Kind in je uppie?
woensdag 30 september 2009 om 18:58
Zo, ik ben er ook weer.
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
zaterdag 24 juli 2010 om 21:48
***breekt in***
Hallo dames, het voelt best brutaal om zomaar in te breken in jullie clubje. Maar ik waag gewoon een poging.
Mijn beste vriendin denkt erover om alleen een kind proberen te krijgen. Ze heeft mij gevraagd of ik op internet wat informatie wil zoeken over klinieken etc (omdat ze niet zo cyber-georienteerd is als ik). Ik heb al veel websites gevonden maar heb eigenlijk een heel specifieke vraag: weten jullie of het slikken van antidepressiva een reden is voor klinieken om je van KID uit te sluiten? (Zij slikt dit meer voor angst dan voor depressie en functioneert prima met de pillen). Hopelijk weet iemand er iets van.
***breekt weer uit***
Hallo dames, het voelt best brutaal om zomaar in te breken in jullie clubje. Maar ik waag gewoon een poging.
Mijn beste vriendin denkt erover om alleen een kind proberen te krijgen. Ze heeft mij gevraagd of ik op internet wat informatie wil zoeken over klinieken etc (omdat ze niet zo cyber-georienteerd is als ik). Ik heb al veel websites gevonden maar heb eigenlijk een heel specifieke vraag: weten jullie of het slikken van antidepressiva een reden is voor klinieken om je van KID uit te sluiten? (Zij slikt dit meer voor angst dan voor depressie en functioneert prima met de pillen). Hopelijk weet iemand er iets van.
***breekt weer uit***
zondag 25 juli 2010 om 11:34
@Malaika, wat kunnen mannen toch op rare momenten een liefdesverklaring doen. Wel makkelijk overigens dat je geen gevoelens voor hem hebt en dus geen keuze te hoeven maken. Voor mij is het verhaal wel weer heerlijk om te lezen, omdat ik nu uit eerste hand hoor dat er ook mannen zijn die inderdaad een relatie met je willen aangaan als je zwanger bent van een donor
@Marlyn, ik heb geen idee hoe de klinieken hierop reageren. Bij Geertgen krijg je 2 gesprekken met een psycholoog en zij heeft inderdaad aan mij gevraagd of ik wel eens depressief ben geweest (antwoord; nee) en of ik hiervoor hulp of medicijnen heb gebruikt (antwoord; nee). Geen idee dus of dit iets is om 'tegen te worden gewerkt'. Maar als ze de pillen alleen uit voorzorg slikt, kan ze dan niet beter hiermee stoppen? Is maar een leken opmerking hoor, want ik heb geen medische achtergrond. Maar ik zou als de dood zijn dat mijn kindje iets overhoudt aan het uit voor zorg slikken van medicijnen.
Verder is hier weinig nieuws, ik merk dat ik sinds ik op de wachtlijst sta een rust over me heen heb gekregen. Ik weet gewoon dat ik dit ga doen op een of andere manier en dat voelt goed. Wel wil ik nog wat dingen doen voor die tijd (bijv. andere auto kopen) maar dat komt wel goed. Na mijn vakantie ben ik gestopt met de pil en nu kan ik de komende dagen gaan beginnen met de testen om te kijken wanneer mijn eisprong is. Welke testen gebruiken jullie? Dipstick of Midstream? Testen jullie ook op het werk of alleen thuis? Hi hi, wel persoonlijke vragen, maar iemand wil vast wel antwoord geven.
@Marlyn, ik heb geen idee hoe de klinieken hierop reageren. Bij Geertgen krijg je 2 gesprekken met een psycholoog en zij heeft inderdaad aan mij gevraagd of ik wel eens depressief ben geweest (antwoord; nee) en of ik hiervoor hulp of medicijnen heb gebruikt (antwoord; nee). Geen idee dus of dit iets is om 'tegen te worden gewerkt'. Maar als ze de pillen alleen uit voorzorg slikt, kan ze dan niet beter hiermee stoppen? Is maar een leken opmerking hoor, want ik heb geen medische achtergrond. Maar ik zou als de dood zijn dat mijn kindje iets overhoudt aan het uit voor zorg slikken van medicijnen.
Verder is hier weinig nieuws, ik merk dat ik sinds ik op de wachtlijst sta een rust over me heen heb gekregen. Ik weet gewoon dat ik dit ga doen op een of andere manier en dat voelt goed. Wel wil ik nog wat dingen doen voor die tijd (bijv. andere auto kopen) maar dat komt wel goed. Na mijn vakantie ben ik gestopt met de pil en nu kan ik de komende dagen gaan beginnen met de testen om te kijken wanneer mijn eisprong is. Welke testen gebruiken jullie? Dipstick of Midstream? Testen jullie ook op het werk of alleen thuis? Hi hi, wel persoonlijke vragen, maar iemand wil vast wel antwoord geven.
zondag 25 juli 2010 om 14:01
Die rust die je benoemt smart79 herken ik. Ook ik sta op de wachtlijst (2 wachtlijsten om precies te zijn, Geertgen en Rijnstate) en het voelt gewoon goed. Stom voorbeeld misschien maar gisteren was ik, sinds tijden, weer een keer op stap. Ik had nu de grootste lol, zonder dat ik telkens om me heen aan het kijken was of er "potentieel relatie-materiaal" voorbij kwam lopen. Vroeger, voordat ik de keuze maakte om bam te worden, was ik daar veel meer op gefocust.
Marlyn, ik denk dat jij met "angst" iets van sociale angst of straatvrees ofzo bedoeld? Het zal vast nog wel nodig zijn om te in te nemen, want anders werd dit wel afgebouwd. Ik weet dat de psychologen van Geertgen & Rijnstate daar wel om vragen tijdens de gesprekken. Maar het ligt denk ik geheel aan de situatie. Maar als ik jouw vriendin was, zou ik mezelf gewoon aanmelden en tijdens de gesprekken met de psychologe hierin open en eerlijk zijn. Mijn ervaring is dat ze erg behulpzaam zijn, ik heb het als fijne gesprekken ervaren.
