Relaties
alle pijlers
Polydroom (taboe!)
maandag 23 augustus 2010 om 14:33
Ieder klein kind krijgt het er volgens mij wel ingeramd, met een liefdevolle bedoeling. Als je later groot bent, kom je een leuke jongen (meisje - voor de mannen hier) tegen, je krijgt verkering, verloving volgt, en daarna trouwen en krijgen jullie hele lieve kindertjes.
Het gehele beeld van het ideale gezin in de minder geëmancipeerde gebieden, zoals mijn omgeving, bestaat uit twee verliefde mensen met kinderen, waarvoor mama zorgt terwijl vader de kost verdient. Opgroeiend kwam ik er achter dat ik jongens helemaal niet zo leuk vond dat was geheel wederzijds. Meisjes vond ik trouwens ook niet interessant. Een moeilijke vriendschap zo hier en daar en vooral bezig met mijn eigen interesses tot ik (vér?) voorbij de 18 was.
Tot die keer dat ik hém tegenkwam. Vlinders van verliefdheid en duizelig van geluk, hoop, verwachting, liefde en vrees werden tot een hechte relatie: vrienden, maatjes en speelkameraadjes. Een knappe vent, liefdevol, zorgzaam, intelligent en humoritisch.
En toen kwam ik háár tegen.
Tot mijn verbazing voelde ik dezelfde vlinders nóg een keer en bleef mijn gevoel voor hém nog steeds het zelfde. Een ontmoeting tussen hem en haar leverde voor mij een onwaarschijnlijk gevoel op. De twee mensen waar je verliefd op bent en van houdt bij elkaar. Een ontmoeting die niet zonder gevolgen bleef, want ook tussen hen sloeg een vonk over.
Alles wat er sinds mijn opvoeding bij mij was binnengekomen over relaties tussen mensen ging omver. Man-vrouw is "zoals het hoort" en daarnaast heb je man-man en vrouw-vrouw relaties. Alle drie deze vormen zijn in Nederland (redelijk) algemeen geaccepteerd en voor de wet mag er in alle vormen getrouwd worden.
Even zoeken levert op dat wat "wij" hebben, een polyamoreuze relatie is. Overigens is de uitleg hiervan in mijn ogen wat beperkend. In de door mij gevonden informatie wordt er steevast gesproken over een relatie van één persoon van de éne sekse met twéé personen van de andere sekse. Voor mijn vriend zou dat inderdaad waar zijn, maar voor mijn vriendin en mij niet! Er bestaat naast de man-vrouw-relatie immers ook de vrouw-vrouw-relatie.
De emancipatie heeft ouderwetse term "veelwijverij" (nog?) niet omgebogen tot "veelpartnerij". Waarom rust er zo'n taboe op een dergelijke relatie, terwijl het gaat om liefde? Trouwen zou polygamie zijn, verboden volgens de Nederlandse wet. Niet dat trouwen een voor/door ons uit te voeren wens is, maar waarom verboden? Drie mensen die met elkaar in het huwelijk willen treden mag niet.
Beetje dromen er over mag gelukkig wel.
Onze polydroom.
Het gehele beeld van het ideale gezin in de minder geëmancipeerde gebieden, zoals mijn omgeving, bestaat uit twee verliefde mensen met kinderen, waarvoor mama zorgt terwijl vader de kost verdient. Opgroeiend kwam ik er achter dat ik jongens helemaal niet zo leuk vond dat was geheel wederzijds. Meisjes vond ik trouwens ook niet interessant. Een moeilijke vriendschap zo hier en daar en vooral bezig met mijn eigen interesses tot ik (vér?) voorbij de 18 was.
Tot die keer dat ik hém tegenkwam. Vlinders van verliefdheid en duizelig van geluk, hoop, verwachting, liefde en vrees werden tot een hechte relatie: vrienden, maatjes en speelkameraadjes. Een knappe vent, liefdevol, zorgzaam, intelligent en humoritisch.
En toen kwam ik háár tegen.
Tot mijn verbazing voelde ik dezelfde vlinders nóg een keer en bleef mijn gevoel voor hém nog steeds het zelfde. Een ontmoeting tussen hem en haar leverde voor mij een onwaarschijnlijk gevoel op. De twee mensen waar je verliefd op bent en van houdt bij elkaar. Een ontmoeting die niet zonder gevolgen bleef, want ook tussen hen sloeg een vonk over.
