Relaties
alle pijlers
Help!!!!
zaterdag 21 augustus 2010 om 19:25
Wie kan mij helpen? Ik heb een relatie van 9 jaar achter de rug, ik ben nu sinds een jaar alleenstaand. Mijn ex ging bij me weg toen ik 36 weken zwanger was van ons vierde kindje. Ik heb hem dat nooit kunnen vergeven. Na 3 maanden kreeg hij spijt en wou hij me terug ik heb dat niet gedaan. Hij heeft al die tijd bij zijn zusje gewoond. Nu woont hij sinds een maand bij een andere vrouw in omdat hij geen woonruimte en geen inkomen heeft. Toen ik het hoorde brak er iets in mij, toen werd me pas duidelijk dat ik nog steeds van hem hield. Ik ben hem op gaan zoeken en hij is met ons mee terug gegaan. Hij woonde sinds vorige week donderdag bij ons de eerste paar dagen waren super maar ik ging me steeds meer aan hem ergeren. Ik heb dus voorgesteld dat ik een kamer voor hem ging huren zolang hij geen werk heeft en we zo weer aan onze relatie konden werken, dat wil hij niet en ondanks dat hij niks met die andere vrouw heeft is hij nu weer terug naar haar. Die vrouw heeft zelf ook geen werk en hij zegt dat ze tenminste niet zeurt dat hij werk moet zoeken. Ondanks alles is me duidelijk geworden dat ik nog steeds van hem hou alleen dat we voorlopig niet samen kunnen wonen. Wat moet ik nu doen??
zaterdag 21 augustus 2010 om 23:15
zaterdag 21 augustus 2010 om 23:58
Nickname: de opmerking van je ex-man: 'Zij zeurt tenminste niet dat ik werk moet zoeken.'
Het lef! Eerst verlaat hij jou, hoogzwanger en al, met de rest van jullie kinderen. En de rest van je verhaal.
Verwar je je houden-van-gevoelens niet met ik-ben-een-beetje-jaloersgevoelens?
Hij gaat niet aan zichzelf werken, dat geef ik je op een briefje. En in een baan heeft hij ook geen trek als ik dit zo lees.
Mensen kun je niet veranderen, dat kun je ook niet eisen/verwachten.
Zorg (en werk) maar goed voor jezelf!
Sterkte.
Het lef! Eerst verlaat hij jou, hoogzwanger en al, met de rest van jullie kinderen. En de rest van je verhaal.
Verwar je je houden-van-gevoelens niet met ik-ben-een-beetje-jaloersgevoelens?
Hij gaat niet aan zichzelf werken, dat geef ik je op een briefje. En in een baan heeft hij ook geen trek als ik dit zo lees.
Mensen kun je niet veranderen, dat kun je ook niet eisen/verwachten.
Zorg (en werk) maar goed voor jezelf!
Sterkte.
anoniem_17376 wijzigde dit bericht op 22-08-2010 00:05
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
zondag 22 augustus 2010 om 08:00
Ik weet diep van binnen dat jullie allemaal gelijk hebben en toch blijf ik het er moeilijk mee hebben. Ik heb het heel goed met mijn kinderen en toch blijft dat gemis er steeds. De kinderen missen ook een vader en ondanks alles mis ik hem ook. Ik mis niet de man die hij nu is maar de man die hij was, en ook ik weet dat ik hem niet kan veranderen. En het is ook zeker een stukje jaloezie al heb ik weinig om jaloers op te zijn, want die vrouw is/ doet alles wat ik niet ben/doe. Maar het blijft gewoon klote.
zondag 22 augustus 2010 om 10:57
quote:nickname schreef op 21 augustus 2010 @ 19:25:
Mijn ex ging bij me weg toen ik 36 weken zwanger was van ons vierde kindje. Ik heb hem dat nooit kunnen vergeven. Na 3 maanden kreeg hij spijt en wou hij me terug ik heb dat niet gedaan.
Heel goed.
Hij heeft al die tijd bij zijn zusje gewoond. Nu woont hij sinds een maand bij een andere vrouw in omdat hij geen woonruimte en geen inkomen heeft. Toen ik het hoorde brak er iets in mij, toen werd me pas duidelijk dat ik nog steeds van hem hield. Ik ben hem op gaan zoeken en hij is met ons mee terug gegaan. Hij woonde sinds vorige week donderdag bij ons de eerste paar dagen waren super maar ik ging me steeds meer aan hem ergeren.
Ik heb dus voorgesteld dat ik een kamer voor hem ging huren zolang hij geen werk heeft en we zo weer aan onze relatie konden werken, dat wil hij niet en ondanks dat hij niks met die andere vrouw heeft is hij nu weer terug naar haar.
Hoe weet jij zo zeker dat hij niks met die andere vrouw heeft? En als hij niets met haar heeft, waarom ben je dan jaloers?
Hij wil niet wat jij hem voorstelt, zegt al genoeg.
Die vrouw heeft zelf ook geen werk en hij zegt dat ze tenminste niet zeurt dat hij werk moet zoeken. Ondanks alles is me duidelijk geworden dat ik nog steeds van hem hou alleen dat we voorlopig niet samen kunnen wonen. Wat moet ik nu doen??
In jullie relatie had jij de rol als moeder en jouw ex de rol als zoon. Jij wijst hem op zijn verantwoordelijkheden en hij vindt dat jij zeurt.
Van een zoon kan je net zo goed veel houden.
Wake up!! Het wordt tijd voor een therapie om aan je eigenwaarde en zelfrespect te werken.
Ik wens je veel wijsheid bij je beslissingen in de toekomst, ook m.b.t je kids.
