Relaties
alle pijlers
Wanneer wordt het minder
zaterdag 17 juli 2010 om 16:55
Eerst en vooral een dikke .
Het wordt echt wel weer beter hoor, maar heeft tijd nodig. Jammer dat je hem nog soms moet confronteren samen met zijn vriendin. Zou dat zoveel mogelijk uit de weg gaan. Ook al amuseer je je nu ook niet als hij er niet is, denk dat het andere nog veel pijnlijker is.
Blijf leuke dingen doen met vrienden, ... en je zal zien, beetje bij beetje ga je je toch steeds beter voelen. Bij de één duurt het soms wat langer dan bij de ander, maar uiteindelijk komt het echt wel goed!
Het wordt echt wel weer beter hoor, maar heeft tijd nodig. Jammer dat je hem nog soms moet confronteren samen met zijn vriendin. Zou dat zoveel mogelijk uit de weg gaan. Ook al amuseer je je nu ook niet als hij er niet is, denk dat het andere nog veel pijnlijker is.
Blijf leuke dingen doen met vrienden, ... en je zal zien, beetje bij beetje ga je je toch steeds beter voelen. Bij de één duurt het soms wat langer dan bij de ander, maar uiteindelijk komt het echt wel goed!
zaterdag 17 juli 2010 om 16:56
Het gaat zeker ophouden maar hoe lang dat duurt verschilt per persoon. Heeft denk ik ook te maken met de manier waarop het is uitgegaan. Ik heb zelf wel eens bijna een jaar liefdesverdriet gehad na een relatie van anderhalf jaar. Voelde mij toen precies zo als jij nu. Denk dat vakantie al een hele goede stap in de richting is. Hoe lang ga je?
zaterdag 17 juli 2010 om 17:28
Ik ga 2,5 week. Ik heb er ook echt wel zin in maar aan de andere ben ik bang dat ik hem ga missen omdat ik zo ver weg zit. Stom he..
iedereen zegt ook wel dat het minder gaat worden maar wie zegt dat dat écht zo is. Ik ben zo bang dat ik erin blijf hangen. Ik was gewoon veel gelukkiger met hem samen. En nu heeft hij ook een vriendin die heel anders is als mij. Dan ga ik nadenken en ben ik bang dat hij al die jaren niet echt zichzelf geweest is en nu juist wel, omdat zijn vriendin zo'n ander type is, En dan voel ik mij nog veel slechter. Het idee dat het hem niet meer interesseert wat ik die doet zo'n pijn. Ik mis zijn familie ook en mijn hele leventje van toen.
iedereen zegt ook wel dat het minder gaat worden maar wie zegt dat dat écht zo is. Ik ben zo bang dat ik erin blijf hangen. Ik was gewoon veel gelukkiger met hem samen. En nu heeft hij ook een vriendin die heel anders is als mij. Dan ga ik nadenken en ben ik bang dat hij al die jaren niet echt zichzelf geweest is en nu juist wel, omdat zijn vriendin zo'n ander type is, En dan voel ik mij nog veel slechter. Het idee dat het hem niet meer interesseert wat ik die doet zo'n pijn. Ik mis zijn familie ook en mijn hele leventje van toen.
zaterdag 17 juli 2010 om 17:33
Niemand zal je gaan vertellen dat dat echt zo is, moet je helemaal zelf gaan ondervinden. Je maakt je nu ook een beetje gek met bepaalde gedachten die helemaal niet waar hoeven zijn en het is jammer dat je je door die gedachten dus juist veel slechter gaat voelen. Zou wel proberen te genieten van de dingen zoals bijvoorbeeld je vakantie, anders wordt het allemaal wel heel zinloos. Zijn er ook dingen die nu wel leuker zijn, waarvan je blij bent dat je ervan af bent of waar je nu weer meer tijd voor hebt?
zaterdag 17 juli 2010 om 17:33
Ik heb ooit gelezen dat de tijd die je een relatie had,keer anderhalf je nodig hebt om te rouwen zeg maar....
Dus....4 en halfjaar is ongeveer 2 jaar en nog wat om eroverheen te komen..
Klopt wel een beetje bij mij,heb 5 jaar een relatie gehad,en nu 4 en halfjaar single.....gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk,en mijn hart staat niet open voor een ander nog...........
