Relaties
alle pijlers
Wat moet ik nou?
dinsdag 13 juli 2010 om 12:48
Wat moet ik nou doen als ik hier de deur uit loop.
Geen geld, geen huis...helemaal niks eigenlijk
Zo bang dat ik niet sterk genoeg ben om vol te houden, zo bang voor het toch mis gevoel...maar dit gaat ook niet meer ik weet het...maar ik ben tot niks in staat voel me zo vreselijk zwak.....
Mijn relatie staat zwaar onder spanning.
Hij kan niet praten, ik wil zo graag praten, mijn angsten en gevoelens uit leggen..Het enige wat hij kan zeggen is...Ik kan niet praten dat weet je, of ik weet niet wat te zeggen.
Het is zo frusterend weet niet wat te doen...
Ik zie veel problemen..wil ze aanpakken maar heb er de energie niet meer voor, wil door gaan met vechten, met moeite doen...maar voel me verder en verder afzakken...
Beetje vaag allemaal maar ben bang voor herkenning, want dat is me vorige x ook al over komen.
Maar ik heb verder niemand met wie ik er over kan praten
Geen geld, geen huis...helemaal niks eigenlijk
Zo bang dat ik niet sterk genoeg ben om vol te houden, zo bang voor het toch mis gevoel...maar dit gaat ook niet meer ik weet het...maar ik ben tot niks in staat voel me zo vreselijk zwak.....
Mijn relatie staat zwaar onder spanning.
Hij kan niet praten, ik wil zo graag praten, mijn angsten en gevoelens uit leggen..Het enige wat hij kan zeggen is...Ik kan niet praten dat weet je, of ik weet niet wat te zeggen.
Het is zo frusterend weet niet wat te doen...
Ik zie veel problemen..wil ze aanpakken maar heb er de energie niet meer voor, wil door gaan met vechten, met moeite doen...maar voel me verder en verder afzakken...
Beetje vaag allemaal maar ben bang voor herkenning, want dat is me vorige x ook al over komen.
Maar ik heb verder niemand met wie ik er over kan praten
dinsdag 13 juli 2010 om 13:00
Ja dat weet ik daar heb je gelijk in.
We hebben laatst dan ook wel gepraat...en het is weer goed gekomen zeg maar.
Ik weet dat het terug blijft komen en dat ik zelf mijn conclusies daar uit moet halen.
Maar ik kan het niet...ik kan het gewoon niet.
Elke keuze lijkt niet de juiste, mijn gedachte en gevoelens, emoties, alles loopt door elkaar, niks lijkt goed of het juiste te zijn.
We hebben laatst dan ook wel gepraat...en het is weer goed gekomen zeg maar.
Ik weet dat het terug blijft komen en dat ik zelf mijn conclusies daar uit moet halen.
Maar ik kan het niet...ik kan het gewoon niet.
Elke keuze lijkt niet de juiste, mijn gedachte en gevoelens, emoties, alles loopt door elkaar, niks lijkt goed of het juiste te zijn.
dinsdag 13 juli 2010 om 13:08
Ik heb ook zo bijna 2 jaar aangekloot. Tot me wel heel duidelijk werd dat we steeds in hetzelfde patroon stapte en de vicieuze cirkel wel hele duidelijke rondjes draaiden, wat we er ook aan probeerde te doen.
En ondertussen werden we ongelukkiger en ongelukkiger. We voelden elkaar niet aan, hadden andere behoeftes en praten lukte al helemaal niet.
We hebben zelfs nog even relatietherapie gehad maar het mocht niet baten.
Nu zijn we dus uit elkaar. Het is moeilijk maar voor beide overheerst het gevoel van opluchting en de juist keuze gemaakt te hebben. Het moeilijke is nu het proces van "onthechten" maar dat doen we beide al erg goed en zijn we sterk in.
Sommige mensen zijn samen gewoon geen goed plan. In het begin dacht ik dat ex en ik een geweldige plan waren samen. Beide dezelfde interesses, zelfde vakgebied, zelfde humor. Maar dat bleek niet genoeg....
En ondertussen werden we ongelukkiger en ongelukkiger. We voelden elkaar niet aan, hadden andere behoeftes en praten lukte al helemaal niet.
