen week kan wachten. De radioloog die de MRI doet kan namelijk meteen al zien of het terug is of niet, terwijl die de scan maakt. Maar ja, die moet het dan eerst doorgeven aan de neuroloog en die kan het dan pas weer tegen ons zeggen en dan wil ie dan vast niet door de telefoon enzovoort enzovoort enzovoort en dan ben je zo een week verder. Nu hopen we dat ze gewoon meteen uitsluitsel geven, door de telefoon, maakt niet uit: is ie terug of niet. Dan horen we daarna wel, daar kunnen wen dan best een week op wachten wat het vervolg is....
Alle reacties Link kopieren
Pfff wat een bureaucratie dat dat dan een hele week moet duren en niet op dezelfde dag kan. Hopelijk krijgen jullie in elk geval snel uitslag. Dan kan je ook weer verder toch, anders blijf je zo in de limbo hangen.

Ik kan me goed voorstellen dat het door de stress komt, het lichaam kan gek reageren (ik denk maar aan als je bang bent dat je zwanger bent dat je dan niet ongesteld wordt vanwege de zenuwen je eigen lichaam saboteert je dan gewoon). Hopelijk valt het mee.



Hoe is het eigenlijk met je vader?



Hier is het zó spaans, ik ben vandaag thuisgebleven en heb de ramen openstaan (heb een Frans Balkon) en de rest van mijn buren, ook aan de andere kant van de straat ook of zitten op het balkon. Het is etenstijd en er zijn dus heel veel families, geuren, heel veel discussies, kinderen, allerlei muziek uit verschillende huizen... en dat gewoon midden op straat in het centrum van de stad. Ik heb een grote kan sweet tea gemaakt en zit er nu lekker van te genieten.
Alle reacties Link kopieren
Heerlijk!!!

Zou graag ff naast je zitten. Kon je me ook meteen overhoren



Mn vader verveelt zich de pleures. Die krijgt woensdag (dacht ik, ik kan het allemaal niet meer bijhouden) een foto om te zien hoe of wat. Voor de rest, tsja, kan ik weinig erover zeggen. Hij ligt daar mij te liggen.



En ik hóóp en bíd ook echt dat het meevalt... Zou het zo oneerlijk vinden na maanden van operatie, bestralingen en chemo's dat haar niet eens een paar maanden tumor vrij zijn gegund. gewoon een paar maanden niet ziek leven.. Dat is toch niet teveel gevraagd.
Alle reacties Link kopieren
Haha ik zou het graag doen hoor je overhoren!



Hoe je nou praat is het zeker dat de tumor terug zal komen, is dat ook zo?
Alle reacties Link kopieren
Ja dat is zeker.

Daar is de 1 tot 3 jaar op gebaseerd. Op het feit dat er geen genezende behandeling is. En dat het nooit helemaal weg is (alleen op het oog) en dat wat er nog zit altijd zal teruggroeien (behalve bij medische wonders)



Het gekke is dat ik dat ook al heel vaak gezegd heb en dat mensen dat elke keer weer vergeten. De mens is er op gemaakt dat ziektes zijn te genezen. In elk geval tijdelijk. Ik merk (niet omdat jij dat nu zegt hoor Margh!) dat mensen vaak zeggen: is je moeder al beter? Maar ze kan nooit meer beter worden, maar met díe info kunnen anderen dan weer weinig.



Want ja, als je ziek bent word je beter. Punt.

Bij hersentumoren graad 4 (gliablastoom) is dat alleen niet zo....
Alle reacties Link kopieren
Ja eigenlijk wist ik het wel. Is je moeder al beter vind ik stom, heb ik al eerder gezegd, en nu doe ik zelf iets soortgelijks. Ik dacht alleen dat er ook mensen waren die heel lang tumorvrij leefden of bij wie de tumor er wel was maar niet groeide of uit ging zaaien, en die daarom nog behoorlijk lang (ik dacht zelf tien of twintig jaar maar misschien heb ik dat zelf verzonnen) leven. Klopt dat niet?
Alle reacties Link kopieren
Dat klopt wel, maar niet met deze tumor. Voor veel tumors in graad 1 of 2 gaat dat op. Die zijn er in je hoofd, maar die doen niet veel. Op een gegeven moment worden ze dan graad 3 of 4 en dan is het vaak bekeken...



