Kinderen
alle pijlers
Bekkenmeting?
donderdag 19 augustus 2010 om 14:10
Hallo allemaal,
Ik hoop dat er mensen op het forum zijn die meer weten over of ervaring hebben met een bekkenmeting. Mijn moeder en haar zussen, maar ook de generatie daarvoor hebben een smal of afwijkend gevormd bekken. De meeste bevallingen zijn uitgelopen op keizersnedes of moeilijke bevallingen waarbij de kindjes een schouder of sleutelbeen braken of erger. Tegen mijn moeder is altijd gezegd dat wanneer haar dochter (ik dus) zwanger zou raken ze tijdens de zwangerschap onderzocht moet worden. Tevens heeft mijn voormalige huisarts (inmiddels met pensioen) mij aangegeven mezelf te laten checken om de nodige ellende te voorkomen.
Ik ben nu 35 weken zwanger van mijn eerste kind. Aan het begin van de zwangerschap heb ik bovenstaand verhaal keurig aangegeven bij de vlk. Er werd mij toen verteld dat ze er niet veel mee konden. Inmiddels hebben ze nav de 20-wekenecho wat extra groeiechos laten maken en loopt ons kindje inmiddels 4 weken voor op groei. Er wordt een 9-ponder verwacht. Ik was 7 pond en dat was onmogelijk voor mijn moeder. Deze week dus de vlk weer op bovenstaand verhaal icm groot kindje gewezen. Er werd mij echter gemeld dat er geen bekkenmetingen meer gedaan worden en er altijd een proefbaring plaatsvind. Ze zien dan vanzelf of het lukt of niet, en dan vind er uiteindelijk een spoedkeizersnede plaats. Op het moment zelf dacht ach we zien wel. Maar nu ik erover nadenk vind ik dat het erg makkelijk van tafel geschoven wordt. Waarom niet voor mijn geruststelling een onderzoekje doen? Zou het heel erg vinden als mijn kindje onnodig nare dingen zou overkomen bij de bevalling.
Hoor graag hoe jullie ervaringen zijn!
Ik hoop dat er mensen op het forum zijn die meer weten over of ervaring hebben met een bekkenmeting. Mijn moeder en haar zussen, maar ook de generatie daarvoor hebben een smal of afwijkend gevormd bekken. De meeste bevallingen zijn uitgelopen op keizersnedes of moeilijke bevallingen waarbij de kindjes een schouder of sleutelbeen braken of erger. Tegen mijn moeder is altijd gezegd dat wanneer haar dochter (ik dus) zwanger zou raken ze tijdens de zwangerschap onderzocht moet worden. Tevens heeft mijn voormalige huisarts (inmiddels met pensioen) mij aangegeven mezelf te laten checken om de nodige ellende te voorkomen.
Ik ben nu 35 weken zwanger van mijn eerste kind. Aan het begin van de zwangerschap heb ik bovenstaand verhaal keurig aangegeven bij de vlk. Er werd mij toen verteld dat ze er niet veel mee konden. Inmiddels hebben ze nav de 20-wekenecho wat extra groeiechos laten maken en loopt ons kindje inmiddels 4 weken voor op groei. Er wordt een 9-ponder verwacht. Ik was 7 pond en dat was onmogelijk voor mijn moeder. Deze week dus de vlk weer op bovenstaand verhaal icm groot kindje gewezen. Er werd mij echter gemeld dat er geen bekkenmetingen meer gedaan worden en er altijd een proefbaring plaatsvind. Ze zien dan vanzelf of het lukt of niet, en dan vind er uiteindelijk een spoedkeizersnede plaats. Op het moment zelf dacht ach we zien wel. Maar nu ik erover nadenk vind ik dat het erg makkelijk van tafel geschoven wordt. Waarom niet voor mijn geruststelling een onderzoekje doen? Zou het heel erg vinden als mijn kindje onnodig nare dingen zou overkomen bij de bevalling.
Hoor graag hoe jullie ervaringen zijn!
donderdag 19 augustus 2010 om 16:06
Het herstel na een keizersnee vond ik best wel wat tegenvallen hoor, ondanks dat het echt erg vlot ging.
Ik heb een spoedks gehad na 27 uur rommelen met niet vorderende ontsluiting vw een aangezichtsligging, waarschijnlijk ook door afwijkend gevormd bekken (net als moeder & oma). Toch zou ik een evt. volgende x weer natuurlijk willen proberen. Als je een goede poliklinische bevalling hebt, hoef je niets te vrezen, en mijn voorkeur zou altijd uit gaan naar een vaginale bevalling. Niet geschoten is altijd mis.
Ik heb een spoedks gehad na 27 uur rommelen met niet vorderende ontsluiting vw een aangezichtsligging, waarschijnlijk ook door afwijkend gevormd bekken (net als moeder & oma). Toch zou ik een evt. volgende x weer natuurlijk willen proberen. Als je een goede poliklinische bevalling hebt, hoef je niets te vrezen, en mijn voorkeur zou altijd uit gaan naar een vaginale bevalling. Niet geschoten is altijd mis.