We hebben zelfs nog even relatietherapie gehad maar het mocht niet baten.
Nu zijn we dus uit elkaar. Het is moeilijk maar voor beide overheerst het gevoel van opluchting en de juist keuze gemaakt te hebben. Het moeilijke is nu het proces van "onthechten" maar dat doen we beide al erg goed en zijn we sterk in.
Sommige mensen zijn samen gewoon geen goed plan. In het begin dacht ik dat ex en ik een geweldige plan waren samen. Beide dezelfde interesses, zelfde vakgebied, zelfde humor. Maar dat bleek niet genoeg....
dinsdag 13 juli 2010 om 13:16
Wat moet ik nou?
Ik denk dat je moet bedenken wat je (van hem) nodig hebt. En dat heel concreet maken.
Wil je met hem praten, of wil je dat hij naar je luistert? Je zegt dat je graag je gevoelens en angsten wilt delen, maar dat kan ook als hij geen prater, maar wel een goede luisteraar is.
Of wil je ook dat hij zijn gevoelens en angsten met je deelt? Dat is waarschijnlijk lastiger. Ik herken dat wel, mijn man is ook geen prater. Ik heb dat inmiddels geaccepteerd. Gek genoeg heeft hij er gewoon geen behoefte aan. Hij zoekt de dingen liever in z'n eentje uit.
Probeer zo duidelijk mogelijk te krijgen wat je wilt en mist en schrijf dit op. Zo kun je heel concreet (bijna zakelijk) je wensen bij je vriend neerleggen en hij kan dan kijken of hij denkt dat (en zo ja hoe) te kunnen invullen.
Ik denk dat je moet bedenken wat je (van hem) nodig hebt. En dat heel concreet maken.
Wil je met hem praten, of wil je dat hij naar je luistert? Je zegt dat je graag je gevoelens en angsten wilt delen, maar dat kan ook als hij geen prater, maar wel een goede luisteraar is.
Of wil je ook dat hij zijn gevoelens en angsten met je deelt? Dat is waarschijnlijk lastiger. Ik herken dat wel, mijn man is ook geen prater. Ik heb dat inmiddels geaccepteerd. Gek genoeg heeft hij er gewoon geen behoefte aan. Hij zoekt de dingen liever in z'n eentje uit.
Probeer zo duidelijk mogelijk te krijgen wat je wilt en mist en schrijf dit op. Zo kun je heel concreet (bijna zakelijk) je wensen bij je vriend neerleggen en hij kan dan kijken of hij denkt dat (en zo ja hoe) te kunnen invullen.
The time is now
dinsdag 13 juli 2010 om 13:19
quote:Butterfly14 schreef op 13 juli 2010 @ 13:00:
Ja dat weet ik daar heb je gelijk in.
We hebben laatst dan ook wel gepraat...en het is weer goed gekomen zeg maar.
Ik weet dat het terug blijft komen en dat ik zelf mijn conclusies daar uit moet halen.
Maar ik kan het niet...ik kan het gewoon niet.
Elke keuze lijkt niet de juiste, mijn gedachte en gevoelens, emoties, alles loopt door elkaar, niks lijkt goed of het juiste te zijn.Kan hij nou wel of niet praten? Blijkbaar lukt het soms wel, maar is het niet genoeg voor jou. Dan kun je jezelf inderdaad steeds verder laten afzakken, of doen wat verstandig is.
Ja dat weet ik daar heb je gelijk in.
We hebben laatst dan ook wel gepraat...en het is weer goed gekomen zeg maar.
Ik weet dat het terug blijft komen en dat ik zelf mijn conclusies daar uit moet halen.
Maar ik kan het niet...ik kan het gewoon niet.
Elke keuze lijkt niet de juiste, mijn gedachte en gevoelens, emoties, alles loopt door elkaar, niks lijkt goed of het juiste te zijn.Kan hij nou wel of niet praten? Blijkbaar lukt het soms wel, maar is het niet genoeg voor jou. Dan kun je jezelf inderdaad steeds verder laten afzakken, of doen wat verstandig is.
dinsdag 13 juli 2010 om 13:19
Dankje voor je berichtje rary.