In het geval van graad 4 zijn er wel gevallen van bv 10 jaar bekend, maar dat zijn ook echt uitzonderingen en artsen gooien dat ook onder de noemer van medische wonders. 5 jaar, dat had ik al super gevonden. En ik had toch wel gedacht dat ze de eerste 2 maanden na de laatste chemo oke zoud zijn. Onder het motto van: die chemo heeft geholpen dus het duurt tenminste 2 maanden na de laatste voordat het weer een kans heeft om te groeien. Natuurlijk medische kennis van de keukenplank... Maar dat leek me logisch. En toch het minste.....
Alle reacties Link kopieren
Ik wil nog iets romantisch vertellen. Mijn vriend ging gister dit liedje voor me zingen. De tekst vertaal ik snel globaal:

Kijk eens in de spiegel

Wat ben je mooi zonder make up

En of je dik bent of dun

Dat maakt mij toch allemaal niet uit

Ik ben ook niet perfect

En ik weet allee dat ik precies zo van je houd

E het hart heeft geen gezicht

En ik beloof je dat dat van ons nooit zal eindigen

En de liefde leeft in de ziel

En met geen enkele wens zal ik ooit wat aan jou willen veranderen

Steek een kaarsje aan en bid tot God

En bedank hem dat wij dit mooie hart hebben

Steek een kaarsje aan en vraag vergeving

Omdat je ooit hebt gedacht lelijk te zijn draag ik je dit lied op



Dan smelt je toch

Ok ik geef toe in 't Ned. klinkt het natuurlijk weer zwaar over de top maar ik vind het zó leuk als mijn vriend liefdesliedjes voor me zingt.
Alle reacties Link kopieren
Hééééééééééérlijk!





Kan ie ook zingen?
Alle reacties Link kopieren
Dat niet
Alle reacties Link kopieren
cute!

Ik ga weer ff een poging doen voor de studie.
Alle reacties Link kopieren
Grapje, hij kan wel zingen hoor, maar niet als een professionele zanger, maar de ramen breken niet hoor.

Vroeger deed hij dat heel vaak, vooral toen hij me net versierde, nu nog steeds wel, als we gewoon op de bank zitten of in bed liggen. Ik vind dat echt één van de meest romantische dingen van mijn vriend, van het kaliber bloemen plukken om in je haar te steken zeg maar (doet hij ook soms!!!)



Toen ik hem net kende wilde ik altijd dat hij dit liedje voor me zong (vlinder van liefde), dat vond ik zo mooi klinken. Toen kon ik nog niet zo goed Spaans, hij wilde nooit en gaf dan toe en zong dan alleen maar "hey vlinder van liefde, hey vlinder van liefde, kom toch bij mij", verder niets. Blijkt dat dat liedje gaat over een slet die "van bloem tot bloem" en van mond tot mond gaat, "gemakkelijk en licht voor wie je maar provoceert" en de zanger veel pijn doet maar dat kan haar niets schelen
Alle reacties Link kopieren
quote:findingnemo schreef op 13 juni 2010 @ 14:45:

5 jaar, dat had ik al super gevonden. En ik had toch wel gedacht dat ze de eerste 2 maanden na de laatste chemo oke zoud zijn. Onder het motto van: die chemo heeft geholpen dus het duurt tenminste 2 maanden na de laatste voordat het weer een kans heeft om te groeien. Natuurlijk medische kennis van de keukenplank... Maar dat leek me logisch. En toch het minste.....



Maar het is toch niet zeker dat het niet zo is? Je bent daar alleen bang voor nu (wat ik me goed voor kan stellen hoor).

Ik hoop echt enorm met jullie mee.



