Verzorging op Mount Everest

Beste Levinaviva, ik heb dit zelf nooit gedaan, maar wel het een en ander over beklimmingen van de Mount Everest gelezen en de echte klimexpedities zetten toiletten en een soort wastent op. Dan wordt er water warm gemaakt en daar kan je je mee wassen, eens in de zoveel tijd. Poepen en plassen gebeurt op de latrines en ik neem aan (en hoop) dat vooral de poep weer meegenomen wordt van de berg af, anders zou het erg onhygienisch zijn voor anderen na jou en een hele zware belasting van een kwetsbaar milieu. Maar check dat met je reisorganisatie, die kunnen je vast wel details verschaffen.



Verder ben ik benieuwd wat je bedoelt met de Mount Everest op maar niet naar de top? Ga je echt klimmen voorbij Base Camp? Dus door de Khumbu IJsval heen? En dan tot welk kamp? Heb je klim- en hoogte-ervaring? Ben je je bewust van de enorme risico's? De IJsval is uiterst instabiel en iedere stap hoger maakt de kans op HAPE of HACE groter (2 vormen van hoogteziekte). Ik zou je aanraden er eens wat over te lezen, bijvoorbeeld Into thin air van Jon Krakauer of De Hoogte In van de Nederlandse klimster wiens naam ik even kwijt ben.



Of ga je een trekking van een maand doen in Nepal met een bezoek aan het Basiskamp (ook al op een respectable 5500 m oid)? Dat lijkt mij veel gaver, zie je ook nog wat anders dan steen en ijs en andere klimmers.

Ik weet niets over de verzorging daar, maar vind het wel helemaal geweldig dat je dat gaat doen. Krijg meteen zelf weer reiskriebels.

quote:aikidoka schreef op 09 november 2007 @ 09:31:

Beste Levinaviva, ik heb dit zelf nooit gedaan, maar wel het een en ander over beklimmingen van de Mount Everest gelezen en de echte klimexpedities zetten toiletten en een soort wastent op. Dan wordt er water warm gemaakt en daar kan je je mee wassen, eens in de zoveel tijd. Poepen en plassen gebeurt op de latrines en ik neem aan (en hoop) dat vooral de poep weer meegenomen wordt van de berg af, anders zou het erg onhygienisch zijn voor anderen na jou en een hele zware belasting van een kwetsbaar milieu. Maar check dat met je reisorganisatie, die kunnen je vast wel details verschaffen.



Verder ben ik benieuwd wat je bedoelt met de Mount Everest op maar niet naar de top? Ga je echt klimmen voorbij Base Camp? Dus door de Khumbu IJsval heen? En dan tot welk kamp? Heb je klim- en hoogte-ervaring? Ben je je bewust van de enorme risico's? De IJsval is uiterst instabiel en iedere stap hoger maakt de kans op HAPE of HACE groter (2 vormen van hoogteziekte). Ik zou je aanraden er eens wat over te lezen, bijvoorbeeld Into thin air van Jon Krakauer of De Hoogte In van de Nederlandse klimster wiens naam ik even kwijt ben.



Of ga je een trekking van een maand doen in Nepal met een bezoek aan het Basiskamp (ook al op een respectable 5500 m oid)? Dat lijkt mij veel gaver, zie je ook nog wat anders dan steen en ijs en andere klimmers.







Gadver, je eigen poep weer meenemen naar beneden....stomme vraag hoor, maar waar laat je zoiets? Dat gaan toch mega stinken?!?! TO: wel erg tof dat je dit gaat doen (het klimmen bedoel ik dan....) Succes alvast!! Pien

hai



gaaf hoor

ik ben afgelopen oktober 'gewoon' een dagje naar EBC gegaan aan de tibetaanse kant. We zijn toen niet verder gegaan dan basecamp en hebben daar overnacht in theetenten. daar waren geen wc's en al helemaal niet iets dat op douchen leek. kon wel een kom verwarmd water krijgen om te wassen.

op ebc zelf staat wel een gebouw waar je naar de wc kunt gaan, maar dat blijkt zo vies en ranzig te zijn, dat de meeste mensen de voorkeur aan de vrije natuur geven...



ik weet niet of je hier iets aan hebt, want het is wel iets totaal anders, maar wilde het toch ff vertellen

Beste Levinaviva,



volgens mij zijn er aan de Nepalese kant geen alternatieven en ik heb inderdaad ook begrepen dat het na de Deathzone de meest linke plek op de berg is. En als je daarboven, dus in kamp 1 last van hoogteziekte krijgt dan moet je wel weer terug door de IJsval, ze kunnen je niet met een helikopter komen redden. Heb je ervaring met klimmen in ijs en sneeuw? Hoe sneller je door de IJsval heen bent, hoe minder risisco je loopt, dus als je ervaring hebt, of nog op kunt doen is dat vast mooi meegenomen.