Als ik de keus zou maken om weg tegaan..kan ik nergens naar toe... Heb geen spaargeld geen vrienden ...niks eigenlijk.
Mijn moeder wil ik hier niet meer mee lastig vallen.
Dit is niet de reden waarom ik blijf...als ik echt echt weg wil loop ik gewoon weg en zie ik wel waar ik heen ga en wat ik ga doen.
Maar het speelt natuurlijk wel mee...ik heb nergens een plek om tot rust te komen, waar ik in alle rust kan denken...
Ik wil zo veel zeggen(typen) maar als ik aan iets denk..en dit wil gaan zeggen/typen denk ik al weer aan iets anders.
Ik wordt er zo moe van ben zo kapot...en toch dit is alles wat ik heb...klinkt heel zwak en raar weet ook niet hoe ik dit anders kan verwoorden.
Soms hoor ik mezelf dingen zeggen, of lees ik bijv mijzelf terug en dan denk ik...he? is het echt zo...of stel ik me aan...ik voel me erg verward denk ik...
Als ik de keus zou maken om weg tegaan..kan ik nergens naar toe... Heb geen spaargeld geen vrienden ...niks eigenlijk.
Mijn moeder wil ik hier niet meer mee lastig vallen.
Dit is niet de reden waarom ik blijf...als ik echt echt weg wil loop ik gewoon weg en zie ik wel waar ik heen ga en wat ik ga doen.
Maar het speelt natuurlijk wel mee...ik heb nergens een plek om tot rust te komen, waar ik in alle rust kan denken...
Ik wil zo veel zeggen(typen) maar als ik aan iets denk..en dit wil gaan zeggen/typen denk ik al weer aan iets anders.
Ik wordt er zo moe van ben zo kapot...en toch dit is alles wat ik heb...klinkt heel zwak en raar weet ook niet hoe ik dit anders kan verwoorden.
Soms hoor ik mezelf dingen zeggen, of lees ik bijv mijzelf terug en dan denk ik...he? is het echt zo...of stel ik me aan...ik voel me erg verward denk ik...
dinsdag 13 juli 2010 om 13:24
@ banba Ik wil praten, luisteren gewoon hij praten , ik praten en allebei naar elkaar luisteren.
Ik kan dit wel hij niet.
Hij kan wel luisteren, maar wordt er lijkt wel snel moe van en zegt ja ik weet niet wat ik moet zeggen.
Natuurlijk kan iemand die niet goed kan praten wel luisteren, maar ik krijg het idee, dat hij de rit dan even uit zit...mij aanhoort en dan hup klaar.
Sommige dingen moeten gewoon goed besproken worden, ik weet dat we met praten zo veel meer zouden kunnen bereiken maar hij kan en wil het gewoon niet lijkt wel.
Hij kan wel luisteren en niks zeggen maar wat heb ik daar aan?
@kastanjez
Ja met we hebben gepraat kan je beter lezen ik heb zitten praten,en hij heeft dan gezegd ja klopt , of ja ik weet het..meer niet..
Op zo'n moment heb ik dan even de hoop dat hij echt geluisterd heeft en mij begrepen heeft ondanks dat hij niks zegt...dat bedoel ik meer dus.
Ik kan dit wel hij niet.
Hij kan wel luisteren, maar wordt er lijkt wel snel moe van en zegt ja ik weet niet wat ik moet zeggen.
Natuurlijk kan iemand die niet goed kan praten wel luisteren, maar ik krijg het idee, dat hij de rit dan even uit zit...mij aanhoort en dan hup klaar.
Sommige dingen moeten gewoon goed besproken worden, ik weet dat we met praten zo veel meer zouden kunnen bereiken maar hij kan en wil het gewoon niet lijkt wel.
Hij kan wel luisteren en niks zeggen maar wat heb ik daar aan?
@kastanjez
Ja met we hebben gepraat kan je beter lezen ik heb zitten praten,en hij heeft dan gezegd ja klopt , of ja ik weet het..meer niet..
