Relaties
alle pijlers
Relatie troubles ..
zondag 15 augustus 2010 om 16:16
Vandaag toch maar de moeite genomen om mijzelf op het forum te registreren. Ik lees al geruime tijd het forum, en besloot om er toch maar eens mijn verhaal te droppen en dat allicht iemand mij kan helpen of motivatie kan geven.
Ik ben al ruim 2 jaar samen met mijn vriendin. Het loopt geweldig. We hebben veel plezier, we kunnen over vanalles praten, niets is raar. Pas op vakantie geweest en dat was ook een super ervaring. Echter zijn er een aantal dingen die me storen. Zo begin ik bij mezelf. Ik ben een jongen die zijn mening altijd klaar heeft, soms een iets te grote mond maar iemand die zeker zijn mannetje staat. Alleen wanneer ik tegengas moet geven tegen mijn vriendin lukt dit gewoon niet.. Wanneer ze tegen mij chagarijnig is, probeer ik haar op te vrolijken of grapjes te maken om haar eruit te krijgen, dit werkt echter averechts en krijg ik de volle laag. Zeg ik daar wat over? Nope.. Normaal zou ik weten wat ik zou zeggen of doen, maar op de een of andere manier kan of durf ik het niet, I dunno.. Soms ben ikzelf ook iets TE lief tegen haar, terwijl ik ook gewoon eens van me af moet bijten. Iemand hier een tip voor? Waarom doe ik het niet? Bang voor haar reactie misschien, of dat ze dan weer boos wordt op mij en het uitloopt op een ruzie? Ik weet het echt niet.
Punten die mij aan haar storen zijn haar stemmings wisselingen, ze kan zo van het een op andere moment helemaal chararijnig zijn en mij de volle laag geven. Ik weet dan niet hoe ik moet reageren terwijl ik een jongen ben die sterk in zijn schoenen staat.
Ze kan soms ineens heel kortaf tegen me zijn, raar tegen me doen alsof er wat is, maar dan blijkt achteraf dat er geen reden voor was maar dat ze gewoon chararijnig was..
Uiteraard speelt sex ook een rol. Natuurlijk is dit niet waar het om draait in een relatie of bij mijzelf, maar iedereen wilt wel eens een vrijpartij met hevige passie. We proberen het telkens, maar het lukt niet bij haar. Ik heb dr ontmaagd, we hebben dagen dat het wel lukt en dagen dat het gewoon niet bij dr gaat en dat het niet past.. Dat kan soms best frustrerend zijn, helemaal wanneer je naar elkaar smacht.
Als laatste wilde ik hierover nog advies vragen. ze kent een jongen via het internet die ze nog nooit gezien heeft. Hij is vrijgezel. Ze willen nu samen afspreken en ergens wat drinken. Ik vertrouw haar blindelings, maar jongens.. Je weet waar die gasten op uit zijn. Hoe moet ik hiermee om gaan? ik wil haar niet verbieden om met andere jongens om te gaan of dit soort dingen te doen. vind ik het leuk? nope totaal niet. Ik heb al een aantal keren met dr over gepraat en door laten schemerend dat ik het echt niet leuk vind enzo. maar ik denk dat ze me niet snapt.
Hopelijk kunnen jullie mij een beetje helpen.\
Thanks for the long read!
Ik ben al ruim 2 jaar samen met mijn vriendin. Het loopt geweldig. We hebben veel plezier, we kunnen over vanalles praten, niets is raar. Pas op vakantie geweest en dat was ook een super ervaring. Echter zijn er een aantal dingen die me storen. Zo begin ik bij mezelf. Ik ben een jongen die zijn mening altijd klaar heeft, soms een iets te grote mond maar iemand die zeker zijn mannetje staat. Alleen wanneer ik tegengas moet geven tegen mijn vriendin lukt dit gewoon niet.. Wanneer ze tegen mij chagarijnig is, probeer ik haar op te vrolijken of grapjes te maken om haar eruit te krijgen, dit werkt echter averechts en krijg ik de volle laag. Zeg ik daar wat over? Nope.. Normaal zou ik weten wat ik zou zeggen of doen, maar op de een of andere manier kan of durf ik het niet, I dunno.. Soms ben ikzelf ook iets TE lief tegen haar, terwijl ik ook gewoon eens van me af moet bijten. Iemand hier een tip voor? Waarom doe ik het niet? Bang voor haar reactie misschien, of dat ze dan weer boos wordt op mij en het uitloopt op een ruzie? Ik weet het echt niet.
