mount kinabalu borneo

Vind je het leuk om te horen dat wij 'm 'the evil fucking mountain' noemden?



Wij (een vriendin en ik) hebben Mount Kinabalu een jaar of 8 geleden 'beklommen' tijdens een vakantie naar Maleisie. Een mooie ervaring en als je daar bent kan ik het zeker aanraden. Wij hadden het wel een beetje onderschat.

Positief is dat de berg erg toegankelijk is, je hoeft nauwelijks te klimmen, met name het eerste stuk kan je naar boven lopen. En het is ideaal dat je iemand in kan huren voor je rugzakje, dankzij de ijle lucht kan je je zuurstof goed gebruiken om je eigen gewicht naar boven te krijgen.

Omdat we al een paar weken in de Maleisische hitte vertoefden en we met een backpack op reis waren bleken we onvodoende voorbereid op de koude boven. Ook kregen we allemaal wat last van hoogteziekte (we deelden een gids met 2 Ieren). Uiteindelijk ben ik zelf niet doorgeklommen naar de top, vond ik de risico's (voelde me belabberd door kou en hoogteziekte) niet waard.

Ondanks dat een mooie ervaring en geen spijt van. En zoals iedereen daarna ook lekker doorreizen naar de Poring Hotsprings. En nog een dag later veeeeel sterkte met die irritant hoge stoepranden in Kota Kinabalu.

ook een vriendin van mij heeft zich eraan gewaagd. zij heeft een redelijke/goede conditie maar zij heeft tijdens de tocht ook veel spijt gehad!

Ik had wijselijk besloten het niet te doen! (ik be niet zo'n bergklimmer!)

Wij hebben 'm ook beklommen!



Je gaat op dag 1 klimmen, ergens in de ochtend. Vertrek op tijd! Wij gingen pas om 10 uur/half 11 lopen en dat is aan de late kant. Je klimt dan naar een 'hut' halverwege waar je de nacht doorbrengt. D.w.z. waar je slaapt tussen 8pm en 2am, want dan sta je alweer op om voor zonsopgang de top te bereiken. In het pikkedonker dus naar boven. Het uitzicht is enorm gaaf (als je helder weer hebt) maar het is flink koud boven, dus na een kwartiertje heb je het wel weer gezien . Je daalt weer terug naar de 'hut' om te ontbijten en dan ga je de afdaling doen. En DAN ga je dus wel een beetje kapot. Dat klimmen dat gaat nog wel, maar dat dalen doet wel echt pijn aan je benen! Het laatste stuk was echt niet meer leuk. Maar ben achteraf wel heel blij dat ik het gedaan heb hoor! Het is de ervaring meer dan waard. Reken wel op wat spierpijn de dagen na je klim.



Tip 1: als je ervaring hebt met hoogteziekte (of je vriendinnen), niet doen. Ik heb bij die hut voor het eerst verschijnselen van hoogteziekte gehad en het is NAAR. Ben met brute koppijn het laatste stuk geklommen want moest en zou de top bereiken, maar als ik dat van tevoren geweten had...

Tip 2: het is boven koud, maar neem zo min mogelijk mee naar boven. Beddengoed en handdoek wordt voor gezorgd en je kunt tegenwoordig een jas huren bij de hut halverwege. (Arme Branca!)

Tip 3: Als je aan het begin van de tocht wordt gevraagd of je een wandelstok wilt (huren): DIE WIL JE!! Wij dachten dat dat een beetje onzin zou zijn, maar ik mocht op de terugweg de stok van onze gids gebruiken en die had ik nodig ook. Echt doen.

Tip 4: Met regen echt niet gaan. Die stenen zijn enorm glad en op een gegeven moment worden je spieren moe en kun je niet meer goed corrigeren, zeker op de terugweg. En dan glijd je echt heel makkelijk uit. Plus, je hebt toch geen uitzicht door de wolken.



Veel plezier op Borneo, ik vond het een fantastische vakantie daar (januari jl.).

Oh, wat goed van die jassen! Die waren er toen inderdaad nog niet. Bovendien kan ik het aanraden om in het duurdere onderkomen (ik weet de namen van de verschillende hutten niet meer, maar het was die waar het restaurant ook in zit) te gaan slapen halverwege de berg. Die is namelijk nog enigszins verwarmd. Wij hebben geprobeerd ons te warmen bij het gasfornuis, werkte niet heel erg....

En een wandelstok is zeker goed! Vooral voor het naar beneden lopen. Want die stoepranden in KK zijn echt ellende door de enorme spierpijn die je krijgt van het naar beneden lopen.

Hebben wij overigens wel veel lol om gehad, stonden we daar aan het einde van een stoep te kijken hoe we hier nu weer af moesten komen. We liepen nog liever een kilometer om, haha.

Of dan zie je iemand lopen die je bekend voorkomt, zie je diegene ook enorm treuzelen bij een stoeprand en dan weet je weer dat je er naast hebt gelopen tijdens de afdaling.