Je hebt vast een volledige klimvergunning nodig neem ik aan om de berg echt op te mogen, toch?

Ik ben wel benieuwd wat je reden is om boven Base Camp te willen klimmen. Ik ben dol op bergwandelen en geniet van de flow van lopen en van mooie uitzichten, maar ik heb niets met de risoco's en gevaren van zulke ondernemingen. Maar het is vast wel spectaculair om de Western Cwn te zien.

Ik ken mensen die alpineklimmen en heb tig boeken erover. Jon Krakauer, David Breashears, Ronald Naar, de grote jongens etc.

Heb jij alpineervaring? Kun je goed klimmen, ijsklimmen?

Kan me dat haast niet voorstellen gezien je vragen.

Anders vind ik het knap gevaarlijk als je voorbij het Basecamp wilt. Ik ken die berg theoritisch op mijn duimpje, alle routes en het is geen kattepis.

En je bent enorm afhankelijk van het weer. En hoog komen is voor ervaren alpineklimmers normaliter geen probleem, maar weer naar beneden is 1000 keer gevaarlijker. En als het weer omslaat.......

En je kunt echt niet zonder sherpa's.

Ik hoop dat de gidsen je niet overschatten en jij jezelf ook niet.

En The Deathzone is echt alleen voor de hele hele ervaren klimmers en dan nog gaat er zovaak wat fout.

Ik volg via internet vaak expedities en het is zo vaak spannend en gevaarlijk.

Velen zijn achtergebleven op de berg.



Ik hoop echt dat je een hele goede dosis alpine ervaring hebt. En dat je heel goed kunt klimmen en een uitstekende uitrusting hebt.

quote:yasmijn schreef op 09 november 2007 @ 11:23:

Ik ken mensen die alpineklimmen en heb tig boeken erover. Jon Krakauer, David Breashears, Ronald Naar, de grote jongens etc.

Heb jij alpineervaring? Kun je goed klimmen, ijsklimmen?

Kan me dat haast niet voorstellen gezien je vragen.

Anders vind ik het knap gevaarlijk als je voorbij het Basecamp wilt. Ik ken die berg theoritisch op mijn duimpje, alle routes en het is geen kattepis.

En je bent enorm afhankelijk van het weer. En hoog komen is voor ervaren alpineklimmers normaliter geen probleem, maar weer naar beneden is 1000 keer gevaarlijker. En als het weer omslaat.......

En je kunt echt niet zonder sherpa's.

Ik hoop dat de gidsen je niet overschatten en jij jezelf ook niet.

En The Deathzone is echt alleen voor de hele hele ervaren klimmers en dan nog gaat er zovaak wat fout.

Ik volg via internet vaak expedities en het is zo vaak spannend en gevaarlijk.

Velen zijn achtergebleven op de berg.



Ik hoop echt dat je een hele goede dosis alpine ervaring hebt. En dat je heel goed kunt klimmen en een uitstekende uitrusting hebt.



Yasmijn, je zegt het wat harder en duidelijker dan ik en dat vind ik eigenlijk wel goed. Ik kan me ook niet goed voorstellen dat Levinaviva veel klimervaring heeft gezien haar vragen.

Levinaviva, volgens mij heb je een klimpermit nodig als je de berg op wilt en volgens mij is dat tamelijk prijzig (duizenden dollars). Volgens mij wordt er meestal door 1 expeditie een route aangelegd en onderhouden door de Khumbu IJsval en iedereen die daar gebruik van maakt moet daarvoor dus geld betalen aan de die expeditie.

Het is dus niet zo dat je vrolijk dat kamp in wandelt en dan kunt besluiten dat je nog wel een stukje hoger wilt proberen. Daarvoor moet er van alles geregeld zijn en aardig wat geld betaald zijn.

Het is er vast prachtig, maar ik zou toch maar wat verslagen lezen van mensen die een toppoging hebben gedaan en de meesten hebben niet echt genoten van de eerste trip omhoog naar kamp 1. De meesten voelen zich beroerd door de hoogte en de beschrijvingen reppen pas later over de schoonheid van de IJsval. De eerste keer zijn ze ziek, zwak en misselijk en dolblij als ze weer in het Base Camp zijn. Aclimatiseren kost tijd, dus als je echt iets wilt dar moet je voldoende tijd hebben en dat kost weer veel geld, want er is daar helemaal niets, alleen sneeuw en ijs. Alles moet erheen gebarcht worden door yaks en dragers.



