Relaties
alle pijlers
ben zo verdrietig...
zondag 25 juli 2010 om 12:00
Om eerlijk te zijn denk ik niet at jullie nu bij elkaar passen, op dit punt in jullie levens.
Jij bent te onzeker enhij is teveel met zijn werk bezig voor wat jij wilt in een relatie. Je kunt hem daarbij niet ondersteunen.
je maakt elkaar ongelukkig. Hoe verdrietig het ook is als het echt niet gaat kun je er beter een punt achter zetten.
Jij bent te onzeker enhij is teveel met zijn werk bezig voor wat jij wilt in een relatie. Je kunt hem daarbij niet ondersteunen.
je maakt elkaar ongelukkig. Hoe verdrietig het ook is als het echt niet gaat kun je er beter een punt achter zetten.
zondag 25 juli 2010 om 12:02
Het is zo zonde dat je onzekerheid meer kapot maakt dan je lief is.
Misschien is dit idd niet de tijd voor jullie om samen te zijn en een leven op te bouwen. Er moet een knop om in jouw hoofd. Hij houdt van jou maar ook van zijn werk. Ik vind het juist fijn een man die ook zijn eigen dingen heeft en niet alleen leunt op jou en op de bank hangt.
Maar dat kan ik wel tegen je zeggen maar je moet het ook zien en geloven.
Misschien is dit idd niet de tijd voor jullie om samen te zijn en een leven op te bouwen. Er moet een knop om in jouw hoofd. Hij houdt van jou maar ook van zijn werk. Ik vind het juist fijn een man die ook zijn eigen dingen heeft en niet alleen leunt op jou en op de bank hangt.
Maar dat kan ik wel tegen je zeggen maar je moet het ook zien en geloven.
zondag 25 juli 2010 om 12:06
quote:Doornroosje75 schreef op 25 juli 2010 @ 11:43:
Maare Fashionchicky, wat zijn nu op korte termijn je plannen?
Voorstel:
Regel verse broodjes en een lekkere kop koffie, zodra hij wakker is/wordt. Breng hem ontbijt op bed. Bied je excuses aan. Zeg dat je egoistisch was. Praat even niet over je eigen gevoel. Vertel hem hoe mooi het is geworden en dat hij trots op zichzelf kan zijn. Vraag hem hoe hij het vond gisteren. Laat hem zijn verhaal doen. Zeg dat je trots op hem bent.Ik ben nu even heel eerlijk; vind bovenstaande echt heel leuk maar ik durf dat gewoon niet! Hij is nog steeds boos en zei voordat ie ging slapen dat hij totaal geen behoefte had aan mijn aanwezigheid...Dan kan ik toch beter maar niks doen en afwachten..?
Maare Fashionchicky, wat zijn nu op korte termijn je plannen?
Voorstel:
Regel verse broodjes en een lekkere kop koffie, zodra hij wakker is/wordt. Breng hem ontbijt op bed. Bied je excuses aan. Zeg dat je egoistisch was. Praat even niet over je eigen gevoel. Vertel hem hoe mooi het is geworden en dat hij trots op zichzelf kan zijn. Vraag hem hoe hij het vond gisteren. Laat hem zijn verhaal doen. Zeg dat je trots op hem bent.Ik ben nu even heel eerlijk; vind bovenstaande echt heel leuk maar ik durf dat gewoon niet! Hij is nog steeds boos en zei voordat ie ging slapen dat hij totaal geen behoefte had aan mijn aanwezigheid...Dan kan ik toch beter maar niks doen en afwachten..?
zondag 25 juli 2010 om 12:06
Lieve FC,
Ik ken je 'situatie' een beetje. Mijn vriend zit ook 'in de horeca', en is ook veel weg. Aan de ene kant heb ik dat geaccepteerd, aan de andere kant vind ik het vaak ook heel moeilijk. Alle feestdagen, weekenden, verjaardagen en vakanties gaan er aan, en daar zit je dan. Alleen.
Dat je dan graag wat meer aandacht wil, begrijp ik helemaal.
Je actie is natuurlijk niet goed te praten maar -voor mij- wel begrijpelijk. I know where it came from, zal ik maar zeggen.
Laat je vriend even uitkuren, laat de storm even razen. En volg daarna Doornroosje's advies op. Al zal een ontbijtje tegen die tijd wel niet meer nodig zijn.... Maak er een lekker etentje van. En práát met elkaar.
Succes!
Ik ken je 'situatie' een beetje. Mijn vriend zit ook 'in de horeca', en is ook veel weg. Aan de ene kant heb ik dat geaccepteerd, aan de andere kant vind ik het vaak ook heel moeilijk. Alle feestdagen, weekenden, verjaardagen en vakanties gaan er aan, en daar zit je dan. Alleen.