Punten die mij aan haar storen zijn haar stemmings wisselingen, ze kan zo van het een op andere moment helemaal chararijnig zijn en mij de volle laag geven. Ik weet dan niet hoe ik moet reageren terwijl ik een jongen ben die sterk in zijn schoenen staat.
Ze kan soms ineens heel kortaf tegen me zijn, raar tegen me doen alsof er wat is, maar dan blijkt achteraf dat er geen reden voor was maar dat ze gewoon chararijnig was..
Uiteraard speelt sex ook een rol. Natuurlijk is dit niet waar het om draait in een relatie of bij mijzelf, maar iedereen wilt wel eens een vrijpartij met hevige passie. We proberen het telkens, maar het lukt niet bij haar. Ik heb dr ontmaagd, we hebben dagen dat het wel lukt en dagen dat het gewoon niet bij dr gaat en dat het niet past.. Dat kan soms best frustrerend zijn, helemaal wanneer je naar elkaar smacht.
Als laatste wilde ik hierover nog advies vragen. ze kent een jongen via het internet die ze nog nooit gezien heeft. Hij is vrijgezel. Ze willen nu samen afspreken en ergens wat drinken. Ik vertrouw haar blindelings, maar jongens.. Je weet waar die gasten op uit zijn. Hoe moet ik hiermee om gaan? ik wil haar niet verbieden om met andere jongens om te gaan of dit soort dingen te doen. vind ik het leuk? nope totaal niet. Ik heb al een aantal keren met dr over gepraat en door laten schemerend dat ik het echt niet leuk vind enzo. maar ik denk dat ze me niet snapt.
Hopelijk kunnen jullie mij een beetje helpen.\
Thanks for the long read!
zondag 15 augustus 2010 om 16:21
Qua omgaan met haar stemmingswisselingen; het klinkt of zij de ruimte inneemt die jij haar geeft. Ik zou bij haar aangeven dat je het niet accepteert dat ze op een onredelijke manier tegen je uitvalt. Doe dat op een rustige manier. Stap uit de situatie als ze toch door blijft gaan door even weg te gaan. Zeg dat je weer verder wilt praten als het op een volwassen manier kan.
zondag 15 augustus 2010 om 17:03
De vraag is waarom je zo over je heen laat lopen?
Het antwoord ligt vaak in het verleden. Wat voor voorbeeld hebben je ouders gegeven? Hoe ging je moeder met jou om? Of je vader? Hoe ging het gezin (als daar sprake van was) met elkaar om?
Patronen (of juist exact het tegenovergestelde van die patronen) die in het verleden zijn ontstaan in het gezin van herkomst neem je vaak mee in je relatie.
Ga eens grenzen stellen joh! Ik zou er niet op zitten wachten op dat gechagrijn, terwijl je niks verkeerds hebt gedaan. En dat afspreken met die jongen, als jou dat geen goed gevoel geeft, mag je dit gewoon aangeven hoor. En als ze dan nog steeds op date gaat met hem, heeft ze geen respect voor jou! En dan kun je je conclusies trekken.
Het antwoord ligt vaak in het verleden. Wat voor voorbeeld hebben je ouders gegeven? Hoe ging je moeder met jou om? Of je vader? Hoe ging het gezin (als daar sprake van was) met elkaar om?
Patronen (of juist exact het tegenovergestelde van die patronen) die in het verleden zijn ontstaan in het gezin van herkomst neem je vaak mee in je relatie.
Ga eens grenzen stellen joh! Ik zou er niet op zitten wachten op dat gechagrijn, terwijl je niks verkeerds hebt gedaan. En dat afspreken met die jongen, als jou dat geen goed gevoel geeft, mag je dit gewoon aangeven hoor. En als ze dan nog steeds op date gaat met hem, heeft ze geen respect voor jou! En dan kun je je conclusies trekken.
zondag 15 augustus 2010 om 17:05
Als je zo bezig bent met dit soort strijd in jezelf dan komt het op mij over dat je bang bent voor verlies. Verlies van een relatie die je zelf geweldig noemt, maar dat eigenlijk helemaal niet is.
Ga voor jezelf na of dat ook zo is. Dan kan je daarna inzien dat je niets te verliezen hebt.... Als je wel de dingen uit die in jou leven, dan kan het je alleen maar winnen en dat is dat het beter wordt.)
