Psyche
alle pijlers
Ik ben zo bang... deel 5
zaterdag 31 juli 2010 om 10:15
Deel 5 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar. En van honden houden is een vereiste
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 4: Ik ben zo bang... deel 4
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar. En van honden houden is een vereiste
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van tomaatautootjes tot babies, van borstreconstructies tot bloeddrukkastjes, van verdwijnacts tot wasserette-ervaringen: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 4: Ik ben zo bang... deel 4
dinsdag 3 augustus 2010 om 13:30
dinsdag 3 augustus 2010 om 13:31
dinsdag 3 augustus 2010 om 13:45
Luonto wat een fijn bericht is dat. Dan valt er een ton lood van je af. Gefeliciteerd meid. Geweldig. En fijn dat je het even hier komt vertellen. Ik zat me al af te vragen of alles goed was.
Eén jaar is al een mijlpaal. Jippie.
Ik moet het nog even met Jan overleggen Bo. Ze willen een ouderpaar en de meesten zijn niet meer bij elkaar. Wij zijn een uitzondering op de regel.
Alleen heeft Jan er denk ik wat meer moeite mee dan ik.
Eén jaar is al een mijlpaal. Jippie.
Ik moet het nog even met Jan overleggen Bo. Ze willen een ouderpaar en de meesten zijn niet meer bij elkaar. Wij zijn een uitzondering op de regel.
Alleen heeft Jan er denk ik wat meer moeite mee dan ik.
dinsdag 3 augustus 2010 om 13:58
Ik kan me dat wel voorstellen, Zoeb. Het zal toch weer heel wat herinneringen bovenbrengen, zo'n interview. Aan de andere kant: jullie verhaal illustreert wel heel sterk wat het RmcDhuis betekent, voor ouders, en dat dus al 25 jaar.
Wat apart te lezen dat zoveel echtparen sinds die tijd gescheiden zijn! Jullie zijn echt een uitzondering, dus....
Wat apart te lezen dat zoveel echtparen sinds die tijd gescheiden zijn! Jullie zijn echt een uitzondering, dus....
dinsdag 3 augustus 2010 om 14:10
Weet je Franciska dat ik me nu steeds afvraag...... Ik ken je avatar, heb ook gezien waarom je van naam veranderd bent, maar ik weet dus niet hoe je eerst heette, ik blijf erover denken steeds, erg he? Natuurlijk wil ik het nu juist weten.
Zo nu ga ik een kopje thee drinken bij mijn moeder, tot later allemaal.
Zo nu ga ik een kopje thee drinken bij mijn moeder, tot later allemaal.
dinsdag 3 augustus 2010 om 14:12
Zoebie... wat een verdriet en problemen, terwijl je de dood van je dochter al te verdragen had.
Ik heb erg veel respect voor je, dat je je huwelijk hebt weten te behouden ondanks de enorme klap die het gehad heeft.
Dat je niet op wilde geven en dat ook niet gedaan hebt.
En nu, jaren later, dat je toch weer gelukkig kunt zijn.
Ik heb erg veel respect voor je, dat je je huwelijk hebt weten te behouden ondanks de enorme klap die het gehad heeft.
Dat je niet op wilde geven en dat ook niet gedaan hebt.
En nu, jaren later, dat je toch weer gelukkig kunt zijn.
dinsdag 3 augustus 2010 om 14:19
Luonto, geweldig nieuws! feessie. APK-keuring voor jaar 1 is binnen.
Zoebie, wat bijzonder, eerst dromen, dan mailen en nu dus wellicht een interview. Kan me voorstellen dat het dubbel is, daar liggen goede maar ook slechte herinneringen. De tijd die jullie daar doorgebracht hebben was nu eenmaal geen vakantie. Dat jullie twee nog bij elkaar zijn is niet alleen bijzonder, omdat jullie een kind verloren hebben aan kanker, maar ook omdat jullie zelf allebei hebben moeten vechten tegen kanker. Driedubbel bijzonder een echt wonder.
