Kinderen
alle pijlers
misselijk
maandag 12 juli 2010 om 20:18
hoi,
ik weet sinds enkele dagen dat ik zwanger ben. Ik weet niet precies hoe lang, ben nog niet zo lang gestopt met de pil en was ook niet erg regelmatig ongesteld, dus lastig te zeggen. Ik verwacht tussen de 3 en 6 weken ongeveer.
Ik word echter helemaal gek van die misselijkheid. Hoe lang gaat dat nog door? Lees op internet dat dat lang kan duren...
Als ik nou hele dagen thuis zou zitten zou het wel gaan, dan kan je af en toe even lekker op de bank. Ik werk echter fulltime en de dagen duren zo wel erg lang met die stomme misselijkheid. En het vervelende is dan ook dat ik op het werk nog niet wil zeggen dat ik zwanger ben, omdat het nog zo pril is. Kan dus ook niet lekker tegen iemand aanzeuren. Als ik steeds zou zeggen dat ik misselijk ben snappen zij natuurlijk ook wel wat er speelt....
Hoe gaat dat bij jullie? Ook last van? Hebben jullie een goed middeltje om het tegen te gaan?
ik weet sinds enkele dagen dat ik zwanger ben. Ik weet niet precies hoe lang, ben nog niet zo lang gestopt met de pil en was ook niet erg regelmatig ongesteld, dus lastig te zeggen. Ik verwacht tussen de 3 en 6 weken ongeveer.
Ik word echter helemaal gek van die misselijkheid. Hoe lang gaat dat nog door? Lees op internet dat dat lang kan duren...
Als ik nou hele dagen thuis zou zitten zou het wel gaan, dan kan je af en toe even lekker op de bank. Ik werk echter fulltime en de dagen duren zo wel erg lang met die stomme misselijkheid. En het vervelende is dan ook dat ik op het werk nog niet wil zeggen dat ik zwanger ben, omdat het nog zo pril is. Kan dus ook niet lekker tegen iemand aanzeuren. Als ik steeds zou zeggen dat ik misselijk ben snappen zij natuurlijk ook wel wat er speelt....Hoe gaat dat bij jullie? Ook last van? Hebben jullie een goed middeltje om het tegen te gaan?
maandag 12 juli 2010 om 20:33
Probeer de volgende dingen eens:
*Eet voor je op staat. En dan ook echt voor je je hoofd van het kussen haalt. Je moet dus iets naast je bed hebben staan of je partner moet een boterhammetje gaan maken.
*drink niet als je eet. Zorg wel dat je genoeg drinkt maar drink ook geen grote glazen achter elkaar leeg.
*eet de hele dag door kleine beetjes zodat je altijd iets in je maag hebt. Eet in elk geval voordat je trek krijgt.
*eet waar je zin in hebt, vaak kan je dat het beste verdragen.
* je kan capsules/tabletjes krijgen met gember er in. Schijnt te kunnen helpen.
* neem veel rust.
* als je echt heel veel moet overgeven zou je medicatie tegen de misselijkheid kunnen krijgen.
Bij de meeste vrouwen is het na 14 weken een stuk minder of zelfs over.
*Eet voor je op staat. En dan ook echt voor je je hoofd van het kussen haalt. Je moet dus iets naast je bed hebben staan of je partner moet een boterhammetje gaan maken.
*drink niet als je eet. Zorg wel dat je genoeg drinkt maar drink ook geen grote glazen achter elkaar leeg.
*eet de hele dag door kleine beetjes zodat je altijd iets in je maag hebt. Eet in elk geval voordat je trek krijgt.
*eet waar je zin in hebt, vaak kan je dat het beste verdragen.
* je kan capsules/tabletjes krijgen met gember er in. Schijnt te kunnen helpen.
* neem veel rust.
* als je echt heel veel moet overgeven zou je medicatie tegen de misselijkheid kunnen krijgen.
Bij de meeste vrouwen is het na 14 weken een stuk minder of zelfs over.
maandag 12 juli 2010 om 20:44
haha ben er zeker blij mee, sorry dat dat niet echt blijkt. Moet gewoon nog zo wennen aan het idee. Ik ben super snel zwanger geworden. Helemaal gewenst hoor, maar we hadden echt niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Dus moet gewoon nog erg wennen aan het idee. Had al een positieve test maar vandaag nog maar een gedaan omdat ik het gewoon niet geloofde. Weer positief natuurlijk, dus het zal nu toch echt waar zijn.
