Kinderen
alle pijlers
34 single EN rammelde eierstokken...wat nu??
maandag 9 augustus 2010 om 11:02
Tja wat wil ik nou eigenlijk met deze post...hmmm niet echt duidelijk voor me...misschien zijn er andere ladies die het herkennen en misschien ervaringe, tips, trucs etc hebben
Ben dus een single ladie van 34 met koophuis, goede vaste baan, helaas geen geschikte partner en als ik dan bij mijn vriendinnen kom die een kleine hebben word ik toch helemaal overspoeld met moedergevoelens...wil ook!!! Dan schieten er allerlei gedachtes door mijn hoofd over single mams worden etc maar vraag me af..zijn er hier ladies die hier bewust voor hebben gekozen?? En zo ja, hoe, wie, wat waar enz enz....
Alle informatie en ervaringen welkom!!
Thanxs!!
Ben dus een single ladie van 34 met koophuis, goede vaste baan, helaas geen geschikte partner en als ik dan bij mijn vriendinnen kom die een kleine hebben word ik toch helemaal overspoeld met moedergevoelens...wil ook!!! Dan schieten er allerlei gedachtes door mijn hoofd over single mams worden etc maar vraag me af..zijn er hier ladies die hier bewust voor hebben gekozen?? En zo ja, hoe, wie, wat waar enz enz....
Alle informatie en ervaringen welkom!!
Thanxs!!
maandag 9 augustus 2010 om 11:13
die lopen hier wel rond, dus de tips komen vanzelf.
Een kindje is leuk, maar heb je al nagedacht over de praktische zaken?
Wil je minder werken en kom je dan uit met je inkomen?
Je zal in alles alleen staan met je kind, ook als je kind dag en nacht ziek is/huilt. Hoeveel kun je hebben?
Heb je achtervang (je eigen moeder, zussen, vriendinnen), want kinderen en werk combineren niet altijd even lekker, zeker als de opvang dicht is vanwege vakantie/week tussen kerst en oudjaar/ of een ziek kind niet kunnen opvangen.
Een kindje is leuk, maar heb je al nagedacht over de praktische zaken?
Wil je minder werken en kom je dan uit met je inkomen?
Je zal in alles alleen staan met je kind, ook als je kind dag en nacht ziek is/huilt. Hoeveel kun je hebben?
Heb je achtervang (je eigen moeder, zussen, vriendinnen), want kinderen en werk combineren niet altijd even lekker, zeker als de opvang dicht is vanwege vakantie/week tussen kerst en oudjaar/ of een ziek kind niet kunnen opvangen.
maandag 9 augustus 2010 om 11:26
quote:EvyChicky schreef op 09 augustus 2010 @ 11:25:
Thanks Sarah Scoot, ben me gelijk aan het inlezen
Enne Starshine....ik ben nog lang niet zover hoor, maar ja het houdt me bezig en benieuwd hoe anderen hiermee omgaan....
Thanks again!IC, ik wil maar zeggen dat er ook een flinke downside aan kinderen zit.
Thanks Sarah Scoot, ben me gelijk aan het inlezen
Enne Starshine....ik ben nog lang niet zover hoor, maar ja het houdt me bezig en benieuwd hoe anderen hiermee omgaan....
Thanks again!IC, ik wil maar zeggen dat er ook een flinke downside aan kinderen zit.
maandag 9 augustus 2010 om 11:31
quote:Starshine schreef op 09 augustus 2010 @ 11:26:
[...]
IC, ik wil maar zeggen dat er ook een flinke downside aan kinderen zit.Voor een deel heb je dezelfde problemen ook als je met een partner kinderen krijgt. Tuurlijk, sommige zaken zijn makkelijker te regelen, maar als je bijv allebei werkt heb je ook een probleem als je kind ziek wordt of de opvang weer es een week dicht is vanwege kerst.
[...]
IC, ik wil maar zeggen dat er ook een flinke downside aan kinderen zit.Voor een deel heb je dezelfde problemen ook als je met een partner kinderen krijgt. Tuurlijk, sommige zaken zijn makkelijker te regelen, maar als je bijv allebei werkt heb je ook een probleem als je kind ziek wordt of de opvang weer es een week dicht is vanwege kerst.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 9 augustus 2010 om 11:38
Eens met Solomio, ik ben vanaf mijn zwangerschap single moeder (mijn zoon is 6) en ben van plan dat te blijven, en in praktijk heb ik geen zwaardere of meer problemen dan mijn vrienden met even oude kinderen die met zijn tweeën zijn. Mijn leven is eigenlijk precies hetzelfde als dat van hen, ik heb alleen geen partner.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 augustus 2010 om 11:48
quote:Solomio schreef op 09 augustus 2010 @ 11:31:
[...]