Op zo'n moment heb ik dan even de hoop dat hij echt geluisterd heeft en mij begrepen heeft ondanks dat hij niks zegt...dat bedoel ik meer dus.
dinsdag 13 juli 2010 om 13:35
quote:Butterfly14 schreef op 13 juli 2010 @ 13:24:
@ banba Ik wil praten, luisteren gewoon hij praten , ik praten en allebei naar elkaar luisteren.
Ik kan dit wel hij niet.
Hij kan wel luisteren, maar wordt er lijkt wel snel moe van en zegt ja ik weet niet wat ik moet zeggen.
Natuurlijk kan iemand die niet goed kan praten wel luisteren, maar ik krijg het idee, dat hij de rit dan even uit zit...mij aanhoort en dan hup klaar.
Sommige dingen moeten gewoon goed besproken worden, ik weet dat we met praten zo veel meer zouden kunnen bereiken maar hij kan en wil het gewoon niet lijkt wel.
Hij kan wel luisteren en niks zeggen maar wat heb ik daar aan?.
Je zegt in je OP dat je graag je gevoelens en angsten met hem wilt delen. In dat geval zou luisteren en niks zeggen dus voldoende zijn.
Ik begrijp wel dat het frustrerend is hoor, maar bij sommige mensen zit dit er gewoon niet in. Bij mijn man is dat ook zo. Die voelt mij gewoon niet aan. Die moet ik precies zeggen wat ik nodig heb, bijvoorbeeld; 'Ik ben net bij mijn moeder geweest en ben er weer doodziek van. Ik wil graag even tegen je aan klagen en zeiken. Je hoeft niets op te lossen of aan te dragen, ik moet het gewoon even kwijt.'
En dat werkt dus wel.
Maar daarvoor moet je wel eerst de wens laten varen dat hij verandert of zich leert inleven in jou.
Ik heb dat wel geaccepteerd, ik weet wat ik wel en niet van hem kan verwachten. Als ik iets nodig heb waarvan ik weet dat hij het me niet kan geven, ga ik naar iemand anders toe. Bijvoorbeeld een goede vriend of vriendin.
Als je dit niet kunt of wilt accepteren, lijkt het me beter dat je uit deze relatie stapt. Jij raakt zo alleen maar meer gefrustreerd, omdat je iets van hem wilt dat hij niet kan geven en hij raakt ook alleen maar meer gefrustreerd, omdat jij iets van hem vraagt wat hij niet heeft.
@ banba Ik wil praten, luisteren gewoon hij praten , ik praten en allebei naar elkaar luisteren.
Ik kan dit wel hij niet.
Hij kan wel luisteren, maar wordt er lijkt wel snel moe van en zegt ja ik weet niet wat ik moet zeggen.
Natuurlijk kan iemand die niet goed kan praten wel luisteren, maar ik krijg het idee, dat hij de rit dan even uit zit...mij aanhoort en dan hup klaar.
Sommige dingen moeten gewoon goed besproken worden, ik weet dat we met praten zo veel meer zouden kunnen bereiken maar hij kan en wil het gewoon niet lijkt wel.
Hij kan wel luisteren en niks zeggen maar wat heb ik daar aan?.
Je zegt in je OP dat je graag je gevoelens en angsten met hem wilt delen. In dat geval zou luisteren en niks zeggen dus voldoende zijn.
Ik begrijp wel dat het frustrerend is hoor, maar bij sommige mensen zit dit er gewoon niet in. Bij mijn man is dat ook zo. Die voelt mij gewoon niet aan. Die moet ik precies zeggen wat ik nodig heb, bijvoorbeeld; 'Ik ben net bij mijn moeder geweest en ben er weer doodziek van. Ik wil graag even tegen je aan klagen en zeiken. Je hoeft niets op te lossen of aan te dragen, ik moet het gewoon even kwijt.'
En dat werkt dus wel.
Maar daarvoor moet je wel eerst de wens laten varen dat hij verandert of zich leert inleven in jou.
Ik heb dat wel geaccepteerd, ik weet wat ik wel en niet van hem kan verwachten. Als ik iets nodig heb waarvan ik weet dat hij het me niet kan geven, ga ik naar iemand anders toe. Bijvoorbeeld een goede vriend of vriendin.
