Kinderen
alle pijlers
Kind op je 20e?
donderdag 8 juli 2010 om 17:42
Hoi allemaal,
Graag zal ik jullie advies willen,
Mijn vriend en ik wonen nu 3 jaar samen, waarvan 5 jaar een relatie, werken allebei en hebben een koophuis,
De laatste tijd praten we veel over kinderen en ik merk dat mijn hormonen de laatse tijd aardig opspelen. wij vinden zelf dat wij er klaar voor zijn om te proberen om kinderen -te maken-.
enige minpunt (?) is dat ik 20 ben.
Hoe staan jullie hier tegenover?
Wat vinden jullie, is het verstandig om moeder te willen worden op je 20/21e?
Graag jullie advies,Alvast bedankt
MBV
Graag zal ik jullie advies willen,
Mijn vriend en ik wonen nu 3 jaar samen, waarvan 5 jaar een relatie, werken allebei en hebben een koophuis,
De laatste tijd praten we veel over kinderen en ik merk dat mijn hormonen de laatse tijd aardig opspelen. wij vinden zelf dat wij er klaar voor zijn om te proberen om kinderen -te maken-.
enige minpunt (?) is dat ik 20 ben.
Hoe staan jullie hier tegenover?
Wat vinden jullie, is het verstandig om moeder te willen worden op je 20/21e?
Graag jullie advies,Alvast bedankt
MBV
donderdag 8 juli 2010 om 18:21
quote:domnaiefmutsje schreef op 08 juli 2010 @ 18:19:
Ik was een jonge moeder.. heb het goed gedaan hoor, maar ik voelde me wel een kind met een kind. (23) Het heeft zijn voordelen zeggen ze, dat je jong bent als ze de deur uit gaan. Maar dan moet je er niet nog twee krijgen met de laatste op mijn 34ste dan ben je idd zowat 2 decennia aan het moederen, pfiew!
Ik was een jonge moeder.. heb het goed gedaan hoor, maar ik voelde me wel een kind met een kind. (23) Het heeft zijn voordelen zeggen ze, dat je jong bent als ze de deur uit gaan. Maar dan moet je er niet nog twee krijgen met de laatste op mijn 34ste dan ben je idd zowat 2 decennia aan het moederen, pfiew!
donderdag 8 juli 2010 om 18:29
quote:Igoneh schreef op 08 juli 2010 @ 18:06:
[...]
Xcuse me? Een kinderwens hebben heeft geen reet te maken met de status van volwassenheid. Op mijn 22e woonde ik in het buitenland, zelfstandig. Volwassen met baan, alles erop en eraan. Maar geen kinderwens. Nu bijna 10 jaar later, nada noppes niks, geen kinderwens. Ik geloof dat ik inmiddels een stadium volwassener ben dan op mijn 22e, ook al beschouwde ik mijzelf toen ook een volwassen vrouw.xcuse me maar.....waar staat dat ik het koppel aan de wens om kinderen te hebben en volwassen zijn....ik koppel het aan mensen die het moeilijk te begrijpen vinden dat je dan een kind wil en dat ook aan kan, als je die leeftijd hier noemt word je automatisch aangezien voor een kind lijkt het wel......dat er genoeg vrouwen zijn op die leeftijd die dat nog niet willen is zo maar die heb je ook met 30 jaar.....en na 10 jaar ben je niet meer volwassen.....dan heb je meer levenservaring.....maar ken er ook genoeg van 30 die zich jonger en onverantwoordelijker gedragen als dat ik deed toen ik 20 was......dus dat wil niks zeggen...en dat was mijn punt..
[...]