Computer says nooooo
donderdag 19 augustus 2010 om 16:07
Hallo Marie,
ik heb niet alles gelezen dus misschien is dit dubbel.
Mijn ervaring is dat er door verschillende ziekenhuizen/ gynaecologen verschillend tegen bekken metingen aan gekeken wordt. Zelf heb ik in mei een bekken meting(d.m.v. MRI scan) gehad in ziekenhuis 'A' (i.v.m. een stuitligging) waar bij mij afgeraden werd natuurlijk te bevallen. In ziekenhuis 'B' waar ik ondertussen (lang verhaal n.v.t. hier) verder onder controle was gaven ze aan geen bekken meting te doen om dat dit volgens hen geen goede voorspeller was.
Hun uitleg was dat enkele weken voor de bevalling er nog veel minder ruimte in het bekken kan zitten dan op het moment van de bevalling, doordat de banden en gewrichten vlak voor/tijdens de bevalling door hormonen verweken waardoor er wel voldoende ruimte is. Zelf ben ik ondanks een negatief advies in ziekenhuis 'A' zonder complicaties vaginaal bevallen in het ziekenhuis.
Zelf leverde het een en ander mij behoorlijk wat stress op, misschien is het mogelijk om je eenmalig door te laten verwijzen naar een gynaecoloog voor een consult, bij mij was dat een hele geruststelling.
veel sterkte!
ik heb niet alles gelezen dus misschien is dit dubbel.
Mijn ervaring is dat er door verschillende ziekenhuizen/ gynaecologen verschillend tegen bekken metingen aan gekeken wordt. Zelf heb ik in mei een bekken meting(d.m.v. MRI scan) gehad in ziekenhuis 'A' (i.v.m. een stuitligging) waar bij mij afgeraden werd natuurlijk te bevallen. In ziekenhuis 'B' waar ik ondertussen (lang verhaal n.v.t. hier) verder onder controle was gaven ze aan geen bekken meting te doen om dat dit volgens hen geen goede voorspeller was.
Hun uitleg was dat enkele weken voor de bevalling er nog veel minder ruimte in het bekken kan zitten dan op het moment van de bevalling, doordat de banden en gewrichten vlak voor/tijdens de bevalling door hormonen verweken waardoor er wel voldoende ruimte is. Zelf ben ik ondanks een negatief advies in ziekenhuis 'A' zonder complicaties vaginaal bevallen in het ziekenhuis.
Zelf leverde het een en ander mij behoorlijk wat stress op, misschien is het mogelijk om je eenmalig door te laten verwijzen naar een gynaecoloog voor een consult, bij mij was dat een hele geruststelling.
veel sterkte!
donderdag 19 augustus 2010 om 16:13
quote:Misseigenwijs schreef op 19 augustus 2010 @ 15:49:
Ik wil maar 1 kind dus dat het voor volgende kinderen een risico is voor mij niet echt relevant.....
Hmmm ik vind het lastig; ik heb bloed al regelmatig met fysieke activiteit om het zo maar te zeggen, vandaar dat ik er echt huiverig voor ben....In jouw geval kun je voordat je zwanger bent al een consult bij een gyn aanvragen en ook bespreken hoe dat dan zou gaan met bevallen.
Ik wil maar 1 kind dus dat het voor volgende kinderen een risico is voor mij niet echt relevant.....
Hmmm ik vind het lastig; ik heb bloed al regelmatig met fysieke activiteit om het zo maar te zeggen, vandaar dat ik er echt huiverig voor ben....In jouw geval kun je voordat je zwanger bent al een consult bij een gyn aanvragen en ook bespreken hoe dat dan zou gaan met bevallen.
donderdag 19 augustus 2010 om 16:16
quote:Floortje_1981 schreef op 19 augustus 2010 @ 15:55:
troetelbeertje, je hebt ze wel die gynaecologen maar ze zijn (in mijn ogen gelukkig) zeldzaam. Was die keizersnede voor haar 1ste? Zonder voorgeschiedenis of andere zaken?
Het was haar tweede. Het ging bij haar waarschijnlijk gemakkelijker omdat de eerste ook met een keizersnee is geboren én omdat ze wat ouder is.
Maar ik mij voorstellen dat een eventueel smal bekken en een redelijk groot kind, dat dit ook een goede reden is om voor een keizersnee te gaan? Of zijn die risico's groter dan die van een groot kind en smal bekken? Wat mij ook een prettig idee lijkt, als ik TO was, om het met haar verloskundige over pijnbestrijding te hebben. Als het moeizamer gaan, dan wordt toch ook vaak gebruikt gemaakt van een tang/pomp/schaar? Dan lijkt wat hulp bij pijnbestrijding bij wel fijn. Of ben ik nu een hele erge piepert?
troetelbeertje, je hebt ze wel die gynaecologen maar ze zijn (in mijn ogen gelukkig) zeldzaam. Was die keizersnede voor haar 1ste? Zonder voorgeschiedenis of andere zaken?
