Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:26
Ja, ik snap ook helemaal waarom je het zegt hoor! Vermijden is nogal niet uh.. handig.
Hoewel ik wel, even los van het engheidsgebeuren van dit 'iets', vind dat ik dit niet nog een keer hoef te doen. Vind het niet logisch.
Maar ja, als m'n studiebegeleider wel vindt dat ik dit nog een keer moet doen, dan moet het.
Maar spannend zeg, dat jouw opleiding/cursus straks begint!
Hoewel ik wel, even los van het engheidsgebeuren van dit 'iets', vind dat ik dit niet nog een keer hoef te doen. Vind het niet logisch.
Maar ja, als m'n studiebegeleider wel vindt dat ik dit nog een keer moet doen, dan moet het.
Maar spannend zeg, dat jouw opleiding/cursus straks begint!
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:30
Het voelt alsof het nog heeeeeeeel ver weg is, die cursus. Komt denk ik omdat ik in september best wat dingen gepland heb. Voor mijn gevoel heb ik het daar eerst nog druk mee, en dan pas met die cursus.
Maar moet natuurlijk wel inschrijven een een computer kopen
Tja GE, ik weet natuurlijk ook niet wat het is. Als het iets is wat je nooit meer nodig hebt in je leven, dan is het idd niet nodig om daar nog eens een heleboel stress van te ervaren.
Maar moet natuurlijk wel inschrijven een een computer kopen
Tja GE, ik weet natuurlijk ook niet wat het is. Als het iets is wat je nooit meer nodig hebt in je leven, dan is het idd niet nodig om daar nog eens een heleboel stress van te ervaren.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:35
Graag gedaan GE. Daar zitten we voor he
Ik had trouwens vanmiddag mijn psych aan de telefoon. Moest even bellen hoe het ging met de medicatie. Hij was heel blij dat het zo goed gaat. Hij heeft denk ik het idee dat we 'de oplossing' gevonden hebben, in de vorm van deze pil.
Ik gaf aan dat ik wel meer last heb van trillen nu. (logisch dat ik het eerder niet had want toen slikte ik mijn meds niet echt... ).
Hij vroeg of het heel erg lastig was, want er zijn ook pillen die dat trillen weer tegen gaan. (ja zo blijf ik bezig)
Maar het is ook mogelijk om die af en toe te slikken. Dus als je een situatie hebt waarin je echt niet wilt trillen (bijv een belangrijke presentatie waarbij je met je hand een stok vasthoudt en daarmee weer iets aanwijst, ik verzin even wat) kun je voor een keer dat spul slikken.
Soms is het trillen wel lastig. Ik was dinsdag bij een vriendin en goot wat melk in mijn kopje. Bibber bibber bibber. Was bij haar niet zo erg, maar bij vreemden kan het lastig zijn. Als iemand er iets van zegt.
Maar zoals ik tegen de psych zei: het is stukken beter dan een depressie.
Ik had trouwens vanmiddag mijn psych aan de telefoon. Moest even bellen hoe het ging met de medicatie. Hij was heel blij dat het zo goed gaat. Hij heeft denk ik het idee dat we 'de oplossing' gevonden hebben, in de vorm van deze pil.
Ik gaf aan dat ik wel meer last heb van trillen nu. (logisch dat ik het eerder niet had want toen slikte ik mijn meds niet echt... ).
Hij vroeg of het heel erg lastig was, want er zijn ook pillen die dat trillen weer tegen gaan. (ja zo blijf ik bezig)
Maar het is ook mogelijk om die af en toe te slikken. Dus als je een situatie hebt waarin je echt niet wilt trillen (bijv een belangrijke presentatie waarbij je met je hand een stok vasthoudt en daarmee weer iets aanwijst, ik verzin even wat) kun je voor een keer dat spul slikken.
Soms is het trillen wel lastig. Ik was dinsdag bij een vriendin en goot wat melk in mijn kopje. Bibber bibber bibber. Was bij haar niet zo erg, maar bij vreemden kan het lastig zijn. Als iemand er iets van zegt.
Maar zoals ik tegen de psych zei: het is stukken beter dan een depressie.
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:39
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:52
GE je kunt altijd mailen/hyven als je bang bent voor herkenning, hoef je ook niet alles te verdraaien.
