Relaties
alle pijlers
Samenwonen
woensdag 11 augustus 2010 om 11:21
Hallo!
Ik weet het, een terugkerend onderwerp maar volgens de zoekfunctie is de laatste van 2008 dus ik start een nieuw 2010 topic hierover.
Mijn verhaal:
Mijn vriend (23) en ik (25) zijn nu ruim een jaar samen en het gaat super goed tussen ons (ja, zelfs met zijn ochtendproblemen ) We zijn laatst 2 weken op vakantie geweest met de caravan en ook dat liep van een leien dakje. Hierna heeft hij eigenlijk praktisch iedere dag bij mij geslapen (ik heb een eigen appartement, hij woont nog thuis.) Nu hebben we op vakantie besloten dat we in het komende jaar (ergens van nu tot en met volgende zomer) willen gaan samenwonen, echter hij kan en wil dit niet in mijn huidige appartement (verplichtingen met werk etc) Ik wil ook graag terug richting mijn geboorteplaats dus dat is geen probleem. Maar de "enige" optie die we hebben om in 1 van onze beider dorpen te gaan wonen is een koophuis, en dat is toch wel een beetje snel na een jaar. Voor mijn gevoel niet, ik denk dat dit "hem" is, die ene waar ik de rest van mijn leven samen wil zijn. En hij zegt dit hetzelfde te voelen, maar wel voor ouders, familie etc. Nu moet ik er bij zeggen dat we alletwee een vaste baan hebben, vast contract etc dus geldtechnisch zit het wel goed!
Dus mijn eerste vraag is dan ook: wat vinden jullie een normale duur om te gaan samenwonen? En wat zijn daarvoor jullie overwegingen?
Ik weet ook wel dat als we nu gaan zoeken we met een beetje geluk over een half jaar wat gevonden hebben en dus over een klein jaartje erin kunnen maar toch, het voorbereidend werk moet nu al gebeuren en ik zoek eigenlijk een beetje naar betere argumenten dan: "Ja maar het voelt goed en we willen het alletwee","Ja maar bij ons is het niet te snel, wij zijn anders".
Alvast bedankt!!
Calm (f)
p.s. en een poll, gewoon omdat polls leuk zijn
Ik weet het, een terugkerend onderwerp maar volgens de zoekfunctie is de laatste van 2008 dus ik start een nieuw 2010 topic hierover.
Mijn verhaal:
Mijn vriend (23) en ik (25) zijn nu ruim een jaar samen en het gaat super goed tussen ons (ja, zelfs met zijn ochtendproblemen ) We zijn laatst 2 weken op vakantie geweest met de caravan en ook dat liep van een leien dakje. Hierna heeft hij eigenlijk praktisch iedere dag bij mij geslapen (ik heb een eigen appartement, hij woont nog thuis.) Nu hebben we op vakantie besloten dat we in het komende jaar (ergens van nu tot en met volgende zomer) willen gaan samenwonen, echter hij kan en wil dit niet in mijn huidige appartement (verplichtingen met werk etc) Ik wil ook graag terug richting mijn geboorteplaats dus dat is geen probleem. Maar de "enige" optie die we hebben om in 1 van onze beider dorpen te gaan wonen is een koophuis, en dat is toch wel een beetje snel na een jaar. Voor mijn gevoel niet, ik denk dat dit "hem" is, die ene waar ik de rest van mijn leven samen wil zijn. En hij zegt dit hetzelfde te voelen, maar wel voor ouders, familie etc. Nu moet ik er bij zeggen dat we alletwee een vaste baan hebben, vast contract etc dus geldtechnisch zit het wel goed!
Dus mijn eerste vraag is dan ook: wat vinden jullie een normale duur om te gaan samenwonen? En wat zijn daarvoor jullie overwegingen?
Ik weet ook wel dat als we nu gaan zoeken we met een beetje geluk over een half jaar wat gevonden hebben en dus over een klein jaartje erin kunnen maar toch, het voorbereidend werk moet nu al gebeuren en ik zoek eigenlijk een beetje naar betere argumenten dan: "Ja maar het voelt goed en we willen het alletwee","Ja maar bij ons is het niet te snel, wij zijn anders".