My two cents: ga een mooie trekking doen in Nepal, met een uitstapje naar Everest Base Camp. Dat is waarschijnlijk al uitdaging genoeg.

In je eentje met 1 sherpa??

Ik denk echt dat je het onderschat! Ren naar de boekwinkel en haal boeken!

Zoals ik zal zei: Breashears, Krakauer, Joe Simpson, Anatoli Bookreev, Mallory en Irvine, Sir Edmund en Norgay, Rob Hall (bleef achter op 10 mei) en noem ze maar op. Ik heb er wel 30 denk ik.

En lees over die fatale dag, de grote Everestramp, 10 mei 1999. Ik zat aan de radio gekluisterd wat daar allemaal gebeurde toen. Velen bleven achter, de grootste ramp in de geschiedenis van de berg en dat omdat het weer onverwachts omsloeg

Je hebt nog geen antwoord gegeven op mijn vraag of je alpine klimervaring hebt.

Denk erom, de Godin der Aarde neemt meer dan ze geeft. Je moet een conditie hebben als een paard en veel ervaring (ook met hoogteziekte) anders is het vragen om heel veel moelijkheden als je voorbij Basecamp wilt.



http://www.mounteverest.net/

http://www.discoverychannel.nl/everest/index.shtml

http://www.pbs.org/wgbh/nova/everest/

http://www.mnteverest.net/

http://www.everestnews.com/

ps klopt wat mijn voorgangster zei, je kunt niet zomaar bedenken, hee, ik ga iets hoger. De permits zijn erg duur en moet vantevoren allemaal geregeld zijn.



Ik denk echt dat je je beter moet inlezen. Het kan echt niet zoals jij denkt dat het zal gaan.



En huur de film Over the Edge (Joe Simpson, een der beste alpineklimmers allertijden)

Over de ramp van toen is ook een film, die heb ik, maar ben even de naam kwijt.

Het is een !-Max, gemaakt door filmer/alpineklimmer David Breashears.



Je moet sowieso een paar dagen in het basecamp blijven, om te wennen aan de hoogte.

En ik voor mij denk niet dat jij verder komt, maar gewoon een trekking tot aan het basecamp gaat doen en dat is het.

Geen enkele sherpa zal je hoger meenemen want je hebt geen dure vergunning.

Hmmm, mijn laatste bericht klinkt weer wat negatief en het is niet de bedoeling om je van je droom af te houden. Maar ik hoop dat je de risico's niet onderschat en dat die gids een realistische inschatting kan maken van wat jij kan. En zorg dat je goed weet wat er echt nodig is om voorbij Base Camp te mogen. Beetje lullig als je voorgespiegeld wordt dat je misschien de berg op mag, dat je gids dan onderweg zegt dat hij het toch niet met je aandurft (omdat je last van de hoogte krijgt of last van je maag of darmen) en dat je later ontdekt dat je nooit de berg op had gekund, aangezien er echt geen klimpermit voor je was. En als dat er wel is en je hebt daar voor betaald, spreek dan goed met jezelf en de gids af dat je echt naar zijn adviezen moet luisteren, want volgens mij is het een aardig bedrag en dat versluiert misschien ook je beoordelingsvermogen, dat je voor dat bedrag toch ook wel de berg gevoeld wilt hebben en dat je je dan niet met Base Camp laat afschepen. Maar ik kan niet in jouw portemonnee kijken, dus ik weet niet hoe je daar tegenover staat.

Ik zeg dit aangezie er voor commerciele expedities naar de top rond de 50.000 dollar per persoon wordt betaald en mensen door dit bedrag zich niet meer lieten leiden en terugsturen bij een toppoging. Dat heeft hele gevaarlijke situaties en mogelijk ook doden opgeleverd (lees into thin air). Op kleinere schaal zou dat bij jou dan ook kunnen optreden en dat lijkt me niet gewenst.

[...]Je moet sowieso een paar dagen in het basecamp blijven, om te wennen aan de hoogte.

En ik voor mij denk niet dat jij verder komt, maar gewoon een trekking tot aan het basecamp gaat doen en dat is het.

Geen enkele sherpa zal je hoger meenemen want je hebt geen dure vergunning.[...]



Heb jij in de Himalaya's geklommebn yasmijn? klinkt heel interessant. Levinaviva, veel succes, zou graag mee willen maar leef vanuit mijn luie stoel(en verder drukke leven) mee.