Maar het kan ook zijn dat je niet bang bent voor verlies maar dat er wat anders speelt waardoor jij niet durft te zeggen hoe het is bij je vriendin. Je bent misschien gewoon bang voor een confrontatie, meer niet. En daarin ook, besef, des te beter je aangeeft wat jij wilt, des te dichter je bij jezelf staat, des te meer je kan ontdekken of jullie echt bij elkaar passen. Want pas op dat je de klik, niet alleen omwille van de klik omhoog wilt houden.
Eerlijk duurt het langst! In geval van een relatie en ook in geval van zien dat jullie teveel verschillen van elkaar.
Ga voor jezelf na of dat ook zo is. Dan kan je daarna inzien dat je niets te verliezen hebt.... Als je wel de dingen uit die in jou leven, dan kan het je alleen maar winnen en dat is dat het beter wordt.)
Maar het kan ook zijn dat je niet bang bent voor verlies maar dat er wat anders speelt waardoor jij niet durft te zeggen hoe het is bij je vriendin. Je bent misschien gewoon bang voor een confrontatie, meer niet. En daarin ook, besef, des te beter je aangeeft wat jij wilt, des te dichter je bij jezelf staat, des te meer je kan ontdekken of jullie echt bij elkaar passen. Want pas op dat je de klik, niet alleen omwille van de klik omhoog wilt houden.
Eerlijk duurt het langst! In geval van een relatie en ook in geval van zien dat jullie teveel verschillen van elkaar.
zondag 15 augustus 2010 om 17:07
De vraag is waarom je zo over je heen laat lopen?
Het antwoord ligt vaak in het verleden. Wat voor voorbeeld hebben je ouders gegeven? Hoe ging je moeder met jou om? Of je vader? Hoe ging het gezin (als daar sprake van was) met elkaar om?
Patronen (of juist exact het tegenovergestelde van die patronen) die in het verleden zijn ontstaan in het gezin van herkomst neem je vaak mee in je relatie.
Helemaal mee eens!
Ik zou gewoon echt eens goed in jezelf nagaan WAT het is waarom je gedrag zo is bij haar.
Het antwoord ligt vaak in het verleden. Wat voor voorbeeld hebben je ouders gegeven? Hoe ging je moeder met jou om? Of je vader? Hoe ging het gezin (als daar sprake van was) met elkaar om?
Patronen (of juist exact het tegenovergestelde van die patronen) die in het verleden zijn ontstaan in het gezin van herkomst neem je vaak mee in je relatie.
Helemaal mee eens!
Ik zou gewoon echt eens goed in jezelf nagaan WAT het is waarom je gedrag zo is bij haar.
zondag 15 augustus 2010 om 17:56
Bedankt voor de snelle reacties!
Ik heb even de tijd genomen om er over na te denken. Vroeger toen ik nog thuis woonde kon ik pretty much over alles praten, alles vertellen en mijn mening uiten. Evenals op werk dus daar zou het niet aan kunnen liggen. Ik had wel wat gezeik met mn ex die altijd ging flippen zodra ik tegen haar in ging dus allicht heb ik daar iets aan over gehouden..
Wanneer mn vriendin chaggie is wilt ze met rust gelaten worden. Ze staart naar de andere kant en negeert me. Wanneer ik dan tegen dr praat of aan dr vraag of ze chaggo is snauwt ze me af of reageer amper/zachtjes. Het gebeurd niet vaak maar toch vaak genoeg om er de buik van vol te krijgen. Vooral als je een erg leuke dag hebt gehad en dat ze dan chaggo wordt om helemaal niets terwijl je zelf ook niets gedaan hebt en die dag alles voor dr hebt geregeld.
Het TE lief zijn heb ik misschien een verklaring voor. Wanneer je net iets krijgt is alles nieuw en leuk en spannend. Je smst veel naar elkaar, lieve teksten enzo.. We deden dit in het begin erg vaak en op een gegeven moment wordt dat een gewenning. Yeah, erg slecht. Maybe zit ik zelf nog steeds vast in dat '' ritme '' omdat het '' gewenning '' is ofzo. Toevallig hadden we daar laatst een gesprek over enzo en dan geeft ze mij daar de schuld van, omdat ik het nogsteeds doe. Sure, niet vaak. Maar wel een heel lief smsje per week. dat moet kunnen toch?
Of ik bang ben voor verlies? mm dat niet zozeer. Het is alleen dat buiten dit gebeuren om we ontzettend mooie tijden samen hebben. Vooral als ze niet chaggo is en ik ontzettend om dr geef. Ik wou alleen dat ik de aandacht kreeg die ik wil ..
Valt me wel op dat de reacties hier hetzelfde zijn als wat mijn vrienden zeggen..
