Twee relaties
maandag 12 juli 2010 om 17:31
Sinds ongeveer een jaar heb ik twee relaties. Ik ben verliefd geworden op een andere man.
Mijn man A. en zijn al lang bij elkaar. We hebben een prettig huwelijk. Er is harmonie, we zijn een team, we zijn maatjes. Sex is er ook nog heel regelmatig, hoewel onze sexuele behoeften wel verschillen: ik wil liefde en tederheid, contact en intimiteit. Hij is van de wat hardere geile sex. Op diverse gebieden zijn er verschillen. Zo is hij meer gedreven in zijn werk dan ik. Ook zijn er overeenkomsten. We praten allebei niet makkelijk over onze diepste emoties, verlangens en gevoelens. Op intellectueel gebied is er een verschil. Ik vind het heerlijk om intellectueel uitgedaagd te worden.
Drie jaar geleden ben ik gaan studeren. Tijdens mijn studie ontmoette ik B. Ik was in eerste instantie niet in hem geïnteresseerd maar ben door onze gesprekken uiteindelijk toch verliefd geworden. B. en ik willen geen relatie, althans niet in de zin dat we met zijn tweeën verder willen. B. biedt me wat ik mis in mijn huwelijk: contact, iemand die me ziet, intellectuele uitdaging. Overigens heb ik al diverse keren geprobeerd juist deze zaken in mijn huwelijk met A. te krijgen. Zonder succes.
Soms kan ik het rechtvaardigen: ik ben bijzonder duidelijk geweest naar A. wat ik nodig heb. Hij geeft aan dat hij daar niet aan kan voldoen. Dus krijg ik dat van een ander. Het lijkt dan even hetzelfde als een gesprek met een vriendin, waarin je ook dingen bespreekt die je niet met je vent bespreekt. Aanvullend op je relatie.
Op andere momenten is het schuldgevoel overweldigend. Ook omdat ik me realiseer dat dit niet eeuwig zo kan doorgaan. In mijn familie zijn veel van dit soort relaties geweest, waardoor er op begrafenissen opeens een stoet halfbroers en -zussen kwam opdraven of iemand er na 10 of 15 jaar achter kwam dat de partner al zo lang een relatie had buiten het huwelijk. Ik weet hoeveel pijn dat kan veroorzaken. Als ik denk aan het bedrog kan ik soms echt walgen van mezelf.
Daar komt dan nog een bepaalde recalcitrantie bij kijken, zo nu en dan. Wie heeft bepaald dat een mens maar één relatie 'mag' hebben? Tegelijkertijd weet ik dan: niemand, en er zou ook geen probleem zijn als A. op de hoogte was en het goed zou vinden. Dat zou de eerlijke weg zijn. Ook hoop ik ergens dat de verliefdheid overwaait en ik vanzelf besluit een punt achter de relatie met B. te zetten. Maar de keren dat ik dat geprobeerd heb, is het me niet gelukt.
Wat is emotionele wijsheid?
Mijn man A. en zijn al lang bij elkaar. We hebben een prettig huwelijk. Er is harmonie, we zijn een team, we zijn maatjes. Sex is er ook nog heel regelmatig, hoewel onze sexuele behoeften wel verschillen: ik wil liefde en tederheid, contact en intimiteit. Hij is van de wat hardere geile sex. Op diverse gebieden zijn er verschillen. Zo is hij meer gedreven in zijn werk dan ik. Ook zijn er overeenkomsten. We praten allebei niet makkelijk over onze diepste emoties, verlangens en gevoelens. Op intellectueel gebied is er een verschil. Ik vind het heerlijk om intellectueel uitgedaagd te worden.
Drie jaar geleden ben ik gaan studeren. Tijdens mijn studie ontmoette ik B. Ik was in eerste instantie niet in hem geïnteresseerd maar ben door onze gesprekken uiteindelijk toch verliefd geworden. B. en ik willen geen relatie, althans niet in de zin dat we met zijn tweeën verder willen. B. biedt me wat ik mis in mijn huwelijk: contact, iemand die me ziet, intellectuele uitdaging. Overigens heb ik al diverse keren geprobeerd juist deze zaken in mijn huwelijk met A. te krijgen. Zonder succes.