Xcuse me? Een kinderwens hebben heeft geen reet te maken met de status van volwassenheid. Op mijn 22e woonde ik in het buitenland, zelfstandig. Volwassen met baan, alles erop en eraan. Maar geen kinderwens. Nu bijna 10 jaar later, nada noppes niks, geen kinderwens. Ik geloof dat ik inmiddels een stadium volwassener ben dan op mijn 22e, ook al beschouwde ik mijzelf toen ook een volwassen vrouw.xcuse me maar.....waar staat dat ik het koppel aan de wens om kinderen te hebben en volwassen zijn....ik koppel het aan mensen die het moeilijk te begrijpen vinden dat je dan een kind wil en dat ook aan kan, als je die leeftijd hier noemt word je automatisch aangezien voor een kind lijkt het wel......dat er genoeg vrouwen zijn op die leeftijd die dat nog niet willen is zo maar die heb je ook met 30 jaar.....en na 10 jaar ben je niet meer volwassen.....dan heb je meer levenservaring.....maar ken er ook genoeg van 30 die zich jonger en onverantwoordelijker gedragen als dat ik deed toen ik 20 was......dus dat wil niks zeggen...en dat was mijn punt..
donderdag 8 juli 2010 om 18:31
Je hebt natuurlijk op elke leeftijd voor en nadelen.
In mijn familie en vriendenkring zijn er een paar rond hun twintigste aan kinderen begonnen en opvoedkundig hebben ze dat prima gedaan. Maar alle drie die stellen zijn 20 jaar later niet meer samen. Ze zeggen zelf allemaal dat ze bij nader inzien op latere leeftijd andere beslissingen hadden genomen. Gelukkig zijn ze stuk voor stuk alweer ruim 10 jaar gelukkig met nieuwe relaties. Maar natuurlijk hoeft het bij jou niet zo te gaan.
Ik werd op mijn 27ste moeder. In diezelfde tijd werden er in mijn vriendenkring heel wat kinderen geboren. Dat is trouwens wel een voordeel van nog een paar jaar wachten. Door kinderen te krijgen, beland je namelijk in een andere levensfase waardoor de contacten met jullie vrienden mogelijk zullen veranderen. Ik vond het erg leuk om die fase samen met vrienden in te gaan. Onze kinderen zijn nu ook vrienden.
In mijn familie en vriendenkring zijn er een paar rond hun twintigste aan kinderen begonnen en opvoedkundig hebben ze dat prima gedaan. Maar alle drie die stellen zijn 20 jaar later niet meer samen. Ze zeggen zelf allemaal dat ze bij nader inzien op latere leeftijd andere beslissingen hadden genomen. Gelukkig zijn ze stuk voor stuk alweer ruim 10 jaar gelukkig met nieuwe relaties. Maar natuurlijk hoeft het bij jou niet zo te gaan.
Ik werd op mijn 27ste moeder. In diezelfde tijd werden er in mijn vriendenkring heel wat kinderen geboren. Dat is trouwens wel een voordeel van nog een paar jaar wachten. Door kinderen te krijgen, beland je namelijk in een andere levensfase waardoor de contacten met jullie vrienden mogelijk zullen veranderen. Ik vond het erg leuk om die fase samen met vrienden in te gaan. Onze kinderen zijn nu ook vrienden.
donderdag 8 juli 2010 om 18:32
Enerzijds denk ik, waarom niet? Anderzijds denken veel twintigjarigen niet helemaal na over de consequenties en stappen ze over veel dingen erg luchtig heen. Hoeft niet voor iedereen te gelden natuurlijk. Maar je kunt maar heel moeilijk van jezelf zeggen of je volwassen bent. Je beseft niet wat je nog aan wijsheid mist. Pubers vinden zichzelf bijvoorbeeld ook heel wat! Ik vond mezelf op mijn 18e/20e heel volwassen. Nu niet meer, als ik er naar terug kijk.
Ga voor jezelf eens wat moeilijke scenario's na. Je kind wordt midden in de nacht ernstig ziek en je snapt niet wat er aan de hand is. Je laat je kind uit je handen vallen en er is niemand in de buurt. Je hebt een huilbaby waardoor je maandenlang maar 3 uur per nacht slaapt. Of lees het forum door voor nog meer inspiratie op wat er allemaal moeilijk kan zijn... Stel jezelf de vraag: kan ik dit aan? Je kunt natuurlijk niet alles van tevoren bedenken, maar je kunt zo wel eens bij wat dingetjes stilstaan die verder gaan dan de grote roze wolk.