Het was haar tweede. Het ging bij haar waarschijnlijk gemakkelijker omdat de eerste ook met een keizersnee is geboren én omdat ze wat ouder is.
Maar ik mij voorstellen dat een eventueel smal bekken en een redelijk groot kind, dat dit ook een goede reden is om voor een keizersnee te gaan? Of zijn die risico's groter dan die van een groot kind en smal bekken? Wat mij ook een prettig idee lijkt, als ik TO was, om het met haar verloskundige over pijnbestrijding te hebben. Als het moeizamer gaan, dan wordt toch ook vaak gebruikt gemaakt van een tang/pomp/schaar? Dan lijkt wat hulp bij pijnbestrijding bij wel fijn. Of ben ik nu een hele erge piepert?
donderdag 19 augustus 2010 om 17:02
Marie ik zou zeker vooraf opschrijven wat je belangrijk vindt en dit goed bespreken met je man. Als je je niet serieus genomen voelt kan hij in ieder geval (zonder hormonen ) voor jou en jullie kindje opkomen.
Ook zou ik samen goed afspreken wat je echt niet wilt tijdens de bevalling. Zo heb ik achteraf gezien te veel laten sollen met me, qua wee-opwekkers etc. Bij een volgende wil ik dat mijn man voor mij opkomt omdat ik dat zelf op dat moment ws weer niet kan
Floortje mijn verloskundige zei hetzelfde als jij en dat heeft mijn kind bijna het leven gekost. Volgens hen kon ik prima thuisbevallen, en dat m'n kindje zo groot zou worden hebben ze niets over gezegd.
Ik kwam voor iets anders voor bij 't ziekenhuis, die zagen (een paar dagen voor de uiteindelijke bevalling, ik liep al overtijd) dat 't kind bijna 10 pond was en raadden mij een thuisbevalling ten zeerste af. Ze hebben met echt op me in moeten praten, maar ik ben blij dat ik overstag gegaan ben.
Uiteindelijk is het hoofdje met veel trekwerk met de vacuum geboren en vervolgens zat mijn kind muurvast. Hij kwam er uit met een gebroken sleutelbeen en een apgar van 4.
En ja, een volgende wil ik weer graag eerst natuurlijk proberen, maar mijn ervaring is wel dat als de weeën niet krachtig genoeg zijn ze je toch in 1e instantie aan de wee-opwekkers zetten om de boel te versnellen. Dus jouw opmerking dat "krachtige weeën genoeg zijn" is erg makkelijk gezegd, want als de arts-ass/gyn besluit eerst nog met wee-opwekkers aan de gang te gaan worden alle signalen van je lijf gewoon overruled door de medicatie.
Ook zou ik samen goed afspreken wat je echt niet wilt tijdens de bevalling. Zo heb ik achteraf gezien te veel laten sollen met me, qua wee-opwekkers etc. Bij een volgende wil ik dat mijn man voor mij opkomt omdat ik dat zelf op dat moment ws weer niet kan
Floortje mijn verloskundige zei hetzelfde als jij en dat heeft mijn kind bijna het leven gekost. Volgens hen kon ik prima thuisbevallen, en dat m'n kindje zo groot zou worden hebben ze niets over gezegd.
Ik kwam voor iets anders voor bij 't ziekenhuis, die zagen (een paar dagen voor de uiteindelijke bevalling, ik liep al overtijd) dat 't kind bijna 10 pond was en raadden mij een thuisbevalling ten zeerste af. Ze hebben met echt op me in moeten praten, maar ik ben blij dat ik overstag gegaan ben.
Uiteindelijk is het hoofdje met veel trekwerk met de vacuum geboren en vervolgens zat mijn kind muurvast. Hij kwam er uit met een gebroken sleutelbeen en een apgar van 4.
En ja, een volgende wil ik weer graag eerst natuurlijk proberen, maar mijn ervaring is wel dat als de weeën niet krachtig genoeg zijn ze je toch in 1e instantie aan de wee-opwekkers zetten om de boel te versnellen. Dus jouw opmerking dat "krachtige weeën genoeg zijn" is erg makkelijk gezegd, want als de arts-ass/gyn besluit eerst nog met wee-opwekkers aan de gang te gaan worden alle signalen van je lijf gewoon overruled door de medicatie.
donderdag 19 augustus 2010 om 17:45
Bedankt voor jullie openhartige reacties. Ik heb lang getwijfeld om mijn verhaal hier te plaatsen maar ben er erg blij mee.
Wat het meest bij mij blijft hangen is goede afspraken maken.
Proefbarink ok, ik hoop natuurlijk dat ik mijn kind zonder bijkomende complicaties op de wereld kan zetten, maar hoe om te gaan met een nietvorderende ontsluiting e.d. Ik heb inderdaad besloten om mbv de vlk poliklinisch te bevallen, dat begrijpt ze gelukkig maar al te goed. Ik denk ook dat ik met mijn vlk's een goed plan met goede afspraken kan opstellen. Wat ik heel belangrijk vind is dat dit ook in het z'huis bekend is. Want als je medisch word, dan neemt een arts-ass of gyn het over...