Alvast bedankt!!
Calm (f)
p.s. en een poll, gewoon omdat polls leuk zijn
woensdag 11 augustus 2010 om 11:25
Persoonlijk vind ik het wat te snel, een jaar een relatie zegt naar mijn mening nog niet zoveel, en twee weken met de caravan weg ook niet. Als je zo graag wilt samenwonen (wat ik begrijp) probeer het dan eerst uit op een andere manier, als je een huis koopt heb je meteen zoveel verplichtingen.
Als je verliefd bent, denk je altijd dit is HEM, ik zou de relatie eerst wat meer laten groeien... Maar zoals ik al zei dat is wat ik vind. Als jij je er goed bij voelt...
Als je verliefd bent, denk je altijd dit is HEM, ik zou de relatie eerst wat meer laten groeien... Maar zoals ik al zei dat is wat ik vind. Als jij je er goed bij voelt...
woensdag 11 augustus 2010 om 11:26
Mijn vriend en ik zijn gaan samenwonen, precies op de dag dat we een jaar hadden. De sleutel kregen we dus met 11 maanden. Maar wij woonden 100km van elkaar af, en het op en neer reizen ieder weekend ging ons tegenstaan. Besloten dat hij in mijn plaats kwam wonen, dus hij ging maar eens soliciteren omdat er crisis is,en in zijn sector moielijk werk te vinden was. Nou hij mailde maandag, kreeg woensdag antwoord met dat hij zaterdag op gesprek kon komen, en zaterdag was hij al aangenomen. Dus 1 juni moest hij beginnen. Dus toen moesten we ineens nog een huisje vinden, en de huurprijs is hier vrij hoog, en omdat het bij ons ook, zoals standaar ''het goed voelt', toch maar voor een koopwoning gekozen. En ik ben er achteraf blij om dat het zo snel is gegaan, aangezien ik altijd heb gezegd vroeg uit huis te willen!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:27
Wij zaten binnen anderhalve maand al bij de makelaar Woonden allebei aan de andere kant van het land, en zaten allebei gehuurd. Uiteindelijk bleek er binnen ons budget geen koophuis te vinden op dat moment dat leuker was als het huis waar hij al woonde, en zijn we in dat huis gaan samenwonen. Goede beslissing, want bijna 12 jaar later wonen we er nog met heel veel plezier
Maar als het kopen voor joujullie een struikelblok is, kun je misschien kijken naar particulier huren? Of een balletje opgooien bij de makelaar dat je 'n huis eerst 'n jaar wil huren voor je 't koopt? De huizenmarkt is nog altijd niet rooskleurig volgens mij, en er staan nog altijd veel huizen lang te koop. Nee heb je, ja kun je krijgen.
Maar als het kopen voor joujullie een struikelblok is, kun je misschien kijken naar particulier huren? Of een balletje opgooien bij de makelaar dat je 'n huis eerst 'n jaar wil huren voor je 't koopt? De huizenmarkt is nog altijd niet rooskleurig volgens mij, en er staan nog altijd veel huizen lang te koop. Nee heb je, ja kun je krijgen.
anoniem_72372 wijzigde dit bericht op 11-08-2010 11:28
Reden: niet goed gelezen
Reden: niet goed gelezen
% gewijzigd
Iets anders
woensdag 11 augustus 2010 om 11:28
Wij woonden binnen een paar maanden samen. Of eigenlijk woonden we meteen al samen, want we huurden een kamer in hetzelfde huis. De eerste twee maanden sliepen we doordeweeks nog keurig ieder in onze eigen kamer, maar toen we eenmaal op vakantie waren geweest woonden we al snel officieus samen op zijn kamer en hebben we gewoon een appartement voor met z'n tweeën gezocht.
Ik vind een jaar niet heel snel hoor, gewoon normaal.
Ik vind een jaar niet heel snel hoor, gewoon normaal.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:28
Met mijn ex ben ik binnen drie weken gaan samenwonen, en dat hebben we zestien jaar volgehouden.