Het argument 'geniet van je jeugd' vind ik niet zo heel sterk. Ik moest ook 'genieten' van mijn studententijd. Nou zo leuk vond ik het helemaal niet, uitgaan en studentenhuizen. Had ik best kunnen missen. Niet iedereen is hetzelfde en wil hetzelfde. Laat je niet ergens toe dwingen omdat iedereen het nou eenmaal doet. Bedenk of die argumenten ook voor jou gelden.
Je kunt wel eens nadenken of je zeker weet dat je klaar bent met je opleiding. 20 jaar is erg jong om al uitgeleerd te zijn, en dat zal later wel heel lastig worden met kinderen. Een verdere opleiding kan je een betere basis geven, ook financieel. Heb je nu elke maand royaal geld over, sparen jullie nu? Anders zal je het moeilijk krijgen, een kind is een flinke kostenpost. En je gaat minder werken, realiseer je goed dat je inkomen dan dus ook omlaag gaat! Zo logisch, maar veel mensen blijken dat te vergeten!
Het argument van je moeder vind ik trouwens nogal vanuit haarzelf geredeneerd. Maar je zou haar wel eens kunnen vragen of ze als ervaringsdeskundige denkt dat jíj het zou kunnen, en wat ze denkt dat je valkuilen zijn. Ze kent je natuurlijk wel heel goed!
Ga voor jezelf eens wat moeilijke scenario's na. Je kind wordt midden in de nacht ernstig ziek en je snapt niet wat er aan de hand is. Je laat je kind uit je handen vallen en er is niemand in de buurt. Je hebt een huilbaby waardoor je maandenlang maar 3 uur per nacht slaapt. Of lees het forum door voor nog meer inspiratie op wat er allemaal moeilijk kan zijn... Stel jezelf de vraag: kan ik dit aan? Je kunt natuurlijk niet alles van tevoren bedenken, maar je kunt zo wel eens bij wat dingetjes stilstaan die verder gaan dan de grote roze wolk.
Het argument 'geniet van je jeugd' vind ik niet zo heel sterk. Ik moest ook 'genieten' van mijn studententijd. Nou zo leuk vond ik het helemaal niet, uitgaan en studentenhuizen. Had ik best kunnen missen. Niet iedereen is hetzelfde en wil hetzelfde. Laat je niet ergens toe dwingen omdat iedereen het nou eenmaal doet. Bedenk of die argumenten ook voor jou gelden.
Je kunt wel eens nadenken of je zeker weet dat je klaar bent met je opleiding. 20 jaar is erg jong om al uitgeleerd te zijn, en dat zal later wel heel lastig worden met kinderen. Een verdere opleiding kan je een betere basis geven, ook financieel. Heb je nu elke maand royaal geld over, sparen jullie nu? Anders zal je het moeilijk krijgen, een kind is een flinke kostenpost. En je gaat minder werken, realiseer je goed dat je inkomen dan dus ook omlaag gaat! Zo logisch, maar veel mensen blijken dat te vergeten!
Het argument van je moeder vind ik trouwens nogal vanuit haarzelf geredeneerd. Maar je zou haar wel eens kunnen vragen of ze als ervaringsdeskundige denkt dat jíj het zou kunnen, en wat ze denkt dat je valkuilen zijn. Ze kent je natuurlijk wel heel goed!
donderdag 8 juli 2010 om 18:33
Je hebt natuurlijk op elke leeftijd voor en nadelen.
In mijn familie en vriendenkring zijn er een paar rond hun twintigste aan kinderen begonnen en opvoedkundig hebben ze dat prima gedaan. Maar alle drie die stellen zijn 20 jaar later niet meer samen. Ze zeggen zelf allemaal dat ze bij nader inzien op latere leeftijd andere beslissingen hadden genomen. Gelukkig zijn ze stuk voor stuk alweer ruim 10 jaar gelukkig met nieuwe relaties. Maar natuurlijk hoeft het bij jou niet zo te gaan.
Ik werd op mijn 27ste moeder. In diezelfde tijd werden er in mijn vriendenkring heel wat kinderen geboren. Dat is trouwens wel een voordeel van nog een paar jaar wachten. Door kinderen te krijgen, beland je namelijk in een andere levensfase waardoor de contacten met jullie vrienden mogelijk zullen veranderen. Ik vond het erg leuk om die fase samen met vrienden in te gaan. Onze kinderen zijn nu ook vrienden.