Dat je dan graag wat meer aandacht wil, begrijp ik helemaal.
Je actie is natuurlijk niet goed te praten maar -voor mij- wel begrijpelijk. I know where it came from, zal ik maar zeggen.
Laat je vriend even uitkuren, laat de storm even razen. En volg daarna Doornroosje's advies op. Al zal een ontbijtje tegen die tijd wel niet meer nodig zijn.... Maak er een lekker etentje van. En práát met elkaar.
Succes!
zondag 25 juli 2010 om 12:08
quote:Marielle29 schreef op 25 juli 2010 @ 12:02:
Het is zo zonde dat je onzekerheid meer kapot maakt dan je lief is.
Misschien is dit idd niet de tijd voor jullie om samen te zijn en een leven op te bouwen. Er moet een knop om in jouw hoofd. Hij houdt van jou maar ook van zijn werk. Ik vind het juist fijn een man die ook zijn eigen dingen heeft en niet alleen leunt op jou en op de bank hangt.
Maar dat kan ik wel tegen je zeggen maar je moet het ook zien en geloven.
Ja ik weet het, ik wil ook een man die zijn eigen ding doet..
Maar het kan me nu allemaal niets meer schelen, wil dat het goed komt tussen ons!
Het is zo zonde dat je onzekerheid meer kapot maakt dan je lief is.
Misschien is dit idd niet de tijd voor jullie om samen te zijn en een leven op te bouwen. Er moet een knop om in jouw hoofd. Hij houdt van jou maar ook van zijn werk. Ik vind het juist fijn een man die ook zijn eigen dingen heeft en niet alleen leunt op jou en op de bank hangt.
Maar dat kan ik wel tegen je zeggen maar je moet het ook zien en geloven.
Ja ik weet het, ik wil ook een man die zijn eigen ding doet..
Maar het kan me nu allemaal niets meer schelen, wil dat het goed komt tussen ons!
zondag 25 juli 2010 om 12:09
quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 12:06:
[...]
Ik ben nu even heel eerlijk; vind bovenstaande echt heel leuk maar ik durf dat gewoon niet! Hij is nog steeds boos en zei voordat ie ging slapen dat hij totaal geen behoefte had aan mijn aanwezigheid...Dan kan ik toch beter maar niks doen en afwachten..?Je zal toch iets moeten doen, bijvoorbeeld even je angst opzij zetten omdat je ego gekwetst kan worden. Etentje is ook een goede optie. Waar ben je nou zo bang voor?
[...]
Ik ben nu even heel eerlijk; vind bovenstaande echt heel leuk maar ik durf dat gewoon niet! Hij is nog steeds boos en zei voordat ie ging slapen dat hij totaal geen behoefte had aan mijn aanwezigheid...Dan kan ik toch beter maar niks doen en afwachten..?Je zal toch iets moeten doen, bijvoorbeeld even je angst opzij zetten omdat je ego gekwetst kan worden. Etentje is ook een goede optie. Waar ben je nou zo bang voor?
zondag 25 juli 2010 om 12:11
quote:moiske2108 schreef op 25 juli 2010 @ 12:06:
Lieve FC,
Ik ken je 'situatie' een beetje. Mijn vriend zit ook 'in de horeca', en is ook veel weg. Aan de ene kant heb ik dat geaccepteerd, aan de andere kant vind ik het vaak ook heel moeilijk. Alle feestdagen, weekenden, verjaardagen en vakanties gaan er aan, en daar zit je dan. Alleen.
Dat je dan graag wat meer aandacht wil, begrijp ik helemaal.
Je actie is natuurlijk niet goed te praten maar -voor mij- wel begrijpelijk. I know where it came from, zal ik maar zeggen.
Laat je vriend even uitkuren, laat de storm even razen. En volg daarna Doornroosje's advies op. Al zal een ontbijtje tegen die tijd wel niet meer nodig zijn.... Maak er een lekker etentje van. En práát met elkaar.
Succes!
Thanks, heel fijn om te lezen...
Ik ben alleen bang dat het nu te laat is om te praten, hebben we de afgelopen tijd al eindeloos gedaan en het voelt alof ik alles fout doe momenteel..
Nee wil geen slachtoffertje spelen, ik DOE veel fout doordat ik gefrustreerd ben geraakt..
Ik zal mijn best doen en hopen dat ik nog een kans krijg...
Lieve FC,
Ik ken je 'situatie' een beetje. Mijn vriend zit ook 'in de horeca', en is ook veel weg. Aan de ene kant heb ik dat geaccepteerd, aan de andere kant vind ik het vaak ook heel moeilijk. Alle feestdagen, weekenden, verjaardagen en vakanties gaan er aan, en daar zit je dan. Alleen.
