Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 15:01
zaterdag 10 juli 2010 om 15:03
quote:liselore schreef op 10 juli 2010 @ 14:58:
@ TO volgens mij heb jij zojuist een hele harde levensles geleerd.....
Wat je u moet doen is je verantwoordelijheid nemen ten opzichte van je dochter. Dat betekent wellicht dat jij er inderdaad alleen voor staat en dat het moeilijk wordt, dat is dan helaas niet anders, zo als het nu gaat, gaat het ook niet.
Alleen, zal zij wel opgroeien bij iemand bij wie zij erg gewenst is, m.i. cruciaal voor het zelfvertrouwen en gezonde ontwikkeling van een kind.
@ TO volgens mij heb jij zojuist een hele harde levensles geleerd.....
Wat je u moet doen is je verantwoordelijheid nemen ten opzichte van je dochter. Dat betekent wellicht dat jij er inderdaad alleen voor staat en dat het moeilijk wordt, dat is dan helaas niet anders, zo als het nu gaat, gaat het ook niet.
Alleen, zal zij wel opgroeien bij iemand bij wie zij erg gewenst is, m.i. cruciaal voor het zelfvertrouwen en gezonde ontwikkeling van een kind.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:04
zaterdag 10 juli 2010 om 15:13
Er worden hier harde noten gekraakt. Tuurlijk heeft TO zich meer als een jaar geleden op glad ijs begeven, de gevolgen zijn zichtbaar en onuitwisbaar.
Afscheid nemen van dit drama , uithuilen, opstaan en blijven ademhalen. Duur cursusgeld maar je bent beter af zonder deze man. Het vervelende is dat je je leven lang d.m.v. je dochter met hem te maken blijft houden.
Sterkte in het nemen van beslissingen.
Afscheid nemen van dit drama , uithuilen, opstaan en blijven ademhalen. Duur cursusgeld maar je bent beter af zonder deze man. Het vervelende is dat je je leven lang d.m.v. je dochter met hem te maken blijft houden.
Sterkte in het nemen van beslissingen.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:23
Jilleke, je zit in een rotsituatie maar je kunt jezelf niet permitteren daar nog langer over te lopen jeremiëren. Actie moet je ondernemen!! Ik zou sowieso je man eruitgooien en een leven met zijn 2-en in gaan richten. Dat lijkt mij prioriteit hebben. Nu probeer je iets met zijn 3-en op te zetten wat dus blijkbaar echt niet lukt, daar wordt niemand blijer of gelukkig van.
Als je nog érgens denkt dat er iets van een relatie in zit met je partner, dan zou ik dat vanuit een LAT situatie proberen, dan heb je denk ik de meeste kansen. Overigens zou ik er niet op rekenen als ik jou was.
Als je nog érgens denkt dat er iets van een relatie in zit met je partner, dan zou ik dat vanuit een LAT situatie proberen, dan heb je denk ik de meeste kansen. Overigens zou ik er niet op rekenen als ik jou was.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:32
Ik vind je opmerking over dat je het niet trekt als hij naar zijn ex terug gaat eigenlijk heel naar overkomen. Als je echt van je partner houdt, dan gun je hem zijn geluk. Hij is duidelijk ongelukkig met jou, en jij wordt er ook niet blij van, dus waarom zou je hem dan zijn geluk met zijn ex niet gunnen? Ik vindt dat ongepast jaloers overkomen, al helemaal gezien de geschiedenis.
En daarnaast denk ik dat een gelukkige papa op afstand ook vele malen beter is voor je dochter dan een ongelukkige papa onder hetzelfde dak.
En daarnaast denk ik dat een gelukkige papa op afstand ook vele malen beter is voor je dochter dan een ongelukkige papa onder hetzelfde dak.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:40
quote:yasmijn schreef op 10 juli 2010 @ 14:46:
Waar ik altijd zo benieuwd naar ben.
Wat zeiden je ouders toen je zwanger raakte van een getrouwde man?In het begin verschoten ze heel hard natuurlijk, maar daarna hebben me ze onvoorwaardelijk gesteund en ook hem volledig aanvaard.. nu houden ze ook zielsveel van hun kleindochter
Waar ik altijd zo benieuwd naar ben.