In mijn familie en vriendenkring zijn er een paar rond hun twintigste aan kinderen begonnen en opvoedkundig hebben ze dat prima gedaan. Maar alle drie die stellen zijn 20 jaar later niet meer samen. Ze zeggen zelf allemaal dat ze bij nader inzien op latere leeftijd andere beslissingen hadden genomen. Gelukkig zijn ze stuk voor stuk alweer ruim 10 jaar gelukkig met nieuwe relaties. Maar natuurlijk hoeft het bij jou niet zo te gaan.
Ik werd op mijn 27ste moeder. In diezelfde tijd werden er in mijn vriendenkring heel wat kinderen geboren. Dat is trouwens wel een voordeel van nog een paar jaar wachten. Door kinderen te krijgen, beland je namelijk in een andere levensfase waardoor de contacten met jullie vrienden mogelijk zullen veranderen. Ik vond het erg leuk om die fase samen met vrienden in te gaan. Onze kinderen zijn nu ook vrienden.
donderdag 8 juli 2010 om 18:35
quote:lil_star schreef op 08 juli 2010 @ 18:29:
[...]
xcuse me maar.....waar staat dat ik het koppel aan de wens om kinderen te hebben en volwassen zijn....ik koppel het aan mensen die het moeilijk te begrijpen vinden dat je dan een kind wil en dat ook aan kan, als je die leeftijd hier noemt word je automatisch aangezien voor een kind lijkt het wel......dat er genoeg vrouwen zijn op die leeftijd die dat nog niet willen is zo maar die heb je ook met 30 jaar.....en na 10 jaar ben je niet meer volwassen.....dan heb je meer levenservaring.....maar ken er ook genoeg van 30 die zich jonger en onverantwoordelijker gedragen als dat ik deed toen ik 20 was......dus dat wil niks zeggen...en dat was mijn punt..Dus koppel je mate van volwassenheid, leeftijd en kinderwens wel aan elkaar.
[...]
xcuse me maar.....waar staat dat ik het koppel aan de wens om kinderen te hebben en volwassen zijn....ik koppel het aan mensen die het moeilijk te begrijpen vinden dat je dan een kind wil en dat ook aan kan, als je die leeftijd hier noemt word je automatisch aangezien voor een kind lijkt het wel......dat er genoeg vrouwen zijn op die leeftijd die dat nog niet willen is zo maar die heb je ook met 30 jaar.....en na 10 jaar ben je niet meer volwassen.....dan heb je meer levenservaring.....maar ken er ook genoeg van 30 die zich jonger en onverantwoordelijker gedragen als dat ik deed toen ik 20 was......dus dat wil niks zeggen...en dat was mijn punt..Dus koppel je mate van volwassenheid, leeftijd en kinderwens wel aan elkaar.
donderdag 8 juli 2010 om 18:42
quote:Igoneh schreef op 08 juli 2010 @ 18:35:
[...]
Dus koppel je mate van volwassenheid, leeftijd en kinderwens wel aan elkaar.
iemand zegt hier gelijk.....ik kan het mij niet voorstellen dat je op die leeftijd klaar bent voor een kind.
dus ik ben hier niet degene die het koppelt aan volwassenheid, dat doet een ander wel voor je.
en ik vind dat zo cliche......ik heb enorm veel meegemaakt in mijn leven en sta heel nuchter met beide benen op de grond...ik weet dat ik fouten ga maken in het leven...maar verassing....die maak je je hele leven....je leert elke dag.....niet alleen als je rond de 20/25 zit.
en mijn moeder was 32 toen ze mij kreeg en stond ook met knikkende knietjes mijn luiers te verschonen en jankte net zo hard mee met mij als ze al 2 weken geen slaap meer had gehad en dacht dat ze alles fout deed.
dus nogmaals...het zegt niks
[...]