Dus....4 en halfjaar is ongeveer 2 jaar en nog wat om eroverheen te komen..
Klopt wel een beetje bij mij,heb 5 jaar een relatie gehad,en nu 4 en halfjaar single.....gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk,en mijn hart staat niet open voor een ander nog...........
zaterdag 17 juli 2010 om 17:41
Het stomme is dat ik mij ook wel veel aan hem ergerde aan het eind van onze relatie. Hij was heel nonchelant in sommige dingen en toonde weinig initiatief. Ook vond ik hem niet pittig en brutaal genoeg. Dat zijn dingen waar ik me nu niet meer aan hoef te ergeren. Maar op de een of andere manier vergeet ik die 'slechte' dingen en denk alleen nog maar aan het feit dat hij grappig, lief en leuk was. Ik geniet wel van dingen hoor. Ik ben nu ook heel erg aan het uitzoeken wat ik wil en wat bij mij past. Soms voelt het niet leuk om dit allemaal 'alleen' te moeten onderzoeken. Met hem ben ik een beetje volwassen geworden.
Ik kan ook echt jaloers zijn op stelletjes die weekendjes weggaan en dat soort dingen.
Ik kan ook echt jaloers zijn op stelletjes die weekendjes weggaan en dat soort dingen.
zaterdag 17 juli 2010 om 19:42
10 maanden is ook nog maar kort. Maak het jezelf niet zo zwaar. Het geeft niet dat je je nog rot voelt. Als je maar duidelijk hebt dat het over is en dat een relatie er niet meer in zit. Natuurlijk mag je hem en jullie leven dan missen. Je zult echt merken dat het steeds een beetje beter gaat. Ik denk dat je al op de goede weg zit doordat je dingen onderneemt.
Sterkte!
Sterkte!
zaterdag 17 juli 2010 om 21:38
Lief dat jullie reageren!
Ik heb zelf zo'n gevoel dat 10 maanden al heel lang is en dat ik er toch wel zo'n beetje overheen moet zijn. Hij had na 5 maanden al een nieuwe vriendin. Dat vond ik best snel maar goed. Het idee dat hij leuke dingen met haar doet en ik hem nog steeds zit te missen voelt zo triest. Ik weet wel dat er geen tijdslimiet aan zit om over iemand heen te komen maar ik had van mijzelf gedacht dat ik er wel iets korter over zou doen.
We hebben nog een beetje stroef contact omdat hij denkt dat ik nog niet over hem heen ben (wat ook zo is) maar dat heb ik natuurlijk ontkent. Pff, rottige exen.
Ik heb zelf zo'n gevoel dat 10 maanden al heel lang is en dat ik er toch wel zo'n beetje overheen moet zijn. Hij had na 5 maanden al een nieuwe vriendin. Dat vond ik best snel maar goed. Het idee dat hij leuke dingen met haar doet en ik hem nog steeds zit te missen voelt zo triest. Ik weet wel dat er geen tijdslimiet aan zit om over iemand heen te komen maar ik had van mijzelf gedacht dat ik er wel iets korter over zou doen.
We hebben nog een beetje stroef contact omdat hij denkt dat ik nog niet over hem heen ben (wat ook zo is) maar dat heb ik natuurlijk ontkent. Pff, rottige exen.
zondag 18 juli 2010 om 18:16
Hee sunny! De sunny will shine again!
Het heeft gewoon echt tijd nodig, maar dat wist je al. Heb het zelf ook wel ooit meegemaakt, wie niet eigenlijk. Volgens mij zijn er ook niet echt adviezen voor want het is weer bij iedereen anders. Kijk ook eens naar de positieve kant! Die zijn er zeker wel, heel je toekomst ligt nog open dat is toch ook gaaf! Je moet je relatie niet gaan verheerlijken; het is waarschijnlijk ook niet voor niets uit gegaan. Ik denk echt dat het in het leven zo werkt dat als er ergens een deurtje dicht gaat er weer een deurtje open gaat. En misschien wel een veel leuker deurtje. Het heeft waarschijnlijk zo moeten zijn, want je ontmoet vast nog al veel leukere vent! Wat bij mij hielp; heel hard het nummer I will survive draaien en weer opnieuw verliefd worden...
sterkt!
Hoe oud ben je eigenlijk?
Het heeft gewoon echt tijd nodig, maar dat wist je al. Heb het zelf ook wel ooit meegemaakt, wie niet eigenlijk. Volgens mij zijn er ook niet echt adviezen voor want het is weer bij iedereen anders. Kijk ook eens naar de positieve kant! Die zijn er zeker wel, heel je toekomst ligt nog open dat is toch ook gaaf! Je moet je relatie niet gaan verheerlijken; het is waarschijnlijk ook niet voor niets uit gegaan. Ik denk echt dat het in het leven zo werkt dat als er ergens een deurtje dicht gaat er weer een deurtje open gaat. En misschien wel een veel leuker deurtje. Het heeft waarschijnlijk zo moeten zijn, want je ontmoet vast nog al veel leukere vent! Wat bij mij hielp; heel hard het nummer I will survive draaien en weer opnieuw verliefd worden...
sterkt!
Hoe oud ben je eigenlijk?
zondag 18 juli 2010 om 18:39
Ik herken het wel hoor meis, mijn relatie is nu 7 maanden voorbij en ook al gaat het echt weer goed met mij en sta ik weer positief in het leven er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk ook al wil dat niet, gaat vanzelf. Onbewust nog niet verwerkt dus. Het heeft ook gewoon tijd nodig, accepteer dat en dat je ex meteen weer iemand gevonden heeft is ook een manier van verwerken die vaak bij mannen past. Wees trots op jezelf dat jij het alleen doet. Zodra je onrust in je lijf voelt vanwege je ex, denk dan aan leuke dingen, draai muziek, bel een vriendin of ga wat leuks doen. Wees niet kritisch naar jezelf dat je er al overheen moet zijn, je moet juist nu hartstikke lief zijn voor jezelf en denken aan de dingen die je al bereikt hebt (enne zo''n lijstje met negatieve punten van je ex helpt ook hoor om zo af en toe bij moeilijke momenten te bekijken.. je gaat namelijk gauw romantiseren..)
zondag 18 juli 2010 om 18:47
Ook ik heb 2 1/2 jaar een relatie gehad met een man waar ik echt smoorverliefd of was. Totdat ik er achter kwam dat hij geen kinderen wilde en ik wel. Met pijn in mijn hart heb ik het uitgemaakt. Ohhhh..... wat voelde ik mij verdrietig, ik kwam mijn ex ook vaak tegen. Totdat ik op een dag mijn huidige man ben tegen gekomen. Ik werd op slag verliefd en mijn gevoelens voor mijn ex werden minder en minder. Op 31 juli a.s. zijn wij 12 jaar getrouwd en hebben wij 2 hele mooie kinderen gekregen. Heel veel sterkte toegewenst, het komt vast allemaal goed!!! Het heeft alleen tijd nodig.
I do not stop when I am tired, I stop when I am done
zondag 18 juli 2010 om 22:03
Lezen hoe anderen het ervaren hebben is fijn om te lezen! Ik ben trouwens 25 jaar.
Mijn ex had na 4,5 jaar relatie na 5 maanden weer een ander. Is dat snel? Ik vind van wel maar waarschijnlijk was hij er al eerder klaar mee dan ik. Ik vind het wel een eyeopener om te lezen dat ik het alleen verwerk en mijn ex door (misschien) een andere vriendin te nemen.
Zal dat echt iets zijn wat vooral mannen doen.
Mijn ex had na 4,5 jaar relatie na 5 maanden weer een ander. Is dat snel? Ik vind van wel maar waarschijnlijk was hij er al eerder klaar mee dan ik. Ik vind het wel een eyeopener om te lezen dat ik het alleen verwerk en mijn ex door (misschien) een andere vriendin te nemen.
Zal dat echt iets zijn wat vooral mannen doen.
zondag 18 juli 2010 om 22:12
Heb je wel echt afscheid genomen? Ik bedoel dat symbolisch.
Mss helpt het om een soort afscheidsritueel te houden. Ik heb dit een keer in een boek gelezen.
Kies een avond uit waarop je niet gestoord kunt worden door anderen, trek de telefoon eruit enz. Schrijf hem een brief (die je niet post natuurlijk), waarin je afscheid neemt van alles wat jullie samen hebben gedeeld. Beschrijf zo specifiek mogelijk alles waar je afscheid van neemt. Bv. van zijn zoen, van zijn lach, de ruzies, van de lange avonden samen op de bank, enz. enz.
Begin elke zin met: Ik neem afscheid van ......
Het schrijven kan heel pijnlijk en verdrietig zijn want er komen dan veel herinneringen los, maar laat dat toe. Daar moet je doorheen. Pas daarna kun je het loslaten.
Laat de brief een dag liggen en vul daarna nog wat dingen aan. Begraaf of verbrand de brief daarna.
Mss helpt het om een soort afscheidsritueel te houden. Ik heb dit een keer in een boek gelezen.
Kies een avond uit waarop je niet gestoord kunt worden door anderen, trek de telefoon eruit enz. Schrijf hem een brief (die je niet post natuurlijk), waarin je afscheid neemt van alles wat jullie samen hebben gedeeld. Beschrijf zo specifiek mogelijk alles waar je afscheid van neemt. Bv. van zijn zoen, van zijn lach, de ruzies, van de lange avonden samen op de bank, enz. enz.
Begin elke zin met: Ik neem afscheid van ......
Het schrijven kan heel pijnlijk en verdrietig zijn want er komen dan veel herinneringen los, maar laat dat toe. Daar moet je doorheen. Pas daarna kun je het loslaten.
Laat de brief een dag liggen en vul daarna nog wat dingen aan. Begraaf of verbrand de brief daarna.
zondag 18 juli 2010 om 23:08
maandag 19 juli 2010 om 09:34
Hoi Sunny,
Niet te streng zijn voor jezelf. Tijd heelt alle wonden. Je bent al zo goed op weg door gewoon je eigen leven te leiden en afleiding te zoeken. Meer kun je ook niet verwachten. Ik heb zelf ook heel erg last van liefdesverdriet en ik ben ook te streng voor mezelf, dat het nu wel eens over moet zijn. Ik ben ook bang nooit meer gelukkig te zijn. Maar dat lijkt nu, maar dat komt allemaal goed. Je moet gewoon proberen weer plezier te krijgen en je eigen leven te leiden. Ik zou proberen meer afstand van je ex te nemen, je wordt er niet gelukkiger op hem te zien met zijn nieuwe vriendin. Toevallig zag ik gister mijn ex weer, hij wilde afspreken, en ik had veel te hoge verwachtingen en dat viel dus weer heel erg tegen. Ik wil geen vriendschap met hem. Ik zou proberen dus wat afstand te nemen. Uiteindelijk maakt je dit gelukkiger.
Heel veel sterkte, het komt allemaal goed. Gun jezelf de tijd, maar je doet het zo goed al! Lief zijn voor jezelf!
Niet te streng zijn voor jezelf. Tijd heelt alle wonden. Je bent al zo goed op weg door gewoon je eigen leven te leiden en afleiding te zoeken. Meer kun je ook niet verwachten. Ik heb zelf ook heel erg last van liefdesverdriet en ik ben ook te streng voor mezelf, dat het nu wel eens over moet zijn. Ik ben ook bang nooit meer gelukkig te zijn. Maar dat lijkt nu, maar dat komt allemaal goed. Je moet gewoon proberen weer plezier te krijgen en je eigen leven te leiden. Ik zou proberen meer afstand van je ex te nemen, je wordt er niet gelukkiger op hem te zien met zijn nieuwe vriendin. Toevallig zag ik gister mijn ex weer, hij wilde afspreken, en ik had veel te hoge verwachtingen en dat viel dus weer heel erg tegen. Ik wil geen vriendschap met hem. Ik zou proberen dus wat afstand te nemen. Uiteindelijk maakt je dit gelukkiger.
Heel veel sterkte, het komt allemaal goed. Gun jezelf de tijd, maar je doet het zo goed al! Lief zijn voor jezelf!
maandag 19 juli 2010 om 10:22
Er zijn mannen en vrouwen die graag snel weer een relatie hebben, en er zijn mannen en vrouwen die liever eerst een tijd alleen zijn. Als je zelf tot de laatste categorie hoort, is het alleen vervelend om te zien dat je ex in de eerste zit, weet ik uit ervaring.
Maar 4,5 jaar is hem vast ook niet in de koude kleren gaan zitten, daar stapt niemand zomaar overheen. En dat dat zo lijkt omdat hij een nieuwe vriendin heeft zegt niets.
Het punt is alleen, of hij verdriet heeft of niet, is jouw zaak niet meer. Jouw verdriet is wel jouw zaak. En dat verdriet, terwijl die ander gewoon zomaar door lijkt te gaan, geef een heel kwetsbaar gevoel. En dat slijt. Maar zo verschrikkelijk lang is 10 maanden ook weer niet hoor. Althans, wel als je nog iedere dag de hele avond met een doos tissues bridget jones zit te kijken. Maar zo klinkt het niet.
Maar 4,5 jaar is hem vast ook niet in de koude kleren gaan zitten, daar stapt niemand zomaar overheen. En dat dat zo lijkt omdat hij een nieuwe vriendin heeft zegt niets.
Het punt is alleen, of hij verdriet heeft of niet, is jouw zaak niet meer. Jouw verdriet is wel jouw zaak. En dat verdriet, terwijl die ander gewoon zomaar door lijkt te gaan, geef een heel kwetsbaar gevoel. En dat slijt. Maar zo verschrikkelijk lang is 10 maanden ook weer niet hoor. Althans, wel als je nog iedere dag de hele avond met een doos tissues bridget jones zit te kijken. Maar zo klinkt het niet.
maandag 19 juli 2010 om 10:25
Maar, heeft hij het uitgemaakt of jij? Want je moet je wel inprenten dat hij nergens meer bij gaat zijn. Jij bent ergens met je vriendinnen en hij komt niet langs, nooit meer. Door steeds te denken aan hoe het samen zou zijn geweest, hou je de gedachte levend en ook de pijn. Dan blijf je hopen dat hij terug komt.
maandag 19 juli 2010 om 11:42
Heel herkenbaar wat jullie schrijven!
Hij heeft het uitgemaakt. Ik weet dat hij dat heel moeilijk vond en na de tijd ook niet zomaar kon afsluiten. Toen ik hoorde dat hij een nieuwe vriendin kwam dat echt als een klap. 5 maanden 'rouwen' is op zich best een redelijke tijd vind ik. En hij heeft het natuurlijk uitgemaakt dus waarschijnlijk was hij er al veel eerder klaar mee. Ik kan ze alleen niet echt ontlopen omdat we in dezelfde stad wonen. En soms hoop ik ook gewoon dat ik hem tegenkom omdat ik niet wil dat hij mij vergeet. Heel stom, want als ik hem dan zie kan ik daar weer heel verdrietig van worden. Ik voel me gewoon ingeruild en onbelangrijk voor hem. Al die jaren was ik een van de belangrijkste personen voor hem en nu niet meer, terwijl hij dat wel (nog steeds) voor mij is.
Omdat zijn huidige vriendin heel anders is vraag ik me ook af of hij wel echt zichzelf was bij mij. En dan lijkt het net of alles niets betekent heeft. Ik leid inderdaad mijn eigen leven maar ik zou zo graag weer net zo gelukkig zijn als eerst en hem niet meer willen missen.
Hij heeft het uitgemaakt. Ik weet dat hij dat heel moeilijk vond en na de tijd ook niet zomaar kon afsluiten. Toen ik hoorde dat hij een nieuwe vriendin kwam dat echt als een klap. 5 maanden 'rouwen' is op zich best een redelijke tijd vind ik. En hij heeft het natuurlijk uitgemaakt dus waarschijnlijk was hij er al veel eerder klaar mee. Ik kan ze alleen niet echt ontlopen omdat we in dezelfde stad wonen. En soms hoop ik ook gewoon dat ik hem tegenkom omdat ik niet wil dat hij mij vergeet. Heel stom, want als ik hem dan zie kan ik daar weer heel verdrietig van worden. Ik voel me gewoon ingeruild en onbelangrijk voor hem. Al die jaren was ik een van de belangrijkste personen voor hem en nu niet meer, terwijl hij dat wel (nog steeds) voor mij is.
