Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 16:26
quote:lindy schreef op 10 juli 2010 @ 16:18:
...
Denk toch na voordat je een kind op de wereld zet dat jij nu niet eens een vader kan bieden omdat jij domweg je k*t achterna liep.
Weet je, ik vind het heel goed te verdedigen als je zwanger raakt van een ONS of een relatie die uit gaat of andere ingewikkelde situaties waarbij de een het kind wil houden en de ander niet.
Maar besef wel van te voren dat het waarschijnlijk niet zo'n leuk gezinnetje wordt, als je hoopt. Wees een volwassene die niet in een sprookjeswereld woont en besef dat je waarschijnlijk het kind in je eentje op moet voeden. Dat je dat niet in hebt gezien, vind ik ongelofelijk.
Want op de verwekker kun je waarschijnlijk niet rekenen, buiten een hopelijk leuke weekendvader zijn en kinderalimentatie.
Ik vind het zo naïef om van een man die een relatie met je aanging terwijl hij nog getrouwd was, waarvan je onverwacht zwanger raakte en waarmee je overhaast samen mee bent gaan wonen, te verwachten dat jullie nu een gezellig harmonieus gezinnetje gaat vormen.
...
Denk toch na voordat je een kind op de wereld zet dat jij nu niet eens een vader kan bieden omdat jij domweg je k*t achterna liep.
Weet je, ik vind het heel goed te verdedigen als je zwanger raakt van een ONS of een relatie die uit gaat of andere ingewikkelde situaties waarbij de een het kind wil houden en de ander niet.
Maar besef wel van te voren dat het waarschijnlijk niet zo'n leuk gezinnetje wordt, als je hoopt. Wees een volwassene die niet in een sprookjeswereld woont en besef dat je waarschijnlijk het kind in je eentje op moet voeden. Dat je dat niet in hebt gezien, vind ik ongelofelijk.
Want op de verwekker kun je waarschijnlijk niet rekenen, buiten een hopelijk leuke weekendvader zijn en kinderalimentatie.
Ik vind het zo naïef om van een man die een relatie met je aanging terwijl hij nog getrouwd was, waarvan je onverwacht zwanger raakte en waarmee je overhaast samen mee bent gaan wonen, te verwachten dat jullie nu een gezellig harmonieus gezinnetje gaat vormen.
zaterdag 10 juli 2010 om 16:28
Een moeder die zich niet goed voelt in haar vel kan wel eens eens rare gedachtenkronkels maken ja. En zelfs verkeerde beslissingen nemen.
Misschien ben je naief of zelfs tijdelijk verblind geweest.
Waarschijnlijk is voor jouw een gedeelte van je wereld ingestort.Zeker omdat je je in je gedachten iets helemaal anders voorzien had.(het leuke gezinnetje)
De realititeit is anders en daar zal je iets mee moeten.
Mijn idee is dat je op dit moment beter je zelfmedelijden aan de kant zet, en bewust terug je leven oppakt.
De hulp van een arts zal je daarbij zeker kunnen gebruiken.
Je dochter heeft je momenteel heel hard nodig, dus in de eerste plaats zal daar je energie moeten uitgaan.
Hoe je relatie verder loopt , daar zal nog menig gesprek in gevoerd dienen te worden.
Zorg iig dat je dochter nu op de eerste plaats komt.
Misschien ben je naief of zelfs tijdelijk verblind geweest.
Waarschijnlijk is voor jouw een gedeelte van je wereld ingestort.Zeker omdat je je in je gedachten iets helemaal anders voorzien had.(het leuke gezinnetje)
De realititeit is anders en daar zal je iets mee moeten.
Mijn idee is dat je op dit moment beter je zelfmedelijden aan de kant zet, en bewust terug je leven oppakt.
De hulp van een arts zal je daarbij zeker kunnen gebruiken.
Je dochter heeft je momenteel heel hard nodig, dus in de eerste plaats zal daar je energie moeten uitgaan.
Hoe je relatie verder loopt , daar zal nog menig gesprek in gevoerd dienen te worden.
Zorg iig dat je dochter nu op de eerste plaats komt.
I don\'t need an excuse for being what I am.
zaterdag 10 juli 2010 om 16:32
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:29:
Wat is jullie mening over de vader?Ik herhaal mezelf evenquote:Ik vind het zo naïef om van een man die een relatie met je aanging terwijl hij nog getrouwd was, waarvan je onverwacht zwanger raakte en waarmee je overhaast samen mee bent gaan wonen, te verwachten dat jullie nu een gezellig harmonieus gezinnetje gaat vormen.
Vreemdgaande mannen vind ik sowieso nooit zo sympathiek, veel beloftes, weinig wol....