Ik heb even de tijd genomen om er over na te denken. Vroeger toen ik nog thuis woonde kon ik pretty much over alles praten, alles vertellen en mijn mening uiten. Evenals op werk dus daar zou het niet aan kunnen liggen. Ik had wel wat gezeik met mn ex die altijd ging flippen zodra ik tegen haar in ging dus allicht heb ik daar iets aan over gehouden..
Wanneer mn vriendin chaggie is wilt ze met rust gelaten worden. Ze staart naar de andere kant en negeert me. Wanneer ik dan tegen dr praat of aan dr vraag of ze chaggo is snauwt ze me af of reageer amper/zachtjes. Het gebeurd niet vaak maar toch vaak genoeg om er de buik van vol te krijgen. Vooral als je een erg leuke dag hebt gehad en dat ze dan chaggo wordt om helemaal niets terwijl je zelf ook niets gedaan hebt en die dag alles voor dr hebt geregeld.
Het TE lief zijn heb ik misschien een verklaring voor. Wanneer je net iets krijgt is alles nieuw en leuk en spannend. Je smst veel naar elkaar, lieve teksten enzo.. We deden dit in het begin erg vaak en op een gegeven moment wordt dat een gewenning. Yeah, erg slecht. Maybe zit ik zelf nog steeds vast in dat '' ritme '' omdat het '' gewenning '' is ofzo. Toevallig hadden we daar laatst een gesprek over enzo en dan geeft ze mij daar de schuld van, omdat ik het nogsteeds doe. Sure, niet vaak. Maar wel een heel lief smsje per week. dat moet kunnen toch?
Of ik bang ben voor verlies? mm dat niet zozeer. Het is alleen dat buiten dit gebeuren om we ontzettend mooie tijden samen hebben. Vooral als ze niet chaggo is en ik ontzettend om dr geef. Ik wou alleen dat ik de aandacht kreeg die ik wil ..
Valt me wel op dat de reacties hier hetzelfde zijn als wat mijn vrienden zeggen..
zondag 15 augustus 2010 om 18:04
Je wilt dus niet opgeven omdat het gewoon zo mooi was en je wenst dat graag terug. En je zoekt ook naar bevestiging.
Durf dan eerlijk te zijn: je hebt haar gewogen en ze is te licht bevonden. Dat is een zin ergens uit een boek. Jij wilt anders dan zij jou nu kan geven. Of je neemt daar genoegen mee, of je gaat je grenzen aangeven of je stopt de relatie.
Maar zo wil je toch niet oud met elkaar worden? Er moet iets veranderen... En ga dat veranderen niet aan haar vragen, want de mensen die denken dat ze hun partner kunnen veranderen komen meestal van een koude kermis thuis.
Durf dan eerlijk te zijn: je hebt haar gewogen en ze is te licht bevonden. Dat is een zin ergens uit een boek. Jij wilt anders dan zij jou nu kan geven. Of je neemt daar genoegen mee, of je gaat je grenzen aangeven of je stopt de relatie.
Maar zo wil je toch niet oud met elkaar worden? Er moet iets veranderen... En ga dat veranderen niet aan haar vragen, want de mensen die denken dat ze hun partner kunnen veranderen komen meestal van een koude kermis thuis.
zondag 15 augustus 2010 om 21:17
Nee inderdaad, daar ben ik mezelf ook bewust van en daarom zal ik dus gewoon eens van me af moeten bijten. Misschien dat ze eerst schrikt omdat ze dat niet gewend is en het daarna fijner vind. Natuurlijk moet ik dat wel gewoon blijven doen en niet bang zijn voor haar reactie. Want in een goede gezonde relatie moet ik toch kunnen aangeven als me iets dwars zit of als ze over de streep gaat?
Net zoals het volgende, ik vertelde tegen haar dat ik het ook wel eens fijn vind als ze me een lief berichtje stuurt ofzo. Maar dat doet ze nooit. Yeah, in het begin wel maar nu amper. eens in de zoveel tijd.
Net zoals het volgende, ik vertelde tegen haar dat ik het ook wel eens fijn vind als ze me een lief berichtje stuurt ofzo. Maar dat doet ze nooit. Yeah, in het begin wel maar nu amper. eens in de zoveel tijd.
zondag 15 augustus 2010 om 23:08
De ene persoon toont wat makkelijker genegenheid dan de ander, maar ik kan me niet voorstellen dat het sturen van een sms daar iets mee te maken heeft.
Ik ben ook niet zo knuffelig, maar toen mijn ex aangaf daar veel behoefte aan te hebben, ben ik dat gaan doen, en toen vond ik het zelfs heerlijk om te doen!