Het duurdere onderkomen is idd zijn geld waard. Er zijn goede douches en lekkere (warme!) bedden. En ook een goede warme hap konden wij erg waarderen.



Die herkenning van "kreupele" mensen was idd heel grappig ja, haha. Maar laat je niet afschrikken hoor TO, het is echt heel erg de moeite waard. Kleine impressie om je ons gezeur over pijntjes te doen vergeten:

[knip privéfoto]



Nog een hele goeie tip, al zeg ik het zelf: neem goede handschoenen mee! Je hebt soms touwen nodig om te klimmen en de dalen en je handen gaan echt kapot als je geen handschoenen hebt. En daarnaast kan het dus ook erg koud zijn boven.

Ook gedaan, 2 maanden geleden! Als je in een goede conditie bent en je hebt vaker in de bergen gewandeld dan is het zwaar maar prima te doen. Iedereen benadrukt hoe gemakkelijk de tocht is. De paden zijn idd prima, maar vergis je niet, het is wel zo'n 2200 m hoogteverschil! Het allerlaatste stukje is ook wel even een pittige klim.



Zorg absoluut voor warme spullen: jas, muts, handschoenen. Het kan vriezen op de top, en je zit er behoorlijk lang stil om de zonsopkomst te bekijken. 2 paar handschoenen is geen overbodige luxe, want ze worden kletsnat van de touwen. Ik zou een paar tuinhandschoenen meenemen voor de klim en een paar winterhandschoenen voor op de top. Dat laatste had ik niet en ik had me toch koude handen!



Een ledlampje voor op je voorhoofd is erg praktisch voor het gedeelte 's nachts. Dan heb je je handen vrij voor de touwen. Die kun je trouwens in Kota Kinabalu ook prima goedkoop kopen (4 euro). Er worden hier en daar ook antibloedzuigersokken verkocht, maar die heb je echt niet nodig.



Ik heb trouwens geen enkel probleem gehad met de afdaling. Ik zag er van tevoren wel tegenop wegens zwakke knieën, maar ik heb kniebraces gekocht bij de drogist en die werkten perfect. Ik huppelde haast naar beneden. Dus als je wel eens last hebt van je knieën: kniebraces! En goed ingelopen bergschoenen natuurlijk.



Ik had uit voorzorg medicijnen tegen hoogteziekte gekregen van de GGD, maar ik heb ze niet nodig gehad. Kan wel fijn zijn om ze bij je te hebben. Je weet niet of je last krijgt of niet. Je kunt ook overwegen om een lichte slaappil mee te nemen. Bijna niemand kan op commando om 8u al slapen, maar je moet er wel voor tweeën weer uit!



En plan de volgende dag niets bijzonders, je bent doodop en hebt spierpijn!

En TO, ben je er al uit of je het gaat doen?

ik ga hem ook beklimmen met een vriendin over een week of 2! We zijn allebei behoorlijk sportief al zeg ik het zelf dus we gaan de tocht met vertrouwen tegemoet. Ik vraag me alleen af of ik mijn hoge en zware wandelschoenen mee zal nemen of mijn lage en lichte wandelschoenen. Beide zijn ingelopen. Hebben jullie advies? Welk paar is het handigst voor een maand maleisie?

Op de meeste plekken kun je prima met je lage en lichte schoenen uit de voeten, maar voor de berg zou ik toch echt de hoge en zware meenemen! Ik heb zelf voor hoog en zwaar gekozen en had daar geen spijt van. Ik had ook teva's bij me trouwens.

bloedzuigers zullen wel niet op die berg voorkomen (beredeneer ik met mn gezonde verstand hoor, weet het niet 100% zeker!) die zitten vooral op plaatsen waar je door de struiken heen loopt en op de berg is het juist kaal.

Bloedzuigers schijnen niet zo erg te zijn. Je kunt ze het best gewoon laten zitten, dan vallen ze er vanzelf weer af en zijn er geen bloederige taferelen. Je kunt er wat zout of sigarettenas op strooien, dan laten ze sneller los. Als je ze los trekt krijg je een bloederige bedoeling want ze gebruiken een anti stollingsmiddel.



@pyridine.. dan neem ik de hoge mee! Bedankt!

Antibloedzuigersokken zitten niet op de berg nee



Loop wel je schoenen goed in van te voren en koop blarenpleisters van Compeed, voor het geval dat.

.

Ik weet zo ff niet meer hoe het spul tegen hoogteziekte heette, maar daar heb je wel een consult voor nodig. Afhankelijk van hoe lang je gaat en hoe hoog, en je gewicht, wordt er iets voorgeschreven. Ik heb het in een moeite door gekregen met een algeheel consult bij de GGD, waar we bijv. ook Malarone voorgeschreven hebben gekregen.



Bloedzuigers zitten er niet op de berg zelf, maar het kan zijn dat ze het toch proberen aan te smeren.