Wat zeiden je ouders toen je zwanger raakte van een getrouwde man?In het begin verschoten ze heel hard natuurlijk, maar daarna hebben me ze onvoorwaardelijk gesteund en ook hem volledig aanvaard.. nu houden ze ook zielsveel van hun kleindochter
zaterdag 10 juli 2010 om 15:43
quote:thee schreef op 10 juli 2010 @ 15:01:
Heeft hij het kind erkend/staat hij als vader op de geboorteaangifte?
Mocht zijn ex hem na alles toch niet meer willen, hij ook niet met jou verder wil en zelfstandig gaat wonen.... Nou, dan zal hij van dubbele alimentatie ook niet vrolijk worden.Hij heeft het kindje erkend ja.. staat op zijn naam.. maar ik hoef zijn geld niet.. ik wil gewoon dat hij afstand doet van haar ...
Heeft hij het kind erkend/staat hij als vader op de geboorteaangifte?
Mocht zijn ex hem na alles toch niet meer willen, hij ook niet met jou verder wil en zelfstandig gaat wonen.... Nou, dan zal hij van dubbele alimentatie ook niet vrolijk worden.Hij heeft het kindje erkend ja.. staat op zijn naam.. maar ik hoef zijn geld niet.. ik wil gewoon dat hij afstand doet van haar ...
zaterdag 10 juli 2010 om 15:45
zaterdag 10 juli 2010 om 15:47
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 15:43:
[...]
Hij heeft het kindje erkend ja.. staat op zijn naam.. maar ik hoef zijn geld niet.. ik wil gewoon dat hij afstand doet van haar ...Jij bepaald niet voor je dochter of zij al dan niet contact heeft met haar vader. Ik ben in mijn reacties redelijk mild geweest maar dit vind ik wel een belachelijke en egoïstische gedachtengang. Waarom je kind gebruiken als pion? Je houdt toch zielsveel van haar? Dan gun je haar haar vader. Zonder voorwaarden.
[...]
Hij heeft het kindje erkend ja.. staat op zijn naam.. maar ik hoef zijn geld niet.. ik wil gewoon dat hij afstand doet van haar ...Jij bepaald niet voor je dochter of zij al dan niet contact heeft met haar vader. Ik ben in mijn reacties redelijk mild geweest maar dit vind ik wel een belachelijke en egoïstische gedachtengang. Waarom je kind gebruiken als pion? Je houdt toch zielsveel van haar? Dan gun je haar haar vader. Zonder voorwaarden.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:48
zaterdag 10 juli 2010 om 15:48
Dan neem je lekker geen alimentatie aan, jouw zaak maar eisen dat hij afstand doet van zijn eigen kind? Hoe laag kun je zinken. Een bezoekje aan de psych lijkt me inderdaad een hele goeie tip. Heeft hij een gouden pik ofzo? Dat je je eigenbelang voor dat van je dochter stelt ten koste van de vader-dochter relatie?
zaterdag 10 juli 2010 om 15:50
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 15:48:
[...]
maar hij heeft haar toch nooit gewild! dus zit hij ook niet te wachten om haar te komen oppikken hoor...Hij heeft haar anders wel erkend als zijnde zijn dochter. Als hij niets met jou of het kind te maken had willen hebben dan had hij haar niet hoeven erkennen. Je spreekt jezelf een beetje tegen en wil je dochter als troef gebruiken om hem te pakken. Triest hoor.
[...]
maar hij heeft haar toch nooit gewild! dus zit hij ook niet te wachten om haar te komen oppikken hoor...Hij heeft haar anders wel erkend als zijnde zijn dochter. Als hij niets met jou of het kind te maken had willen hebben dan had hij haar niet hoeven erkennen. Je spreekt jezelf een beetje tegen en wil je dochter als troef gebruiken om hem te pakken. Triest hoor.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:50
quote:dangeensuus schreef op 10 juli 2010 @ 15:48:
Dan neem je lekker geen alimentatie aan, jouw zaak maar eisen dat hij afstand doet van zijn eigen kind? Hoe laag kun je zinken. Een bezoekje aan de psych lijkt me inderdaad een hele goeie tip. Heeft hij een gouden pik ofzo? Dat je je eigenbelang voor dat van je dochter stelt ten koste van de vader-dochter relatie?Geheel eensch met Suus.
