gebroken dromen

Wie kan me weer even terugtrekken met m'n beide benen op de grond?



Na 4 jaar met mijn, voor mijn gevoel, grote liefde samen geweest te zijn is er deze week een eind aan onze relatie gekomen. Na maanden van twijfel (vooral van zijn kant), relatietherapie, vechten en moeilijk, kon ik het niet meer opbrengen, We passen niet bij elkaar, willen andere dingen van het leven en van een relatie, maar dat nam niet weg dat ik heel, heel, heel erg veel liefde voelde voor hem. Hij zei dat hij dat ook voor mij voelde, en ik dacht dat dat ook zo was. In de laatste twee maanden is hij steeds meer naar een andere vrouw (nou ja, meisje... ze is 10 jaar jonger) toe. Niet gek, tussen ons was het moeilijk en vaak niet ontspannen en relaxed thuis. Ik voelde dat het meer was dan vriendschadp en heb hem heel vaak op de man af gevraagd wat er tussen hen speelde, kreeg telkens te horen dat er niks aan de hand was en ze alleen vrienden waren. Ik wist dat dat niet klopte, intuitie, maar kon er geen bewijs voor vinden. Toch heb ik er deze week een einde aan gemaakt, aan onze relatie, niet omdat ik niet met heel mijn hart van die man hou. Maar omdat ik de leugens niet meer wil, geen wantrouwen meer, me geen zorgen hoeven maken als hij een avond weg is, ik wou rust in m'n hoofd. Dat samen met het feit dat onze verschillende kijk op het leven en op relaties ons beiden niet gelukkig zou gaan maken.Het was een heel verdrietige beslissing, we hebben lang gepraat, veel gehuild, en besloten dat we allebei op zoek zouden gaan naar een ander huis (ons huis is te duur voor ons beiden om alleen inte blijven wonen) en vooral met elkaar zouden blijven praten om alles zo makkelijk en vriendschappelijk mogelijk te laten verlopen.



Nu heb ik net iets heel stoms gedaan, hij was de deur uit en ik zag zijn telefoon liggen en iets in mij wou weten of ik al die tijd gelijk heb gehad . Had ik dat maar niet gedaan. Smsjes twee maanden lang, hoeveel ze van elkaar houden, hoe verliefd ze op elkaar zijn, hoe verschrikkelijk ze elkaar missen, hoeveel zin ze in elkaar hebben... En het erge is, dat ik gisteravond, toen we allebei terugkwamen van een ander feestje sex met hem heb gehad, en ik nu lees dat hij nog geen uur daarvoor haar een berichtje heeft gestuurd met daarin de tekst "ik mis je zo verschikkelijk, ik wil bij je zijn en heb zin in je!" Ik voel me zo verschrikkelijk vies en gebruikt... Al die tijd heeft hij zoveel gelogen, ik heb hem zo vaak op de man af gevraagd wat er tussen hen speelde, kreeg steeds leugens en ontkenningen als antwoord. We zaten samen bij een relatietherapeut om voor onze relatie te vechten, en hij heeft nooit gezegd dat er een ander was waar hij verliefd op was. Hij heeft mij laten vechten en mijn best laten doen terwijl hij allang met zijn hoofd bij een ander zat.



Nu weet ik exact wat er aan de hand was en ik voel me zo verraden, ingeruild en alleen. Ik heb net in alle emotie en uit alle frustratie alle foto's die er in ons huis van ons samen hangen stukgegooid. Nu ligt de vloer bezaaid met glas en kan ik alleen maar huilen.



Help

Dank voor alle knuffels en lieve woorden. De tranen zijn al opgehouden en ik kan weer een beetje rationeel nadenken. Eigenlijk ben ik ook gewoon stom, deze man is in bijna al zijn relaties vreemdgegaan, bijna al zijn relaties zijn zo geeindigd als de onze. Wordt het moeilijk, dan hopt hij naar de volgende met wie het nog wel leuk, gezellig, ontspannen, makkelijk en spannend is. Dat is de rode draad door zijn leven. En ergens ben ik al die 4 jaar bang geweest dat het bij ons ook zo zou eindigen. En nu is het gebeurd en blijkt hij een enorm goede leugenaar te zijn die alles en iedereen voor de gek kan houden.



Hij is zijn telefoon op komen halen net, het enige dat eruit kwam was dat hij boos was dat ik in zijn telefoon gekeken heb en weg was hij weer (naar het betreffende meisje had ik in zijn smsjes gezien). Nu blijft hij me bellen en berichten sturen dat ik het helemaal mis heb, dat er niks tussen hen is gebeurd die 2 maanden, het waren alleen maar gevoelens die ze voor elkaar hadden. En dat ze de afgelopen week, sinds het uit is, inderdaad nog veel gekker op elkaar zijn geworden. Maar ik moet volgens hem niet zo raar doen, want het is uit, dan kan ik daar niet boos over zijn :-S Hij heeft echt zo'n bord voor z'n kop!



Maar goed, ik geloof niks meer van wat hij tegen me zegt.Ik moet zorgen dat ik zo snel mogelijk een nieuw huis vind en m'n leven weer kan oppakken en dit allemaal kan gaan verwerken.



Ik ga de scherven maar even bij elkaar vegen...

quote:meds schreef op 29 augustus 2010 @ 19:06:

Ga naar een vriendin, drink een fles wijn, en laat de rotzooi liggen voor die "liefde van je leven" wat een eikel. Hij heeft jou/jullie geen enkele kans gegeven.

Ik zou alleen nog maar zakelijk met hem communiceren.

Wat een lamlul, nu kan hij namelijk tegen de buitenwereld zeggen dat hij het netjes heeft afgehandeld met jou terwijl hij in feite in zijn hoofd al afscheid had genomenMeds, jij slaat de spijker op z'n kop. Ik denk dat het hierom draait. Hij kan nu zeggen tegen iedereen dat hij alles netjes heeft afgehandeld, dat het aan hem niet lag. Maar ik voelde de laatste tijd al dat hij afscheid had genomen. Hij kon het alleen niet uit z'n mond krijgen omdat hij tegenover de buitenwereld, en zichzelf misschien, niet wil toegeven dat hij er een zooitje van maakt.