Dat je dan graag wat meer aandacht wil, begrijp ik helemaal.
Je actie is natuurlijk niet goed te praten maar -voor mij- wel begrijpelijk. I know where it came from, zal ik maar zeggen.
Laat je vriend even uitkuren, laat de storm even razen. En volg daarna Doornroosje's advies op. Al zal een ontbijtje tegen die tijd wel niet meer nodig zijn.... Maak er een lekker etentje van. En práát met elkaar.
Succes!
Thanks, heel fijn om te lezen...
Ik ben alleen bang dat het nu te laat is om te praten, hebben we de afgelopen tijd al eindeloos gedaan en het voelt alof ik alles fout doe momenteel..
Nee wil geen slachtoffertje spelen, ik DOE veel fout doordat ik gefrustreerd ben geraakt..
Ik zal mijn best doen en hopen dat ik nog een kans krijg...
zondag 25 juli 2010 om 12:12
zondag 25 juli 2010 om 12:14
Ach, als hij van je houdt, loopt dit vast met een sisser af, maar feit is wel dat je een deel van een avond wat voor hem zo belangrijk is hebt verpest. Wil je bij je vriend en bij anderen niet te boek gaan staan als impulsief zeikwijf dan moet je toch echt iets aan je gedrag en vreemde egoïstische acties gaan doen. Je zei dat je die gelukzalige blik in zijn ogen zag op het moment van de opening en dat je die blik eerder zag als hij jouw aan keek. Ik hoop toch niet dat je zo'n theatraal typje wil zijn dat altijd volledig in de picture moet staan?
zondag 25 juli 2010 om 12:14
quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 10:59:
Ik vraag me af of er meer mensen zijn die weten hoe het voelt als het werk van je man/vriend altijd voorrang heeft op de relatie, dat je elkaar alleen nog op bed tegenkomt en verder niet..
Misschien begrijp je dan dat je niet altijd meer interesse kunt opbrengen?
Nee dit begrijp ik niet!
Hij werkt hard aan zijn zaak. Ja, als je een zaak heb dan werk je hiervoor. Helemaal als je met iets nieuws komt. Hij werkt hard voor jullie SAMEN!
Dat hij aan zijn zaak werkt, wilt niet zeggen dat hij niet van jou houdt of minder. Zoals hij in het begin naar jou keek, dat verandert! Je verliefdheid verdwijnt toch ook (voor een groot gedeelte. Ik bedoel de verliefdheid die je in het begin heb als je net samen bent)? Dit wordt HOUDEN van.
Ik begijp niet hoe je zomaar kon weggaan. Dit wil je met je geliefde delen. Het harde werken, zijn trots! Je had er voor hem moeten zijn en samen moeten genieten (vind ik). .
Ik begrijp dat je vriend ontzettend boos is. En NEE... hij had jou niet hoeven te bellen. JIJ had gedag kunnen zeggen.
Laat hem weten hoeveel spijt je hebt en hoeveel je van hem houdt. Ga uit eten of ga even samen weg, want zo te lezen gaat het al niet helemaal lekker. Praat nog een keer met hem. Verras hem, neem hem ergens mee naar toe of kook thuis uitgebreid voor hem. Doe iets! Denk wel dat het veel moeite zou kosten om het goed te maken. Hou hier rekening mee, maar geef niet op als je van hem houdt. Haal die onzekerheid van je weg. Begrijp dat hij boos is (maar dat doe je denk ik wel). Wees niet het slachtoffer, maar een vechter.
Ik vraag me af of er meer mensen zijn die weten hoe het voelt als het werk van je man/vriend altijd voorrang heeft op de relatie, dat je elkaar alleen nog op bed tegenkomt en verder niet..
Misschien begrijp je dan dat je niet altijd meer interesse kunt opbrengen?
Nee dit begrijp ik niet!
Hij werkt hard aan zijn zaak. Ja, als je een zaak heb dan werk je hiervoor. Helemaal als je met iets nieuws komt. Hij werkt hard voor jullie SAMEN!
Dat hij aan zijn zaak werkt, wilt niet zeggen dat hij niet van jou houdt of minder. Zoals hij in het begin naar jou keek, dat verandert! Je verliefdheid verdwijnt toch ook (voor een groot gedeelte. Ik bedoel de verliefdheid die je in het begin heb als je net samen bent)? Dit wordt HOUDEN van.
Ik begijp niet hoe je zomaar kon weggaan. Dit wil je met je geliefde delen. Het harde werken, zijn trots! Je had er voor hem moeten zijn en samen moeten genieten (vind ik). .
Ik begrijp dat je vriend ontzettend boos is. En NEE... hij had jou niet hoeven te bellen. JIJ had gedag kunnen zeggen.