Ja, natuurlijk is het niet goed dat hij geen aandacht besteed aan je dochter. Maar ligt dat aan hem, zijn dochter of aan jullie verziekte relatie? Ik denk dat die verziekte relatie de oorzaak is en daar zijn jullie beiden schuldig aan.
Maar ik vraag me wel af hoe het dan gaat bij jullie thuis: jullie wonen samen en hij doet niks met de baby? Hij heeft haar nog nooit verschoond, aangekleed, in bad gedaan? Hoe moet ik het me voorstellen?
Wat is jullie mening over de vader?Ik herhaal mezelf evenquote:Ik vind het zo naïef om van een man die een relatie met je aanging terwijl hij nog getrouwd was, waarvan je onverwacht zwanger raakte en waarmee je overhaast samen mee bent gaan wonen, te verwachten dat jullie nu een gezellig harmonieus gezinnetje gaat vormen.
Vreemdgaande mannen vind ik sowieso nooit zo sympathiek, veel beloftes, weinig wol....
Ja, natuurlijk is het niet goed dat hij geen aandacht besteed aan je dochter. Maar ligt dat aan hem, zijn dochter of aan jullie verziekte relatie? Ik denk dat die verziekte relatie de oorzaak is en daar zijn jullie beiden schuldig aan.
Maar ik vraag me wel af hoe het dan gaat bij jullie thuis: jullie wonen samen en hij doet niks met de baby? Hij heeft haar nog nooit verschoond, aangekleed, in bad gedaan? Hoe moet ik het me voorstellen?
zaterdag 10 juli 2010 om 16:45
quote:Wintermuts schreef op 10 juli 2010 @ 16:32:
[...]
Ik herhaal mezelf even
[...]
Vreemdgaande mannen vind ik sowieso nooit zo sympathiek, veel beloftes, weinig wol....
Ja, natuurlijk is het niet goed dat hij geen aandacht besteed aan je dochter. Maar ligt dat aan hem, zijn dochter of aan jullie verziekte relatie? Ik denk dat die verziekte relatie de oorzaak is en daar zijn jullie beiden schuldig aan.
Maar ik vraag me wel af hoe het dan gaat bij jullie thuis: jullie wonen samen en hij doet niks met de baby? Hij heeft haar nog nooit verschoond, aangekleed, in bad gedaan? Hoe moet ik het me voorstellen?hij heeft haar de afgelopen maand 1 keer ververst en nog nooit in bad gedaan... ik verwacht idd teveel maar wat hij nu doet voor haar is gewoon verwaarloosbaar
[...]
Ik herhaal mezelf even
[...]
Vreemdgaande mannen vind ik sowieso nooit zo sympathiek, veel beloftes, weinig wol....
Ja, natuurlijk is het niet goed dat hij geen aandacht besteed aan je dochter. Maar ligt dat aan hem, zijn dochter of aan jullie verziekte relatie? Ik denk dat die verziekte relatie de oorzaak is en daar zijn jullie beiden schuldig aan.
Maar ik vraag me wel af hoe het dan gaat bij jullie thuis: jullie wonen samen en hij doet niks met de baby? Hij heeft haar nog nooit verschoond, aangekleed, in bad gedaan? Hoe moet ik het me voorstellen?hij heeft haar de afgelopen maand 1 keer ververst en nog nooit in bad gedaan... ik verwacht idd teveel maar wat hij nu doet voor haar is gewoon verwaarloosbaar
zaterdag 10 juli 2010 om 16:52
quote:lindy schreef op 10 juli 2010 @ 16:49:
Want het alternatief wil ik je ook nog wel voorleggen: hij woont ergens anders en neemt jouw/jullie dochter gewoon mee voor papadagen of whatever. Maar dat dat zal ook wel niet de bedoeling zijn, vermoed ik zo. Je probeert hem via je kind in de tang te houden.hij is toch groot genoeg om dat zelf te beslissen! als hij wil opstappen hou ik hem niet tegen!
Want het alternatief wil ik je ook nog wel voorleggen: hij woont ergens anders en neemt jouw/jullie dochter gewoon mee voor papadagen of whatever. Maar dat dat zal ook wel niet de bedoeling zijn, vermoed ik zo. Je probeert hem via je kind in de tang te houden.hij is toch groot genoeg om dat zelf te beslissen! als hij wil opstappen hou ik hem niet tegen!
zaterdag 10 juli 2010 om 16:52
quote:lindy schreef op 10 juli 2010 @ 16:49:
Want het alternatief wil ik je ook nog wel voorleggen: hij woont ergens anders en neemt jouw/jullie dochter gewoon mee voor papadagen of whatever. Maar dat dat zal ook wel niet de bedoeling zijn, vermoed ik zo. Je probeert hem via je kind in de tang te houden.