Alles wat er sinds mijn opvoeding bij mij was binnengekomen over relaties tussen mensen ging omver. Man-vrouw is "zoals het hoort" en daarnaast heb je man-man en vrouw-vrouw relaties. Alle drie deze vormen zijn in Nederland (redelijk) algemeen geaccepteerd en voor de wet mag er in alle vormen getrouwd worden.
Even zoeken levert op dat wat "wij" hebben, een polyamoreuze relatie is. Overigens is de uitleg hiervan in mijn ogen wat beperkend. In de door mij gevonden informatie wordt er steevast gesproken over een relatie van één persoon van de éne sekse met twéé personen van de andere sekse. Voor mijn vriend zou dat inderdaad waar zijn, maar voor mijn vriendin en mij niet! Er bestaat naast de man-vrouw-relatie immers ook de vrouw-vrouw-relatie.
De emancipatie heeft ouderwetse term "veelwijverij" (nog?) niet omgebogen tot "veelpartnerij". Waarom rust er zo'n taboe op een dergelijke relatie, terwijl het gaat om liefde? Trouwen zou polygamie zijn, verboden volgens de Nederlandse wet. Niet dat trouwen een voor/door ons uit te voeren wens is, maar waarom verboden? Drie mensen die met elkaar in het huwelijk willen treden mag niet.
Beetje dromen er over mag gelukkig wel.
Onze polydroom.
maandag 23 augustus 2010 om 18:42
quote:Reiger100 schreef op 23 augustus 2010 @ 17:30:
[...]
Iris, ik geloof dat jij een heel andere betekenis toekent aan de term 'rationeel'. Ik gebruik hem zoals in van Dale: "door middel van de rede".
Rationaliteit heeft niets te maken met de tijdsgeest. Ideeën die bij de tijd passen zijn niet noodzakelijk rationeel, ze zijn conventioneel.
Het heeft ook niets te maken met dat het niet mijn ideeën zijn. Ik heb tal van ideeën die anders zijn dan die van sommige anderen, maar respecteer de ideeën van anderen, als die ideeën rationeel zijn. Dan ga ik in debat.
Als iemand irrationele ideeën heeft, kun je niet eens (op redelijke wijze) in debat gaan. Dan heeft die persoon een bepaald 'geloof' (= een irrationeel iets).
Ik denk ook dat mijn definitie van irrationeel anders is dan de jouwe. Ik zie irrationeel bijv. als een overdreven angst voor spinnen, want die doen ze meestal niets.
Weerstand tegen een driehoekverhouding vind ik daarom niet irrationeel in onze huidige maatschappij, want nu streven de meeste mensen monogamie na, is onze maatschappij met wetgeving en dergelijke hier niet op gericht en is er vaak sprake van jaloezie in een dergelijke relatie waardoor deze uiteindelijk vaak mislukt en dat weerhoudt mensen er vaak van hieraan te beginnen. TO is in de huidige maatschappij dus een uitzondering en de massa denkt in mijn ogen niet irrationeel, dus zonder ratio.
Op je vraag waarom het nog meer niet sociaal geaccepteerd is (dus los van of het verwerpelijk wordt gevonden) is hiermee dus ook een antwoord gegeven.
[...]
Iris, ik geloof dat jij een heel andere betekenis toekent aan de term 'rationeel'. Ik gebruik hem zoals in van Dale: "door middel van de rede".
Rationaliteit heeft niets te maken met de tijdsgeest. Ideeën die bij de tijd passen zijn niet noodzakelijk rationeel, ze zijn conventioneel.
Het heeft ook niets te maken met dat het niet mijn ideeën zijn. Ik heb tal van ideeën die anders zijn dan die van sommige anderen, maar respecteer de ideeën van anderen, als die ideeën rationeel zijn. Dan ga ik in debat.
Als iemand irrationele ideeën heeft, kun je niet eens (op redelijke wijze) in debat gaan. Dan heeft die persoon een bepaald 'geloof' (= een irrationeel iets).