In die zin zou een consult met een gyn daarvoor prettig zijn alhoewel ik niet weet of dit de garantie biedt dat de informatie goed en correct doorkomt.
@Floor, heb jij hier misschien nog adviezen voor?
Uiteindelijk is mijn grootste zorg dat men mij ontzettend lang laat aanmodderen om uiteindelijk alsnog een spoedkeizersnede te doen, dubbelop dus en dan ook nog eens een dubbele hersteltijd lijkt me...
Wat het meest bij mij blijft hangen is goede afspraken maken.
Proefbarink ok, ik hoop natuurlijk dat ik mijn kind zonder bijkomende complicaties op de wereld kan zetten, maar hoe om te gaan met een nietvorderende ontsluiting e.d. Ik heb inderdaad besloten om mbv de vlk poliklinisch te bevallen, dat begrijpt ze gelukkig maar al te goed. Ik denk ook dat ik met mijn vlk's een goed plan met goede afspraken kan opstellen. Wat ik heel belangrijk vind is dat dit ook in het z'huis bekend is. Want als je medisch word, dan neemt een arts-ass of gyn het over...
In die zin zou een consult met een gyn daarvoor prettig zijn alhoewel ik niet weet of dit de garantie biedt dat de informatie goed en correct doorkomt.
@Floor, heb jij hier misschien nog adviezen voor?
Uiteindelijk is mijn grootste zorg dat men mij ontzettend lang laat aanmodderen om uiteindelijk alsnog een spoedkeizersnede te doen, dubbelop dus en dan ook nog eens een dubbele hersteltijd lijkt me...
donderdag 19 augustus 2010 om 17:48
@Manunui; wat naar dat het zo bij jou verlopen is, dit lijkt me dus gewoon niet de bedoeling. Maar ik begrijp wel dat het belangrijk is vooraf afspraken te maken en je man goed te instrueren. Ik merk nu al dat ik onder invloed van de hormonen minder assertief ben...
Nog een vraagje, je schrijft over met je laten sollen, heb jij als ervaringsdeskundige tips voor mij die ik kan gebruiken in mijn plan en gesprek bij de vlk/gyn?
Nog een vraagje, je schrijft over met je laten sollen, heb jij als ervaringsdeskundige tips voor mij die ik kan gebruiken in mijn plan en gesprek bij de vlk/gyn?
donderdag 19 augustus 2010 om 18:16
Hoi Marie28.
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik heb hier wel ervaring mee.
Mijn eerste kind lag in stuit, en mijn bekken scheen te krap te zijn volgens de verloskundige. Ze kon niet draaien, en ik moest naar de gyn om te overleggen wat mogelijk was.
Hij vertelde dat je geen bekken kunt "meten". Gewoon onzin dus.
Een bekken bereidt zich tijdens je zwangerschap voor op de bevalling en verandert dus.
Hier kun je voor de bevalling niets over zeggen.
Mijn dochter is "operatief verwijderd"
Keizersnede dus, ivm stuitligging.
Normaal geboortegewicht.
Mijn andere kinderen waren allemaal flink, en konden na het op de normale manier proberen niet via de gewone weg geboren worden. Allemaal via keizersnede.
Had niets met mijn bekken te maken, gewoon allemaal flinke baby's!!
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik heb hier wel ervaring mee.
Mijn eerste kind lag in stuit, en mijn bekken scheen te krap te zijn volgens de verloskundige. Ze kon niet draaien, en ik moest naar de gyn om te overleggen wat mogelijk was.
Hij vertelde dat je geen bekken kunt "meten". Gewoon onzin dus.
Een bekken bereidt zich tijdens je zwangerschap voor op de bevalling en verandert dus.
Hier kun je voor de bevalling niets over zeggen.
Mijn dochter is "operatief verwijderd"
Keizersnede dus, ivm stuitligging.Normaal geboortegewicht.
Mijn andere kinderen waren allemaal flink, en konden na het op de normale manier proberen niet via de gewone weg geboren worden. Allemaal via keizersnede.
Had niets met mijn bekken te maken, gewoon allemaal flinke baby's!!
donderdag 19 augustus 2010 om 18:30
Manunui, ik schrijf juist dat ik vind dat je met een verwacht groot kind en deze familiegeschiedenis poliklinisch moet bevallen en dus niet thuis. Dan kan er ook tijdig besloten toen bijstimuleren of beeindigen van de baring.
Ook zeg ik al eerder dat ik een groot kind, of een kind wat niet indaald reden vind voor een consult door de gynaecoloog.
Ik heb (toen ik nog niet in het ziekenhuis werkte) meerdere malen om die reden iemand moeten verwijzen. Liever dat dan dat je thuis aan een bevalling begint zonder goed gevoel.
Als een kind echt niet past dan helpt geen weeenopwekker hoor. Dan vordert het ondanks dat ook gewoon niet. Ook moet je niet na al uren en uren lang rommelen alsnog starten als iemand volledig uitgeput is, dat is vragen om problemen.