Bo, je vroeg me hoe het met mij gaat, op het moment niet zo goed. De posting gisteravond vloeide uit mijn toetsenbord, omdat ik het circus weer in moet en jouw frustratie over de dingen die niet op orde zijn, mijn frustratie nog eens extra aanwakkerde.
Ik postte gisteren naar aanleiding daarvan op 3000+:
Reden voor deze posting was het feit dat ik sinds zaterdag merkte dat het niet goed ging in mijn hoofd. Ik hoop nog steeds op een complicatie nav de kaakoperatie, maar de kaakchirurg en de neuroloog vertrouwen het niet. Morgen een MRI. Ik heb Friez dit vanavond al verteld, omdat ik het even kwijt moest, gooi het nu ook maar de ether in, omdat ik merk dat ik van veeeeeeel meer mensen wil horen dat het gewoon een complicatie is.
Ik ben bang.
Vanmorgen heb ik die MRI gehad, van mijn hele hoofd, want de kaakchirurg wilde uitsluiten dat de discus verschoven is, daardoor kan er enorm veel druk ontstaan op de kaakspier en daar krijg je ook hoofdpijn van. Uitvalverschijnselen horen daar weer niet echt bij.
Morgen om 15:30 zit ik met beide professoren om tafel.
Ik blijf bang. Ik had gisteren bijna een topic geopend, maar kon niet op en andere titel dan de jouwe komen: ik ben bang. En nu vervuil ik jouw topic.
Zoebie, wat bijzonder, eerst dromen, dan mailen en nu dus wellicht een interview. Kan me voorstellen dat het dubbel is, daar liggen goede maar ook slechte herinneringen. De tijd die jullie daar doorgebracht hebben was nu eenmaal geen vakantie. Dat jullie twee nog bij elkaar zijn is niet alleen bijzonder, omdat jullie een kind verloren hebben aan kanker, maar ook omdat jullie zelf allebei hebben moeten vechten tegen kanker. Driedubbel bijzonder een echt wonder.
Bo, je vroeg me hoe het met mij gaat, op het moment niet zo goed. De posting gisteravond vloeide uit mijn toetsenbord, omdat ik het circus weer in moet en jouw frustratie over de dingen die niet op orde zijn, mijn frustratie nog eens extra aanwakkerde.
Ik postte gisteren naar aanleiding daarvan op 3000+:
Reden voor deze posting was het feit dat ik sinds zaterdag merkte dat het niet goed ging in mijn hoofd. Ik hoop nog steeds op een complicatie nav de kaakoperatie, maar de kaakchirurg en de neuroloog vertrouwen het niet. Morgen een MRI. Ik heb Friez dit vanavond al verteld, omdat ik het even kwijt moest, gooi het nu ook maar de ether in, omdat ik merk dat ik van veeeeeeel meer mensen wil horen dat het gewoon een complicatie is.
Ik ben bang.
Vanmorgen heb ik die MRI gehad, van mijn hele hoofd, want de kaakchirurg wilde uitsluiten dat de discus verschoven is, daardoor kan er enorm veel druk ontstaan op de kaakspier en daar krijg je ook hoofdpijn van. Uitvalverschijnselen horen daar weer niet echt bij.
Morgen om 15:30 zit ik met beide professoren om tafel.
Ik blijf bang. Ik had gisteren bijna een topic geopend, maar kon niet op en andere titel dan de jouwe komen: ik ben bang. En nu vervuil ik jouw topic.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
dinsdag 3 augustus 2010 om 14:33
Haal maar weg Zoebie, ik begrijp dat je het kwijt wil soms maar ook dat je het niet wil laten staan.
Je bent en blijft een topper.
Noanne, wat vreselijk eng.
Ten eerste: je vervuilt helemaal niks, dit topic is er voor iedereen, ook voor jou. En het heet niet voor niks "Ik ben zo bang" want ik weet heel, heel goed hoe je je voelt nu.
Ik duim voor je en ik hoop dat je de uitslag laat weten. En hier staat altijd de deur open, om te praten of het even van je af te schrijven.
Je bent en blijft een topper.
Noanne, wat vreselijk eng.