Maar wat ik jammer vind is dat ik er op dit moment nog niet echt heel erg van kan genieten omdat ik alleen maar merk dat ik me zo slecht voel. Maak me dan gewoon beetje zorgen om te gaan werken. Kan het toch ook niet maken me hierom ziek te gaan melden, (omdat je weet dat het nog wel lang zal duren bedoel ik) dus ik zal gewoon 'moeten' gaan, maar kwam vanmiddag wel echt erg moe thuis. Dus vandaar dat ik wat tips vraag om de misselijkheid tegen te gaan.
En moet er ook bij zeggen dat ik het echt super spannend vind allemaal, gewoon wat me allemaal te wachten staat. Zoals je wel begrijpt denk ik is het de eerste keer bij mij en heb ook nog geen vriendinnen die zwanger zijn, dus het is allemaal nieuw en spannend.
Maar wat ik jammer vind is dat ik er op dit moment nog niet echt heel erg van kan genieten omdat ik alleen maar merk dat ik me zo slecht voel. Maak me dan gewoon beetje zorgen om te gaan werken. Kan het toch ook niet maken me hierom ziek te gaan melden, (omdat je weet dat het nog wel lang zal duren bedoel ik) dus ik zal gewoon 'moeten' gaan, maar kwam vanmiddag wel echt erg moe thuis. Dus vandaar dat ik wat tips vraag om de misselijkheid tegen te gaan.
En moet er ook bij zeggen dat ik het echt super spannend vind allemaal, gewoon wat me allemaal te wachten staat. Zoals je wel begrijpt denk ik is het de eerste keer bij mij en heb ook nog geen vriendinnen die zwanger zijn, dus het is allemaal nieuw en spannend.
maandag 12 juli 2010 om 20:57
hier een echte ervaringsdeskundige, bij mijn dochter 12 kg afgevallen ivm misselijkheid, bij de tweede zwangerschap kilo of 14. Ik had veel baat bij gele vla en cola, inderdaad niet grote hoeveelheden naar binnen werken. Lege maag gaf meer misselijkheid dan iets eten, ook al werd ik misselijk van bijna alles. Iets eten voor je opstaat en ook iets eten voor je gaat slapen en het liefste 's nachts ook nog iets kleins. En hoe rustiger ik aan deed hoe beter het ging, heb wel gewoon fultime doorgewerkt en tegen mijn baas vrij vroeg gezegd dat er een kleintje aankomt zodat je wat meer begrip krijgt. Heeft bij alle twee de zwangerschappen geduurd tot ongeveer 16 weken, en daarna van de ene op de andere dag zo goed als over. Ben nu met de inhaalslag bezig want nu is alles lekker.
Succes in ieder geval! EN gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk!
Succes in ieder geval! EN gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk!
maandag 12 juli 2010 om 21:01
quote:Paque_in_Pink schreef op 12 juli 2010 @ 20:35:
(even tussendoor. Pssssssss Kaetje, moet jij al haast ploppen of loop ik weer op de zaken vooruit? )Je loopt ver voor! Ik moet nog tot midden november. Vanacht wel gedroomd dat baby zomaar ineens een maand eerder voldragen was en dat hij dus ook een maand eerder gehaald werd. Maar dat geluk zal ik in de echte grote mensen wereld wel niet hebben
(even tussendoor. Pssssssss Kaetje, moet jij al haast ploppen of loop ik weer op de zaken vooruit? )Je loopt ver voor! Ik moet nog tot midden november. Vanacht wel gedroomd dat baby zomaar ineens een maand eerder voldragen was en dat hij dus ook een maand eerder gehaald werd. Maar dat geluk zal ik in de echte grote mensen wereld wel niet hebben
maandag 12 juli 2010 om 21:11
Tulpje, je wilt je natuurlijk niet ziek melden maar soms kan je niet anders. Moet je ook overgeven?