@ smart79. De tests die ik gebruik zijn die goedkope van babyboomshop. Ik vind het echt niet nodig om dit op het werk te doen, voor mij gewoon thuis dus. Samen met het "bijhouden" van het cervixslijm denk ik dat ik aardig in de buurt kom van het tijdstip van ovulatie. Na het stoppen met de pil duurde het bij mij echter wel een tijdje voordat ik een wat regelmatigere cyclus kreeg.
Marlyn, ik denk dat jij met "angst" iets van sociale angst of straatvrees ofzo bedoeld? Het zal vast nog wel nodig zijn om te in te nemen, want anders werd dit wel afgebouwd. Ik weet dat de psychologen van Geertgen & Rijnstate daar wel om vragen tijdens de gesprekken. Maar het ligt denk ik geheel aan de situatie. Maar als ik jouw vriendin was, zou ik mezelf gewoon aanmelden en tijdens de gesprekken met de psychologe hierin open en eerlijk zijn. Mijn ervaring is dat ze erg behulpzaam zijn, ik heb het als fijne gesprekken ervaren.
@ smart79. De tests die ik gebruik zijn die goedkope van babyboomshop. Ik vind het echt niet nodig om dit op het werk te doen, voor mij gewoon thuis dus. Samen met het "bijhouden" van het cervixslijm denk ik dat ik aardig in de buurt kom van het tijdstip van ovulatie. Na het stoppen met de pil duurde het bij mij echter wel een tijdje voordat ik een wat regelmatigere cyclus kreeg.
zondag 25 juli 2010 om 15:07
Ha Sun, dat van die mannen herken ik ook wel inderdaad. Het is gewoon alsof je dat loslaat of zo. Heb je bij Geertgen aangegeven wanneer je ongeveer wil beginnen? Wat hebben ze als termijn verteld? Ik ga ze van de week nog even bellen, want iets houd mij namelijk bezig. De arts zei dat ik zou kunnen beginnen in de periode dat ik wil beginnen (heb ik 2x gevraagd) en de assistente die ik daarna sprak had het er over dat ik binnen 4 weken een brief zou krijgen en dan zou kunnen afspreken. Zij gaf antwoord zonder in mijn dossier te kijken en inmiddels zijn er ook 6 weken voorbij en heb ik nog geen brief gehad, dus ik denk dat wat ik met de arts had besproken goed gaat, maar toch spookt het af en toe door mijn hoofd. Ik ga van de week dus maar even bellen.
Vorig jaar was ik gestopt met de pil en gelijk vanaf het begin gewoon regelmatig ongesteld. Al sinds ik voor het eerst menstrueerde ben ik heel regelmatig ongesteld. Zo regelmatig dat ik de klok er bijna op gelijk kan zetten. Daarom wil ik ook vanaf deze maand gaan beginnen met het bijhouden van mijn eisprong, zodat ik straks bij het beginnen met insemineren niet de eerste maand hoef over te slaan omdat ik niet weet wanneer het zo ver is.
Overigens slikte ik dit jaar even de pil omdat ik iemand had ontmoet en weer gedag heb gezegd en omdat mijn gyn wil weten hoe mijn tumor/cyste reageert op de hormonen. Nu ben ik weer gestopt en ga binnenkort weer naar de gyn om te kijken hoe het er nu voor staat.
Dus jij test ook alleen maar thuis, dat wil ik ook gaan doen. Maar op de site staat dat het beste is om tussen de middag te testen, maar ik zie mezelf dat nog niet zo doen op het werk.
Vorig jaar was ik gestopt met de pil en gelijk vanaf het begin gewoon regelmatig ongesteld. Al sinds ik voor het eerst menstrueerde ben ik heel regelmatig ongesteld. Zo regelmatig dat ik de klok er bijna op gelijk kan zetten. Daarom wil ik ook vanaf deze maand gaan beginnen met het bijhouden van mijn eisprong, zodat ik straks bij het beginnen met insemineren niet de eerste maand hoef over te slaan omdat ik niet weet wanneer het zo ver is.
Overigens slikte ik dit jaar even de pil omdat ik iemand had ontmoet en weer gedag heb gezegd en omdat mijn gyn wil weten hoe mijn tumor/cyste reageert op de hormonen. Nu ben ik weer gestopt en ga binnenkort weer naar de gyn om te kijken hoe het er nu voor staat.
Dus jij test ook alleen maar thuis, dat wil ik ook gaan doen. Maar op de site staat dat het beste is om tussen de middag te testen, maar ik zie mezelf dat nog niet zo doen op het werk.
zondag 25 juli 2010 om 18:51
Hallo dames,
Ik test gewoon op mijn werk. Stelt toch niks voor? Ik stop zo'n stick in mijn tas en ga met tas naar het toilet waar ik dan 3 minuten blijf zitten. En dan weer over tot de orde van de dag.
Ik heb begin augustus mijn psychologische en medische gesprekken bij Geertgen, ik ben heel benieuwd. Hoe kan ik me hier het beste op voorbereiden? Ik heb inmiddels wel besloten niet voor eiceldonatie te gaan. Het is voor mij een brug te ver, hoewel het 'terug doen' wel iets heeft, maar niet genoeg om op 2 uur rijden afstand een IVF-traject voor in te gaan. Is praktisch gezien amper mogelijk.
Ik ga dus de wachtlijst op. Dat wordt dus meer dan een jaar wachten... Maar ik ben ondertussen met een donor bezig. Wel eentje met de nodige hindernissen, daarom blijf ik op 2 paarden wedden, donor en Geertgen.