Dan neem je lekker geen alimentatie aan, jouw zaak maar eisen dat hij afstand doet van zijn eigen kind? Hoe laag kun je zinken. Een bezoekje aan de psych lijkt me inderdaad een hele goeie tip. Heeft hij een gouden pik ofzo? Dat je je eigenbelang voor dat van je dochter stelt ten koste van de vader-dochter relatie?Geheel eensch met Suus.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:50
quote:dangeensuus schreef op 10 juli 2010 @ 15:48:
Dan neem je lekker geen alimentatie aan, jouw zaak maar eisen dat hij afstand doet van zijn eigen kind? Hoe laag kun je zinken. Een bezoekje aan de psych lijkt me inderdaad een hele goeie tip. Heeft hij een gouden pik ofzo? Dat je je eigenbelang voor dat van je dochter stelt ten koste van de vader-dochter relatie?Hij heeft nog niet naar haar omgekeken.. wat heeft ze aan zo n vader?
Dan neem je lekker geen alimentatie aan, jouw zaak maar eisen dat hij afstand doet van zijn eigen kind? Hoe laag kun je zinken. Een bezoekje aan de psych lijkt me inderdaad een hele goeie tip. Heeft hij een gouden pik ofzo? Dat je je eigenbelang voor dat van je dochter stelt ten koste van de vader-dochter relatie?Hij heeft nog niet naar haar omgekeken.. wat heeft ze aan zo n vader?
zaterdag 10 juli 2010 om 15:52
Jilleke, Gedane zaken nemen geen keer. Je kunt er leering uit trekken en het vanaf nu beter doen. Vanaf NU.
Dat betekent dat het welzijn van je dochter op nr, 1 staat.
Niet jouw verdriet, niet jouw wrok en niet je boosheid en teleurstelling.
Ik begrijp heus dat die er is, maar dat mag niet ten nadele komen van je kind.
Jij bent verantwoordelijk voor haar en haar welzijn. ZIJ heeft recht op haar vader.
Dat betekent dat het welzijn van je dochter op nr, 1 staat.
Niet jouw verdriet, niet jouw wrok en niet je boosheid en teleurstelling.
Ik begrijp heus dat die er is, maar dat mag niet ten nadele komen van je kind.
Jij bent verantwoordelijk voor haar en haar welzijn. ZIJ heeft recht op haar vader.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:53
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 15:48:
[...]
maar hij heeft haar toch nooit gewild! dus zit hij ook niet te wachten om haar te komen oppikken hoor...
Dit wist je vorig jaar ook toen je de pil vergat en je plotseling zwanger bleek te zijn terwijl jouw relatie niet stabiel was en jouw ouders niet eens wisten dat jij überhaupt een relatie had.
Met dank aan het loepje.
[...]
maar hij heeft haar toch nooit gewild! dus zit hij ook niet te wachten om haar te komen oppikken hoor...
Dit wist je vorig jaar ook toen je de pil vergat en je plotseling zwanger bleek te zijn terwijl jouw relatie niet stabiel was en jouw ouders niet eens wisten dat jij überhaupt een relatie had.
Met dank aan het loepje.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:54
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 15:50:
[...]
Hij heeft nog niet naar haar omgekeken.. wat heeft ze aan zo n vader?
Wie ben jij om dit te bepalen? Hij ging toch mee naar alle bezoeken? We horen alleen een eenzijdig verhaal van jouw kant af, en niet van de zijne. Ik hoor alleen maar :
Ik heb geen zin om alleen met mijn kind te zitten
Hij is een slechte vader
Ik trek het niet als hij terug gaat naar zijn ex
Ik wil dat hij afstand doet van zijn kind
Nergens hoor ik je zeggen: Ik wil het beste voor mijn dochter en daarmee ook voor mij. Mijn dochter is mijn nummer 1 en zij heeft hier niet voor gekozen. Wat haar vader en ik ook verkeerd hebben gedaan mag geen nadelige gevolgen opleveren voor het kleine meiske.