Off-topic, Yasmijn, je bent nog erger dan ik dus. Ik heb er denk ik 4 of 5 over Everest en dan nog een hele set van Joe Simpson en ook nog wat gerelateerde overlevingsverhalen zoals van Nando Parrado over het neergestortte vliegtuig in de Andes, Into the Wild van Jon Krakauer en Between a rock and hard place van Aron Ralston over een hiker die met zijn hand vast kwam te zitten en uiteindelijk zijn eigen hand moest amputeren om te overleven. Lees jij het om de klimverhalen of vanwege het overleven-aspect? Ik ben eigenlijk gefascineerd oor beide. Klim jij zelf? Kun jij nog boeken aanraden? Ik heb Into thin air, het boek van Leme Gammelgaard, over dezelfde noodlottige expeditie, het boek van Katja Staartjens en een boek van Ronald Naar. En veel van Simpson dus, die vind ik ook erg grappig schrijven. Tips zijn welkom.

quote:yasmijn schreef op 09 november 2007 @ 11:47:



En huur de film Over the Edge (Joe Simpson, een der beste alpineklimmers allertijden)

Over de ramp van toen is ook een film, die heb ik, maar ben even de naam kwijt.

Het is een !-Max, gemaakt door filmer/alpineklimmer David Breashears.







Dat boek van Joe Simpson en de bijbehorende documentaire heten 'Touching the Void' (NL vertaling: Over de Rand); de film van Breashears heet gewoon 'Everest'.



(ff voor de volledigheid)

Levinaviva, ben blij dat je het inziet! Maak een trekking door Nepal tot aan het basecamp, da's al zwaar genoeg! Wat jij voor ogen had is echt godsonmogelijk voor iemand die niet heel erg ervaren is. En de beroepsklimmers maken al voorbereidingen waar je u tegen zegt. En iig de Mont Blanc en andere mindere hoge goden al beklommen heeft.



Orbit, nee. Maar ik zit wel een beetje in dat klimwereldje, vertoef veel in de lokale klimhal hier ten stede, vandaar mijn fascinatie. Ik ken de Everest echt op mijn duimpje, maar alleen theoretisch. Van veel bergen ken ik de routes, vanuit mijn stoel



Aikidoka, ik heb al die boeken die jij hebt en nog veel meer, alles wat er maar te lezen valt over alpineklimmen heb ik/koop ik.



Wat dacht je dan De Witte Spin van Heinrich Harrer? Echt ongelooflijk!

En de klimmers/schrijvers die ik boven al noemde.

Ik zit in een verhuizing en alle boeken zitten nog in dozen, maar die kom ik na het weekend wel tegen, dan zal ik je alle titels doorgeven.

De zoektocht naar Mallory en Irvine is ook cool.

En die dappere Bookreev, die op die 10de mei zoveel mensen van de berg haalde en uiteindelijk een jaar later in een gletsjerspleet viel en niet meer terugkwam.

Ben de titels even kwijt, maar ik kom ze volgende week tegen!

Ga ze lekker weer allemaal lezen!

Ik lees ze soms in een lekker warm bed en dan krijg ik het gewoon ijskoud als je die gruwelijke verhalen leest.



Rob Hall, die vastzat onder de Hillary Step, op 10 mei en via de satteliettelefoon afscheid nam van zijn zwangere vrouw....

Te gruwelijk voor woorden.





1996 Everest Disaster

Adventure Consultants' 1996 Everest expedition consisted of eight clients and three guides (Hall, Mike Groom and Andy Harris). Among the clients was Jon Krakauer, a journalist on assignment from Outside magazine. Hall had brokered a deal with Outside for advertising space in exchange for a story about the growing popularity of commercial expeditions to Everest.



Shortly after midnight on May 10, 1996, the Adventure Consultants expedition began a summit attempt from Camp IV, atop the South Col. They were joined by climbers from Scott Fischer's Mountain Madness company, as well as expeditions sponsored by the governments of Taiwan and India.



The expeditions quickly encountered delays. Upon reaching the Hillary Step, the climbers discovered that no fixed line had been placed, and they were forced to wait for an hour while the guides installed the ropes. Because some 33 climbers were attempting the summit on the same day, and Hall and Fischer had asked their climbers to stay within 150 m of each other, there were bottlenecks at the single fixed line at the Hillary Step. Many of the climbers had not yet reached the summit by 2:00 pm, the last safe time to turn around in order to reach Camp IV before nightfall.