Mijn donor heeft vrijdag bij me gegeten en we zijn echt dikke maatjes aan het worden. We zitten enorm op 1 lijn en zien het veelal hetzelfde voor ons. We hebben zelfs namen bedacht, haha. Misschien lopen we iets te hard van stapel...
Ik test gewoon op mijn werk. Stelt toch niks voor? Ik stop zo'n stick in mijn tas en ga met tas naar het toilet waar ik dan 3 minuten blijf zitten. En dan weer over tot de orde van de dag.
Ik heb begin augustus mijn psychologische en medische gesprekken bij Geertgen, ik ben heel benieuwd. Hoe kan ik me hier het beste op voorbereiden? Ik heb inmiddels wel besloten niet voor eiceldonatie te gaan. Het is voor mij een brug te ver, hoewel het 'terug doen' wel iets heeft, maar niet genoeg om op 2 uur rijden afstand een IVF-traject voor in te gaan. Is praktisch gezien amper mogelijk.
Ik ga dus de wachtlijst op. Dat wordt dus meer dan een jaar wachten... Maar ik ben ondertussen met een donor bezig. Wel eentje met de nodige hindernissen, daarom blijf ik op 2 paarden wedden, donor en Geertgen.
Mijn donor heeft vrijdag bij me gegeten en we zijn echt dikke maatjes aan het worden. We zitten enorm op 1 lijn en zien het veelal hetzelfde voor ons. We hebben zelfs namen bedacht, haha. Misschien lopen we iets te hard van stapel...
zondag 25 juli 2010 om 19:13
November 2009 heb ik de laatste gesprekken gehad bij Geertgen. Afgesproken is toen dat ik November 2010 weer contact met ze opneem. Dan sta ik dus een jaar op de wachtlijst & krijg ik te horen hoeveel langer het nog gaat duren. 1 November hang ik dus aan de lijn
Bij Rijnstate gaat het naar mijn idee wat sneller. Ergens in het eerste kwartaal van 2011 sta ik boven aan de wachtlijst. Ook is de procedure in Arnhem naar mijn idee duidelijker & klantgerichter. Heb het idee er meer serieus genomen te worden. Bij de 1e afspraak is er bv al meteen een bloedtest (chlamydia) gedaan, terwijl ze daar bij Geertgen mee wachten totdat je bovenaan de wachtlijst staat .
Maar ach, we zien wel hoe alles loopt... Ben er, in m'n hoofd, wel vrij veel mee bezig. Ook puur praktisch. Zoals bv mijn zoektocht naar regelmatig werk. Ik werk nl in de zorg & tot voor kort werkte ik onregelmatig. Niet te doen als je straks de hulp van een kinderdagverblijf nodig hebt. Dus nu werk ik per 01-07 in de dagbesteding. Al dat soort stappen neem ik concreet met 1 doel voor ogen... Voelt goed!
@ Superwoman. Je hoeft je eigenlijk niet voor te bereiden op de gesprekken. Er wordt besproken wat de mogelijkheden zijn, alles wordt duidelijk uitgelegd. Hou er wel rekening mee dat de afspraken daar altijd enorm uit lopen. Zal je vast al wel ergens gelezen hebben hier, maar het is echt zo.
Bij Rijnstate gaat het naar mijn idee wat sneller. Ergens in het eerste kwartaal van 2011 sta ik boven aan de wachtlijst. Ook is de procedure in Arnhem naar mijn idee duidelijker & klantgerichter. Heb het idee er meer serieus genomen te worden. Bij de 1e afspraak is er bv al meteen een bloedtest (chlamydia) gedaan, terwijl ze daar bij Geertgen mee wachten totdat je bovenaan de wachtlijst staat .
Maar ach, we zien wel hoe alles loopt... Ben er, in m'n hoofd, wel vrij veel mee bezig. Ook puur praktisch. Zoals bv mijn zoektocht naar regelmatig werk. Ik werk nl in de zorg & tot voor kort werkte ik onregelmatig. Niet te doen als je straks de hulp van een kinderdagverblijf nodig hebt. Dus nu werk ik per 01-07 in de dagbesteding. Al dat soort stappen neem ik concreet met 1 doel voor ogen... Voelt goed!
@ Superwoman. Je hoeft je eigenlijk niet voor te bereiden op de gesprekken. Er wordt besproken wat de mogelijkheden zijn, alles wordt duidelijk uitgelegd. Hou er wel rekening mee dat de afspraken daar altijd enorm uit lopen. Zal je vast al wel ergens gelezen hebben hier, maar het is echt zo.
zondag 25 juli 2010 om 21:09
@Superwoman, Het is natuurlijk ook geen probleem om op het werk te testen met een midstreamtest, maar ik zie mezelf nog niet met bekertjes in de weer op het werk. Dus vandaar mijn vraag over midstream of dipsticktesten
Je hoeft je niet echt voor te bereiden voor de gesprekken bij Geertgen hoor. Het belangrijkste is dat je gewoon jezelf bent en uitlegt waarom je voor deze keuze gaat en hoe je leven er een beetje uitziet. Met name over je vangnet enz. Het viel mij enorm mee in elk geval. Maakte me er drukker om dan had gehoeven.
@Sun, dus je staat al enige tijd op de lijst bij Geertgen. Ik sta er nog niet zo lang op en heb aangegeven zelf niet aan wederkering te gaan doen ivm de gezondheid van mijn eierstokken. Wellicht dat ik wel een donor wilde zoeken die wil doneren zonder dat ik het zaad daarvan krijg. Maar tot op heden heb ik nog niemand gevonden die dat wil gaan doen. Dacht even dat ik wel iemand had, maar dat gaat toch niet door. Ik wil ze dus van de week even bellen wat er gaat gebeuren als ik niemand kan vinden. Ben benieuwd wat het antwoord zal zijn.