Voor een deel heb je dezelfde problemen ook als je met een partner kinderen krijgt. Tuurlijk, sommige zaken zijn makkelijker te regelen, maar als je bijv allebei werkt heb je ook een probleem als je kind ziek wordt of de opvang weer es een week dicht is vanwege kerst.
Dat is wel zo, maar met z'n tweeën zijn er wel meer mogelijkheden. Bij ziekte en opvangtroubles, kunnen we om de beurt vrijnemen. Bij gebroken nachten kun je de nachten verdelen.
En wat als je zelf als ouder ziek wordt?
Ook vind ik het erg fijn dat ik moeilijke beslissingen (zoals we die vaak over onze zoon met autisme moeten nemen) met mijn man kan bespreken. Dat kan uiteraard ook met mijn moeder of een vriendin, maar ja, hij is de vader en heeft een even groot 'belang' in onze zoon als ik.
Alleenstaande moeder zijn is zeker niet onmogelijk (mijn eigen moeder was alleenstaand), maar ik wil alleen aangeven dat TO ook over de nadelen moet denken (net zoals niet-alleenstaande ouders dat ook moeten doen).
[...]
Voor een deel heb je dezelfde problemen ook als je met een partner kinderen krijgt. Tuurlijk, sommige zaken zijn makkelijker te regelen, maar als je bijv allebei werkt heb je ook een probleem als je kind ziek wordt of de opvang weer es een week dicht is vanwege kerst.
Dat is wel zo, maar met z'n tweeën zijn er wel meer mogelijkheden. Bij ziekte en opvangtroubles, kunnen we om de beurt vrijnemen. Bij gebroken nachten kun je de nachten verdelen.
En wat als je zelf als ouder ziek wordt?
Ook vind ik het erg fijn dat ik moeilijke beslissingen (zoals we die vaak over onze zoon met autisme moeten nemen) met mijn man kan bespreken. Dat kan uiteraard ook met mijn moeder of een vriendin, maar ja, hij is de vader en heeft een even groot 'belang' in onze zoon als ik.
Alleenstaande moeder zijn is zeker niet onmogelijk (mijn eigen moeder was alleenstaand), maar ik wil alleen aangeven dat TO ook over de nadelen moet denken (net zoals niet-alleenstaande ouders dat ook moeten doen).
maandag 9 augustus 2010 om 11:50
Het hangt ook erg af van hoe je er zelf instaat, ik ben bewust alleenstaand moeder en vind het juist prettig dat ik al die moeilijke beslissingen (2 zoons met autisme) zelf kan nemen. geen overleg, geen eventuele onenigheid, gewoon, ik beslis. Maar goed, ik ben niet voor niks alleenstaand moeder geworden. Ben niet zo van de overleggerige.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 9 augustus 2010 om 12:05
Weer eens met Solomio. Ben ook niet zo overleggerig en vind het juist fijn dat ik niet ook nog eens rekening moet houden met iemand die ook een belang heeft. Ik bespreek zorgen uiteraard wel met anderen, maar uiteindelijk vaar ik blind op mezelf en dat vind ik wel prettig. Ik moet er niet aan denken dat je bijvoorbeeld over dingen als namen, welke school, wat voor sport etcetera altijd nog iemand hebt die daar ook wat over te zeggen heeft .
Am Yisrael Chai!
maandag 9 augustus 2010 om 12:07
maandag 9 augustus 2010 om 12:12
quote:Starshine schreef op 09 augustus 2010 @ 12:05:
Tja, iedereen is anders hè.Juist daarom vind ik jouw reacties erg tricky, want volledig ingegeven door het standaard-plaatje en dat bestaat nou juist niet bij TO.
Tja, iedereen is anders hè.Juist daarom vind ik jouw reacties erg tricky, want volledig ingegeven door het standaard-plaatje en dat bestaat nou juist niet bij TO.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 9 augustus 2010 om 12:15
ik geef alleen een aantal dingen waar ze eens over kan denken. Als zij tot de conclusie komt dat ze ook niet overleggerigs is, prima. Ik zeg ook niet of ze het moet doen of laten, alleen nadenken over allerlei scenarios en hoe ze dat dan alleen gaat opknappen.