Ten eerste: je vervuilt helemaal niks, dit topic is er voor iedereen, ook voor jou. En het heet niet voor niks "Ik ben zo bang" want ik weet heel, heel goed hoe je je voelt nu.
Ik duim voor je en ik hoop dat je de uitslag laat weten. En hier staat altijd de deur open, om te praten of het even van je af te schrijven.
dinsdag 3 augustus 2010 om 14:47
Ik lees soms de "ikjes" op nrc.nl, kleine stukjes die door lezers zijn ingestuurd waarin een anekdote uit hun leven beschreven wordt.
Onderstaand ikje dateert al van meer dan een week terug, maar het blijft maar in mijn hoofd zitten. Zo mooi.
Bosrandgeluk
Als we door een bos rijden, zegt ze opeens: „Als je straks ophoudt met werken, wil ik met jou in een huisje aan de bosrand wonen, met een tuin, een moestuintje en een weitje.”
Ik brom instemmend.
Na een poosje keren we terug.
Zij (83) naar het verpleeghuis.
Ik (89) naar het huisje aan de bosrand met een tuin, een moestuintje en een weitje, waar we ruim dertig jaar heel erg gelukkig waren.
Onderstaand ikje dateert al van meer dan een week terug, maar het blijft maar in mijn hoofd zitten. Zo mooi.
Bosrandgeluk
Als we door een bos rijden, zegt ze opeens: „Als je straks ophoudt met werken, wil ik met jou in een huisje aan de bosrand wonen, met een tuin, een moestuintje en een weitje.”
Ik brom instemmend.
Na een poosje keren we terug.
Zij (83) naar het verpleeghuis.
Ik (89) naar het huisje aan de bosrand met een tuin, een moestuintje en een weitje, waar we ruim dertig jaar heel erg gelukkig waren.
dinsdag 3 augustus 2010 om 14:59
Wat een mooi ikje Bo!
Zoebie, ik heb je postings gemist, en je hoeft ze ook niet opnieuw te plaatsen. Aangezien je wat geknipt heb en ik in mijn post ingegaan ben op het interview en het wonder enzo toch even dit, als ik dat stuk uit mijn post moet verwijderen, dan zeg je t hè?
Ik heb net even onder de douche gestaan, gewoon midden op de dag, om de ziekenhuislucht van me af te spoelen. Al is die er helemaal niet, maar goed.
Dankjulliewel voor de lieve berichtjes. Ik leef al een tijdje in de extra tijd en hoop dat die ook nog heeeeeel lang gaat duren. Vier weken geleden is er gescand en vorige week had ik net mijn drie-maanden-APK gehad, ik hou me daar maar aan vast. Maar als het nu mis is, dan is het goed mis, want dan is het in vier weken tijd enorm gaan groeien. De achtbaan van het afwachten, ik weet het liever, ook als het foute boel is.
Itsme, we houden het vol, omdat er geen andere keuze is, door ademen, door leven, genieten van de kleine dingen die het leven een gouden randje geven. Zie mijn motto.
Zoebie, ik heb je postings gemist, en je hoeft ze ook niet opnieuw te plaatsen. Aangezien je wat geknipt heb en ik in mijn post ingegaan ben op het interview en het wonder enzo toch even dit, als ik dat stuk uit mijn post moet verwijderen, dan zeg je t hè?
Ik heb net even onder de douche gestaan, gewoon midden op de dag, om de ziekenhuislucht van me af te spoelen. Al is die er helemaal niet, maar goed.
Dankjulliewel voor de lieve berichtjes. Ik leef al een tijdje in de extra tijd en hoop dat die ook nog heeeeeel lang gaat duren. Vier weken geleden is er gescand en vorige week had ik net mijn drie-maanden-APK gehad, ik hou me daar maar aan vast. Maar als het nu mis is, dan is het goed mis, want dan is het in vier weken tijd enorm gaan groeien. De achtbaan van het afwachten, ik weet het liever, ook als het foute boel is.
Itsme, we houden het vol, omdat er geen andere keuze is, door ademen, door leven, genieten van de kleine dingen die het leven een gouden randje geven. Zie mijn motto.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