Ik kan me voorstellen dat het helpt om alvast concreter te worden qua dagelijkse dingen. Zelf werk ik al parttime, maar ik ga toch wat meer uurtjes werken om financieel meer ruimte te creeëren. Zoals ik al zei ben ik ook al op zoek naar een grotere auto en ondertussen krijg ik al een en ander aan spullen van familieleden die zelf uit de kleine kinderen zijn; duplo, beddengoed voor een ledikant, trappelzakken, hobbelpaard, campingbedje en fietszitjes. Haha, hoezo zijn ze supportive?!
Je hoeft je niet echt voor te bereiden voor de gesprekken bij Geertgen hoor. Het belangrijkste is dat je gewoon jezelf bent en uitlegt waarom je voor deze keuze gaat en hoe je leven er een beetje uitziet. Met name over je vangnet enz. Het viel mij enorm mee in elk geval. Maakte me er drukker om dan had gehoeven.
@Sun, dus je staat al enige tijd op de lijst bij Geertgen. Ik sta er nog niet zo lang op en heb aangegeven zelf niet aan wederkering te gaan doen ivm de gezondheid van mijn eierstokken. Wellicht dat ik wel een donor wilde zoeken die wil doneren zonder dat ik het zaad daarvan krijg. Maar tot op heden heb ik nog niemand gevonden die dat wil gaan doen. Dacht even dat ik wel iemand had, maar dat gaat toch niet door. Ik wil ze dus van de week even bellen wat er gaat gebeuren als ik niemand kan vinden. Ben benieuwd wat het antwoord zal zijn.
Ik kan me voorstellen dat het helpt om alvast concreter te worden qua dagelijkse dingen. Zelf werk ik al parttime, maar ik ga toch wat meer uurtjes werken om financieel meer ruimte te creeëren. Zoals ik al zei ben ik ook al op zoek naar een grotere auto en ondertussen krijg ik al een en ander aan spullen van familieleden die zelf uit de kleine kinderen zijn; duplo, beddengoed voor een ledikant, trappelzakken, hobbelpaard, campingbedje en fietszitjes. Haha, hoezo zijn ze supportive?!
maandag 26 juli 2010 om 17:11
Zo weer terug van een super vakantie. Inmiddels weer beetje bijgelezen. Er is veel gebeurt jammer genoeg veel minder leuke dingen. Voor diegene bijdeze een hele dikke knuffel van mij.
Helaas bij mij ook minder leuke dingen. Zag het er naar uit dat de relatie met mijn ex vriend een nieuwe start zou gaan maken is dat niet meer het geval. Afstand was het breekpunt, gevoel zat goed maar hij heeft een enorme hekel aan reizen.Helaas helaas.
Dit even verwerken en dan verder met mijn zoektocht naar wat ik wil.
Helaas bij mij ook minder leuke dingen. Zag het er naar uit dat de relatie met mijn ex vriend een nieuwe start zou gaan maken is dat niet meer het geval. Afstand was het breekpunt, gevoel zat goed maar hij heeft een enorme hekel aan reizen.Helaas helaas.
Dit even verwerken en dan verder met mijn zoektocht naar wat ik wil.
maandag 26 juli 2010 om 20:54
Hee,
Misschien een late reactie, aangezien je dit vorig jaar al geplaatst heb. Maargoed hier mijn verhaal!
Ik ben dan welliswaar wat jonger maar wel een alleenstaande moeder. Tienermoeder zelfs! Ik ben nog maar 20 en ik heb een zoontje van 2 jaar oud Luca.
Nog voor dat ik wist dat ik zwanger was, was de relatie al uit.
Maar toch besloot ik het te houden uit eigen principes!
Ik heb nog anderhalf jaar bij mij moeder gewoond en daarna ben ik op mijzelf gaan wonen samen met de kleine.
Ik doe het nog steeds helemaal alleen, en ja het is zwaar. En je heb meer zorgen omdat je het niet met je man/vriend kan overleggen, of je kind even aan hem kan geven. Maar het gaat allemaal zo automatisch. Je past je onbewust aan, en het kind gaat ook automatisch in je ritme zitten. Het is toch dat moedergevoel/instinct denk ik waar iedereen het over heeft. Je weet wat je moet doen.
Ik werk nu zelf 2 dagen in de week en hij gaat dan naar het kinderdagverblijf! Voorheen werkte ik 5 dagen maar dat vond ik teveel worden, zowel voor mij als voor Luca. Ik zag hem alleen 's ochtends en 's avonds. En dat werd me wat teveel van het goede.
En als het je teveel word bel dan een vriend of vriendin, waar je even heerlijk tegen aan kan klagen. Of laat een avondje iemand oppassen zodat jij wat leuks kan doen. Ik doe dat zelf ook. Een avond per week komt een vriend oppassen en ga ik iets leuks doen met vriendinnen/vrienden.
En veel mensen trekken te snel een conclusie, over wat jij wel en niet moet doen of wel en niet kan. Dat deden ze bij mij ook. Van goh, waarom heb je het kind gehouden, het is zo'n verantwoordelijkheid die je niet aankan. Maar uiteindelijk weet jezelf heel goed wat je wel of niet aankan. En als jij denkt dat je hier aan toe bent, en graag een kindje wil, waarom niet??
Jij bent degene die hierin moet beslissen toch? En het zal ongetwijfeld een moeilijke beslissing zijn die je maakt. Maar volg je hart en je gevoel! Luca is het beste wat mij ooit is overkomen!
p.s.
Misschien heb je al de beslissing gemaakt hoor, maar ik dacht nou laat ik mijn verhaaltje even doen. Misschien heb je er wat aan!
Groetjes Thamara!