Dus koppel je mate van volwassenheid, leeftijd en kinderwens wel aan elkaar.
iemand zegt hier gelijk.....ik kan het mij niet voorstellen dat je op die leeftijd klaar bent voor een kind.
dus ik ben hier niet degene die het koppelt aan volwassenheid, dat doet een ander wel voor je.
en ik vind dat zo cliche......ik heb enorm veel meegemaakt in mijn leven en sta heel nuchter met beide benen op de grond...ik weet dat ik fouten ga maken in het leven...maar verassing....die maak je je hele leven....je leert elke dag.....niet alleen als je rond de 20/25 zit.
en mijn moeder was 32 toen ze mij kreeg en stond ook met knikkende knietjes mijn luiers te verschonen en jankte net zo hard mee met mij als ze al 2 weken geen slaap meer had gehad en dacht dat ze alles fout deed.
dus nogmaals...het zegt niks
donderdag 8 juli 2010 om 18:54
Ik was 16 toen ik mijn man leerde kennen, 19 toen ik met hem trouwde, 21 toen ik zwanger werd en 22 toen ik moeder werd.
Ik had het niet anders willen hebben allemaal.
Als je je goed realiseert wat het inhoudt (slapeloze nachten en poepluiers, maar ook: een dwarse peuter, een kleuter die misschien wel heel anders is als je had voorgesteld (zoals in mijn geval( etc) en je relatie goed is, waarom niet?
Succes met het nemen van een beslissing!
Ik had het niet anders willen hebben allemaal.
Als je je goed realiseert wat het inhoudt (slapeloze nachten en poepluiers, maar ook: een dwarse peuter, een kleuter die misschien wel heel anders is als je had voorgesteld (zoals in mijn geval( etc) en je relatie goed is, waarom niet?
Succes met het nemen van een beslissing!
donderdag 8 juli 2010 om 18:57
quote:lil_star schreef op 08 juli 2010 @ 18:42:
[...]
dus nogmaals...het zegt niks???? dit was precies wat ik ook zei, dat leeftijd en 'volwassenheid' er niets mee van doen hebben, je hebt die wens of je hebt hem niet. Daar gaat het om, niet of je volwassen genoeg bent op welke leeftijd dan ook. Maar dat was wel wat je in je eerste reactie schreef.
[...]
dus nogmaals...het zegt niks???? dit was precies wat ik ook zei, dat leeftijd en 'volwassenheid' er niets mee van doen hebben, je hebt die wens of je hebt hem niet. Daar gaat het om, niet of je volwassen genoeg bent op welke leeftijd dan ook. Maar dat was wel wat je in je eerste reactie schreef.
donderdag 8 juli 2010 om 18:59
quote:sosofie schreef op 08 juli 2010 @ 18:54:
Ik was 16 toen ik mijn man leerde kennen, 19 toen ik met hem trouwde, 21 toen ik zwanger werd en 22 toen ik moeder werd.
Ik had het niet anders willen hebben allemaal.
Als je je goed realiseert wat het inhoudt (slapeloze nachten en poepluiers, maar ook: een dwarse peuter, een kleuter die misschien wel heel anders is als je had voorgesteld (zoals in mijn geval( etc) en je relatie goed is, waarom niet?Succes met het nemen van een beslissing!Het voelt af en toe zo bizar om over de levens van anderen te lezen. 19.... toen was ik net bezig op de uni, ging reizen, buitenland werken etc. Ik had niet geweten hoe ik tussendoor ook nog even had moeten trouwen en kinderen krijgen. Vrouwen kunnen helemaal niet multitasken
Ik was 16 toen ik mijn man leerde kennen, 19 toen ik met hem trouwde, 21 toen ik zwanger werd en 22 toen ik moeder werd.
Ik had het niet anders willen hebben allemaal.
Als je je goed realiseert wat het inhoudt (slapeloze nachten en poepluiers, maar ook: een dwarse peuter, een kleuter die misschien wel heel anders is als je had voorgesteld (zoals in mijn geval( etc) en je relatie goed is, waarom niet?Succes met het nemen van een beslissing!Het voelt af en toe zo bizar om over de levens van anderen te lezen. 19.... toen was ik net bezig op de uni, ging reizen, buitenland werken etc. Ik had niet geweten hoe ik tussendoor ook nog even had moeten trouwen en kinderen krijgen. Vrouwen kunnen helemaal niet multitasken
donderdag 8 juli 2010 om 19:18
quote:sosofie schreef op 08 juli 2010 @ 18:54:
Ik was 16 toen ik mijn man leerde kennen, 19 toen ik met hem trouwde, 21 toen ik zwanger werd en 22 toen ik moeder werd.
