Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 14:09
Het spijt me voor de kinderen maar dat zal je leren om met je tengels van een getrouwde man af te blijven. What goes around comes around.
Ik zou hem vragen zijn spullen te pakken en een leven met alleen je dochter op te bouwen, waarbij hij natuurlijk in contact kan blijven met zijn kind. Maar hij wil eigenlijk niet bij jou zijn en als je niet zwanger was geworden, dan hadden jullie waarschijnlijk nu niet eens meer een relatie gehad.
Ik zou hem vragen zijn spullen te pakken en een leven met alleen je dochter op te bouwen, waarbij hij natuurlijk in contact kan blijven met zijn kind. Maar hij wil eigenlijk niet bij jou zijn en als je niet zwanger was geworden, dan hadden jullie waarschijnlijk nu niet eens meer een relatie gehad.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:09
Wat een rotsituatie maar wel duidelijk: kies voor jouzelf en jouw dochter. Voor jezelf kiezen kan alleen door voor je dochter te kiezen en andersom je kiest voor je dochter als je nu echt voor jezelf gaat opkomen. Je partner baseert waarschijnlijk nu al zn keuzes op emoties- zoals schuldgevoel ( naar zijn andere dochter )
Daar kan hij noch jij noch de kinderen opbouwen. Klinkt mij alsof vooral hii nog een lange lange weg te gaan heeft en als jij daar middenin blijft wordt dat ook jullie lijdensweg.
Heb je hulp om je heen ? Mensen waarmee je kan praten, om de situatie uit te leggen en jou te ontlasten ? Als jii de komende periode wat extra vangnet hebt kan je je partner rustiger uitleggen dat je heel blij was met hem en de kleine maar dit niet trekt. Hij zal echt voor jullie moeten kiezen en tot die tijd is het natuurlijk ontoelaatbaar dat jullie al zijn ellende te verwerken krijgen zonder dan weer wat positiefs er tegenover.
Ik ben blij te horen dat je weet wat je wilt ( lieve man en papa ) goed zo. Maar dat komt nu niet uit de lucht vallen, jij moet duidelijk zijn en voor jezelf kiezen. Dan kan hii vervolgens t zijne wel ( of niet ) doen.
Er zal vast een plek zijn voor jullie- wat je al zegt- je doet nu ook alles al alleen!
Daar kan hij noch jij noch de kinderen opbouwen. Klinkt mij alsof vooral hii nog een lange lange weg te gaan heeft en als jij daar middenin blijft wordt dat ook jullie lijdensweg.
Heb je hulp om je heen ? Mensen waarmee je kan praten, om de situatie uit te leggen en jou te ontlasten ? Als jii de komende periode wat extra vangnet hebt kan je je partner rustiger uitleggen dat je heel blij was met hem en de kleine maar dit niet trekt. Hij zal echt voor jullie moeten kiezen en tot die tijd is het natuurlijk ontoelaatbaar dat jullie al zijn ellende te verwerken krijgen zonder dan weer wat positiefs er tegenover.
Ik ben blij te horen dat je weet wat je wilt ( lieve man en papa ) goed zo. Maar dat komt nu niet uit de lucht vallen, jij moet duidelijk zijn en voor jezelf kiezen. Dan kan hii vervolgens t zijne wel ( of niet ) doen.
Er zal vast een plek zijn voor jullie- wat je al zegt- je doet nu ook alles al alleen!
zaterdag 10 juli 2010 om 14:09
Tja, wat je daar nu mee moet? Ongepland zwanger worden is natuurlijk behoorlijk k*t, zeker als het zo pril in een _toch al moeilijke_ relatie is.
Het klinkt alsof hij op zijn minst overdonderd is geweest door de situatie, in een periode dat alles toch al op zijn kop stond. Nu staat de werkelijkheid bij hem op de stoep, namelijk dat jij, net als zijn ex-vrouw, gewoon moeder en vriendin bent. Niks spannends aan natuurlijk.. Mannen (en vrouwen) die buiten de pot piesen, doen dat niet om weer binnen de kortste keren in een zelfde situatie te belanden als waar ze toch al in zaten....