Misschien een late reactie, aangezien je dit vorig jaar al geplaatst heb. Maargoed hier mijn verhaal!
Ik ben dan welliswaar wat jonger maar wel een alleenstaande moeder. Tienermoeder zelfs! Ik ben nog maar 20 en ik heb een zoontje van 2 jaar oud Luca.
Nog voor dat ik wist dat ik zwanger was, was de relatie al uit.
Maar toch besloot ik het te houden uit eigen principes!
Ik heb nog anderhalf jaar bij mij moeder gewoond en daarna ben ik op mijzelf gaan wonen samen met de kleine.
Ik doe het nog steeds helemaal alleen, en ja het is zwaar. En je heb meer zorgen omdat je het niet met je man/vriend kan overleggen, of je kind even aan hem kan geven. Maar het gaat allemaal zo automatisch. Je past je onbewust aan, en het kind gaat ook automatisch in je ritme zitten. Het is toch dat moedergevoel/instinct denk ik waar iedereen het over heeft. Je weet wat je moet doen.
Ik werk nu zelf 2 dagen in de week en hij gaat dan naar het kinderdagverblijf! Voorheen werkte ik 5 dagen maar dat vond ik teveel worden, zowel voor mij als voor Luca. Ik zag hem alleen 's ochtends en 's avonds. En dat werd me wat teveel van het goede.
En als het je teveel word bel dan een vriend of vriendin, waar je even heerlijk tegen aan kan klagen. Of laat een avondje iemand oppassen zodat jij wat leuks kan doen. Ik doe dat zelf ook. Een avond per week komt een vriend oppassen en ga ik iets leuks doen met vriendinnen/vrienden.
En veel mensen trekken te snel een conclusie, over wat jij wel en niet moet doen of wel en niet kan. Dat deden ze bij mij ook. Van goh, waarom heb je het kind gehouden, het is zo'n verantwoordelijkheid die je niet aankan. Maar uiteindelijk weet jezelf heel goed wat je wel of niet aankan. En als jij denkt dat je hier aan toe bent, en graag een kindje wil, waarom niet??
Jij bent degene die hierin moet beslissen toch? En het zal ongetwijfeld een moeilijke beslissing zijn die je maakt. Maar volg je hart en je gevoel! Luca is het beste wat mij ooit is overkomen!
p.s.
Misschien heb je al de beslissing gemaakt hoor, maar ik dacht nou laat ik mijn verhaaltje even doen. Misschien heb je er wat aan!
Groetjes Thamara!
maandag 26 juli 2010 om 21:17
Hallo Thamara,
Bedankt voor je positieve verhaal! Het is altijd fijn om zulke verhalen te horen. Jij zal het nog moeilijker hebben gehad, omdat wij allemaal bewust er voor kiezen en ook de zaken (bijv. financieel en qua woonruimte) al op orde hebben.
Succes met de toekomst, maar dat zal vast wel lukken als ik je zo lees/hoor.
Groeten,
smart
Bedankt voor je positieve verhaal! Het is altijd fijn om zulke verhalen te horen. Jij zal het nog moeilijker hebben gehad, omdat wij allemaal bewust er voor kiezen en ook de zaken (bijv. financieel en qua woonruimte) al op orde hebben.
Succes met de toekomst, maar dat zal vast wel lukken als ik je zo lees/hoor.
Groeten,
smart
dinsdag 27 juli 2010 om 22:34
Misschien is het niks, maar Nova deed me vandaag aan dit topic denken:
http://www.novatv.nl/page ... dingen/7974/IVF-klinieken+onder+de+loep
IVF-klinieken die al dan niet alleenstaanden helpen. Er werd ook een site voor single moeders genoemd.
http://www.novatv.nl/page ... dingen/7974/IVF-klinieken+onder+de+loep
IVF-klinieken die al dan niet alleenstaanden helpen. Er werd ook een site voor single moeders genoemd.
vrijdag 30 juli 2010 om 16:32
Hey dames,
Het lijkt een beetje vakantie periode hier
Watervrouw, ik had het gemist, dus net even jouw linkje bekenen en ik deed een heel verrassende ontdekking... Ik ken van enige tijd geleden de vrouw die in het AMC werkt! Leuk om haar in die uitzending te zien! Het bracht me op het idee om weer eens contact met haar op te nemen. Dank je wel voor de link dus.
Smart, je vroeg laatst naar de testen. Ik gebruik dipsticks en met een bakje op het toilet op het werk vind ik ook zo'n gedoe. Dus ik test thuis. Meestal begin ik op dag 10 met 's avonds en dan iedere dag een paar uur vroeger tot ik iets rozigs begin te ontdekken of op de ochtend zit... dan ga ik vaker testen.
Meest duidelijk pieken meet ik vaak wel 's morgens, maar ook een paar keer 's avonds.
Hmm, jammer Mama03 dat ex niet wil reizen, afstand is niet handig nee. Nou ik hoop dat het lukt om de draad weer te vinden en op te pakken.
Leuk om jouw verhaal te lezen Thamara! Ik vind het een moedige keuze van je voor jouw leeftijd. Ik denk dat ik op die leeftijd een andere keuze had gemaakt, maar dan had ik er nu zeker wel veel spijt van gehad!
Hier is het verder rustig. Deze maand geen poging, dus weinig nieuws te melden.
Het lijkt een beetje vakantie periode hier
Watervrouw, ik had het gemist, dus net even jouw linkje bekenen en ik deed een heel verrassende ontdekking... Ik ken van enige tijd geleden de vrouw die in het AMC werkt! Leuk om haar in die uitzending te zien! Het bracht me op het idee om weer eens contact met haar op te nemen. Dank je wel voor de link dus.