Ik ben ook niet zo knuffelig, maar toen mijn ex aangaf daar veel behoefte aan te hebben, ben ik dat gaan doen, en toen vond ik het zelfs heerlijk om te doen!
zondag 15 augustus 2010 om 23:12
vrijdag 20 augustus 2010 om 16:10
Zeer interesante post Rary, dankje! Heb het net helemaal gelezen en zit er nu over na te denken en over jou suggestie. Het zou allicht kunnen inderdaad. Ze heeft een moeilijke jeugd gehad, zeer moeilijk wel te verstaan. Echter begon onze relatie ook niet bepaald vlekkeloos en hebben we voor hete vuren gestaan wat ons uiteindelijk extreem dicht bij elkaar heeft gebracht.
Ik heb de afgelope dagen goed naar mezelf gekeken en hoe het ging met mijn vriendin. Ik ben al enige tijd bezig om meer assertief te zijn tegen haar toe. Dit lukt alleen nog niet zoals ik zou willen.
Het is alleen.. Als je aan me vraagt hoe ik me voel? Ik heb het gevoel dat ik op mn tenen moet lopen. Wanneer ik dr sms of een krabbel stuur op hyves moet ik eerst na denken wat ik erin ga zetten. Omdat ze anders weer vind dat ik slijm etc. :\
Ik heb de afgelope dagen goed naar mezelf gekeken en hoe het ging met mijn vriendin. Ik ben al enige tijd bezig om meer assertief te zijn tegen haar toe. Dit lukt alleen nog niet zoals ik zou willen.
Het is alleen.. Als je aan me vraagt hoe ik me voel? Ik heb het gevoel dat ik op mn tenen moet lopen. Wanneer ik dr sms of een krabbel stuur op hyves moet ik eerst na denken wat ik erin ga zetten. Omdat ze anders weer vind dat ik slijm etc. :\
dinsdag 24 augustus 2010 om 02:06
Je klinkt precies als een ex; een hele lieve jongen maar hij gaf geen tegengas. Ik kon bot en kortaf doen en chagrijnig gaan zitten zijn, en hij pikte het allemaal maar. Dan viel hij stil of maakte maar een grapje.
En ik wist ook niet hoe ik daar mee om moest gaan en bleef gewoon chagrijnig doen.
Af en toe voelde ik me daar dan ook wel schuldig om en deed ik even iets heel liefs voor hem. Misschien voelt jouw vriendin hetzelfde en stuurt ze je daarom soms opeens lange smsjes.
Mijn huidige vriend heeft er begrip voor als ik me rot voel, maar ik moet het niet wagen hem af te gaan snauwen of bot tegen hem doen. Dat accepteert hij absoluut niet van me. En ik ga daarom ook meer rekening met hem houden en slik mijn boze bui in of zonder me even af.
Wat je beschrijft klinkt heel erg hetzelfde als met mijn ex, dus ik hoop dat het jou wel lukt om tegengas te geven. Misschien dat het helpt als je beseft dat je vriendin er juist behoefte aan heeft dat jij je grenzen aangeeft.
Ik werd zelf naar van hoe stom ik deed, zo wilde ik helemaal niet zijn. Daarom heb ik het uiteindelijk uitgemaakt.
Dus laat niet meer over je heen walsen, daar zal je vriendin uiteindelijk juist blij mee zijn!
En ik wist ook niet hoe ik daar mee om moest gaan en bleef gewoon chagrijnig doen.
Af en toe voelde ik me daar dan ook wel schuldig om en deed ik even iets heel liefs voor hem. Misschien voelt jouw vriendin hetzelfde en stuurt ze je daarom soms opeens lange smsjes.
Mijn huidige vriend heeft er begrip voor als ik me rot voel, maar ik moet het niet wagen hem af te gaan snauwen of bot tegen hem doen. Dat accepteert hij absoluut niet van me. En ik ga daarom ook meer rekening met hem houden en slik mijn boze bui in of zonder me even af.
Wat je beschrijft klinkt heel erg hetzelfde als met mijn ex, dus ik hoop dat het jou wel lukt om tegengas te geven. Misschien dat het helpt als je beseft dat je vriendin er juist behoefte aan heeft dat jij je grenzen aangeeft.
Ik werd zelf naar van hoe stom ik deed, zo wilde ik helemaal niet zijn. Daarom heb ik het uiteindelijk uitgemaakt.
Dus laat niet meer over je heen walsen, daar zal je vriendin uiteindelijk juist blij mee zijn!