Marie ik denk dat een consult nuttig is omdat ze dan ook een groeiecho zullen maken, ze zullen dan zien dat het kindje groot is, dit vermelden in het dossier en zo kunnen ze er dan tijdens de bevalling rekening mee houden.
Niekie jou babies waren dus voor jou bekken te groot, misschien was een normaal groot kindje wel gewoon geboren maar dat zal je nooit weten. Heb je wel een goed gevoel over hoe het is gegaan?
Ook zeg ik al eerder dat ik een groot kind, of een kind wat niet indaald reden vind voor een consult door de gynaecoloog.
Ik heb (toen ik nog niet in het ziekenhuis werkte) meerdere malen om die reden iemand moeten verwijzen. Liever dat dan dat je thuis aan een bevalling begint zonder goed gevoel.
Als een kind echt niet past dan helpt geen weeenopwekker hoor. Dan vordert het ondanks dat ook gewoon niet. Ook moet je niet na al uren en uren lang rommelen alsnog starten als iemand volledig uitgeput is, dat is vragen om problemen.
Marie ik denk dat een consult nuttig is omdat ze dan ook een groeiecho zullen maken, ze zullen dan zien dat het kindje groot is, dit vermelden in het dossier en zo kunnen ze er dan tijdens de bevalling rekening mee houden.
Niekie jou babies waren dus voor jou bekken te groot, misschien was een normaal groot kindje wel gewoon geboren maar dat zal je nooit weten. Heb je wel een goed gevoel over hoe het is gegaan?
donderdag 19 augustus 2010 om 18:37
Ik denk het wel. Mijn één eiige tweelingzus kon wel normaal bevallen. Wij lijken is alles op elkaar, dus ik ga ervan uit dat mijn eerste (als ze normaal met dr hoofdje naar beneden had gelegen) wel gewoon geboren kon worden.
Mijn tweede kind heeft het nét gered, was een dramatische geboorte (ik zal jullie de details besparen, er leest nog een zwangere mee haha), en ik was dolblij met die keizersnee.
Na 2x keizersnee mag je niet meer normaal bevallen, risico op complicaties is erg groot, dus ik heb er vrede mee. Ik heb gezonde kinderen, en die bevallingen, ach... ik ben niet het type moeder dat zich ondanks een keizersnee niet aan dr kind kan binden.
Wat jij schrijft klopt overigens, tijdens de bevalling van de eerste (eerst gewoon proberen dus) kon het hoofdje inderdaad niet indalen, door de grootte ervan. Dat lijkt me een teken aan de wand...
Mijn tweede kind heeft het nét gered, was een dramatische geboorte (ik zal jullie de details besparen, er leest nog een zwangere mee haha), en ik was dolblij met die keizersnee.
Na 2x keizersnee mag je niet meer normaal bevallen, risico op complicaties is erg groot, dus ik heb er vrede mee. Ik heb gezonde kinderen, en die bevallingen, ach... ik ben niet het type moeder dat zich ondanks een keizersnee niet aan dr kind kan binden.
Wat jij schrijft klopt overigens, tijdens de bevalling van de eerste (eerst gewoon proberen dus) kon het hoofdje inderdaad niet indalen, door de grootte ervan. Dat lijkt me een teken aan de wand...
donderdag 19 augustus 2010 om 21:55
@Niekie; thanx voor het delen van je ervaring, duidelijk.
Fijn dat je censuur toepast ; ), ik moet natuurlijk nog...
@Floor; Ik heb afgelopen dinsdag mijn laatste groeiecho gehad. Bedoel je dat ik bij een consult met de gyn nogmaals naar een echo op dat moment moet vragen? Het zou mij inderdaad heel erg gerust stellen als de informatie ook al in het ziekenhuis bekend is en ik niet van de verloskundige afhankelijk ben over hoe goed ze e.a. overbrengt tijdens te bevalling.
Fijn dat je censuur toepast ; ), ik moet natuurlijk nog...
@Floor; Ik heb afgelopen dinsdag mijn laatste groeiecho gehad. Bedoel je dat ik bij een consult met de gyn nogmaals naar een echo op dat moment moet vragen? Het zou mij inderdaad heel erg gerust stellen als de informatie ook al in het ziekenhuis bekend is en ik niet van de verloskundige afhankelijk ben over hoe goed ze e.a. overbrengt tijdens te bevalling.
donderdag 19 augustus 2010 om 22:38
Heb niets gelezen dus misschien ben ik mosterd.
Maar mijn moeder heeft een zware bevalling gehad omdat ik niet "paste" en daardoor veel schade opgelopen aan bekken en rug. Ook ik heb dit keurig aan gegeven bij vk maar werd niets mee gedaan omdat mijn bevalling heel anders kon gaan. Ik bespaar je mijn bevallingsverhaal, maar hij paste dus niet. (8,5 pond en 56 cm) en daar kwamen achter tijdens het persen, daardoor moeilijke en zware bevalling met problemen voor moeder en kind. Kind heeft tot 8 maanden elke week fysio gehad, helmpje ed. Ik ga volgende week met revalideren beginnen doordat er aan mijn bekken zo getrokken is dat ik nu nog veel pijn heb.