Als je dit niet kunt of wilt accepteren, lijkt het me beter dat je uit deze relatie stapt. Jij raakt zo alleen maar meer gefrustreerd, omdat je iets van hem wilt dat hij niet kan geven en hij raakt ook alleen maar meer gefrustreerd, omdat jij iets van hem vraagt wat hij niet heeft.
The time is now
dinsdag 13 juli 2010 om 13:38
@ banba,
Ja ik zou dit soort dingen gewoon graag met hem bespreken..en idd er dan graag een antwoord/reactie op willen krijgen.
Ik verwacht niet dat hij met oplossingen komt, maar om te praten en totaal geen reactie of haast geen te krijgen vindt ik gewoon heel moeilijk.
Het gekke is, dat hij in een ruzie wel hatelijke dingen kan zeggen en dan wel zijn praatje klaar heeft, maar als ik later dingen wil uit praten en of bespreken weet hij ineens niet wat te zeggen en vooral daar wringt de schoen bij mij.
Ja ik zou dit soort dingen gewoon graag met hem bespreken..en idd er dan graag een antwoord/reactie op willen krijgen.
Ik verwacht niet dat hij met oplossingen komt, maar om te praten en totaal geen reactie of haast geen te krijgen vindt ik gewoon heel moeilijk.
Het gekke is, dat hij in een ruzie wel hatelijke dingen kan zeggen en dan wel zijn praatje klaar heeft, maar als ik later dingen wil uit praten en of bespreken weet hij ineens niet wat te zeggen en vooral daar wringt de schoen bij mij.
dinsdag 13 juli 2010 om 13:43
quote:Butterfly14 schreef op 13 juli 2010 @ 13:38:
@ banba,
Het gekke is, dat hij in een ruzie wel hatelijke dingen kan zeggen en dan wel zijn praatje klaar heeft, maar als ik later dingen wil uit praten en of bespreken weet hij ineens niet wat te zeggen en vooral daar wringt de schoen bij mij.Het lijkt alsof jij ergens denkt dat hij het wel kan, maar dat hij het niet wil. Dat hij niet genoeg zijn best doet, klopt dat?
@ banba,
Het gekke is, dat hij in een ruzie wel hatelijke dingen kan zeggen en dan wel zijn praatje klaar heeft, maar als ik later dingen wil uit praten en of bespreken weet hij ineens niet wat te zeggen en vooral daar wringt de schoen bij mij.Het lijkt alsof jij ergens denkt dat hij het wel kan, maar dat hij het niet wil. Dat hij niet genoeg zijn best doet, klopt dat?
The time is now
dinsdag 13 juli 2010 om 13:47
Weet je ik vindt het gewoon raar, dat als we ruzie hebben hij dan wel verbaal sterk kan worden en zeer goed uit zijn woorden komt.
Maar als het gaat om praten om onze relatie te versterken/beter te maken dan weet hij niet wat te zeggen en of hoe er mee om te gaan.
Ik kan niet zeggen met 100% zekerheid dat hij het wel kan maar niet wil, ik vindt het alleen raar.
Hij hapt wel op ruzie's en of als ik iets hards zeg...
Maar als ik bijv zeg, goh wat vindt ik dat lief van je, of bedankt dat je dat even hebt gedaan dat waardeer ik dan zegt tie jaaa...en dan zeg ik je vindt het erg he als ik je bedank of zeg dat je lief bent..dan zegt tie soms ja..idd want ik ben niet lief ofzo iets heelraar gewoon allemaal...moeilijk en gecompliceerd
Maar als het gaat om praten om onze relatie te versterken/beter te maken dan weet hij niet wat te zeggen en of hoe er mee om te gaan.
Ik kan niet zeggen met 100% zekerheid dat hij het wel kan maar niet wil, ik vindt het alleen raar.
Hij hapt wel op ruzie's en of als ik iets hards zeg...