Laat hem weten hoeveel spijt je hebt en hoeveel je van hem houdt. Ga uit eten of ga even samen weg, want zo te lezen gaat het al niet helemaal lekker. Praat nog een keer met hem. Verras hem, neem hem ergens mee naar toe of kook thuis uitgebreid voor hem. Doe iets! Denk wel dat het veel moeite zou kosten om het goed te maken. Hou hier rekening mee, maar geef niet op als je van hem houdt. Haal die onzekerheid van je weg. Begrijp dat hij boos is (maar dat doe je denk ik wel). Wees niet het slachtoffer, maar een vechter.
zondag 25 juli 2010 om 12:15
quote:wuiles schreef op 25 juli 2010 @ 12:12:
Is het nou uit of niet, dat kan toch niet zo ingewikkeld zijn? In beide gevallen zou ik overigens excuses aanbieden en zorgen dat ik mezelf weer onder controle kreeg.
Dat weet ik niet, hij zegt dat ie zielsveel van me houdt maar dat het niet kan op deze manier... Hij wil er over nadenken maar dit al zo vaak gebeurd, ben bang dat dit nu het einde is, max is bereikt..
En dat vind ik vreselijk..
Is het nou uit of niet, dat kan toch niet zo ingewikkeld zijn? In beide gevallen zou ik overigens excuses aanbieden en zorgen dat ik mezelf weer onder controle kreeg.
Dat weet ik niet, hij zegt dat ie zielsveel van me houdt maar dat het niet kan op deze manier... Hij wil er over nadenken maar dit al zo vaak gebeurd, ben bang dat dit nu het einde is, max is bereikt..
En dat vind ik vreselijk..
zondag 25 juli 2010 om 12:16
Je moet serieus ondanks je onzekerheid uit je slachtoffer rol komen en actie ondernemen. Dat is immers wat je vriend mist! Dan doel ik op het sorry zeggen maar dat dat niks betekent. NU heeft hij geen behoefte aan je gezelschap, maar dat wil niet zeggen dat dat voor eeuwig is. Ga even een wandelingetje maken desnoods, leeg je hoofd, bedenk wat je kunt doen om dit goed te maken (met een actie, dus laat ZIEN dat het je spijt en dat je er moeite in stopt dit goed te maken). Gun hem nu zijn slaap, heb jij ondertussen tijd om na te denken. Niet in een hoekje gaan zitten afwachten tot hij naar je toe komt. Toon aan dat jij ook je problemen op kunt lossen, in plaats van alleen sorry te zeggen
Sorry als het een beetje hard overkomt, maar het is toch enorm zonde als het hierom stuk gaat? Terwijl je het niet eens zo hebt bedoeld allemaal
Sorry als het een beetje hard overkomt, maar het is toch enorm zonde als het hierom stuk gaat? Terwijl je het niet eens zo hebt bedoeld allemaal
zondag 25 juli 2010 om 12:20
quote:elastiekje schreef op 25 juli 2010 @ 12:16:
Je moet serieus ondanks je onzekerheid uit je slachtoffer rol komen en actie ondernemen. Dat is immers wat je vriend mist! NU heeft hij geen behoefte aan je gezelschap, maar dat wil niet zeggen dat dat voor eeuwig is. Ga even een wandelingetje maken desnoods, leeg je hoofd, bedenk wat je kunt doen om dit goed te maken (met een actie, dus laat ZIEN dat het je spijt en dat je er moeite in stopt dit goed te maken). Gun hem nu zijn slaap, heb jij ondertussen tijd om na te denken. Niet in een hoekje gaan zitten afwachten tot hij naar je toe komt. Toon aan dat jij ook je problemen op kunt lossen, in plaats van alleen sorry te zeggen lHelemaal mee eens!
Je moet serieus ondanks je onzekerheid uit je slachtoffer rol komen en actie ondernemen. Dat is immers wat je vriend mist! NU heeft hij geen behoefte aan je gezelschap, maar dat wil niet zeggen dat dat voor eeuwig is. Ga even een wandelingetje maken desnoods, leeg je hoofd, bedenk wat je kunt doen om dit goed te maken (met een actie, dus laat ZIEN dat het je spijt en dat je er moeite in stopt dit goed te maken). Gun hem nu zijn slaap, heb jij ondertussen tijd om na te denken. Niet in een hoekje gaan zitten afwachten tot hij naar je toe komt. Toon aan dat jij ook je problemen op kunt lossen, in plaats van alleen sorry te zeggen lHelemaal mee eens!