Met mijn huidige man ben ik officieus binnen drie dagen gaan samenwonen. Officieel was het een half jaar geloof ik, toen heeft hij zijn apartement opgezegd en is bij mij ingetrokken. Op de dag dat we elkaar precies een jaar kenden zijn we getrouwd.
Ik weet dus niet of je mij als maatstaf kunt nemen, ik ben nogal snel met dat soort dingen geloof ik.
Met mijn huidige man ben ik officieus binnen drie dagen gaan samenwonen. Officieel was het een half jaar geloof ik, toen heeft hij zijn apartement opgezegd en is bij mij ingetrokken. Op de dag dat we elkaar precies een jaar kenden zijn we getrouwd.
Ik weet dus niet of je mij als maatstaf kunt nemen, ik ben nogal snel met dat soort dingen geloof ik.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:28
Gewoon doen! Ook van een koophuis kan je weer af toch? En als het goed voelt na een jaar... prima toch!
Wel lijkt het me verstandig dat jullie het wel gaan proberen de komende tijd in jouw appartementje (hoe lastig ook). Dan leer je even wat écht met elkaar samenwonen is ipv dat hij komt 'logeren'.
Is toch heel anders.
Succes!
Wel lijkt het me verstandig dat jullie het wel gaan proberen de komende tijd in jouw appartementje (hoe lastig ook). Dan leer je even wat écht met elkaar samenwonen is ipv dat hij komt 'logeren'.
Is toch heel anders.
Succes!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:29
Ik vind na een jaar samenwonen wel snel, zeker met een man van 23. Vooral als je vriend nog bij zijn ouders woont en nooit op zichzelf heeft gewoond.
Natuurlijk, niet alle mannen zijn hetzelfde, maar veel zijn er laks in het huishouden. Als een man nooit zelf heeft moeten koken, schoonmaken en wassen loop je als vrouw al snel het risico dat jij er straks voor opdraait.
Samenwonen is ook wel echt iets anders dan 2 weken in een caravan zitten hoor!
Natuurlijk, niet alle mannen zijn hetzelfde, maar veel zijn er laks in het huishouden. Als een man nooit zelf heeft moeten koken, schoonmaken en wassen loop je als vrouw al snel het risico dat jij er straks voor opdraait.
Samenwonen is ook wel echt iets anders dan 2 weken in een caravan zitten hoor!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:31
Ik ben na anderhalf relatie gaan samenwonen.
Ik woonde met m'n ex al samen, toen die relatie over ging (vrij snel) ben ik weer thuis gaan wonen.
Ondanks dat ik wel op m'n hoede was om weer redelijk snel samen te gaan wonen ben ik toch heel blij dat ik het gedaan heb.
Overigens heeft hij het huis gekocht (van zijn broer) en ik woon er met een samenlevingscontract in.
Mocht het fout gaan *even afkloppen..* dan kan hij het huis blijven betalen en ga ik gewoon weg.
Wel zijn we allebei vrij reeël en heb ik ook dit jaar nog m'n woonnethaaglanden pas (huurwoningen in de randstad) in overleg verlengd. Kost maar een tientje, just to be sure.
(nou moet ik hierbij wel zeggen dan het in de randstad standaard is om 4/5 jaar te wachten voordat je in aanmerking komt..)
We zijn zeg maar goed voorbereid mocht het fout gaan.
Verder zijn we super gelukkig
Ik woonde met m'n ex al samen, toen die relatie over ging (vrij snel) ben ik weer thuis gaan wonen.
Ondanks dat ik wel op m'n hoede was om weer redelijk snel samen te gaan wonen ben ik toch heel blij dat ik het gedaan heb.
Overigens heeft hij het huis gekocht (van zijn broer) en ik woon er met een samenlevingscontract in.
Mocht het fout gaan *even afkloppen..* dan kan hij het huis blijven betalen en ga ik gewoon weg.
Wel zijn we allebei vrij reeël en heb ik ook dit jaar nog m'n woonnethaaglanden pas (huurwoningen in de randstad) in overleg verlengd. Kost maar een tientje, just to be sure.
(nou moet ik hierbij wel zeggen dan het in de randstad standaard is om 4/5 jaar te wachten voordat je in aanmerking komt..)
We zijn zeg maar goed voorbereid mocht het fout gaan.