Alleen maar eigenbelang.
[...]
Hij heeft nog niet naar haar omgekeken.. wat heeft ze aan zo n vader?
Wie ben jij om dit te bepalen? Hij ging toch mee naar alle bezoeken? We horen alleen een eenzijdig verhaal van jouw kant af, en niet van de zijne. Ik hoor alleen maar :
Ik heb geen zin om alleen met mijn kind te zitten
Hij is een slechte vader
Ik trek het niet als hij terug gaat naar zijn ex
Ik wil dat hij afstand doet van zijn kind
Nergens hoor ik je zeggen: Ik wil het beste voor mijn dochter en daarmee ook voor mij. Mijn dochter is mijn nummer 1 en zij heeft hier niet voor gekozen. Wat haar vader en ik ook verkeerd hebben gedaan mag geen nadelige gevolgen opleveren voor het kleine meiske.
Alleen maar eigenbelang.
zaterdag 10 juli 2010 om 15:55
Triest dit..
En je lost het niet op met uitersten.
Verbreek jouw relatie met hem maar laat de deur naar izjn dochtertje wel open.
Altijd. Want daar heeft jouw dochtertje RECHT op.
Jouw dochtertje heeft daar recht op.
Had ik al gezegd dat jouw dochtertje recht heeft op haar vader?
Als hij daarin geen betrokken partij wil zijn dan is dat zijn keuze.
Dat is helemaal niet aan jou om te bepalen.
Jij bent er om je dochter op te vangen als ze dat nodig heeft en te steunen waar zij dat nodig heeft.
Maak hem niet zwart en hou de deur altijd open.
Voor je kind.
Voor jezelf zou ik hele andere keuzes gaan maken en deze relatie verbreken.
En je lost het niet op met uitersten.
Verbreek jouw relatie met hem maar laat de deur naar izjn dochtertje wel open.
Altijd. Want daar heeft jouw dochtertje RECHT op.
Jouw dochtertje heeft daar recht op.
Had ik al gezegd dat jouw dochtertje recht heeft op haar vader?
Als hij daarin geen betrokken partij wil zijn dan is dat zijn keuze.
Dat is helemaal niet aan jou om te bepalen.
Jij bent er om je dochter op te vangen als ze dat nodig heeft en te steunen waar zij dat nodig heeft.
Maak hem niet zwart en hou de deur altijd open.
Voor je kind.
Voor jezelf zou ik hele andere keuzes gaan maken en deze relatie verbreken.
..popcorn?
zaterdag 10 juli 2010 om 15:55
zaterdag 10 juli 2010 om 15:56
quote:Notebook schreef op 10 juli 2010 @ 15:53:
[...]
Dit wist je vorig jaar ook toen je de pil vergat en je plotseling zwanger bleek te zijn terwijl jouw relatie niet stabiel was en jouw ouders niet eens wisten dat jij überhaupt een relatie had.
Met dank aan het loepje.
Ah-hah. Dus zo steken de zaken in elkaar.
Pil vergeten, ik kan daar niet in geloven. Dan moet dat structueel zijn geweest want van een of twee keer vergeten raak je niet zwanger.
En je ouders wisten dus niet dat je rommelde met een getrouwde man. Jokkebrok.
[...]
Dit wist je vorig jaar ook toen je de pil vergat en je plotseling zwanger bleek te zijn terwijl jouw relatie niet stabiel was en jouw ouders niet eens wisten dat jij überhaupt een relatie had.
Met dank aan het loepje.
Ah-hah. Dus zo steken de zaken in elkaar.
Pil vergeten, ik kan daar niet in geloven. Dan moet dat structueel zijn geweest want van een of twee keer vergeten raak je niet zwanger.
En je ouders wisten dus niet dat je rommelde met een getrouwde man. Jokkebrok.