Soms kan ik het rechtvaardigen: ik ben bijzonder duidelijk geweest naar A. wat ik nodig heb. Hij geeft aan dat hij daar niet aan kan voldoen. Dus krijg ik dat van een ander. Het lijkt dan even hetzelfde als een gesprek met een vriendin, waarin je ook dingen bespreekt die je niet met je vent bespreekt. Aanvullend op je relatie.
Op andere momenten is het schuldgevoel overweldigend. Ook omdat ik me realiseer dat dit niet eeuwig zo kan doorgaan. In mijn familie zijn veel van dit soort relaties geweest, waardoor er op begrafenissen opeens een stoet halfbroers en -zussen kwam opdraven of iemand er na 10 of 15 jaar achter kwam dat de partner al zo lang een relatie had buiten het huwelijk. Ik weet hoeveel pijn dat kan veroorzaken. Als ik denk aan het bedrog kan ik soms echt walgen van mezelf.
Daar komt dan nog een bepaalde recalcitrantie bij kijken, zo nu en dan. Wie heeft bepaald dat een mens maar één relatie 'mag' hebben? Tegelijkertijd weet ik dan: niemand, en er zou ook geen probleem zijn als A. op de hoogte was en het goed zou vinden. Dat zou de eerlijke weg zijn. Ook hoop ik ergens dat de verliefdheid overwaait en ik vanzelf besluit een punt achter de relatie met B. te zetten. Maar de keren dat ik dat geprobeerd heb, is het me niet gelukt.
Wat is emotionele wijsheid?
woensdag 14 juli 2010 om 21:32
quote:Inge281 schreef op 14 juli 2010 @ 19:15:
[...]
Gewoon wissen.
Maar ga je nu nergens meer op reageren hier? Is toch anoniem?
Vond het net interessant worden..............Ik zit er toch al behoorlijk mee in mijn maag en misschien ben ik naïef, maar ik had niet zoveel harde reacties verwacht. Tot aan mijn taalgebruik aan toe. Als er wordt geschreven 'wij hier vinden vreemdgaan niet chique' is de toon natuurlijk al wel gezet... dus als zelfbescherming kan ik beter niet meer reageren. Want op elke reactie van mij volgt zeker weer een serie harde reacties. Bovendien kan ik niet alle vragen open en eerlijk beantwoorden, omdat het dan te herkenbaar wordt voor mensen die mij kennen en misschien wel eens op dit forum komen.
[...]
Gewoon wissen.
Maar ga je nu nergens meer op reageren hier? Is toch anoniem?
Vond het net interessant worden..............Ik zit er toch al behoorlijk mee in mijn maag en misschien ben ik naïef, maar ik had niet zoveel harde reacties verwacht. Tot aan mijn taalgebruik aan toe. Als er wordt geschreven 'wij hier vinden vreemdgaan niet chique' is de toon natuurlijk al wel gezet... dus als zelfbescherming kan ik beter niet meer reageren. Want op elke reactie van mij volgt zeker weer een serie harde reacties. Bovendien kan ik niet alle vragen open en eerlijk beantwoorden, omdat het dan te herkenbaar wordt voor mensen die mij kennen en misschien wel eens op dit forum komen.
woensdag 14 juli 2010 om 21:58
Ladonna, ik verbaasde mij erover dat je dit topic hebt geopend want er bestaat er al een: twee liefdes. Staat behoorlijk onderaan want er is op 11 juli om 10.06 uur voor het laatst gereageerd. Kijk maar eens want daar schrijven bijna alleen maar vrouwen die hetzelfde meemaken als jij. Je hebt hier vast wel wat aan.
woensdag 14 juli 2010 om 21:59
Maar ik vraag me af wat wil je dan horen? Horen dat het goed is om vreem te gaan? Ga zo door? Zeg het maar.. Vreemdgaan hoort niet en dat is de harde realiteit. Dat weet je net zo goed als wij maar toch zoek een excuus waarom het wel goed is wat je doet.. Dus je moet niet verbolgen reageren, maar gewoon eerlijk zijn naar jou en je man.. En als jij vindt dat dat niet werkt er een punt achter zetten maar ga geen mensen aan een lijntje houden.. Zou jij dat wel eerlijk vinden als je man dat bij jou deed?
woensdag 14 juli 2010 om 23:22
quote:QQelleQ schreef op 12 juli 2010 @ 17:41:
Als je vooral zo leuk "intellectueel" met hem kan praten, waarom hou je het dan niet bij praten?