Ik denk ook dat mijn definitie van irrationeel anders is dan de jouwe. Ik zie irrationeel bijv. als een overdreven angst voor spinnen, want die doen ze meestal niets.
Weerstand tegen een driehoekverhouding vind ik daarom niet irrationeel in onze huidige maatschappij, want nu streven de meeste mensen monogamie na, is onze maatschappij met wetgeving en dergelijke hier niet op gericht en is er vaak sprake van jaloezie in een dergelijke relatie waardoor deze uiteindelijk vaak mislukt en dat weerhoudt mensen er vaak van hieraan te beginnen. TO is in de huidige maatschappij dus een uitzondering en de massa denkt in mijn ogen niet irrationeel, dus zonder ratio.
Op je vraag waarom het nog meer niet sociaal geaccepteerd is (dus los van of het verwerpelijk wordt gevonden) is hiermee dus ook een antwoord gegeven.
maandag 23 augustus 2010 om 18:48
R. schreef:
Maar toch vind ik dat vooroordelen die het welzijn van anderen in de weg staan, zo veel mogelijk bestreden moeten worden.
Helemaal met je eens! Maar met een beetje mededogen in je hart voor die andere opvatting, kom je misschien wel verder dan je denkt. (denk aan Nelson Mandela)
En ik mag hopen dat ze over een jaartje of 40 ook een beetje rekening met mij houden als ik als bejaard dametje van 80 over sommige dingen denk: Tsjongejonge, waar moet het toch naar toe in de wereld met al die rare fratsen? Misschien zijn er dan ook wel bepaalde dingen die ik niet helemaal meer kan bevatten en raar en ongewoon vind. Ik hoop toch niet dat ik dan op die leeftijd gedwongen word om alles maar gewoon te vinden, zeg maar.....
Maar toch vind ik dat vooroordelen die het welzijn van anderen in de weg staan, zo veel mogelijk bestreden moeten worden.
Helemaal met je eens! Maar met een beetje mededogen in je hart voor die andere opvatting, kom je misschien wel verder dan je denkt. (denk aan Nelson Mandela)
En ik mag hopen dat ze over een jaartje of 40 ook een beetje rekening met mij houden als ik als bejaard dametje van 80 over sommige dingen denk: Tsjongejonge, waar moet het toch naar toe in de wereld met al die rare fratsen? Misschien zijn er dan ook wel bepaalde dingen die ik niet helemaal meer kan bevatten en raar en ongewoon vind. Ik hoop toch niet dat ik dan op die leeftijd gedwongen word om alles maar gewoon te vinden, zeg maar.....
maandag 23 augustus 2010 om 19:43
quote:korenwolf schreef op 23 augustus 2010 @ 17:41:
[...]
Er zijn ook kinderen in de klas met twee moeders of twee oma's. Me dunkt dat een kind zich ook wel kan aanpassen aan twee moeders en een vader, of welke combi van ouders dan ook.
Ik werd zelf in Bangladesh eens voorgesteld door een jongen aan zijn moeder en zijn "stiefmoeder". Die in hetzelfde huis woonden, bij dezelfde man, een van de belangrijkste mannen van het dorp. Het was me direct duidelijk dat pa twee vrouwen had, daar hoefde ik echt geen uitleg bij.Voor het gemak sluit ik me maar in alles bij jou aan. Heb de hele discussie gelezen.
[...]
Er zijn ook kinderen in de klas met twee moeders of twee oma's. Me dunkt dat een kind zich ook wel kan aanpassen aan twee moeders en een vader, of welke combi van ouders dan ook.
Ik werd zelf in Bangladesh eens voorgesteld door een jongen aan zijn moeder en zijn "stiefmoeder". Die in hetzelfde huis woonden, bij dezelfde man, een van de belangrijkste mannen van het dorp. Het was me direct duidelijk dat pa twee vrouwen had, daar hoefde ik echt geen uitleg bij.Voor het gemak sluit ik me maar in alles bij jou aan. Heb de hele discussie gelezen.
maandag 23 augustus 2010 om 20:11
Ik denk als het in Nederland net zo geaccepteerd wordt als in Bangladesh mensen er hier ook wat luchtiger mee om gaan en dan is de slagingskans wellicht ook een stuk groter.