Smart, je vroeg laatst naar de testen. Ik gebruik dipsticks en met een bakje op het toilet op het werk vind ik ook zo'n gedoe. Dus ik test thuis. Meestal begin ik op dag 10 met 's avonds en dan iedere dag een paar uur vroeger tot ik iets rozigs begin te ontdekken of op de ochtend zit... dan ga ik vaker testen.
Meest duidelijk pieken meet ik vaak wel 's morgens, maar ook een paar keer 's avonds.
Hmm, jammer Mama03 dat ex niet wil reizen, afstand is niet handig nee. Nou ik hoop dat het lukt om de draad weer te vinden en op te pakken.
Leuk om jouw verhaal te lezen Thamara! Ik vind het een moedige keuze van je voor jouw leeftijd. Ik denk dat ik op die leeftijd een andere keuze had gemaakt, maar dan had ik er nu zeker wel veel spijt van gehad!
Hier is het verder rustig. Deze maand geen poging, dus weinig nieuws te melden.
zaterdag 31 juli 2010 om 17:29
zondag 1 augustus 2010 om 15:08
Ah oke, en jullie gaan het via ziekenhuis doen?
Ik heb overigens ook onlangs formulieren gekregen van AMC, na telefonisch overleg alleen voor de vrouw. Ik wil namelijk voor mezelf en mijn vruchtbaarheid wat laten onderzoeken. Dus ik die ingestuurd, krijg ik ze terug met nu ook een vragenlijst voor de man. Dat ik ide ook ingevuld moet retourneren. Hmpf#%&
Maar goed, jammer van hindernissen, maar ik geloof dat dat er wel bijhoort in dit avontuur. En verder klinkt jouw donor als een goed match!
Ik heb overigens ook onlangs formulieren gekregen van AMC, na telefonisch overleg alleen voor de vrouw. Ik wil namelijk voor mezelf en mijn vruchtbaarheid wat laten onderzoeken. Dus ik die ingestuurd, krijg ik ze terug met nu ook een vragenlijst voor de man. Dat ik ide ook ingevuld moet retourneren. Hmpf#%&
Maar goed, jammer van hindernissen, maar ik geloof dat dat er wel bijhoort in dit avontuur. En verder klinkt jouw donor als een goed match!
zondag 1 augustus 2010 om 18:19
Jeetje Superwoman, spannende ontwikkelingen hoor! Bijzonder ook om te lezen hoe jij het met de donor aan het regelen bent. Elkaar leren kennen, vrienden worden en dan de donor een rol in de opvoeding geven. Zo staat iedereen er toch heel anders in. Ook al zijn we met hetzelfde bezig..
Jive, mijn ervaring is ook dat ziekenhuizen en andere instanties totaal niet op alleenstaande vrouwen ingesteld zijn. Overal werd me naar mijn partner gevraagd, terwijl ik overal duidelijk vermeld had dat ik alleenstaand was.
En Tamara, idd, wat een dapper verhaal. Zo jong en in een hele andere situatie dan waar de meeste van ons nu in zitten. Wel erg fijn om je verhaal te lezen. Dank je dat je dat wilde delen met ons.
Heb inmiddels ook de goedkope dipsticks van die site gekocht en ga vanaf morgen weer testen. Het wachten is nu wanneer de eisprong weer op gang komt na de curettage. Maar dan ga ik er ook meteen weer voor. Hopen dat de eisprong niet te snel komt, want mijn donor is nu nog met vakantie... En het moet ook weer niet te lang duren, want ik heb onverwacht ook nog een vakantie in september geboekt. Met een beetje pech, 'mis' ik twee eisprongen, met veel mazzel kan ik ze allebeide nog 'meepakken'.
Jive, mijn ervaring is ook dat ziekenhuizen en andere instanties totaal niet op alleenstaande vrouwen ingesteld zijn. Overal werd me naar mijn partner gevraagd, terwijl ik overal duidelijk vermeld had dat ik alleenstaand was.
En Tamara, idd, wat een dapper verhaal. Zo jong en in een hele andere situatie dan waar de meeste van ons nu in zitten. Wel erg fijn om je verhaal te lezen. Dank je dat je dat wilde delen met ons.
Heb inmiddels ook de goedkope dipsticks van die site gekocht en ga vanaf morgen weer testen. Het wachten is nu wanneer de eisprong weer op gang komt na de curettage. Maar dan ga ik er ook meteen weer voor. Hopen dat de eisprong niet te snel komt, want mijn donor is nu nog met vakantie... En het moet ook weer niet te lang duren, want ik heb onverwacht ook nog een vakantie in september geboekt. Met een beetje pech, 'mis' ik twee eisprongen, met veel mazzel kan ik ze allebeide nog 'meepakken'.
zondag 1 augustus 2010 om 21:52
Hallo allemaal,
Langzaam begint het hier weer wat drukker te worden haha, het was wel rustig de afgelopen weken.
Eigenlijk heb ik ook weinig nieuws. Zit de laatste tijd heel bewust te denken wat ik nu wil, of ik niet toch even moet wachten. Komt denk ik omdat het zomer is, want ik weet dat als de dagen korter worden en je weer meer binnen zit, ik weer dieper op de zaak in ga. Komt goed dus.
@ Jive, wat een organisatie weer! Ongelooflijk dat het in deze tijd nog zo er aan toe gaat. Wie weet zorgen wij met elkaar nog voor een doorbraak. Misschien moeten we een eigen soap gaan opzetten of gezamelijk een boek moeten schrijven Wie weet springen organisaties dan wel in op de term single-met-kinderwens-en-plan/poging-tot-uitvoer.
@Malaika, wat spannend allemaal. Voel je je al wel weer sterk genoeg om te gaan beginnen? Ik duim voor je dat je de 2 sprongen nog mee kan pikken. Laat je even weten tzt wanneer je op vakantie gaat? Dan proberen we de meet daarom heen te plannen.