Kortom praat nog eens goed met een gyn hierover, er had ons veel leed bespaard geweest als er een keizersnee geweest was. (eventuele volgende komt ook per keizersnee)
Sterkte!!!
Maar mijn moeder heeft een zware bevalling gehad omdat ik niet "paste" en daardoor veel schade opgelopen aan bekken en rug. Ook ik heb dit keurig aan gegeven bij vk maar werd niets mee gedaan omdat mijn bevalling heel anders kon gaan. Ik bespaar je mijn bevallingsverhaal, maar hij paste dus niet. (8,5 pond en 56 cm) en daar kwamen achter tijdens het persen, daardoor moeilijke en zware bevalling met problemen voor moeder en kind. Kind heeft tot 8 maanden elke week fysio gehad, helmpje ed. Ik ga volgende week met revalideren beginnen doordat er aan mijn bekken zo getrokken is dat ik nu nog veel pijn heb.
Kortom praat nog eens goed met een gyn hierover, er had ons veel leed bespaard geweest als er een keizersnee geweest was. (eventuele volgende komt ook per keizersnee)
Sterkte!!!
vrijdag 20 augustus 2010 om 12:33
Wat voor mij het belangrijkste uitgangspunt blijft is dat er nu, voor zover we weten uiteraard, een gezond kindje in mijn buik groeit. Wij zouden het heel erg vinden dat het kindje door een onnodig langdurige bevalling met evt complicaties e.a. op zou lopen en zo een slechte start zou maken. Uiteraard geldt dit voor alle aanstaande ouders. Echter is er een behoorlijke achtergrond op dit gebied in mijn familie en komt daar het feit bij dat er geen 7-ponder verwacht wordt.
Donderdag a.s. heb ik een uitgebreid gesprek over de bevalling met de verloskundige, mede dankzij de reacties hier kan ik een goede vragenlijst opstellen en een goed geboorteplan opstellen.
Uiteraard zijn meer ervaringen en tips heel erg welkom!
Ieg alvast bedankt voor alle reacties!
Donderdag a.s. heb ik een uitgebreid gesprek over de bevalling met de verloskundige, mede dankzij de reacties hier kan ik een goede vragenlijst opstellen en een goed geboorteplan opstellen.
Uiteraard zijn meer ervaringen en tips heel erg welkom!
Ieg alvast bedankt voor alle reacties!
vrijdag 20 augustus 2010 om 12:36
@Doggie, thanx, ik ga ook zeker aansturen op een consult met de gyn, ook op aanraden van Floor.
Zo vervelend (understatement) dat je hetzelfde hebt moeten meemaken als je moeder en je kindje zo ontzettend last heeft van de bevalling. Heb je achteraf nog een gesprek met de vlk hierover gehad? Zou hij/zij dingen nu toch anders doen bijv.?
Ik ben erg benieuwd naar je ervaring.
Zo vervelend (understatement) dat je hetzelfde hebt moeten meemaken als je moeder en je kindje zo ontzettend last heeft van de bevalling. Heb je achteraf nog een gesprek met de vlk hierover gehad? Zou hij/zij dingen nu toch anders doen bijv.?
Ik ben erg benieuwd naar je ervaring.
vrijdag 20 augustus 2010 om 13:48
quote:Marie28 schreef op 19 augustus 2010 @ 17:48:
@Manunui; wat naar dat het zo bij jou verlopen is, dit lijkt me dus gewoon niet de bedoeling. Maar ik begrijp wel dat het belangrijk is vooraf afspraken te maken en je man goed te instrueren. Ik merk nu al dat ik onder invloed van de hormonen minder assertief ben...
Nog een vraagje, je schrijft over met je laten sollen, heb jij als ervaringsdeskundige tips voor mij die ik kan gebruiken in mijn plan en gesprek bij de vlk/gyn?
Wat denk ik het belangrijkste is, is om voor jezelf (samen met je man uiteraard!) vooraf te bedenken wat je graag wilt, maar ook wat er mis zou kunnen gaan en wat je dan wilt.
Dat klinkt heel vaag, maar bijv als je van de baby gescheiden wordt, wil je dan dat je man bij jou blijft of met de baby mee gaat. En hoe denk je over stimulatie (wee-opwekkers, wel/niet), ruggenprik bij evt. keizersnede, kan je man een keizersnede aan als het daar toch op uit draait of wil je iemand anders stand-by hebben, welke voeding, mag een ander je kindje voeden als jij het niet kan of wil je dat je man dat doet, maar ook kleine dingen zoals kleding etc.
En laat je vragen serieus beantwoorden. Een antwoord als "dat zie je dan wel" daar kùn je niets mee. En ja, het is echt zo dat veel dingen anders zijn dan je je vooraf kunt bedenken, maar dan nog heb je het recht om serieus genomen te worden en óók op onbenullige vragen antwoord te krijgen.