zondag 25 juli 2010 om 12:21
[quote]elastiekje schreef op 25 juli 2010 @ 12:16:
Je moet serieus ondanks je onzekerheid uit je slachtoffer rol komen en actie ondernemen. Dat is immers wat je vriend mist! Dan doel ik op het sorry zeggen maar dat dat niks betekent. NU heeft hij geen behoefte aan je gezelschap, maar dat wil niet zeggen dat dat voor eeuwig is. Ga even een wandelingetje maken desnoods, leeg je hoofd, bedenk wat je kunt doen om dit goed te maken (met een actie, dus laat ZIEN dat het je spijt en dat je er moeite in stopt dit goed te maken). Gun hem nu zijn slaap, heb jij ondertussen tijd om na te denken. Niet in een hoekje gaan zitten afwachten tot hij naar je toe komt. Toon aan dat jij ook je problemen op kunt lossen, in plaats van alleen sorry te zeggen
Sorry als het een beetje hard overkomt, maar het is toch enorm zonde als het hierom stuk gaat? Terwijl je het niet eens zo hebt bedoeld allemaal[/quote
Je komt niet hard over, je hebt gelijk!
Ik ga de was doen en daarna hardlopen en ik hoop dat als ik terugkom dat mijn vriend me wil aanhoren, ik zie echt wel dat ik me egoistisch gedragen heb vannacht...
Nogmaals spijt betuigen (ook al heeft hij daar niks aan) en dan hopen dat het niet tussen ons in blijft staan...
Je moet serieus ondanks je onzekerheid uit je slachtoffer rol komen en actie ondernemen. Dat is immers wat je vriend mist! Dan doel ik op het sorry zeggen maar dat dat niks betekent. NU heeft hij geen behoefte aan je gezelschap, maar dat wil niet zeggen dat dat voor eeuwig is. Ga even een wandelingetje maken desnoods, leeg je hoofd, bedenk wat je kunt doen om dit goed te maken (met een actie, dus laat ZIEN dat het je spijt en dat je er moeite in stopt dit goed te maken). Gun hem nu zijn slaap, heb jij ondertussen tijd om na te denken. Niet in een hoekje gaan zitten afwachten tot hij naar je toe komt. Toon aan dat jij ook je problemen op kunt lossen, in plaats van alleen sorry te zeggen
Sorry als het een beetje hard overkomt, maar het is toch enorm zonde als het hierom stuk gaat? Terwijl je het niet eens zo hebt bedoeld allemaal[/quote
Je komt niet hard over, je hebt gelijk!
Ik ga de was doen en daarna hardlopen en ik hoop dat als ik terugkom dat mijn vriend me wil aanhoren, ik zie echt wel dat ik me egoistisch gedragen heb vannacht...
Nogmaals spijt betuigen (ook al heeft hij daar niks aan) en dan hopen dat het niet tussen ons in blijft staan...
zondag 25 juli 2010 om 12:21
Ik begrijp gewoonweg niet waarom je weg bent gelopen tijdens een belangrijk moment voor je vriend. In plaats van weg te lopen en drama te schoppen, kon je ook geníeten van het gelukzalige gevoel van je vriend. Het moment sámen met hem beleven.
Het klinkt alsof je meer nodig hebt van je vriend, dan je vriend je kan geven. Dat zou inhouden dat jullie allebei verschillende verwachtingen hebben van een relatie en het is maar de vraag wie er water bij de wijn wil en kan doen. Voor hem is zijn passie heel belangrijk en wil je hem die passie ontnemen?
Ik had ooit een vriendinnetje die van haar vriend eiste dat hij bepaalde hobbies op zou geven. Dat was in het begin van hun relatie en hij gooide zo zijn sport overboord. Later begon dat bij hem te knagen. Hij miste zijn sport en zij bleef maar doorgaan over de weinig tijd die ze samen hadden. Hij moest nog meer opgeven. Ze vond het belangrijk in een relatie om samen hobbies te hebben, hij vond het belangrijk om in een relatie allebei een leven te hebben. Ze kwamen er niet uit; Hij boos, zij boos...einde van het verhaal: De relatie uit, allebei een relatie waarin ze helemaal tot hun recht komen, hij weer bij zijn sport en zij alle dagen 's avonds met haar nieuwe vlam op de bank met af en toe een gezamelijk avondje sporten. Overigens zie ik haar nu niet meer, omdat ik er tijdens die periode ben achtergekomen hoe ontzettend egoistisch zij in die relatie stond en dat ook bleek te zijn in de vriendschap. Veel verwachtingen, weinig kunnen geven..
Het klinkt alsof je meer nodig hebt van je vriend, dan je vriend je kan geven. Dat zou inhouden dat jullie allebei verschillende verwachtingen hebben van een relatie en het is maar de vraag wie er water bij de wijn wil en kan doen. Voor hem is zijn passie heel belangrijk en wil je hem die passie ontnemen?