Bij mij heeft de gyn uiteindelijk aan de rem getrokken. Ik "moest" eerst even de examenleerlingen voorbereiden op het examen en ik "moest" ook mijn andere leerlingen nog gewoon les geven. Ook "moest" ik natuurlijk genieten van mijn zwangerschap en uiteindelijk "moest" ik nog even 5 dagen op schoolreis. Gelukkig heeft de gyn me dat verboden. In plaats van op schoolreis te gaan heb ik 1 1/2 week op bed gelegen. Met de gordijnen dicht en zonder tv of laptop. Daarna voelde ik me weer langzaam aan beter. Door het overgeven was ik in zo'n 6 weken tijd 8 kilo afgevallen. Op een gegeven moment kwam ik huilend aan op school omdat ik nog mondelingen af moest nemen en vanaf toen ben ik wat minder gaan werken. Na de 1 1/2 week in bed tijdens de meivakantie was ik er weer. Maar ik heb me heel schuldig gevoeld want ondanks 4 jaar proberen om zwanger te worden waarvan 2 1/2 jaar MMM en uiteindelijk een ICSI poging was ik helemaal niet meer blij met de zwangerschap. Ik durfde het aan niemand toe te geven behalve aan mijn man. Ik heb vreselijk gehuild en gebaald omdat ik me zo ondankbaar voelde.
Doe het rustiger aan. Bij mij op het werk wisten ze al dat ik zwanger was (door het hele MMM gebeuren) en ze hadden er alle begrip voor. Als je ziek bent door een zwangerschap hoeft je baas hier financieel gezien niet voor op te draaien. Deze kosten worden vergoed door het UWV. Ik weet (ook uit ervaring) dat het soms heel moeilijk is om vervanging te vinden of om collega's op te laten draaien voor jouw deel van het werk maar soms kan het gewoon niet anders. Misschien elke dag een uur later beginnen en een uur eerder stoppen? Zo is het bij mij toen een tijdje opgelost. Op een dag voel je je echt een heel stuk beter en dan zal je ook echt de mooie kanten van je zwangerschap gaan waarderen.
Bij mij heeft de gyn uiteindelijk aan de rem getrokken. Ik "moest" eerst even de examenleerlingen voorbereiden op het examen en ik "moest" ook mijn andere leerlingen nog gewoon les geven. Ook "moest" ik natuurlijk genieten van mijn zwangerschap en uiteindelijk "moest" ik nog even 5 dagen op schoolreis. Gelukkig heeft de gyn me dat verboden. In plaats van op schoolreis te gaan heb ik 1 1/2 week op bed gelegen. Met de gordijnen dicht en zonder tv of laptop. Daarna voelde ik me weer langzaam aan beter. Door het overgeven was ik in zo'n 6 weken tijd 8 kilo afgevallen. Op een gegeven moment kwam ik huilend aan op school omdat ik nog mondelingen af moest nemen en vanaf toen ben ik wat minder gaan werken. Na de 1 1/2 week in bed tijdens de meivakantie was ik er weer. Maar ik heb me heel schuldig gevoeld want ondanks 4 jaar proberen om zwanger te worden waarvan 2 1/2 jaar MMM en uiteindelijk een ICSI poging was ik helemaal niet meer blij met de zwangerschap. Ik durfde het aan niemand toe te geven behalve aan mijn man. Ik heb vreselijk gehuild en gebaald omdat ik me zo ondankbaar voelde.
Doe het rustiger aan. Bij mij op het werk wisten ze al dat ik zwanger was (door het hele MMM gebeuren) en ze hadden er alle begrip voor. Als je ziek bent door een zwangerschap hoeft je baas hier financieel gezien niet voor op te draaien. Deze kosten worden vergoed door het UWV. Ik weet (ook uit ervaring) dat het soms heel moeilijk is om vervanging te vinden of om collega's op te laten draaien voor jouw deel van het werk maar soms kan het gewoon niet anders. Misschien elke dag een uur later beginnen en een uur eerder stoppen? Zo is het bij mij toen een tijdje opgelost. Op een dag voel je je echt een heel stuk beter en dan zal je ook echt de mooie kanten van je zwangerschap gaan waarderen.
maandag 12 juli 2010 om 21:32
quote:kaetje schreef op 12 juli 2010 @ 21:01:
[...]