Misschien dat je met je man kan doorspreken dat hij in ieder geval voor je op komt als jij je laat overdonderen.
En een bevalling valt natuurlijk niet te plannen hoor, dus laat vooral veel over je heen komen, maar alles vooraf bespreken scheelt zo enorm!
Een paar van de dingen die ik per sé anders wil:
- eigen kleertjes ipv ziekenhuispakje.
Toen ze dat aan me vroegen was mijn kind net gereanimeerd, het laatste wat me boeide waren kleertjes. Achteraf spijt van, want toen ik dat de volgende dag alsnog wilde vond de verpleging het niet handig... tja.
- mijn man continu bij de baby laten, ook als ik het niet kan zeggen
Mijn zoon werd gelijk na de bevalling meegenomen naar de reanimatietafel in een andere ruimte. Ik heb mijn man daar zelf achteraan gestuurd omdat die natuurlijk ook flabbergasted was.
-mijn man voor me op laten komen.
Op een gegeven moment gaf ik aan iets echt niet te willen, ik heb zelfs geroepen "neem me verdomme serieus!" maar ik werd overruled. Volgende keer hoop ik dat mijn man voor me opkomt.
Ook dingen als ongewenst gegeven flesvoeding, door de verpleging opgelegde tijden om te voeden, door de verpleging opgelegde momenten waarop ik mijn zoon bij me kreeg, momenten waarop ik niet mocht lezen etc. omdat ik van hen "moest" slapen, allemaal dingen waar ik volgende keer mijn standpunt leidend in wil laten zijn.
@Manunui; wat naar dat het zo bij jou verlopen is, dit lijkt me dus gewoon niet de bedoeling. Maar ik begrijp wel dat het belangrijk is vooraf afspraken te maken en je man goed te instrueren. Ik merk nu al dat ik onder invloed van de hormonen minder assertief ben...
Nog een vraagje, je schrijft over met je laten sollen, heb jij als ervaringsdeskundige tips voor mij die ik kan gebruiken in mijn plan en gesprek bij de vlk/gyn?
Wat denk ik het belangrijkste is, is om voor jezelf (samen met je man uiteraard!) vooraf te bedenken wat je graag wilt, maar ook wat er mis zou kunnen gaan en wat je dan wilt.
Dat klinkt heel vaag, maar bijv als je van de baby gescheiden wordt, wil je dan dat je man bij jou blijft of met de baby mee gaat. En hoe denk je over stimulatie (wee-opwekkers, wel/niet), ruggenprik bij evt. keizersnede, kan je man een keizersnede aan als het daar toch op uit draait of wil je iemand anders stand-by hebben, welke voeding, mag een ander je kindje voeden als jij het niet kan of wil je dat je man dat doet, maar ook kleine dingen zoals kleding etc.
En laat je vragen serieus beantwoorden. Een antwoord als "dat zie je dan wel" daar kùn je niets mee. En ja, het is echt zo dat veel dingen anders zijn dan je je vooraf kunt bedenken, maar dan nog heb je het recht om serieus genomen te worden en óók op onbenullige vragen antwoord te krijgen.
Misschien dat je met je man kan doorspreken dat hij in ieder geval voor je op komt als jij je laat overdonderen.
En een bevalling valt natuurlijk niet te plannen hoor, dus laat vooral veel over je heen komen, maar alles vooraf bespreken scheelt zo enorm!
Een paar van de dingen die ik per sé anders wil:
- eigen kleertjes ipv ziekenhuispakje.
Toen ze dat aan me vroegen was mijn kind net gereanimeerd, het laatste wat me boeide waren kleertjes. Achteraf spijt van, want toen ik dat de volgende dag alsnog wilde vond de verpleging het niet handig... tja.
- mijn man continu bij de baby laten, ook als ik het niet kan zeggen
Mijn zoon werd gelijk na de bevalling meegenomen naar de reanimatietafel in een andere ruimte. Ik heb mijn man daar zelf achteraan gestuurd omdat die natuurlijk ook flabbergasted was.
-mijn man voor me op laten komen.
Op een gegeven moment gaf ik aan iets echt niet te willen, ik heb zelfs geroepen "neem me verdomme serieus!" maar ik werd overruled. Volgende keer hoop ik dat mijn man voor me opkomt.
Ook dingen als ongewenst gegeven flesvoeding, door de verpleging opgelegde tijden om te voeden, door de verpleging opgelegde momenten waarop ik mijn zoon bij me kreeg, momenten waarop ik niet mocht lezen etc. omdat ik van hen "moest" slapen, allemaal dingen waar ik volgende keer mijn standpunt leidend in wil laten zijn.
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:22
Manunui geen probleem hoor, dat kan gebeuren. Wat gek dat jou kindje ziekenhuis kleertjes aankreeg. De ziekenhuizen waar ik gewerkt heb (4) deden dat alleen als de ouders geen kleertjes hadden. De opmerking dat zien we dan wel heb je trouwens idd geen bal aan. Al kan je natuurlijk niet overal invloed op uitoefenen.