Verder zijn we super gelukkig
woensdag 11 augustus 2010 om 11:32
Wat dat "dit is hem" betreft ben ik niet zo snel, ik heb al eerder samengewoond (na een jaar relatie) en toen we gingen samenwonen twijfelde ik al, maar praktisch gezien was het toen handiger om bij mijn ex in te trekken dan zelf wat te zoeken. En wat ik voor mijn vriend voel is heel anders dan andere relaties dus ja, ik denk wel dat ik met recht kan zeggen dit is die ene voor mij.
Huren is helaas niet echt een mogelijkheid in de omgeving waar wij vandaan komen en willen gaan wonen. Daarom is kopen dus praktisch de enige manier om ergens te gaan wonen, plus dat ik nu een koopappartement heb en dus geen trek heb om over 2 jaar weer overdrachtsbelasting te gaan betalen!
Huren is helaas niet echt een mogelijkheid in de omgeving waar wij vandaan komen en willen gaan wonen. Daarom is kopen dus praktisch de enige manier om ergens te gaan wonen, plus dat ik nu een koopappartement heb en dus geen trek heb om over 2 jaar weer overdrachtsbelasting te gaan betalen!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:34
Kun je niet wat huren in die plaatsen? Of hij eerst alleen bijvoorbeeld, dat je later samen iets zoekt? Alhoewel dat wel zonde is van de spullen die je dan koopt, maar misschien kan hij wel even af met de spullen die hij al heeft en kan hij in een huis wonen waar bijv. meerdere jonge mensen wonen, met gedeelde faciliteiten oid.
Als je een huis koopt, betaal je ook de kosten koper. Je bent dan pas na een paar jaar uit de kosten. Mocht je onverhoopt je huis eerder moeten verkopen, zal dat misschien met verlies gebeuren?
Of het een probleem is dat hij nog niet op zichzelf heeft gewoond ligt erg aan hoe hij zich gedraagt bij zijn ouders in huis. Helpt hij mee, ziet hij dingen of laat hij zijn moeder alles doen?
Als je een huis koopt, betaal je ook de kosten koper. Je bent dan pas na een paar jaar uit de kosten. Mocht je onverhoopt je huis eerder moeten verkopen, zal dat misschien met verlies gebeuren?
Of het een probleem is dat hij nog niet op zichzelf heeft gewoond ligt erg aan hoe hij zich gedraagt bij zijn ouders in huis. Helpt hij mee, ziet hij dingen of laat hij zijn moeder alles doen?
woensdag 11 augustus 2010 om 11:34
Ik ben na een jaar gaan samenwonen. In mijn huis, hij betaalt alleen mee aan de kosten (niet de aflossing). Direct samen kopen leek me niet zo'n goed idee; nogal benauwend als het dan toch tegen mocht vallen. Ik voel me hier prima bij en hij ook. Doe dus vooral waar je beiden relaxed bij bent, en vooral niks overhaasten!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:35
quote:flowerbloem schreef op 11 augustus 2010 @ 11:29:
Ik vind na een jaar samenwonen wel snel, zeker met een man van 23. Vooral als je vriend nog bij zijn ouders woont en nooit op zichzelf heeft gewoond.
Natuurlijk, niet alle mannen zijn hetzelfde, maar veel zijn er laks in het huishouden. Als een man nooit zelf heeft moeten koken, schoonmaken en wassen loop je als vrouw al snel het risico dat jij er straks voor opdraait.
Samenwonen is ook wel echt iets anders dan 2 weken in een caravan zitten hoor!
Eens, ik was heel bang dat mijn vriend zijn situatie thuis zou doorvoeren bij het samenwonen (moeder deed alles).
Maar ik heb geluk gehad, een lieverd en we doen alles 50/50 met een goede taakverdeling
Wij hebben er in ieder geval goed over gepraat, wie wat doet etc.
Ik vind na een jaar samenwonen wel snel, zeker met een man van 23. Vooral als je vriend nog bij zijn ouders woont en nooit op zichzelf heeft gewoond.