@Superwoman, klinkt alsof je er goed over na hebt gedacht en dat je écht een goede klik hebt met de donor. Logisch dat je er niets over wil vertellen (ook al ben ik nu wel nieuwsgierig ) maar ik hoop dat de onderzoeken voorspoedig verlopen.
Ik ga op tijd naar bed, morgen begint er weer een nieuwe werkweek...
Langzaam begint het hier weer wat drukker te worden haha, het was wel rustig de afgelopen weken.
Eigenlijk heb ik ook weinig nieuws. Zit de laatste tijd heel bewust te denken wat ik nu wil, of ik niet toch even moet wachten. Komt denk ik omdat het zomer is, want ik weet dat als de dagen korter worden en je weer meer binnen zit, ik weer dieper op de zaak in ga. Komt goed dus.
@ Jive, wat een organisatie weer! Ongelooflijk dat het in deze tijd nog zo er aan toe gaat. Wie weet zorgen wij met elkaar nog voor een doorbraak. Misschien moeten we een eigen soap gaan opzetten of gezamelijk een boek moeten schrijven Wie weet springen organisaties dan wel in op de term single-met-kinderwens-en-plan/poging-tot-uitvoer.
@Malaika, wat spannend allemaal. Voel je je al wel weer sterk genoeg om te gaan beginnen? Ik duim voor je dat je de 2 sprongen nog mee kan pikken. Laat je even weten tzt wanneer je op vakantie gaat? Dan proberen we de meet daarom heen te plannen.
@Superwoman, klinkt alsof je er goed over na hebt gedacht en dat je écht een goede klik hebt met de donor. Logisch dat je er niets over wil vertellen (ook al ben ik nu wel nieuwsgierig ) maar ik hoop dat de onderzoeken voorspoedig verlopen.
Ik ga op tijd naar bed, morgen begint er weer een nieuwe werkweek...
maandag 2 augustus 2010 om 19:55
Vraagje aan de dames met "bekende" donor. Hoe hebben jullie die gevonden. Is het een echte bekende of hebben jullie ze leren kennen via een site of zo.
Ik ga mezelf langszaam voorbereiden op een gesprek met mijn ouders over mijn plannen. Indien ik van hun hun steun krijg wil ik ook op zoek gaan naar een donor.Voor het dan mogelijk zover is ben je ook wel een poos verder. Ik wil ook graag een donor met een vaderrol maar ja je plukt niet zomaar iemand van straat.
Ik ga mezelf langszaam voorbereiden op een gesprek met mijn ouders over mijn plannen. Indien ik van hun hun steun krijg wil ik ook op zoek gaan naar een donor.Voor het dan mogelijk zover is ben je ook wel een poos verder. Ik wil ook graag een donor met een vaderrol maar ja je plukt niet zomaar iemand van straat.
maandag 2 augustus 2010 om 21:49
@ mama03: Ik heb mijn bekende donor via een vriendin gevonden, die vertelde ik van mijn plannen en zij schreeuwde het uit: 'Maar dat wil X ook heeeeeel graag!' En zo kwam van het een het ander en wachten we nu op een intake bij het AMC (en hebben we al babynamen bedacht, haha).
Aangezien ik met een bekende donor in zee ga, lijkt het mij slim het een en ander op papier te zetten. Moet dat via een notaris of kan je net zo goed zelf iets op papier zetten en handtekening eronder?
Aangezien ik met een bekende donor in zee ga, lijkt het mij slim het een en ander op papier te zetten. Moet dat via een notaris of kan je net zo goed zelf iets op papier zetten en handtekening eronder?
dinsdag 3 augustus 2010 om 01:09
Ook ik heb een bekende donor gevonden. Via de site verlangennaareenkind.nl
Het rare is dat ik nu opeens heel erg met een knoop in mijn maag zit. De bekende donor heeft al 4 kinderen en heeft verteld dat hij tot een maximum van 25 kinderen kan gaan.
24 halfbroertjes en halfzusje kan ik dat mijn kind wel aandoen?
Ik weet het nu opeens niet meer. Misschien moet ik toch nog zoeken naar de ideale man. Waarom heb ik de afgelopen jaar steeds gedacht dat ik bewust alleen wilde en maak ik daar nu hierdoor opeens zo;n probleem van?
Het rare is dat ik nu opeens heel erg met een knoop in mijn maag zit. De bekende donor heeft al 4 kinderen en heeft verteld dat hij tot een maximum van 25 kinderen kan gaan.
24 halfbroertjes en halfzusje kan ik dat mijn kind wel aandoen?
Ik weet het nu opeens niet meer. Misschien moet ik toch nog zoeken naar de ideale man. Waarom heb ik de afgelopen jaar steeds gedacht dat ik bewust alleen wilde en maak ik daar nu hierdoor opeens zo;n probleem van?
dinsdag 3 augustus 2010 om 18:40
Ook ik heb mijn donor via de site verlangennaareenkind.nl gevonden. Mijn donor heeft nog geen kinderen, is ook nog redelijk jong, en heeft voor zichzelf gesteld dat hij maximaal vier vrouwen wil helpen. Mijn eventuele kind zal dus maximaal vier halfzusjes of -broertjes krijgen. Plus de kinderen die hij zelf nog krijgt.
Wij hebben samen een contract opgesteld. Via internet kun je basis contracten downloaden die je dan zelf naar wens aanpassen kan. Ik heb begrepen dat het geen toegevoegde waarde heeft om het bij een notaris vast te leggen. Wettelijk gezien schijnt zo'n contract niet echt waarde te hebben. Het is wel belangrijk dat duidelijk is dat het kind via inseminatie verwekt is. En in mijn geval (ik wil dat de donor geen rol gaat spelen in de opvoeding) is het dan ook van belang dat de donor echt geen contact met het kind heeft. Maar goed, dit heb ik ook allemaal maar 'van horen zeggen' en op internet zoeken.