Je loopt ver voor! Ik moet nog tot midden november. Vanacht wel gedroomd dat baby zomaar ineens een maand eerder voldragen was en dat hij dus ook een maand eerder gehaald werd. Maar dat geluk zal ik in de echte grote mensen wereld wel niet hebben
Midden november, pffff, ik loop weer eens voor dus.
Een maandje verkorting op die manier zou dan wel weer lekker zijn, maar ja, dat zal er idd wel niet inzitten.
[...]
Je loopt ver voor! Ik moet nog tot midden november. Vanacht wel gedroomd dat baby zomaar ineens een maand eerder voldragen was en dat hij dus ook een maand eerder gehaald werd. Maar dat geluk zal ik in de echte grote mensen wereld wel niet hebben
Midden november, pffff, ik loop weer eens voor dus.
Een maandje verkorting op die manier zou dan wel weer lekker zijn, maar ja, dat zal er idd wel niet inzitten.
Sloerie en Huppelkut, aangenaam!
maandag 12 juli 2010 om 21:35
maandag 12 juli 2010 om 21:42
Wat je ook kunt proberen is juist iets vettigs eten. Bij zoon 2 ben ik tot 18 weken iedere dag kotsmisselijk geweest met overgeven e.d. Wat echter hielp was juist iets vettigs, een croissantje bijvoorbeeld of vette worst. Het is een beetje proberen. Zo werd bij mij de misselijkheid alleen maar erger van eerst iets eten dan pas uit bed, maar dat komt ook omdat ik normaal al misselijk wordt als ik snel na wakker worden wat eet.
maandag 12 juli 2010 om 21:43
ow, zeer herkenbaar. Gelukkig was het bij mij na een week of 13 al een stuk minder en na een week op 16 gewoon bijna weg.
Kaetje gaf je al een paar goede tips, waaronder die gembercapsules.
Ik heb deze gebruikt
en ik ging hiermee van 10 keer per dag overgeven naar 5 keer. Klinkt nog steeds verschrikkelijk maar ik was toen zielsgelukkig met de metamorfose. Het constante misselijke gevoel werd ook minder. Maar goed heb ook iemand gesproken die er geen baat bij had, dus je weet het niet. Ik heb ze toen gekocht bij etos, het is gewoon een of ander kruidengoedje dat je mag gebruiken bij zwangerschap. Hier zijn er meerdere van hoor, maar je mag ze niet allemaal (even bijsluiter checken).
Succes ermee. Ik vond trouwens de dagen dat ik werkte bijna draaglijker als de dagen dat ik thuis zat. Dan had ik namelijk niks anders te doen als misselijk zijn. Enne de collega's die naast het toiletruimte huisden die wisten het helaas toch gauw genoeg, daar was geen ontkennen meer aan. Die zeiden: "of je verteld nu iets heel leuks, of je gaat nu je bed in". Maar dat waren toevallig wel collega's waar ik heel nauw mee samen gewerkt had en zij hielden keurig hun mond verder tot ik het nieuws zelf naar buiten bracht.
Enne, ik weet dat er vrouwen zijn waarbij dit de hele zwangerschap duurt. Maar bij de meeste wordt het toch echt na 3 maanden minder. Hou je daar lekker aan vast. Ik heb ergens gelezen dat het hormoongehalte dat je misselijk maakt tm week 10 oploopt en daarna afneemt. Ik heb dus maar de hele tijd naar die week 10 uitgekeken, met het idee dat het daarna minder zou worden,
Kaetje gaf je al een paar goede tips, waaronder die gembercapsules.
Ik heb deze gebruikt
en ik ging hiermee van 10 keer per dag overgeven naar 5 keer. Klinkt nog steeds verschrikkelijk maar ik was toen zielsgelukkig met de metamorfose. Het constante misselijke gevoel werd ook minder. Maar goed heb ook iemand gesproken die er geen baat bij had, dus je weet het niet. Ik heb ze toen gekocht bij etos, het is gewoon een of ander kruidengoedje dat je mag gebruiken bij zwangerschap. Hier zijn er meerdere van hoor, maar je mag ze niet allemaal (even bijsluiter checken).