Natuurlijk, niet alle mannen zijn hetzelfde, maar veel zijn er laks in het huishouden. Als een man nooit zelf heeft moeten koken, schoonmaken en wassen loop je als vrouw al snel het risico dat jij er straks voor opdraait.
Samenwonen is ook wel echt iets anders dan 2 weken in een caravan zitten hoor!
Eens, ik was heel bang dat mijn vriend zijn situatie thuis zou doorvoeren bij het samenwonen (moeder deed alles).
Maar ik heb geluk gehad, een lieverd en we doen alles 50/50 met een goede taakverdeling
Wij hebben er in ieder geval goed over gepraat, wie wat doet etc.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:35
Pfff wat ben ik saai zeg! Ben 24 vriend 27 we hebben een relatie van 6,5 jaar en hebben een jaar geleden pas samen een (nieuw)bouwhuis gekocht...trekken er eind deze maand in........dus ja in mijn ogen is t nogal snel, zeker voor een man van 23 die nog nooit op zichzelf heeft gewoond. Maar ze zeggen ook wel diegene met de grootste mond/durf komen t verst..
woensdag 11 augustus 2010 om 11:36
quote:annemariedejong schreef op 11 augustus 2010 @ 11:28:
Gewoon doen! Ook van een koophuis kan je weer af toch? En als het goed voelt na een jaar... prima toch!
Nou, ten eerste kom je van een koophuis tegenwoordig niet zo snel meer af. Bij een koophuis duurt het een aantal jaren voordat je de kosten koper er uit hebt. Als je voor die tijd het huis moet verkopen, kan je met een flinke restschuld blijven zitten. Dat is tegenwoordig een groot probleem bij mensen die scheiden en de kosten koper er nog niet uit hebben.
Probeer eerst een huurhuis of via makelaar huis huren, van mensen die huis niet verkocht krijgen. Kopen kan altijd nog.
Gewoon doen! Ook van een koophuis kan je weer af toch? En als het goed voelt na een jaar... prima toch!
Nou, ten eerste kom je van een koophuis tegenwoordig niet zo snel meer af. Bij een koophuis duurt het een aantal jaren voordat je de kosten koper er uit hebt. Als je voor die tijd het huis moet verkopen, kan je met een flinke restschuld blijven zitten. Dat is tegenwoordig een groot probleem bij mensen die scheiden en de kosten koper er nog niet uit hebben.
Probeer eerst een huurhuis of via makelaar huis huren, van mensen die huis niet verkocht krijgen. Kopen kan altijd nog.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:38
Dat hij nog nooit op zichzelf heeft gewoond is ook een van mijn twijfelpunten maar om nu voor een paar maanden iets te gaan huren is geen optie aangezien het dorp waarin hij woont en het dorp waar ik vandaan kom beiden slechts 1500 inwoners hebben. Ik woon in een nabijgelegen stad vandaar dat ik wel een appartement heb maar voor huur appartementjes in deze dorpen sta je al snel een jaar of 3 a 4 ingeschreven voordat je iets krijgt!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:45
En tijdelijk huren in een huis dat te koop staat, zoals al werd geopperd? Ik snap dat je pragmatisch om wil gaan met een huis kopen, maar ik zou het echt een risico vinden hoor, 23 jaar en nog nooit alleen gewoond... Maar hoe is hij thuis? Verwacht zijn moeder dat hij helpt in het huishouden, en doet hij dat ook ongevraagd en zonder te klagen? Heeft hij door wat er allemaal moet gebeuren? Hebben jullie dezelfde huishoudelijke eisen? In heel veel relaties wordt ruzie gemaakt over geld en huishouden, dus ik zou daar goed over nadenken/ praten samen.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:45
Als je de stap van een koophuis gaat nemen, moet je heel eerlijk alle scenario's op papier zetten/doornemen met elkaar. Hoe verdelen jullie het financieel, hoe leggen jullie dit contractueel vast (notaris/samenlevingscontract). Als jullie op korte termijn onverhoopt uit elkaar zouden gaan, blijft er dan 1 van jullie in het huis wonen? Wie kan het alleen betalen? Als je het niet alleen kan betalen, en jullie zouden dan moeten verkopen, wat zijn dan de risico's? Blijf je dan met een restschuld zitten?