Maar als ik bijv zeg, goh wat vindt ik dat lief van je, of bedankt dat je dat even hebt gedaan dat waardeer ik dan zegt tie jaaa...en dan zeg ik je vindt het erg he als ik je bedank of zeg dat je lief bent..dan zegt tie soms ja..idd want ik ben niet lief ofzo iets heelraar gewoon allemaal...moeilijk en gecompliceerd
dinsdag 13 juli 2010 om 14:26
Maar zegt hij bij een ruzie dan wél precies wat hij voelt en denkt, of is hij alleen maar aan het schelden ofzo?
Anders kun je misschien later terugkomen op de ruzie en zeggen 'maar toen zei je dat je je altijd onbegrepen voelt door mij (ik noem aar ff wat), kun je daar niet eens een voorbeeld van geven?'.
Overigens wordt je probleem me niet echt veel duidelijker. Jij wil praten. Hij niet. Daar verander je niet zo veel aan denk ik dus of je zult het moeten leren accepteren, of je moet een ander zoeken.
Anders kun je misschien later terugkomen op de ruzie en zeggen 'maar toen zei je dat je je altijd onbegrepen voelt door mij (ik noem aar ff wat), kun je daar niet eens een voorbeeld van geven?'.
Overigens wordt je probleem me niet echt veel duidelijker. Jij wil praten. Hij niet. Daar verander je niet zo veel aan denk ik dus of je zult het moeten leren accepteren, of je moet een ander zoeken.
dinsdag 13 juli 2010 om 15:22
Hij tijdens een ruzie meestal wel wat hij denkt over mij en zegt dan ineens iets dat ik denk...ohh denk je er zo over...
Later zegt hij dan altijd ja ik was boos, meende t niet, als ik er op terug kom.
Hij kat meer mij af tijdens een ruzie, en kan zeer kwetsend zijn.
Ik vindt het gewoon raar dat je dan wel kan praten en tijdens een normale conversatie , als ik hem rustig benader niet...
Later zegt hij dan altijd ja ik was boos, meende t niet, als ik er op terug kom.
Hij kat meer mij af tijdens een ruzie, en kan zeer kwetsend zijn.
Ik vindt het gewoon raar dat je dan wel kan praten en tijdens een normale conversatie , als ik hem rustig benader niet...
dinsdag 13 juli 2010 om 17:28
quote:Butterfly14 schreef op 13 juli 2010 @ 17:16:
Hoop dat er nog mensen willen reageren...zal me best helpen denk ik..
Ik denk het niet. Je kunt jezelf helpen, dat dan weer wel.
Ik krijg sterk de indruk dat je op meer gebieden problemen hebt dan alleen op relationeel vlak. Herinner ik het me goed dat je contact zou gaan opnemen met een psycholoog? Hoe loopt dat?
Hoop dat er nog mensen willen reageren...zal me best helpen denk ik..
Ik denk het niet. Je kunt jezelf helpen, dat dan weer wel.
Ik krijg sterk de indruk dat je op meer gebieden problemen hebt dan alleen op relationeel vlak. Herinner ik het me goed dat je contact zou gaan opnemen met een psycholoog? Hoe loopt dat?
dinsdag 13 juli 2010 om 17:47
Ik begrijp dat je gefrustreerd bent en er een punt achter wil zetten, dat zou ik ook doen. Ik vind het gek dat je niet normaal met hem over gevoelige zaken kunt praten, en dat je er vervolgens bij een ruzie achter moet komen dat hij er best over nagedacht heeft en het dan opeens wel kan zeggen. Ik denk niet dat je zoiets ooit bij hem zou kunnen veranderen, het komt een beetje sociaal gestoord op mij over.
dinsdag 13 juli 2010 om 17:48
Butterfly, misschien helpt het ook om even uit die slachtoffer rol te stappen.
Begrijp me niet verkeerd hoor, tuurlijk is het klote als je keer op keer tegen een muur oploopt.
Maar dit is niet iets van de laatste week volgens mij.
We kunnen je steuntjes in de rug geven wat je wil maar uiteindelijk komt het aan op je eigen doorzettingsvermogen!
Begrijp me niet verkeerd hoor, tuurlijk is het klote als je keer op keer tegen een muur oploopt.
Maar dit is niet iets van de laatste week volgens mij.
We kunnen je steuntjes in de rug geven wat je wil maar uiteindelijk komt het aan op je eigen doorzettingsvermogen!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