Mijn eigen moeder is haar moeder trouwens jong verloren, heeft daar altijd heel open over verteld, hoe ouder ik word hoe erger ik het vind (omdat ik nu zelf in de buurt van mijn moeders leeftijd toen kom denk ik).
Alle reacties Link kopieren
Succes met de studie Nemo!
Alle reacties Link kopieren
Nemo, en wat Marg al zegt, gewoon je hart luchten hier, niet denken dat het te zware kost is oid. Zal aan je moeder, jou en je familie blijven denken deze dagen en heel hard duimen voor een uitslag die weer even verlichting geeft.
Alle reacties Link kopieren
La moon: Je bent een schatje...



Maar jij moet je vooral concentreren op: de bevalling!!!

SPANNEND!!!

Nog héél even.

Gewoon rustig blijven, het over je heen laten komen, niet in paniek raken (er zijn miljoenen vrouwen je voor gegaan), concentreren op je ademhaling en dan komt álles goed.

Op die manier zit je in de juiste cirkel (de ontspannings relaxatiecirkel). Relaxatie zorgt voor een goeie bloedsomloop en genoeg bloedtoevoer naar de spieren en de baarmoeder --> doordat je relaxed bent heb je minder angst voor pijn --> daardoor maak je minder adrealine aan (belangrijk!! want adrealine zorgt ervoor dat de weeën langer en heviger worden maar minder effectief) --> daardoor krijg je een verhoogde productie van het hormoon oxytocine wat ervoor zorgt dat je weeën meer effectief worden --> daardoor een verhoogde productie van endorfines en dat zijn natuurlijk pijnstillers en dan ben je weer terug bij --> ontspanning en relaxatie.



Je kan het meid!

Alle reacties Link kopieren
Lieve Nemo, heel veel strekte de komende dagen voor jou en je familie. Ik duim ook héél hard me!
Nemo, wij duimen ook mee.



(en moest net wel lachen om je geen-stress-talk voor de bevalling, terwijl Moon zelf niet een keer heeft gezegd dat 't spannend is. Nu wel dus. )
Alle reacties Link kopieren
Jawel, dan heb je niet opgelet!

Een tijdje geleden vertelde ze dat ze ff wat ging minderen hier, omdat ze het toch wel spannend vond nu zo het einde eraan kwam en ze zich wilde concentreren op de bevalling...



En geloof me: iedereen -zeker bij een eerste kindje- vind dat rete spannend
Ach nemo toch, wat vervelend. Veel sterkte met het wachten op de uitslag.



Snorhaar, wat jammer van die baan. Ben je nu van plan actief in NL op zoek te gaan naar werk?



Ik merk dat het me toch wel bezig houdt, waar ik hierna ga werken en hoe dat te combineren zal zijn met liefs werk. Werk nu samen met collega's van andere Amerikaanse intsituten en ik denk dat als ik niet in mijn achterhoofd zou hebben dat ik na deze baan terug naar Euopa ga, ik er anders in zou staan. Zeg maar actiever om te kijken of ik bij andere instituten hier ook carriere zou kunnen maken. Ik weet ook niet hoe druk ik me er om moet maken. Het leven wordt toch allemaal wat serieuzer naarmate je iets ouder wordt.



Marg, wat een grappig verhaaltje van dat liedje. Moest er erg om lachen.



Hier geen nieuws, behalve dat ik het tijdverschil nog steeds vervelend vind met bellen en werk en zo. Mdet mijn werk gaat het heel erg goed, werk ook hard, lange dagen, maar dan is het wel fijn dat het ook productief is
Alle reacties Link kopieren
Heejhallo, ik krijg natuurlijk alleen maar van jouw leven mee wat je hier schrijft, maar daaruit lijkt het alsof hij wel heel erg zijn eigen route kiest. Ook in denken over waar ter wereld te leven en te werken. Pas je op dat jij je niet heel erg aan gaat passen en opties buiten spel gaat zetten, en jij je aan hem aan gaat passen?

Stel jij richt je op europa en hij verhuist net dan weg uit europa, en dan heb je die mooie usa-kans laten liggen voor iets dat jullie niet eens dichter naar elkaar bracht...



Nemo, fingers crossed vandaag voor jou en je mama, dat er maar niets afwijkends gevonden mag worden.
I only get one shot at life - so I shoot to kill

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven