Geld & Recht
alle pijlers
Vriend met geldproblemen
woensdag 21 juli 2010 om 22:32
Hoi,
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
woensdag 21 juli 2010 om 22:57
quote:zonneschijn10 schreef op 21 juli 2010 @ 22:32:
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Hoe lang waren jullie toen al samen?
quote:Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Moest? Hield hij een pistool tegen je hoofd?
quote:Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over.
Opnieuw oneerlijkheid.
quote:Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Laks met geld....geen goede combinatie.
quote:Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hoe weet je dat?
quote:Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Waarom niet eigenlijk? Wel goed genoeg om in te lichten als er betaald moet worden, maar niet goed genoeg om in te lichten waar de schoen wringt?
quote:Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Ik vind dit een wat aparte stelling.
quote:In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Terwijl je niet eens volledige inzage hebt gehad in zijn administratie, heb jij toch een volledige schuld voor hem betaald? Vind je dat zelf nou slim, achteraf?
quote:Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer.
Je spreekt jezelf flink tegen hier.
quote:Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Opnieuw kop-in-het-zand reactie van hem. Typerend voor schuldhebbers.
***knip***
Wel uitgaan, maar te beroerd zijn om jou af te betalen?
quote:Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld.quote:Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?quote:Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Ik heb wel een ervaring (en ook wat tips, maar dat straks).
Ik leerde mijn partner kennen toen hij diep in de zooi zat. Schulden tot en met (deels mede veroorzaakt door zijn ex). Toen het na date drie serieuzer begon te worden tussen ons, heeft hij me alles verteld. Hij was op dat moment startende met een schuldhulpverleningstraject en heeft me altijd overal alles over verteld. Ik had volledige inzage in zijn administratie zodat ik exact wist hoe het er bij stond.
Ik had wel spaargeld, daarmee heb ik een deel van zijn schulden afgelost en een deel achter de hand gehouden voor 'zware tijden'. Via zijn schuldhulpverleningstraject hebben we samen zo'n slordige 20.000 euro in 3 jaar tijd afbetaald. Tussen ons ging het al die tijd goed, omdat er openheid van zaken was en er niet continu om de zoveel tijd weer een issue bij kwam. Zoals bij jou wel het geval is. Dat is slopend en hij gebruikt je inderdaad, althans, die indruk wekt hij wel.
Wat ik zou doen als ik in jouw positie was: helemaal niets meer betalen voor hem en al helemaal niet zolang jij geen volledige openheid van zaken en inzage in zijn administratie krijgt.
Ik zou hem voor het blok zetten; binnen Xtijd heeft hij zijn financien op orde, zo niet, dan ben je weg. Geld maakt niet gelukkig, maar geldgebrek maakt wel ongelukkig. Daar zit geen toekomst in, zeker niet met een vent met zo een lakse houding. Hij leert er niks van, van deze hele situatie. En zolang jij blijft inspringen, is de nood voor hem ook niet zo hoog om de realiteit te zien.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Hoe lang waren jullie toen al samen?
quote:Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Moest? Hield hij een pistool tegen je hoofd?
quote:Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over.
Opnieuw oneerlijkheid.
quote:Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Laks met geld....geen goede combinatie.
quote:Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hoe weet je dat?
quote:Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Waarom niet eigenlijk? Wel goed genoeg om in te lichten als er betaald moet worden, maar niet goed genoeg om in te lichten waar de schoen wringt?
quote:Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Ik vind dit een wat aparte stelling.
quote:In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Terwijl je niet eens volledige inzage hebt gehad in zijn administratie, heb jij toch een volledige schuld voor hem betaald? Vind je dat zelf nou slim, achteraf?
quote:Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer.
Je spreekt jezelf flink tegen hier.
quote:Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Opnieuw kop-in-het-zand reactie van hem. Typerend voor schuldhebbers.
***knip***
Wel uitgaan, maar te beroerd zijn om jou af te betalen?
quote:Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld.quote:Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?quote:Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Ik heb wel een ervaring (en ook wat tips, maar dat straks).
Ik leerde mijn partner kennen toen hij diep in de zooi zat. Schulden tot en met (deels mede veroorzaakt door zijn ex). Toen het na date drie serieuzer begon te worden tussen ons, heeft hij me alles verteld. Hij was op dat moment startende met een schuldhulpverleningstraject en heeft me altijd overal alles over verteld. Ik had volledige inzage in zijn administratie zodat ik exact wist hoe het er bij stond.
Ik had wel spaargeld, daarmee heb ik een deel van zijn schulden afgelost en een deel achter de hand gehouden voor 'zware tijden'. Via zijn schuldhulpverleningstraject hebben we samen zo'n slordige 20.000 euro in 3 jaar tijd afbetaald. Tussen ons ging het al die tijd goed, omdat er openheid van zaken was en er niet continu om de zoveel tijd weer een issue bij kwam. Zoals bij jou wel het geval is. Dat is slopend en hij gebruikt je inderdaad, althans, die indruk wekt hij wel.
Wat ik zou doen als ik in jouw positie was: helemaal niets meer betalen voor hem en al helemaal niet zolang jij geen volledige openheid van zaken en inzage in zijn administratie krijgt.
Ik zou hem voor het blok zetten; binnen Xtijd heeft hij zijn financien op orde, zo niet, dan ben je weg. Geld maakt niet gelukkig, maar geldgebrek maakt wel ongelukkig. Daar zit geen toekomst in, zeker niet met een vent met zo een lakse houding. Hij leert er niks van, van deze hele situatie. En zolang jij blijft inspringen, is de nood voor hem ook niet zo hoog om de realiteit te zien.
woensdag 21 juli 2010 om 22:57
quote:Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Waarom kan hij wel stappen en niet jou betalen?
Als hij donderdag gaat stappen, waarom is hij zaterdag dan nog steeds brak?
En waarom haal jij hem op??
Zie je zelf dan niet dat het van de smoesjes aan elkaar hangt? Hoeveel tijd breng jij door met nadenken voor hem? Met het raden van de volgende smoes zodat je die alvast kunt pareren? Vraag je quasi-nonchalant of het uitzendbureau deze week wel betaald heeft?
Waarom kan hij wel stappen en niet jou betalen?
Als hij donderdag gaat stappen, waarom is hij zaterdag dan nog steeds brak?
En waarom haal jij hem op??
Zie je zelf dan niet dat het van de smoesjes aan elkaar hangt? Hoeveel tijd breng jij door met nadenken voor hem? Met het raden van de volgende smoes zodat je die alvast kunt pareren? Vraag je quasi-nonchalant of het uitzendbureau deze week wel betaald heeft?
woensdag 21 juli 2010 om 22:59
Ja, als ik jullie reacties zo lees hebben jullie groot gelijk. Logisch dat jullie zeggen dat ik bij hem weg moet, ook i.v.m. toekomst etc. Ik zou hetzelfde advies geven.
Maar bij hem weggaan wil ik niet. We zijn verder vreselijk gek op elkaar. Hij klinkt nu als een vreselijke egoistische klootzak en een ongezonde relatie, maar van buitenaf is het zo makkelijk om dit allemaal te zeggen. Ik vraag zelf om jullie advies, ik weet het, voel me ook een zwak schaap en naief, maar ik wil gewoon niet bij hem weg.
Toekomst. Ik weet niet hoe ik die zie. Afgezien van het financiele plaatje is onze relatie heel goed.
In principe moet ik een schema maken met een overzicht van wat hij mij moet betalen + handtekening van hem?
Het staat ook zo tussen ons in. Ik had zelf al het idee om even geen contact te hebben totdat hij mij heeft afbetaald, zodat het niet meer tussen ons in staat. En dan met hem op gesprek bij een professionel die verstand heeft van geldzaken etc?
Maar bij hem weggaan wil ik niet. We zijn verder vreselijk gek op elkaar. Hij klinkt nu als een vreselijke egoistische klootzak en een ongezonde relatie, maar van buitenaf is het zo makkelijk om dit allemaal te zeggen. Ik vraag zelf om jullie advies, ik weet het, voel me ook een zwak schaap en naief, maar ik wil gewoon niet bij hem weg.
Toekomst. Ik weet niet hoe ik die zie. Afgezien van het financiele plaatje is onze relatie heel goed.
In principe moet ik een schema maken met een overzicht van wat hij mij moet betalen + handtekening van hem?
Het staat ook zo tussen ons in. Ik had zelf al het idee om even geen contact te hebben totdat hij mij heeft afbetaald, zodat het niet meer tussen ons in staat. En dan met hem op gesprek bij een professionel die verstand heeft van geldzaken etc?
woensdag 21 juli 2010 om 23:01
Zo hey wat een lap tekst.
Nooit meer geld aan hem lenen, straks krijg je het nog niet meer terug!
Ik denk dat je vriend echt hulp nodig heeft van een deskundige, want dit gaat echt de verkeerde kant op. Sterker nog het is al de hele verkeerde kant op gegaan. Heb het idee dat jullie er alleen echt niet uitkomen.
Wil je echt met zo iemand samenleven, samen een huis kopen, etc? Zodat jij straks misschien ook tot over je oren in de schuld zit? Meid wat doe je jezelf aan!
Nooit meer geld aan hem lenen, straks krijg je het nog niet meer terug!
Ik denk dat je vriend echt hulp nodig heeft van een deskundige, want dit gaat echt de verkeerde kant op. Sterker nog het is al de hele verkeerde kant op gegaan. Heb het idee dat jullie er alleen echt niet uitkomen.
Wil je echt met zo iemand samenleven, samen een huis kopen, etc? Zodat jij straks misschien ook tot over je oren in de schuld zit? Meid wat doe je jezelf aan!
woensdag 21 juli 2010 om 23:02
Maak idd een schema met afbetalingen en data en een handtekening van hem eronder. Zorg iig dat je het zwart op wit krijgt dat je hem dat geld geleend hebt!
Wat vind je van het idee om de eerste betaling samen te doen zodat je iig al wat geld hebt ontvangen? Zet dan bij de betaling dat het om de regeling gaat die hij met jou heeft getroffen! Zorg ervoor dat je, je geld krijgt!
Wat vind je van het idee om de eerste betaling samen te doen zodat je iig al wat geld hebt ontvangen? Zet dan bij de betaling dat het om de regeling gaat die hij met jou heeft getroffen! Zorg ervoor dat je, je geld krijgt!
woensdag 21 juli 2010 om 23:10
Ik snap dat je dit geld uit liefde aan hem hebt gegeven. Je houdt van hem.
Maar hoe kun je een relatie hebben op deze manier? Dit is toch totaal niet gelijkwaardig? Hoe verkoop je dit aan je kinderen dat mama ervoor moet zorgen dat papa uit de schulden blijft?
Een huis kopen wordt lastig met schulden. Is hij nog BKR geregistreerd?
Ik zou adviseren hem aan te melden bij een schuld hulpverlenende instantie. Dit kan via de gemeente. Of bij het maatschappelijk werk. Want op deze manier wordt het alleen maar erger.
En idd
Maar hoe kun je een relatie hebben op deze manier? Dit is toch totaal niet gelijkwaardig? Hoe verkoop je dit aan je kinderen dat mama ervoor moet zorgen dat papa uit de schulden blijft?
Een huis kopen wordt lastig met schulden. Is hij nog BKR geregistreerd?
Ik zou adviseren hem aan te melden bij een schuld hulpverlenende instantie. Dit kan via de gemeente. Of bij het maatschappelijk werk. Want op deze manier wordt het alleen maar erger.
En idd
woensdag 21 juli 2010 om 23:11
quote:zonneschijn10 schreef op 21 juli 2010 @ 22:59:
Maar bij hem weggaan wil ik niet. We zijn verder vreselijk gek op elkaar. Hij klinkt nu als een vreselijke egoistische klootzak en een ongezonde relatie, maar van buitenaf is het zo makkelijk om dit allemaal te zeggen.Op geldgebied is dit inderdaad zo. Maar daarnaast is hij niet eerlijk tegen jou. Hoe weet je nu of hij over andere dingen wél eerlijk is?
Maar bij hem weggaan wil ik niet. We zijn verder vreselijk gek op elkaar. Hij klinkt nu als een vreselijke egoistische klootzak en een ongezonde relatie, maar van buitenaf is het zo makkelijk om dit allemaal te zeggen.Op geldgebied is dit inderdaad zo. Maar daarnaast is hij niet eerlijk tegen jou. Hoe weet je nu of hij over andere dingen wél eerlijk is?
woensdag 21 juli 2010 om 23:13
quote:Haley schreef op 21 juli 2010 @ 22:57:
[...]
Waarom kan hij wel stappen en niet jou betalen?
Stappen. Het was meer een personeelsfeestje. Ze zouden met z'n allen gaan steengrillen en bowlen. Iedereen moest 22,50 betalen, en naderhand kregen ze 20 euro terug. Dat was handiger voor de organisatie vertelde hij. Maar ik kreeg al vraagtekens bij het verhaal toen ik het hoorde..
Als hij donderdag gaat stappen, waarom is hij zaterdag dan nog steeds brak?
Hij had vrijdagavond dat personeelsfeest. Dat was een fout van mezelf.
En waarom haal jij hem op??
Omdat onze relatie verder wel heel goed is en we elkaar graag wilden zien. We wonen 15 km bij elkaar vandaan en ik had de auto tot mijn beschikking. Verder gingen we die avond bij zijn broer en schoonzus eten en dat is in zijn woonplaats, dus het was sowieso handiger.[/b]
Zie je zelf dan niet dat het van de smoesjes aan elkaar hangt? Hoeveel tijd breng jij door met nadenken voor hem? Met het raden van de volgende smoes zodat je die alvast kunt pareren? Vraag je quasi-nonchalant of het uitzendbureau deze week wel betaald heeft?Ja, pff, tjah... Lastig dit hoor!
[...]
Waarom kan hij wel stappen en niet jou betalen?
Stappen. Het was meer een personeelsfeestje. Ze zouden met z'n allen gaan steengrillen en bowlen. Iedereen moest 22,50 betalen, en naderhand kregen ze 20 euro terug. Dat was handiger voor de organisatie vertelde hij. Maar ik kreeg al vraagtekens bij het verhaal toen ik het hoorde..
Als hij donderdag gaat stappen, waarom is hij zaterdag dan nog steeds brak?
Hij had vrijdagavond dat personeelsfeest. Dat was een fout van mezelf.
En waarom haal jij hem op??
Omdat onze relatie verder wel heel goed is en we elkaar graag wilden zien. We wonen 15 km bij elkaar vandaan en ik had de auto tot mijn beschikking. Verder gingen we die avond bij zijn broer en schoonzus eten en dat is in zijn woonplaats, dus het was sowieso handiger.[/b]
Zie je zelf dan niet dat het van de smoesjes aan elkaar hangt? Hoeveel tijd breng jij door met nadenken voor hem? Met het raden van de volgende smoes zodat je die alvast kunt pareren? Vraag je quasi-nonchalant of het uitzendbureau deze week wel betaald heeft?Ja, pff, tjah... Lastig dit hoor!
woensdag 21 juli 2010 om 23:17
Heel fijn dat jullie nog steeds reageren.
Ik word hier zo emotioneel van. Zit gewoon te huilen achter de laptop!
Het is zo stressig.
Verder heb ik een hele hechte band met mijn ouders, maar hun weten hier niks van. Het liefst wil ik het gewoon kwijt, maar dan ben ik bang dat ze hem afvallen -volkomen begrijpelijk en realistisch- maar dat wil ik niet. Want ik houd zo vreselijk veel van hem en hij oprecht van mij, en ik zie echt een toekomst samen met hem wat onze liefde betreft. Maar financieel gezien is het zo zwaar!