Ik had ooit een vriendinnetje die van haar vriend eiste dat hij bepaalde hobbies op zou geven. Dat was in het begin van hun relatie en hij gooide zo zijn sport overboord. Later begon dat bij hem te knagen. Hij miste zijn sport en zij bleef maar doorgaan over de weinig tijd die ze samen hadden. Hij moest nog meer opgeven. Ze vond het belangrijk in een relatie om samen hobbies te hebben, hij vond het belangrijk om in een relatie allebei een leven te hebben. Ze kwamen er niet uit; Hij boos, zij boos...einde van het verhaal: De relatie uit, allebei een relatie waarin ze helemaal tot hun recht komen, hij weer bij zijn sport en zij alle dagen 's avonds met haar nieuwe vlam op de bank met af en toe een gezamelijk avondje sporten. Overigens zie ik haar nu niet meer, omdat ik er tijdens die periode ben achtergekomen hoe ontzettend egoistisch zij in die relatie stond en dat ook bleek te zijn in de vriendschap. Veel verwachtingen, weinig kunnen geven..
zondag 25 juli 2010 om 12:25
het enige wat je kunt doen als je in deze relatie wilt blijven, is in daden te laten zien dat je het anders wil en niet als een onzekere muts thuis wil zitten. Sorry zeggen is heel makkelijk, maar je vriend heeft gelijk als hij zegt dat ie daar niets aan heeft. Je kunt 100 x sorry zeggen, maar als je het dan toch weer doet, wat is de waarde dan nog?
Je zult een keuze moeten maken, ga ik verder met hem en zijn passie en liefde voor zijn werk of trek ik dit niet en wil ik idd een man die netjes om 18.00 uur aan tafel zit? Je kunt niet van hem verwachten dat hij alles voor jou aan de kant zet en horeca is gewoon kei- en keihard werken
Je zult een keuze moeten maken, ga ik verder met hem en zijn passie en liefde voor zijn werk of trek ik dit niet en wil ik idd een man die netjes om 18.00 uur aan tafel zit? Je kunt niet van hem verwachten dat hij alles voor jou aan de kant zet en horeca is gewoon kei- en keihard werken
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 25 juli 2010 om 12:34
quote:rosanna08 schreef op 25 juli 2010 @ 12:25:
het enige wat je kunt doen als je in deze relatie wilt blijven, is in daden te laten zien dat je het anders wil en niet als een onzekere muts thuis wil zitten. Sorry zeggen is heel makkelijk, maar je vriend heeft gelijk als hij zegt dat ie daar niets aan heeft. Je kunt 100 x sorry zeggen, maar als je het dan toch weer doet, wat is de waarde dan nog?
Je zult een keuze moeten maken, ga ik verder met hem en zijn passie en liefde voor zijn werk of trek ik dit niet en wil ik idd een man die netjes om 18.00 uur aan tafel zit? Je kunt niet van hem verwachten dat hij alles voor jou aan de kant zet en horeca is gewoon kei- en keihard werken
Klopt allemaal, ik had die keuze ook gemaakt dat ik voor hem wilde gaan en dus ook voor zijn passie voor zijn werk maar ik trek het dus blijkbaar af&toe niet...
Het gaat dan weer een tijdje goed en ineens is daar weer die zwarte wolk.... Het eenzame gevoel waar ik moeilijk mee om kan gaan...
het enige wat je kunt doen als je in deze relatie wilt blijven, is in daden te laten zien dat je het anders wil en niet als een onzekere muts thuis wil zitten. Sorry zeggen is heel makkelijk, maar je vriend heeft gelijk als hij zegt dat ie daar niets aan heeft. Je kunt 100 x sorry zeggen, maar als je het dan toch weer doet, wat is de waarde dan nog?
Je zult een keuze moeten maken, ga ik verder met hem en zijn passie en liefde voor zijn werk of trek ik dit niet en wil ik idd een man die netjes om 18.00 uur aan tafel zit? Je kunt niet van hem verwachten dat hij alles voor jou aan de kant zet en horeca is gewoon kei- en keihard werken
Klopt allemaal, ik had die keuze ook gemaakt dat ik voor hem wilde gaan en dus ook voor zijn passie voor zijn werk maar ik trek het dus blijkbaar af&toe niet...
Het gaat dan weer een tijdje goed en ineens is daar weer die zwarte wolk.... Het eenzame gevoel waar ik moeilijk mee om kan gaan...
zondag 25 juli 2010 om 12:38
quote:bresant schreef op 25 juli 2010 @ 12:21:
Ik begrijp gewoonweg niet waarom je weg bent gelopen tijdens een belangrijk moment voor je vriend. In plaats van weg te lopen en drama te schoppen, kon je ook geníeten van het gelukzalige gevoel van je vriend. Het moment sámen met hem beleven.