Als het niet anders kan, dan zul je het toch alleen moeten doen. Je kunt iemand niet dwingen om bij je te blijven.. En zeg nu zelf: heb je wel zin in een vent die zó met je dochter omgaat? Ik zou voor de eer bedanken...
Het klinkt alsof hij op zijn minst overdonderd is geweest door de situatie, in een periode dat alles toch al op zijn kop stond. Nu staat de werkelijkheid bij hem op de stoep, namelijk dat jij, net als zijn ex-vrouw, gewoon moeder en vriendin bent. Niks spannends aan natuurlijk.. Mannen (en vrouwen) die buiten de pot piesen, doen dat niet om weer binnen de kortste keren in een zelfde situatie te belanden als waar ze toch al in zaten....
Als het niet anders kan, dan zul je het toch alleen moeten doen. Je kunt iemand niet dwingen om bij je te blijven.. En zeg nu zelf: heb je wel zin in een vent die zó met je dochter omgaat? Ik zou voor de eer bedanken...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zaterdag 10 juli 2010 om 14:11
"ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.."
Dat zal toch moeten! Jij moet voor je dochtertje gaan zorgen en misschien trekt hij bij na een tijdje maar zij hoort nu op de 1ste plaats te staan voor jou.
Dat zal toch moeten! Jij moet voor je dochtertje gaan zorgen en misschien trekt hij bij na een tijdje maar zij hoort nu op de 1ste plaats te staan voor jou.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zaterdag 10 juli 2010 om 14:11
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 14:09:
[...]
Ik vrees hetzelfde... ik vind het ook zo jammer voor ons dochtertje.. zij heeft dit al zeker niet zo gewild. kinderen zijn heilig punt
Jouw kind met hem is niet heiliger dan het kind van zijn ex.
Hij wilde jullie kind in eerste instantie toch al niet, dus misschien had je daar beter gelijk vanuit kunnen gaan.
[...]
Ik vrees hetzelfde... ik vind het ook zo jammer voor ons dochtertje.. zij heeft dit al zeker niet zo gewild. kinderen zijn heilig punt
Jouw kind met hem is niet heiliger dan het kind van zijn ex.
Hij wilde jullie kind in eerste instantie toch al niet, dus misschien had je daar beter gelijk vanuit kunnen gaan.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:12
Die man wil zijn andere gezin terug. Jij was een leuk verzetje en hij meende toen ook al dat hij jullie kind niet wilde. Daarom kan hij er nu niet van houden. Dus kies voor jezelf en jouw kind, bouw samen een leven op, deze man kan niet van jullie onvoorwaardelijk houden.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:12
Je zult moeten aanvaarden dat het ideale plaatje dat je graag wilt nu geen werkelijkheid wordt, en eerlijk gezegd had je dat ook wel eerder kunnen merken (bijv. toen hij jullie kind niet wilde houden, offe, toen bleek dat hij getrouwd was).
Hij zit midden in een scheiding opeens met een kind; ook heel erg zijn verantwoordelijkheid maar dat dat niet meteen pais en vree is lijkt me nogal logisch.
Ik zou zeggen: neem een stap terug. Laat hem zijn scheiding afwikkelen en gun hem tijd met zijn dochter, zij is per slot van rekening nog het meest de dupe van de situatie, met die van jullie. Natuurlijk heeft zij veel aandacht nodig.
Jullie zitten nu sowieso aan elkaar vast, maar wil je een relatie met iemand die blijkbaar niet betrouwbaar is, jullie dochter verwijt dat ze bestaat en lijkt terug te willen naar zijn leventje met vrouw, dochter, en minnares?
Heb je geen mensen in je eigen omgeving die je kunnen helpen, ouders, vrienden?
Hij zit midden in een scheiding opeens met een kind; ook heel erg zijn verantwoordelijkheid maar dat dat niet meteen pais en vree is lijkt me nogal logisch.
Ik zou zeggen: neem een stap terug. Laat hem zijn scheiding afwikkelen en gun hem tijd met zijn dochter, zij is per slot van rekening nog het meest de dupe van de situatie, met die van jullie. Natuurlijk heeft zij veel aandacht nodig.