Vertrouwen is wel moeilijk ja.. soms de kleinste dingetjes zoals dat personeelsfeest o.i.d.
Ik word hier zo emotioneel van. Zit gewoon te huilen achter de laptop!
Het is zo stressig.
Verder heb ik een hele hechte band met mijn ouders, maar hun weten hier niks van. Het liefst wil ik het gewoon kwijt, maar dan ben ik bang dat ze hem afvallen -volkomen begrijpelijk en realistisch- maar dat wil ik niet. Want ik houd zo vreselijk veel van hem en hij oprecht van mij, en ik zie echt een toekomst samen met hem wat onze liefde betreft. Maar financieel gezien is het zo zwaar!
Vertrouwen is wel moeilijk ja.. soms de kleinste dingetjes zoals dat personeelsfeest o.i.d.
woensdag 21 juli 2010 om 23:18
Hoe lang blijf je hem nog de hand boven het hoofd houden?
Uitzendbureaus die niet betalen? Ik geloof hetniet
En sneu omdat hij jong is en schulden maakt?
Lijkt me stom en onnadenkend en achterbaks dat hij het niet verteld, maar niet sneu voor hem. Beetje sneu van jou dat je er steeds weer intrapt. Heel lief van je om te blijven geloven dat hij zijn leven betert, maar dat gaat niet gebeuren ben ik bang. Waarom zou hij? Er is altijd wel iemand die zijn schulden betaalt, hem meeneemt op vakantie, en hem niet eens n schop onder zn achterwerk verkoopt als hij een afspraak niet nakomt.
Lief en sociaal? Misschien naar de buitenwereld, maar niet naar jou, jou gebruikt hij gewoon.
Ik hoop dat de schellen snel van je ogen vallen, want nu ben je ziende blind
Uitzendbureaus die niet betalen? Ik geloof hetniet
En sneu omdat hij jong is en schulden maakt?
Lijkt me stom en onnadenkend en achterbaks dat hij het niet verteld, maar niet sneu voor hem. Beetje sneu van jou dat je er steeds weer intrapt. Heel lief van je om te blijven geloven dat hij zijn leven betert, maar dat gaat niet gebeuren ben ik bang. Waarom zou hij? Er is altijd wel iemand die zijn schulden betaalt, hem meeneemt op vakantie, en hem niet eens n schop onder zn achterwerk verkoopt als hij een afspraak niet nakomt.
Lief en sociaal? Misschien naar de buitenwereld, maar niet naar jou, jou gebruikt hij gewoon.
Ik hoop dat de schellen snel van je ogen vallen, want nu ben je ziende blind
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
woensdag 21 juli 2010 om 23:18
Je lijkt wel een gokverslaafde in een casino. Je hebt er nu al zoveel geld in gestoken dat het steeds moeilijker wordt om weg te lopen. De figuurlijke jackpot (de aflossing van zijn schulden en daarmee financiële vrijheid) is bijna binnen... toch?
En wij kunnen roepen dat je NU op moet staan en weg moet gaan, dat je hier nooit "rijk" zult worden maar jij houdt vol dat het verder echt heel gezellig is in het casino.
Guess what, leuke plekken (lees: mannen) genoeg en dan zonder deze nadelen. Hij is een loser. Sorry meis.
En wij kunnen roepen dat je NU op moet staan en weg moet gaan, dat je hier nooit "rijk" zult worden maar jij houdt vol dat het verder echt heel gezellig is in het casino.
Guess what, leuke plekken (lees: mannen) genoeg en dan zonder deze nadelen. Hij is een loser. Sorry meis.
woensdag 21 juli 2010 om 23:21
Quote: Want ik houd zo vreselijk veel van hem en hij oprecht van mij, en ik zie echt een toekomst samen met hem wat onze liefde betreft. Maar financieel gezien is het zo zwaar!