Ik had het niet anders willen hebben allemaal.
Als je je goed realiseert wat het inhoudt (slapeloze nachten en poepluiers, maar ook: een dwarse peuter, een kleuter die misschien wel heel anders is als je had voorgesteld (zoals in mijn geval( etc) en je relatie goed is, waarom niet?
Succes met het nemen van een beslissing!
Hoe oud ben je nu als ik vragen mag?
Ik vind het altijd leuk om te horen dat mensen die elkaar op jonge leeftijd hebben leren kennen toch bij elkaar blijven. Zie je niet vaak meer..
Ik was 16 toen ik mijn man leerde kennen, 19 toen ik met hem trouwde, 21 toen ik zwanger werd en 22 toen ik moeder werd.
Ik had het niet anders willen hebben allemaal.
Als je je goed realiseert wat het inhoudt (slapeloze nachten en poepluiers, maar ook: een dwarse peuter, een kleuter die misschien wel heel anders is als je had voorgesteld (zoals in mijn geval( etc) en je relatie goed is, waarom niet?
Succes met het nemen van een beslissing!
Hoe oud ben je nu als ik vragen mag?
Ik vind het altijd leuk om te horen dat mensen die elkaar op jonge leeftijd hebben leren kennen toch bij elkaar blijven. Zie je niet vaak meer..
donderdag 8 juli 2010 om 19:26
quote:Michelle90 schreef op 08 juli 2010 @ 19:18:
[...]
Hoe oud ben je nu als ik vragen mag?
Ik vind het altijd leuk om te horen dat mensen die elkaar op jonge leeftijd hebben leren kennen toch bij elkaar blijven. Zie je niet vaak meer..Ik ben nu 28 en kan me niet voorstellen dat we ooit niet meer bij elkaar zouden zijn. Zo leuk is ie... Mijn zoons zijn nu bijna 6 en 3 en we hopen over een tijdje nog een kind te krijgen...
[...]
Hoe oud ben je nu als ik vragen mag?
Ik vind het altijd leuk om te horen dat mensen die elkaar op jonge leeftijd hebben leren kennen toch bij elkaar blijven. Zie je niet vaak meer..Ik ben nu 28 en kan me niet voorstellen dat we ooit niet meer bij elkaar zouden zijn. Zo leuk is ie... Mijn zoons zijn nu bijna 6 en 3 en we hopen over een tijdje nog een kind te krijgen...
donderdag 8 juli 2010 om 19:28
quote:sosofie schreef op 08 juli 2010 @ 19:26:
[...]
Ik ben nu 28 en kan me niet voorstellen dat we ooit niet meer bij elkaar zouden zijn. Zo leuk is ie... Mijn zoons zijn nu bijna 6 en 3 en we hopen over een tijdje nog een kind te krijgen...Heel mooi! En succes met het krijgen van een derde kindje!
[...]
Ik ben nu 28 en kan me niet voorstellen dat we ooit niet meer bij elkaar zouden zijn. Zo leuk is ie... Mijn zoons zijn nu bijna 6 en 3 en we hopen over een tijdje nog een kind te krijgen...Heel mooi! En succes met het krijgen van een derde kindje!
donderdag 8 juli 2010 om 19:31
quote:Igoneh schreef op 08 juli 2010 @ 18:59:
[...]
Het voelt af en toe zo bizar om over de levens van anderen te lezen. 19.... toen was ik net bezig op de uni, ging reizen, buitenland werken etc. Ik had niet geweten hoe ik tussendoor ook nog even had moeten trouwen en kinderen krijgen. Vrouwen kunnen helemaal niet multitasken
Trouwen is niet zo tijdrovend hoor, dat duurt maar een dag..
Ik studeerde vanaf mijn 18e. Ben net afgestudeerd, heul veul vertraging opgelopen dus, maar toch ben ik blij dat ik de prioriteit gegeven heb aan de zaken die ik belangrijk vind.