Ik heb ook goede gesprekken met andere mannen dan mijn partner, ook over zaken waar ik niet hem over kan of wil praten, maar ik hou mijn benen wel bij elkaar.Zoooo, wat knap van je dat je dat doet!
Als je vooral zo leuk "intellectueel" met hem kan praten, waarom hou je het dan niet bij praten?
Ik heb ook goede gesprekken met andere mannen dan mijn partner, ook over zaken waar ik niet hem over kan of wil praten, maar ik hou mijn benen wel bij elkaar.Zoooo, wat knap van je dat je dat doet!
donderdag 15 juli 2010 om 00:19
De forummers hier zijn mensen die veel tijd/energie steken
In het geven van raad om te helpen en ik vind het erg dat je hen zo met
Jouw 'luxeprobleem' aanschrijft want zo komt het toch bij mij over
Dat jij net zo goed kan vragen'op welk paard zal ik rijden?Die met de bruine
Vacht of het snelle paard?''.
Maar het zijn geen paarden maar partners althans dat denken
Zij over jou :parnter:een persoon die je mag vertouwen.
Wat met jouw man gaat gebeuren is heel erg en zal
Hem voor het leven tekenen...want ik weet hoe je zich
Voelt nadat degene die je het meest vertrouwde van
Alle mensen je neersteekt de dag dat je erachter komt
Dat je net die persoon helemaal niet kon vertrouwen;
Resultaat:je gaat aan jezelf twijfelen, je gaat aan liefde twijfelen,
Je vraagt je af hoe je al die tijd zo blind kon zijn, je vraagt je
Af of diegene die je bedroog ooit wel eerlijk tegen je was, of er
Wel een gemeende kus of aanraking gemeend was, en of er wel
Ooit een goede tijd was, want je weet niet meer wanneer die
Persoon nu wel of niet eerlijk tegen je was.
En als je koppeltjes ziet denk je'kijk maar uit'
Het idee van intimiteit doet dadje ineenkrimpen want alles is 'fake'
En als de bedrieger je na het bedrog wil aanraken denk je'doet die dat
Bij de ander ook zo' en zeg je 'ik heb hoofdpijn' dus
Das ongeveer wat jouw man te wachten staat.
Ik vind de forummers helemaal niet grof tegen jou ik vind ze nog veel te zacht
Want ik vind jou heel erg grof want ik beschouw ontrouw als een zware
Emotionele en psychologische mishandeling
In het geven van raad om te helpen en ik vind het erg dat je hen zo met
Jouw 'luxeprobleem' aanschrijft want zo komt het toch bij mij over
Dat jij net zo goed kan vragen'op welk paard zal ik rijden?Die met de bruine
Vacht of het snelle paard?''.
Maar het zijn geen paarden maar partners althans dat denken
Zij over jou :parnter:een persoon die je mag vertouwen.
Wat met jouw man gaat gebeuren is heel erg en zal
Hem voor het leven tekenen...want ik weet hoe je zich
Voelt nadat degene die je het meest vertrouwde van
Alle mensen je neersteekt de dag dat je erachter komt
Dat je net die persoon helemaal niet kon vertrouwen;
Resultaat:je gaat aan jezelf twijfelen, je gaat aan liefde twijfelen,
Je vraagt je af hoe je al die tijd zo blind kon zijn, je vraagt je
Af of diegene die je bedroog ooit wel eerlijk tegen je was, of er
Wel een gemeende kus of aanraking gemeend was, en of er wel
Ooit een goede tijd was, want je weet niet meer wanneer die
Persoon nu wel of niet eerlijk tegen je was.
En als je koppeltjes ziet denk je'kijk maar uit'
Het idee van intimiteit doet dadje ineenkrimpen want alles is 'fake'
En als de bedrieger je na het bedrog wil aanraken denk je'doet die dat
Bij de ander ook zo' en zeg je 'ik heb hoofdpijn' dus
Das ongeveer wat jouw man te wachten staat.
