Kinderen
alle pijlers
Kind in je uppie?
woensdag 30 september 2009 om 18:58
Zo, ik ben er ook weer.
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
zaterdag 3 juli 2010 om 23:42
Stop de duimen maar weg... althans voor mij, want het is niet gelukt. En dat betekent meteen formeel dat het me niet is gelukt om voor mijn 40e zwanger te worden, want dat is over twee weken.
En totale projectie natuurlijk, maar Vinyl, ik dacht zes jaar geleden ook al hierover na, en wetende dat de dingen nu eenmaal niet anders gaan dan ze gaan ... baal ik er toch van dat ik me toen heb laten afleiden door een man waar ik knetterverliefd op werd (die nu overigens een kind heeft). Omdat ik zo hevig verliefd was geweest, en een volledig toekomstbeeld voor me had gezien, kon ik daarna maar moeilijk terug naar 'ouder in mijn eentje'. En nu zijn we hier... Ik heb nog steeds vertrouwen, maar makkelijk is dat niet.
Ik zou terugkijkend de knoop veel eerder hebben doorgehakt, en een aanbod van destijds hebben aangenomen van een bekende. Geen twijfel in retrospect!
Sjuus!
En totale projectie natuurlijk, maar Vinyl, ik dacht zes jaar geleden ook al hierover na, en wetende dat de dingen nu eenmaal niet anders gaan dan ze gaan ... baal ik er toch van dat ik me toen heb laten afleiden door een man waar ik knetterverliefd op werd (die nu overigens een kind heeft). Omdat ik zo hevig verliefd was geweest, en een volledig toekomstbeeld voor me had gezien, kon ik daarna maar moeilijk terug naar 'ouder in mijn eentje'. En nu zijn we hier... Ik heb nog steeds vertrouwen, maar makkelijk is dat niet.
Ik zou terugkijkend de knoop veel eerder hebben doorgehakt, en een aanbod van destijds hebben aangenomen van een bekende. Geen twijfel in retrospect!
Sjuus!
woensdag 7 juli 2010 om 13:26
Hee Dragonfly, Dat is heel normaal volgens mij. Neem de tijd om je balans weer te vinden. En ondertussen: houd vertrouwen. Jouw tijd komt ook, de mijne ook, die van Vinyl en alle anderen ook. We weten wat we willen, en dan is het moeilijk wachten tot het zover is ... Je weet ons te vinden als je er weer klaar voor bent. Wij zijn gewoon hier ...
Doeg!
Doeg!
woensdag 7 juli 2010 om 20:28
Hey Dragonfly. Kan me voorstellen dat je het wel wat met je gedaan heeft. Dat zouden we allemaal hebben denk ik zo. Neem inderdaad de tijd om weer daar te komen vanwaar je weer positief verder kan.
Kan me ook voorstellen dat het confronterend kan zijn om te lezen hoe het met mij gaat. Sowieso ben ik wel een beetje voorzichtig in het plaatsen van berichten over mijn zwangerschap hier op dit forum. Weet niet of jullie daar zo op zitten te wachten. Het gaat goed met mij. Morgen mag ik voor het eerst naar de verloskundige. Daar heb ik wel zin in. Weet niet of ze al naar het hartje gaan luisteren ofzo, maar dat zou ik wel heel fijn vinden. Dan weet ik in ieder geval dat het nu goed zit. De dagen wisselen erg, maar deze week gaat het goed. Weer wat meer energie en nauwelijks misselijk. Zo mag het wel blijven!
Kan me ook voorstellen dat het confronterend kan zijn om te lezen hoe het met mij gaat. Sowieso ben ik wel een beetje voorzichtig in het plaatsen van berichten over mijn zwangerschap hier op dit forum. Weet niet of jullie daar zo op zitten te wachten. Het gaat goed met mij. Morgen mag ik voor het eerst naar de verloskundige. Daar heb ik wel zin in. Weet niet of ze al naar het hartje gaan luisteren ofzo, maar dat zou ik wel heel fijn vinden. Dan weet ik in ieder geval dat het nu goed zit. De dagen wisselen erg, maar deze week gaat het goed. Weer wat meer energie en nauwelijks misselijk. Zo mag het wel blijven!
maandag 12 juli 2010 om 14:57
maandag 12 juli 2010 om 15:16
Hallo allemaal,
Wat een heftigheid hier op het forum, ik leef enorm met jullie mee. Vinyl, neem rustig je tijd en luister naar je gevoel, dat is de beste raadgever! En probeer je open te stellen, dan komt wat je het liefste wil meestal vanzelf naar je toen.
Voor mij is het ook een rare week. Ik heb morgen mijn intake bij de Geertgen Kliniek en wat komt afgelopen zaterdag op mijn pad? Een potentiele donor! De beste (homo)vriend van een vriendin van mij wil graag vader (op afstand) worden. We hebben al gebeld en gaan elkaar deze week zien. Om aan elkaar te 'snuffelen'.