Succes ermee. Ik vond trouwens de dagen dat ik werkte bijna draaglijker als de dagen dat ik thuis zat. Dan had ik namelijk niks anders te doen als misselijk zijn. Enne de collega's die naast het toiletruimte huisden die wisten het helaas toch gauw genoeg, daar was geen ontkennen meer aan. Die zeiden: "of je verteld nu iets heel leuks, of je gaat nu je bed in". Maar dat waren toevallig wel collega's waar ik heel nauw mee samen gewerkt had en zij hielden keurig hun mond verder tot ik het nieuws zelf naar buiten bracht.
Enne, ik weet dat er vrouwen zijn waarbij dit de hele zwangerschap duurt. Maar bij de meeste wordt het toch echt na 3 maanden minder. Hou je daar lekker aan vast. Ik heb ergens gelezen dat het hormoongehalte dat je misselijk maakt tm week 10 oploopt en daarna afneemt. Ik heb dus maar de hele tijd naar die week 10 uitgekeken, met het idee dat het daarna minder zou worden,
maandag 12 juli 2010 om 21:45
maandag 12 juli 2010 om 22:33
Misschien is het een goed idee om het één collega te vertellen. Als je je dan heel misselijk/beroerd voelt, kun je hem/haar in vertrouwen nemen en alleen al het feit dat iemand weet wat er speelt en meeleeft scheelt een hoop. Bij mij wist mijn directe collega die tegenover me zat het (en hij wist er alles van omdat zijn vrouw net was bevallen) en mijn goede vriendin-collega een paar deuren verder. Dat was zo'n steun! Ze bedachten ook mogelijke oplossingen.
Ik gebruikte gembercapsules. Heb ook gember zelf geprobeerd, maar dat hielp toch een stuk minder. Gaviscon mag ook, dat hielp wel.
Sterkte, meestal is het bij 14-16 weken wel een stuk minder. En komt het aan het eind van de zwangerschap weer terug, omdat de baby dan lekker tegen je maag zit te duwen....
Ik gebruikte gembercapsules. Heb ook gember zelf geprobeerd, maar dat hielp toch een stuk minder. Gaviscon mag ook, dat hielp wel.
Sterkte, meestal is het bij 14-16 weken wel een stuk minder. En komt het aan het eind van de zwangerschap weer terug, omdat de baby dan lekker tegen je maag zit te duwen....
dinsdag 13 juli 2010 om 08:12
bedankt voor alle reacties. Heb me vandaag ziek gemeld en ook gelijk wat collega's in vertrouwen genomen. Het is inderdaad toch handiger dat bepaalde collega's het weten en daar rekening mee kunnen houden he. Heb ook al moeten overgeven. Voel me gewoon echt slecht en hoop ook echt dat het met 12/14 weken beter gaat.
donderdag 15 juli 2010 om 11:34
nog steeds geen verbetering. Inmiddels al paar dagen thuis. Ik meld me normaal gespreoken dus echt nooit ziek. Werk er nu 8 jaar en ben nog nooit ziek geweest, dus ze zullen wel begrijpen dat ik nu echt niet anders kan. Heb het dus aan paar collega's verteld. Ik ben gewoon de hele dag door ziek en heb totaal geen eetlust.
Dat vind ik dus ook erg lastig, dat ik het nog niet kan/mag vertellen aan iedereen. Binnenkort verjaardag van mijn moeder. Vorige week zei ik al dat ik niet lekker was. Kan nu toch weer niet aankomen met het verhaal dat ik nog steeds niet lekker ben..? Wat dat betreft zou het een stuk makkelijker zijn om het gewoon te vertellen Wanneer vertellen jullie dat je zwanger bent? Ik heb pas begin augustus de echo. Als dan alles goed is ga ik het sowieso wel vertellen.
Dat vind ik dus ook erg lastig, dat ik het nog niet kan/mag vertellen aan iedereen. Binnenkort verjaardag van mijn moeder. Vorige week zei ik al dat ik niet lekker was. Kan nu toch weer niet aankomen met het verhaal dat ik nog steeds niet lekker ben..? Wat dat betreft zou het een stuk makkelijker zijn om het gewoon te vertellen Wanneer vertellen jullie dat je zwanger bent? Ik heb pas begin augustus de echo. Als dan alles goed is ga ik het sowieso wel vertellen.
donderdag 15 juli 2010 om 12:16
Wat vervelend dat je je zo voelt. Ik heb er zelf last van gehad tot en met de 16e week. Na week 13 werd het wel minder, en had ik het zeker niet meer iedere dag. Nu nergens meer last van, alleen in de auto word ik nog erg ziek (wagenziekte) als we langer dan een half uur moeten rijden. Dus ik rijd nu veel zelf, dan is het aanzienlijk minder.