Hall's Sirdar, Ang Dorje Sherpa, and other climbing Sherpas waited at the summit for the clients. Near 3:00 pm, they began their descent. On the way down, Ang Dorje encountered client Doug Hansen above the Hillary Step, and ordered him to descend. Hansen did not respond. When Hall arrived at the scene, he sent the Sherpas down to assist the other clients, and stated that he would remain to help Hansen, who had run out of supplementary oxygen.



At 5:00 pm, a blizzard struck the Southwest Face of Everest, diminishing visibility and obliterating the trail back to Camp IV. Shortly afterwards, Hall radioed for help, saying that Hansen had fallen unconscious but was still alive. Adventure Consultants guide Andy Harris began climbing to the Hillary Step at 5:30 pm with supplementary oxygen and water.



On May 11, at 4:43am, Hall radioed down and said that he was on the South Summit. He reported that Harris had reached the two men, but that Hansen had died of hypothermia sometime during the night and that Harris was missing as well. Hall was not breathing bottled oxygen, because his regulator was too choked with ice. By 9:00 am, Hall had fixed his oxygen mask, but indicated that his frostbitten hands and feet were making it difficult to traverse the fixed ropes. Later in the afternoon, he radioed to Base Camp, asking them to call his wife, Jan Arnold, on the satellite phone. During this last communication, he reassured her that he was reasonably comfortable and told her, "Sleep well my sweetheart. Please don't worry too much." Shortly thereafter, he died, and his body was found on May 23 by mountaineers from the IMAX expedition.





[edit] Media Treatment of Disaster

Jon Krakauer subsequently published an article and a book on the disaster, in which he alleged that the delays caused by the fixed ropes, as well as the guides' decision not to enforce the 2:00 pm turnaround time, were responsible for the deaths. He also speculated that Hall and Harris would likely have survived if they had abandoned client Doug Hansen when the storm struck. Other climbers on the mountain that day, such as Lene Gammelgaard and Anatoli Boukreev, took issue with Krakauer's characterization in books of their own, arguing that high-altitude climbing is an inherently a dangerous sport.



Into Thin Air: Death on Everest, a TV movie on the 1996 Everest disaster, starred Nathaniel Parker as Rob Hall. A theatrical movie is also planned, but Hall has not as yet been cast for this film.

Levinaviva, 5500 m is voor ons laaglanders echt geen appeltje-eitje hoor. Klimtechnisch wel, het is gewoon lopen, maar ik geloof dat de zuurstofdruk de helft is van zeeniveau (op de top dacht ik 1/3e) dus dat voel je wel. Je bent wel eens eerder in nepal geweest maak ik op uit je beichten. Tot hoe hoog en heb je moeite gehad met je aanpassen aan de hoogte?



Overigens gaan er op de commerciele topexpedities ook wel mensen mee met relatief weinig klimervaring, dus ja, het kan inderdaad wel (zelfs naar de top), maar het maakt het natuurlijk allemaal wel veel gevaarlijker. Als je geen ervaring hebt ben je waanzinnig afhankelijk van je gids en als er dan met hem iets gebeurt of het weer wordt opeens veel slechter en je moet jezelf redden sta je er gewoon veel beter voor als je wel ervaring hebt. Ik heb in veel eenvoudiger omstandigheden (in de Pyreneeen) al meegemaakt dat je behoorlijk klem kan komen te zitten, dat je heel snel onderkoeld kunt raken en dat je gewoon jezelf moet kunnen redden.

En dan heb je nog die vrouw, die Duitse die omkwam en nog steeds bevroren op de berg zit, dat was in de jaren 50 ofzo?

Ben even haar naam kwijt, maar ze zit ergens op de noordgraat.



Touching the Void, klopt, was even in de war.

Ik vonde Verdon in Fr al doodeng. Niet dat ik meeklom, maar ik keek toe.

En op de Eiger ging ik met een veilig treintje omhoog en dan zie je ze klimmen. Op de noordwand nog wel.

En toen was er een groep Italiaanse klimmers in nood en dan zie je de helicopters zoeken.

Net wat je zegt, niet zulke ervaren klimmers krijg je wel hoog, maar krijg ze maar weer eens beneden, dat is vaak het probleem.



Ga eens even in de dozen boeken neuzen en dat zijn er nogal wat, dan kan ik je wat titels doorgeven.

Op de Eiger had ik het qua hoogte al moeilijk, ik liep heel langzaam en sneller ademen. Licht gevoel in het hoofd.

En hoe hoog zit je dan, nog geen 3500 mt vermoed ik, in dat restaurant daar

De Eiger is nog net geen vierduizender.

En de Seven Summits zijn allemaal achtduizenders.

Ik zit er weer helemaal in, ik wil mijn boeken zoeken!