Aan reizen heb ik nog nooit behoefte gehad (mijn ouders zijn ook piepjong, 51 en 52, 5 kleinkinderen! en zij beginnen de laatste jaren pas met reizen naar Indonesië, Canada, Zuid-Amerika enzo)
Vanaf mijn 19e sta ik als docent voor de klas, zelfs een paar jaar 5 of 4 dagen per week gewerkt. Multitasken gaat dus prima.
[...]
Het voelt af en toe zo bizar om over de levens van anderen te lezen. 19.... toen was ik net bezig op de uni, ging reizen, buitenland werken etc. Ik had niet geweten hoe ik tussendoor ook nog even had moeten trouwen en kinderen krijgen. Vrouwen kunnen helemaal niet multitasken
Trouwen is niet zo tijdrovend hoor, dat duurt maar een dag..
Ik studeerde vanaf mijn 18e. Ben net afgestudeerd, heul veul vertraging opgelopen dus, maar toch ben ik blij dat ik de prioriteit gegeven heb aan de zaken die ik belangrijk vind.
Aan reizen heb ik nog nooit behoefte gehad (mijn ouders zijn ook piepjong, 51 en 52, 5 kleinkinderen! en zij beginnen de laatste jaren pas met reizen naar Indonesië, Canada, Zuid-Amerika enzo)
Vanaf mijn 19e sta ik als docent voor de klas, zelfs een paar jaar 5 of 4 dagen per week gewerkt. Multitasken gaat dus prima.
donderdag 8 juli 2010 om 19:33
Iedereen is anders, gelukkig. Als het een doordachte keuze is waar jullie beide achter staan zou het prima moeten kunnen volgens mij.
Leeftijd zegt trouwens niet zo veel soms hoor, een vroegere vriendin van mij kreeg haar eerste kind op haar 20e en dat gaat ontzettend goed, ze was er echt 'klaar voor'.
Ikzelf was 19 toen ik de oudste kreeg en ik vond het loodzwaar! Achteraf gezien was het voor mij beter geweest als ik een paar jaar gewacht had. Trouwens vond ik mezelf ook echt wel heel volwassen en 'klaar voor een gezin' maar als ik nu terug kijk op mezelf toen was ik dat helemaal niet.
Leeftijd zegt trouwens niet zo veel soms hoor, een vroegere vriendin van mij kreeg haar eerste kind op haar 20e en dat gaat ontzettend goed, ze was er echt 'klaar voor'.
Ikzelf was 19 toen ik de oudste kreeg en ik vond het loodzwaar! Achteraf gezien was het voor mij beter geweest als ik een paar jaar gewacht had. Trouwens vond ik mezelf ook echt wel heel volwassen en 'klaar voor een gezin' maar als ik nu terug kijk op mezelf toen was ik dat helemaal niet.
donderdag 8 juli 2010 om 19:37
Joh ik ben ondertussen bijna 41 en er nog steeds niet aan toe. Je wil niet weten wat voor reacties ik voor mijn kiezen heb gekregen, omdat ik ze níet wilde. Je kunt het voor je omgeving toch nooit goed doen. Je neemt (of krijgt, voordat we het daar over gaan hebben..) een kind omdat je er zelf klaar voor bent, niet omdat je moeder, je baas, je beste vriendin of je hond er wel of niet klaar voor is.... Ik ga je niet zeggen of je het wel of niet moet doen, maar laat je niet beïnvloeden door je omgeving, zeg! Mijn moeder en ál mijn zusjes zijn jong aan kinderen begonnen (allemaal begin 20) en zijn daar nog steeds blij mee. Ik persoonlijk moet er niet aan denken, maar dat ben ik....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
donderdag 8 juli 2010 om 19:38
quote:lil_star schreef op 08 juli 2010 @ 18:42:
[...]
iemand zegt hier gelijk.....ik kan het mij niet voorstellen dat je op die leeftijd klaar bent voor een kind.
dus ik ben hier niet degene die het koppelt aan volwassenheid, dat doet een ander wel voor je. *KNIP*
Ik denk dat ik "een ander" ben
Aangezien je mij ook heerlijk aan quoten was... Maar mij heb je in elk geval nooit horen zeggen dat je dan nog niet volwassen genoeg bent voor een kind, maar dat neemt niet weg dat ik me nog steeds niet kan voorstellen dat je dan al klaar bent voor een kindje. Daarmee bedoel ik, je hebt "maar" 20 jaar de tijd gehad om de dingen te doen die je wilt doen, en mijn lijstje is veel te lang om dat in 20 jaar af te ronden! Ik kan me dus niet voorstellen dat je op je twintigste zoiets hebt van ; Nu heb ik mijzelf echt ontwikkeld, alles gedaan wat ik wilde doen dus kom maar op met die baby!