Verder kan en mag je het natuurlijk gewoon vertellen. Ik heb mijn leidinggevende vrij vroeg ingelicht want ik was gewoon niets waard. En mijn ouders heb ik het heel erg snel verteld, maar dat is natuurlijk een keuze. Verder wat bij mij wel hielp was alles in een bepaald ritme doen, dus op dezelfde tijd ontbijten, slapen, luchen en tussendoortjes nemen.
Ik hoop dat je je snel beter gaat voelen.
XXX
Verder kan en mag je het natuurlijk gewoon vertellen. Ik heb mijn leidinggevende vrij vroeg ingelicht want ik was gewoon niets waard. En mijn ouders heb ik het heel erg snel verteld, maar dat is natuurlijk een keuze. Verder wat bij mij wel hielp was alles in een bepaald ritme doen, dus op dezelfde tijd ontbijten, slapen, luchen en tussendoortjes nemen.
Ik hoop dat je je snel beter gaat voelen.
XXX
donderdag 15 juli 2010 om 12:24
Waarom zou je het niet vertellen? Dan wordt het nog "echter", en misschien (ondanks de misselijkheid) nóg leuker. Zeker je naaste familie kun je het toch wel vertellen?
Dat je moet wachten tot 12 weken is sowieso een fabeltje, als ze tegenwoordig op de eerste echo het hartje hebben gezien is de kans dat het dan nog fout gaat heel klein.
Gefeliciteerd trouwens! En succes met de misselijkheid.
Dat je moet wachten tot 12 weken is sowieso een fabeltje, als ze tegenwoordig op de eerste echo het hartje hebben gezien is de kans dat het dan nog fout gaat heel klein.
Gefeliciteerd trouwens! En succes met de misselijkheid.
zaterdag 31 juli 2010 om 12:05
hoi, inmiddels alweer wat weekjes verder, ben nu zo'n 10 weken. Nog steeds last van misselijkheid. Gelukkig gaat het wel wat beter, in het begin kwam ook mijn avondeten eruit, nu gaat het 's avonds eigenlijk wel goed, kan normaal eten (zelfs gewoon friet met mayo.... :S) en het komt er niet uit. Overgeven is nu vooral 's ochtends. Maar ook 's middags voel ik me niet fit, moet dan wel niet overgeven, maar ben echt nog niet de oude. De dokter zegt dat ik het nog even moet aanzien en dan eventueel wel medicijnen tegen de misselijkheid kan krijgen. Natuurlijk zou ik die graag nemen. Ik heb nu vakantie en baal ervan dat ik weinig zin heb om leuke dingen te gaan doen, zou zo graag nog eens een weekje weggaan ofzo. Maar toch, de dokter gaf die pillen niet gelijk mee, het is natuurlijk beter geen pillen te nemen. Zo schadelijk zal het ook niet zijn als je ze van de dokter krijgt neem ik aan...
Dus zit een beetje in dubio: maandag bellen dat ik die pillen wil, of er maar gewoon mee leven en hopen dat het met 12/14 weken ofzo uit zich beter gaat.
Dus zit een beetje in dubio: maandag bellen dat ik die pillen wil, of er maar gewoon mee leven en hopen dat het met 12/14 weken ofzo uit zich beter gaat.
