Mijn man heeft kanker (2)
vrijdag 26 oktober 2007 om 13:18
Tijdje niet geweest vanwege die problemen met het forum en mijn frustratie dat ik niet alles wat je schrijft zou kunnen bijhouden. Zojuist weer even gelezen en je mooie verhaal over het ophalen van de as gelezen. Ik ben blij dat je hier nog steeds zo mooi schrijft en dat er zoveel mensen zijn die je steunen.
Ik wens je veel goeds en sterkte.
Laura
Ik wens je veel goeds en sterkte.
Laura
zondag 28 oktober 2007 om 23:32
Een goed weekend gehad.
Lieve, warme armen om me heen.
Gelachen, gehuild en weer gelachen.
Gemopperd en gedronken.
Geproost op de liefde.
En de vraag van een vreemde; "hoe voelt het eigenlijk, na twee maanden?"
Ik vond het een mooie vraag.
Hoe voelt het?
Ik moest er over nadenken.
Ik weet hoe het gaat ("het gaat") maar hoe het voelt..?
Mijn antwoord viel niet in één zin samen te vatten. Het voelt veel. Het voelt fout. Ik voel zoveel, en zoveel niet.
En ik voelde hoe de vraag mij raakte.
Hoe de armen om mij heen mij raakten.
De aai over mijn wang.
De tissue.
En hoe de warmte van de mensen om mij heen de ijsklomp in mijn kern voorzichtig laten smelten.
Hoe het voelt?
"Het voelt!"
Lieve, warme armen om me heen.
Gelachen, gehuild en weer gelachen.
Gemopperd en gedronken.
Geproost op de liefde.
En de vraag van een vreemde; "hoe voelt het eigenlijk, na twee maanden?"
Ik vond het een mooie vraag.
Hoe voelt het?
Ik moest er over nadenken.
Ik weet hoe het gaat ("het gaat") maar hoe het voelt..?
Mijn antwoord viel niet in één zin samen te vatten. Het voelt veel. Het voelt fout. Ik voel zoveel, en zoveel niet.
En ik voelde hoe de vraag mij raakte.
Hoe de armen om mij heen mij raakten.
De aai over mijn wang.
De tissue.
En hoe de warmte van de mensen om mij heen de ijsklomp in mijn kern voorzichtig laten smelten.
Hoe het voelt?
"Het voelt!"
Wat wilde ik nou toch typen?