Juist toen ik had besloten voor een anonieme donor te gaan, komt er een bekende donor op mijn pad. Ik ben er helemaal in de war van. Maar ik ga ALLES onderzoeken heb ik besloten. Geertgen ga ik 100% doen en het zal toch een tijd duren voor ik aan de beurt ben. Dat geeft me alle tijd om andere opties te onderzoeken, zonder 'haast' te hebben. Het inschrijven bij Geertgen geeft me een heel rustig gevoel, alsof het goed komt en mijn klok was zachter gaat tikken. Ik ben nu 36, in oktober 37. Dit moet goed komen, ik voel het!
Morgen de intake bij Geertgen en later deze week mijn 'date' met de donor. Het is maar goed dat ik een weekje vakantie heb, haha. Ik had me anders nooit op mijn werk kunnen concentreren.
Ik hou jullie op de hoogte!
Wat een heftigheid hier op het forum, ik leef enorm met jullie mee. Vinyl, neem rustig je tijd en luister naar je gevoel, dat is de beste raadgever! En probeer je open te stellen, dan komt wat je het liefste wil meestal vanzelf naar je toen.
Voor mij is het ook een rare week. Ik heb morgen mijn intake bij de Geertgen Kliniek en wat komt afgelopen zaterdag op mijn pad? Een potentiele donor! De beste (homo)vriend van een vriendin van mij wil graag vader (op afstand) worden. We hebben al gebeld en gaan elkaar deze week zien. Om aan elkaar te 'snuffelen'.
Juist toen ik had besloten voor een anonieme donor te gaan, komt er een bekende donor op mijn pad. Ik ben er helemaal in de war van. Maar ik ga ALLES onderzoeken heb ik besloten. Geertgen ga ik 100% doen en het zal toch een tijd duren voor ik aan de beurt ben. Dat geeft me alle tijd om andere opties te onderzoeken, zonder 'haast' te hebben. Het inschrijven bij Geertgen geeft me een heel rustig gevoel, alsof het goed komt en mijn klok was zachter gaat tikken. Ik ben nu 36, in oktober 37. Dit moet goed komen, ik voel het!
Morgen de intake bij Geertgen en later deze week mijn 'date' met de donor. Het is maar goed dat ik een weekje vakantie heb, haha. Ik had me anders nooit op mijn werk kunnen concentreren.
Ik hou jullie op de hoogte!
maandag 12 juli 2010 om 15:18
Ow Vinyl, je treft het ook wel zeg met de mannen... NOT
Je schijft dat je toch even het plan in de ijskast gaat zetten, houdt dit ook in dat er geen meet komt? Of dat er wel een meet komt, maar dat jij er niet bij bent?
De afgelopen weken heb ik besloten om inderdaad door te gaan met het uppie verhaal. Heb tijdens mijn reis goede gesprekken gehad met meiden die met hetzelfde dilemma zitten en met een man die net in scheiding lag en de volledige voogdij heeft aangevraagd en wil gaan stoppen met werken om voor zijn kinderen van 3 en 1 jaar te gaan zorgen. Pff, heftig allemaal maar het heeft me alleen maar gesterkt in het gevoel dat als je samen met iemand een kind krijgt, je ook geen garantie hebt dat de relatie goed blijft gaan.
@Malaika, hoe was het bij de verloskundige? Ik kan me voorstellen dat je voorzichtig bent met de opmerkingen over je zwangerschap in dit forum, maar aan de anderen kant zijn er meerdere dames na het zwanger worden gestopt met schrijven in dit topic en dat vind ik persoonlijk ook weer jammer omdat je dan niet weet hoe het vervolg is en waar zij tegenaanlopen.
Later zal ik verder bijlezen, maar ik ben erg moe van de lange reis en wilde even laten weten dat ik er weer ben.
Je schijft dat je toch even het plan in de ijskast gaat zetten, houdt dit ook in dat er geen meet komt? Of dat er wel een meet komt, maar dat jij er niet bij bent?
De afgelopen weken heb ik besloten om inderdaad door te gaan met het uppie verhaal. Heb tijdens mijn reis goede gesprekken gehad met meiden die met hetzelfde dilemma zitten en met een man die net in scheiding lag en de volledige voogdij heeft aangevraagd en wil gaan stoppen met werken om voor zijn kinderen van 3 en 1 jaar te gaan zorgen. Pff, heftig allemaal maar het heeft me alleen maar gesterkt in het gevoel dat als je samen met iemand een kind krijgt, je ook geen garantie hebt dat de relatie goed blijft gaan.