Hij houdt niet van jou om jou, maar om het geld dat jij hebt, en omdat je hem steeds weer uit de misere plukt
Hij houdt niet van jou om jou, maar om het geld dat jij hebt, en omdat je hem steeds weer uit de misere plukt
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
woensdag 21 juli 2010 om 23:22
quote:zonneschijn10 schreef op 21 juli 2010 @ 23:19:
Ik waardeer je eerdere reactie, maar zo'n plaatje helpt niet echt.
[...]
Bij mij ging de alarmbel af over die leugen over het personeels feest. 22,50 betalen en dan 20.- terug krijgen? Uuuhh vreemde constructie.
Meid wordt wakker. En regel aub dat je, je geld terug krijgt. Daar zeg je maar weinig op. Hoe ga je dat nu aanpakken dan?
Ik waardeer je eerdere reactie, maar zo'n plaatje helpt niet echt.
[...]
Bij mij ging de alarmbel af over die leugen over het personeels feest. 22,50 betalen en dan 20.- terug krijgen? Uuuhh vreemde constructie.
Meid wordt wakker. En regel aub dat je, je geld terug krijgt. Daar zeg je maar weinig op. Hoe ga je dat nu aanpakken dan?
woensdag 21 juli 2010 om 23:23
quote:zonneschijn10 schreef op 21 juli 2010 @ 23:17:
Heel fijn dat jullie nog steeds reageren.
Ik word hier zo emotioneel van. Zit gewoon te huilen achter de laptop!
Het is zo stressig.
Verder heb ik een hele hechte band met mijn ouders, maar hun weten hier niks van. Het liefst wil ik het gewoon kwijt, maar dan ben ik bang dat ze hem afvallen -volkomen begrijpelijk en realistisch- maar dat wil ik niet. Want ik houd zo vreselijk veel van hem en hij oprecht van mij, en ik zie echt een toekomst samen met hem wat onze liefde betreft. Maar financieel gezien is het zo zwaar!
Vertrouwen is wel moeilijk ja.. soms de kleinste dingetjes zoals dat personeelsfeest o.i.d.
Je vertrouwen is niet oke. Lees je eigen berichten nog eens na! Hier en daar blijkt de twijfel overduidelijk uit je zinnen....
Over het dikgedrukte deel hierboven: Neem je ouders in vertrouwen! Bij ons zat het qua liefde goed, dat zágen mijn ouders toen we ze hebben ingelicht. Ze zagen ook dat mijn partner oprecht wilde verbeteren/veranderen en serieuze bedoelingen met mij had. Bij jou kan dat net zo zijn, en in dat geval heb je juist erg veel steun aan je ouders.
Heel fijn dat jullie nog steeds reageren.
Ik word hier zo emotioneel van. Zit gewoon te huilen achter de laptop!
Het is zo stressig.
Verder heb ik een hele hechte band met mijn ouders, maar hun weten hier niks van. Het liefst wil ik het gewoon kwijt, maar dan ben ik bang dat ze hem afvallen -volkomen begrijpelijk en realistisch- maar dat wil ik niet. Want ik houd zo vreselijk veel van hem en hij oprecht van mij, en ik zie echt een toekomst samen met hem wat onze liefde betreft. Maar financieel gezien is het zo zwaar!
Vertrouwen is wel moeilijk ja.. soms de kleinste dingetjes zoals dat personeelsfeest o.i.d.
Je vertrouwen is niet oke. Lees je eigen berichten nog eens na! Hier en daar blijkt de twijfel overduidelijk uit je zinnen....
Over het dikgedrukte deel hierboven: Neem je ouders in vertrouwen! Bij ons zat het qua liefde goed, dat zágen mijn ouders toen we ze hebben ingelicht. Ze zagen ook dat mijn partner oprecht wilde verbeteren/veranderen en serieuze bedoelingen met mij had. Bij jou kan dat net zo zijn, en in dat geval heb je juist erg veel steun aan je ouders.