Omdat zijn huidige vriendin heel anders is vraag ik me ook af of hij wel echt zichzelf was bij mij. En dan lijkt het net of alles niets betekent heeft. Ik leid inderdaad mijn eigen leven maar ik zou zo graag weer net zo gelukkig zijn als eerst en hem niet meer willen missen.
maandag 19 juli 2010 om 11:52
Zoo herkenbaar Sunny. Bij mij was hij ook de gene die het uitmaakte, idd wat je zegt hij was er waarschijnlijk al eerder klaar mee en daarom er sneller overheen dan jij. Jij was ook zeker belangrijk voor hem, daar moet je niet aan twijfelen, snap je wel hoor, die van mij laat ook niets maar dan ook ni ets horen en dan denk ik hoe kan dat nou!? als je zo van mij gehouden hebt, hoe kan je dan ineens nooit meer wat laten horen, ik begrijp dat niet. Maar dat moeten we ook niet willen begrijpen, ik denk dan ook, hij heeft vast niet genoeg van me gehouden en dat is uiteindelijk ook zo natuurlijk, anders maak je het niet uit. Maar wat iemand anders ook al zegt, daar moet je helemaal niet mee bezig zijn, focus je op jezelf. (zeg ik dus ook tegen mezelf) je hebt alleen de verantwoordelijkheid over je eigen leven en hij hoort daar niet meer bij!
maandag 19 juli 2010 om 12:31
Hier ook heel veel herkenning. Nu 9 maanden geleden, vriend stapte op na 2 jaar. Terwijl ik dacht dat we het samen zouden gaan doen, het leven, de toekomst. Ik was zo gelukkig, gewoon, normaal, rustig, fijn en blij. Het klopte gewoon eindelijk eens, met iemand.
Heb een paar relaties gehad, maar ben ook lange periodes alleen geweest. Liever alleen dan ongelukkig met een ander. Maar toen het uitging vorig jaar keek ik er niet naar uit, wéér alleen, getver. En dat vind ik nog steeds, vind het leven een stuk minder leuk nu dan toen met hem.
Maar ja, het leven gaat wel verder. Hij is er niet meer, heeft een andere keuze gemaakt en ik kan daar niets aan veranderen. Het lukt wel weer inmiddels om gewoon de dingen te doen en van zaken te genieten, maar helaas zijn er nog veel momenten waarop ik me verdrietig voel en het idee heb dat ik zonder hem 'ontheemd' ben. Ik vond mezelf met hem de leukste 'ik' die ik ken. Weet wel dat dat dus in mij zit, maar helaas is die 'ik' nog niet helemaal terug, dat uit zich toch ook in interactie met andere mensen. Ik kon in die relatie veel aspecten van mezelf laten zien, daarvan mis ik er nu wel een aantal.
Vandaag is ook zo'n dag dat ik hem ineens weer mis, bah. Ik probeer mijn zinnen te verzetten door op andere dingen te focussen, dan gaat zo'n bui wel weer voorbij. Maar zolang het duurt, is het vervelend en pijnlijk.
Heb een paar relaties gehad, maar ben ook lange periodes alleen geweest. Liever alleen dan ongelukkig met een ander. Maar toen het uitging vorig jaar keek ik er niet naar uit, wéér alleen, getver. En dat vind ik nog steeds, vind het leven een stuk minder leuk nu dan toen met hem.
Maar ja, het leven gaat wel verder. Hij is er niet meer, heeft een andere keuze gemaakt en ik kan daar niets aan veranderen. Het lukt wel weer inmiddels om gewoon de dingen te doen en van zaken te genieten, maar helaas zijn er nog veel momenten waarop ik me verdrietig voel en het idee heb dat ik zonder hem 'ontheemd' ben. Ik vond mezelf met hem de leukste 'ik' die ik ken. Weet wel dat dat dus in mij zit, maar helaas is die 'ik' nog niet helemaal terug, dat uit zich toch ook in interactie met andere mensen. Ik kon in die relatie veel aspecten van mezelf laten zien, daarvan mis ik er nu wel een aantal.
Vandaag is ook zo'n dag dat ik hem ineens weer mis, bah. Ik probeer mijn zinnen te verzetten door op andere dingen te focussen, dan gaat zo'n bui wel weer voorbij. Maar zolang het duurt, is het vervelend en pijnlijk.