Een mens is namelijk van nature niet gemaakt voor langdurige monogamie en dan zou dit een oplossing kunnen zijn. Wellicht zelfs beter dan de huidige oplossing, namelijk stiekem vreemd gaan.
Een mens is namelijk van nature niet gemaakt voor langdurige monogamie en dan zou dit een oplossing kunnen zijn. Wellicht zelfs beter dan de huidige oplossing, namelijk stiekem vreemd gaan.
maandag 23 augustus 2010 om 20:56
Ik heb de hele discussie zojuist nagelezen. Ik probeer me in te leven, maar helemaal begrijpen doe ik een driehoeksverhouding niet. Je schrijft dat je wat je bij de één niet vindt, je bij de ander wel vindt. Misschien denk ik te ouderwets, maar persoonlijk vind ik hetgeen wat ik zoek bij één partner. Heeft hij het niet, dan is dat niet voor mij de juiste persoon om mee oud te worden. Op jouw manier kun je al gauw de ideale relatie creëeren. Met een man of wat bij elkaar vind je al gauw alles wat je zoekt. Ik snap dat het zo niet werkt, maar in mijn beleving komt het over om alle tekortkomingen of hetgeen je mist bij partner A je op kunt vullen bij partner B.
Je was eerst verlieft op je vriend toen je verlieft werd op je vriendin. Ligt misschien ook aan mij, maar ook dit begrijp ik niet. Dat je in hevige verlieftheid in staat bent om verlieft te worden op nog iemand anders. Bij mij vreet 1 verlieftheid al energie genoeg en heb ik echt geen oog meer voor iemand anders. Bovendien vind ik het echt bijna te toevallig dat ook zij ook op jullie allebei verlieft wordt.
Ik ben begin 30 en probeer echt heel ruimdenkend te zijn, maar dit kan ik echt niet begrijpen. Het komt eerlijk gezegd op mij over alsof je net niet genoeg hebt gehad aan je vriend en dat op probeert te vullen met je vriendin. Ik denk dat je dan die ene juiste partner nog niet hebt gevonden die wel het alles-in-één pakket in huis heeft.
Je was eerst verlieft op je vriend toen je verlieft werd op je vriendin. Ligt misschien ook aan mij, maar ook dit begrijp ik niet. Dat je in hevige verlieftheid in staat bent om verlieft te worden op nog iemand anders. Bij mij vreet 1 verlieftheid al energie genoeg en heb ik echt geen oog meer voor iemand anders. Bovendien vind ik het echt bijna te toevallig dat ook zij ook op jullie allebei verlieft wordt.
Ik ben begin 30 en probeer echt heel ruimdenkend te zijn, maar dit kan ik echt niet begrijpen. Het komt eerlijk gezegd op mij over alsof je net niet genoeg hebt gehad aan je vriend en dat op probeert te vullen met je vriendin. Ik denk dat je dan die ene juiste partner nog niet hebt gevonden die wel het alles-in-één pakket in huis heeft.
dinsdag 24 augustus 2010 om 00:44
Als jullie gelukkig zijn, is het toch goed? Ik geloof ook dat monogamie een keuze is die ons opgelegd wordt en waar ik me wel aan hou. Jullie zijn gewoon open er over.
Ben wel eens op een feestje geweest waar een stel (eh... ja hoe noem je het eigenlijk als er drie een relatie hebben?) was met mekaar. Twee mannen en een vrouw. Ook waren er kinderen. Werd gewoon over gedaan door iedereen, en gastvrouw vermeldde het ook gewoon: "Dit is Ans, en dat zijn haar mannen Kees en Karel". Ik ben heel conservatief opgevoed (homo's waren vies; je kent die bekrompenheid wel) maar sta er zelf heel anders in. Het is immers Liefde!
Ben wel eens op een feestje geweest waar een stel (eh... ja hoe noem je het eigenlijk als er drie een relatie hebben?) was met mekaar. Twee mannen en een vrouw. Ook waren er kinderen. Werd gewoon over gedaan door iedereen, en gastvrouw vermeldde het ook gewoon: "Dit is Ans, en dat zijn haar mannen Kees en Karel". Ik ben heel conservatief opgevoed (homo's waren vies; je kent die bekrompenheid wel) maar sta er zelf heel anders in. Het is immers Liefde!
dinsdag 24 augustus 2010 om 04:37
quote:korenwolf schreef op 23 augustus 2010 @ 21:00:
[...]