Mijn ex ging bij me weg toen ik 36 weken zwanger was van ons vierde kindje. Ik heb hem dat nooit kunnen vergeven. Na 3 maanden kreeg hij spijt en wou hij me terug ik heb dat niet gedaan.
Heel goed.
Hij heeft al die tijd bij zijn zusje gewoond. Nu woont hij sinds een maand bij een andere vrouw in omdat hij geen woonruimte en geen inkomen heeft. Toen ik het hoorde brak er iets in mij, toen werd me pas duidelijk dat ik nog steeds van hem hield. Ik ben hem op gaan zoeken en hij is met ons mee terug gegaan. Hij woonde sinds vorige week donderdag bij ons de eerste paar dagen waren super maar ik ging me steeds meer aan hem ergeren.
Ik heb dus voorgesteld dat ik een kamer voor hem ging huren zolang hij geen werk heeft en we zo weer aan onze relatie konden werken, dat wil hij niet en ondanks dat hij niks met die andere vrouw heeft is hij nu weer terug naar haar.
Hoe weet jij zo zeker dat hij niks met die andere vrouw heeft? En als hij niets met haar heeft, waarom ben je dan jaloers?
Hij wil niet wat jij hem voorstelt, zegt al genoeg.
Die vrouw heeft zelf ook geen werk en hij zegt dat ze tenminste niet zeurt dat hij werk moet zoeken. Ondanks alles is me duidelijk geworden dat ik nog steeds van hem hou alleen dat we voorlopig niet samen kunnen wonen. Wat moet ik nu doen??
In jullie relatie had jij de rol als moeder en jouw ex de rol als zoon. Jij wijst hem op zijn verantwoordelijkheden en hij vindt dat jij zeurt.
Van een zoon kan je net zo goed veel houden.
Wake up!! Het wordt tijd voor een therapie om aan je eigenwaarde en zelfrespect te werken.
Ik wens je veel wijsheid bij je beslissingen in de toekomst, ook m.b.t je kids.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zondag 22 augustus 2010 om 14:21
quote:nickname schreef op 22 augustus 2010 @ 08:00:
Ik weet diep van binnen dat jullie allemaal gelijk hebben en toch blijf ik het er moeilijk mee hebben. Ik heb het heel goed met mijn kinderen en toch blijft dat gemis er steeds. De kinderen missen ook een vader en ondanks alles mis ik hem ook. Ik mis niet de man die hij nu is maar de man die hij was, en ook ik weet dat ik hem niet kan veranderen. En het is ook zeker een stukje jaloezie al heb ik weinig om jaloers op te zijn, want die vrouw is/ doet alles wat ik niet ben/doe. Maar het blijft gewoon klote.In principe zeg je het zelf al; Ik is niet de man die hij nu is, de man die hij nu is, is de man die je verliet bij je 4e kindje. En waar je ook niets meer aan zult hebben.
Ik weet diep van binnen dat jullie allemaal gelijk hebben en toch blijf ik het er moeilijk mee hebben. Ik heb het heel goed met mijn kinderen en toch blijft dat gemis er steeds. De kinderen missen ook een vader en ondanks alles mis ik hem ook. Ik mis niet de man die hij nu is maar de man die hij was, en ook ik weet dat ik hem niet kan veranderen. En het is ook zeker een stukje jaloezie al heb ik weinig om jaloers op te zijn, want die vrouw is/ doet alles wat ik niet ben/doe. Maar het blijft gewoon klote.In principe zeg je het zelf al; Ik is niet de man die hij nu is, de man die hij nu is, is de man die je verliet bij je 4e kindje. En waar je ook niets meer aan zult hebben.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zondag 22 augustus 2010 om 14:34
quote:nickname schreef op 22 augustus 2010 @ 08:00:
Ik weet diep van binnen dat jullie allemaal gelijk hebben en toch blijf ik het er moeilijk mee hebben. Ik heb het heel goed met mijn kinderen en toch blijft dat gemis er steeds. De kinderen missen ook een vader en ondanks alles mis ik hem ook. Ik mis niet de man die hij nu is maar de man die hij was, en ook ik weet dat ik hem niet kan veranderen. En het is ook zeker een stukje jaloezie al heb ik weinig om jaloers op te zijn, want die vrouw is/ doet alles wat ik niet ben/doe. Maar het blijft gewoon klote.
Het IS ook klote, het verbreken van een relatie doet pijn. Maar op een dag zul je je erbij neer moeten leggen dat er dingen veranderd zijn, en dat dat onomkeerbaar is. Zolang je niet loslaat kun je ook niet verder...
Het lijkt mij dat de kinderen hun vader niet hoeven te missen, zij kunnen elkaar toch zien? Is er een regeling, of zijn er afspraken?
Ik weet diep van binnen dat jullie allemaal gelijk hebben en toch blijf ik het er moeilijk mee hebben. Ik heb het heel goed met mijn kinderen en toch blijft dat gemis er steeds. De kinderen missen ook een vader en ondanks alles mis ik hem ook. Ik mis niet de man die hij nu is maar de man die hij was, en ook ik weet dat ik hem niet kan veranderen. En het is ook zeker een stukje jaloezie al heb ik weinig om jaloers op te zijn, want die vrouw is/ doet alles wat ik niet ben/doe. Maar het blijft gewoon klote.
Het IS ook klote, het verbreken van een relatie doet pijn. Maar op een dag zul je je erbij neer moeten leggen dat er dingen veranderd zijn, en dat dat onomkeerbaar is. Zolang je niet loslaat kun je ook niet verder...
Het lijkt mij dat de kinderen hun vader niet hoeven te missen, zij kunnen elkaar toch zien? Is er een regeling, of zijn er afspraken?