Dat is inderdaad de nette oplossing. Maar jij klinkt vooral bezorgd over je eigen hachje.
Je bent bang dat hij weer naar zijn ex gaat. Dat laatste kan ik trouwens financieel heel goed begrijpen. Maar wat hij doet als hij het huis uitgaat, dat is zijn keus en dat bepaal jij niet voor hem. Je kunt wel bepalen om hem de deur uit te zetten omdat het zo niet langer gaat. (Laten we hopen dat het jouw huis is)
Want het alternatief wil ik je ook nog wel voorleggen: hij woont ergens anders en neemt jouw/jullie dochter gewoon mee voor papadagen of whatever. Maar dat dat zal ook wel niet de bedoeling zijn, vermoed ik zo. Je probeert hem via je kind in de tang te houden.
Dat is inderdaad de nette oplossing. Maar jij klinkt vooral bezorgd over je eigen hachje.
Je bent bang dat hij weer naar zijn ex gaat. Dat laatste kan ik trouwens financieel heel goed begrijpen. Maar wat hij doet als hij het huis uitgaat, dat is zijn keus en dat bepaal jij niet voor hem. Je kunt wel bepalen om hem de deur uit te zetten omdat het zo niet langer gaat. (Laten we hopen dat het jouw huis is)
zaterdag 10 juli 2010 om 16:53
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 16:52:
[...]
hij is toch groot genoeg om dat zelf te beslissen! als hij wil opstappen hou ik hem niet tegen!Maar ben jij hem zat genoeg om de deur uit te zetten? Wil je al deze spanning in huis, met je dochter en jezelf die hierdoor slecht in hun vel zitten?
[...]
hij is toch groot genoeg om dat zelf te beslissen! als hij wil opstappen hou ik hem niet tegen!Maar ben jij hem zat genoeg om de deur uit te zetten? Wil je al deze spanning in huis, met je dochter en jezelf die hierdoor slecht in hun vel zitten?
zaterdag 10 juli 2010 om 16:53
zaterdag 10 juli 2010 om 16:53
quote:Wintermuts schreef op 10 juli 2010 @ 16:52:
[...]
Dat is inderdaad de nette oplossing. Maar jij klinkt vooral bezorgd over je eigen hachje.
Je bent bang dat hij weer naar zijn ex gaat. Dat laatste kan ik trouwens financieel heel goed begrijpen.Waarom? hij betaalt geen alimentatie voor zijn dochter aangezien het co-ouderschap is...
[...]
Dat is inderdaad de nette oplossing. Maar jij klinkt vooral bezorgd over je eigen hachje.
Je bent bang dat hij weer naar zijn ex gaat. Dat laatste kan ik trouwens financieel heel goed begrijpen.Waarom? hij betaalt geen alimentatie voor zijn dochter aangezien het co-ouderschap is...
zaterdag 10 juli 2010 om 16:56
wat boeit jou dat TO, je wilde zijn geld toch niet?
Mijn objectieve mening? Dat kleine kind heeft de pech om geen fatsoenlijke, volwassen ouders te hebben en joost mag weten wat daar van terecht gaat komen.
En hoe nou co-ouderschap. Jullie wonen toch samen? Of heeft een rechter dit al besloten? Dit verhaal stinkt.
Mijn objectieve mening? Dat kleine kind heeft de pech om geen fatsoenlijke, volwassen ouders te hebben en joost mag weten wat daar van terecht gaat komen.
En hoe nou co-ouderschap. Jullie wonen toch samen? Of heeft een rechter dit al besloten? Dit verhaal stinkt.
zaterdag 10 juli 2010 om 16:56
quote:liselore schreef op 10 juli 2010 @ 16:54:
Nogmaals: Wat ga JIJ doen. Hoe neem jij verantwoordelijkheid voor de ontstane situatie en hoe ga jij die voor jezelf en je dochter verbeteren.ik wil hem eerst nog wat tijd geven vooraleer ik een beslissing neem...ik heb ook den energie niet om weer te verhuizen (na drie maanden onderbroken nachten zie je niets nog zitten...)
Nogmaals: Wat ga JIJ doen. Hoe neem jij verantwoordelijkheid voor de ontstane situatie en hoe ga jij die voor jezelf en je dochter verbeteren.ik wil hem eerst nog wat tijd geven vooraleer ik een beslissing neem...ik heb ook den energie niet om weer te verhuizen (na drie maanden onderbroken nachten zie je niets nog zitten...)