Ik vind de forummers helemaal niet grof tegen jou ik vind ze nog veel te zacht
Want ik vind jou heel erg grof want ik beschouw ontrouw als een zware
Emotionele en psychologische mishandeling
donderdag 15 juli 2010 om 00:25
Ik heb het zelf meegemaakt vreemdgaan.. Ik dacht dat ik een goedlopende relatie had tot hij plots vertelde dat er een anders was. Ik kan je vertellen dat dat knap kut voelt en das nog zacht uitgedrukt. Ik vind dat een van de smerigste streken die je je geliefde kunt flikken. Hou je niet meer van m, zeg t dan eerlijk, maar ga niet je heil buiten de deur zoeken..
Ik vind dit een egoïstische klotenstreek en niet gaan zeuren dat dit reacties zijn waarop je niet had gehoopt..
Ik vind dit een egoïstische klotenstreek en niet gaan zeuren dat dit reacties zijn waarop je niet had gehoopt..
donderdag 15 juli 2010 om 14:44
quote:Ladonna schreef op 14 juli 2010 @ 21:32:
[...]
Ik zit er toch al behoorlijk mee in mijn maag en misschien ben ik naïef, maar ik had niet zoveel harde reacties verwacht. Tot aan mijn taalgebruik aan toe. Als er wordt geschreven 'wij hier vinden vreemdgaan niet chique' is de toon natuurlijk al wel gezet... dus als zelfbescherming kan ik beter niet meer reageren. Want op elke reactie van mij volgt zeker weer een serie harde reacties. Bovendien kan ik niet alle vragen open en eerlijk beantwoorden, omdat het dan te herkenbaar wordt voor mensen die mij kennen en misschien wel eens op dit forum komen.
Maar wat had je dan verwacht te horen?
De reden dat mensen hard reageren is omdat jij hier een situatie hebt gecreëerd waarmee je een ander enorm gaat kwetsen. En dat puur en alleen om je eigen behoeften te bevredigen. Blijkbaar heb zit je zelf nog zo erg op je roze wolk dat je voor jezelf probeert goed te praten waar je mee bezig bent. Terwijl je diep van binnen best weet dat het helemaal niet goed is waar je mee bezig bent. Vervolgens open je een topic in de hoop dat mensen jou verder willen helpen met rechtpraten wat krom is. Als dat niet gebeurd dan haak je af en noem je dat kwetsend. Natuurlijk is het hard om te horen. Maar ik denk eigenlijk dat het veel harder voor jouw man is om er straks achter te komen dat je hem bedriegt.
[...]
Ik zit er toch al behoorlijk mee in mijn maag en misschien ben ik naïef, maar ik had niet zoveel harde reacties verwacht. Tot aan mijn taalgebruik aan toe. Als er wordt geschreven 'wij hier vinden vreemdgaan niet chique' is de toon natuurlijk al wel gezet... dus als zelfbescherming kan ik beter niet meer reageren. Want op elke reactie van mij volgt zeker weer een serie harde reacties. Bovendien kan ik niet alle vragen open en eerlijk beantwoorden, omdat het dan te herkenbaar wordt voor mensen die mij kennen en misschien wel eens op dit forum komen.
Maar wat had je dan verwacht te horen?
De reden dat mensen hard reageren is omdat jij hier een situatie hebt gecreëerd waarmee je een ander enorm gaat kwetsen. En dat puur en alleen om je eigen behoeften te bevredigen. Blijkbaar heb zit je zelf nog zo erg op je roze wolk dat je voor jezelf probeert goed te praten waar je mee bezig bent. Terwijl je diep van binnen best weet dat het helemaal niet goed is waar je mee bezig bent. Vervolgens open je een topic in de hoop dat mensen jou verder willen helpen met rechtpraten wat krom is. Als dat niet gebeurd dan haak je af en noem je dat kwetsend. Natuurlijk is het hard om te horen. Maar ik denk eigenlijk dat het veel harder voor jouw man is om er straks achter te komen dat je hem bedriegt.