Wij hebben samen een contract opgesteld. Via internet kun je basis contracten downloaden die je dan zelf naar wens aanpassen kan. Ik heb begrepen dat het geen toegevoegde waarde heeft om het bij een notaris vast te leggen. Wettelijk gezien schijnt zo'n contract niet echt waarde te hebben. Het is wel belangrijk dat duidelijk is dat het kind via inseminatie verwekt is. En in mijn geval (ik wil dat de donor geen rol gaat spelen in de opvoeding) is het dan ook van belang dat de donor echt geen contact met het kind heeft. Maar goed, dit heb ik ook allemaal maar 'van horen zeggen' en op internet zoeken.
dinsdag 3 augustus 2010 om 22:30
quote:malaika2 schreef op 03 augustus 2010 @ 18:40:
Ook ik heb mijn donor via de site verlangennaareenkind.nl gevonden. Mijn donor heeft nog geen kinderen, is ook nog redelijk jong, en heeft voor zichzelf gesteld dat hij maximaal vier vrouwen wil helpen. Mijn eventuele kind zal dus maximaal vier halfzusjes of -broertjes krijgen. Plus de kinderen die hij zelf nog krijgt.
Wij hebben samen een contract opgesteld. Via internet kun je basis contracten downloaden die je dan zelf naar wens aanpassen kan. Ik heb begrepen dat het geen toegevoegde waarde heeft om het bij een notaris vast te leggen. Wettelijk gezien schijnt zo'n contract niet echt waarde te hebben. Het is wel belangrijk dat duidelijk is dat het kind via inseminatie verwekt is. En in mijn geval (ik wil dat de donor geen rol gaat spelen in de opvoeding) is het dan ook van belang dat de donor echt geen contact met het kind heeft. Maar goed, dit heb ik ook allemaal maar 'van horen zeggen' en op internet zoeken.
*valt even binnen want leest iets over contracten*
Ik weet niet precies wat de inhoud is van het contract dat je met de donor opstelt maar contract is contract, mondeling op servetblaadje of netjes op papier. De inhoud is dan gewoon juridisch geldig. (of doel jij op de vraag of naleving van het contract te handhaven is/af te dwingen is via de rechter? )
Ook ik heb mijn donor via de site verlangennaareenkind.nl gevonden. Mijn donor heeft nog geen kinderen, is ook nog redelijk jong, en heeft voor zichzelf gesteld dat hij maximaal vier vrouwen wil helpen. Mijn eventuele kind zal dus maximaal vier halfzusjes of -broertjes krijgen. Plus de kinderen die hij zelf nog krijgt.
Wij hebben samen een contract opgesteld. Via internet kun je basis contracten downloaden die je dan zelf naar wens aanpassen kan. Ik heb begrepen dat het geen toegevoegde waarde heeft om het bij een notaris vast te leggen. Wettelijk gezien schijnt zo'n contract niet echt waarde te hebben. Het is wel belangrijk dat duidelijk is dat het kind via inseminatie verwekt is. En in mijn geval (ik wil dat de donor geen rol gaat spelen in de opvoeding) is het dan ook van belang dat de donor echt geen contact met het kind heeft. Maar goed, dit heb ik ook allemaal maar 'van horen zeggen' en op internet zoeken.
*valt even binnen want leest iets over contracten*
Ik weet niet precies wat de inhoud is van het contract dat je met de donor opstelt maar contract is contract, mondeling op servetblaadje of netjes op papier. De inhoud is dan gewoon juridisch geldig. (of doel jij op de vraag of naleving van het contract te handhaven is/af te dwingen is via de rechter? )
dinsdag 3 augustus 2010 om 23:12
Ik doel inderdaad op de vraag of naleving van het contract te handhaven is/af te dwingen is via de rechter. Ik heb begrepen dat het contract dan kan helpen, maar niet bindend is. Als blijkt dat het kind via gemeenschap verwekt is, of dat mijn donor het kind regelmatig ziet, dan stelt zo'n contract niet zoveel meer voor. Als bijvoorbeeld mijn donor ineens toch een rol wil spelen in het ouderschap, of dat ik ineens besluit dat hij dat moet doen. Toch? Of heb ik dat verkeerd begrepen? Ik ben geen juriste en heb hier ook geen kaas van gegeten...
dinsdag 3 augustus 2010 om 23:50
quote:malaika2 schreef op 03 augustus 2010 @ 18:40:
Ook ik heb mijn donor via de site verlangennaareenkind.nl gevonden. Mijn donor heeft nog geen kinderen, is ook nog redelijk jong, en heeft voor zichzelf gesteld dat hij maximaal vier vrouwen wil helpen. Mijn eventuele kind zal dus maximaal vier halfzusjes of -broertjes krijgen. Plus de kinderen die hij zelf nog krijgt.
Hmm dat lijkt me toch wel beter. Misschien moet ik toch maar even doorzoeken. Stom misschien maar ik val er opeens zo over dat ik aan alles twijfel en zelfs weer snel aan het daten ben begonnen.
Ook ik heb mijn donor via de site verlangennaareenkind.nl gevonden. Mijn donor heeft nog geen kinderen, is ook nog redelijk jong, en heeft voor zichzelf gesteld dat hij maximaal vier vrouwen wil helpen. Mijn eventuele kind zal dus maximaal vier halfzusjes of -broertjes krijgen. Plus de kinderen die hij zelf nog krijgt.
Hmm dat lijkt me toch wel beter. Misschien moet ik toch maar even doorzoeken. Stom misschien maar ik val er opeens zo over dat ik aan alles twijfel en zelfs weer snel aan het daten ben begonnen.