@Malaika, hoe was het bij de verloskundige? Ik kan me voorstellen dat je voorzichtig bent met de opmerkingen over je zwangerschap in dit forum, maar aan de anderen kant zijn er meerdere dames na het zwanger worden gestopt met schrijven in dit topic en dat vind ik persoonlijk ook weer jammer omdat je dan niet weet hoe het vervolg is en waar zij tegenaanlopen.
Later zal ik verder bijlezen, maar ik ben erg moe van de lange reis en wilde even laten weten dat ik er weer ben.
anoniem_91317 wijzigde dit bericht op 12-07-2010 19:04
Reden: Wegens herkenning
Reden: Wegens herkenning
% gewijzigd
maandag 12 juli 2010 om 19:48
Jeeetje Superwoman, wat spannend! En gek, en verwarrend...
Maar vooral leuk! Ik duim!
En Smart: wat goed, je beslissing, dus je gaat ervoor nu?
Ik zet de boel even in de ijskast, ik kan er nu gewoon niet 100% achter staan merk ik... Jammer, maar dat is niet anders.
Maar de meet: ik zou wel graag willen. Heb het alleen nu even zó druk, en ga van het weekend op vakantie, dus kom er nu even niet aan toe om het te organiseren, maar ik ga graag mee.
Het uppie plan is tenslotte nog niet uit mijn hoofd....
En die mannen... Dit was echt heerlijk, leuk contact, heel fijn enzo. Heerlijk op het gras gelegen, uren gepraat, gekroeld, gezoend. Allemaal top! Je bent lief, mooi, bijzonder, ik wil je weer zien, etc.
En dan ineens van het weekend: ik vind je lief, maar ik wil het vriendschappelijk houden.
Grr...
Nou, schiet mij maar lek dan hoor!
Maar vooral leuk! Ik duim!
En Smart: wat goed, je beslissing, dus je gaat ervoor nu?
Ik zet de boel even in de ijskast, ik kan er nu gewoon niet 100% achter staan merk ik... Jammer, maar dat is niet anders.
Maar de meet: ik zou wel graag willen. Heb het alleen nu even zó druk, en ga van het weekend op vakantie, dus kom er nu even niet aan toe om het te organiseren, maar ik ga graag mee.
Het uppie plan is tenslotte nog niet uit mijn hoofd....
En die mannen... Dit was echt heerlijk, leuk contact, heel fijn enzo. Heerlijk op het gras gelegen, uren gepraat, gekroeld, gezoend. Allemaal top! Je bent lief, mooi, bijzonder, ik wil je weer zien, etc.
En dan ineens van het weekend: ik vind je lief, maar ik wil het vriendschappelijk houden.
Grr...
Nou, schiet mij maar lek dan hoor!
dinsdag 13 juli 2010 om 11:14
Helaas...vanmorgen een echo gehad en het is niet goed.... wel een vruchtzakje dat de zwangerschapshormonen afstoot, met alle symptomen van dien, maar geen vruchtje. Of nauwelijks. Dat is in week 3 ofzo al gestopt met groeien. Mijn lichaam houdt me dus al weken voor de gek.
Geen spontane miskraam, dus vanmiddag naar de gynaecoloog om te kijken hoe we dat aan gaan pakken.
Wat een enorme teleurstelling... Zo ben je zwanger en binnen vijf minuten blijkt dat een groot misverstand te zijn en ben je weer terug naar af. Keihard! Alle dromen weer weg. Dat waar ik al jaren voor knok is nu weer op een teleurstelling uitgelopen. Is het me dan echt niet gegund?? Ik weet op het moment echt niet hoe verder, maar dat is logisch denk ik zo. Eerst dit maar verwerken en dan bekijken of ik het nog een keer aan durf...
Geen spontane miskraam, dus vanmiddag naar de gynaecoloog om te kijken hoe we dat aan gaan pakken.
Wat een enorme teleurstelling... Zo ben je zwanger en binnen vijf minuten blijkt dat een groot misverstand te zijn en ben je weer terug naar af. Keihard! Alle dromen weer weg. Dat waar ik al jaren voor knok is nu weer op een teleurstelling uitgelopen. Is het me dan echt niet gegund?? Ik weet op het moment echt niet hoe verder, maar dat is logisch denk ik zo. Eerst dit maar verwerken en dan bekijken of ik het nog een keer aan durf...
dinsdag 13 juli 2010 om 12:52
Malaika, wat een ontzettend verdrietig verhaal! Arme jij, wat moet dit lastig zijn. Neem de tijd om dit te verwerken, want het is niet niks.
Vinyl, ik begrijp het. Ben natuurlijk ook net zelf terug van vakantie. Laat maar weten hoe ver de plannen er zijn voor een meet. Dan wil ik het wel overnemen vanaf daar.
Vinyl, ik begrijp het. Ben natuurlijk ook net zelf terug van vakantie. Laat maar weten hoe ver de plannen er zijn voor een meet. Dan wil ik het wel overnemen vanaf daar.