Mooi. Doe jij dan de tweede helft, dan ga ik 's vroeg naar bed.
Komt voor elkaar hoor!
Ik ben opgegroeid tussen mensen die dit soort relaties hadden. Voor mij is het dus niet bijzonder of zo en er valt weinig aan te begrijpen. Het is voor mij gewoon een gegeven dat er andere relatievormen zijn dan de relatievorm die het meest voorkomt. Het maakt mij verder niet uit wie er van wie houdt of met wie samenleeft.
Of er getrouwd moet kunnen worden; prima wat mijn betreft maar niet echt realiseerbaar. Waar ligt de grens werd al gevraagd en daar ben ik het mee eens.
Er is niets op tegen om een en ander bij een notaris vast te laten leggen als je een andere samenlevingsvorm kiest dan die in een huwelijk gebruikelijk is. Maak daar een ceremonie van en je hebt eenzelfde effect.
Een huwelijk is, zoals Korenwolf al schreef, een overeenkomst, zakelijk. Het feest bedenk je er zelf bij. Dat kan ook als er een ander soort akte opgetekend wordt dan de gebruikelijke huwelijksakte. Koppel het tekenen van een zakelijke overeenkomst los van een feest om je samenzijn te vieren en je hebt hetzelfde effect.
Ik heb genoeg 'verbintenis ceremonies' meegemaakt die geen wettelijk of kerkelijk huwelijk waren om te weten dat ook zó'n ceremonie waarde kan hebben, al is deze slechts emotioneel. Dat is bij een 'gewoon' huwelijk niet anders, alleen is het zakelijke dan gecombineerd met het emotionele. Maar het emotionele maak je er uiteindelijk zelf van.
[...]
Mooi. Doe jij dan de tweede helft, dan ga ik 's vroeg naar bed.
Komt voor elkaar hoor!
Ik ben opgegroeid tussen mensen die dit soort relaties hadden. Voor mij is het dus niet bijzonder of zo en er valt weinig aan te begrijpen. Het is voor mij gewoon een gegeven dat er andere relatievormen zijn dan de relatievorm die het meest voorkomt. Het maakt mij verder niet uit wie er van wie houdt of met wie samenleeft.
Of er getrouwd moet kunnen worden; prima wat mijn betreft maar niet echt realiseerbaar. Waar ligt de grens werd al gevraagd en daar ben ik het mee eens.
Er is niets op tegen om een en ander bij een notaris vast te laten leggen als je een andere samenlevingsvorm kiest dan die in een huwelijk gebruikelijk is. Maak daar een ceremonie van en je hebt eenzelfde effect.
Een huwelijk is, zoals Korenwolf al schreef, een overeenkomst, zakelijk. Het feest bedenk je er zelf bij. Dat kan ook als er een ander soort akte opgetekend wordt dan de gebruikelijke huwelijksakte. Koppel het tekenen van een zakelijke overeenkomst los van een feest om je samenzijn te vieren en je hebt hetzelfde effect.
Ik heb genoeg 'verbintenis ceremonies' meegemaakt die geen wettelijk of kerkelijk huwelijk waren om te weten dat ook zó'n ceremonie waarde kan hebben, al is deze slechts emotioneel. Dat is bij een 'gewoon' huwelijk niet anders, alleen is het zakelijke dan gecombineerd met het emotionele. Maar het emotionele maak je er uiteindelijk zelf van.
dinsdag 24 augustus 2010 om 11:36
quote:Nova78 schreef op 23 augustus 2010 @ 20:56:
Het komt eerlijk gezegd op mij over alsof je net niet genoeg hebt gehad aan je vriend en dat op probeert te vullen met je vriendin. Ik denk dat je dan die ene juiste partner nog niet hebt gevonden die wel het alles-in-één pakket in huis heeft.Waarom zou TO dat doen als alledrie toch gelukkig zijn met de situatie zoals die nu is?