Ik weet niet hoe TO in elkaar steekt, net zo min als jij dat weet. Lijkt me logisch dat we allemaal dus reacties geven die voortkomen uit onze eigen situaties en/of karakters.
Ik weet niet hoe TO in elkaar steekt, net zo min als jij dat weet. Lijkt me logisch dat we allemaal dus reacties geven die voortkomen uit onze eigen situaties en/of karakters.
maandag 9 augustus 2010 om 12:17
Woow, ik kijk weer even bij mijn topic en zie toch wel veel reactie's
Thanks iedereen, ik wilde het ook kwijt om dus eens te kijken hoe anderen dit hebben gedaan, willen doen, of juist niet....het is niet zo dat ik NU ineens iets wil doen maar wil me wel gaan verdiepen hoe en of wat...tja wordt ook niet jonger en als ik kijk naar de relatie's die ik heb gehad sta ik ook niet te juichen...en voorlopig ben ik zo klaar met de mannen. Ik ben voor mezelf gewoon aan het kijken wat "mijn" mogelijkheden zijn.....
*nog steeds druk aan het lezen op ander topic*....*en ook nog werken tussendoor*....
Thanks iedereen, ik wilde het ook kwijt om dus eens te kijken hoe anderen dit hebben gedaan, willen doen, of juist niet....het is niet zo dat ik NU ineens iets wil doen maar wil me wel gaan verdiepen hoe en of wat...tja wordt ook niet jonger en als ik kijk naar de relatie's die ik heb gehad sta ik ook niet te juichen...en voorlopig ben ik zo klaar met de mannen. Ik ben voor mezelf gewoon aan het kijken wat "mijn" mogelijkheden zijn.....
*nog steeds druk aan het lezen op ander topic*....*en ook nog werken tussendoor*....
maandag 9 augustus 2010 om 12:17
quote:fashionvictim schreef op 09 augustus 2010 @ 12:05:
Weer eens met Solomio. Ben ook niet zo overleggerig en vind het juist fijn dat ik niet ook nog eens rekening moet houden met iemand die ook een belang heeft. Ik bespreek zorgen uiteraard wel met anderen, maar uiteindelijk vaar ik blind op mezelf en dat vind ik wel prettig. Ik moet er niet aan denken dat je bijvoorbeeld over dingen als namen, welke school, wat voor sport etcetera altijd nog iemand hebt die daar ook wat over te zeggen heeft .'die ander' (de vader) is niet een vreemde waarmee je moet overleggen, en wie zegt dat overleggen over je eigen kind zware onderhandelingen zijn met tegengestelde belangen? Je laat het heel zwaar klinken als je met zijn twee je kind opvoedt, alsof die vader een soort blok aan het been is, die jouw ideeen in de war gaat schoppen. Mijn broer is een toegewijde papa, ik denk dat mijn schoonzus het bijzonder prettig vindt om een partner aan haar zijde te hebben, die vanuit hetzelfde standpunt (de ouder zijn) hun kind opvoedt en verzorgt.
Weer eens met Solomio. Ben ook niet zo overleggerig en vind het juist fijn dat ik niet ook nog eens rekening moet houden met iemand die ook een belang heeft. Ik bespreek zorgen uiteraard wel met anderen, maar uiteindelijk vaar ik blind op mezelf en dat vind ik wel prettig. Ik moet er niet aan denken dat je bijvoorbeeld over dingen als namen, welke school, wat voor sport etcetera altijd nog iemand hebt die daar ook wat over te zeggen heeft .'die ander' (de vader) is niet een vreemde waarmee je moet overleggen, en wie zegt dat overleggen over je eigen kind zware onderhandelingen zijn met tegengestelde belangen? Je laat het heel zwaar klinken als je met zijn twee je kind opvoedt, alsof die vader een soort blok aan het been is, die jouw ideeen in de war gaat schoppen. Mijn broer is een toegewijde papa, ik denk dat mijn schoonzus het bijzonder prettig vindt om een partner aan haar zijde te hebben, die vanuit hetzelfde standpunt (de ouder zijn) hun kind opvoedt en verzorgt.
maandag 9 augustus 2010 om 12:18
quote:Starshine schreef op 09 augustus 2010 @ 12:15:
ik geef alleen een aantal dingen waar ze eens over kan denken. Als zij tot de conclusie komt dat ze ook niet overleggerigs is, prima. Ik zeg ook niet of ze het moet doen of laten, alleen nadenken over allerlei scenarios en hoe ze dat dan alleen gaat opknappen.