zaterdag 31 juli 2010 om 12:10
quote:tulpje21 schreef op 31 juli 2010 @ 12:05:
hoi, inmiddels alweer wat weekjes verder. Nog steeds last van misselijkheid. Gelukkig gaat het wel wat beter, in het begin kwam ook mijn avondeten eruit, nu gaat het 's avonds eigenlijk wel goed, kan normaal eten (zelfs gewoon friet met mayo.... :S) en het komt er niet uit. Overgeven is nu vooral 's ochtends. Maar ook 's middags voel ik me niet fit, moet dan wel niet overgeven, maar ben echt nog niet de oude. De dokter zegt dat ik het nog even moet aanzien en dan eventueel wel medicijnen tegen de misselijkheid kan krijgen. Natuurlijk zou ik die graag nemen. Ik heb nu vakantie en baal ervan dat ik weinig zin heb om leuke dingen te gaan doen, zou zo graag nog eens een weekje weggaan ofzo. Maar toch, de dokter gaf die pillen niet gelijk mee, het is natuurlijk beter geen pillen te nemen. Zo schadelijk zal het ook niet zijn als je ze van de dokter krijgt neem ik aan...
Dus zit een beetje in dubio: maandag bellen dat ik die pillen wil, of er maar gewoon mee leven en hopen dat het met 12/14 weken ofzo uit zich beter gaat.
hoi, inmiddels alweer wat weekjes verder. Nog steeds last van misselijkheid. Gelukkig gaat het wel wat beter, in het begin kwam ook mijn avondeten eruit, nu gaat het 's avonds eigenlijk wel goed, kan normaal eten (zelfs gewoon friet met mayo.... :S) en het komt er niet uit. Overgeven is nu vooral 's ochtends. Maar ook 's middags voel ik me niet fit, moet dan wel niet overgeven, maar ben echt nog niet de oude. De dokter zegt dat ik het nog even moet aanzien en dan eventueel wel medicijnen tegen de misselijkheid kan krijgen. Natuurlijk zou ik die graag nemen. Ik heb nu vakantie en baal ervan dat ik weinig zin heb om leuke dingen te gaan doen, zou zo graag nog eens een weekje weggaan ofzo. Maar toch, de dokter gaf die pillen niet gelijk mee, het is natuurlijk beter geen pillen te nemen. Zo schadelijk zal het ook niet zijn als je ze van de dokter krijgt neem ik aan...
Dus zit een beetje in dubio: maandag bellen dat ik die pillen wil, of er maar gewoon mee leven en hopen dat het met 12/14 weken ofzo uit zich beter gaat.
dinsdag 3 augustus 2010 om 16:38
quote:19juni schreef op 12 juli 2010 @ 21:35:
Ik heb ook best veel gehoord over speciale armbandjes die goed hielpen, die ook zouden helpen tegen zeeziekte. Kon je volgens mij bij de drogist/apotheek halen.
Als het lang aanhoudt/heel ernstig is kun je geloof ik ook medicatie krijgen via de huisarts.
Enne, proficiat natuurlijk haha ja, heb die bandjes gekregen van een vriendin van me, maar moet zeggen dat het niet helpt hoor, geen enkel verschil helaas..
Ik heb ook best veel gehoord over speciale armbandjes die goed hielpen, die ook zouden helpen tegen zeeziekte. Kon je volgens mij bij de drogist/apotheek halen.
Als het lang aanhoudt/heel ernstig is kun je geloof ik ook medicatie krijgen via de huisarts.
Enne, proficiat natuurlijk haha ja, heb die bandjes gekregen van een vriendin van me, maar moet zeggen dat het niet helpt hoor, geen enkel verschil helaas..
dinsdag 3 augustus 2010 om 17:26
Ik hac extrem veel last van zwangerschapsmisselijkheid en heb 2 keer in het ziekenhuis gelegen met uitdrogingsverschijnselen. Daarna heb ik nog ruim een maand sondevoeding gehad omdat ik nog steeds niets binnen kon houden, met 16 weken werd het beter. Af en toe ben ik nog steeds misselijk en soms geef ik nog over (ik ben nu 32 weken zwanger).
Ik heb in het begin van mijn zwangerschap Emasafene tabletten gehad (zetpillen, want de gewone pillen hield ik niet binnen) maar die hielpen mij niet. Daarna kreeg ik Primperan, dat hielp enigzins. Gembertabletten en die armbandjes (seabands) hielpen mij niet.
Ik heb in het begin van mijn zwangerschap Emasafene tabletten gehad (zetpillen, want de gewone pillen hield ik niet binnen) maar die hielpen mij niet. Daarna kreeg ik Primperan, dat hielp enigzins. Gembertabletten en die armbandjes (seabands) hielpen mij niet.