Het komt eerlijk gezegd op mij over alsof je net niet genoeg hebt gehad aan je vriend en dat op probeert te vullen met je vriendin. Ik denk dat je dan die ene juiste partner nog niet hebt gevonden die wel het alles-in-één pakket in huis heeft.Waarom zou TO dat doen als alledrie toch gelukkig zijn met de situatie zoals die nu is?
dinsdag 24 augustus 2010 om 11:37
dinsdag 24 augustus 2010 om 11:55
quote:Nova78 schreef op 23 augustus 2010 @ 20:56:
Ik ben begin 30 en probeer echt heel ruimdenkend te zijn, maar dit kan ik echt niet begrijpen. Het komt eerlijk gezegd op mij over alsof je net niet genoeg hebt gehad aan je vriend en dat op probeert te vullen met je vriendin. Ik denk dat je dan die ene juiste partner nog niet hebt gevonden die wel het alles-in-één pakket in huis heeft.
Ik denk dat het voor een groot deel aan je persoonlijkheid ligt.
Sommige mensen (zoals ik, en nog meer, mijn man) zijn echte 1-op-1 mensen. Zij zijn het gelukkigst met een intense, zeer intieme 1-op-1-relatie en kunnen daarin alles vinden wat ze zoeken. Zij zullen ook niet verliefd worden op iemand anders als ze een gelukkige relatie hebben.
Andere mensen gedijen het best in grotere gezelschappen, met meerdere mensen. Ze worden makkelijk verliefd op anderen, zijn minder monogaam en zijn het gelukkigst in een polyamorie-situatie.
Als je tot de ene categorie behoort, kun je je de andere nauwelijks voorstellen.
Ik stel het nu heel zwart-wit, want er zijn uiteraad heel wat mensen die tussen beide uitersten in zitten, maar ik hoop dat de strekking duidelijk is.
Eigenlijk denk ik dat de meerderheid van de mensen meer naar de tweede categorie neigt (gezien het vele vreemdgaan, ook in huwelijken die niet 'slecht' zijn), maar dat dat gegeven door onze maatschappij niet onderkend en erkend wordt, omdat het taboe is. Het monogame huwelijk wordt (werd) immers door de Kerk en andere instanties als de enige aanvaardbare relatievorm beschouwd, om allerlei redenen die vooral te maken hebben met de maatschappelijke situatie zoals die vroeger was. Redenen die vroeger hun nut konden hebben, maar dat nu niet noodzakelijk meer hoeven te hebben.
Ik ben begin 30 en probeer echt heel ruimdenkend te zijn, maar dit kan ik echt niet begrijpen. Het komt eerlijk gezegd op mij over alsof je net niet genoeg hebt gehad aan je vriend en dat op probeert te vullen met je vriendin. Ik denk dat je dan die ene juiste partner nog niet hebt gevonden die wel het alles-in-één pakket in huis heeft.
Ik denk dat het voor een groot deel aan je persoonlijkheid ligt.
Sommige mensen (zoals ik, en nog meer, mijn man) zijn echte 1-op-1 mensen. Zij zijn het gelukkigst met een intense, zeer intieme 1-op-1-relatie en kunnen daarin alles vinden wat ze zoeken. Zij zullen ook niet verliefd worden op iemand anders als ze een gelukkige relatie hebben.
Andere mensen gedijen het best in grotere gezelschappen, met meerdere mensen. Ze worden makkelijk verliefd op anderen, zijn minder monogaam en zijn het gelukkigst in een polyamorie-situatie.
Als je tot de ene categorie behoort, kun je je de andere nauwelijks voorstellen.
Ik stel het nu heel zwart-wit, want er zijn uiteraad heel wat mensen die tussen beide uitersten in zitten, maar ik hoop dat de strekking duidelijk is.
Eigenlijk denk ik dat de meerderheid van de mensen meer naar de tweede categorie neigt (gezien het vele vreemdgaan, ook in huwelijken die niet 'slecht' zijn), maar dat dat gegeven door onze maatschappij niet onderkend en erkend wordt, omdat het taboe is. Het monogame huwelijk wordt (werd) immers door de Kerk en andere instanties als de enige aanvaardbare relatievorm beschouwd, om allerlei redenen die vooral te maken hebben met de maatschappelijke situatie zoals die vroeger was. Redenen die vroeger hun nut konden hebben, maar dat nu niet noodzakelijk meer hoeven te hebben.
dinsdag 24 augustus 2010 om 12:26
een huwelijk is voor twee, wat mij betreft zeker in een samenleving waar er ook getrouwd wordt om culturele reden (uithuwelijking)of in huwelijken waarbij de tweede vrouw minder gelijkwaardig is.