Kortom; gevoelsmatig zou je het anders willen, maar maak echt duidelijke afspraken over de situatie waarop het mis zou gaan. Denk er bewust over na, leg de afspraken vast. Bespreek het met beide ouders eventueel.
Dat klint misschien heel erg negatief, maar jullie zouden niet de eersten zijn, die een huis kopen en daarna door een relatiebreuk in de financiele problemen komen en met restschuld blijven zitten. Of heel veel ruzie maken over wie eruit moet en wat van wie is, en investeringen in het huis moeten ook verdeeld worden.
Gezellig samen iets uitzoeken, inrichten, een houswarming geven etc. Dat is de makkelijke kant van het verhaal, de leuke kant, en daar moet je ook zeker van genieten. Maar beide benen op de grond en realistisch denken is ook belangrijk. Het samenwonen is een gevoelsmatig iets, het gaat om jullie liefde en jullie relatie. Maar een hypotheek ondertekenen en een samenlevingscontract afsluiten, moet je zien als zakelijke overeenkomsten. En zakelijke dingen moet je goed regelen, de kleine lettertjes op een rij hebben. Daar zul je nooit spijt van krijgen!
Kortom; gevoelsmatig zou je het anders willen, maar maak echt duidelijke afspraken over de situatie waarop het mis zou gaan. Denk er bewust over na, leg de afspraken vast. Bespreek het met beide ouders eventueel.
Dat klint misschien heel erg negatief, maar jullie zouden niet de eersten zijn, die een huis kopen en daarna door een relatiebreuk in de financiele problemen komen en met restschuld blijven zitten. Of heel veel ruzie maken over wie eruit moet en wat van wie is, en investeringen in het huis moeten ook verdeeld worden.
Gezellig samen iets uitzoeken, inrichten, een houswarming geven etc. Dat is de makkelijke kant van het verhaal, de leuke kant, en daar moet je ook zeker van genieten. Maar beide benen op de grond en realistisch denken is ook belangrijk. Het samenwonen is een gevoelsmatig iets, het gaat om jullie liefde en jullie relatie. Maar een hypotheek ondertekenen en een samenlevingscontract afsluiten, moet je zien als zakelijke overeenkomsten. En zakelijke dingen moet je goed regelen, de kleine lettertjes op een rij hebben. Daar zul je nooit spijt van krijgen!
woensdag 11 augustus 2010 om 11:49
Ik vind dat het altijd mis kan gaan. Als je nog een jaar wacht kan het dan ook zomaar afgelopen zijn en andersom.
Mijn broer is ook binnen een jaar gana samenwonen vanwege afstand. Paar maanden huur en daarna al gekoch. Wij vonden het wel snel, maar we zijn al 4 jaar verder bijna en ze wonen nog samen en gaan trouwen. Dat kun je allemaal toch neit vant e voren voorspellen.
Mijn broer is ook binnen een jaar gana samenwonen vanwege afstand. Paar maanden huur en daarna al gekoch. Wij vonden het wel snel, maar we zijn al 4 jaar verder bijna en ze wonen nog samen en gaan trouwen. Dat kun je allemaal toch neit vant e voren voorspellen.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:52
Laat hem inderdaad eens verlopig bij je inwonen en ga vanuit daar eens de opties bekijken (zoals hier enkele staan beschreven). Ik neem aan dat je niet over één nacht ijs wilt, want de huizenmarkt is behoorlijk complex (rechten en plichten als je uit elkaar gaat bijvoorbeeld).
Zelf ben ik diegene die van huis uit is gaan samenwonen en ik vond het heel moeilijk. Mijn vriend heeft wel op zichzelf gewoond en had veel meer overzicht over financien en het huishouden. Hij kan dan al veel van huis hebben gekregen, maar in de praktijk is het toch vaak anders, zo vond ik het zelf.
Zelf ben ik diegene die van huis uit is gaan samenwonen en ik vond het heel moeilijk. Mijn vriend heeft wel op zichzelf gewoond en had veel meer overzicht over financien en het huishouden. Hij kan dan al veel van huis hebben gekregen, maar in de praktijk is het toch vaak anders, zo vond ik het zelf.