Marie ik vind dat de echo gewoon in het ziekenhuis herhaald moet worden, stuur aan op een consult ivm macrosomie (groot kind) en dan hoort het er gewoon bij. Als je geen consult krijgt gooi het dan op minder leven voelen, dan krijg je dat consult echt wel. Zeg dan gewoon in het ziekenhuis dat je je zorgen maakt over de grootte, ik neem aan dat ze je dan wel serieus nemen.Misschien beetje vervelend om het zo te spelen maar goed het is een tip.
xx Floortje
Marie ik vind dat de echo gewoon in het ziekenhuis herhaald moet worden, stuur aan op een consult ivm macrosomie (groot kind) en dan hoort het er gewoon bij. Als je geen consult krijgt gooi het dan op minder leven voelen, dan krijg je dat consult echt wel. Zeg dan gewoon in het ziekenhuis dat je je zorgen maakt over de grootte, ik neem aan dat ze je dan wel serieus nemen.Misschien beetje vervelend om het zo te spelen maar goed het is een tip.
xx Floortje
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:41
Ja idioot hè, van die kleertjes? Mijn kind was geranimeerd, ik was na een uur eindelijk van de nageboorte verlost en was helemaal overdonderd door alles, dus mijn hoofd stond er ook echt niet naar. Ipv dat er gevraagd wordt waar zijn kleertjes lagen vroegen ze aan mijn man "wilt u dat we eigen kleertjes aan doen, of een pakje van ons". Mijn man keek mij aan, ik lag met de verloskundige te bazelen over het hechten waar ze mee bezig was om bij te blijven, en kon daar op dat moment niet helder op antwoorden.
Achteraf heel stom, maar wat ik vervelender vond was dat hij de volgende dag ook geen kleertjes van ons aankreeg want "dat was onhandig".
Achteraf heel stom, maar wat ik vervelender vond was dat hij de volgende dag ook geen kleertjes van ons aankreeg want "dat was onhandig".
vrijdag 20 augustus 2010 om 14:56
Oh Marie, mijn zoon heeft er voor zover we nu kunnen zien niets blijvends aan over gehouden. Wel had hij een gebroken sleutelbeen en een lam armpje, maar dat is met fysio helemaal goed gekomen.
Hij loopt, rent, speelt en groeit, en overtreft alles wat ik ooit durfde te wensen en hopen.
En ik ben al een tijdje aan 't proberen nogmaals zwanger te worden, het is het dus sowieso waard.
Hij loopt, rent, speelt en groeit, en overtreft alles wat ik ooit durfde te wensen en hopen.
En ik ben al een tijdje aan 't proberen nogmaals zwanger te worden, het is het dus sowieso waard.
vrijdag 20 augustus 2010 om 15:35
Thanx Floortje en Manunui,
Ik heb mijn man de eerdere reacties al laten lezen en het weekend gaan we ons voorbereiden op het gesprek. Hij wordt er ieg veel wijzer van zo. Dat maakt het voor hem ook makkelijker e.a. te begrijpen.
Floor, ik ga idd aansturen op dat consult, ik heb daar bij voorbaat een goed gevoel bij. Ik zou het erg raar vinden als mijn vk niet mee zou willen werken hieraan als ik duidelijk aangeef dat het mij zoveel meer rust zou brengen. Tevens kan ik de gyn vragen naar het overtijd protocol. Mijn moeder heeft bij beide kinderen maximaal overtijd gelopen en dat is mijn broer bijna fataal geworden. De placenta werkte al enige tijd (bijna weken achteraf) minimaal. Mijn moeder is uitgelegd dat wanneer dit gebeurd de bevalling normaal gesproken op gang komt maar bij haar dus niet.
Daarbij wordt bij mij inderdaad een aardig groot kind verwacht en waren ikzelf en mijn broer lang niet zo groot...
Gelukkig geniet ik wel van mijn zwangerschap, kan niet wachten tot de kleine er is!
Ik heb mijn man de eerdere reacties al laten lezen en het weekend gaan we ons voorbereiden op het gesprek. Hij wordt er ieg veel wijzer van zo. Dat maakt het voor hem ook makkelijker e.a. te begrijpen.
Floor, ik ga idd aansturen op dat consult, ik heb daar bij voorbaat een goed gevoel bij. Ik zou het erg raar vinden als mijn vk niet mee zou willen werken hieraan als ik duidelijk aangeef dat het mij zoveel meer rust zou brengen. Tevens kan ik de gyn vragen naar het overtijd protocol. Mijn moeder heeft bij beide kinderen maximaal overtijd gelopen en dat is mijn broer bijna fataal geworden. De placenta werkte al enige tijd (bijna weken achteraf) minimaal. Mijn moeder is uitgelegd dat wanneer dit gebeurd de bevalling normaal gesproken op gang komt maar bij haar dus niet.
Daarbij wordt bij mij inderdaad een aardig groot kind verwacht en waren ikzelf en mijn broer lang niet zo groot...
Gelukkig geniet ik wel van mijn zwangerschap, kan niet wachten tot de kleine er is!