En ik ben best openminded, of ik laat zeggen dat ik mezelf openminded vind, maar een huwelijk voor 3?Dan moet er ook zoveel gewijzigd geworden bij scheiding alimentatie als er kinderen komen.
Maar los van dat,denk ik dat de samenleving er niet op gericht is en 1 iemand daardoor altijd wordt buitengesloten.
Personeelsfeesten; neem je beide echtgenoten mee?
Zoenen in de bios, die leuk spontane dingen, maar met 3.
Een huis kopen?
Een huis huren ; gehuwd /ongehuwd/ naam partner
Bij wie komen de kinderen in het paspoort?
Hoe ziet het huwelijk er uit en wie nodig je uit?
Wat te doen bij overlijden, wie komt er in aanmerking voor het pensioen?
etc etc.
En ik ben best openminded, of ik laat zeggen dat ik mezelf openminded vind, maar een huwelijk voor 3?Dan moet er ook zoveel gewijzigd geworden bij scheiding alimentatie als er kinderen komen.
Maar los van dat,denk ik dat de samenleving er niet op gericht is en 1 iemand daardoor altijd wordt buitengesloten.
Personeelsfeesten; neem je beide echtgenoten mee?
Zoenen in de bios, die leuk spontane dingen, maar met 3.
Een huis kopen?
Een huis huren ; gehuwd /ongehuwd/ naam partner
Bij wie komen de kinderen in het paspoort?
Hoe ziet het huwelijk er uit en wie nodig je uit?
Wat te doen bij overlijden, wie komt er in aanmerking voor het pensioen?
etc etc.
dinsdag 24 augustus 2010 om 12:39
quote:Reiger100 schreef op 23 augustus 2010 @ 16:22:
[...]
Ik vind dit nogal vaag. Kun je het wat duidelijker vertellen of vind je het te persoonlijk?Te persoonlijk is het niet, alleen is het eigenlijk onbelangrijk in het geheel. Daarnaast is het wellicht ook te abstract. Net als dat je twee honden of katten hebt waar je veel van houdt. Je moet kiezen, pistool op je hoofd van mijn part. Hoe kun je omschrijven waarop je uiteindelijke keus is gevallen? Waarom had die ene de voorkeur?
[...]
Ik vind dit nogal vaag. Kun je het wat duidelijker vertellen of vind je het te persoonlijk?Te persoonlijk is het niet, alleen is het eigenlijk onbelangrijk in het geheel. Daarnaast is het wellicht ook te abstract. Net als dat je twee honden of katten hebt waar je veel van houdt. Je moet kiezen, pistool op je hoofd van mijn part. Hoe kun je omschrijven waarop je uiteindelijke keus is gevallen? Waarom had die ene de voorkeur?
dinsdag 24 augustus 2010 om 12:41
quote:Lavendel_ schreef op 23 augustus 2010 @ 19:40:
Oke, net de hele discussie gelezen.
.
Vorig jaar ben ik verliefd geworden op een lesbische vrouw.
Ik was toen 20 jaar getrouwd en mijn man en ik houden erg veel van elkaar. Mijn man heeft me, na veel praten, vrijwel meteen de ruimte gegeven mijn gevoelens te onderzoeken en hij accepteert mijn 'driehoeks'verhouding nog steeds volledig. Hij en mijn vriendin mogen elkaar graag, maar zij hebben geen relatie.
Met mijn vriendin heb ik nu een jaar een knipperlicht-relatie. Dit knipperlichten heeft niks te maken met onze gevoelens voor elkaar maar alles met onze angst voor hoe de buitenwereld zal reageren als onze relatie ooit uit komt. En dan bedoel ik met name onze kinderen, wederzijdse ouders, zussen, broers.
Ik volg deze discussie dus met veel interesse.Als jouw vriendin biseksueel geweest zou zijn, had je wellicht in het zelfde schuitje als ik (wij) gezeten! Leuk!