Ik weet niet hoe TO in elkaar steekt, net zo min als jij dat weet. Lijkt me logisch dat we allemaal dus reacties geven die voortkomen uit onze eigen situaties en/of karakters.Maar soms is dat toch niet handig, want jij hebt geen ervaring met hoe het is om alleenstaand moeder te zijn, jij hebt alleen een idee hoe het is en dat idee is zwaar vertekend door jouw eigen situatie en die is zó ver verwijderd van het alleenstaand moederschap dat ik denk dat je je er nauwelijks iets (reëels) bij kunt voorstellen.
ik geef alleen een aantal dingen waar ze eens over kan denken. Als zij tot de conclusie komt dat ze ook niet overleggerigs is, prima. Ik zeg ook niet of ze het moet doen of laten, alleen nadenken over allerlei scenarios en hoe ze dat dan alleen gaat opknappen.
Ik weet niet hoe TO in elkaar steekt, net zo min als jij dat weet. Lijkt me logisch dat we allemaal dus reacties geven die voortkomen uit onze eigen situaties en/of karakters.Maar soms is dat toch niet handig, want jij hebt geen ervaring met hoe het is om alleenstaand moeder te zijn, jij hebt alleen een idee hoe het is en dat idee is zwaar vertekend door jouw eigen situatie en die is zó ver verwijderd van het alleenstaand moederschap dat ik denk dat je je er nauwelijks iets (reëels) bij kunt voorstellen.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 9 augustus 2010 om 12:18
Nou ja, ze zijn in zoverre waardevol, vind ik, dat ze goed aangeven dat je niet alleen aan een kind moet beginnen als je het eigenlijk liever met zijn tweeën doet. Ik kan me voorstellen dat je het dan zwaar vindt (dat was ook jarenlang de standaard reactie van mensen als ik vertelde dat ik alleen was "oh, meid, wat zwaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar").
Ik heb het nooit als extra zwaar ofzo ervaren, want tja, ik was vanaf dag 1 alleen en in mijn hoofd was "om en om gebroken nachten" dus uberhaupt geen optie of scenario. In mijn hoofd was het gewoon zo "oh, baby is wakker, ik moet eruit". Je referentiekader is gewoon anders als je het bewust alleen doet. Dat verschil zie ik nu ook wel bij stellen met wie ik tegelijk kinderen heb gekregen die nu gaan scheiden, die vergelijken de situatie alleen met hoe het met zijn tweeën was en dragen dus altijd een soort verongelijktheid mee dat het nu allemaal zo veel zwaarder is.
Ik weet niet hoe het is om met zijn tweeën een kind te hebben, dus ik heb dat niet. En als ik weleens wél met een tweede volwassene en mijn kind samen ben, vind ik die tweede volwassene eigenlijk vooral in de weg lopen en lastig .
Ik heb het nooit als extra zwaar ofzo ervaren, want tja, ik was vanaf dag 1 alleen en in mijn hoofd was "om en om gebroken nachten" dus uberhaupt geen optie of scenario. In mijn hoofd was het gewoon zo "oh, baby is wakker, ik moet eruit". Je referentiekader is gewoon anders als je het bewust alleen doet. Dat verschil zie ik nu ook wel bij stellen met wie ik tegelijk kinderen heb gekregen die nu gaan scheiden, die vergelijken de situatie alleen met hoe het met zijn tweeën was en dragen dus altijd een soort verongelijktheid mee dat het nu allemaal zo veel zwaarder is.
Ik weet niet hoe het is om met zijn tweeën een kind te hebben, dus ik heb dat niet. En als ik weleens wél met een tweede volwassene en mijn kind samen ben, vind ik die tweede volwassene eigenlijk vooral in de weg lopen en lastig .
Am Yisrael Chai!
maandag 9 augustus 2010 om 12:20
quote:Igoneh schreef op 09 augustus 2010 @ 12:17:
[...]