Jullie zitten nu sowieso aan elkaar vast, maar wil je een relatie met iemand die blijkbaar niet betrouwbaar is, jullie dochter verwijt dat ze bestaat en lijkt terug te willen naar zijn leventje met vrouw, dochter, en minnares?
Heb je geen mensen in je eigen omgeving die je kunnen helpen, ouders, vrienden?
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:14
quote:Whiskers schreef op 10 juli 2010 @ 14:10:
Eens met mijn voorgangsters!
Wat sneu voor de kinderen zeg!
Kies voor jezelf en je kind en gooi hem eruit.
Een man die zulke uitspraken over zijn bloedeigen kind doet is niks waard!Ik weet het.. ik heb gewoon zo n schrik dat hij teruggaat bij zijn ex.. dat kom ik niet te boven..
Eens met mijn voorgangsters!
Wat sneu voor de kinderen zeg!
Kies voor jezelf en je kind en gooi hem eruit.
Een man die zulke uitspraken over zijn bloedeigen kind doet is niks waard!Ik weet het.. ik heb gewoon zo n schrik dat hij teruggaat bij zijn ex.. dat kom ik niet te boven..
zaterdag 10 juli 2010 om 14:15
zaterdag 10 juli 2010 om 14:16
quote:paloma schreef op 10 juli 2010 @ 14:09:
Het spijt me voor de kinderen maar dat zal je leren om met je tengels van een getrouwde man af te blijven. What goes around comes around.
Ik zou hem vragen zijn spullen te pakken en een leven met alleen je dochter op te bouwen, waarbij hij natuurlijk in contact kan blijven met zijn kind. Maar hij wil eigenlijk niet bij jou zijn en als je niet zwanger was geworden, dan hadden jullie waarschijnlijk nu niet eens meer een relatie gehad.zo. En welke consequenties zijn er voor meneer??? Ik wil niet heel vervelend doen hoor maar ze heeft hem er niet ingeluisd of gelokt of bedreigd of zo.
Het spijt me voor de kinderen maar dat zal je leren om met je tengels van een getrouwde man af te blijven. What goes around comes around.
Ik zou hem vragen zijn spullen te pakken en een leven met alleen je dochter op te bouwen, waarbij hij natuurlijk in contact kan blijven met zijn kind. Maar hij wil eigenlijk niet bij jou zijn en als je niet zwanger was geworden, dan hadden jullie waarschijnlijk nu niet eens meer een relatie gehad.zo. En welke consequenties zijn er voor meneer??? Ik wil niet heel vervelend doen hoor maar ze heeft hem er niet ingeluisd of gelokt of bedreigd of zo.
zaterdag 10 juli 2010 om 14:16
Een man heeft een vrouw en kind thuis, komt een vrouw tegen die hem leuk vindt en gaat vreemd....
Dan moet je niet gek opkijken dat wanneer jij ook moeder wordt, het allemaal minder aantrekkelijk is jullie hele relatie.
Ga niet meer proberen hem terug te winnen, maar probeer eens te denken vanuit het belang van je kind. Zet je in voor hun band, maar accepteer dat de relatie met jou niet het belangrijkste in zijn leven is. Hopelijk zijn zijn kinderen dat wel voor hem.
En dochter 1 is al veel langer in zijn leven, jouw kind is pas 2-3 maanden oud en dat biedt toch echt minder leuke speelmogelijkheden dan een 6-jarige voor een vader.
Dan moet je niet gek opkijken dat wanneer jij ook moeder wordt, het allemaal minder aantrekkelijk is jullie hele relatie.
Ga niet meer proberen hem terug te winnen, maar probeer eens te denken vanuit het belang van je kind. Zet je in voor hun band, maar accepteer dat de relatie met jou niet het belangrijkste in zijn leven is. Hopelijk zijn zijn kinderen dat wel voor hem.
En dochter 1 is al veel langer in zijn leven, jouw kind is pas 2-3 maanden oud en dat biedt toch echt minder leuke speelmogelijkheden dan een 6-jarige voor een vader.