(of op de meethyves?)
Moon: Lastig dat trillen. Maar wel heel fijn dat de medicatie zo goed werkt.
Ik merk het ook wel aan je, je bent zo enthousiast over dingen. Het lijkt alsof je zo open staan voor sommige dingen. Zoals bijvoorbeeld die scharrel laatst, het is wel heel moeilijk maar je doet het wel en je durft je kwetsbaar op te stellen.
Vind ik echt heel knap van je.
Je lijkt aan het begin van een nieuwe episode van je leven te staan. Hoe dan ook, ik ben trots op je
(of op de meethyves?)
Moon: Lastig dat trillen. Maar wel heel fijn dat de medicatie zo goed werkt.
Ik merk het ook wel aan je, je bent zo enthousiast over dingen. Het lijkt alsof je zo open staan voor sommige dingen. Zoals bijvoorbeeld die scharrel laatst, het is wel heel moeilijk maar je doet het wel en je durft je kwetsbaar op te stellen.
Vind ik echt heel knap van je.
Je lijkt aan het begin van een nieuwe episode van je leven te staan. Hoe dan ook, ik ben trots op je
vrijdag 27 augustus 2010 om 19:56
Ik weet niet of het nu beter gaat dan in mijn gewone doen. Ik bedoel de periodes dat ik niet depressief ben. Dat kan ik moeilijk vergelijken.
Het gaat wel 'anders' maar dat komt ook omdat ik deze zomer nagedacht heb en wat keuzes heb gemaakt.
Maar t zou ook kunnen dat dat met medicijnen ook allemaal wat beter en sneller lukt.
Ja de scharrel is, ondanks mijn gemengde gevoelens, wel even goed geweest. Ik was nogal gefocust op iets anders (waar ik niet veel over geschreven heb) en nu, door dit weekend, is dat naar de achtergrond geraakt. En dat is wel goed.
Het duurt denk ik nog even voor ik echt positieve gevoelens heb ten opzichte van afgelopen weekend. Maar voel me al veel minder slecht dan zondag/ maandag.
Vraag me af in hoeverre ik hem 'psychisch' had durven toelaten. Ik vind lichamelijk iemand toelaten vaak nog makkelijker.
Het gaat wel 'anders' maar dat komt ook omdat ik deze zomer nagedacht heb en wat keuzes heb gemaakt.
Maar t zou ook kunnen dat dat met medicijnen ook allemaal wat beter en sneller lukt.
Ja de scharrel is, ondanks mijn gemengde gevoelens, wel even goed geweest. Ik was nogal gefocust op iets anders (waar ik niet veel over geschreven heb) en nu, door dit weekend, is dat naar de achtergrond geraakt. En dat is wel goed.
Het duurt denk ik nog even voor ik echt positieve gevoelens heb ten opzichte van afgelopen weekend. Maar voel me al veel minder slecht dan zondag/ maandag.
Vraag me af in hoeverre ik hem 'psychisch' had durven toelaten. Ik vind lichamelijk iemand toelaten vaak nog makkelijker.
vrijdag 27 augustus 2010 om 20:02
Graag gedaan, maar ik meen het ook echt oprecht.
Welke achterliggende reden er ook was moon, je hebt wel iemand weer echt toegelaten en jezelf kwetsbaar op durven stellen. Dat vind ik juist zo knap. Die leuke,slimme moon is er altijd al geweest, maar iemand echt toelaten is een tweede.
Misschien is het niet helemaal zo gelopen zoals jij wou, maar je hebt het wel gedaan! En naast dat je het hebt gedaan neem je het ook nog mee op dit topic en in jouw gedachten. Ik bedoel, je probeert jezelf te analyseren en stelt jezelf 'bloot' door het hier op het forum voor te leggen.
Wat de uitkomst ook mag zijn, de manier waarop is echt heel goed.
Welke achterliggende reden er ook was moon, je hebt wel iemand weer echt toegelaten en jezelf kwetsbaar op durven stellen. Dat vind ik juist zo knap. Die leuke,slimme moon is er altijd al geweest, maar iemand echt toelaten is een tweede.