Het klinkt alsof je meer nodig hebt van je vriend, dan je vriend je kan geven. Dat zou inhouden dat jullie allebei verschillende verwachtingen hebben van een relatie en het is maar de vraag wie er water bij de wijn wil en kan doen. Voor hem is zijn passie heel belangrijk en wil je hem die passie ontnemen?
Ik had ooit een vriendinnetje die van haar vriend eiste dat hij bepaalde hobbies op zou geven. Dat was in het begin van hun relatie en hij gooide zo zijn sport overboord. Later begon dat bij hem te knagen. Hij miste zijn sport en zij bleef maar doorgaan over de weinig tijd die ze samen hadden. Hij moest nog meer opgeven. Ze vond het belangrijk in een relatie om samen hobbies te hebben, hij vond het belangrijk om in een relatie allebei een leven te hebben. Ze kwamen er niet uit; Hij boos, zij boos...einde van het verhaal: De relatie uit, allebei een relatie waarin ze helemaal tot hun recht komen, hij weer bij zijn sport en zij alle dagen 's avonds met haar nieuwe vlam op de bank met af en toe een gezamelijk avondje sporten. Overigens zie ik haar nu niet meer, omdat ik er tijdens die periode ben achtergekomen hoe ontzettend egoistisch zij in die relatie stond en dat ook bleek te zijn in de vriendschap. Veel verwachtingen, weinig kunnen geven..
Hmmm denk in ons geval dat onze verwachtingen/behoeftes gewoon anders liggen..
Ik hoef niet elke avond met vriend op de bank, heb ook mijn eigen werk en vriendinnen enz.
Dus als je niet tot elkaar komt in elkaars behoeftes, blijft de een altijd zitten met die behoefte...
Mijn behoefte zou bijv. kunnen zijn dat ik 4 x per week samen zou willen eten, mijn vriend vindt misschien 2x per wk wel genoeg, dan zou je toch naar 3 x in de wk kunnen gaan en heb je beide water bij de wijn gedaan?
Ik begrijp gewoonweg niet waarom je weg bent gelopen tijdens een belangrijk moment voor je vriend. In plaats van weg te lopen en drama te schoppen, kon je ook geníeten van het gelukzalige gevoel van je vriend. Het moment sámen met hem beleven.
Het klinkt alsof je meer nodig hebt van je vriend, dan je vriend je kan geven. Dat zou inhouden dat jullie allebei verschillende verwachtingen hebben van een relatie en het is maar de vraag wie er water bij de wijn wil en kan doen. Voor hem is zijn passie heel belangrijk en wil je hem die passie ontnemen?
Ik had ooit een vriendinnetje die van haar vriend eiste dat hij bepaalde hobbies op zou geven. Dat was in het begin van hun relatie en hij gooide zo zijn sport overboord. Later begon dat bij hem te knagen. Hij miste zijn sport en zij bleef maar doorgaan over de weinig tijd die ze samen hadden. Hij moest nog meer opgeven. Ze vond het belangrijk in een relatie om samen hobbies te hebben, hij vond het belangrijk om in een relatie allebei een leven te hebben. Ze kwamen er niet uit; Hij boos, zij boos...einde van het verhaal: De relatie uit, allebei een relatie waarin ze helemaal tot hun recht komen, hij weer bij zijn sport en zij alle dagen 's avonds met haar nieuwe vlam op de bank met af en toe een gezamelijk avondje sporten. Overigens zie ik haar nu niet meer, omdat ik er tijdens die periode ben achtergekomen hoe ontzettend egoistisch zij in die relatie stond en dat ook bleek te zijn in de vriendschap. Veel verwachtingen, weinig kunnen geven..
Hmmm denk in ons geval dat onze verwachtingen/behoeftes gewoon anders liggen..
Ik hoef niet elke avond met vriend op de bank, heb ook mijn eigen werk en vriendinnen enz.
Dus als je niet tot elkaar komt in elkaars behoeftes, blijft de een altijd zitten met die behoefte...
Mijn behoefte zou bijv. kunnen zijn dat ik 4 x per week samen zou willen eten, mijn vriend vindt misschien 2x per wk wel genoeg, dan zou je toch naar 3 x in de wk kunnen gaan en heb je beide water bij de wijn gedaan?
zondag 25 juli 2010 om 12:48
quote:Miek_ schreef op 25 juli 2010 @ 12:41:
Ik word op dit forum al helemaal kriebelig van je slachtofferrol en je afhankelijke opstelling tov je vriend. Laat staan hoe dit je vriend wel niet moet verstikken. Hoe staat het met je sociale leven buiten je vriend?
Ik heb een prima sociaal leven, spreek regelmatig af met vriendinnen en familie etc.
P.S.Als je er kriebelig van wordt, waarom dan toch interesse?