Oke, net de hele discussie gelezen.
.
Vorig jaar ben ik verliefd geworden op een lesbische vrouw.
Ik was toen 20 jaar getrouwd en mijn man en ik houden erg veel van elkaar. Mijn man heeft me, na veel praten, vrijwel meteen de ruimte gegeven mijn gevoelens te onderzoeken en hij accepteert mijn 'driehoeks'verhouding nog steeds volledig. Hij en mijn vriendin mogen elkaar graag, maar zij hebben geen relatie.
Met mijn vriendin heb ik nu een jaar een knipperlicht-relatie. Dit knipperlichten heeft niks te maken met onze gevoelens voor elkaar maar alles met onze angst voor hoe de buitenwereld zal reageren als onze relatie ooit uit komt. En dan bedoel ik met name onze kinderen, wederzijdse ouders, zussen, broers.
Ik volg deze discussie dus met veel interesse.Als jouw vriendin biseksueel geweest zou zijn, had je wellicht in het zelfde schuitje als ik (wij) gezeten! Leuk!
dinsdag 24 augustus 2010 om 12:47
quote:Paquerette schreef op 24 augustus 2010 @ 08:26:
Ik vind het wel een boeiende discussie. Ik ben nog steeds erg nieuwsgierig hoe oud TO is.Qua herkenbaarheid op het forum - heb hiervoor een andere nick aangemaakt, maar dat was waarschijnlijk al wel duidelijk - onze gemiddelde leeftijd is sterk 25+
Ik vind het wel een boeiende discussie. Ik ben nog steeds erg nieuwsgierig hoe oud TO is.Qua herkenbaarheid op het forum - heb hiervoor een andere nick aangemaakt, maar dat was waarschijnlijk al wel duidelijk - onze gemiddelde leeftijd is sterk 25+
dinsdag 24 augustus 2010 om 12:56
quote:ardni schreef op 24 augustus 2010 @ 12:26:
...........
Personeelsfeesten; neem je beide echtgenoten mee? >> Ja, ook naar feest van de sportclub.
Zoenen in de bios >> Ja! Tuurlijk
die leuk spontane dingen, maar met 3.>> Klopt.
Een huis kopen?>> Ons standpunt, ook al vóór we een stelletje werden, was en is dat je een huis op één salaris moet kunnen betalen.
Een huis huren ; gehuwd /ongehuwd/ naam partner >> Is geen probleem bij het woningbedrijf.
Bij wie komen de kinderen in het paspoort? >>Kind kan een eigen paspoort krijgen (volgens mijn info). Overigens: waarom kinderen toevoegen aan je relatie als je dat geen van drieën wil?
Hoe ziet het huwelijk er uit en wie nodig je uit? >> Daar kan ik wel een heel stuk over gaan dagdromen......
Wat te doen bij overlijden, wie komt er in aanmerking voor het pensioen? >> Pensioen: allebei voor de helft, net als het huis, de auto etc. Owja. Ik wil graag gecremeerd en dan in een leuk potje.
etc etc.Zie inline.
...........
Personeelsfeesten; neem je beide echtgenoten mee? >> Ja, ook naar feest van de sportclub.
Zoenen in de bios >> Ja! Tuurlijk
die leuk spontane dingen, maar met 3.>> Klopt.
Een huis kopen?>> Ons standpunt, ook al vóór we een stelletje werden, was en is dat je een huis op één salaris moet kunnen betalen.
Een huis huren ; gehuwd /ongehuwd/ naam partner >> Is geen probleem bij het woningbedrijf.
Bij wie komen de kinderen in het paspoort? >>Kind kan een eigen paspoort krijgen (volgens mijn info). Overigens: waarom kinderen toevoegen aan je relatie als je dat geen van drieën wil?
Hoe ziet het huwelijk er uit en wie nodig je uit? >> Daar kan ik wel een heel stuk over gaan dagdromen......
Wat te doen bij overlijden, wie komt er in aanmerking voor het pensioen? >> Pensioen: allebei voor de helft, net als het huis, de auto etc. Owja. Ik wil graag gecremeerd en dan in een leuk potje.
etc etc.Zie inline.
dinsdag 24 augustus 2010 om 13:48