Maar ik zal niemand veroordelen vanwege een kinderwens, neemt natuurlijk niet weg dat ik er wel een oordeel over heb
Ik had een vriendinnetje die ook op haar 20ste een baby kreeg, en hoe graag ik ook vriendinnen wilde blijven, we groeiden uit elkaar. Die baby werd toch een "last" voor onze vriendschap. Het interesseerde me echt niet dat ze voor de eerste keer uit zichzelf op haar buikje was gerold, ik vond het alleen maar jammer dat ze al om 8 uur op mijn verjaardag naar huis ging omdat die kleine naar bed moest. En ik was echt verliefd op die kleine, begrijp me niet verkeerd! Maar mijn vriendin werd een moeder in plaats van een jonge meid die midden in het leven stond met wie ik steeds minder gemeen had...zo jammer, want het is nog steeds een lieverd!
[...]
iemand zegt hier gelijk.....ik kan het mij niet voorstellen dat je op die leeftijd klaar bent voor een kind.
dus ik ben hier niet degene die het koppelt aan volwassenheid, dat doet een ander wel voor je. *KNIP*
Ik denk dat ik "een ander" ben
Aangezien je mij ook heerlijk aan quoten was... Maar mij heb je in elk geval nooit horen zeggen dat je dan nog niet volwassen genoeg bent voor een kind, maar dat neemt niet weg dat ik me nog steeds niet kan voorstellen dat je dan al klaar bent voor een kindje. Daarmee bedoel ik, je hebt "maar" 20 jaar de tijd gehad om de dingen te doen die je wilt doen, en mijn lijstje is veel te lang om dat in 20 jaar af te ronden! Ik kan me dus niet voorstellen dat je op je twintigste zoiets hebt van ; Nu heb ik mijzelf echt ontwikkeld, alles gedaan wat ik wilde doen dus kom maar op met die baby! Maar ik zal niemand veroordelen vanwege een kinderwens, neemt natuurlijk niet weg dat ik er wel een oordeel over heb
Ik had een vriendinnetje die ook op haar 20ste een baby kreeg, en hoe graag ik ook vriendinnen wilde blijven, we groeiden uit elkaar. Die baby werd toch een "last" voor onze vriendschap. Het interesseerde me echt niet dat ze voor de eerste keer uit zichzelf op haar buikje was gerold, ik vond het alleen maar jammer dat ze al om 8 uur op mijn verjaardag naar huis ging omdat die kleine naar bed moest. En ik was echt verliefd op die kleine, begrijp me niet verkeerd! Maar mijn vriendin werd een moeder in plaats van een jonge meid die midden in het leven stond met wie ik steeds minder gemeen had...zo jammer, want het is nog steeds een lieverd!
donderdag 8 juli 2010 om 19:40
donderdag 8 juli 2010 om 19:40
20 jaar een minpunt? Echt niet! Je hebt juist enorm veel voordelen!
- meer energie voor alle gebroken nachten die gaan komen
- vruchtbaarder
- jong "uit" de kids
- wanneer leeftijdgenoten allemaal part-time willen werken kun jij juist meer werken, daardoor meer kans op promotie enz.
- je bent zo weer in shape
- op je 35ste kun je ook op wereldreis (als je dat al zou willen..)
- meer energie voor alle gebroken nachten die gaan komen
- vruchtbaarder
- jong "uit" de kids
- wanneer leeftijdgenoten allemaal part-time willen werken kun jij juist meer werken, daardoor meer kans op promotie enz.
- je bent zo weer in shape
- op je 35ste kun je ook op wereldreis (als je dat al zou willen..)