Ik word op dit forum al helemaal kriebelig van je slachtofferrol en je afhankelijke opstelling tov je vriend. Laat staan hoe dit je vriend wel niet moet verstikken. Hoe staat het met je sociale leven buiten je vriend?
Ik heb een prima sociaal leven, spreek regelmatig af met vriendinnen en familie etc.
P.S.Als je er kriebelig van wordt, waarom dan toch interesse?
zondag 25 juli 2010 om 12:51
quote:fashionchicky schreef op 25 juli 2010 @ 12:38:
[...]
Hmmm denk in ons geval dat onze verwachtingen/behoeftes gewoon anders liggen..
Ik hoef niet elke avond met vriend op de bank, heb ook mijn eigen werk en vriendinnen enz.
Dus als je niet tot elkaar komt in elkaars behoeftes, blijft de een altijd zitten met die behoefte...
Mijn behoefte zou bijv. kunnen zijn dat ik 4 x per week samen zou willen eten, mijn vriend vindt misschien 2x per wk wel genoeg, dan zou je toch naar 3 x in de wk kunnen gaan en heb je beide water bij de wijn gedaan?
Tot elkaar komen en beide water bij de wijn doen is niet een middenweg vinden in hoe vaak men samen eet per week! Kom op, hij zit in de horeca...........horeca draait vaak 24 uur per dag en ben je aan het werk wanneer de meeste "vrij" zijn! Dat accepteer je of je accepteert het niet!
Ik heb ooit ook een relatie gehad met een man die een eigen horecazaak had en 90-100 uur per week werkte. Als je met zo iemand een relatie aangaat, dan weet je dat er minder tijd voor jullie samen is en daar kies je dan ook zelf voor. Ga dan niet achteraf zitten piepen dat je te weinig aandacht krijgt of te weinig samen kunt doen. Als je niet kan leven met zijn werktijden, dan moet je uit de relatie stappen. Klinkt simpel, maar uiteindelijk komt het hier wel op neer als je elkaar niet helemaal kapot wil maken met gezeur dat toch niet zal/kan veranderen.
[...]
Hmmm denk in ons geval dat onze verwachtingen/behoeftes gewoon anders liggen..
Ik hoef niet elke avond met vriend op de bank, heb ook mijn eigen werk en vriendinnen enz.
Dus als je niet tot elkaar komt in elkaars behoeftes, blijft de een altijd zitten met die behoefte...
Mijn behoefte zou bijv. kunnen zijn dat ik 4 x per week samen zou willen eten, mijn vriend vindt misschien 2x per wk wel genoeg, dan zou je toch naar 3 x in de wk kunnen gaan en heb je beide water bij de wijn gedaan?
Tot elkaar komen en beide water bij de wijn doen is niet een middenweg vinden in hoe vaak men samen eet per week! Kom op, hij zit in de horeca...........horeca draait vaak 24 uur per dag en ben je aan het werk wanneer de meeste "vrij" zijn! Dat accepteer je of je accepteert het niet!
Ik heb ooit ook een relatie gehad met een man die een eigen horecazaak had en 90-100 uur per week werkte. Als je met zo iemand een relatie aangaat, dan weet je dat er minder tijd voor jullie samen is en daar kies je dan ook zelf voor. Ga dan niet achteraf zitten piepen dat je te weinig aandacht krijgt of te weinig samen kunt doen. Als je niet kan leven met zijn werktijden, dan moet je uit de relatie stappen. Klinkt simpel, maar uiteindelijk komt het hier wel op neer als je elkaar niet helemaal kapot wil maken met gezeur dat toch niet zal/kan veranderen.
zondag 25 juli 2010 om 12:51
quote:Ouwe schreef op 25 juli 2010 @ 12:41:
@ Fashionchicky, laat dit topic aan je vriend lezen, je kan hem er mee laten zien dat je er echt mee zit....
Denk niet dat hij daar zin in heeft, hij vindt dit geleuter... Geeft niks, ik weet door jullie reacties dat ik fout ben geweest (en goed ook) en ik ga mijn best doen om het te overtuigen dat het me echt oprecht spijt en dat ik inderdaad egoïstisch ben geweest....
En dat ik graag anders zou willen, als hij dat nog wil...
@ Fashionchicky, laat dit topic aan je vriend lezen, je kan hem er mee laten zien dat je er echt mee zit....
Denk niet dat hij daar zin in heeft, hij vindt dit geleuter... Geeft niks, ik weet door jullie reacties dat ik fout ben geweest (en goed ook) en ik ga mijn best doen om het te overtuigen dat het me echt oprecht spijt en dat ik inderdaad egoïstisch ben geweest....
En dat ik graag anders zou willen, als hij dat nog wil...