'die ander' (de vader) is niet een vreemde waarmee je moet overleggen, en wie zegt dat overleggen over je eigen kind zware onderhandelingen zijn met tegengestelde belangen? Je laat het heel zwaar klinken als je met zijn twee je kind opvoedt, alsof die vader een soort blok aan het been is, die jouw ideeen in de war gaat schoppen. Mijn broer is een toegewijde papa, ik denk dat mijn schoonzus het bijzonder prettig vindt om een partner aan haar zijde te hebben, die vanuit hetzelfde standpunt (de ouder zijn) hun kind opvoedt en verzorgt.Dat is jouw interpretatie, maar ik heb zelfs geen behoefte aan een partner die het met me eens is.
[...]
'die ander' (de vader) is niet een vreemde waarmee je moet overleggen, en wie zegt dat overleggen over je eigen kind zware onderhandelingen zijn met tegengestelde belangen? Je laat het heel zwaar klinken als je met zijn twee je kind opvoedt, alsof die vader een soort blok aan het been is, die jouw ideeen in de war gaat schoppen. Mijn broer is een toegewijde papa, ik denk dat mijn schoonzus het bijzonder prettig vindt om een partner aan haar zijde te hebben, die vanuit hetzelfde standpunt (de ouder zijn) hun kind opvoedt en verzorgt.Dat is jouw interpretatie, maar ik heb zelfs geen behoefte aan een partner die het met me eens is.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 9 augustus 2010 om 12:21
quote:Igoneh schreef op 09 augustus 2010 @ 12:17:
[...]
'die ander' (de vader) is niet een vreemde waarmee je moet overleggen, en wie zegt dat overleggen over je eigen kind zware onderhandelingen zijn met tegengestelde belangen? Je laat het heel zwaar klinken als je met zijn twee je kind opvoedt, alsof die vader een soort blok aan het been is, die jouw ideeen in de war gaat schoppen. Mijn broer is een toegewijde papa, ik denk dat mijn schoonzus het bijzonder prettig vindt om een partner aan haar zijde te hebben, die vanuit hetzelfde standpunt (de ouder zijn) hun kind opvoedt en verzorgt.Dit is precies wat ik bedoelde in mijn vorige post. Ik weet niet hoe het is om samen een kind te hebben, want ik heb alleen een kind. En wat ik me daarbij voorstel lijkt me alleen maar lastig en vermoeiend en vervelend. Ik zou dat waarschijnlijk wél ervaren als iemand die mijn plannen in de war schopt, daarom ben ik ook alleen.
[...]
'die ander' (de vader) is niet een vreemde waarmee je moet overleggen, en wie zegt dat overleggen over je eigen kind zware onderhandelingen zijn met tegengestelde belangen? Je laat het heel zwaar klinken als je met zijn twee je kind opvoedt, alsof die vader een soort blok aan het been is, die jouw ideeen in de war gaat schoppen. Mijn broer is een toegewijde papa, ik denk dat mijn schoonzus het bijzonder prettig vindt om een partner aan haar zijde te hebben, die vanuit hetzelfde standpunt (de ouder zijn) hun kind opvoedt en verzorgt.Dit is precies wat ik bedoelde in mijn vorige post. Ik weet niet hoe het is om samen een kind te hebben, want ik heb alleen een kind. En wat ik me daarbij voorstel lijkt me alleen maar lastig en vermoeiend en vervelend. Ik zou dat waarschijnlijk wél ervaren als iemand die mijn plannen in de war schopt, daarom ben ik ook alleen.
Am Yisrael Chai!
maandag 9 augustus 2010 om 12:23
quote:Solomio schreef op 09 augustus 2010 @ 12:20:
[...]
Dat is jouw interpretatie, maar ik heb zelfs geen behoefte aan een partner die het met me eens is.wat ben jij ontzettend negatief over een partner hebben en samen een kind opvoeden. Wat is er mis mee om een man te hebben, waarmee je een goede relatie hebt en dol is op zijn kind. Ik denk niet dat jij en je kind daar onder zullen lijden. Waarom ben je zo negatief over een partner als opvoeder van je kind, in dat geval jullie eigen kind!?
[...]
Dat is jouw interpretatie, maar ik heb zelfs geen behoefte aan een partner die het met me eens is.wat ben jij ontzettend negatief over een partner hebben en samen een kind opvoeden. Wat is er mis mee om een man te hebben, waarmee je een goede relatie hebt en dol is op zijn kind. Ik denk niet dat jij en je kind daar onder zullen lijden. Waarom ben je zo negatief over een partner als opvoeder van je kind, in dat geval jullie eigen kind!?