Misschien is het niet helemaal zo gelopen zoals jij wou, maar je hebt het wel gedaan! En naast dat je het hebt gedaan neem je het ook nog mee op dit topic en in jouw gedachten. Ik bedoel, je probeert jezelf te analyseren en stelt jezelf 'bloot' door het hier op het forum voor te leggen.
Wat de uitkomst ook mag zijn, de manier waarop is echt heel goed.
vrijdag 27 augustus 2010 om 20:34
Ik heb net een mail gekregen van een vriendin die ik echt al heeeeeel lang niet meer gesproken had. Ik zat de laatste tijd al steeds aan haar te denken, maar ik zit/zat een beetje in een kluizenaarsmodus..
Ik word er helemaal blij van.
(en blijkbaar kan ze door m'n kluizenaarsgedoe heen prikken, voel me soms best een slechte vriendin...(al ben ik verder best lief enzo ))
Nou ja, ik moet echt weer afspreken!
Ik word er helemaal blij van.
(en blijkbaar kan ze door m'n kluizenaarsgedoe heen prikken, voel me soms best een slechte vriendin...(al ben ik verder best lief enzo ))
Nou ja, ik moet echt weer afspreken!
zaterdag 28 augustus 2010 om 11:41
Goedemorgen!
Ik heb gedroomd vannacht. Ik was op een reunie van mijn middelbare school. Mijn vroegere natuurkundeleraar was er ook. In het echt heb ik deze leraar een beetje vermeden tijdens twee diplomauitreikingen van mijn broertjes. Bang dat hij zou vragen wat er van mij geworden was en dat ik hem hevig teleur zou stellen.
In de droom vroeg hij dat dus. Ik zei dat ik 'blabla' gestudeerd had (mijn tweede studie die ik nooit afgemaakt heb). Hij zei: Nee dat heb je niet. Ik zei: Jawel.
Hij begon een verhaal dat waarschijnlijk in de richting ging van: als je niet weet wat je wilt kunnen we je hier op school nog steeds helpen. En toen wilde ik eigenlijk eerlijk vertellen hoe ik gevaren was, maar daar stopte het gesprek omdat er iemand anders bij kwam staan.
En ik realiseerde me dat de school precies bijhield welke oud-leerlingen afgestudeerd zijn en waarin. (dat is niet zo maar in mijn droom vond ik dat heel logisch en leek het me logisch dat de leraar daar zijn informatie uit gehaald had)
Dus dat was mijn droom. Bleef nog erg hangen toen ik wakker werd.
Ik heb gedroomd vannacht. Ik was op een reunie van mijn middelbare school. Mijn vroegere natuurkundeleraar was er ook. In het echt heb ik deze leraar een beetje vermeden tijdens twee diplomauitreikingen van mijn broertjes. Bang dat hij zou vragen wat er van mij geworden was en dat ik hem hevig teleur zou stellen.
In de droom vroeg hij dat dus. Ik zei dat ik 'blabla' gestudeerd had (mijn tweede studie die ik nooit afgemaakt heb). Hij zei: Nee dat heb je niet. Ik zei: Jawel.
Hij begon een verhaal dat waarschijnlijk in de richting ging van: als je niet weet wat je wilt kunnen we je hier op school nog steeds helpen. En toen wilde ik eigenlijk eerlijk vertellen hoe ik gevaren was, maar daar stopte het gesprek omdat er iemand anders bij kwam staan.
En ik realiseerde me dat de school precies bijhield welke oud-leerlingen afgestudeerd zijn en waarin. (dat is niet zo maar in mijn droom vond ik dat heel logisch en leek het me logisch dat de leraar daar zijn informatie uit gehaald had)
Dus dat was mijn droom. Bleef nog erg hangen toen ik wakker werd.
zaterdag 28 augustus 2010 om 11:43
Ik heb nog even aan 'de schuur' gedacht. (woonruimte) Nadeel is wel dat ik dan nog steeds een eind van het centrum van de stad af zit en dat is nu altijd wel een drempel. Ga ik of ga ik niet?
In het dorp zelf is niet veel en dat is erg jammer.
Ik hoop dat jullie niet gek worden van mijn woonruimte-perikelen. Ik vind het fijn het hier op te schrijven.
In het dorp zelf is niet veel en dat is erg jammer.
Ik hoop dat jullie niet gek worden van mijn woonruimte-perikelen. Ik vind het fijn het hier op te schrijven.
